0111-KDIB2-1.4010.535.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy zapłata przez Wnioskodawcę na rzecz osób trzecich (nabywców lokalu mieszkalnego, niebędących wspólnikami ani podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą) kwoty zasądzonej prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego tytułem odszkodowania, zwrotu kosztów procesu oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od tych kwot, wynikającej z roszczeń związanych z wadą lokalu mieszkalnego wybudowanego i sprzedanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności (…), stanowi dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 30 września 2026 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.535.2026.1.AS wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 7 października 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego  

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, opodatkowanym ryczałtem od dochodów spółek na zasadach określonych w rozdziale 6b ustawy o CIT.

Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (…).

(...) maja 2018 r. Wnioskodawca (wówczas działający pod firmą Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna) zawarł z AA umowę (…) dotyczącą lokalu mieszkalnego (…) oraz miejsca postojowego. (...) września 2019 r. doszło do cesji wierzytelności z tej umowy na rzecz AB i AC (dalej: „Powodowie”). Lokal został wydany Powodom (...) sierpnia 2020 r.

Powodowie nie są wspólnikami Wnioskodawcy ani podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą, bezpośrednio ani pośrednio, w rozumieniu art. 11 a ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Ich relacja ze Spółką ma wyłącznie charakter typowej relacji sprzedawca-konsument, wynikającej z zawartej umowy (…).

W związku z zalaniem lokalu w grudniu 2020 r., spowodowanym - jak ustalił sąd - wadliwym wykonaniem dachu budynku, Powodowie zostali zmuszeni rozwiązać zawartą wcześniej umowę najmu lokalu i miejsca postojowego, a lokal wymagał remontu trwającego do maja 2021 r. Wnioskodawca nie kwestionował swojej odpowiedzialności za to zdarzenie i usunął zarówno skutki, jak i przyczynę zalania. W związku z utratą możliwości uzyskiwania czynszu najmu w tym okresie Powodowie wystąpili przeciwko Wnioskodawcy z powództwem o zapłatę odszkodowania z tytułu utraconych korzyści.

Wyrokiem Sądu Rejonowego (…), sygn. akt (…), zasądzono od Wnioskodawcy na rzecz Powodów kwotę (...) zł tytułem odszkodowania za utracone korzyści z najmu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od (...) października 2021 r. do dnia zapłaty, a nadto kwotę (...)  zł (po (...)  zł na rzecz każdego z Powodów) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie kosztów do dnia zapłaty.

Apelacja Wnioskodawcy od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego (…), sygn. akt (…), którym dodatkowo zasądzono od Wnioskodawcy na rzecz Powodów kwotę (...)  zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego te koszty do dnia zapłaty.

Wyrok Sądu Okręgowego jest prawomocny.

Łączna kwota wypłacona przez Wnioskodawcę na rzecz Powodów, obejmująca zasądzone odszkodowanie oraz koszty procesu obu instancji wraz z odsetkami wyniosła (...)  zł.

Wnioskodawca dokonał zapłaty całości powyższej kwoty na rzecz Powodów (...) lipca 2026 r.

Zapłata nastąpiła wyłącznie w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu powszechnego; Wnioskodawca nie dokonał żadnego świadczenia dobrowolnego ani niezwiązanego z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 2 października 2026 r. dodatkowo wskazali Państwo m.in., że:

1.    X Prosta Spółka Akcyjna powstała w wyniku przekształcenia spółki Z Spółka komandytowo-akcyjna KRS (…) w spółkę X Prosta Spółka Akcyjna KRS (…). Spółka X PSA została wpisana do KRS (...) czerwca 2025 roku na podstawie prawomocnego postanowienia o przekształceniu.

