0111-KDIB2-1.4017.10.2026.2.KW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

-        w wyniku Połączenia Spółka przejmująca wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego związane z działalnością Spółki przejmowanej (sukcesja uniwersalna), o których mowa w art. 93 § 1 w zw. z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej oraz

-        czy po przeprowadzeniu Połączenia Spółka przejmująca będzie uprawniona, do kontynuowania wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, określonych w oparciu o zeznania podatkowe CIT-8 złożone przez (X) za lata poprzedzające Połączenie.

Uzupełnili go Państwo pismem z 12 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(X) (dalej jako: Spółka przejmowana lub (X)) jest spółką akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

(...) jest spółką akcyjną prawa (...) z siedzibą w (...), (...) rezydentem podatkowym.

W ramach reorganizacji struktury grupy kapitałowej, do której należą Spółka przejmująca i Spółka przejmowana, planowane jest przeprowadzenie transgranicznego połączenia przez przejęcie, w wyniku którego Spółka przejmująca przejmie Spółkę przejmowaną (dalej: „Połączenie”). Połączenie ma zostać przeprowadzone w (...) roku, zgodnie z przepisami prawa polskiego (ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: KSH) oraz prawa (...) ((...) ustawa z dnia 10 sierpnia 1915 roku o spółkach handlowych), na warunkach określonych w planie połączenia. Połączenie stanowi transgraniczne połączenie w rozumieniu Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie niektórych aspektów prawa spółek (dalej: Dyrektywa 2017/1132).

W wyniku połączenia Spółka przejmowana zostanie rozwiązana bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Spółka przejmująca będzie po dniu połączenia prowadziła działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie za pośrednictwem oddziału zarejestrowanego w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: „Oddział”), zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oddział będzie stanowił zakład Spółki przejmującej w rozumieniu Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a (...) w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w (...); dalej: „UPO”). W konsekwencji dochody Spółki przejmującej osiągane na terytorium Polski za pośrednictwem Oddziału będą opodatkowane w Polsce podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Przed dniem połączenia Spółka przejmująca zarejestrowała Oddział w Krajowym Rejestrze Sądowym, jednakże do dnia połączenia Oddział nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności gospodarczej na terytorium Polski. Spółka przejmująca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”), jednakże wobec nieprowadzenia przez Oddział jakiejkolwiek działalności gospodarczej nie osiąga dochodów możliwych do przypisania zakładowi w rozumieniu UPO i tym samym przed dniem połączenia nie jest zobowiązana do uiszczania zaliczek na CIT w Polsce w jakiejkolwiek formie, ani na zasadach ogólnych (art. 25 ust. 1 ustawy o CIT), ani w formie uproszczonej (art. 25 ust. 6 ustawy o CIT). Rok podatkowy Spółki przejmującej pokrywa się z rokiem podatkowym (X).

Po dniu połączenia Oddział będzie kontynuował działalność prowadzoną przez (X) przed połączeniem, będzie posiadał zasadniczo takie same aktywa niezbędne do kontynuowania działalności (X) sprzed połączenia, pełnił analogiczne funkcje oraz angażował te same aktywa, z wyłączeniem niektórych aktywów, które nie są niezbędne do kontynuowania działalności (X) sprzed połączenia, takich jak w szczególności udziały w spółkach zależnych oraz należności przysługujących (X) wobec tych spółek. Kategorie przychodów i kosztów ponoszonych przez Oddział będą zasadniczo odpowiadać kategoriom przychodów i kosztów ponoszonym przez Spółkę przejmowaną przed połączeniem.

W roku podatkowym (...) Spółka przejmowana wpłaca miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT. (X) wykazała podatek należny zarówno w zeznaniu CIT-8 złożonym za rok podatkowy (...), jak i w zeznaniu złożonym za rok podatkowy (...).

Wnioskodawca uzyskał pozytywną opinię Szefa Krajowej Administracji Skarbowej dotyczącą możliwości przeprowadzenia połączenia spółek w planowanej formie.

Pytania

1.    Czy w wyniku Połączenia Spółka przejmująca wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego związane z działalnością Spółki przejmowanej (sukcesja uniwersalna), o których mowa w art. 93 § 1 w zw. z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej?

