0111-KDIB2-1.4010.418.2026.1.BJ
W zakresie ustalenia, w którym momencie bezzwrotne wpłaty zaliczkowe, wynoszące część (np. 50%) lub całość (tj. 100%) ceny zamówienia, dokonywane przez zamawiających na poczet realizacji indywidualnych zamówień, stanowią dla Spółki przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w którym momencie bezzwrotne wpłaty zaliczkowe, wynoszące część (np. 50%) lub całość (tj. 100%) ceny zamówienia, dokonywane przez zamawiających na poczet realizacji indywidualnych zamówień, stanowią dla Spółki przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
X sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży (…) realizowanych na indywidualne zamówienie. Spółka współpracuje ze zweryfikowanymi producentami krajowymi, pełniąc funkcję podmiotu koordynującego proces ofertowania, produkcji oraz dostawy. Odbiorcami Spółki są przede wszystkim podmioty profesjonalne, w szczególności (…).
Zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż (…).
Model realizacji zamówień w Spółce ma charakter kompleksowy i jest dostosowany do specyfiki produkcji indywidualnej, w której każdy projekt przygotowywany jest pod konkretne wymagania klienta. Proces rozpoczyna się od etapu kontaktu wstępnego i analizy potrzeb, a następnie obejmuje fazę konsultacyjną, w ramach której doprecyzowywane są założenia techniczne, handlowe oraz logistyczne. Na tej podstawie Spółka przygotowuje spersonalizowaną ofertę, uwzględniającą dobór odpowiednich rozwiązań oraz dostawców.
Po akceptacji oferty następuje formalizacja zamówienia - w formie faktury pro forma albo w formie akceptacji koszyka zakupowego (przy zakupach (…)) - w której określa się szczegółową specyfikację produktów, warunki realizacji oraz harmonogram płatności. Z uwagi na brak produkcji seryjnej oraz długotrwały proces realizacji, obejmujący często okres kilku miesięcy lub dłuższy, Spółka stosuje system płatności zaliczkowych na poczet przyszłej dostawy. Minimalna zaliczka wynosi 50% wartości zamówienia (pozostała wartość zamówienia regulowana jest przed realizacją transportu czyli wyjazdem towaru do klienta, przy czym dopuszczalna jest również płatność całości ceny z góry (obecnie zaliczki opiewające na 100% wartości zamówienia stanowią znaczącą większość wpłacanych zaliczek).
Istotnym elementem modelu jest charakter prawny i ekonomiczny wpłacanych zaliczek. Mają one funkcję zabezpieczającą oraz inicjują proces produkcyjny, wiążący się z zaangażowaniem zasobów technicznych, organizacyjnych i finansowych Spółki oraz jej kontrahentów. W konsekwencji zaliczki mają co do zasady charakter bezzwrotny po upływie 24 godzin od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji. Tym samym w czasie od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji nabywca może jeszcze przez 24 godziny odstąpić od zamówienia, co skutkuje obowiązkiem pokrycia kosztów uruchomienia produkcji, które wynoszą 10% wartości zamówienia, nie mniej niż równowartość 500 euro. Po upływie 24 godzin od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji zaliczka nie podlega zwrotowi w przypadku rezygnacji z zamówienia.
Należy wskazać, że przyjęcie zamówienia do realizacji oznacza jednoczesne spełnienie 2 warunków: otrzymanie zaliczki oraz elektroniczne potwierdzenie przez klienta proformy wysłanej pocztą elektroniczną/elektroniczne potwierdzenie koszyka zakupowego). W konsekwencji oznacza to, że moment przyjęcia zamówienia do realizacji przypada w chwili spełnienia się drugiego ze wskazanych powyżej warunków (otrzymanie płatności i potwierdzenie zakupu przez klienta). W praktyce najczęściej klienci najpierw potwierdzają zakup (poprzez potwierdzenie proformy/potwierdzenie koszyka zakupowego), a w dalszej kolejności wpłacają zaliczkę (chociaż zdarzają się również rzadkie przypadki, że kolejność ta jest odwrócona). Po zaksięgowaniu zaliczki i potwierdzeniu zakupu przez klienta zamówienie kierowane jest do realizacji, a jego przebieg podlega bieżącej kontroli jakości oraz zgodności z ustaleniami. Po zakończeniu procesu produkcyjnego Spółka organizuje transport oraz dostawę towarów do odbiorcy.