2.    Spółka X PSA wybrała ryczałt od dochodów spółek jako formę opodatkowania od (...) kwietnia 2024 r.

3.    Rok obrotowy spółki X PSA jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

Pytanie

Czy zapłata przez Wnioskodawcę na rzecz osób trzecich (nabywców lokalu mieszkalnego, niebędących wspólnikami ani podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą) kwoty zasądzonej prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego tytułem odszkodowania, zwrotu kosztów procesu oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od tych kwot, wynikającej z roszczeń związanych z wadą lokalu mieszkalnego wybudowanego i sprzedanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności (…), stanowi dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28 m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, opisana w stanie faktycznym zapłata - obejmująca zarówno kwotę główną odszkodowania, jak i zwrot kosztów procesu oraz odsetki ustawowe za opóźnienie od tych kwot – nie stanowi dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

1.    Brak przesłanek zakwalifikowania wydatku jako ukrytego zysku

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód z tytułu ukrytych zysków, rozumianych jako świadczenia wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, na rzecz wspólnika lub podmiotu powiązanego z podatnikiem lub z tym wspólnikiem. Powodowie nie są ani wspólnikami Wnioskodawcy, ani podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT - są osobami trzecimi, z którymi Wnioskodawcę łączyła wyłącznie umowa (…) zawarta w ramach zwykłej działalności gospodarczej. W konsekwencji opisany wydatek nie może zostać zakwalifikowany jako ukryty zysk.

2.    Pojęcie „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”

Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Zgodnie ze stanowiskiem Ministra Finansów wyrażonym w objaśnieniach podatkowych z 23 grudnia 2021 r. „Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek”, przy kwalifikacji wydatków do tej kategorii pomocniczo można się posiłkować dorobkiem orzeczniczym i interpretacyjnym dotyczącym pojęcia kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem, że pojęcia te nie są tożsame. Utrwalona praktyka interpretacyjna wskazuje, że za wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą uznaje się wydatek, który nie pozostaje w racjonalnym związku gospodarczym z prowadzoną przez podatnika działalnością, nie jest ekonomicznie uzasadniony i nie służy - choćby pośrednio - osiągnięciu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów podatnika.

3.    Zapłata odszkodowania z tytułu wady lokalu mieszkalnego jako typowe ryzyko gospodarcze związane z działalnością (…) Wnioskodawcy

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest (…). Odpowiedzialność sprzedawcy (…) za wady wykonanego świadczenia, w tym za szkody wynikłe z takich wad, stanowi immanentny element prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej i wynika wprost z przepisów prawa cywilnego regulujących odpowiedzialność kontraktową (art. 471 i n. Kodeksu cywilnego) oraz z przepisów ustawy (…). Zapłata odszkodowania zasądzonego z tego tytułu pozostaje zatem w bezpośrednim, racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą - wydatek ten nie powstałby, gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności (…) i nie zawarł ze skarżącymi umowy sprzedaży lokalu w ramach tej działalności.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w części interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których organ uznawał, że wydatki (w tym odszkodowania i inne świadczenia) wynikające z typowego ryzyka gospodarczego związanego z danym rodzajem, prowadzonej działalności - ekonomicznie uzasadnione i racjonalne z perspektywy prowadzonego biznesu - nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 24 listopada 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.606.2022.3.EJ, dotycząca wydatku poniesionego w celu ochrony reputacji i przychodów podatnika, oraz interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.458.2024.2.AJ, dotycząca odszkodowania za zaginięcie towaru w działalności transportowej).

