0111-KDIB2-1.4010.459.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. za pośrednictwem usługi e-US wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania planowanych wydatków za wydatki poniesione na remont środka trwałego i możliwości zaliczenia ich bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego  

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest (…) dla odbiorców podłączonych do (…) sieci (…). Właścicielem (…) sieci (…) jest Spółka. Spółka prowadzi księgi rachunkowe w oparciu o ustawę z dnia 29 września 1994 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. 522) o rachunkowości. W ramach prowadzonej działalności Spółka wykonuje prace dotyczące istniejącej sieci (…), których celem jest usunięcie skutków zużycia technicznego oraz zapobieganie awariom. Prace obejmują wymianę odcinków sieci wykazujących znaczny stopień korozji i zużycia eksploatacyjnego. W jednym z przypadków Spółka planuje remont istniejącej sieci, polegający na wymianie skorodowanego odcinka sieci (…). W związku z planowanymi robotami Spółka wystąpiła do właściwego organu (…) z wnioskiem o wydanie pozwolenia na jej wymianę. Organ umorzył wniosek wskazując, że roboty nie zostały wymienione i zaliczone do obowiązku zgłoszenia jak również nie wymagają uzyskania pozwolenia organu (…), uznając, że planowane roboty stanowią remont istniejącej sieci, a nie jej przebudowę lub budowę. Planowane prace polegają wyłącznie na wymianie zużytego odcinka sieci. Nowy odcinek będzie przebiegał w tej samej trasie co dotychczas, zostanie zachowana dotychczasowa średnica przewodów oraz jej usytuowanie w gruncie. W wyniku wykonanych robót nie nastąpi wydłużenie sieci, zwiększenie jej przepustowości ani podłączenie nowych odbiorców. Zastosowanie (…) wynika wyłącznie z obowiązujących standardów technicznych stosowanych obecnie przy budowie i remoncie sieci (…). Celem wykonanych prac nie jest modernizacja ani ulepszenie środka trwałego, lecz przywrócenie jego pierwotnej sprawności technicznej utraconej wskutek wieloletniej eksploatacji. W wyniku przeprowadzonych robót nie nastąpi zmiana przeznaczenia środka trwałego. Planowane wydatki na ten cel mogą osiągnąć wartość około 1 000 000 zł.

Pytanie

Czy wydatki poniesione na wymianę skorodowanego odcinka istniejącej sieci (…), przy zachowaniu dotychczasowego przebiegu trasy, średnicy przewodów oraz parametrów użytkowych sieci, stanowią wydatki na remont środka trwałego i mogą zostać zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 oraz art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na wymianę skorodowanego odcinka istniejącej sieci (…) stanowią wydatki na remont środka trwałego, a nie na jego ulepszenie w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów, które podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym celem wykonywanych robót jest wyłącznie odtworzenie pierwotnego stanu technicznego sieci (…) poprzez usunięcie skutków jej zużycia eksploatacyjnego. Wymiana skorodowanego odcinka jest konieczna dla zapewnienia dalszego bezpiecznego funkcjonowania sieci i nie prowadzi do zmiany jej funkcji ani parametrów użytkowych. Nie następuje zmiana przebiegu sieci, zwiększenie jej długości, zmiana średnicy przewodów, wzrost przepustowości ani przyłączenie nowych odbiorców. W rezultacie nie dochodzi do zwiększenia wartości użytkowej środka trwałego, lecz jedynie do przywrócenia jego sprawności technicznej. Okoliczność, że wymieniany odcinek zostanie wykonany z (…) zamiast (…), nie oznacza ulepszenia środka trwałego. Zastosowanie nowoczesnych materiałów jest konsekwencją rozwoju technologii i obowiązujących standardów wykonywania sieci (…). W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz utrwalonej praktyce organów podatkowych przyjmuje się, że zastosowanie nowocześniejszych materiałów lub technologii przy odtworzeniu zużytych elementów środka trwałego nie zmienia remontowego charakteru wykonywanych robót. Dodatkowo należy wskazać, że właściwy organ (…) zakwalifikował planowane roboty jako remont istniejącej sieci, umarzając wniosek o wydanie pozwolenia na jej wymianę. Okoliczność ta potwierdza odtworzeniowy charakter planowanych prac.

W ocenie Wnioskodawcy, nie zostały spełnione przesłanki uznania poniesionych wydatków za ulepszenie środka trwałego określone w art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te powinny zostać zakwalifikowane jako koszty remontu i zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

·         został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·         jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·         pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·         poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·         został właściwie udokumentowany,

·         nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu.

