0111-KDIB2-2.4015.154.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zasiedzenia nieruchomości przez spadkodawcę.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Przed Sądem Rejonowym w (…), pod sygnaturą akt (…) toczy się postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości z mocy prawa dnia (…) 2025 r. Postępowanie zostało wszczęte za życia X, córki (…) i (…) z domu (…). W postępowaniu zgłoszono żądanie stwierdzenia, że X nabyła przez zasiedzenie własność nieruchomości objętych tym postępowaniem. Stanowisko procesowe w sprawie nie uległo zmianie i nie obejmuje żądania stwierdzenia zasiedzenia na rzecz Wnioskodawcy ani innych osób.

X zmarła (…) 2026 r. Po jej śmierci sporządzono akt poświadczenia dziedziczenia z dnia (…) 2026 r., zgodnie z którym spadek po X nabyło sześcioro dzieci w równych udziałach po 1/6 części każde. Wnioskodawca jest jednym ze spadkobierców X.

W chwili składania niniejszego wniosku postępowanie o zasiedzenie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Wnioskodawca nie nabył i nie zamierza nabyć przedmiotowych nieruchomości przez zasiedzenie. Ewentualne prawa Wnioskodawcy do nieruchomości wynikają wyłącznie z dziedziczenia po X.

Pytanie

Czy w przypadku prawomocnego stwierdzenia przez sąd, że X nabyła własność nieruchomości przez zasiedzenie, po stronie Wnioskodawcy jako spadkobiercy X powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu zasiedzenia?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, po jego stronie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu zasiedzenia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem zasiedzenia.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie nabywa nieruchomości przez zasiedzenie. Podmiotem, wobec którego ma zostać stwierdzone nabycie własności nieruchomości przez zasiedzenie, jest X. Postępowanie o zasiedzenie zostało wszczęte za życia X i nadal dotyczy wyłącznie ustalenia, czy to X nabyła własność nieruchomości przez zasiedzenie. Wnioskodawca nie dochodzi stwierdzenia zasiedzenia na swoją rzecz i nie występuje jako osoba, która miałaby nabyć nieruchomość w drodze zasiedzenia. Wnioskodawca jest wyłącznie spadkobiercą X. Ewentualne prawa do nieruchomości nabywa wyłącznie z tytułu dziedziczenia. Skoro Wnioskodawca nie nabywa nieruchomości przez zasiedzenie, nie może być podatnikiem podatku od spadków i darowizn z tytułu zasiedzenia.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 września 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-3.4015.155.1.2023.BD. W interpretacji tej organ uznał za prawidłowe stanowisko spadkobierczyni, że skoro zasiedzenie zostało stwierdzone na rzecz zmarłej matki, po stronie spadkobierczyni nie powstał obowiązek zapłaty podatku od zasiedzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione zdarzenie przyszłe jest analogiczne. Skoro zasiedzenie ma zostać stwierdzone na rzecz X, a Wnioskodawca występuje wyłącznie jako jej spadkobierca, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu zasiedzenia nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:

Z powołanych wyżej artykułów wynika, że spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca.

Z kolei kwestia zasiedzenia uregulowana została w przepisach art. 172-176 ustawy Kodeks cywilny.

W myśl art. 172 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Zasiedzenie jest tzw. instytucją dawności, służącą korygowaniu rzeczywistego stanu posiadania ze stanem prawnym. Prowadzi ono do nabycia przez posiadacza własności na skutek długotrwałego posiadania przez niego rzeczy, czemu towarzyszy utrata własności przez dotychczasowego właściciela, który w przeszłości utracił posiadanie rzeczy. Poprzez zasiedzenie można nabyć własność rzeczy ruchomych i nieruchomych, udziału we współwłasności, prawa użytkowania wieczystego, służebność gruntową. Zasiedzenie jest instytucją prowadzącą do nabycia prawa na skutek upływu czasu. Umożliwia ono, sankcjonując stan faktyczny, usunięcie długotrwałej niezgodności między stanem prawnym a stanem posiadania. Na skutek zasiedzenia, które następuje ex lege, dotychczasowy uprawniony traci swoje prawo, a nabywca uzyskuje je niezależnie od niego; jest więc ono pierwotnym sposobem nabycia prawa podmiotowego.