Zagadnieniem będącym przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie momentu uzyskania przychodu na gruncie art. 12 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Spółka realizuje oraz planuje realizować w przyszłości zamówienia w opisanym modelu, w związku z czym niniejszy wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego.
Pytanie
W którym momencie bezzwrotne wpłaty zaliczkowe, wynoszące część (np. 50%) lub całość (tj. 100%) ceny zamówienia, dokonywane przez zamawiających na poczet realizacji indywidualnych zamówień, stanowią dla Spółki przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna rozpoznać przychód podatkowy z tytułu otrzymanych zaliczek w momencie, gdy stają się dla Wnioskodawcy definitywne, tj. po upływie 24 godzin od przyjęcia zamówienia do realizacji (tj. od momentu spełnienia 2 warunków jednocześnie: otrzymania zaliczki i potwierdzenia proformy/zamówienia/koszyka przez klienta), ze względu na bezzwrotny charakter zaliczek od tego momentu.
Uzasadnienie stanowiska
Przedstawione stanowisko Spółki znajduje oparcie w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy uwzględnieniu ich funkcji oraz ugruntowanej wykładni prezentowanej w interpretacjach indywidualnych i orzecznictwie sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT „przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe”. Przepis ten statuuje szeroką definicję przychodu, obejmującą wszelkie realne przysporzenia majątkowe, które powiększają aktywa podatnika.
Uzupełniająco art. 12 ust. 3 ustawy o CIT stanowi, że „za przychody związane z działalnością gospodarczą (…) uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane”, co oznacza, że ustawodawca przewiduje zarówno kasową, jak i memoriałową metodę rozpoznawania przychodów, w zależności od charakteru danego zdarzenia. Jednocześnie moment powstania przychodu z działalności gospodarczej został doprecyzowany w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, zgodnie z którym „za datę powstania przychodu (…) uważa się (…) dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności”.
Z przytoczonych regulacji wynika generalna zasada, że przychód powstaje w momencie wykonania świadczenia, przy czym ustawodawca przewidział sytuacje, w których wcześniejsze zdarzenia, w szczególności wystawienie faktury lub otrzymanie zapłaty, mogą przyspieszyć moment jego rozpoznania.
Jednocześnie ustawodawca wprowadził wyjątek od tej zasady w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym „do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych”. Przepis ten pełni funkcję wyłączającą z przychodów te wpływy, które nie mają jeszcze charakteru definitywnego przysporzenia, lecz stanowią jedynie przedpłatę podlegającą rozliczeniu w związku z przyszłym świadczeniem. W konsekwencji dla zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT decydujące znaczenie ma to, czy dana wpłata ma charakter zaliczki w sensie ekonomicznym i prawnym, tj. czy jest powiązana z konkretnym świadczeniem i czy zachowuje cechę zwrotności do momentu jego wykonania. Jeżeli natomiast wpłata ma charakter definitywny, bezzwrotny i ostateczny, wówczas nie spełnia funkcji zaliczki i stanowi przychód podatkowy na zasadach ogólnych wynikających z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji produkcji i dostaw (…) na indywidualne zamówienie. Proces realizacji zamówień ma charakter długotrwały i złożony, a finansowanie produkcji odbywa się w oparciu o system zaliczek, które zasadniczo wynoszą co najmniej 50% wartości zamówienia, ale w większości przypadków nawet 100% ceny.