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT:

W myśl art. 16g ust. 13 ustawy o CIT:

Zatem, ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ustawy podatkowej - jest:

·         przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

·         rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

·         rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

·         adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

·         modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Tak więc, ulepszenie to działania związane ze środkami trwałymi, które powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji. Wydatki na ulepszenie środków trwałych, w momencie ich poniesienia nie stanowią bezpośrednio kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności wykonuje prace dotyczące istniejącej sieci (…), których celem jest usunięcie skutków zużycia technicznego oraz zapobieganie awariom. Prace obejmują wymianę odcinków sieci wykazujących znaczny stopień korozji i zużycia eksploatacyjnego. Spółka planuje remont istniejącej sieci, polegający na wymianie skorodowanego odcinka sieci (…) wykonanej z (…) na (…). Planowane prace polegają wyłącznie na wymianie zużytego odcinka sieci. Nowy odcinek będzie przebiegał w tej samej trasie co dotychczas, zostanie zachowana dotychczasowa średnica przewodów oraz jej usytuowanie w gruncie. W wyniku wykonanych robót nie nastąpi wydłużenie sieci, zwiększenie jej przepustowości ani podłączenie nowych odbiorców. Zastosowanie (…) wynika wyłącznie z obowiązujących standardów technicznych stosowanych obecnie przy budowie i remoncie sieci (…). Celem wykonanych prac nie jest modernizacja ani ulepszenie środka trwałego, lecz przywrócenie jego pierwotnej sprawności technicznej utraconej wskutek wieloletniej eksploatacji. W wyniku przeprowadzonych robót nie nastąpi zmiana przeznaczenia środka trwałego. Planowane wydatki na ten cel mogą osiągnąć wartość około 1 000 000 zł.

Kwestią do rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie jest, czy planowane wydatki dotyczyć będą prac o charakterze remontowym, czy też modernizacyjnym, a więc czy związane będą z ulepszeniem środka trwałego. Odpowiednia ich kwalifikacja decydować będzie bowiem o sposobie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc niniejsze do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz dokonując oceny wykonanych robót należałoby więc wziąć pod uwagę m.in. czy w efekcie wykonanych robót zwiększy się np. sprawność (…) oraz jakie efekty ekonomiczne osiągnie Spółka w związku z dokonaniem wymiany odcinków sieci (…).

O tym, czy poniesione nakłady stanowią wydatki na remont, bezpośrednio zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, czy też uznane zostaną za nakłady na ulepszenie środka trwałego i będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne -zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - decyduje zakres przeprowadzonych robót.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „remontu”. W tym zakresie organ podatkowy posiłkuje się definicją wypracowaną przez doktrynę prawodawczą, orzecznictwo sądowe oraz przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego:

Istotą remontu jest więc przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i wynikające z tej eksploatacji – będą to więc wszystkie zmiany trwale przywracające pierwotny poziom techniczny danego środka trwałego, pierwotną zdolność użytkową utraconą na skutek upływu czasu i eksploatacji niezwiększające jego wartości początkowej, o której mowa w art. 16g ust. 13 ustawy o CIT.

Zgodnie z brzmieniem definicji zawartej w prawie budowlanym, użycie innych materiałów budowlanych niż stosowane pierwotnie nie wyklucza klasyfikacji prowadzonych prac jako prac remontowych. Zastosowanie nowocześniejszych materiałów lub technologii nie przesądza więc o braku możliwości zakwalifikowania danego wydatku jako wydatku na prace remontowe. Zasadniczym kryterium stosowanym dla rozróżnienia, w sprawach podatkowych, remontu od ulepszenia jest bowiem wzrost wartości użytkowej danego środka trwałego.

Różnica pomiędzy nakładami ponoszonymi na remont a nakładami ponoszonymi na ulepszenie środków trwałych polega więc na tym, że remont zmierza do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środka trwałego i jest rodzajem naprawy, wymiany zużytych elementów, natomiast w wyniku ulepszenia środek trwały zostaje unowocześniony lub przystosowany do spełniania innych, nowych funkcji, zyskuje istotną zmianę cech użytkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż opisane we wniosku prace związane z wymianą skorodowanego odcinka sieci (…) wykonanej z (…) na (…), winny być kwalifikowane jako remont. Opisane we wniosku działania zmierzają do naprawy sieci (…) oraz do przywrócenia jej pierwotnego stanu technicznego, nie zmieniając przy tym charakteru i funkcji sieci (…).

Kluczowym elementem w analizowanej sprawie jest fakt, że Wnioskodawca wymienił wyeksploatowany odcinek z zachowaniem dotychczasowej trasy, średnicy (…) oraz kluczowych parametrów roboczych sieci. Zmiana technologii (…) nie stanowi o charakterze modernizacyjnym inwestycji. Wynika ona bezpośrednio z nieuchronnego postępu technicznego. Przy naprawach i odtwarzaniu infrastruktury sieciowej dopuszczalne – a wręcz konieczne ze względów bezpieczeństwa i sztuki budowlanej – jest stosowanie materiałów nowocześniejszych, trwalszych i powszechnie dostępnych w danym okresie historycznym. Użycie nowej technologii (…) w miejsce przestarzałych (…) mieści się w pojęciu remontu, o ile nie doprowadziło do zmiany przeznaczenia linii czy skokowego zwiększenia jej przepustowości (średnicy).

W świetle powyższego, wydatki jakie Państwo poniesiecie pozostają w  związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, z drugiej strony nie spełniają kryteriów ulepszenia. Wydatki te, jako wydatki remontowe, będą zatem mogły stanowić koszt podatkowy.

W odniesieniu do momentu ujęcia ww. wydatków w kosztach podatkowych, zastosowanie znajdą art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT. Wydatki na remont, jako niesłużące wygenerowaniu konkretnego, zindywidualizowanego przychodu, stanowią koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Biorąc powyższe pod uwagę, wydatki, o których mowa we wniosku, będziecie mogli Państwo zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jako wydatki o charakterze remontowym w dacie ich poniesienia w rozumieniu art. 15e ust. 4 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.