0111-KDIB2-1.4010.479.2026.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy nabyte przez Państwa Aktywa stanowią wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 ustawy o CIT podlegające amortyzacji oraz od którego momentu i przez jaki okres powinni Państwo dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tych Aktywów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Działalność Wnioskodawcy

(A) sp. z o.o. („Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania, na terytorium Polski. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, m.in. w zakresie produkcji i sprzedaży leków oraz innych wyrobów farmaceutycznych. Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (…) działającej w sektorze farmaceutycznym.

I. Opis transakcji

W (…) 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę („Umowa Sprzedaży Aktywów”) ze spółką pod firmą (B) sp. z o.o. („Sprzedający”).

Celem zawarcia Umowy Sprzedaży Aktywów było, w szczególności, przejęcie przez Wnioskodawcę, w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 750 ze zm., dalej: „Prawo Farmaceutyczne”), statusu podmiotu odpowiedzialnego (tzw. market authorisation holder, „MAH”) w odniesieniu do określonych surowców farmaceutycznych. Status MAH w odniesieniu do surowców farmaceutycznych pozwala na wprowadzanie takich surowców do obrotu na terytorium Polski.

Surowiec farmaceutyczny to substancja (chemiczna lub roślinna) wykorzystywana do sporządzania leków recepturowych i aptecznych. Nie jest on przeznaczony do bezpośredniego wydania pacjentowi, lecz do użycia przez farmaceutę w aptece przy przygotowywaniu leku na podstawie recepty lekarskiej. Mimo to, zgodnie z Prawem farmaceutycznym, każdy surowiec farmaceutyczny stosowany w celach leczniczych musi zostać dopuszczony do obrotu decyzją Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych („Prezes URPL”) – innymi słowy wymaga pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, analogicznie jak gotowy produkt leczniczy.

 

Na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów, Wnioskodawca nabył od Sprzedającego, między innymi, składniki majątku określone w Umowie Sprzedaży Aktywów jako „Aktywa”, na które składają się:

   a) prawa i obowiązki Sprzedającego wynikające z pozwoleń na dopuszczenie do obrotu surowców farmaceutycznych wydanych na podstawie art. 23 ustawy Prawo farmaceutyczne (na podstawie wniosków określonych w art. 20 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo farmaceutyczne) („Pozwolenia”), jako podmiotu odpowiedzialnego w rozumieniu Prawa farmaceutycznego, w odniesieniu do określonych surowców farmaceutycznych;

  b) prawa do dokumentacji farmaceutycznej (łącznie „Dokumentacja”):

       (i) dokumentacji rejestracyjnej (tzw. dossier) surowców farmaceutycznych („Dokumentacja Rejestracyjna”);

      (ii) oryginałów Pozwoleń;

     (iii) kopii wszelkich wniosków o zmiany w Pozwoleniach lub Dokumentacji Rejestracyjnej, wszelkich decyzji lub innych działań podjętych przez organy regulacyjne w związku z Pozwoleniami lub Dokumentacją Rejestracyjną, oraz wszelkiej korespondencji między Sprzedającym a organami regulacyjnymi dotyczącej Pozwoleń lub Dokumentacji Rejestracyjnej; w tym w szczególności wszelkie majątkowe prawa autorskie do Dokumentacji Rejestracyjnej (dossier) istniejące na dzień zawarcia Umowy Sprzedaży Aktywów, bez żadnych ograniczeń czasowych lub terytorialnych, w tym prawo do korzystania i rozporządzania taką Dokumentacją Rejestracyjną na wszystkich znanych na dzień zawarcia Umowy Sprzedaży Aktywów polach eksploatacji, w szczególności określonych w art. 50 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wraz z wyłącznym prawem do udzielania zezwoleń na korzystanie z utworów zależnych.

Aktywa dotyczą 141 surowców farmaceutycznych.

Z tytułu nabycia Aktywów (…) Sprzedającemu należne jest od Wnioskodawcy łączne wynagrodzenie (cena sprzedaży; „Cena”) w wysokości określonej w Umowie Sprzedaży Aktywów. Strony Umowy Sprzedaży Aktywów nie dokonały umownej alokacji łącznej Ceny pomiędzy poszczególne Aktywa (surowce farmaceutyczne, których dotyczą).

Prawa do Aktywów (…) zostały przeniesione przez Sprzedającego na Wnioskodawcę na podstawie zawartej odrębnie umowy o skutku rozporządzającym (określonej jako „Umowa Przejęcia Praw i Obowiązków Podmiotu Odpowiedzialnego”), w której załączniku zostały wymienione surowce farmaceutyczne, których dotyczą Aktywa: ich nazwy w języku polskim, nazwa (w łacinie) oraz numer Pozwolenia. Przeniesienie tytułu prawnego (tj. skutek rozporządzający) do Aktywów (…) nastąpił na podstawie Umowy Przejęcia Praw i Obowiązków Podmiotu Odpowiedzialnego z chwilą zaksięgowania ustalonej części Ceny na rachunku bankowym Sprzedającego, co zostało potwierdzone oświadczeniem złożonym przez Sprzedającego (przy czym status MAH zostanie przeniesiony z datą dokonania odpowiednich zmian przez Prezesa URPL).