2.    W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 – czy po przeprowadzeniu Połączenia Spółka przejmująca będzie uprawniona, do kontynuowania wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, określonych w oparciu o zeznania podatkowe CIT-8 złożone przez (X) za lata poprzedzające Połączenie?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku Połączenia Spółka przejmująca wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego związane z działalnością Spółki przejmowanej (sukcesja uniwersalna), o których mowa w art. 93 § 1 w zw. z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, po Połączeniu Spółka przejmująca będzie uprawniona do kontynuowania wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej (art. 25 ust. 6 ustawy o CIT), określonych w oparciu o zeznania podatkowe CIT-8 złożone przez (X) za lata poprzedzające Połączenie.

Uzasadnienie stanowiska

Ad. 1

Przepisy dotyczące połączeń spółek kapitałowych, w tym połączeń transgranicznych, zawarte są w KSH. Zgodnie z art. 516¹ KSH połączenie transgraniczne spółek kapitałowych podlega przepisom rozdziału 2, jeżeli przepisy rozdziału 2 (1) nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 492 § 1 pkt 1 KSH, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą (połączenie przez przejęcie).

Zgodnie z art. 494 § 1 KSH spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Powołany przepis ustanawia więc zasadę uniwersalnego następstwa prawnego w zakresie praw i obowiązków.

Przepisy prawa podatkowego przewidują szczególne regulacje dotyczące sukcesji praw i obowiązków podatkowych. Zgodnie z art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek. Przepis ten stosuje się odpowiednio, zgodnie z art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie ograniczają zakresu podmiotowego sukcesji podatkowej do podmiotów posiadających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski. Sformułowania „osoby prawnej zawiązanej (powstałej) w wyniku łączenia się” i „osoby prawnej łączącej się przez przejęcie” nie określają specyficznych cech w szczególności miejsca siedziby lub zarządu, które powinny posiadać osoby prawne, aby objęła je zasada sukcesji. Należy zatem uznać, że zakres stosowania art. 93 § 1 oraz § 2 Ordynacji Podatkowej nie został ograniczony do łączenia się osób prawnych mających siedzibę lub miejsce zarządu w Polsce. W konsekwencji, ww. przepisy dotyczące sukcesji podatkowej znajdują zastosowanie również w sytuacji, gdy spółką przejmującą jest spółka zagraniczna.

Użycie przez ustawodawcę sformułowania „wszelkie” w art. 93 Ordynacji podatkowej świadczy o szerokim zakreśleniu granic sukcesji podatkowej. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 22 listopada 2016 r. (sygn. akt II FSK 2903/14):

„Sukcesji uregulowanej w art. 93 § 1 O.p. podlegają wszelkie prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, a nie tylko te prawa, które zostały zrealizowane. Odstępstwa od zasady szerokiego ujęcia następstwa prawnego muszą wprost wynikać z odrębnych ustaw czy ratyfikowanych umów międzynarodowych”. Zakres kontynuacji jest zatem możliwie szeroki i obejmuje wszelkie uprawnienia i obowiązki prawnopodatkowe, które powstały przed przejęciem i mogą istnieć po nim. Sukcesja prawnopodatkowa obejmuje zatem wszelkie podatkowe konsekwencje zdarzeń prawnych zaistniałych w (X) do dnia połączenia, a (Y) wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki ze skutkiem takim, jakby od początku była ich stroną.

Ograniczenia zasady sukcesji są dopuszczalne wyłącznie na podstawie odrębnych ustaw, umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 93e Ordynacji podatkowej).

Zdaniem Wnioskodawcy przepisy odrębnych aktów prawnych nie przewidują wyłączenia sukcesji generalnej w przypadku połączenia transgranicznego spółki (...) ze spółką kapitałową z siedzibą w Polsce. Wyłączeń takich nie przewidują również: Dyrektywa Rady 2009/133/WE z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (dalej: „Dyrektywa Rady 2009/133/WE”), Dyrektywa 2017/1132, ani UPO. W szczególności, w UPO brak postanowień, które mogłyby ograniczyć sukcesję podatkową wynikającą z opisanego połączenia.

W konsekwencji, w wyniku planowanego połączenia, C(Y) wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego związane z działalnością (X).