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 25 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Po 632/23, wskazując, że pojęcie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest tożsame z katalogiem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 września 2024 r., sygn. akt II FSK 650/24, stwierdzając, że niedopuszczalne jest kwalifikowanie wydatku jako niezwiązanego z działalnością gospodarczą wyłącznie na tej podstawie, że nie stanowiłby on kosztu uzyskania przychodu na zasadach ogólnych. Na marginesie należy zaznaczyć, że dotychczasowa praktyka organów najbardziej rygorystycznie traktuje kary o charakterze publicznoprawnym (administracyjnym, regulacyjnym), nakładane w drodze decyzji organów władzy publicznej. Odszkodowanie będące przedmiotem niniejszego wniosku ma charakter wyłącznie cywilnoprawny i wynika z odpowiedzialności kontraktowej wobec konsumenta, a nie z jakiejkolwiek sankcji administracyjnej - co dodatkowo przemawia za jego kwalifikacją jako wydatku związanego z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Wnioskodawca dostrzega przy tym, że w części interpretacji indywidualnych organ prezentował stanowisko odmienne, kwalifikując kary umowne i odszkodowania związane z wadami lub zwłoką jako wydatki o charakterze sankcyjnym, niezwiązane z działalnością gospodarczą (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 30 sierpnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.266.2023.1.KK, dotycząca kar płaconych przez spółkę budowlaną za opóźnienia w realizacji umów oraz uszkodzenia sprzętu). W ocenie Wnioskodawcy, stan faktyczny niniejszej sprawy istotnie różni się jednak od powołanej interpretacji. Nie chodzi tu o kary umowne wynikające z bieżących niedociągnięć przy realizacji robót na rzecz kontrahenta, lecz o odszkodowanie zasądzone prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego z tytułu odpowiedzialności kontraktowej (…) za wady lokalu mieszkalnego wobec konsumenta - odpowiedzialności wynikającej wprost z przepisów Kodeksu cywilnego oraz ustawy (…), mającej charakter obiektywny i niezależnej od zawinienia. Odpowiedzialność ta stanowi nieodłączny, przewidywalny element prowadzenia działalności (…), a nie sankcję za działania podatnika.

Podkreślenia wymaga przy tym, że zasądzone świadczenie miało charakter odszkodowania z tytułu utraconych korzyści (utraconego czynszu najmu lokalu oraz miejsca postojowego), a nie kary o charakterze represyjnym czy świadczenia o charakterze osobistym. Odszkodowanie tego rodzaju kompensuje wyłącznie normalny, typowy dla działalności (…) skutek majątkowy nienależytego wykonania umowy sprzedaży lokalu i pozostaje w ścisłym związku przyczynowym z przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy - gdyby Wnioskodawca nie prowadził działalności (…), obowiązek zapłaty tego odszkodowania w ogóle by nie powstał.

4.    Przymusowy, a nie dobrowolny, charakter świadczenia

Zapłata nastąpiła wyłącznie w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu powszechnego, wydanego na podstawie przepisów prawa cywilnego regulujących odpowiedzialność odszkodowawczą między stronami umowy. Wydatek nie ma zatem charakteru świadczenia dobrowolnego ani ukierunkowanego na cele pozostające poza działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Nie ma również charakteru sankcji publicznoprawnej (nie jest to kara, grzywna ani odsetki od zaległości podatkowych) - jest to cywilnoprawne odszkodowanie oraz zwrot kosztów procesu zasądzone w sporze między dwoma podmiotami prawa prywatnego, pozostającymi w relacji sprzedawca- nabywca w ramach zwykłej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie miał przy tym żadnej swobody ani co do wysokości zasądzonego świadczenia, ani co do terminu jego spełnienia - oba te elementy zostały określone wiążąco przez sąd powszechny w prawomocnym orzeczeniu, a Wnioskodawca był zobowiązany do ich respektowania pod rygorem egzekucji.

5.    Brak wydatku na cele osobiste oraz brak charakteru konsumpcyjnego lub luksusowego

Zapłata odszkodowania oraz kosztów procesu nie stanowi wydatku na cele osobiste osób fizycznych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, gdyż świadczenie to kompensuje wyłącznie szkodę majątkową wynikającą z nienależytego wykonania umowy sprzedaży lokalu w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a nie zaspokaja jakichkolwiek potrzeb osobistych wspólników, członków organów Wnioskodawcy ani osób trzecich. Wydatek nie ma również charakteru konsumpcyjnego ani luksusowego w rozumieniu wskazanym w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z 23 grudnia 2021 r., lecz stanowi typowy koszt związany z ryzykiem kontraktowym właściwym dla działalności (…).