W ramach transakcji Dokumentacja została faktycznie wydana Wnioskodawcy.

Wnioskodawca zamierza, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zlecać wytwarzanie, wprowadzać do obrotu i dystrybuować surowce farmaceutyczne, których dotyczą Aktywa, z zastrzeżeniem surowców farmaceutycznych objętych Niekontynuowanymi Aktywami (…) (zdefiniowanymi poniżej).

II. Podstawy prawne rejestracji surowców farmaceutycznych

Proces uzyskiwania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego opiera się przede wszystkim na przepisach Prawa Farmaceutycznego oraz aktów wykonawczych, a pomocniczo również na przepisach regulacji unijnych i wytycznych organów regulacyjnych (takich jak EMA – Europejska Agencja Leków) i organizacji międzynarodowych (takich jak ICH – International Conference of Harmonization):

   a) Prawo farmaceutyczne jest podstawowym aktem prawnym regulującym dopuszczanie do obrotu w Polsce surowców farmaceutycznych przeznaczonych do sporządzania leków recepturowych, zawierającym definicje i wymagania dotyczące jakości, bezpieczeństwa i skuteczności produktów. Prawo farmaceutyczne jednoznacznie wskazuje, że leki recepturowe muszą być sporządzane z surowców dopuszczonych do obrotu na podstawie ważnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu;

   b) Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi – unijny kodeks farmaceutyczny, określający m.in. wymagania co do dokumentacji składanej przy rejestracji produktów leczniczych (moduły jakościowy, przedkliniczny, kliniczny). Określone standardy wynikające z tej dyrektywy dotyczące produktów leczniczych, dotyczące np. treści wniosku o udzielenie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego i dokumentacji wniosku, zgodnie z polskim prawem stosuje się do surowców farmaceutycznych przeznaczonych do sporządzania leków recepturowych. Zgodnie z art. 8 Dyrektywy, wniosek o dopuszczenie do obrotu musi zawierać m.in. skład jakościowy i ilościowy, opis metody wytwarzania, wyniki badań jakościowych, przedklinicznych i klinicznych itp. W przypadku surowców farmaceutycznych dopuszcza się jednak odstępstwa – ocenie podlega przede wszystkim jakość, zaś dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa i skuteczności może być ograniczona;

   c) Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 18 kwietnia 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu przedstawiania dokumentacji dołączanej do wniosku o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego – określa format dossier rejestracyjnego dla produktów leczniczych (w UE obowiązuje format Common Technical Document, CTD), który stosowany jest obecnie również w odniesieniu do dossier rejestracyjnego surowców farmaceutycznych przeznaczonych do sporządzania leków recepturowych.

Dopuszczenie do obrotu surowców farmaceutycznych przeznaczonych do sporządzania leków recepturowych podlega wymaganiom wynikającym z ww. regulacji, z dostosowaniem zakresu wymaganej dokumentacji.

III. Status Podmiotu Odpowiedzialnego (MAH), istota pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i możliwość jego przeniesienia oraz związek z dokumentacją rejestracyjną

Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego przeznaczonego do sporządzania leków recepturowych (Marketing Authorization, „MA” lub „Pozwolenie”) jest decyzją administracyjną wydawaną na podstawie Prawa farmaceutycznego przez Prezesa URPL. Decyzja ta przyznaje konkretnemu podmiotowi (Marketing Authorization Holder, MAH) prawo do wprowadzania surowca farmaceutycznego do obrotu na terytorium Polski.

Z perspektywy cywilnoprawnej, decyzja administracyjna jaką jest pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, jako akt władztwa publicznego, nie jest zbywalna w drodze umowy cywilnoprawnej: nie można „sprzedać decyzji”.

Jednakże art. 32 Prawa farmaceutycznego przewiduje specjalną procedurę przeniesienia praw i obowiązków wynikających z Pozwolenia na inny podmiot. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku zmiany podmiotu odpowiedzialnego Prezes URPL wydaje nowe Pozwolenie na podstawie wniosku osoby wstępującej w prawa i obowiązki dotychczasowego podmiotu odpowiedzialnego. Do wniosku nowy podmiot odpowiedzialny powinien dołączyć umowę o przejęciu praw i obowiązków oraz oświadczenie, że nie uległy zmianie pozostałe elementy Pozwolenia oraz dokumentacja będąca podstawą jego wydania.

Nowe Pozwolenie, wydawane na podstawie art. 32 ust. 1 Prawa farmaceutycznego, jest decyzją konstytutywną – czyli kreującą skutek w postaci przejścia Pozwolenia na nabywcę. Organ administracji jest jednak związany wolą wnioskodawcy (nabywcy Pozwolenia), który przedstawia dokumenty, o których stanowi wspomniany przepis. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 22 stycznia 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1864/15) przepis art. 32 p.f. należy sklasyfikować jako materialnoprawną podstawę przeniesienia na inny podmiot praw i obowiązków statuowanych w pozwoleniu na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu. W konsekwencji nowa decyzja wydana w oparciu o przepis art. 32 ust. 2 p.f. stanowi dopuszczalną prawnie formę zmiany dotychczasowej decyzji jedynie w zakresie oznaczenia jej adresata, przy zachowaniu wszystkich pozostałych warunków z niej wynikających.