Stanowisko, zgodnie z którym, w wyniku połączenia transgranicznego, spółka przejmująca stanie się sukcesorem wszelkich praw i obowiązków przewidzianych w przepisach prawa 6 podatkowego związanych z działalnością spółki przejmowanej, zostało potwierdzone, przykładowo, w:

•        interpretacji indywidualnej z 14 sierpnia 2019 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.258.2019.1.AM),

•        interpretacji   indywidualnej z 9 lutego 2021 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.381.2020.3.JF),

•        interpretacji   indywidualnej z 22 lipca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.272.2022.2.BD).

Ad. 2

Na podstawie art. 25 ust. 1 Ustawy o CIT podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f Ustawy o CIT, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Przy czym, art. 25 ust. 6 ustawy o CIT przewiduje wyjątek od powołanej zasady. Zgodnie z brzmieniem tej regulacji, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

W ocenie Wnioskodawcy, możliwość wpłacania zaliczek miesięcznych w formie uproszczonej, o której mowa wyżej, stanowi przedmiot sukcesji generalnej uregulowanej w art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej.

Żaden przepis ustawy o CIT ani UPO nie przewidują wyłączenia zasady sukcesji generalnej w odniesieniu do prawa do wpłacania zaliczek uproszczonych w przypadku połączenia transgranicznego. Wyłączenie takie nie wynika również z Dyrektywy Rady 2009/133/WE ani z Dyrektywy 2017/1132.

Tym samym prawo do wpłacania zaliczek miesięcznych w formie uproszczonej, o którym mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, jest w pełni objęte sukcesją generalną wynikającą z art. 93 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, odwołujący się do zeznania złożonego „w roku poprzedzającym dany rok podatkowy”, nie stanowi ograniczenia tej sukcesji.

Z istoty sukcesji generalnej wynika bowiem, że Spółka przejmująca wstąpi we wszelkie prawa (X) ze skutkiem takim, jakby od początku była ich stroną (art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej). Oznacza to, że dla celów wyliczenia zaliczek uproszczonych Spółka przejmująca uprawniona będzie do traktowania zeznania CIT-8 złożonego przez (X) tak, jakby było to jej własne zeznanie złożone w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Zeznanie poprzednika prawnego pełni zatem tę samą rolę, co zeznanie własne sukcesora, a literalna wykładnia art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, oderwana od tej zasady, prowadziłaby do rezultatów sprzecznych z istotą i celem instytucji sukcesji generalnej, czyniąc ją w tym zakresie iluzoryczną.

Jak wskazał WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 30 listopada 2020 r. (sygn. I SA/Gl 1456/19): „Co jednak istotne, żadne przepisy podatkowe nie wprowadzają ograniczenia zakresu zasady sukcesji generalnej przy połączeniu w odniesieniu do prawa płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej. Ograniczenia tego rodzaju nie przewidują także umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Polska.”

Powyższy wyrok zapadł w stanie faktycznym tożsamym ze zdarzeniem przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku. Dotyczył on spółki zagranicznej (włoskiej), która w drodze transgranicznego połączenia przez przejęcie przejęła polską spółkę kapitałową i która po połączeniu prowadziła działalność w Polsce wyłącznie poprzez oddział zarejestrowany przed dniem połączenia, lecz podejmujący działalność dopiero po połączeniu i kontynuujący, z tymi samymi aktywami, funkcjami i ryzykami, działalność spółki przejmowanej. Jest to układ w pełni analogiczny do sytuacji Wnioskodawcy, w której (Y) przejmuje (X) i będzie kontynuować jej działalność za pośrednictwem Oddziału zarejestrowanego przed Połączeniem, a rozpoczynającego działalność dopiero po Połączeniu. Powyższe, korzystne dla podatnika stanowisko zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 2 września 2021 r. (sygn. akt II FSK 630/21) oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Gliwicach.

