0111-KDIB2-2.4015.137.2026.2.KK
W zakresie skutków podatkowych wpływu środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży nieruchomości należącej do męża Wnioskodawczyni na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wpływu środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży nieruchomości należącej do Pani męża na Pani rachunek bankowy. Wniosek został przekazany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego (…) za pismem Znak: (…). Wniosek uzupełniła Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 16 lipca 2026 r. oraz pismem z 10 czerwca 2026 r. (wpływ 22 lipca 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu (…) 1996 r., A.A. będąc stanu wolnego na podstawie umowy notarialnej sprzedaży nabył udział we współwłasności nieruchomość gruntowej niezabudowanej położonej przy ul. (…) w (…) wynoszący 1/6 (tj. 4/24).
Następnie w dniu (…) 2009 r., A.A., pozostając w związku małżeńskim z B.B., (związek małżeński zawarty w dniu (…) 2007), w którym to związku małżeńskim, nieprzerwanie po chwilę obecną, panuje ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej, nabył drogą umowy notarialnej sprzedaży kolejny udział we współwłasności nieruchomości wynoszący 3/24 do swojego majątku osobistego za pieniądze pochodzące z jego majątku osobistego.
Następnie w dniu (…) 2012 r. A.A. (pozostając w związku małżeńskim z B.B., w którym, to związku małżeńskim, obowiązuje ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej), nabył drogą umowy notarialnej darowizny kolejny udział we współwłasności nieruchomości wynoszący 15/24 do swojego majątku osobistego.
Następnie, w dniu (…) 2017 r., na mocy postanowienia sądu w przedmiocie zniesienia współwłasności, (postanowienie prawomocne z dniem (…) 2017), A.A. poprzez przysądzenie na jego rzecz nabył pozostałą część nieruchomości 2/24, pozostając w związku małżeńskim z B.B., w którym obowiązuje wspólność ustawowa małżeńska i nie zawierano umowy majątkowej małżeńskiej.
W dniu (…) 2026 r. A.A., jako jedyny właściciel 100% udziałów, dokonał sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, przy czym polecił, aby środki ze sprzedaży wpłynęły na rachunek osobisty B.B., tj. na rachunek Wnioskodawczyni. W przelewie stanowiącym zapłatę za sprzedaż nieruchomości zostało oznaczone w tytule dla identyfikacji transakcji i kwoty, iż przelew następuje w związku z aktem notarialnym o numerze repertorium zgodnym z numerem repertorium aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości przez B.B. na rzecz osoby trzeciej.
Decyzja, o skierowaniu środków na rachunek bankowy Wnioskodawczyni była podyktowana zamiarem małżonków prowadzenia negocjacji z bankiem w zakresie warunków oprocentowania lokat oraz innych produktów depozytowych. Małżonkowie A.A. i B.B. dążyli do uzyskania jak najwyższego oprocentowania i najkorzystniejszych warunków przechowywania środków, a ulokowanie środków na rachunku Wnioskodawczyni miało służyć wyłącznie realizacji tego celu. Było to działanie, o charakterze technicznym i gospodarczym, wynikające z przyjętej strategii zarządzania środkami finansowymi, a nie z zamiaru dokonania przysporzenia majątkowego na rzecz Wnioskodawczyni.
Ani po stronie męża Wnioskodawczyni, ani po stronie Wnioskodawczyni, nie występował zamiar dokonania darowizny. Celem stron, nie było nieodpłatne przysporzenie majątkowe na rzecz Wnioskodawczyni, lecz wyłącznie efektywne zarządzanie środkami finansowymi pozostającymi do dyspozycji rodziny oraz uzyskanie korzystniejszych warunków ich lokowania.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie faktycznym, nie zostały spełnione przesłanki pozwalające uznać, że doszło do darowizny. Skoro brak było zamiaru dokonania darowizny oraz brak było celu w postaci nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, to czynność ta, (wpływ środków ze sprzedaży nieruchomości małżonka bezpośrednio na rachunek Wnioskodawczyni), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a po stronie Wnioskodawczyni, nie powstał obowiązek zgłoszenia nabycia środków pieniężnych na formularzu SD-Z2.
Środki, nie zostały wyodrębnione, jako majątek osobisty Wnioskodawczyni i pozostają przedmiotem wspólnego zarządzania przez małżonków.
Część środków została również przeznaczona na spłatę istniejących zobowiązań kredytowych, w tym kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawczynię, kredytu zaciągniętego przez jej męża oraz zobowiązania kredytowego związanego z prowadzoną przez męża i Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. O sposobie wykorzystania środków decydowały względy ekonomiczne związane z zarządzaniem majątkiem i zobowiązaniami rodziny.
Powyższe okoliczności potwierdzają, że celem małżonków, nie było dokonanie definitywnego i nieodpłatnego przysporzenia majątkowego na rzecz Wnioskodawczyni. Środki były i są wykorzystywane, jako element wspólnego zarządzania finansami rodziny, a ich przepływy pomiędzy rachunkami wynikały i wynikają wyłącznie z przesłanek organizacyjnych i ekonomicznych.
Środki pieniężne ze sprzedaży nieruchomości, pozostają w ciągłym obrocie pomiędzy rachunkami bankowymi należącymi do Wnioskodawczyni, jej męża oraz rachunkami wspólnymi małżonków. Przesunięcia środków są dokonywane w zależności od aktualnych warunków oferowanych przez instytucje finansowe, w szczególności wysokości oprocentowania lokat, kont oszczędnościowych i ofert promocyjnych. Miejsce przechowywania środków ulega zmianom stosownie do bieżącej sytuacji rynkowej oraz potrzeb finansowych rodziny.