Przechodząc ponownie na grunt ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy zauważyć, że zarówno dziedziczenie jak i zasiedzenie – jako tytuły wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jednak nabycie tytułem zasiedzenia jest tytułem odrębnym od nabycia tytułem dziedziczenia (spadku).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że nabył Pan udział 1/6 w masie spadkowej po zmarłej X. Za życia spadkodawczyni zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia przez nią nieruchomości. Po śmierci X stanowisko procesowe w sprawie nie uległo zmianie i nie obejmuje żądania stwierdzenia zasiedzenia na Pana rzecz ani innych osób. Postępowanie o zasiedzenie nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Pana ewentualne prawa do nieruchomości wynikają wyłącznie z dziedziczenia po X.

Pana wątpliwość budzi to, czy prawomocne postanowienie, w którym sąd stwierdzi, że spadkodawczyni nabyła nieruchomość przez zasiedzenie, spowoduje powstanie po Pana stronie obowiązku podatkowego z tytułu zasiedzenia.

Jak już powyżej wskazano, nabycie tytułem zasiedzenia jest tytułem odrębnym od nabycia tytułem dziedziczenia (spadku). Nabycie tytułem zasiedzenia jest tzw. nabyciem pierwotnym dokonywanym przez posiadacza nieruchomości niebędącego jej właścicielem i jest stwierdzane przez sąd w sytuacji gdy rzeczywisty stan posiadania jest inny niż stan prawny nieruchomości.

Jeżeli w postanowieniu stwierdzającym zasiedzenie, sąd wskaże, że termin zasiedzenia upłynął przed dniem śmierci spadkodawcy, tj. nieruchomość znajdowała się w posiadaniu spadkodawcy tak długo, że wypełnione zostały terminy ustawowe – zasiedzenie może być wykonane jedynie w jego imieniu (spadkodawcy). Oznacza to, że nawet gdyby z wnioskiem wystąpił jego spadkobierca, lecz sąd w postanowieniu stwierdzającym zasiedzenie stwierdzi, że zasiedzenia dokonał spadkodawca – a tym samym nabył własność nieruchomości tym tytułem (zasiedzenie następuje z mocy prawa; postępowanie przed sądem jedynie ten stan potwierdza), to w takiej sytuacji spadkobiercy nabywają własność nieruchomości w drodze spadkobrania, a nie w drodze zasiedzenia, bowiem nabycie własności w drodze zasiedzenia nastąpiło jeszcze za życia spadkodawcy.

Natomiast w sytuacji, gdy sąd w postanowieniu stwierdzającym zasiedzenie wskaże, że okres potrzebny do nabycia własności przez zasiedzenie nie upłynął przed śmiercią spadkodawcy to spadkobierca osoby, która była posiadaczem nieruchomości, lecz do chwili śmierci nie nabyła jej przez zasiedzenie, może żądać stwierdzenia zasiedzenia na swoją rzecz z zaliczeniem okresu posiadania spadkodawcy w takiej części, w jakiej dziedziczy.

Jak wskazał Pan we wniosku, w postępowaniu sądowym zgłoszono żądanie stwierdzenia, że X nabyła przez zasiedzenie własność nieruchomości i po śmierci spadkodawczyni stanowisko procesowe w sprawie nie uległo zmianie. Zgodnie z treścią Pana wniosku należy przyjąć, że w postanowieniu stwierdzającym zasiedzenie sąd stwierdzi, że własność nieruchomości tytułem zasiedzenia nabyła X (spadkodawca).

Zgodnie z art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 6 ww. ustawy:

Odpowiadając zatem na Pana wątpliwości, należy stwierdzić, że w przypadku gdy zasiedzenie zostanie stwierdzone na rzecz spadkodawcy, nie powstanie po Pana stronie obowiązek zapłaty podatku z tytułu zasiedzenia, ponieważ zasiedzenie zostanie stwierdzone na rzecz osoby zmarłej. Tytułem prawnym, na podstawie którego Pan nabędzie prawo do nieruchomości będzie dziedziczenie a nie zasiedzenie. Nieruchomość będzie wówczas stanowić składnik masy spadkowej po X.

Zatem należy zgodzić się z Pana stanowiskiem, że po Pana stronie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku z tytułu zasiedzenia, jeżeli zasiedzenie zostanie stwierdzone na rzecz spadkodawcy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.