0111-KDIB2-1.4010.98.2026.2.MN
Wydatki ponoszone na finansowanie studiów pracowników Spółki, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania Wnioskodawcy na zasadach przewidzianych w art. 18ee ustawy o CIT wyłącznie w formach kształcenia: niestacjonarne studia wyższe, studia podyplomowe, studia typu MBA.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18ee ustawy o CIT wydatków ponoszonych na finansowanie kosztów studiów pracowników jest w części dotyczącej studiów doktoranckich nieprawidłowe, a w pozostałej części prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lutego 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z 20 lutego 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy wydatki ponoszone na finansowanie studiów pracowników Spółki, w formach kształcenia wskazanych w opisie sprawy, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania Wnioskodawcy na zasadach przewidzianych w art. 18ee ustawy o CIT.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu do Organu 2 kwietnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) (dalej: (…) lub Wnioskodawca) posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Podstawowy przedmiot działalności Spółki polega na (…). Spółka jest rezydentem podatkowym na terytorium Polski, dochody przez nią uzyskiwane podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: CIT). Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym, tj. trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.
W Spółce realizowany jest program podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników. Celem tych działań jest wsparcie pracownika w rozwijaniu i doskonaleniu kwalifikacji zawodowych dostosowanych do potrzeb Spółki w formie uzupełniania wiedzy na:
· studiach wyższych (I i II stopnia),
· studiach podyplomowych,
· studiach doktoranckich.
Programem zostały objęte osoby zatrudnione w Spółce na umowę o pracę. Zgodnie z Regulaminem podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kompetencji pracowników (…) (dalej: „Regulamin”), podnoszenie kwalifikacji pracowników jest dyktowane niezbędnymi i uzasadnionymi potrzebami Spółki z uwzględnieniem:
· zgodności kierunku podejmowanej nauki z potrzebami kadrowymi pracodawcy,
· zbieżności uzyskiwanych kwalifikacji, zakresu wiedzy i umiejętności z zakresem zadań na stanowisku zajmowanym przez pracownika lub na stanowisku, na którym planowane jest jego zatrudnienie.
Regulamin podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników określa zasady dofinansowania studiów. Zgodnie z Regulaminem, na wniosek pracownika, Spółka może przyznać mu świadczenie w postaci zwrotu opłaty za naukę w wysokości określonej regulacjami wewnętrznymi Spółki.
Postanowienia Regulaminu przewidują możliwość dofinansowania studiów w następujących formach:
1) niestacjonarne studia wyższe - studia licencjackie, inżynierskie i magisterskie uzupełniające, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;
2) studia podyplomowe w trybie indywidualnym - realizowane przez pracowników, którzy ukończyli studia licencjackie, inżynierskie bądź magisterskie;
3) studia doktoranckie prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;
4) studia typu MBA - niestacjonarne studia dla zawodowych menedżerów (Master of Business Administration) realizowane dla pracowników na stanowiskach zarządczych.
Przy podejmowaniu decyzji o skierowaniu lub wyrażeniu zgody na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kompetencji bierze się pod uwagę:
· dotychczasowy przebieg pracy oraz aktualne kwalifikacje pracownika,
· przewidywany dalszy okres zatrudnienia, w szczególności rodzaj umowy o pracę i okres jej trwania.
Każdorazowo przed zawarciem umowy o dofinansowanie Spółka weryfikuje, czy dane studia, z których korzysta pracownik, wpłyną na efekty prowadzonej działalności.
Każdorazowo organizatorem studiów indywidualnych jest uczelnia wyższa, a indywidualny charakter tych studiów wynika z faktu, iż to pracownik występuje we własnym zakresie z inicjatywą podjęcia kształcenia i we własnym zakresie zawiera umowę z uczelnią na kształcenie w wybranej formie studiów. Spółka nie uczestniczy w czynnościach związanych z organizacją i przebiegiem studiów. W świetle Regulaminu, jedynie podejmuje decyzję w przedmiocie dofinansowania studiów realizowanych we własnym zakresie przez pracownika, na jego wniosek. Pozytywne rozpatrzenie wniosku skutkuje zawarciem umowy z pracownikiem określającej warunki dofinansowania realizowanych przez niego studiów indywidualnych.
