0111-KDIB2-1.4010.439.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

·      przychód podatkowy z tytułu wynagrodzenia udokumentowanego fakturami wystawionymi w maju 2026 r., którego wysokość została ustalona dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w dacie wystawienia tych faktur, czy też w okresach, których dotyczą wykonane świadczenia zdrowotne;

·      przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń – marzec 2026 r., udokumentowanego fakturami wystawionymi odpowiednio (...) lutego 2026 r. i (...) marca 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącach wystawienia tych faktur, czy też w miesiącach, za które przysługiwał ryczałt.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest podmiotem leczniczym prowadzącym działalność leczniczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz realizującym świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia (dalej: NFZ).

W ramach zawartej umowy Wnioskodawca realizuje m.in. świadczenia finansowane w ramach budżetu powierzonego opieki koordynowanej.

W okresie od stycznia do kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wykonywał świadczenia zdrowotne objęte finansowaniem przez NFZ i rozliczał je zgodnie z zasadami obowiązującymi w poszczególnych okresach rozliczeniowych.

19 stycznia 2026 r. Prezes NFZ wydał Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ zmieniające zarządzenie w sprawie warunków zawarcia i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna. Zarządzenie wprowadziło m.in. nowe zasady ustalania wysokości wynagrodzenia w budżecie powierzonym opieki koordynowanej poprzez zastosowanie współczynników uzależnionych od poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej oraz określiło zasady rozliczenia tych świadczeń po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r.

Zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ wysokość wynagrodzenia należnego świadczeniodawcy była uzależniona od poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej oraz współczynników określonych w tym zarządzeniu. Wysokość wynagrodzenia ustalana była z uwzględnieniem zasad wprowadzonych ww. zarządzeniem, a rozliczenie świadczeń wykonanych w poszczególnych miesiącach nastąpiło po dokonaniu przeliczenia według nowych zasad.

Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ przewidywało szczególny mechanizm rozliczenia świadczeń realizowanych w budżecie powierzonym opieki koordynowanej. W odniesieniu do świadczeń wykonanych w okresie od stycznia do marca 2026 r. rozliczenie następowało według zasad przejściowych, natomiast po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. podlegało korekcie zgodnie z zasadami określonymi w tym zarządzeniu.

Ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia wymagało ustalenia poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej według stanu na ostatni miesiąc kwartału oraz przeprowadzenia rozliczenia przewidzianego w zarządzeniu. Do czasu zakończenia tego procesu nie było możliwe ustalenie ostatecznej wysokości wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy.

W związku z wejściem w życie wskazanego zarządzenia dokonano ponownego przeliczenia wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za świadczenia wykonane w okresie od stycznia do kwietnia 2026 r. z uwzględnieniem nowych zasad rozliczeniowych, poziomu objęcia populacji świadczeniami oraz współczynników określonych w zarządzeniu.

Wysokość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy była uzależniona od zastosowania współczynników finansowania określonych w Zarządzeniu Nr 8/2026/DSOZ, których wartość zależała od poziomu objęcia populacji świadczeniami w ramach budżetu powierzonego opieki koordynowanej. Ustalenie tych wartości było możliwe dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. i przeprowadzeniu rozliczenia zgodnie z zasadami określonymi w tym zarządzeniu.

W wyniku przeprowadzonego rozliczenia Wnioskodawca wystawił w maju 2026 r. faktury korygujące na podstawie wygenerowanych przez NFZ szablonów zmniejszające wcześniej rozliczone kwoty wynagrodzenia wynikające z pierwotnego sposobu rozliczenia świadczeń. Przyczyną wystawienia korekt było odpowiednio „zablokowanie współczynnika finansowania” lub negatywna weryfikacja części rozliczeń przez NFZ. Jednocześnie Wnioskodawca wystawił w maju 2026 r. odrębne faktury dokumentujące wynagrodzenie ustalone zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ. Faktury te dotyczyły świadczeń wykonanych odpowiednio w miesiącach styczeń, luty, marzec i kwiecień 2026 r., jednak zostały wystawione po dokonaniu przeliczenia wynagrodzenia według nowych zasad przewidzianych w ww. zarządzeniu również na podstawie wygenerowanych przez NFZ szablonów.

