0111-KDIB2-2.4015.148.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia środków pieniężnych po obywatelu Austrii.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową i posiada wyłącznie obywatelstwo polskie (także w chwili otwarcia spadku). Wnioskodawczyni otrzymała spadek po zmarłej Pani (…) ((…) - Dalej: zapisodawczyni). Podstawą dziedziczenia jest austriacki zapis testamentowy sporządzony wedle przepisów prawa austriackiego.

Wnioskodawczyni nie jest spokrewniona z zapisodawczynią, więc w świetle polskiego prawa jest zaliczana do III grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy z 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (dalej: uopsid).

Zgodnie z art. 2 uopsid nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od tej zasady uregulowano wyjątek opisany w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austriacką o zapobieżeniu dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego, podpisana w Wiedniu dnia 24 listopada 1926 r. (Dz. U. z 1928 r. nr 61 poz. 557 - dalej: UPO Polska - Austria 1926).

Zapisodawczyni była wyłącznie austriacką rezydentką podatkową, posiadającą wyłącznie obywatelstwo Republiki Austrii oraz miejsce jej pobytu znajdowało się na terytorium Republiki Austrii. W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek związków zapisodawczyni z Polską. Zgodnie z austriackim zapisem testamentowym Wnioskodawczyni otrzyma tylko austriackie papiery wartościowe w walucie euro. Zapis testamentowy dotyczy 25% zgromadzonych papierów wartościowych na rachunku bank (…), które są obecnie na terytorium Republiki Austrii. Wykonanie zapisu testamentowego polega na spieniężeniu papierów wartościowych po zmarłej zapisodawczyni i wypłatę środków pieniężnych ze sprzedaży papierów wartościowych na rzecz Wnioskodawczyni.

Spieniężenie papierów wartościowych ma zostać dokonane przez spadkobierców (Pan (…) oraz Pani (…) to spadkobiercy i jednocześnie wykonawcy testamentu). Następnie środki ze sprzedaży papierów wartościowych (dalej: środki finansowe) zostaną przekazane przez wykonawcę testamentu na rzecz Wnioskodawczyni jako środki wynikające ze spadku. Obecnie trwają procedury spadkowe związane z wykonaniem zapisu testamentowego co oznacza, że Wnioskodawczyni na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie dysponuje informacjami o dokładnej kwocie w euro jaka zostanie otrzymana w wyniku wykonania zapisu testamentowego. Dlatego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego. Na dzień sporządzenia interpretacji indywidualnej Wnioskodawczyni nie dysponuje środkami finansowymi związanymi z zapisem testamentowym. Spadek nie jest obciążonym żadnymi długami, innymi roszczeniami, co oznacza, że Wnioskodawczyni otrzyma środki finansowe bez konieczności zapłaty długów zapisodawczyni czy zapłaty kosztów postępowania spadkowego. Kwota środków finansowych będzie w walucie euro i nie będzie przewalutowana na walutę polski złoty. Austriacki zapis testamentowy wynika z oświadczenia złożonego przed austriackim notariuszem przez Wnioskodawczynię o następującej treści: tytuł dokumentu ,,Spadek po zapisodawczyni”. Treść dokumentu ,,Oświadczam, że w powyższym postępowaniu spadkowym, przyjmuję zapis ustanowiony na moją korzyść w testamencie z dnia 04.12.2015 r. i nie będę zgłaszać żadnych innych roszczeń wobec spadku ani spadkobierców, w szczególności roszczeń o charakterze spadkowym. Testament ten interpretuję w ten sposób, że (…) oraz (…) są jedynymi spadkobiercami, a wszystkie pozostałe osoby wymienione w testamencie są wyłącznie zapisobiercami” (podpis zapisodawczyni). Testament z dnia 4 grudnia 2015 r. został zarejestrowany w austriackim centralnym rejestrze testamentów prowadzonym przez austriacką izbę notarialną (Österreichisches Zentrales Testamentsregister) w dniu 4 grudnia 2015 r. Oświadczenie o przyjęciu zapisu testamentowego wynikającego z testamentu z dnia 4 grudnia 2015 r. Zostało przyjęte przez zapisobierczynię czyli Wnioskodawczynię. Oznacza to, że z treści oświadczenia złożonego przed Wnioskodawczynię jest ona zapisobierczynią, a nie spadkobierczynią.