Jednocześnie, w związku z uzyskaniem dofinansowania, pracownik zobowiązuje się m.in. do:
1) uczestnictwa w zajęciach zgodnie z harmonogramem zajęć i terminowego ich ukończenia,
2) przystąpienia do egzaminów wynikających z programu nauczania,
3) przedłożenia dyplomu lub zaświadczenia stwierdzającego ukończenie studiów, niezwłocznie po ich ukończeniu,
4) pozostawania w zatrudnieniu u pracodawcy przez okres podnoszenia kwalifikacji oraz przez 36 miesięcy, licząc od dnia zakończenia nauki.
Tylko w przypadkach, gdy pracownik nie dotrzyma warunków określonych umową o dofinansowanie, jest zobowiązany do zwrotu Spółce kwoty dofinansowania w całości lub w określonych umową proporcjach.
Dofinansowanie poniesionych przez pracownika opłat za studia następuje na podstawie dowodów potwierdzających dokonane opłaty przez pracownika na rzecz uczelni oraz zaświadczenia ukończenia kształcenia po każdym semestrze studiów.
Koszty poniesione na udział pracownika w studiach nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 1 kwietnia 2026 r., wyjaśnili Państwo ponadto, że:
· Wydatki związane z realizowanym w Spółce programie podnoszenia kwalifikacji zawodowych w całości pokrywane są ze środków obrotowych Spółki;
· Pracownik we własnym zakresie podpisuje umowę z uczelnią i reguluje fakturę wystawioną przez uczelnię na swoje nazwisko. Po ukończeniu określonego etapu studiów w celu wypłaty należnej mu refundacji pracownik ma obowiązek przedstawić:
- potwierdzenia dokonania opłat,
- zaświadczenia (dyplomu, świadectwa, certyfikatu) potwierdzającego ukończenie nauki.
Po uzyskaniu tych dokumentów zostaje dokonywana wypłata na rzecz pracownika, w wysokości zgodnej z zapisami umowy lojalnościowej zawartej z pracownikiem.
· Studia są realizowane we własnym zakresie przez pracownika. Każdorazowo to pracownik występuje we własnym zakresie z inicjatywą podjęcia kształcenia i we własnym zakresie zawiera umowę z uczelnią na kształcenie w wybranej formie studiów. Spółka nie uczestniczy w czynnościach związanych z organizacją i przebiegiem studiów. Spółka podejmuje jedynie decyzję w przedmiocie dofinansowania studiów realizowanych we własnym zakresie przez pracownika, na jego wniosek. Pozytywne rozpatrzenie wniosku skutkuje zawarciem umowy z pracownikiem określającej warunki dofinansowania realizowanych przez niego studiów indywidualnych. A zatem w zakresie wydatków, o których mowa we wniosku, Spółka nie zawiera bezpośrednio umów z uczelnią prowadzącą kształcenie;
· Realizowany przez Spółkę program podnoszenia kwalifikacji zawodowych skierowany jest wyłącznie do pracowników zatrudnionych w (…) na podstawie umowy o pracę. Członkowie Zarządu wykonują swoje zadania w oparciu o kontrakty menadżerskie, natomiast zgodnie z (…), Członkowie (…) powoływani są przez (…). Zgodnie z wymogami określonymi w ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym, (…) nie może pozostawać w stosunku pracy ze Spółką ani świadczyć pracy lub usługi na jej rzecz na podstawie innego stosunku prawnego;
· (…) osiąga dochody z zysków kapitałowych, jak i dochody z pozostałej działalności. Jak opisano we wniosku, podstawowy przedmiot działalności Spółki polega na (…) i ta działalność jest głównym i największym źródłem dochodów Spółki;
· Spółka nie jest założycielem uczelni niepublicznej.
Pytanie
Czy wydatki ponoszone na finansowanie studiów pracowników Spółki, w formach kształcenia wskazanych w opisie sprawy, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania Wnioskodawcy na zasadach przewidzianych w art. 18ee ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Wydatki ponoszone przez Spółkę na finansowanie studiów pracowników kwalifikują się do obszaru działalności wspierającej szkolnictwo wyższe i naukę, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT, co uzasadnia prawo do odliczenia ich od podstawy opodatkowania, na zasadach i w wysokości wynikającej z ww. przepisu.
Uzasadnienie stanowiska Spółki
Na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą w ramach tzw. ulgi sponsoringowej, w rocznym zeznaniu podatkowym, pomniejszyć podstawę opodatkowania o kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.
