0111-KDIB2-3.4014.333.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

30 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych podziału przez wydzielenie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X. sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka” lub „Spółka Przejmująca”) jest spółką kapitałową z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne.

Rozważane jest wyodrębnienie do Spółki majątku innej polskiej spółki kapitałowej działającej w formie spółki akcyjnej (dalej jako: „Spółka Dzielona”). Akcjonariuszami Spółki Dzielonej są dwie osoby fizyczne. Planowana reorganizacja przeprowadzona zostanie w trybie określonym w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, czyli w drodze tzw. podziału przez wydzielenie (dalej jako: „Podział”).

Przed podziałem, akcjonariusze Spółki Dzielonej posiadają udziały w kapitale zakładowym Spółki Przejmującej (w nierównych proporcjach). W związku z Podziałem dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej oraz emisji dodatkowych udziałów w jej kapitale zakładowym, które to udziały obejmą w częściach akcjonariusze Spółki Dzielonej, co wynika z samej istoty podziału przez wydzielenie zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych.

Nie przewiduje się obowiązku dokonywania dopłat w związku z Podziałem. Ponadto w wyniku Podziału nie przewiduje się przyznania akcjonariuszom Spółki Dzielonej jakichkolwiek szczególnych praw w Spółce Przejmującej w związku z Podziałem.

Pytanie

Czy w związku z planowanym Podziałem, w ramach którego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, powstanie po stronie Spółki obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w związku z planowanym Podziałem, w ramach którego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi od czynności cywilnoprawnych, podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

- umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

- umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

- umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

- umowy dożywocia,

- umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,

- ustanowienie hipoteki,

- ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

- umowy depozytu nieprawidłowego,

- umowy spółki.

Natomiast przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają również zmiany wyżej wymienionych umów, jeżeli prowadzą one do zwiększenia podstawy opodatkowania.

Literalne brzmienie przytoczonego wyżej przepisu wskazuje, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu zawarty w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zastosowana przez ustawodawcę zasada numerus clausus przesądza o tym, że tylko wprost wymienione w powołanym przepisie czynności cywilnoprawne podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Takie podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 23 listopada 2016 r. (sygn. I SA/Gd 1191/16): „Przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest dokonywanie czynności prawnych enumeratywnie wymienionych w ustawie. [(…] lista czynności prawnych podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c. ma charakter numerus clausus - zamkniętego katalogu czynności (umów) nazwanych. Czynności cywilnoprawne, które nie zostały wymienione w sposób wyraźny w katalogu ustawowym, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem. Ustawodawca w postanowieniach art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c. użył bowiem zwrotu, który przesądza o tym, że został skonstruowany zamknięty katalog czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Użyty w treści tego przepisu wyraz „następujące” wyraźnie wskazuje, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają tylko te czynności, które zostały w nim wymienione. Ze względu na to, że lista czynności podlegających podatkowi od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty nie może być interpretowana rozszerzająco”.

W podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 8 marca 2018 r. (sygn. II FSK 509/16): „Ustawodawca wprowadził zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu wyłączył jednocześnie z opodatkowania inne podobne, to zaś oznacza, że czynności niewymienione w katalogu ustawowym nie podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same, bądź podobne do tych, które zostały wymienione”.

Zaprezentowane stanowisko znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2026 r. (sygn. 0111-KDIB2-2.4014.427.2025.2.MM) wskazał, że: „Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych […] zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. […] Należy wskazać, że ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności, których dokonanie powodować będzie powstanie obowiązku podatkowego”.

W podobnym tonie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiedział się w interpretacji indywidualnej z 22 grudnia 2025 r. (sygn. 0111-KDIB2-3.4014.587.2025.4.LM), w której wskazał, że: „Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone”.

Podsumowując, Państwa zdaniem, jeżeli określona czynność cywilnoprawna nie jest wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i nie zawiera przedmiotowo istotnych elementów jakiejkolwiek z umów wyszczególnionych w tym przepisie, wówczas nie będzie podlegać opodatkowaniu podatku od czynności cywilnoprawnych.

Podział przez wydzielenie a ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 529 § 1 Kodeksu spółek handlowych, podział może być dokonany:

 1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie);

 2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez zawiązanie nowych spółek);

 3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);

 4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);

 5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).

Jak wskazane zostało w opisie zdarzenia przyszłego, planowana restrukturyzacja zostanie przeprowadzona przy wykorzystaniu instytucji wskazanej w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, tj. w drodze tzw. podziału przez wydzielenie.

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się:

 1) przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania;

 2) przy spółce kapitałowej - podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty;

 3) przekształcenie lub łączenie spółek, jeżeli ich wynikiem jest zwiększenie majątku spółki osobowej lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej;

 4) przeniesienie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim:

a) rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej, jeżeli jej siedziba nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego,

b) siedziby spółki kapitałowej, jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego

       - także wtedy, gdy czynność ta nie powoduje podwyższenia kapitału zakładowego.

