0111-KDIB2-2.4015.89.2026.2.PB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 7 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z nabyciem majątku spadkowego po zmarłej obywatelce Kanady. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 maja 2026 r. (wpływ 28 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu (…) 2026 r. w (…), prowincji (…), w Kanadzie zmarła A.A., żona śp. dziadka Wnioskodawczyni, zgodnie z prawem dla Wnioskodawczyni osoba obca, która pozostawiła majątek wyłącznie w Kanadzie. Według wiedzy Wnioskodawczyni obywatelka Kanady, zamieszkująca w Kanadzie od lat 60-tych ubiegłego wieku.

A.A. w Kanadzie sporządziła testament, w którym wykonawcą testamentu wyznaczyła dwie osoby fizyczne, upoważniając je do rozdysponowania pozostawionym przez siebie majątkiem spadkowym.

Wnioskodawczyni nie zna treści pozostawionego testamentu, o fakcie śmierci A.A. została poinformowana przez członków rodziny, zamieszkałych w Kanadzie, również spadkobierców, w tym jednego z wykonawców testamentu.

Adwokat, u którego sporządzany był testament zwrócił się do wykonawców testamentu o wskazanie adresu zamieszkania Wnioskodawczyni na terenie Polski i adres ten został mu przekazany celem wszczęcia procedury uwierzytelnienia testamentu (legal proces known as probate). Z uwagi na powyższe pismo adwokata (przekazane jej mailem) Wnioskodawczyni powzięła informację, iż do spadku powołane jest 7 osób fizycznych oraz (…) z Kanady (związana z domem opieki, w którym przebywała zmarła), w tym Wnioskodawczyni zamieszkująca na terenie RP. Wykonawcy testamentu zostali wezwani także do przedstawienia informacji o stanie rachunku/rachunków bankowych zmarłej oraz innych danych o aktywach i pasywach spadku.

Według wiedzy Wnioskodawczyni wykonawcy spadku, po przeprowadzeniu procesu uwierzytelnienia testamentu, mają sporządzić odpowiednik spisu inwentarza zmarłej a następnie nastąpi etap spłacenia należności/wierzytelności pozostałych po śp. A.A. (m.in. podatek, opłaty za pobyt w Domu Opieki, ew. inne). Po wykonaniu tych czynności majątek zostanie podzielony pomiędzy powołane osoby zgodnie z wolą zmarłej. Według uzyskanych informacji proces ten ma trwać kilka miesięcy.

Kanada jest państwem federacyjnym, postępowanie spadkowe toczy się zgodnie z prawem spadkowym tej prowincji, w której zmarł spadkodawca. W kanadyjskim systemie prawnym brak jest odpowiedników instytucji typowych dla polskiego prawa spadkowego, np. takich jak zachowek, sądy nie wydają postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku. W przypadku gdy spadkodawca pozostawił testament, postępowanie spadkowe prowadzone jest przez wykonawcę testamentu lub administratora spadku na podstawie postanowienia sądu o zatwierdzeniu/wyznaczeniu powiernika spadku. Wykonawcą testamentu jest osoba fizyczna lub prawna wskazana przez spadkodawcę w testamencie. Zatem jak wynika z powyższego dysponentem masy spadkowej po śmierci spadkodawcy nie staje się spadkobierca, lecz wykonawca lub administrator spadku, który rozporządza nim do momentu przekazania go spadkobiercom, a do którego obowiązków należą: zarząd, spieniężenie oraz uregulowanie długów spadkowych (podatki, opłaty za dom opieki i inne), a następnie rozdysponowanie masy spadkowej pomiędzy osoby określone w testamencie. Zatem spadkobierca nie nabywa praw do spadku do momentu otrzymania od wykonawcy (administratora) całego swojego udziału w masie spadkowej.

Wnioskodawczyni nie otrzymała z Kanady żadnego dokumentu, który mógłby być dokumentem zbliżonym do sądowego postanowienia o stwierdzeniu spadku, nie otrzymała też żadnych środków pieniężnych czy ruchomości z tytułu dziedziczenia. Wnioskodawczyni do dnia dzisiejszego nie składała oświadczeń o przyjęciu lub odrzuceniu spadku oraz nie składała i nie zamierza składać do sądu w Polsce wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej. Tym bardziej, że wszelki majątek zmarła pozostawiła w Kanadzie, a żadnego w Polsce, zaś postępowanie spadkowe toczy się w Kanadzie i według prawa tej prowincji, w której zamieszkiwała i zmarła A.A.

Wnioskodawczyni nie posiada informacji na temat wysokości majątku jaki otrzyma, nie jest jej wiadomym jaki majątek pozostawiła po sobie A.A., nie zna treści testamentu. Postępowanie toczy się w Kanadzie, wysokość przysporzenia dla Wnioskodawczyni z tytułu testamentu jest nieznana a także Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnych środków z tytułu dziedziczenia po śp. A.A..

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W chwili otwarcia spadku po A.A. Wnioskodawczyni była obywatelem polskim.

Pytanie

W którym dniu, w przypadku opisanym powyżej, powstaje obowiązek podatkowy z tytułu nabycia przez Wnioskodawczynię majątku spadkowego po zmarłej w Kanadzie spadkodawczyni?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, obowiązek zapłaty należnego podatku z tytułu powołania w testamencie/dziedziczenia powstanie dopiero z chwilą przelania na konto Wnioskodawczyni z Kanady środków pieniężnych (rozumie się przez to zaksięgowanie pieniędzy na jej rachunku bankowym) przez wykonawców testamentu.