W kolejnych przepisach art. 18ee ust. 5 ustawy o CIT prawodawca doprecyzował jakie koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę uprawniają do zastosowania ulgi na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. W pkt 2 takiej specyfikacji zostało wskazane, iż do takiej kategorii zaliczane są m.in. koszty poniesione na finansowanie zatrudnionemu przez podatnika pracownikowi opłat, o których mowa w art. 163 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: u.p.s.w.), określonych w umowie zawartej pomiędzy podmiotem prowadzącym kształcenie, a osobą podejmującą kształcenie. Zgodnie z brzmieniem art. 163 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce są to opłaty za kształcenie na studiach podyplomowych, kształcenie specjalistyczne lub kształcenie w innych formach.
Dalej ustawodawca zastrzegł, że prawo do odliczenia kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę nie przysługuje podatnikowi będącemu założycielem uczelni niepublicznej, a także iż koszty podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
W stanie faktycznym opisanym w niniejszym wniosku spełnione są łącznie warunki:
a) Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu wydatek na podnoszenie kwalifikacji pracownika w trakcie studiów, a ponoszone wydatki opisane w złożonym wniosku, mają związek i będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.
Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, stwierdzić w pierwszej kolejności należy, że wydatki na częściowe sfinansowanie kosztów uczestnictwa w studiach przez pracowników nie zostały wykazane w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Tym samym, należy określić czy te koszty mogą przyczynić się do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów Spółki.
Spółka zwraca uwagę na rozwój zawodowy pracownika poprzez nabywanie kolejnych dyspozycji zawodowych umożliwiających rozwiązywanie coraz bardziej złożonych problemów w pracy zawodowej. W tym celu od wielu lat prowadzi proces podnoszenia kwalifikacji i kompetencji pracowników, dedykując szeroką ofertę szkoleń, kursów, warsztatów, studiów, konferencji oraz nowych autorskich programów rozwojowych.
Celem wszystkich działań rozwojowych podjętych przez (…) jest stworzenie każdemu pracownikowi możliwości podnoszenia kwalifikacji, doskonalenia kompetencji, umiejętności oraz budowania ścieżki kariery zawodowej. Uruchamiając wielomodułowy projekt rozwojowy Spółka pragnie wspierać załogę przyczyniając się do wzrostu motywacji, efektywności pracy i zwiększenia zaangażowania, poszerzając m.in. zbiór narzędzi kierowniczych. Szczególnie ma na uwadze zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych Spółki oraz lepsze wykorzystanie potencjału kwalifikacyjnego pracowników. Codzienne wyzwania, przed jakimi stoją pracownicy i kadra kierownicza oraz (…) wymagają szybkiego i skutecznego tworzenia nowych rozwiązań i doskonalenia procesów. Dlatego też łączenie formalnych i nieformalnych form uczenia się jest kluczowe dla rozwoju osobistego oraz zdobywania nowych umiejętności. Ponadto udział w studiach poza rozwojem kwalifikacji i kompetencji u boku najlepszych ekspertów branżowych umożliwia również nawiązanie relacji i wymiany doświadczeń z uczestnikami studiów z innych przedsiębiorstw.
Spółka jest świadoma ciągłych zmian na rynku, w związku z czym zachęca swoich pracowników do udziału w różnych formach studiów (studia I i II stopnia, podyplomowe, menedżerskie), w ramach których mogą oni podwyższać swoje kwalifikacje zawodowe. Spółka w ten sposób dąży do rozwoju swoich pracowników poprzez udziału w studiach i zdobywaniu nowej wiedzy.
Wiedza pracowników zdobyta w trakcie studiów jest wykorzystywana przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem niewątpliwie omawiane koszty pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania lub zabezpieczenia źródła takiego przychodu. Tym samym, omawiane wydatki będą stanowić koszt uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
b) Koszty poniesione na udział pracownika w studiach nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
c) Wydatek na dofinansowanie do studiów pracowników stanowi opłatę, o której mowa w art. 163 ust. 2 u.p.s.w. Wydatki jakie Spółka ponosi na finansowanie pracownikom studiów podnoszących ich kwalifikacje zawodowe wpisują się w obszar działalności wspierającej szkolnictwo wyższe i naukę określonej w ww. przepisie.
d) Spółka nie jest założycielem uczelni, na których pracownicy Spółki realizują studia przez nią finansowane.
