0111-KDIB2-1.4014.40.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia samochodu w Holandii.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

21 marca 2026 r. nabył Pan samochód osobowy od osoby fizycznej niebędącej rezydentem Polski. Samochód w chwili zakupu fizycznie znajdował się na terytorium Holandii. Umowa kupna-sprzedaży została sporządzona i podpisana przez obie strony w holenderskiej miejscowości (...). Samochód jest zarejestrowany w Polsce (posiada polskie tablice rejestracyjne), jednak w momencie zawierania transakcji nie przebywał na terytorium RP. Jako kupujący, posiada Pan miejsce zamieszkania w Polsce.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, transakcja zakupu samochodu podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC) w Polsce, biorąc pod uwagę, że przedmiot sprzedaży znajdował się za granicą i czynność cywilnoprawna również została dokonana za granicą?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, transakcja nie podlega opodatkowaniu PCC na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o PCC. Zgodnie z tym przepisem, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się za granicą, tylko w przypadku, gdy nabywca ma miejsce zamieszkania w Polsce oraz czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W Pana sytuacji oba te warunki nie zostały spełnione łącznie – umowa została podpisana w Holandii, a samochód fizycznie przebywał poza Polską. Pana zdaniem, sam fakt rejestracji pojazdu w Polsce nie zmienia miejsca jego fizycznego położenia w chwili sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):

Podatkowi podlegają: umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu określonym w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte m.in. w art. 1 ust. 4 ww. ustawy.

Stosownie do art. 1 ust. 4 cyt. ustawy:

Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Obowiązek podatkowy – przy umowie sprzedaży – ciąży na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży – stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Stawki podatku wynoszą – od umowy sprzedaży:

a)  nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%,

b)  innych praw majątkowych – 1%.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 cyt. ustawy:

Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że kupił Pan w Holandii samochód osobowy, który jest zarejestrowany w Polsce.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz przestawiony opis zdarzenia, nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym transakcja nabycia na terytorium Holandii samochodu osobowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W świetle przywołanego powyżej art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co do zasady nie podlega opodatkowaniu zawarta za granicą umowa sprzedaży rzeczy, które znajdują się za granicą. Przy czym, chodzi o taką umowę sprzedaży, której przedmiotem są rzeczy faktycznie znajdujące się na stałe za granicą, a nie takie, które tylko czasowo zostały tam przemieszczone. Aby rozstrzygnąć, czy istotnie tak jest w przypadku samochodu, który jest środkiem transportu, a więc co do zasady, jego miejsce „przebywania” ciągle się zmienia, należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.).

W przedmiotowej sprawie, samochód będący przedmiotem umowy sprzedaży był zarejestrowany w Polsce i tym samym oznaczony był polskimi tablicami.

W myśl art. 79 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 3a ustawy Prawo ruchu drogowego:

Pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę.

W przypadku otrzymania informacji od organu właściwego do rejestracji pojazdów państwa członkowskiego, innego niż Rzeczpospolita Polska, o zarejestrowaniu pojazdu, organ rejestrujący dokonuje wyrejestrowania pojazdu z urzędu.

Zgodnie z tymi przepisami – w przypadku, gdyby samochód został wywieziony z kraju, bo np. jego właściciel mieszka za granicą, to takie wywiezienie wiąże się z wyrejestrowaniem pojazdu.

Jeżeli więc miejsce użytkowania samochodu, który Pan kupił, było przez dotychczasowego właściciela zmienione na terytorium Holandii, to samochód winien był być tam zarejestrowany. Jak wynika z wniosku, taka sytuacja nie miała miejsca; samochód miał polskie tablice rejestracyjne, a tym samym i polski dowód rejestracyjny.

Zatem, w przypadku sprzedaży pojazdu zarejestrowanego w Polsce trudno zaakceptować pogląd, że czasowe przemieszczenie samochodu – będącego ze swej istoty pojazdem mobilnym – za granicę jest równoznaczne z położeniem samochodu jako rzeczy za granicą. Przemieszczenie rzeczy ruchomej za granicę nie uprawnia bowiem do wyłączenia umowy sprzedaży z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, skoro takie przemieszczenie nie zostało urzędowo potwierdzone. Samochód w momencie zawarcia przez Pana umowy sprzedaży zarejestrowany był w Polsce (samochód miał polskie tablice rejestracyjne i tym samym polski dowód rejestracyjny), co oznacza, że znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym, na Panu – jako kupującym – ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych oraz złożenia deklaracji w sprawie tego podatku (PCC-3) z tytułu zawarcia umowy sprzedaży samochodu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.