Jak wskazano powyżej, na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów Wnioskodawca nabył m.in. prawa i obowiązki Sprzedającego jako podmiotu odpowiedzialnego w rozumieniu Prawa Farmaceutycznego, wynikające z Pozwoleń.

Ze względu na wskazane powyżej uwarunkowania prawne związane z przeniesieniem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w trybie art. 32 Prawa Farmaceutycznego, w praktyce gospodarczej transakcja nabycia „praw i obowiązków podmiotu odpowiedzialnego” w rozumieniu przepisów Prawa farmaceutycznego obejmuje nie tyle samo pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, co zespół praw majątkowych, które umożliwiają skuteczne przeprowadzenie procedury zmiany podmiotu odpowiedzialnego, co miało miejsce również w przypadku transakcji nabycia przez Wnioskodawcę Aktywów (…) stanowiącej przedmiot niniejszego Wniosku.

Niezbędnym elementem takiej transakcji, funkcjonalnie nierozerwalnie związanym z przeniesieniem statusu podmiotu odpowiedzialnego (MAH) i warunkującym możliwość przeniesienia pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, jest uzyskanie przez nowy podmiot odpowiedzialny, praw do korzystania z dokumentacji rejestracyjnej (dossier) produktu leczniczego lub surowca farmaceutycznego, będącej podstawą uzyskania pozwolenia.

Dokumentacja rejestracyjna stanowi zbiór informacji i materiałów dotyczących danego produktu leczniczego lub surowca farmaceutycznego, wymaganych do uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Zawiera ona m.in. dane dotyczące jakości i bezpieczeństwa oraz szczegółowy opis procesu wytwarzania danego produktu leczniczego lub surowca farmaceutycznego.

Z tego względu, w skład Aktywów (…) nabytych przez Wnioskodawcę weszła również Dokumentacja, w tym w szczególności Dokumentacja Rejestracyjna dla 141 surowców farmaceutycznych objętych zakresem transakcji.

IV. Niekontynuowane Aktywa

W odniesieniu do części surowców farmaceutycznych objętych Umową Sprzedaży Aktywów, Sprzedający nie zrealizował żadnej sprzedaży co najmniej w okresie od (…) 2025 r. do dnia zawarcia Umowy Sprzedaży Aktywów. W ocenie Wnioskodawcy aktualne zapotrzebowanie rynkowe na te surowce farmaceutyczne jest marginalne, w związku z czym Wnioskodawca nie spodziewa się osiągania przychodów ze sprzedaży tych surowców farmaceutycznych. W związku z tym, Wnioskodawca aktualnie nie planuje dokonać zmiany podmiotu odpowiedzialnego w odniesieniu do tych surowców farmaceutycznych (tzn. ubiegać się o nowe Pozwolenie w odniesieniu do tych surowców farmaceutycznych), ponieważ byłoby to z perspektywy Wnioskodawcy nieuzasadnione ekonomicznie (przede wszystkim ze względu na koszt postępowania).

Jednocześnie, nabycie przez Wnioskodawcę Aktywów (…) w odniesieniu do tych surowców farmaceutycznych (dalej: „Niekontynuowane Aktywa”) w ramach Umowy Sprzedaży Aktywów było niezbędne, ponieważ warunkowało przeprowadzenie całej transakcji i nabycie wszystkich Aktywów (…) – również tych, w stosunku do których Wnioskodawca zamierza prowadzić dalszy obrót – przez Wnioskodawcę. Objęcie Umową Sprzedaży Aktywów całego portfela Aktywów (…), w tym Niekontynuowanych Aktywów (…), było bowiem warunkiem przeprowadzenia transakcji przez Sprzedającego.

Wnioskodawca zamierza przypisać do Niekontynuowanych Aktywów (…) dotyczących danego surowca farmaceutycznego wartość (koszt) nabycia w wysokości opłaty rejestracyjnej, jaką Wnioskodawca musiałby ponieść w celu uzyskania Pozwolenia (zmiany statusu MAH) dla takiego surowca farmaceutycznego. Koszt nabycia dla poszczególnych Niekontynuowanych Aktywów (…) będzie w takim przypadku niższy niż 10.000 zł.

Pytania zawarte w niniejszym wniosku nie dotyczą Niekontynuowanych Aktywów (…).

Aktywa odnoszące się do surowców farmaceutycznych w stosunku do których Wnioskodawca zamierza kontynuować obrót i będzie ubiegać się o Pozwolenia będą w dalszej części wniosku określane jako „Kontynuowane Aktywa”.