Zbliżonym odpowiednikiem austriackiego zapisu testamentowego jest zapis zwykły uregulowany w księdze IV ,,spadki” tytuł III ,,Rozporządzenia na wypadek śmierci” Dział III ,,Zapis i polecenie” rozdział I ,,zapis zwykły” w art. 968 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: Kc).

Zgodnie z art. 968 kc

§ 1: Spadkodawca może przez rozporządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).

§ 2: Spadkodawca może obciążyć zapisem zwykłym także zapisobiercę (dalszy zapis).

Zgodnie z art. 981 (1) § 1 kc w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego spadkodawca może postanowić, że oznaczona osoba nabywa przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku (zapis windykacyjny).

We wskazanym przypadku nie mamy do czynienia z zapisem windykacyjnym uregulowanym w art. 981 (1) § 1 kc gdyż testament ten musi być sporządzony w formie aktu notarialnego. Zarówno zapis zwykły jak i zapis testamentowy stanowią rozporządzenia testamentowe i łączy je to, że są one ustanowione przez testatora na wypadek śmierci (M. Sepełowski, zapis zwykły w polskim prawie spadkowym, Warszawa 2026, s. 62-66).

Testament z dnia 4 grudnia 2015 r. jest austriackim testamentem własnoręcznym (eigenhändige verfügung). Jednakże Wnioskodawczyni zaznacza, że zapis zwykły o którym mowa w art. 968 § 1 kc jest tylko odpowiednikiem austriackiego zapisu testamentowego.

Podsumowując zapisobierczyni otrzyma środki finansowe z bank (…), które to będą wykonaniem testamentu po zapisodawczyni. Jak podkreśla się w doktrynie zapis zwykły obok powołania spadkobiercy uważany jest za jedno z najważniejszych rozporządzeń testamentowych (J. Szczygieł, [w:] Podatek od spadków i darowizn, komentarz, art. 1, lex/el 2021). A zatem przekazanie środków należy traktować jako rozporządzenie testamentowe związane z dziedziczeniem po zmarłej osobie, którego podstawą jest testament. Przekazanie środków pieniężnych zostanie dokonane w procedurze spadkowej po zmarłej zapisodawczyni zgodnie z przepisami prawa austriackiego po dokonaniu formalności, które niedługo się zakończą.

Ponieważ Wnioskodawczyni jest zapisobierczynią, a nie spadkodawczynią (winno być: spadkobierczynią) stąd pojawiły się wątpliwości dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego (ze szczególnym uwzględnieniem UPO Polska - Austria 1926) i konieczności wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Pytanie

Czy środki finansowe otrzymane z wykonania austriackiego zapisu testamentowego będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, spadek nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniosek dotyczy sprawy uregulowanej austriackimi przepisami prawa spadkowego. Zgodnie z art. 2 uopsid nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Od tej zasady uregulowano wyjątek opisany w UPO Polska - Austria 1926. Zgodnie z art. 91 ust. 1 oraz art. 91 ust. 2 ustawy Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej: Konstytucja RP):

 1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.

 2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą jeżeli ustawy nie da się pogodzić z umową.

Zgodnie z art. 241 ust. 1 Konstytucji RP umowy międzynarodowe ratyfikowane dotychczas przez Rzeczpospolitą Polską na podstawie obowiązujących w czasie ich ratyfikacji przepisów Konstytucyjnych i ogłoszone w Dzienniku Ustaw uznaje się za umowy ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie i stosuje się do niech przepisy art. 91 Konstytucji RP jeżeli z treści umowy międzynarodowej wynika, że dotyczą one kategorii spraw wymienionych w art. 89 ust. 1 Konstytucji.

 

Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) UPO Polska - Austria:

1) Co do majątku spadkowego po obywatelach każdego z obydwu państw, do którego nie ma zastosowania art. 1 będą obowiązywać następujące zasady:

      a) majątek ten zasadniczo podlega podatkowi spadkowemu w tym państwie, którego obywatelem był spadkodawca w chwili swej śmierci.

 

Zgodnie z art. 3 ust. 1 UPO Polska – Austria 1926:

 1) przy zastosowaniu postanowień art. 1 i 2 traktowane będą zapisy, które nie dotyczą pewnego określonego przedmiotu, albo prawa na takim przedmiocie, w ten sposób jak gdyby miały być wydane przede wszystkim z majątku, wymienionego w art. 2, a tylko reszta na pokrycie, której majątek ten nie starcza, z majątku określonego w art. 1.