Kluczowe znaczenie ma jednak ukształtowanie relacji umownych, zgodnie z którymi zaliczki te po upływie 24 godzin od przyjęcia zamówienia do realizacji (tj. otrzymania zaliczki i potwierdzenia proformy/zamówienia/koszyka przez klienta) stają się bezzwrotne. W tym okresie, tj. przez 24 godziny od przyjęcia zamówienia do realizacji klient może jeszcze odstąpić od zamówienia, jednak wiąże się to z obowiązkiem pokrycia kosztów uruchomienia produkcji w wysokości 10% wartości zamówienia, nie mniej niż 500 euro. Po upływie tego czasu wpłacone środki nie podlegają zwrotowi, niezależnie od dalszego losu zamówienia.
Oznacza to, że po upływie bardzo krótkiego, technicznego okresu od ich otrzymania, środki te tracą cechę zwrotności i stają się definitywnym przysporzeniem majątkowym Spółki. W konsekwencji Spółka może nimi swobodnie dysponować, a ich ekonomiczna funkcja nie polega jedynie na zabezpieczeniu przyszłego świadczenia, lecz na rzeczywistym finansowaniu procesu produkcyjnego, który został już uruchomiony.
Taki sposób rozumienia przepisów znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. W interpretacji indywidualnej z 12 maja 2025 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.106.2025.4.AG, wskazano, że „jeżeli otrzymana zapłata ‘zaliczka’ lub ‘przedpłata’ ma charakter definitywny i ostateczny, tj. z góry następuje zapłata za zakupiony towar lub wykonanie usługi, to (…) nie może być potraktowana jako nieuznana za przychody podatkowe wpłata na poczet dostawy towarów czy usług”. Analogiczne stanowisko wyrażono w interpretacji z 15 października 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.491.2025.2.PC, podkreślając, że decydujący jest rzeczywisty charakter płatności, a nie jej nazwa.
W sposób szczególnie jednoznaczny wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji z 2 stycznia 2026 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.560.2025.2.AS, wskazując, że „jeśli (…) postanowienia umowne między stronami nie przewidują możliwości zwrotu zaliczki/przedpłaty, a tym samym wskazują na jej definitywny charakter, będzie ona stanowiła przychód podatkowy już w momencie jej otrzymania”. Z kolei w interpretacji z 27 czerwca 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.131.2023.2.AS, organ podkreślił, że środki stanowiące „definitywne, trwałe przysporzenia (…) którymi może ona swobodnie dysponować” stanowią przychód na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT już w momencie ich otrzymania.
Również sądy administracyjne konsekwentnie akcentują, że o kwalifikacji podatkowej nie decyduje nazewnictwo stosowane przez strony, lecz rzeczywista treść stosunku prawnego. W wyroku WSA w Rzeszowie z 30 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 668/21, wskazano, że „samo nazwanie otrzymanego świadczenia ‘zaliczką’ nie jest wystarczające”, a w sytuacji gdy zapłata ma charakter definitywny, „stanowić będzie przychód już w momencie otrzymania”. Podobnie WSA w Olsztynie w wyroku z 6 września 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 264/23, podkreślił, że „o kwalifikacji (…) decyduje charakter tej zapłaty”, a zaliczka nie ma charakteru przychodu wyłącznie wtedy, gdy istnieje możliwość jej zwrotu.
Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), należy stwierdzić, że wpłaty otrzymywane przez Spółkę, choć określane jako zaliczki, nie spełniają przesłanek pozwalających na ich zakwalifikowanie jako wpłat neutralnych podatkowo. Mają one charakter inicjujący proces produkcyjny, który jest realizowany na indywidualne zamówienie klienta i wiąże się z zaangażowaniem zasobów Spółki oraz jej kontrahentów. Kluczowe znaczenie ma przy tym fakt, że po upływie krótkiego okresu od przyjęcia zamówienia (24 godziny) zaliczki te stają się bezzwrotne, a w przypadku rezygnacji klienta nie podlegają zwrotowi. Oznacza to, że środki te stanowią trwałe i ostateczne przysporzenie majątkowe Spółki, którym może ona swobodnie dysponować.