V. Wartość początkowa Kontynuowanych Aktywów (…)

Wnioskodawca zamierza ustalić wartość początkową (cenę nabycia) dla Kontynuowanych Aktywów (…) odnoszących się do poszczególnych surowców farmaceutycznych w następujący sposób:

   a) Wnioskodawca pomniejszy Cenę o łączną wartość (koszt) nabycia wszystkich Niekontynuowanych Aktywów (…), określoną jak opisano powyżej, oraz  

   b) taką pozostałą część Ceny Wnioskodawca rozdzieli pomiędzy Kontynuowane Aktywa odnoszące się do poszczególnych surowców farmaceutycznych proporcjonalnie do obrotu wygenerowanego przez Sprzedającego ze sprzedaży surowców farmaceutycznych objętych Kontynuowanymi Aktywami (…) w roku 2025 (przed zawarciem Umowy Sprzedaży Aktywów).

Tak określona wartość początkowa poszczególnych Kontynuowanych Aktywów (…) w dniu przyjęcia ich do używania przez Wnioskodawcę może być wyższa, równa lub niższa niż 10.000 zł. W odniesieniu do Kontynuowanych Aktywów (…), których wartość początkowa nie przekracza 10.000 zł, Wnioskodawca nie będzie korzystać z możliwości przewidzianej w art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, lecz zamierza dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m ustawy o CIT.

VI. Pozostałe informacje

Przedmiotem opisanej transakcji nie było przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa. W szczególności, na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów nie doszło do przeniesienia na Wnioskodawcę następujących elementów:

   a) oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnionej części (nazwa przedsiębiorstwa) Sprzedającego;

   b) własności nieruchomości lub ruchomości;

   c) praw wynikających z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości lub praw do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikających z innych stosunków prawnych;

   d) wierzytelności, praw z papierów wartościowych lub środków pieniężnych;

   e) ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innych niż Dokumentacja.

Ponadto, na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów nie doszło do przeniesienia ze Sprzedającego na Wnioskodawcę żadnych składników materialnych ani zobowiązań, a nabyte przez Wnioskodawcę Aktywa nie były zorganizowane w stopniu umożliwiającym ich funkcjonowanie jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W związku z Umową Sprzedaży Aktywów nie doszło również do przejścia od Sprzedającego do Wnioskodawcy żadnych pracowników, w szczególności nie doszło do przejścia zakładu pracy w rozumieniu art. 23 Kodeksu pracy.

Pytania

 1) Czy nabyte przez Wnioskodawcę od Sprzedającego Kontynuowane Aktywa dotyczące poszczególnych surowców farmaceutycznych stanowią wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, podlegające amortyzacji?

 2) Czy Wnioskodawca powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej poszczególnych Kontynuowanych Aktywów (…) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Kontynuowane Aktywa zostaną wprowadzone przez Wnioskodawcę do ewidencji, a takie odpisy amortyzacyjne będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów?

 3) Czy okres dokonywania przez Wnioskodawcę odpisów amortyzacyjnych od Kontynuowanych Aktywów (…) należy wyznaczyć zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tzn. nie może on być krótszy niż 60 miesięcy? 

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

 1) Nabyte przez Wnioskodawcę od Sprzedającego Kontynuowane Aktywa dotyczące poszczególnych surowców farmaceutycznych stanowią wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, podlegające amortyzacji.

 2) Wnioskodawca powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej poszczególnych Kontynuowanych Aktywów (…) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Kontynuowane Aktywa zostaną wprowadzone przez Wnioskodawcę do ewidencji. Takie odpisy amortyzacyjne będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów.

 3) Okres dokonywania przez Wnioskodawcę odpisów amortyzacyjnych od Kontynuowanych Aktywów (…) należy wyznaczyć zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tzn. nie może on być krótszy niż 60 miesięcy.

Uzasadnienie

I. Przepisy mające zastosowanie do stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W szczególności, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c ustawy o CIT, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, między innymi:

a) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe (pkt 4),

b) wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) (pkt 7),

     - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m ustawy o CIT, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m ustawy o CIT albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14 tego przepisu, uważa się, w razie odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia. Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Cenę nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (art. 16g ust. 5 ustawy o CIT).

Art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

Art. 16m ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że, z zastrzeżeniem art. 16m ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3 ustawy o CIT, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:

1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24 miesiące;

2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych - 24 miesiące;

3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;

4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.

II. Charakter praw nabytych przez Wnioskodawcę – Kontynuowane Aktywa jako wartości niematerialne i prawne.

1) Uwagi wstępne – przedmiot nabycia

Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego będącego przedmiotem Wniosku, w ramach transakcji nabył on od Sprzedającego Aktywa dla 141 surowców farmaceutycznych, obejmujące:

   a) prawa do Dokumentacji, w tym w szczególności Dokumentacji Rejestracyjnej (dossier) dla tych surowców farmaceutycznych, wraz z majątkowymi prawami autorskimi do tej Dokumentacji;

   b) prawa i obowiązki podmiotu odpowiedzialnego w rozumieniu Prawa farmaceutycznego, wynikające z Pozwoleń na dopuszczenie do obrotu odnoszących się do surowców farmaceutycznych.