W UPO Polska - Austria 1926 brak jest sformułowania o to jakich rodzajów/typów zapisów dotyczy ten artykuł. W takim przypadku nie można uznawać, że chodzi o zapis testamentowy gdyż byłaby to wykładnia rozszerzająca zakazana w polskim prawie podatkowym (interpretatio extensiva). W wyniku zapisu testamentowego otrzymane zostaną wyłącznie środki pieniężne wynikające ze sprzedaży austriackich papierów wartościowych przekazane przez wykonawców testamentu. Zdaniem Wnioskodawczyni pojęcie zapisu uregulowanego w art. 3 ust. 1 UPO Polska - Austria 1926 (podpisane 100 lat temu) należy odczytywać w ten sposób, że zasada z art. 3 ust. 1 UPO Polska - Austria 1926 nie dotyczy zapisów testamentowych rozumianych albo jako zapis testamentowy w rozumieniu przepisów prawa austriackiego albo zapis testamentowy w rozumieniu przepisów prawa polskiego. Gdyby jednak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał odmiennie Wnioskodawczyni zwraca uwagę na zasadę in dubio pro tributario uregulowaną w art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: OP).

Zgodnie z art. 2a OP niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego należy rozstrzygać na korzyść podatnika. Treść przepisu art. 3 ust. 1 UPO Polska - Austria 1926 była konstruowana w okresie lat 20 XX wieku. Przepisy art. 2a OP dotyczą wątpliwości co do treści przepisów prawa. Przepisy art. 3 ust. 1 UPO Polska - Austria 1926 używają słowa ,,zapis” nie precyzując o jaki zapis chodzi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada in dubio pro tributario ma dwa podstawowe cele: ,,1) uniemożliwia wydawania rozstrzygnięć sprzecznych z wynikami prawidłowo przeprowadzonej wykładni przepisów prawa podatkowego (zakaz poszukiwania innego znaczenia niż wynikającego z kontekstu językowego, jeżeli miałoby to prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla podatnika) 2) w sytuacji gdy rezultaty wykładni językowej nie są jednoznaczne, zobowiązuję się podmioty stosujące prawo do podjęcia rozstrzygnięcia najkorzystniejszego dla podatnika, a tym samym uniemożliwia się poszukiwanie takiej wykładni, która byłaby niekorzystna dla podatnika (nakaz przyjęcia rezultatów korzystnych dla podatnika, a zatem zakaz poszukiwania takiej wykładni, która byłaby niekorzystna dla podatnika): (A. Mariański, Ordynacja podatkowa, komentarz, art. 2a. Legalis 2023). Jak podkreślono w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 29 grudnia 2015 r. (Dziennik Urzędowy Ministra Finansów z 2016 r. poz. 4). ,,pojęcie „korzyść podatnika” należy rozumieć jako optymalne dla niego rozwiązanie prawne spośród tych, które zarysowały się w trakcie wykładni przepisu. To jakie rozwiązanie jest korzystniejsze dla podatnika wskazuje sam podatnik”. W przedmiotowej sprawie korzystniejsze jest uznanie, że obowiązek podatkowy nie powstał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż ewentualne powstanie obowiązku podatkowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wiązałoby się z koniecznością zapłaty podatku od spadków i darowizn (stawka podatku od spadków i darowizn mogłaby wynieść ok. 20% zapisu testamentowego) przez osoby przypisane do III grupy podatkowej, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3 uopsid. Środki finansowe wchodzą w skład ,,masy spadkowej” według austriackiej procedury spadkowej. Środki finansowe wchodzące w skład ,,masy spadkowej” nie wymagają dokonania innych czynności (np. sprzedaży nieruchomości) aby wykonać zapis testamentowy na rzecz Wnioskodawczyni. Środki finansowe zostaną niedługo wypłacone Wnioskodawczyni, po dokonaniu formalności przez spadkobierców, którzy są wykonawcami testamentu.

Nabyte w wyniku austriackiego zapisu testamentowego (w tym przypadku są to środki finansowe) należy rozumieć w ten sposób, że są to środki znajdujące się na terytorium republiki Austrii. W wyniku opisanego stanu faktycznego należy uznać, że na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a UPO Polska - Austria 1926 spadek podlega opodatkowaniu na terytorium Republiki Austrii.