6.    Koszty procesu jako wydatek związany z działalnością gospodarczą

Zwrot kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) zasądzony na rzecz strony przeciwnej w sporze wynikającym z umowy zawartej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowi nieodłączny element prowadzenia takiej działalności i - analogicznie jak samo odszkodowanie - pozostaje w bezpośrednim związku z tą działalnością. Koszty te są bezpośrednią konsekwencją dochodzenia przez Powodów oraz obrony przez Wnioskodawcę roszczeń cywilnoprawnych wynikających z umowy zawartej w ramach zwykłej działalności gospodarczej i - podobnie jak samo odszkodowanie - nie mają charakteru sankcyjnego.

7.    Odsetki ustawowe za opóźnienie jako świadczenie akcesoryjne

Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzone od kwoty odszkodowania oraz kosztów procesu mają charakter świadczenia akcesoryjnego względem należności głównej i dzielą jej kwalifikację podatkową. Nie stanowią one sankcji o charakterze penalnym, lecz element kompensacyjny świadczenia cywilnoprawnego, wynikający wyłącznie z czasu trwania postępowania sądowego, a nie odrębny, samoistny wydatek o innym charakterze niż należność główna.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym zapłata na rzecz Powodów w całości pozostaje w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i nie stanowi dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. W konsekwencji wypłata ta nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił m.in. dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem, na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą możną uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT.

Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 28t ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Powyższe przepisy świadczą o wysokim stopniu podobieństwa obu przedmiotów opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Potwierdza to również treść Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r. str. 41 poz. 63, w którym znajduje się informacja, że: „Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Przykłady mogą częściowo pokrywać się z tymi, które dotyczą dochodów z tytułu ukrytych zysków (…). Jednak w przypadku wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji”.

Powyższy fragment Przewodnika wskazuje, że ustawodawca wprowadzając przepisy o ryczałcie od dochodów spółek zakładał, że niektóre kategorie wydatków i kosztów mogą być rozpatrywane zarówno z perspektywy ukrytych zysków, jak i wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Sposób kwalifikacji dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą uzależniony jest od indywidualnego stanu faktycznego, w jakim pozostaje spółka. W ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można się posiłkować kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wynikającą z praktyki podmiotu jak również bogatego orzecznictwa sądowo-administracyjnego. Wprawdzie pojęcie „wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą” nie jest tożsame z pojęciem „wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów”, jednak należy zwrócić uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować. Podobieństwa pomiędzy wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą a wydatkami niestanowiącymi kosztów uzyskania przychodu, należy upatrywać przede wszystkim w celu ich poniesienia. Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym koszty, które nie służą realizacji podstawowego celu prowadzonej działalności gospodarczej jakim jest osiąganie zysków, lecz są efektem ubocznym działań zmierzających do osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy zapłata przez Państwa na rzecz osób trzecich (nabywców lokalu mieszkalnego, niebędących Państwa wspólnikami ani podmiotami powiązanymi z Państwem) kwoty zasądzonej prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego tytułem odszkodowania, zwrotu kosztów procesu oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od tych kwot, wynikającej z roszczeń związanych z wadą lokalu mieszkalnego wybudowanego i sprzedanego przez Państwa w ramach prowadzonej działalności (…), stanowi dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28 m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że przedmiotem Państwa przeważającej działalności gospodarczej jest (…). (...) maja 2018 r. (działając wówczas pod firmą Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna) zawarli Państwo z konsumentem umowę (…) dotyczącą lokalu mieszkalnego oraz miejsca postojowego. W 2019 r. doszło do cesji wierzytelności z tej umowy na rzecz Powodów (będących podmiotami niepowiązanymi). W związku z zalaniem lokalu w grudniu 2020 r., spowodowanym - jak ustalił sąd - wadliwym wykonaniem dachu budynku, umowa najmu lokalu i miejsca postojowego została rozwiązana i Powodowie wystąpili przeciwko Państwu z powództwem o zapłatę odszkodowania z tytułu utraconych korzyści. Wyrokiem sądu zasądzono od Państwa na rzecz Powodów kwotę (...)  zł tytułem odszkodowania za utracone korzyści z najmu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od (...) października 2021 r. do dnia zapłaty, a nadto kwotę (...)  zł  tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiocie kosztów do dnia zapłaty. Dodatkowo wyrokiem Sądu Okręgowego zasądzono od Państwa na rzecz Powodów kwotę (...)  zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego te koszty do dnia zapłaty. Wyrok Sądu Okręgowego jest prawomocny. Łączna kwota wypłacona przez Państwa na rzecz Powodów, obejmująca zasądzone odszkodowanie oraz koszty procesu obu instancji wraz z odsetkami, wyniosła (...) złotych. Dokonali Państwo zapłaty całości powyższej kwoty na rzecz Powodów (...) lipca 2026 r.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wynika, iż opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