Dokumentacja rejestracyjna (dossier) produktu leczniczego lub surowca farmaceutycznego stanowi zbiór informacji i materiałów dotyczących danego produktu, wymaganych do uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Zawiera ona m.in. dane dotyczące jakości i bezpieczeństwa oraz szczegółowy opis procesu wytwarzania. Zgodnie z przepisami Prawa farmaceutycznego, dopuszczenie produktu leczniczego lub surowca farmaceutycznego do obrotu wymaga przedłożenia organom rejestrowym kompletnej dokumentacji zawierającej m.in. opis procesu wytwarzania i jego kontroli, opis kontroli jakości podczas wytwarzania, w tym kontroli etapów krytycznych i produktów pośrednich, itd. Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego przeznaczonego do sporządzania leków recepturowych (wydawane przez Prezesa URPL) jest udzielane na podstawie takiej dokumentacji i określa tzw. podmiot odpowiedzialny, który posiada prawa i obowiązki związane z wprowadzaniem produktu do obrotu.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę nastąpiło przeniesienie takich uprawnień – dotychczasowy podmiot odpowiedzialny (Sprzedający) przeniósł na Wnioskodawcę całość praw do Dokumentacji (w tym majątkowe prawa autorskie do utworu w postaci dossier rejestracyjnego) oraz zapewnił przeniesienie praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych (Pozwoleń) na Wnioskodawcę, jako nowy podmiot odpowiedzialny w trybie art. 32 Prawa farmaceutycznego. W rezultacie Wnioskodawca uzyskał pełną kontrolę nad tymi wartościami niematerialnymi i może z nich samodzielnie korzystać w prowadzonej działalności gospodarczej.

2) Dokumentacja Rejestracyjna jako utwór chroniony prawem autorskim

Nabyta przez Wnioskodawcę Dokumentacja Rejestracyjna dotycząca poszczególnych surowców farmaceutycznych objętych transakcją stanowi utwór w rozumieniu prawa autorskiego. W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 157; „Prawo autorskie”) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze ustalony w jakiejkolwiek postaci.

Dokumentacja Rejestracyjna co do zasady spełnia przesłanki utworu naukowego lub technicznego – jest rezultatem opracowania unikatowych danych naukowych o surowcu farmaceutycznym, zredagowanych i zestawionych w określony sposób. Nawet jeżeli pewne elementy dossier mają charakter odtwórczy (wynikają ze standardów i wymogów formalnych regulatora, w szczególności formatu CTD – Common Technical Document), to całość dokumentacji zawiera oryginalne, twórcze opracowania wyników badań i unikalne, bo dotyczące konkretnej substancji, wytwarzanej w konkretny sposób w konkretnych miejscach wytwarzania, informacje, w tym: przegląd danych nieklinicznych i klinicznych dot. produktu, streszczenie danych dot. farmakologii, farmakokinetyki, toksykologii, podsumowanie informacji dot. skuteczności klinicznej i bezpieczeństwa klinicznego, opis procesu wytwarzania i jego kontroli, opis kontroli jakości podczas wytwarzania, w tym kontroli etapów krytycznych i produktów pośrednich, specyfikacje zastosowanych metod analitycznych, itd.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 25 stycznia 2006 r. (sygn. akt I CK 281/05) SN wskazał, że kompilacja danych może stanowić utwór chroniony prawem autorskim, jeśli wybór i sposób prezentacji mają cechy oryginalności. Dokumentacja rejestracyjna produktu farmaceutycznego niewątpliwie spełnia ten warunek – sposób zestawienia danych, ich interpretacja oraz forma prezentacji wyników badań stanowią wyraz indywidualnej twórczości ich autorów.

Majątkowe prawa autorskie do takiego utworu są zbywalne i były przedmiotem transakcji – Wnioskodawca prawnie skutecznie nabył te prawa od poprzedniego właściciela (Sprzedającego) na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów. W rezultacie Wnioskodawca uzyskał wyłączne prawo do korzystania z Dokumentacji i rozporządzania nią w ramach swojej działalności, w tym prawo do wykorzystania jej przy prowadzeniu procesu rejestracji, zmianie podmiotu odpowiedzialnego i w późniejszym obrocie surowcami farmaceutycznymi.

Autorskie prawa majątkowe mieszczą się wprost w katalogu wartości niematerialnych z art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, co potwierdza możliwość dokonywania od nich odpisów amortyzacyjnych.

3) Dokumentacja Rejestracyjna jako know-how

Niezależnie od kwalifikacji Dokumentacji Rejestracyjnej jako utworu chronionego prawem autorskim, spełnia ona również przesłanki uznania za know-how w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.

 

Zgodnie z tym przepisem, amortyzacji podlega „wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)”. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz praktyki interpretacyjnej organów podatkowych, know-how musi spełniać trzy podstawowe kryteria:

a) poufność – informacje nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne osobom, które normalnie zajmują się tego rodzaju informacjami;

b) istotność – informacje mają znaczenie dla prowadzonej działalności gospodarczej nabywcy;

c) identyfikowalność – informacje są opisane lub utrwalone w sposób umożliwiający weryfikację spełnienia kryterium poufności i istotności.