WSA w Gliwicach w przywoływanym wcześniej wyroku potwierdził również, że spółka przejmująca będzie mogła, w ramach generalnej sukcesji podatkowej, oprzeć kalkulację zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych płaconych w formie uproszczonej na zeznaniu złożonym przez spółkę przejmowaną: „[…] Będzie ona bowiem mogła - w ramach generalnej sukcesji podatkowej - oprzeć kalkulacje zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych płaconych w formie uproszczonej na zeznaniu złożonym przez Bank. Co więcej, po połączeniu to skarżąca będzie zobligowana do złożenia zeznania rocznego, za rok poprzedzający połączenie”.

Zgodnie z art. 25 ust. 8 ustawy o CIT przepisy dotyczące zaliczek uproszczonych nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku poprzedzającym rok podatkowy lub w roku podatkowym. Wyłączenie to ma zastosowanie do podmiotów, które nie mogły wykazać podatku należnego we wcześniejszych zeznaniach, gdyż dopiero rozpoczynały prowadzenie działalności.

Wyłączenie to nie będzie dotyczyło Spółki przejmującej. Działalność Oddziału po dniu Połączenia będzie kontynuacją działalności (X), z zasadniczo tymi samymi aktywami niezbędnymi do kontynuowania działalności (X), funkcjami i profilem przychodowo-kosztowym (z wyłączeniem aktywów finansowych, zgodnie z opisem stanu faktycznego). Spółka przejmująca działać będzie jako sukcesor podatkowy poprzednika prawnego, a nie jako podmiot podejmujący działalność po raz pierwszy. Z przyczyn wyżej wskazanych, w ramach sukcesji generalnej Spółka przejmująca będzie mogła oprzeć kalkulację zaliczek uproszczonych na zeznaniach podatkowych (X) z lat poprzednich, co wyklucza sytuację, której dotyczy art. 25 ust. 8 ustawy o CIT.

Powyższe potwierdził WSA w Gliwicach w przywoływanym wcześniej wyroku: „Spółka będzie występować jako sukcesor (prawnopodatkowy) swojego poprzednika i po przejęciu jego praw i obowiązków będzie kontynuowała jego działalność gospodarczą w ramach Oddziału. Nie ma w tej sytuacji podstaw, aby uznać ją za podatnika podejmującego po raz pierwszy działalność, o czym mowa w art. 25 ust. 8 Ustawy o CIT”.

Spółka przejmująca przed dniem Połączenia zarejestrowała Oddział w Polsce, który nie prowadzi i do dnia Połączenia nie będzie prowadził działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając na uwadze wcześniejszy wywód, wskazać należy, że z dniem Połączenia Spółka przejmująca wejdzie w sytuację prawnopodatkową (X) jako jedyny i wyłączny sukcesor podatkowy, w związku z czym do dnia Połączenia zaliczki uproszczone wpłacać będzie (X), zaś od dnia Połączenia – Spółka przejmująca. Jako sukcesor podatkowy Spółka przejmująca kontynuować będzie wpłacanie zaliczek uproszczonych w tej samej wysokości, obliczonych na podstawie zeznań CIT-8 składanych przez (X) za lata poprzedzające Połączenie.

Tym samym w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek lub okoliczności mogących uzasadniać wyłączenie lub ograniczenie uprawnienia do zaliczek uproszczonych:

a)   brak zeznania stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki – zeznania (X) będą mogły stanowić podstawę obliczania zaliczki przez Wnioskodawcę;

b)   status podatnika podejmującego działalność po raz pierwszy (art. 25 ust. 8 ustawy o CIT) – przesłanka ta nie będzie odnosić się do Wnioskodawcy, który będzie sukcesorem (X);

c)    Wnioskodawca nie stosuje i po Połączeniu nie będzie stosował do rozliczeń w ramach podatku CIT w Polsce systemu określania zaliczek na cele tego podatku innego niż zaliczki uproszczone, co mogłoby uniemożliwić określenie, który system określania zaliczek powinien zostać zastosowany przez sukcesora uniwersalnego spółki (X).

Przykładowe interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

•        z 22 lipca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.272.2022.2.BD),

•        z 13 czerwca 2022 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.258.2019.9.S/AM/KW), wydana po wyroku WSA w Gliwicach z 30 listopada 2020 r., syg. akt I SA/Gl 1456/19,

potwierdzają Stanowisko, zgodnie z którym, spółka przejmująca będzie uprawniona do kontynuowania wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej po dniu połączenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.