Faktury nr (...), (...), (...) i (...) dotyczyły odpowiednio świadczeń wykonanych w styczniu, lutym, marcu i kwietniu 2026 r. Jednocześnie wystawiono faktury korygujące nr (...), (...), (...) i (...) odnoszące się do tych samych okresów rozliczeniowych, których przyczyną była blokada współczynnika finansowania albo negatywna weryfikacja części rozliczeń przez NFZ. W odniesieniu do świadczeń wykonanych w kwietniu 2026 r. również nie było możliwe ustalenie ostatecznej wysokości należnego wynagrodzenia przed dokonaniem rozliczenia zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ. Wynikało to z faktu, że wysokość wynagrodzenia była uzależniona od zastosowania współczynników finansowania oraz danych niezbędnych do ich ustalenia, których ostateczna wartość mogła zostać określona dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i przeprowadzeniu weryfikacji rozliczeń przez NFZ. W konsekwencji ustalenie wysokości należnego wynagrodzenia za świadczenia wykonane w kwietniu 2026 r. było możliwe dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i przeprowadzeniu weryfikacji rozliczeń przez NFZ, a faktura dokumentująca to wynagrodzenie została wystawiona dopiero w maju 2026 r. Wszystkie wskazane dokumenty zostały wystawione po dokonaniu rozliczenia według zasad określonych w Zarządzeniu Nr 8/2026/DSOZ, które wprowadziło nowe współczynniki finansowania oraz mechanizm rozliczenia budżetu powierzonego opieki koordynowanej po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. Przed dokonaniem rozliczenia wynikającego z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ Wnioskodawca nie dysponował danymi pozwalającymi na ustalenie ostatecznej wysokości wynagrodzenia należnego z tytułu zastosowania nowych współczynników i zasad rozliczeń przewidzianych w tym zarządzeniu. Wnioskodawca rozpoznał przychód podatkowy wynikający z ww. faktur w maju 2026 r., powziął jednak wątpliwość co do prawidłowości takiego sposobu rozliczenia. Do dnia przeprowadzenia rozliczenia zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ Wnioskodawca nie miał prawnej ani technicznej możliwości wystawienia faktur na sporne kwoty. NFZ nie przekazał Wnioskodawcy odrębnego zestawienia, raportu ani komunikatu określającego kwoty należne z tytułu zastosowania zasad wynikających z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ. Kwoty wynikające z nowych zasad rozliczeń nie zostały określone przez NFZ w żadnym odrębnym dokumencie rozliczeniowym kierowanym do Wnioskodawcy.

Wnioskodawca ustalił wysokość wynagrodzenia po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. na podstawie szablonów udostępnionych przez NFZ. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą momentu rozpoznania przychodu podatkowego dla celów podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu faktur wystawionych w maju 2026 r., dokumentujących wynagrodzenie ustalone na podstawie zasad wprowadzonych Zarządzeniem Nr 8/2026/DSOZ.

Niezależnie od opisanych wyżej zasad rozliczania budżetu powierzonego opieki koordynowanej Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ przewidziało również miesięczny ryczałt z tytułu koordynacji opieki w wysokości (…) za miesiące styczeń - marzec 2026 r. W dniu (...) lutego 2026 r. NFZ udostępnił świadczeniodawcom plik techniczny – (…) - służący wyłącznie do zaczytania danych do systemu (…). Dokument ten nie stanowił aneksu do umowy wymagającego podpisania, lecz miał charakter wyłącznie techniczny i umożliwiał naliczenie miesięcznego ryczałtu. Dane niezbędne do naliczenia ryczałtu były sukcesywnie udostępniane przez NFZ w drugiej połowie lutego 2026 r., przy czym nie jest możliwe wskazanie konkretnej daty ich udostępnienia, gdyż aneks techniczny obejmował również inne zmiany wprowadzane do systemu. W związku z powyższym Wnioskodawca wystawił w dniu (...) lutego 2026 r. fakturę nr (...) dotyczącą ryczałtu za styczeń 2026 r. oraz fakturę nr (...) dotyczącą ryczałtu za luty 2026 r., natomiast fakturę nr (...) dotyczącą ryczałtu za marzec 2026 r. wystawił w dniu (...) marca 2026 r. Faktury zostały ujęte w księgach rachunkowych odpowiednio w miesiącach ich wystawienia. Wnioskodawca nie dokonywał korekty przychodu za styczeń 2026 r., uznając, że przed udostępnieniem przez NFZ danych umożliwiających naliczenie ryczałtu nie było możliwe ustalenie wysokości należnego wynagrodzenia ani wystawienie faktury. Następnie, w związku z udostępnieniem przez NFZ (...) maja 2026 r. aneksu technicznego nr (...) oraz rozliczeniem zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ, ryczałt za miesiące styczeń - marzec 2026 r. został skorygowany do zera fakturami korygującymi wystawionymi (...) czerwca 2026 r. i ujętymi w księgach rachunkowych w czerwcu 2026 r.

Pytania

1. Czy przychód podatkowy z tytułu wynagrodzenia udokumentowanego fakturami wystawionymi w maju 2026 r., którego wysokość została ustalona dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r., zgodnie z zasadami określonymi w Zarządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr 8/2026/DSOZ, powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w maju 2026 r., tj. w dacie wystawienia tych faktur, czy też w okresach, których dotyczą wykonane świadczenia zdrowotne?
2. Czy przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń - marzec 2026 r., udokumentowanego fakturami wystawionymi odpowiednio (...) lutego 2026 r. i (...) marca 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącach wystawienia tych faktur, czy też w miesiącach, za które przysługiwał ryczałt?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Państwa zdaniem przychód podatkowy z tytułu wynagrodzenia udokumentowanego fakturami wystawionymi w maju 2026 r. powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w maju 2026 r., tj. w dacie wystawienia tych faktur, a nie w okresach, których dotyczyły wykonane świadczenia zdrowotne.

W Państwa opinii, istota niniejszej sprawy nie sprowadza się do ustalenia daty wykonania świadczeń zdrowotnych, lecz do określenia momentu powstania przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). Dopiero po ustaleniu, że po stronie podatnika powstał przychód należny w rozumieniu tego przepisu, możliwe jest zastosowanie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Przepis ten nie określa bowiem, kiedy powstaje przychód należny, lecz wskazuje moment jego rozpoznania. Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT przychodami są również przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że pojęcie „przychodu należnego” wiąże się z istnieniem wierzytelności, a więc roszczenia pozwalającego dochodzić należnego świadczenia od kontrahenta. Dopiero po stwierdzeniu, że po stronie podatnika powstał taki przychód należny, zastosowanie znajduje art. 12 ust. 3a ustawy o CIT określający moment jego rozpoznania.

Państwa zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym warunki te nie zostały spełnione w okresie wykonywania świadczeń zdrowotnych od stycznia do kwietnia 2026 r. Wysokość należnego wynagrodzenia nie mogła zostać ustalona w momencie wykonania poszczególnych świadczeń zdrowotnych, ponieważ wynikała z mechanizmu rozliczeniowego wprowadzonego Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 8/2026/DSOZ z 19 stycznia 2026 r.

Zarządzenie to nie ograniczyło się do zmiany wysokości stawek finansowania. Wprowadziło nowy sposób ustalania wynagrodzenia za świadczenia realizowane w ramach budżetu powierzonego opieki koordynowanej, uzależniając jego wysokość od współczynników finansowania oraz poziomu objęcia populacji świadczeniami. Jak wynika z uzasadnienia Zarządzenia, jego celem było m.in. wprowadzenie kwartalnego dodatku motywacyjnego uzależnionego od poziomu objęcia populacji świadczeniami oraz zmiana zasad finansowania zadań koordynatora. Oznacza to, że zmianie uległ sam mechanizm ustalania wynagrodzenia, a nie wyłącznie wysokość należnych świadczeń.

Przepisy Zarządzenia przewidują ponadto, że dodatek motywacyjny jest obliczany i wypłacany dopiero po zakończeniu kwartału kalendarzowego, na podstawie poziomu objęcia populacji świadczeniami ustalonego według stanu na ostatni miesiąc danego kwartału. Jednocześnie § 2 Zarządzenia wprowadził szczególne zasady rozliczenia pierwszego kwartału 2026 r., zgodnie z którymi należności za miesiące styczeń - marzec podlegały ustaleniu po zakończeniu pierwszego kwartału, a następnie rozliczeniu według nowych zasad. Sam akt normatywny przewidział zatem, że definitywne ustalenie wysokości należnego wynagrodzenia nastąpi dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r.

W Państwa opinii, nie była to sytuacja, w której istniała już wierzytelność, a jej wysokość wymagała jedynie późniejszego matematycznego wyliczenia. Dopiero zakończenie procesu rozliczeniowego przewidzianego Zarządzeniem Nr 8/2026/DSOZ umożliwiało ustalenie, czy oraz w jakiej wysokości przysługuje Państwu wynagrodzenie obliczone zgodnie z nowymi zasadami. W konsekwencji brak było nie tylko trudności technicznych z obliczeniem należności, lecz przede wszystkim brak było normatywnych podstaw do ustalenia jej wysokości przed zakończeniem procedury rozliczeniowej przewidzianej Zarządzeniem Nr 8/2026/DSOZ.

Do czasu zakończenia tej procedury nie mogli Państwo skutecznie dochodzić od NFZ zapłaty wynagrodzenia ustalonego zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ. Tym samym nie można było uznać, że w okresie wykonywania świadczeń zdrowotnych powstał przychód należny w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie również w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Do czasu zakończenia rozliczenia nie dysponowali Państwo danymi pozwalającymi ustalić wysokość należnego wynagrodzenia. NFZ nie przekazał odrębnego zestawienia ani innego dokumentu określającego należne kwoty wynikające z nowych zasad rozliczeń. Dopiero po przeprowadzeniu rozliczenia udostępnione zostały szablony umożliwiające wystawienie faktur dokumentujących wynagrodzenie ustalone zgodnie z Zarządzeniem Nr 8/2026/DSOZ. Faktury zostały więc wystawione dopiero w maju 2026 r., po zakończeniu procesu rozliczeniowego przewidzianego tym Zarządzeniem.

Skoro sam płatnik świadczeń nie udostępnił wcześniej danych pozwalających określić należność ani nie umożliwił wystawienia faktur, w Państwa ocenie nie można przyjąć, że po Państwa stronie istniała wcześniej wierzytelność podlegająca dochodzeniu. Powyższe znajduje również potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 11 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.493.2023.2.PC, Organ powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że pojęcie „przychodu należnego” należy wiązać z istnieniem wierzytelności, a więc sytuacją, w której istnieje prawna podstawa do skutecznego dochodzenia świadczenia od dłużnika. Stanowisko to pozostaje aktualne również w niniejszej sprawie, ponieważ do czasu zakończenia procedury rozliczeniowej wynikającej z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ nie dysponowali Państwo podstawą pozwalającą określić wysokość należnego wynagrodzenia według nowych zasad rozliczeń.

Analogiczne wnioski wynikają również z interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.640.2024.1.AS, z 5 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.122.2025.1.BS, oraz z 16 kwietnia 2026 r., sygn. 0111- KDIB2-1.4010.29.2026.2.DKG, w których Organ podkreślił, że dla powstania przychodu należnego istotne jest istnienie skonkretyzowanego prawa do wynagrodzenia oraz możliwość określenia należnego świadczenia. Sam fakt wykonania usług nie przesądza jeszcze o powstaniu przychodu podatkowego, jeżeli podatnik nie posiada skutecznego roszczenia wobec kontrahenta albo wysokość należności zależy od późniejszego rozliczenia przewidzianego przepisami prawa lub zasadami finansowania. W analizowanej sprawie, faktury wystawione w maju 2026 r., dokumentowały wynagrodzenie ustalone zgodnie z nowym mechanizmem rozliczeniowym wprowadzonym Zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 8/2026/DSOZ. Dopiero zakończenie procedury rozliczeniowej przewidzianej tym Zarządzeniem doprowadziło do ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia oraz umożliwiło jego udokumentowanie fakturami.

W konsekwencji w okresach, których dotyczyły wykonane świadczenia zdrowotne, po Państwa stronie nie można było jeszcze stwierdzić powstania przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Dopiero po zakończeniu procedury rozliczeniowej przewidzianej Zarządzeniem Nr 8/2026/DSOZ, kiedy możliwe stało się definitywne ustalenie wysokości należnego wynagrodzenia zgodnie z zasadami określonymi w tym Zarządzeniu, możliwe było uznanie, że po stronie Wnioskodawcy powstał przychód należny, a tym samym zastosowanie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT określającego moment jego rozpoznania. Tym samym, w Państwa ocenie, przychód podatkowy wynikający z faktur wystawionych w maju 2026 r. powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w maju 2026 r., tj. w dacie wystawienia tych faktur, bez konieczności dokonywania korekt rozliczeń podatkowych za okresy, których dotyczyły wykonane świadczenia zdrowotne.

Ad 2.

Państwa zdaniem, przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń - marzec 2026 r., udokumentowanego fakturami wystawionymi odpowiednio (...) lutego 2026 r. oraz (...) marca 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącach wystawienia tych faktur, a nie w miesiącach, za które przysługiwał ryczałt.

W Państwa opinii, istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy w odniesieniu do miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki po Państwie stronie powstał przychód należny w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) już z upływem poszczególnych miesięcy, za które ryczałt przysługiwał, czy dopiero z chwilą uzyskania możliwości ustalenia należności zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą u NFZ oraz udokumentowania jej fakturą.

Niezależnie od tego, czy w analizowanym stanie faktycznym zastosowanie znajduje art. 12 ust. 3a czy art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, w pierwszej kolejności konieczne jest ustalenie momentu powstania przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT. Dopiero po ustaleniu, że po stronie podatnika powstał przychód należny, możliwe jest zastosowanie przepisów określających moment jego rozpoznania.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT przychodami są również przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że pojęcie „przychodu należnego” wiąże się z istnieniem wierzytelności, a więc roszczenia pozwalającego dochodzić należnego świadczenia od kontrahenta. Dopiero po stwierdzeniu, że po stronie podatnika powstał taki przychód należny, zastosowanie znajdują przepisy określające moment jego rozpoznania.

W przedstawionym stanie faktycznym Zarządzenie Prezesa NFZ Nr 8/2026/DSOZ przewidywało miesięczny ryczałt za koordynację opieki w wysokości (…). Samo określenie wysokości miesięcznego ryczałtu w Zarządzeniu nie oznaczało jeszcze możliwości jego rozliczenia zgodnie z procedurą obowiązującą w Narodowym Funduszu Zdrowia. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, dopiero udostępnienie przez NFZ (…) oraz danych niezbędnych do naliczenia ryczałtu umożliwiło jego rozliczenie zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą u płatnika.

Sam upływ okresu rozliczeniowego nie przesądza jeszcze o powstaniu przychodu należnego, jeżeli podatnik nie ma możliwości ustalenia należności zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą u płatnika. W realiach niniejszej sprawy ustalenie należności następowało w ramach procedury rozliczeniowej obowiązującej w Narodowym Funduszu Zdrowia. Do czasu jej przeprowadzenia nie dysponowali Państwo danymi pozwalającymi na rozliczenie miesięcznego ryczałtu zgodnie z zasadami rozliczeń obowiązującymi w NFZ. Nie chodziło przy tym wyłącznie o techniczną możliwość wprowadzenia danych do systemu informatycznego. Bez udostępnienia przez NFZ danych nie było możliwe dokonanie rozliczenia zgodnie z obowiązującą procedurą rozliczeniową, ustalenie należnego wynagrodzenia ani wystawienie faktury dokumentującej miesięczny ryczałt. W konsekwencji, do czasu udostępnienia tych danych nie mieli Państwo możliwości ustalenia należności zgodnie z obowiązującymi zasadami rozliczeń ani udokumentowania jej fakturą.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, (…) został udostępniony (...) lutego 2026 r., natomiast dane umożliwiające naliczenie ryczałtu były udostępniane sukcesywnie w drugiej połowie lutego 2026 r. Dopiero po ich udostępnieniu uzyskali Państwo możliwość ustalenia należności zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz wystawienia faktur dokumentujących ryczałt za styczeń i luty 2026 r., a następnie za marzec 2026 r.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie również w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Faktury dokumentujące miesięczny ryczałt zostały wystawione odpowiednio w lutym i marcu 2026 r., tj. niezwłocznie po uzyskaniu możliwości rozliczenia ryczałtu zgodnie z zasadami rozliczeń obowiązującymi w Narodowym Funduszu Zdrowia. Skoro sam płatnik świadczeń dopiero w tym czasie udostępnił dane umożliwiające naliczenie i rozliczenie ryczałtu, nie było możliwości wcześniejszego ustalenia należności oraz wystawienia faktur dokumentujących należne wynagrodzenie. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że ryczałt za miesiące styczeń - marzec 2026 r. został następnie skorygowany do zera fakturami korygującymi wystawionymi w czerwcu 2026 r. Korekty te stanowiły konsekwencję zastosowania dalszych zasad rozliczeniowych wynikających z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ oraz kolejnego aneksu technicznego udostępnionego przez NFZ i pozostają bez wpływu na ocenę momentu rozpoznania przychodu wynikającego z faktur pierwotnych. W konsekwencji w miesiącach, za które przysługiwał miesięczny ryczałt za koordynację opieki, nie mieli Państwo jeszcze możliwości ustalenia należności zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą w Narodowym Funduszu Zdrowia ani udokumentowania jej fakturą. Dopiero po udostępnieniu przez NFZ danych umożliwiających naliczenie ryczałtu uzyskali Państwo możliwość ustalenia należności zgodnie z procedurą rozliczeniową obowiązującą u płatnika oraz wystawienia faktur dokumentujących to wynagrodzenie. W Państwa ocenie, dopiero od tego momentu po Państwa stronie powstał przychód należny w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, co skutkowało obowiązkiem jego rozpoznania zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o CIT. Tym samym przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych odpowiednio w lutym 2026 r. oraz w marcu 2026 r., tj. w miesiącach wystawienia faktur dokumentujących ten ryczałt, bez konieczności przypisywania go do miesięcy, za które ryczałt przysługiwał.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej „ustawa o CIT”),

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:

Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.

Objęte powyższą regulacją przychody muszą być więc następstwem prowadzonej działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu niektórych operacji finansowych.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.

Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy CIT:

Z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, wynika, że dla rozpoznania przychodu osiąganego przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty zaistnienia następujących zdarzeń:

·      w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;

·      wystawienia faktury;

·      uregulowania należności.

Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia najwcześniejszej z ww. okoliczności. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego, wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia, tj. wydanie rzeczy, zbycie prawa majątkowego, wykonanie lub częściowe wykonanie usługi wystąpią po dniu wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decyduje dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych.

Zastosowanie ma wówczas przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT:

Analizując przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT, należy zauważyć, że:

-     dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden sposób nie zawęził katalogu tych usług;

-     strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;

-     wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów, nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;

-     okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;

-     okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;

-     w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia ani data wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.

Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3e ustawy CIT:

W tym miejscu należy podkreślić, że przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług ciągłych. W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług ciągłych należy sprecyzować zakres tego pojęcia.

Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.

Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.

Zatem, w odniesieniu do usług ciągłych rozliczanych okresowo (w okresach rozliczeniowych) – co powinno wynikać z ustaleń między stronami - za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 3c ustawy o CIT.

Przepisy podatkowe nie zawierają również definicji pojęcia okresu rozliczeniowego. Zatem należy odwołać się do wykładni literalnej przepisu art. 12 ust. 3c ustawy CIT. Zgodnie z definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN):

-     „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie powtarza się jego przebieg”;

-     „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”;

-     „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i pracownikami itp.”.

Tym samym, pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych, np. miesiąc, kwartał, rok.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, rozpoznanie przychodu winno następować nie rzadziej niż raz w roku. Sformułowanie „nie rzadziej niż raz w roku” odnosi się do okresu w jakim świadczona usługa jest rozliczana. Oznacza to, że okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Istotnym dla wskazania daty powstania przychodu jest okoliczność ustalenia w umowie (fakturze) rozliczania w okresach rozliczeniowych i ustalenie tych okresów. Wystąpienie więc tej sytuacji - zależnej wyłącznie od woli stron - skutkuje rozliczaniem przychodu w zgodzie z cytowanym przepisem art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, tj. w okresach rozliczeniowych. W takim przypadku przychód z tytułu usług o ustalonym okresie rozliczeniowym powinien być określany w ostatnim dniu przyjętego przez strony okresu rozliczeniowego, a data wystawienia faktury oraz termin płatności nie decydują o terminie powstania przychodu.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podmiotem leczniczym prowadzącym działalność leczniczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz realizującym świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków publicznych na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia (dalej: NFZ).

W ramach zawartej umowy realizują Państwo m.in. świadczenia finansowane w ramach budżetu powierzonego opieki koordynowanej.

W okresie od stycznia do kwietnia 2026 r. wykonywali Państwo świadczenia zdrowotne objęte finansowaniem przez NFZ i rozliczali je zgodnie z zasadami obowiązującymi w poszczególnych okresach rozliczeniowych.

19 stycznia 2026 r. Prezes NFZ wydał Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ zmieniające zarządzenie w sprawie warunków zawarcia i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna. Zarządzenie wprowadziło m.in. nowe zasady ustalania wysokości wynagrodzenia w budżecie powierzonym opieki koordynowanej poprzez zastosowanie współczynników uzależnionych od poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej oraz określiło zasady rozliczenia tych świadczeń po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r.

Zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ wysokość wynagrodzenia należnego Państwu była uzależniona od poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej oraz współczynników określonych w tym zarządzeniu. Wysokość wynagrodzenia ustalana była z uwzględnieniem zasad wprowadzonych ww. zarządzeniem, a rozliczenie świadczeń wykonanych w poszczególnych miesiącach nastąpiło po dokonaniu przeliczenia według nowych zasad.

Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ przewidywało szczególny mechanizm rozliczenia świadczeń realizowanych w budżecie powierzonym opieki koordynowanej. W odniesieniu do świadczeń wykonanych w okresie od stycznia do marca 2026 r. rozliczenie następowało według zasad przejściowych, natomiast po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. podlegało korekcie zgodnie z zasadami określonymi w tym zarządzeniu.

Ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia wymagało ustalenia poziomu objęcia populacji świadczeniami w budżecie powierzonym opieki koordynowanej według stanu na ostatni miesiąc kwartału oraz przeprowadzenia rozliczenia przewidzianego w zarządzeniu. Do czasu zakończenia tego procesu nie było możliwe ustalenie ostatecznej wysokości należnego Państwu wynagrodzenia.

W związku z wejściem w życie wskazanego zarządzenia dokonali Państwo ponownego przeliczenia wynagrodzenia należnego Państwu za świadczenia wykonane w okresie od stycznia do kwietnia 2026 r. z uwzględnieniem nowych zasad rozliczeniowych, poziomu objęcia populacji świadczeniami oraz współczynników określonych w zarządzeniu.

Wysokość należnego Państwu wynagrodzenia była uzależniona od zastosowania współczynników finansowania określonych w Zarządzeniu Nr 8/2026/DSOZ, których wartość zależała od poziomu objęcia populacji świadczeniami w ramach budżetu powierzonego opieki koordynowanej. Ustalenie tych wartości było możliwe dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r. i przeprowadzeniu rozliczenia zgodnie z zasadami określonymi w tym zarządzeniu.

W wyniku przeprowadzonego rozliczenia wystawili Państwo w maju 2026 r. faktury korygujące na podstawie wygenerowanych przez NFZ szablonów zmniejszające wcześniej rozliczone kwoty wynagrodzenia wynikające z pierwotnego sposobu rozliczenia świadczeń. Przyczyną wystawienia korekt było odpowiednio „zablokowanie współczynnika finansowania” lub negatywna weryfikacja części rozliczeń przez NFZ. Jednocześnie w maju 2026 r. wystawili Państwo odrębne faktury dokumentujące wynagrodzenie ustalone zgodnie z zasadami wynikającymi z Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ. Faktury te dotyczyły świadczeń wykonanych odpowiednio w miesiącach styczeń, luty, marzec i kwiecień 2026 r., jednak zostały wystawione po dokonaniu przeliczenia wynagrodzenia według nowych zasad przewidzianych w ww. zarządzeniu również na podstawie wygenerowanych przez NFZ szablonów.

Niezależnie od opisanych zasad rozliczania budżetu powierzonego opieki koordynowanej, Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ przewidziało również należny Państwu miesięczny ryczałt z tytułu koordynacji opieki w wysokości (…) za miesiące styczeń - marzec 2026 r.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przychód podatkowy z tytułu wynagrodzenia udokumentowanego fakturami wystawionymi w maju 2026 r., którego wysokość została ustalona dopiero po zakończeniu pierwszego kwartału 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w maju 2026 r., tj. w dacie wystawienia tych faktur, czy też w okresach, których dotyczą wykonane świadczenia zdrowotne oraz czy przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń - marzec 2026 r., udokumentowanego fakturami wystawionymi odpowiednio (...) lutego 2026 r. i (...) marca 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącach wystawienia tych faktur, czy też w miesiącach, za które przysługiwał ryczałt.

Stosownie do treści art. 12 ust. 3j ustawy o CIT:

W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:

Na podstawie art. 12 ust. 3l ustawy o CIT:

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Przy czym, ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote, etc.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.

Ustawodawca wskazał dwa przypadki, które różnicują moment ujęcia korekty dla celów podatkowych. Moment ujęcia faktury korygującej, zarówno po stronie przychodów, jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura, a mianowicie:

·      jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej,

·      natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru – fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wykonywane przez Państwa świadczenia zdrowotne objęte finansowaniem przez NFZ, podlegają miesięcznym okresom rozliczeniowym. Zatem, mając na uwadze zasady wynikające z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, przychód z tytułu wykonywania usług powstał na ostatni dzień każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego, którego dotyczą wykonane świadczenia zdrowotne, a więc w przedstawionej sytuacji przychód winien zostać przez Państwa rozpoznany na koniec miesiąca stycznia, lutego, marca i kwietnia 2026 r.

Jednocześnie, w związku z wejściem w życie Zarządzenia Nr 8/2026/DSOZ dokonano ponownego przeliczenia należnego Państwu wynagrodzenia za świadczenia wykonane w okresie od stycznia do kwietnia 2026 r. z uwzględnieniem nowych zasad rozliczeniowych, poziomu objęcia populacji świadczeniami oraz współczynników określonych w zarządzeniu.

W związku z ww. Zarządzeniem, zobowiązani są Państwo do skorygowania wyliczonego uprzednio przychodu. Taka korekta jest skutkiem nowych okoliczności ujawnionych po zakończeniu okresów rozliczeniowych, a nie błędu w pierwotnych rozliczeniach. Faktury korygujące wystawione w maju 2026 r. za usługi wykonane w okresach rozliczeniowych od stycznia do kwietnia 2026 r., których wystawienie nie jest skutkiem błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki, zwiększają albo zmniejszają przychody podatkowe w okresie, w którym dokonano rzeczywistej kalkulacji wynagrodzenia i wystawiono te faktury korygujące, a nie przychody okresów rozliczeniowych, których dotyczyły pierwotnie wykonane usługi.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu Nr 1 wskazać należy, że przychód z tytułu realizacji przez Państwa świadczeń zdrowotnych za okres od stycznia do kwietnia 2026 r., powstał na ostatni dzień każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego, a zatem winien być wykazany odpowiednio w ostatnim dniu stycznia, lutego, marca i kwietnia 2026 r. Następnie, w wyniku wprowadzenia szczególnego mechanizmu rozliczenia świadczeń realizowanych w budżecie powierzonym opieki koordynowanej, na podstawie Zarządzenia Nr 8 /2026/DSOZ, winni Państwo dokonać korekty przychodu za okres od stycznia do kwietnia 2026 r., „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym wystawiono faktury korygujące, tj. w maju 2026 r. W sytuacji przedstawionej we wniosku przyczyną korekty nie jest bowiem błąd rachunkowy ani inna oczywista omyłka. W przedmiotowej sprawie wystawienie faktur korygujących jest następstwem późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktur pierwotnych.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1, zgodnie z którym przychód podatkowy z tytułu wynagrodzenia udokumentowanego fakturami wystawionymi w maju 2026 r. powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w maju 2026 r., tj. w dacie wystawienia tych faktur, a nie w okresach, których dotyczyły wykonane świadczenia zdrowotne – należy uznać za nieprawidłowe.

Z opisu stanu faktycznego wynika również, że Zarządzenie Nr 8/2026/DSOZ z 19 stycznia 2026 r. wprowadziło m.in. miesięczny ryczałt z tytułu koordynacji opieki w wysokości (…) za miesiące styczeń -marzec 2026 r.

Państwa zdaniem, przychód podatkowy z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń - marzec 2026 r., udokumentowanego fakturami wystawionymi odpowiednio (...) lutego 2026 r. oraz (...) marca 2026 r., powinien zostać rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w miesiącach wystawienia tych faktur, a nie w miesiącach, za które przysługiwał ryczałt.

Z powyższym stanowiskiem nie można się zgodzić.

Ryczałt, który został wprowadzony ww. Zarządzeniem, rozliczany jest w miesięcznych okresach rozliczeniowych (należny jest za konkretny miesiąc). Jego wysokość wynika z Zarządzenia wydanego w styczniu 2026 r. Tym samym, skoro jego wysokość była już Państwu znana, to przychód z tego tytułu należy przypisać do miesiąca, którego przychód ten dotyczy, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. Bez znaczenia dla powstania ww. przychodu były kwestie techniczne w postaci późniejszego udostępnienia przez NFZ świadczeniodawcom pliku technicznego – (…).

Zatem, przychód z tytułu miesięcznego ryczałtu za koordynację opieki za miesiące styczeń-marzec 2026 r. winien zostać przez Państwa rozpoznany dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w ostatnich dniach miesięcy, za które przysługiwał ryczałt, tj. odpowiednio w ostatnim dniu stycznia, lutego i marca 2026 r.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.