A zatem należy stwierdzić, iż spełnione są wszystkie warunki zapisane w art. 18ee ustawy o CIT i Spółka będzie mogła dokonać odliczenia od podstawy opodatkowania 50% kosztów uzyskania przychodu poniesionych na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest częściowo nieprawidłowe, a częściowo prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:
- z zysków kapitałowych oraz
- z innych źródeł.
Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych - ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.
Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu, istnieje związek przyczynowy.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:
· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
· pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
· został właściwie udokumentowany,
· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.
Zgodnie z art. 18ee ust. 1, 5-11 ustawy o CIT,
1. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
1) sportową,
2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
5. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę uznaje się koszty poniesione na:
1) stypendia, o których mowa w:
a) art. 97 i art. 213 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b) art. 283 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669, z późn. zm.);
2) finansowanie zatrudnionemu przez podatnika pracownikowi opłat, o których mowa w art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, określonych w umowie zawartej pomiędzy podmiotem prowadzącym kształcenie a osobą podejmującą kształcenie;
3) finansowanie wynagrodzeń, wraz z pochodnymi, studentów odbywających u podatnika staże i praktyki przewidziane programem studiów;
4) sfinansowanie studiów dualnych, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, na konkretnym kierunku studiów, w tym koszty praktyk;
5) wynagrodzenie wypłacane w okresie 6 miesięcy od dnia zatrudnienia przez podatnika organizującego praktyki zawodowe dla studentów danej uczelni pracownikowi będącemu absolwentem studiów w tej uczelni zatrudnionemu za pośrednictwem akademickiego biura karier, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prowadzonego przez tę uczelnię.
6. Odliczenie kosztów, o których mowa w ust. 5 pkt 3-5, przysługuje pod warunkiem, że są ponoszone na podstawie umowy zawartej przez podatnika z uczelnią.
7. Prawo do odliczenia kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę nie przysługuje podatnikowi będącemu założycielem uczelni niepublicznej.
8. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.
10. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.
11. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wydatki ponoszone na finansowanie studiów pracowników Spółki podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania Wnioskodawcy na zasadach przewidzianych w art. 18ee ustawy o CIT.
W związku z powyższym, biorąc pod uwagę przedstawiony przez Państwa opis sprawy oraz Państwa wątpliwości, ponownie wskazać należy na brzmienie art. 18ee ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, który stanowi, że:
za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę uznaje się koszty poniesione na finansowanie zatrudnionemu przez podatnika pracownikowi opłat, o których mowa w art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, określonych w umowie zawartej pomiędzy podmiotem prowadzącym kształcenie a osobą podejmującą kształcenie.
Z kolei zgodnie z art. art. 163 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):
za kształcenie na studiach podyplomowych, kształcenie specjalistyczne lub kształcenie w innych formach można pobierać opłaty.
Z opisu sprawy wynika, że w Spółce realizowany jest program podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników. Programem zostały objęte osoby zatrudnione w Spółce na umowę o pracę. Indywidualny charakter studiów wynika z faktu, że to pracownik występuje z inicjatywą podjęcia kształcenia i we własnym zakresie zawiera umowę z uczelnią. Spółka weryfikuje czy dane studia, z których korzysta pracownik wpłyną na efekty prowadzonej działalności.
Regulamin przewiduje możliwość dofinansowania studiów w następujących formach:
1) niestacjonarne studia wyższe - studia licencjackie, inżynierskie i magisterskie uzupełniające, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;
2) studia podyplomowe w trybie indywidualnym - realizowane przez pracowników, którzy ukończyli studia licencjackie, inżynierskie bądź magisterskie;
3) studia doktoranckie prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia;
4) studia typu MBA - niestacjonarne studia dla zawodowych menedżerów (Master of Business Administration) realizowane dla pracowników na stanowiskach zarządczych.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że koszty poniesione na finansowanie zatrudnionym przez Państwa pracownikom opłat, o których mowa w art. 163 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, określonych w umowie zawartej pomiędzy podmiotem prowadzącym kształcenie a pracownikiem, stanowią koszty poniesione na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę, o których mowa w art. 18ee ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy o CIT.
Równocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 198 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, za kształcenie doktorantów nie pobiera się opłat.
Wobec powyższego Państwa stanowisko dotyczące prawa do odliczenia kosztów studiów pracowników na podstawie art. 18ee ustawy o CIT należało w części dotyczącej kosztów studiów doktoranckich uznać za nieprawidłowe, a w pozostałej części za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.