Hipoteza normy prawnej zawartej w art. 1 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy obejmuje przekształcenie oraz łączenie spółek. W brzmieniu przed 1 stycznia 2009 r. przepis ten miał zastosowanie także do podziału spółek. Przedmiotowa zmiana wprowadzona została ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. zmieniającą ustawę o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu powyższej nowelizacji, zmiany w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wynikały z implementacji dyrektywy Rady z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (nr 2008/7/WE; dalej jako: „Dyrektywa”). W uzasadnieniu do projektu Ustawy zmieniającej wskazano m.in., że: „za zmiany o najistotniejszym znaczeniu należy uznać […] wyłączenie z opodatkowania czynności związanych z przenoszeniem aktywów i pasywów w spółkach kapitałowych, będących w świetle dyrektywy działaniami restrukturyzacyjnymi obligatoryjnie niepodlegającymi podatkowi kapitałowemu.”

Podkreślili Państwo, że podział spółek (w tym podział dokonany w trybie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych) jest działaniem restrukturyzacyjnym w rozumieniu Dyrektywy. W ramach podziału przez wyodrębnienie dochodzi bowiem do przeniesienia aktywów i pasywów pomiędzy spółkami kapitałowymi. Potwierdził to także polski ustawodawca w uzasadnieniu do Ustawy zmieniającej, stwierdzając, że: „za działania restrukturyzacyjne dyrektywa uznaje […] podział spółek kapitałowych.”

Zakładając racjonalność działań polskiego ustawodawcy, zawężenie zakresu zastosowania art. 1 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy poprzez wykreślenie słowa „podział” oznacza, że restrukturyzacje, w ramach których dochodzi do podziału spółek, w tym podziału przez wyodrębnienie, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Powyższa konkluzja wynika przede wszystkim z językowej analizy przedmiotowego przepisu w brzmieniu nadanym od 1 stycznia 2009 r.

Państwa zdaniem, wprowadzenie do polskiego porządku prawnego nowej instytucji podziału spółki, tj. podziału przez wyodrębnienie, nie zmienia powyższej konkluzji.

Zgodnie z poglądem powszechnie przyjętym w doktrynie prawa podatkowego, w procesie wykładni przepisów podatkowych należy przyznać prymat wykładni językowej. Jak wielokrotnie podkreślano w doktrynie prawa podatkowego: „Punktem wyjścia dla wszelkiej wykładni jest wykładnia językowa. […] wykładnia językowa zakreśla granice interpretacji prawa w ramach możliwego sensu słów zawartych w tekście prawnym” (R. Mastalski, Stosowanie prawa podatkowego, LEX 2008).

Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 marca 2018 r. (sygn. II FSK 502/16):

   - „w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wypracowano kryteria stosowania różnych dyrektyw wykładni, przyznając pierwszeństwo zasadzie wykładni językowej i traktując pozostałe zasady wykładni, (…) jako subsydiarne”;

   - „[…] myśl tę wyrażono w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2000 r. (FPS 14/99, ONSA z 2000 r. Nr 3, poz. 92) stwierdzającej, że wykładnia językowa jest punktem wyjścia dla wszelkiej wykładni prawa i zakreśla jej granice w ramach możliwego sensu słów zawartych w tekście prawnym. Pogląd ten rozwinięto i uzupełniono w wielu późniejszych orzeczeniach, odnoszących się do wykładni prawa podatkowego. Wskazywano, że z uwagi na charakter prawa podatkowego szczególne znaczenie w tej dziedzinie prawa należy przypisać wykładni językowej, jednakże w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych wyników, może być przydatna wykładnia systemowa, historyczna lub funkcjonalna”;

   - „[…] znajduje to także potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który w jednym z orzeczeń (wyrok z 13 grudnia 2017 r. sygn. SK 48/15, Dz.U. z 2017 r. poz. 2432) wskazał, że w wypadku gdy po starannej aplikacji językowych dyrektyw wykładni oraz - ewentualnym - odrzuceniu tych wariantów interpretacyjnych, które nie spełniają wymogów systemowych, interpretator:

 1) uzyskał jednoznaczność poddanej wykładni regulacji daninowej, nie wolno mu modyfikować otrzymanego rezultatu interpretacyjnego w oparciu o argumentację funkcjonalną, w tym celowościową, jeżeli prowadziłoby to do pogorszenia sytuacji prawnej podatnika lub innego podmiotu obowiązanego do świadczenia daniny  publicznoprawnej,

 2) nie uzyskał jednoznaczności poddanej wykładni regulacji daninowej, spośród możliwych rezultatów interpretacyjnych, musi dokonać wyboru rezultatu najbardziej korzystnego z punktu widzenia sytuacji prawnej podatnika lub innego podmiotu obowiązanego do świadczenia daniny publicznoprawnej.”