 

Dokumentacja Rejestracyjna nabyta przez Wnioskodawcę spełnia wszystkie powyższe kryteria:

   a) poufność: dokumentacja rejestracyjna surowców farmaceutycznych stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa chronioną przepisami ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zawarte w niej informacje o procesach wytwarzania, specyfikacjach jakościowych, wynikach badań i metodach analitycznych nie są publicznie dostępne i stanowią istotną przewagę konkurencyjną podmiotu odpowiedzialnego;

   b) istotność: Dokumentacja Rejestracyjna jest kluczowa dla prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy – stanowi podstawę do uzyskania i utrzymania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, bez którego legalne wprowadzanie surowców farmaceutycznych przeznaczonych do sporządzania leków recepturowych do obrotu jest niemożliwe;

   c) identyfikowalność: zawartość Dokumentacji Rejestracyjnej jest precyzyjnie zdefiniowana wymogami Prawa farmaceutycznego oraz przepisami wykonawczymi i wytycznymi (format CTD), co umożliwia jednoznaczną identyfikację zakresu przekazywanych informacji.

Elementem nabytych przez Wnioskodawcę praw są również uprawnienia wynikające z decyzji administracyjnych (Pozwoleń na dopuszczenie do obrotu). W sensie ekonomicznym Wnioskodawca nabył prawo do wprowadzania określonych surowców farmaceutycznych do obrotu, związane nierozerwalnie z przejętą Dokumentacją.

 

Należy podkreślić, że przeniesienie praw i obowiązków podmiotu odpowiedzialnego w trybie art. 32 Prawa farmaceutycznego wymaga:

a) zawarcia umowy o przejęciu praw i obowiązków,

b) złożenia wniosku w trybie art. 32 Prawa farmaceutycznego, w tym oświadczenia o braku zmian w dokumentacji stanowiącej podstawę wydania pozwolenia,

c) nabycia praw do samej dokumentacji rejestracyjnej (dossier).

Oznacza to, że z perspektywy ekonomicznej i funkcjonalnej Dokumentacja Rejestracyjna i prawa wynikające z Pozwoleń stanowią nierozerwalną całość – jeden składnik bez drugiego nie ma samodzielnej wartości użytkowej dla podmiotu, który chce przejąć prawa do istniejących pozwoleń na dopuszczenie do obrotu i na ich podstawie wytwarzać i wprowadzać do obrotu surowce farmaceutyczne. Dokumentacja bez pozwolenia nie uprawnia do wytwarzania i wprowadzania produktu do obrotu, zaś przeniesienie pozwolenia zawsze wiąże się z przeniesieniem praw do dokumentacji rejestracyjnej, ponieważ w przeciwnym razie dotychczasowy MAH mógłby zarzucić nowemu MAH naruszenie jego praw własności intelektualnej i nieuprawnione korzystanie z jego tajemnicy przedsiębiorstwa.

Z tego względu, dla celów kwalifikacji podatkowej, zasadne jest traktowanie Aktywów (…) (obejmujących zarówno Dokumentację, jak i prawa wynikające z Pozwoleń) jako zespołu nierozerwalnie powiązanych ze sobą (funkcjonalnie i ekonomicznie) wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji.

5) Spełnienie przesłanek amortyzacji podatkowej

W rezultacie całokształt nabytych przez Wnioskodawcę praw do poszczególnych surowców farmaceutycznych – obejmujących zarówno dossier rejestracyjne (utwór chroniony prawem autorskim obejmujący know-how), jak i Pozwolenia oraz wynikające z nich uprawnienie do wytwarzania i wprowadzania do obrotu surowców farmaceutycznych – należy uznać za nabyte wartości niematerialne i prawne, podlegające amortyzacji na zasadach określonych w art. 16b i art. 16m ustawy o CIT.

Podkreślić należy, że w świetle przepisów podatkowych wartość niematerialną stanowi każde zbywalne prawo majątkowe wymienione w art. 16b ust. 1, niezależnie od jego nazwy czy charakteru cywilnoprawnego – ważne jest, że prawo to zostało odpłatnie nabyte i służy działalności gospodarczej podatnika przez dłuższy czas.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nabyte przez niego Kontynuowane Aktywa spełniają wszystkie przesłanki uznania za wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji na gruncie ustawy o CIT:

   a) nabycie od innego podmiotu – Kontynuowane Aktywa zostały nabyte od Sprzedającego w drodze Umowy Sprzedaży Aktywów oraz Umowy Przejęcia Praw i Obowiązków Podmiotu Odpowiedzialnego. Przedmiotem transakcji nie była zorganizowana część przedsiębiorstwa, lecz konkretne prawa niematerialne przypisane do określonych surowców farmaceutycznych. Tym samym mamy do czynienia z nabyciem odrębnych wartości niematerialnych;

   b) nadawanie się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania – Wnioskodawca, na podstawie Umowy Sprzedaży Aktywów oraz Umowy Przejęcia Praw i Obowiązków Podmiotu Odpowiedzialnego, może na podstawie przejętych praw ubiegać się o status podmiotu odpowiedzialnego a po jego uzyskaniu – kontynuować wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu surowców farmaceutycznych, i czerpać z tego przychody zgodnie z uzyskanymi Pozwoleniami. Warunek przydatności do używania w działalności gospodarczej jest spełniony od momentu nabycia praw;

   c) przewidywany okres używania dłuższy niż rok – Wnioskodawca zamierza wykorzystywać nabyte prawa w sposób trwały, przez cały okres komercjalizacji surowców farmaceutycznych objętych Kontynuowanymi Aktywami (…). W praktyce oznacza to okres wieloletni, znacząco przekraczający jeden rok.

   d) wykorzystanie na potrzeby działalności gospodarczej – Kontynuowane Aktywa stanowią podstawę prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie wytwarzania, wprowadzania do obrotu i dystrybucji surowców farmaceutycznych. Spełnienie wymogu prowadzenia działalności z użyciem tych praw jest więc oczywiste.