Pytanie
Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie stanu faktycznego, jak wyżej, wpływ bezpośrednio na rachunek indywidualny Wnioskodawczyni, środków pieniężnych, jako zapłaty ceny kupna przez nabywcę, nieruchomości od męża Wnioskodawczyni, tj. A.A., stanowiącej wcześniej jego majątek osobisty, należy uznać za nabycie tytułem darowizny przez Wnioskodawczynię, podlegające przepisom ustawy, o podatku od spadków i darowizn, i w związku z tym wymagające zgłoszenia na formularzu SD-Z2?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, skoro brak było zamiaru dokonania darowizny oraz brak było celu w postaci nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, to czynność ta, (wpływ środków ze sprzedaży nieruchomości małżonka bezpośrednio na rachunek Wnioskodawczyni), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a po stronie Wnioskodawczyni, nie powstał obowiązek zgłoszenia nabycia środków pieniężnych na formularzu SD-Z2.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2) darowizny, polecenia darczyńcy;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
Jednym z tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest darowizna.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).
Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Z opisu sprawy wynika, że Pani mąż dokonał sprzedaży nieruchomości stanowiącej jego majątek osobisty. Środki ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości wpłynęły na Pani rachunek osobisty. W przelewie stanowiącym zapłatę za sprzedaż nieruchomości zostało oznaczone w tytule dla identyfikacji transakcji i kwoty, iż przelew następuje w związku z aktem notarialnym o numerze repertorium zgodnym z numerem repertorium aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości przez Pani męża na rzecz osoby trzeciej. Decyzja, o skierowaniu środków na Pani rachunek bankowy była podyktowana zamiarem małżonków prowadzenia negocjacji z bankiem w zakresie warunków oprocentowania lokat oraz innych produktów depozytowych. Wraz z mężem dążyli Państwo do uzyskania jak najwyższego oprocentowania i najkorzystniejszych warunków przechowywania środków, a ulokowanie środków na Pani rachunku miało służyć wyłącznie realizacji tego celu. Było to działanie, o charakterze technicznym i gospodarczym, wynikające z przyjętej strategii zarządzania środkami finansowymi, a nie z zamiaru dokonania przysporzenia majątkowego na Pani rzecz. Ani po stronie Pani męża, ani po stronie Pani, nie występował zamiar dokonania darowizny. Celem stron, nie było nieodpłatne przysporzenie majątkowe na Pani rzecz, lecz wyłącznie efektywne zarządzanie środkami finansowymi pozostającymi do dyspozycji rodziny oraz uzyskanie korzystniejszych warunków ich lokowania.
Pani wątpliwości budzi kwestia czy wpływ bezpośrednio na Pani rachunek indywidualny środków pieniężnych, jako zapłaty ceny kupna przez nabywcę nieruchomości od Pani męża, stanowiącej wcześniej jego majątek osobisty, należy uznać za nabycie tytułem darowizny przez Panią podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, i w związku z tym wymagającą zgłoszenia na formularzu SD-Z2.
Jak wynika z wyżej przywołanych przepisów darowizna jest czynnością dwustronną, a więc wymaga się dla jej skuteczności złożenia zgodnych oświadczeń woli zmierzających do osiągnięcia określonego skutku prawnego, tj. przysporzenia majątkowego pod tytułem darmym. Konieczne jest zatem współdziałanie dwóch stron, czyli darczyńcy i obdarowanego, którzy składają oświadczenia woli, w których dochodzą do porozumienia:
- co będzie przedmiotem darowizny,
- że świadczenie tego przedmiotu nastąpi kosztem majątku darczyńcy a obdarowany to świadczenie przyjmuje i
- że będzie mieć ono charakter nieodpłatny.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
Aby wystąpił ww. obowiązek podatkowy w danym stanie faktycznym muszą wystąpić wszystkie elementy konstrukcyjne umowy darowizny, a więc przede wszystkim musi wystąpić element rozporządzający, tj. przeniesienie na obdarowanego prawa własności przedmiotu darowizny.
Z opisu sprawy wynika, wpływ środków pieniężnych na Pani rachunek bankowy miał charakter jedynie techniczny i gospodarczy. Po stronie Pani męża, ani po Pani stronie nie wystąpił zamiar dokonania darowizny.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że czynność ta - wpływ środków pieniężnych na Pani rachunek bankowy - nie spowodowała powstania przysporzenia majątkowego po Pani stronie.
Powyższa czynność nie miała charakteru darowizny, miała charakter jedynie techniczny, a środki pieniężne - jak wynika z wniosku - cały czas stanowiły własność Pani męża. Nie ma zatem podstaw, żeby twierdzić, że wystąpiły po Pani stronie skutki podatkowe na gruncie podatku od spadków i darowizn z tytułu wpływu na Pani rachunek bankowy środków pieniężnych stanowiących własność Pani męża. Nie ma więc także konieczności składania druku SD-Z2 z tytułu wpływu środków pieniężnych na Pani rachunek bankowy - sam wpływ środków pieniężnych na Pani rachunek bankowy nie stanowi przesłanki do zakwalifikowania tej czynności jako darowizny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Niniejsza interpretacja dotyczy - zgodnie z zadanym pytaniem i zajętym stanowiskiem - Pani sytuacji prawnopodatkowej w związku z wpływem na Pani rachunek bankowy środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej majątek osobisty Pani męża; nie obejmuje swoim zakresem kwestii podatkowych związanych z przeznaczeniem tych środków m.in. na spłatę kredytu zaciągniętego przez Panią.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów