0111-KDIB2-1.4010.422.2026.2.BJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jest zobowiązany do poboru podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „podatek u źródła”) od odsetek ustawowych za opóźnienie w wypłacie odsetek od obligacji zapłaconych Obligatariuszowi będącego rezydentem Luksemburga.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem 12 sierpnia 2026 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.422.2026.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 20 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X (dalej: „Wnioskodawca”) jest (…), prowadzącą działalność w zakresie świadczenia usług finansowych (…). Wnioskodawca ma siedzibę i zarząd na terytorium Polski i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W celu pozyskania kapitału Wnioskodawca wyemitował obligacje na okaziciela, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (Dz. U. 2025 poz. 1667 tj. z dnia 1 grudnia 2025 r.). Nabywcą obligacji jest podmiot mający siedzibę w Luksemburgu (dalej: „Obligatariusz”). Obligatariusz uprawniony jest do otrzymania od Wnioskodawcy świadczenia pieniężnego zgodnie z postanowieniami Warunków Emisji Obligacji (dalej: „warunki emisji”), o którym mowa w art. 5 ustawy o obligacjach, polegającego na zapłacie kwoty wykupu odpowiadającej wartości nominalnej obligacji oraz zapłacie należnych odsetek. Ponadto w przypadku opóźnienia w zapłacie kwoty wykupu lub odsetek, Obligatariusz jest uprawniony do otrzymania od Wnioskodawcy za każdy dzień opóźnienia, odsetek w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w rozumieniu art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2026 poz. 795 tj. z dnia 17.06.2026 r., dalej: „KC”).

Na skutek zapisów umownych, które uzależniały wypłatę odsetek od decyzji administracyjnej Komisji Nadzoru Finansowego, Wnioskodawca nie miał możliwości zapłaty odsetek od obligacji w terminie wynikającym z warunków emisji. W związku z powyższym Wnioskodawca zapłacił odsetki od obligacji oraz odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty odsetek od obligacji zapłaconej w terminie późniejszym niż wynikający z warunków emisji.

Obligatariusz spełnia warunki niezbędne do uznania go za rzeczywistego właściciela należności wypłaconych przez Wnioskodawcę w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy CIT. Obligatariusz jest podmiotem który spełnia następujące warunki:

-        otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,

-        nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym prawnie lub faktycznie do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

-        prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby oraz należności uzyskiwane od Wnioskodawcy pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Obligatariusz nie posiada zakładu w Polsce. Wnioskodawca nie posiada zakładu w Luksemburgu.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie 14 sierpnia 2026 r. wskazali Państwo dane transgraniczne Obligatariusza.

Pytanie

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do poboru podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „podatek u źródła”) od odsetek ustawowych za opóźnienie w wypłacie odsetek od obligacji zapłaconych Obligatariuszowi będącego rezydentem Luksemburga?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w momencie dokonywania wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie na rzecz Obligatariusza będącego rezydentem Luksemburga, nie jest on zobowiązany do poboru podatku u źródła. Odsetki za opóźnienie należy zakwalifikować jako zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 ust. 1 UPO, opodatkowane wyłącznie w Luksemburgu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT odsetki wypłacane na rzecz podmiotu, który nie posiada na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają co do zasady opodatkowania 20% podatkiem u źródła Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 2 Ustawy o CIT, art. 21 ust 1 Ustawy o CIT, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 11 ust. 1 UPO odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie (w analizowanym przypadku: w Polsce) i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (w analizowanym przypadku: w Luksemburgu), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednocześnie, zgodnie z art. 11 ust. 2 UPO takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa (w analizowanym przypadku: w Polsce), ale jeżeli właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (w analizowanym przypadku: w Luksemburgu), to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty odsetek brutto.

Natomiast art. 11 ust. 5 UPO mówi, że: „Użyte w tym artykule określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki.” W art. 11 ust. 5 Konwencji wprost wyłączono odsetki karne za opóźnienie w zapłacie z zakresu pojęcia „odsetki”.

Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 UPO, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.

Podstawą do zawierania umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz wzorem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania była konwencja OECD. Państwa przyjęły, że będą zawierać umowy międzynarodowe w oparciu o wzór umowy międzynarodowej przyjęty przez OECD w postaci Konwencji Modelowej. W komentarzu do art. 11 ust. 3 Konwencji Modelowej wskazuje się, że z definicji odsetek wyłącza się opłaty karne w tytułu opóźnionej zapłaty, lecz Umawiające się Państwa mogą pominąć to zdanie i traktować opłaty karne jako odsetki w swoich dwustronnych konwencjach. W polsko-luksemburskiej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania wyłącza się wprost odsetki karne z zakresu „odsetek”. Wyłączenie odsetek za opóźnienie w płatnościach skutkuje tym, że tego rodzaju należności wypłacane na rzecz podmiotu z siedzibą w Luksemburgu są traktowane jako zyski przedsiębiorstwa w rozumieniu konwencji, które podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Luksemburgu.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe wnioski są zgodne z przepisami ustawy o CIT, na co wskazuje przede wszystkim charakter uregulowania. Zgodnie z art. 481 KC, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odsetki za zwłokę mają więc charakter odszkodowawczy. Ich celem jest wyrównanie szkody, jaką ponosi wierzyciel przez to, że nie otrzymał na czas swego świadczenia i nie mógł nim rozporządzać Natomiast art. 11 ust. 5 Konwencji jak i art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT dotyczą odsetek stanowiących wynagrodzenie za korzystanie z kapitału. Odsetki za zwłokę nie mają takiego charakteru.

Powyższe wskazał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 3 czerwca 2024 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.18.2024.3.BD, w którym stwierdził: „Mając na uwadze powyższe, w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma charakter wypłacanych należności odsetkowych. Zauważyć bowiem należy, że odsetki za czas opóźnienia, o których mowa we wniosku wynikają z nieterminowej zapłaty i mają charakter opłat karnych w rozumieniu art. 11 ust. 4 UPO, które nie podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ust. 1 i 2 tegoż artykułu. Zauważyć bowiem należy, że na gruncie umowy polsko-austriackiej z definicji odsetek zawartej w przepisie art. 11 ust. 4 UPO wprost wyłączone zostały opłaty karne wynikające z tytułu opóźnionej zapłaty. Tym samym, w związku z zapłatą wierzytelności odsetkowych podmiot austriacki nie uzyska przychodów z tytułu odsetek, o których mowa w art. 11 UPO.(...). W świetle powyższego, należności odsetkowe dotyczące wierzytelności dywidendowej, które będą wypłacane na rzecz austriackiego podmiotu z tytułu dodatkowych opłat związanych z nieterminowym regulowaniem przez Spółkę zobowiązania, podlegać będą uregulowaniom zawartym w art. 7 ust. 1 UPO, rozstrzygającym kwestie opodatkowania zysków przedsiębiorstwa. Zgodnie bowiem z tym przepisem, zyski przedsiębiorstwa austriackiego które nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce poprzez położony na terytorium Polski zakład, podlegają opodatkowaniu tylko w Republice Austrii, tj. w państwie, w którym przedsiębiorstwo ma swoją siedzibę lub ma miejsce zamieszkania osoba prowadząca to przedsiębiorstwo (art. 7 ust. 1 UPO).”

Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, odsetki za zwłokę wypłacone Obligatariuszowi będącemu rezydentem Luksemburga nie stanowią przychodu z odsetek, o którym mowa w art. 11 ust. 2 Konwencji oraz art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT. Wyłączenie odsetek za opóźnienie w płatnościach z definicji odsetek w rozumieniu Konwencji skutkuje tym, że przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Luksemburgu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

- ustala się w wysokości 20% przychodów.

W myśl art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Podobnie przepis art. 22a ustawy o CIT wskazuje, że:

Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.

I tak, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Jak wskazano powyżej, przepisy art. 21 ust. 1 ustawy o CIT stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, pod warunkiem posiadania przez podatnika certyfikatu rezydencji podatnika, któremu wypłacana jest należność.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, w przedmiotowej sprawie zasadne jest odwołanie się do Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Luksemburgu 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 110 poz. 527 ze zm., dalej: „UPO”) zmienionej Protokołem sporządzonym w Luksemburgu dnia 7 czerwca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Luksemburg dnia 7 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO:

Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Natomiast, z art. 7 ust. 7 UPO wynika, że:

Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Z powyższego wynika, że postanowienia umowy, dotyczące opodatkowania zysków przedsiębiorstw są postanowieniami o charakterze ogólnym, które znajdują zastosowanie, gdy nie stosuje się postanowień specjalnych zawartych w innych artykułach, regulujących opodatkowanie poszczególnych kategorii dochodu.

Kwestia opodatkowania odsetek wypłacanych przez polskie podmioty na rzecz luksemburskich podmiotów została uregulowana w art. 11 UPO.

Zgodnie z art. 11 UPO:

1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli właściciel odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty odsetek brutto.

3. Niezależnie od postanowień ustępu 2, odsetki z tytułu kredytów i pożyczek bankowych pochodzące z Umawiającego się Państwa, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane tylko w tym drugim Państwie.

4. Niezależnie od postanowień ustępu 3, odsetki na rzecz Umawiającego się Państwa są zwolnione z opodatkowania w drugim Umawiającym się Państwie.

5. Użyte w tym artykule określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych prawem zastawu hipotecznego lub prawem udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami mającymi związek z takimi skryptami dłużnymi, obligacjami lub pożyczkami. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane w rozumieniu niniejszego artykułu za odsetki.

Dokonując interpretacji przepisów UPO PL-LU należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD „określenie „odsetki” oznacza wynagrodzenie z tytułu pożyczonych pieniędzy i że wynagrodzenie to wchodzi w zakres „dochodu z majątku ruchomego” (fr. revenus de capitaux mobiliers; ang. income from movable property)”. Na potrzeby traktowania podatkowego, pojęciem „odsetki” „określa się ogólnie dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem uczestniczenia w zyskach. Określenie „wszelkiego rodzaju wierzytelności” obejmuje oczywiście depozyty pieniężne i wartości w formie pieniężnej, jak również państwowe papiery wartościowe, obligacje i skrypty dłużne”.

W komentarzu wskazano także, że „Opłaty karne, których zapłata wynika z umowy, zwyczaju lub orzecznictwa sądowego, polegają na płatnościach obliczonych proporcjonalnie do długości przekroczenia terminu lub w postaci ustalonych kwot, a w niektórych przypadkach mogą one stanowić połączenie obu tych form płatności. Nawet jeżeli są one obliczone stosownie do długości przekroczenia terminu, stanowią raczej szczególną formę zadośćuczynienia okazaną wierzycielowi przez dłużnika z powodu opóźnionej zapłaty niż dochód z kapitału. Zaleca się ponadto, z uwagi na bezpieczeństwo prawne i ze względów praktycznych, poddanie jednakowemu traktowaniu podatkowemu wszelkich kar tego rodzaju, bez względu na sposób, w jaki są płacone”.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy Wnioskodawca jest zobowiązany do poboru podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „podatek u źródła”) od odsetek ustawowych za opóźnienie w wypłacie odsetek od obligacji zapłaconych Obligatariuszowi będącego rezydentem Luksemburga.

Mając na uwadze powyższe, w rozpatrywanej sprawie zasadnicze znaczenie ma charakter wypłacanych należności odsetkowych. Zauważyć bowiem należy, że odsetki za czas opóźnienia, o których mowa we wniosku wynikają z nieterminowej zapłaty i mają charakter opłat karnych w rozumieniu art. 11 ust. 5 UPO, które nie podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ust. 1 i 2 tegoż artykułu. Zauważyć bowiem należy, że na gruncie umowy polsko-luksemburskiej z definicji odsetek zawartej w przepisie art. 11 ust. 5 UPO wprost wyłączone zostały opłaty karne wynikające z tytułu opóźnionej zapłaty.

Tym samym, w związku z zapłatą wierzytelności odsetkowych podmiot luksemburski nie uzyska przychodów z tytułu odsetek, o których mowa w art. 11 UPO.

Zatem, z uwagi na okoliczność, że należności odsetkowe dotyczące wierzytelności odsetkowej mają formę opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty, to nie podlegają obowiązkowi pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 26 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym, odsetki za zwłokę wypłacone Obligatariuszowi będącemu rezydentem Luksemburga nie stanowią przychodu z odsetek, o którym mowa w art. 11 ust. 2 Konwencji oraz art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT. Wyłączenie odsetek za opóźnienie w płatnościach z definicji odsetek w rozumieniu Konwencji skutkuje tym, że przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Luksemburgu.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż interpretacje indywidualne dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.