Tak też wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji Znak: ITPB2/436-227/13/DSZ.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Stosownie do treści ust. 2 ww. przepisu:

Ustawa o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog zdarzeń objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają nabycia na podstawie tych tytułów prawnych, które nie są wymienione w przytoczonym wyżej przepisie art. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 2 ww. ustawy:

Spadek (dziedziczenie) jest instytucją uregulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Jak wynika z treści art. 925 Kodeksu cywilnego:

Zatem nabycie spadku przez spadkobiercę następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Moment, z jakim następuje nabycie spadku w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych, określony został w art. 925 Kodeksu cywilnego. Stosownie do tego przepisu, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, mimo iż nie złożył jeszcze oświadczenia o przyjęciu spadku, ani też nie uzyskał stwierdzenia nabycia spadku.

Natomiast instytucja zapisu zwykłego została uregulowana w art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Zwykły zapis charakteryzuje się zatem zobowiązaniem spadkobiercy – z woli spadkodawcy – do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zapisobiercy.

Zatem osoba, na rzecz której spadkodawca sporządził zapis w testamencie nie nabywa własności rzeczy lub praw majątkowych, wynikających z ww. praw, z chwilą otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy). Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zapisu. Dopiero spełnienie świadczenia skutkuje wykonaniem nałożonego na spadkobiercę zobowiązania.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 6 ust. 1a ww. ustawy:

Art. 14 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:

Z opisu stanu faktycznego wynika, że (…) 2026 r. w (…), prowincji (…), w Kanadzie zmarła A.A., żona Pani dziadka, dla Pani osoba obca, która pozostawiła majątek wyłącznie w Kanadzie. Według Pani wiedzy obywatelka Kanady, zamieszkująca w Kanadzie od lat 60-tych ubiegłego wieku. A.A. w Kanadzie sporządziła testament, w którym wykonawcą testamentu wyznaczyła dwie osoby fizyczne, upoważniając je do rozdysponowania pozostawionym przez siebie majątkiem spadkowym. Nie zna Pani treści pozostawionego testamentu, o fakcie śmierci A.A. została poinformowana przez członków rodziny, zamieszkałych w Kanadzie, również spadkobierców, w tym jednego z wykonawców testamentu. Adwokat, u którego sporządzany był testament zwrócił się do wykonawców testamentu o wskazanie Pani adresu zamieszkania na terenie Polski i adres ten został mu przekazany celem wszczęcia procedury uwierzytelnienia testamentu (legal proces known as probate). Z uwagi na powyższe pismo adwokata, powzięła Pani informację, iż do spadku powołane jest 7 osób fizycznych oraz (…) z Kanady, w tym Pani. Wskazała Pani również, że Kanada jest państwem federacyjnym, postępowanie spadkowe toczy się zgodnie z prawem spadkowym tej prowincji, w której zmarł spadkodawca. W kanadyjskim systemie prawnym brak jest odpowiedników instytucji typowych dla polskiego prawa spadkowego, np. takich jak zachowek, sądy nie wydają postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku. W przypadku gdy spadkodawca pozostawił testament, postępowanie spadkowe prowadzone jest przez wykonawcę testamentu lub administratora spadku na podstawie postanowienia sądu o zatwierdzeniu /wyznaczeniu powiernika spadku. Wykonawcą testamentu jest osoba fizyczna lub prawna wskazana przez spadkodawcę w testamencie. Zatem jak wynika z powyższego dysponentem masy spadkowej po śmierci spadkodawcy nie staje się spadkobierca, lecz wykonawca lub administrator spadku, który rozporządza nim do momentu przekazania go spadkobiercom, a do którego obowiązków należą: zarząd, spieniężenie oraz uregulowanie długów spadkowych (podatki, opłaty za dom opieki i inne), a następnie rozdysponowanie masy spadkowej pomiędzy osoby określone w testamencie. Zatem spadkobierca nie nabywa praw do spadku do momentu otrzymania od wykonawcy (administratora) całego swojego udziału w masie spadkowej.

Z powyższego wynika, że postępowanie spadkowe w Kanadzie przebiega na innych niż w Polsce zasadach. W kanadyjskim systemie prawnym brak jest odpowiedników instytucji typowych dla polskiego prawa spadkowego. Zgodnie z tym co Pani wskazała – dysponentem masy spadkowej po śmierci spadkodawcy – zgodnie z prawem kanadyjskim – nie staje się spadkobierca, lecz wykonawca lub administrator spadku, który rozporządza nim do momentu przekazania go spadkobiercom. Zatem spadkobierca nie nabywa praw do spadku do momentu otrzymania (przeniesienia) ich przez wykonawcę testamentu (administratora spadku).

W polskim systemie prawnym nie ma instytucji, która w pełni odpowiadałaby kanadyjskiemu pojęciu spadku. Należy jednak stwierdzić, że w myśl ww. przepisów polskiego prawa cywilnego (określonych w ustawie Kodeks cywilny) nie można uznać Pani za spadkobierczynię żony Pani dziadka. Opisana bowiem przez Panią procedura dziedziczenia (nabycia spadku) zgodnie z prawem kanadyjskim, nie wypełnia polskiego pojęcia spadku.

Instytucją najbardziej zbliżoną do opisanej we wniosku sytuacji, w polskim prawie spadkowym, jest instytucja zapisu zwykłego, uregulowana w art. 968 Kodeksu cywilnego.

Zatem, nabycie przez Panią majątku spadkowego będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn dla nabycia rzeczy lub praw majątkowych tytułem zapisu. Obowiązek podatkowy powstanie więc – zgodnie z ww. art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – z chwilą wykonania zapisu zwykłego.

Należy więc zgodzić się z Pani stanowiskiem, że obowiązek podatkowy związany z nabyciem przez Panią majątku spadkowego powstanie dopiero z chwilą przelania na Pani konto z Kanady środków pieniężnych przez wykonawców testamentu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.