Ponadto, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”. W Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 roku wskazano, że: „Za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą będą uznane publicznoprawne wydatki o charakterze sankcyjnym, np. kary, grzywny czy odsetki od nieterminowego uregulowania zobowiązania podatkowego. Takie wydatki oprócz tego, że mają charakter sankcyjny, nie są również poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów jak również ich ponoszenie nie jest podstawą prowadzenia działalności gospodarczej”. Jako przykład wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (Przykład 29, s. 42) w Przewodniku wskazano jednocześnie wydatki związane z opłatą kar, grzywien orzeczonych w postępowaniu karnym, poniesione przez spółkę produkującą buty. W odniesieniu do tego typu wydatków w przytoczonym przykładzie wskazano, że ze względu m.in. na ich sankcyjny charakter oraz brak związku z istotą działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

W Państwa sprawie wydatki w postaci zasądzonych od Państwa na rzecz Powodów kwot tytułem odszkodowania za utracone korzyści z najmu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie nie stanowią „publicznoprawnych wydatków o charakterze sankcyjnym”, o których mowa w Przewodniku. Wynikają one bowiem ze stosunków cywilnoprawnych łączących Państwa Spółkę z konsumentami i są efektem zawartych umów/uzgodnień w zakresie realizacji usługi. Ich głównym celem jest funkcja kompensacyjna (naprawienie szkody i zwrot poniesionych nakładów), a nie ukaranie dłużnika.

Jednocześnie, w przeciwieństwie do wydatków wskazanych w przykładzie z Przewodnika, wydatki będące przedmiotem wniosku nie są karami/grzywnami orzeczonymi w postępowaniu karnym i wykazują związek z istotą Państwa działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usług (…).

Tego typu wydatek wynika więc z istoty prowadzonej przez Państwa Spółkę działalności gospodarczej, jest ponoszony dodatkowo wskutek prowadzenia takiej działalności jako działalności o charakterze zarobkowym i wykazuje związek z tą działalnością.

Powyższe dodatkowo potwierdza zatem zasadność ponoszenia przez Państwa kosztów wskazanych we wniosku i związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W konsekwencji należy uznać, że w Państwa przypadku zapłata na rzecz osób trzecich (nabywców lokalu mieszkalnego, niebędących Państwa wspólnikami ani podmiotami z Państwem powiązanymi) kwoty zasądzonej prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego tytułem odszkodowania, zwrotu kosztów procesu oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od tych kwot, wynikającej z roszczeń związanych z wadą lokalu mieszkalnego wybudowanego i sprzedanego przez Państwa w ramach prowadzonej działalności (…), nie stanowi dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 28 m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, wobec czego Spółka nie podlega opodatkowaniu Ryczałtem od dochodów spółek.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego..

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.