W konsekwencji należy uznać, że w analizowanym przypadku nie znajduje zastosowania regulacja wyłączająca z przychodów wpłaty na poczet przyszłych świadczeń. Otrzymywane przez Spółkę środki, po upływie 24 godzin od przyjęcia zamówienia do realizacji (tj. jednoczesnego spełnienia 2 warunków: otrzymanie zaliczki i potwierdzenie proformy/koszyka zakupowego przez klienta), mają charakter definitywny i ekonomicznie odpowiadają zapłacie za realizowane zamówienia, mimo że ich wykonanie następuje w późniejszym terminie. Tym samym, zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy o CIT, stanowią one przychód podatkowy w momencie, gdy stanowią definitywne przysporzenie majątkowe dla Spółki tj. po upływie 24 godzin od przyjęcia zamówienia do realizacji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 544 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
W myśl art. 12 ust. 3 ww. ustawy:
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Moment zaliczenia uzyskanych z działalności gospodarczej przysporzeń do przychodów określają przepisy art. 12 ust. 3a, 3c, 3d i 3e ustawy o CIT.
Z treści art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wynika, że:
Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
1) wystawienia faktury albo
2) uregulowania należności.
Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, że przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług, powstaje w dniu wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi. Wyjątek od tej zasady stanowi:
- wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi albo częściowe wykonanie usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury (o ile uregulowanie należności nie nastąpiło wcześniej),
- uregulowanie należności przed wykonaniem usługi albo częściowym wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności (o ile wcześniej nie wystawiono faktury).
Przytoczone przepisy to generalna zasada określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego.
Należy jednak wskazać, że za przychód podatkowy można uznać tylko te przysporzenia, które mają charakter definitywny, tzn. są bezzwrotne i trwale powiększają majątek podatnika i może on swobodnie nimi dysponować.
Ustawodawca przewidział także wyjątki, w których otrzymanie środków pieniężnych przychodu podatkowego nie stanowi.
W myśl art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT:
Do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
Oznacza to, że jeśli otrzymana zapłata ma charakter zaliczki na poczet towaru i usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie rozliczeniowym, to nie zostanie ona zaliczona do przychodu.
Według Słownika Języka Polskiego PWN, słowo „zaliczka” oznacza: „część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności”, więc zaliczką nazwiemy taką należność, która została zapłacona przed faktycznym dostarczeniem towaru i usługi.
Nie zawsze jednak wcześniej otrzymana należność będzie mogła zostać potraktowana jako zaliczka, która nie spowoduje powstania przychodu podatkowego. O kwalifikacji danej zapłaty decyduje jej charakter. Przysporzenie uważane za przychód podatkowy ma charakter definitywny, podczas gdy w przypadku zaliczki istnieje możliwość, że będzie konieczny jej zwrot, nie ma więc charakteru ostatecznego przysporzenia.
Kolejnym czynnikiem definiującym zaliczenie danej wpłaty jako zaliczki, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, jest to, czy dana należność stanowi wpłatę na poczet konkretnej dostawy towarów lub konkretnej usługi, która zostanie wykonana w następnym okresie sprawozdawczym. Musi to wynikać z postanowień zawartej umowy i być prawidłowo udokumentowane.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzicie Państwo działalność gospodarczą w branży (…) na indywidualne zamówienie.
Model realizacji zamówień w Spółce ma charakter kompleksowy i jest dostosowany do specyfiki produkcji indywidualnej, w której każdy projekt przygotowywany jest pod konkretne wymagania klienta.