Jednakże od 2008 r. w Republice Austrii nie obowiązują przepisy regulujące podatek od spadków. Oznacza to, że podatek nie mógł zostać zapłacony w Republice Austrii. Ponieważ zastosowanie mają przepisy UPO Polska – Austria 1926 oznacza to, że obowiązek podatkowy powstał w Republice Austrii, a nie w Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli w kraju, w którym powstał obowiązek podatkowy (w tym przykładzie jest to Republika Austrii) ale podatek od spadków nie obowiązuję (w Republice Austrii podatek od spadków nie obowiązuje) to nie można oczekiwać, że podatek ma zostać zapłacony w Polsce (A. Bojarski, Obowiązujące umowy międzynarodowe o unikaniu podwójnego opodatkowania podatkiem od spadków, kwartalnik doradca podatkowy nr 1/2026, s. 6).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni obowiązek podatkowy powstał w Republice Austrii. Zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy art. 2 ust. 1 lit. a UPO Polska - Austria 1926, gdyż dziedziczenie spadku miało miejsce na podstawie austriackiego zapisu testamentowego po obywatelce Republiki Austrii. W związku z powyższym we wnioskowanej sprawie obowiązek podatkowy nie powstał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co oznacza, że Wnioskodawczyni nie musi składać pisma na druku SD-3. Dlatego Wnioskodawczyni wnosi o uznanie jej stanowiska opisanego we wniosku, tj. że w wyniku otrzymania środków finansowych ze sprzedaży austriackich papierów wartościowych znajdujących się na terytorium Republiki Austrii w wyniku austriackiego zapisu testamentowego sporządzonym przez zapisodawczynię posiadającą wyłącznie obywatelstwo austriackie na rzecz Wnioskodawczyni posiadającej wyłącznie obywatelstwo polskie nie powstanie obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęć „spadek” oraz „zapis”, tym samym należy w tym zakresie sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 924 ww. ustawy:

Natomiast według art. 925 tej ustawy:

W myśl art. 926 § 1 tej ustawy:

Dodatkowo, zgodnie z art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z art. 970 Kodeksu cywilnego wynika, że:

W świetle przepisów Kodeksu cywilnego, spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego, do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły). Spadkobierca nie może zatem swobodnie rozporządzać rzeczą lub prawem majątkowym będącym przedmiotem zapisu. Jest on jedynie wykonawcą woli testatora.

Sam zapis w testamencie nie powoduje nabycia przez zapisobiorcę własności rzeczy lub prawa majątkowego stanowiących przedmiot tego zapisu już w momencie otwarcia spadku. Zapisobiorcy przysługuje jedynie w stosunku do spadkobiercy (innego zapisobiorcy) roszczenie o wykonanie zapisu przez spełnienie określonego w testamencie świadczenia majątkowego. Spełnienie świadczenia skutkuje zaś wykonaniem nałożonego na spadkobiercę zobowiązania. Nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem zapisu zwykłego następuje zatem z chwilą jego wykonania.

Należy zatem stwierdzić, że zapisobiorca nabywa rzeczy lub prawa majątkowe wskazane w zapisie testamentowym po spadkodawcy, a nie od spadkobiercy.

Wracając na grunt przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn należy stwierdzić, że co do zasady opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednakże w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

 

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem dziedziczenia podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

   - nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

   - nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, jednakże w chwili otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy) nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W sytuacji nabycia rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się lub wykonywanych za granicą, czynnikiem decydującym o podleganiu ustawie o podatku od spadków i darowizn jest posiadanie przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili otwarcia spadku. Zatem nabywca, który w chwili otwarcia spadku jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn od nabytej własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz od nabytej własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą.

W myśl art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelem Polski. Obywatelka Austrii, która zmarła (…) 2025 r. zapisała Pani w testamencie 25% papierów wartościowych zgromadzonych na rachunku w banku w Austrii. Podstawą dziedziczenia jest austriacki zapis testamentowy sporządzony wedle przepisów prawa austriackiego. Obecnie trwają procedury związane z wykonaniem zapisu testamentowego. Wykonanie zapisu testamentowego polega na spieniężeniu papierów wartościowych przez spadkobierców a następnie przekazaniu środków pieniężnych na Pani rzecz. Zbliżonym odpowiednikiem austriackiego zapisu testamentowego jest zapis zwykły, o którym mowa w art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego.

Pani wątpliwość budzi to czy środki pieniężne, które otrzyma Pani w związku z wykonaniem austriackiego zapisu testamentowego będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce.

Jak wynika z powyższych przepisów nabycie tytułem zapisu podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jednakże z uwagi na to, że w niniejszej sprawie zapis testamentowy został ustanowiony przez obywatelkę Austrii, powołane powyżej przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrjacką o zapobieganiu dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego podpisanej w Wiedniu dnia 24 listopada 1926 r. (Dz. U. z 1928 r. Nr 61 poz. 557):

 

Z kolei, stosownie do art. 2 ust. 1 ww. Konwencji:

Co do majątku spadkowego, po obywatelach każdego z obydwóch Państw, do którego nie mają zastosowania postanowienia art. 1, będą następujące zasady obowiązywać:

 a) majątek ten podlega zasadniczo podatkowi spadkowemu w tym Państwie, którego obywatelem był spadkodawca w chwili swej śmierci;

 b) jeśli jednak spadkodawca posiadał w chwili swej śmierci w drugim Państwie miejsce zamieszkania, to w tym Państwie należy poddać opodatkowaniu majątek spadkowy, tam się znajdujący;

 c) jeśli spadkodawca w chwili swej śmierci posiadał miejsce zamieszkania w obydwóch Państwach, to wspomniany majątek spadkowy podlega podatkowi spadkowemu w tym Państwie, którego obywatelem był spadkodawca.

 

Zgodnie z art. 3 ww. Konwencji:

 1) Przy zastosowaniu postanowień art. 1 i 2 traktowane będą zapisy, które nie dotyczą pewnego określonego przedmiotu, albo prawa na takim przedmiocie, w ten sposób, jak gdyby miały być wydane przede wszystkim z majątku, wymienionego w art. 2, a tylko reszta na pokrycie której majątek ten nie wystarcza - z majątku, określonego w art. 1.

 2) W przypadkach, gdy majątek określony bądź w art. 1, bądź w art. 2, znajduje się w obydwu Państwach, należy podzielić zapisy wedle stosunku wartości części znajdujących się w obydwu Państwach.

W myśl natomiast art. 5 ww. Konwencji:

Do majątku spadkowego po zmarłej obywatelce Austrii należą papiery wartościowe zgromadzone w banku w Austrii. Pani tytułem zapisu otrzyma po obywatelce Austrii środki pieniężne pochodzące ze sprzedaży ww. papierów wartościowych.

W związku z tym, że nabyty przez Panią tytułem zapisu składnik majątku spadkowego po obywatelce Austrii jest obciążony podatkiem spadkowym w rozumieniu art. 5 ww. Konwencji polsko-austriackiej, miejsce jego zapłaty należy rozpatrywać w świetle powyższej Konwencji.

Zapisodawczyni była wyłącznie austriacką rezydentką podatkową, posiadającą wyłącznie obywatelstwo Republiki Austrii oraz miejsce jej pobytu znajdowało się na terytorium Republiki Austrii.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji polsko-austriackiej nabyte przez Panią określone środki pieniężne tj. pochodzące ze spieniężenia 25% zgromadzonych papierów wartościowych na rachunku banku (…), będą podlegały podatkowi spadkowemu tylko w Austrii tj. w Państwie, którego obywatelem był spadkodawca w chwili swej śmierci.

Tym samym w Polsce nie będzie Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn od nabytych środków pieniężnych tytułem zapisu testamentowego.

Natomiast art. 3 ww. Konwencji, na który powołuje się Pani nie ma zastosowania w omawianej sprawie, ponieważ przedmiotem nabycia będą określone środki pieniężne w walucie euro tj. pochodzące ze spieniężenia 25% papierów wartościowych zgromadzonych na rachunku w Bank (…).

Zatem w Polsce nie będzie Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego (SD-3) od nabytych tytułem zapisu testamentowego po obywatelce Austrii środków pieniężnych oraz do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje wskazana przez Panią okoliczność, że podatek od spadku został zniesiony w Austrii w 2008 r.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.