Biorąc pod uwagę powyższe zasady wykładni językowej, należy uznać, że literalnie podział nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wskazali Państwo, że prezentowane stanowisko znajduje także potwierdzenie w literaturze przedmiotu, np.: „Podział spółki nie został wymieniony w katalogu zdarzeń uznawanych za zmianę umowy spółki (art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Zważywszy, że katalog ten ma charakter zamknięty, należy dojść do wniosku, że podział spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Ewentualne wątpliwości w tym zakresie rozwiewa wykładnia historyczna. Do końca 2008 r. przepis art. 1 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowił, że za zmianę umowy spółki uważa się „przekształcenie, podział lub łączenie spółek…”. Nowelizacja, która weszła w życie 1 stycznia 2009 r., nadała temu fragmentowi przepisu obecne brzmienie poprzez usunięcie z niego słowa „podział”. Uzasadnienie projektu nowelizacji wskazuje, że podział jako działanie restrukturyzacyjne w świetle dyrektywy 2008/7/WE nie może podlegać opodatkowaniu podatkiem od gromadzenia kapitału” (P. Karwat, 5.3.2. Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) [w:] Opodatkowanie spółek, red. H. Litwińczuk, Warszawa 2022).

Dodatkowo literatura przedmiotu wskazuje, że: „Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie podlega podział spółki, także w przypadku, gdy w związku z przejęciem majątku w ramach podziału przez wydzielenie dochodzi do podwyższenia kapitału zakładowego. Opodatkowanie podziału jest zresztą wykluczone w świetle dyrektywy 2008/7/WE” (H. Filipczyk, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz., LEX 2015).

Ponadto należy podkreślić, że w przypadku uznania Państwa stanowiska za nieprawidłowe, a zatem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej w związku z transakcją podziału przez wydzielenie, doszłoby do efektywnego podwójnego opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych tych samych aktywów. Najpierw opodatkowana byłaby spółka dzielona w momencie podwyższenia jej kapitału zakładowego, a następnie opodatkowane byłoby podwyższenie kapitału zakładowego w spółce przejmującej. Uniknięcie powyższej sytuacji było jednym z celów zmian wprowadzonych do art. 1 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co potwierdzone zostało w uzasadnieniu do projektu Ustawy zmieniającej: „W celu zapewnienia zgodności polskich przepisów z prawem Unii Europejskiej, projekt realizuje zasadę jednokrotnego opodatkowania kapitału w spółkach kapitałowych.”

Wskazali Państwo również na interpretacje indywidualne, które - Państwa zdaniem - potwierdzają Państwa stanowisko.

Reasumując, stoją Państwo na stanowisku, że transakcja podziału przez wydzielenie nie jest objęta zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem w związku z planowanym Podziałem, w ramach którego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona),

d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

 f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,

g) (uchylona),

h) ustanowienie hipoteki,

 i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

 j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

 

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:

Podatkowi podlegają:

- zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

- orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ww. ustawy:

W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się:

 1) przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania;

 2) przy spółce kapitałowej - podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty;

 3) przekształcenie lub łączenie spółek, jeżeli ich wynikiem jest zwiększenie majątku spółki osobowej lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej;

 4) przeniesienie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim:

a) rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej, jeżeli jej siedziba nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego,

b) siedziby spółki kapitałowej, jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego

     - także wtedy, gdy czynność ta nie powoduje podwyższenia kapitału zakładowego.

Powyższe stanowi zamknięty katalog czynności objętych podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Niedopuszczalne jest zatem opodatkowanie tym podatkiem innego rodzaju czynności lub innych zmian umowy spółki.

Zgodnie z art. 1a pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Stosownie do art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że planowane jest wyodrębnienie do Spółki majątku innej polskiej spółki kapitałowej działającej w formie spółki akcyjnej (Spółki Dzielonej). Planowana reorganizacja, tzw. podział przez wydzielenie, przeprowadzona zostanie w trybie określonym w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych. Przed podziałem, akcjonariusze Spółki Dzielonej posiadają udziały w kapitale zakładowym Spółki Przejmującej (w nierównych proporcjach). W związku z Podziałem dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej oraz emisji dodatkowych udziałów w jej kapitale zakładowym, które to udziały obejmą w częściach akcjonariusze Spółki Dzielonej, co wynika z samej istoty podziału przez wydzielenie zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych. Nie przewidują Państwo obowiązku dokonywania dopłat w związku z Podziałem. Ponadto w wyniku Podziału nie przewiduje się przyznania akcjonariuszom Spółki Dzielonej jakichkolwiek szczególnych praw w Spółce Przejmującej w związku z Podziałem.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że wskazany we wniosku podział spółki kapitałowej przez wydzielenie, przeprowadzony w ramach procedury przewidzianej przepisem art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wskazana we wniosku czynność nie mieści się w katalogu czynności objętych podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Transakcja podziału przez wydzielenie nie jest objęta zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a zatem w związku z planowanym Podziałem, w ramach którego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, po stronie Spółki nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym, planowany ww. podział nie będzie czynnością skutkującą powstaniem po Państwa stronie obowiązku podatkowego na gruncie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.