Reasumując, nabyte Kontynuowane Aktywa stanowią nierozerwalny z perspektywy ekonomicznej konglomerat praw majątkowych (wartości niematerialnych) mieszczących się w katalogu art. 16b ust. 1 ustawy o CIT (autorskie prawa majątkowe – pkt 4 oraz know-how – pkt 7) i jednocześnie spełniają wszystkie dodatkowe kryteria formalne wymagane dla uznania ich za podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne.

III. Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej Kontynuowanych Aktywów (…) jako koszt uzyskania przychodów

1) Podstawa prawna zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o CIT.

Przepis ten stanowi szczególną podstawę prawną dla zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych, odrębną od ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne od prawidłowo zidentyfikowanych i wycenionych wartości niematerialnych i prawnych, dokonywane zgodnie z przepisami art. 16a-16m ustawy o CIT, stanowią koszt uzyskania przychodów z mocy samego prawa.

2) Moment rozpoczęcia amortyzacji

Stosownie do art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym tę wartość wprowadzono do ewidencji.

W kontekście nabytych przez Wnioskodawcę Kontynuowanych Aktywów (…) oznacza to, że:

   a) Wnioskodawca powinien wprowadzić nabyte Kontynuowane Aktywa do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania (art. 16d ust. 2 ustawy o CIT).

   b) Za moment przekazania do używania należy uznać moment, w którym Wnioskodawca uzyskał możliwość faktycznego korzystania z nabytych praw w prowadzonej działalności gospodarczej. W przypadku Kontynuowanych Aktywów (…) momentem tym jest:

- przeniesienie majątkowych praw autorskich do Dokumentacji na Wnioskodawcę,

- przeniesienie praw i obowiązków podmiotu odpowiedzialnego (skutek rozporządzający),

- faktyczne wydanie Dokumentacji Wnioskodawcy.

Zgodnie z opisem stanu faktycznego, wszystkie te zdarzenia nastąpiły, a przeniesienie skutku rozporządzającego zostało potwierdzone oświadczeniem Sprzedającego.

   c) Odpisy amortyzacyjne powinny być dokonywane od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia Kontynuowanych Aktywów (…) do ewidencji, do końca miesiąca, w którym nastąpi zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z wartością początkową lub w którym poszczególne Kontynuowane Aktywa zostaną postawione w stan likwidacji, zbyte lub zostanie stwierdzony ich niedobór.

3) Brak przesłanek wyłączających zaliczenie odpisów do kosztów uzyskania przychodów

Przepis art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do nabytych Kontynuowanych Aktywów (…) nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączających możliwość zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

W szczególności:

   a) Kontynuowane Aktywa nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych wyłączonych z amortyzacji na podstawie art. 16c ustawy o CIT (który dotyczy m.in. gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów);

   b) Kontynuowane Aktywa zostały nabyte odpłatnie od innego podmiotu (nie zostały wytworzone we własnym zakresie), co spełnia wymóg z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT;

   c) Nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT (odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej sfinansowanej ze środków zwolnionych od podatku);

   d) Nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 63 i 64 ustawy o CIT (szczególne ograniczenia dotyczące transakcji z podmiotami powiązanymi w określonych sytuacjach restrukturyzacyjnych).

4) Związek odpisów amortyzacyjnych z przychodami Wnioskodawcy

Odpisy amortyzacyjne od Kontynuowanych Aktywów (…) spełniają również ogólny warunek uznania za koszty uzyskania przychodów, tj. są poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT).

Nabyte Kontynuowane Aktywa stanowią podstawę prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i dystrybucji surowców farmaceutycznych. Dzięki posiadaniu pozwoleń na dopuszczenie do obrotu oraz dokumentacji rejestracyjnej Wnioskodawca może legalnie wprowadzać surowce farmaceutyczne do obrotu na terytorium Polski i osiągać z tego tytułu przychody. Związek przyczynowo-skutkowy między nabyciem Kontynuowanych Aktywów (…) a przychodami Wnioskodawcy jest zatem oczywisty i bezpośredni.

IV. Okres amortyzacji Aktywów (…)

   1) Regulacja ustawowa minimalnego okresu amortyzacji

Zgodnie z art. 16m ust. 1 ustawy o CIT, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:

a) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich – 24 miesiące;

b) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych – 24 miesiące;

c) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych – 12 miesięcy;

d) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych – 60 miesięcy.

 2) Kwalifikacja Kontynuowanych Aktywów (…) dla celów określenia minimalnego okresu amortyzacji

Kluczową kwestią dla określenia minimalnego okresu amortyzacji Kontynuowanych Aktywów (…) jest ich prawidłowa kwalifikacja w kontekście art. 16m ust. 1 ustawy o CIT.

Jak wskazano w części 2 niniejszego uzasadnienia, w ocenie Wnioskodawcy nabyte Kontynuowane Aktywa stanowią ekonomicznie nierozerwalny konglomerat wartości niematerialnych obejmujących:

- autorskie prawa majątkowe (art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT),

- know-how (art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT).

Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy, kluczowym elementem z perspektywy gospodarczego wykorzystania tych praw majątkowych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest know-how dotyczący wytwarzania surowców farmaceutycznych, który został odzwierciedlony w Dokumentacji Rejestracyjnej, i który w pozostałym zakresie zostanie przekazany Wnioskodawcy przez Sprzedającego zgodnie z art. 6 Umowy Sprzedaży Aktywów – warunkujący uzyskanie statusu podmiotu odpowiedzialnego w stosunku do surowców farmaceutycznych a następnie ich wytwarzanie oraz wprowadzanie do obrotu.

Art. 16m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przewiduje skrócony 24-miesięczny okres amortyzacji wyłącznie dla:

- licencji (sublicencji) na programy komputerowe, oraz

- praw autorskich (sensu stricto).

W świetle powyższego, nabyte przez Wnioskodawcę Kontynuowane Aktywa powinny być amortyzowane przez okres nie krótszy niż 60 miesięcy, zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, który dotyczy „pozostałych wartości niematerialnych i prawnych”.

V. Stanowisko Wnioskodawcy w świetle interpretacji podatkowych i orzecznictwa

1) Interpretacje indywidualne potwierdzające stanowisko Wnioskodawcy

Prezentowane stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych. W rozstrzygnięciach tych przyjmowano, że nabywane majątkowe prawa autorskie do dokumentacji produktów leczniczych (dossier) oraz prawa wynikające z pozwoleń na dopuszczenie do obrotu stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji na podstawie art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.

   a) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 15 marca 2012 r. (sygn. IPPB5/423-1213/11/13-8/S/PS) wskazał, że dossier rejestracyjne podlega amortyzacji podatkowej. Organ potwierdził, że nabycie dokumentacji rejestracyjnej produktu leczniczego stanowi nabycie wartości niematerialnej i prawnej, od której należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych. 

   b) W interpretacji z 11 sierpnia 2009 r. (sygn. IPPB5/423-295/09-2/AM) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził możliwość amortyzacji nabytych majątkowych praw autorskich do dokumentacji technicznej, wskazując że prawa te spełniają przesłanki z art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

   c) W interpretacji z 25 lipca 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.284.2023.2.AND) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził możliwość amortyzacji know-how spełniającego kryteria poufności, istotności i identyfikowalności, co ma bezpośrednie przełożenie na kwalifikację Dokumentacji Rejestracyjnej.

   d) W zakresie metodologii ustalania wartości początkowej przy nabyciu pakietu aktywów, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 10 kwietnia 2015 r. (sygn. IPTPB3/4510-51/15-2/KC) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 2 sierpnia 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-985/10/PK) potwierdzili prawidłowość proporcjonalnego przypisania łącznej ceny nabycia do poszczególnych nabywanych składników majątku według ich wartości rynkowych.

2) Orzecznictwo sądów administracyjnych

Również orzecznictwo sądów administracyjnych jednolicie aprobuje kwalifikację nabywanych praw do dokumentacji rejestracyjnej produktów leczniczych jako wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

   a) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z 3 grudnia 2009 r. o sygn. akt III SA/Wa 1550/09, III SA/Wa 1551/09 oraz III SA/Wa 1552/09 stwierdził, że „nabycie licencji na dossier niezbędne przy rejestracji produktu leczniczego (…) podlega odpisom amortyzacyjnym”. Sąd podkreślił, iż wykorzystanie licencji (dokumentacji) już w postępowaniu rejestracyjnym oznacza jej gospodarcze użycie, a zatem spełnia przesłanki uznania za wartość niematerialną i prawną;

   b) Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 kwietnia 1998 r. (sygn. akt I SA/Kr 917/97) potwierdził, że informacje techniczne i technologiczne spełniające kryteria know-how podlegają amortyzacji na podstawie odpowiedników obecnego art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.

   c) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z 15 września 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 609/11) wskazał na kryteria rozpoznania know-how jako wartości niematerialnej i prawnej, potwierdzając że informacje poufne, istotne i zidentyfikowane mogą stanowić przedmiot amortyzacji podatkowej.

   d) Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 stycznia 2006 r. (sygn. akt I CK 281/05) potwierdził, że kompilacja danych może stanowić utwór chroniony prawem autorskim, jeśli wybór i sposób prezentacji mają cechy oryginalności – co ma znaczenie dla kwalifikacji Dokumentacji Rejestracyjnej jako utworu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.