Po akceptacji oferty następuje formalizacja zamówienia - w formie faktury pro forma albo w formie akceptacji koszyka zakupowego (przy zakupach (…)) - w której określa się szczegółową specyfikację produktów, warunki realizacji oraz harmonogram płatności. Z uwagi na brak produkcji seryjnej oraz długotrwały proces realizacji, obejmujący często okres kilku miesięcy lub dłuższy, Spółka stosuje system płatności zaliczkowych na poczet przyszłej dostawy. Minimalna zaliczka wynosi 50% wartości zamówienia (pozostała wartość zamówienia regulowana jest przed realizacją transportu czyli wyjazdem towaru do klienta, przy czym dopuszczalna jest również płatność całości ceny z góry (obecnie zaliczki opiewające na 100% wartości zamówienia stanowią znaczącą większość wpłacanych zaliczek).
Zaliczki mają co do zasady charakter bezzwrotny po upływie 24 godzin od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji. Tym samym w czasie od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji nabywca może jeszcze przez 24 godziny odstąpić od zamówienia, co skutkuje obowiązkiem pokrycia kosztów uruchomienia produkcji, które wynoszą 10% wartości zamówienia, nie mniej niż równowartość 500 euro. Po upływie 24 godzin od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji zaliczka nie podlega zwrotowi w przypadku rezygnacji z zamówienia.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, w którym momencie bezzwrotne wpłaty zaliczkowe, wynoszące część (np. 50%) lub całość (tj. 100%) ceny zamówienia, dokonywane przez zamawiających na poczet realizacji indywidualnych zamówień, stanowią dla Spółki przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych.
Odnosząc się do zadanego przez Państwa pytania zauważyć należy, że regulacja zawarta w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od ogólnych reguł ustalania przychodów z działalności gospodarczej, a warunkiem jego zastosowania jest uznanie, że otrzymana kwota ma charakter zaliczki (zadatku) na poczet towarów i usług, które zostaną dostarczone (wykazane) w następnych okresach sprawozdawczych.
O kwalifikacji otrzymanej kwoty na poczet przyszłych okresów sprawozdawczych decyduje charakter tej zapłaty. Przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny, podczas gdy kwoty niestanowiące na podstawie 12 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy przychodu, nie mają takiego charakteru ze względu na możliwość ich zwrotu przed terminem dostawy towaru czy wykonania usług, na poczet których zostały wpłacone - przy zachowaniu warunków właściwych dla danego rodzaju przedpłaty. Fakt, że dana wpłata stanowi zadatek lub zaliczkę na poczet konkretnej dostawy towaru lub konkretnej usługi, która zostanie wykonana w przyszłości, musi zatem wynikać z postanowień zawartej umowy i powinien znaleźć odzwierciedlenie w treści dokumentacji.
Co do zasady zatem, kwoty otrzymanych zaliczek nie stanowią przychodu dla celów podatku dochodowego. Jeżeli jednak otrzymana zapłata „zaliczka” lub „przedpłata” ma charakter definitywny i ostateczny, tj. z góry następuje zapłata za zakupiony towar lub wykonanie usługi, to zgodnie z powyższym przepisem, zapłata ta, jako związana z uregulowaniem należności przed wysłaniem towaru lub wykonaniem usługi nie może być potraktowana jako nieuznana za przychody podatkowe wpłata na poczet dostawy towarów czy usług, które dostarczone będą (wykonane) w okresie późniejszym.
Biorąc pod uwagę, że skoro otrzymane przez Państwa zaliczki po upływie 24 godzin od momentu przyjęcia zamówienia do realizacji, nie podlegają zwrotowi nawet w przypadku rezygnacji z zamówienia, to mają one charakter definitywny. Stwierdzić zatem należy, że wpłaty zaliczkowe, wynoszące część (np. 50%) lub całość (tj. 100%) ceny zamówienia, dokonywane przez zamawiających na poczet realizacji indywidualnych zamówień, nie stanowią zaliczek, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, a tym samym stanowią dla Państwa przychód w momencie w którym ich otrzymanie ma definitywny charakter, a więc po upływie 24 godzin od momentu ich otrzymania.
Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, iż dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów