0111-KDIB2-1.4010.406.2026.1.ED

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. za pośrednictwem e-Doręczeń wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia jaką maksymalną stawkę amortyzacji mają Państwo prawo zastosować przy amortyzacji Automatów zwrotnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Podatek jest rozliczany na zasadach ogólnych, tj. nie mają zastosowania przepisy w zakresie ryczałtu od dochodów spółek (rozdział 6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej: „Ustawa”).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wynajmuje automaty zwrotne, (…) (dalej: „Automaty zwrotne”), tj. (…), służące do selektywnej zbiórki opakowań zwrotnych.

Automaty zwrotne stanowią środki trwałe Wnioskodawcy, tj. łącznie spełnione są poniższe warunki:

- stanowią własność Spółki,

- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej,

- przewidywany okres używania przekracza rok.

Spółka wystąpiła do Głównego Urzędu Statystycznego o ustalenie Klasyfikacji Środków Trwałych dla Automatów zwrotnych. Zgodnie ze stanowiskiem GUS Automaty zwrotne mieszczą się w grupowaniu: KŚT grupa 6 rodzaj 669 „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe”.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do Ustawy do Automatów zwrotnych ma zastosowanie podstawowa stawka amortyzacji w wysokości 10% lub 20% dla kas fiskalnych i rejestrujących.

Spółka amortyzuje Automaty zwrotne metodą liniową.

Automaty zwrotne stanowią zaawansowane systemy (…).

Przeznaczeniem Automatów zwrotnych jest automatyczna identyfikacja, weryfikacja, przyjmowanie oraz kompaktowanie opakowań po napojach (…).

Centralną jednostką sterującą Automatów zwrotnych jest (…), która współpracuje z (…). Systemy wykorzystują następujące zaawansowane technologie (…).

Wszystkie jednostki pracują pod kontrolą (…). Oprogramowanie to odpowiada za (…).

Celem działania Automatów zwrotnych jest umożliwienie zwrotu opakowań kaucyjnych oraz ewidencjonowanie operacji finansowych poprzez drukowanie bonów pełniących funkcję środków płatniczych, tj. jest możliwość wykorzystania bonów jako zapłatę za zakupy w sieciach handlowych, w których są zainstalowane urządzenia, które wynajmuje Wnioskodawca.

Istotne elementy opisu stanu faktycznego zawarli Państwo we własnym stanowisku w sprawie gdzie wskazano, że Automaty zwrotne są urządzeniami typu (…), zintegrowanymi z  (…). Szybkość zmian w standardach bezpieczeństwa przesyłu danych oraz rosnące wymagania oprogramowania w zakresie mocy obliczeniowej sprawiają, że Automaty zwrotne ulegają przestarzeniu technologicznemu znacznie szybciej niż zużyciu mechanicznemu. Brak aktualizacji urządzeń może uniemożliwiać współpracę z nowymi wersjami systemów operacyjnych i protokołów ewidencji operacji finansowych, co czyni Automaty zwrotne maszynami poddanymi szczególnej dynamice postępu technicznego. Automaty zwrotne są zaawansowanymi systemami (…).

Pytanie

Jaką maksymalną stawkę amortyzacji ma prawo zastosować Wnioskodawca do zastosowania amortyzacji dla Automatów zwrotnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy:

1. Automaty zwrotne rejestrują operacje finansowe, tym samym są podstawy do kwalifikacji urządzeń jako „kasy fiskalne i rejestrujące”, do których ma zastosowanie podstawowa stawka amortyzacyjna w wysokości 20%.

2. Automaty zwrotne stanowią maszyny i urządzenia zaliczone do grupy 6 KŚT, które są poddane szybkiemu postępowi technicznemu, tym samym są podstawy do zastosowania podwyższenia stawki amortyzacji przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0.

W związku z powyższym Spółka ma prawo do zastosowania maksymalnej stawki amortyzacji w wysokości 40%.

Uzasadnienie:

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy, które ma również odzwierciedlenie w opinii GUS, Automaty zwrotne mieszczą się w grupowaniu: KŚT grupa 6 rodzaj 669 „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe”. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.91.2026.1.EJ) w podobnym stanie faktycznym zgodził się ze stanowiskiem podatnika, zgodnie z którym w przypadku automatów kaucyjnych stosuje się podstawową stawkę amortyzacyjną w wysokości 20%.

Podstawą zastosowania stawki amortyzacji w wysokości 20% jest zakwalifikowanie Automatów zwrotnych do grupy 6, podgrupy 669 Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), obejmującej „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane, w tym urządzenia rejestrujące operacje finansowe”. Zgodnie z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych (Załącznik nr 1 do z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych „Ustawa”), dla środków trwałych przypisanych do tego symbolu właściwa jest roczna stawka amortyzacji w wysokości 20%.

Automaty zwrotne nie są jedynie urządzeniami przeznaczonymi do odbioru odpadów, lecz również stanowią urządzenia dokumentujące i ewidencjonujące operacje o charakterze finansowym odzwierciedlającym konkretne wartości wyrażone w pieniądzu.

Ewidencjonowanie operacji finansowych odbywa się w ramach następującego procesu:

1. Weryfikacja i nadanie wartości: Urządzenie, wykorzystując moduły optyczne i czujniki, dokonuje kwalifikacji każdego opakowania jako jednostki o ustawowo określonej wartości finansowej (np. kaucja w wysokości 0,50 zł).

2. Zapis w pamięci i systemie centralnym: Każde przyjęcie opakowania jest trwale zapisywane w pamięci wewnętrznej urządzenia oraz przesyłane do centralnego systemu operatora systemu kaucyjnego.

3. Generowanie dokumentu zwrotu: Po zakończeniu transakcji automat generuje dla konsumenta dokument zwrotu w formie wydruku (bonu). Dokument ten stanowi podstawę do wypłaty kaucji lub rozliczenia przy kasie sklepowej, pełniąc funkcję zbliżoną do środka płatniczego.

4. Integracja rozliczeniowa: Dane zarejestrowane przez automat są wykorzystywane w dalszych procesach księgowo-rozliczeniowych pomiędzy sklepem a operatorem systemu depozytowego. W związku z powyższym Automaty zwrotne stanowią urządzenia tożsame z kasami rejestrującymi, ponieważ służą do ewidencjonowania obrotu oraz operacji o wartości pieniężnej, co przesądza o ich kwalifikacji do grupy 669 KŚT i tym samym uprawnia do stosowania 20% stawki amortyzacji zgodnie z art. 16i ust. 1 Ustawy oraz w związku z Załącznikiem nr 1.

Zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy podstawowa stawka amortyzacji w wysokości 20% może zostać podwyższona przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0 zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 3 Ustawy. Podwyższenie stawki amortyzacyjnej możliwe jest dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu.

W przypadku Automatów zwrotnych (grupa 669 KŚT), zastosowanie maksymalnego współczynnika 2,0 do stawki podstawowej 20% skutkuje możliwością ustalenia maksymalnej rocznej stawki amortyzacyjnej na poziomie 40%.

Zgodnie z objaśnieniami do Wykazu stawek amortyzacyjnych (Załącznik nr 1 do ustawy o CIT, pkt 4), przez maszyny i urządzenia poddane szybkiemu postępowi technicznemu rozumie się m.in. urządzenia, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki.

W zakresie Automatów zwrotnych powyższa definicja została wypełniona zgodnie z poniższymi okolicznościami technicznymi:

1. Zastosowanie zaawansowanych systemów komputerowych: (…).

2. Innowacyjne systemy (…): (…).

3. Rola oprogramowania sterującego: (…).

Automaty zwrotne są urządzeniami typu (…), zintegrowanymi z (…). Szybkość zmian w standardach bezpieczeństwa przesyłu danych oraz rosnące wymagania oprogramowania w zakresie mocy obliczeniowej sprawiają, że Automaty zwrotne ulegają przestarzeniu technologicznemu znacznie szybciej niż zużyciu mechanicznemu. Brak aktualizacji urządzeń może uniemożliwiać współpracę z nowymi wersjami systemów operacyjnych i protokołów ewidencji operacji finansowych, co czyni Automaty zwrotne maszynami poddanymi szczególnej dynamice postępu technicznego.

Automaty zwrotne są zaawansowanymi systemami mechatronicznymi opartymi na technologii mikroprocesorowej (przesłanka z objaśnień do Załącznika nr 1), a ich kluczowe funkcje zależą od stale rozwijanego oprogramowania i wysokiej klasy elektroniki, zdaniem Wnioskodawcy są podstawy do zastosowania współczynnika 2,0 na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, tym samym stanowisko, zgodnie z którym maksymalna dopuszczalna stawka amortyzacji podatkowej wynosi 40% rocznie jest w pełni uzasadnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Ponadto wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikacji automatów zwrotnych typu (…), o których mowa we wniosku do odpowiedniej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych. Interpretacja została wydana przy założeniu, że automaty zostaną zaklasyfikowane do grupy KŚT 669.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:

- musi być poniesiony przez podatnika,

- musi być definitywny,

- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,

- nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

- musi być właściwie udokumentowany.

W zależności od stopnia powiązania kosztu z osiąganym przychodem, koszty uzyskania przychodów dzielimy na bezpośrednio i pośrednio (inne niż bezpośrednio) związane z przychodami.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Jak wynika z powyższego, kosztem uzyskania przychodów mogą być również odpisy amortyzacyjne.

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Oznacza to, że wymienione w pkt 1-3 powyższej regulacji środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

- stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,

- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,

- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

- nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

Środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku. Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne, umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Stosownie do art. 16d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o CIT:

Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

W myśl art. 16h ust. 2 ustawy o CIT:

Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:

Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

W tym miejscu wskazać należy, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dany składnik majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika.

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864) będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 851 ze zm.).

Zgodnie z definicją przedstawioną w ww. rozporządzeniu, Klasyfikacja Środków Trwałych (dalej: „KŚT”) jest usystematyzowanym wykazem środków trwałych (obiektów) służących do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. W KŚT za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego, spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług.

Należy jednak zauważyć, że zarówno przepisy ww. ustawy o statystyce publicznej, jak i wydanego w celu jej wykonania rozporządzenia, nie są przepisami prawa podatkowego, a w konsekwencji, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, nie mogą być przedmiotem niniejszej interpretacji.

Obowiązek odpowiedniej klasyfikacji środka trwałego spoczywa na podmiocie gospodarczym. Wynika to z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS 2023 poz. 50). W przypadku trudności w ustaleniu właściwej klasyfikacji, zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do odpowiedniego Urzędu Statystycznego, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia jaką maksymalną stawkę amortyzacji mają Państwo prawo zastosować przy amortyzacji opisanych we wniosku Automatów zwrotnych.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmują Państwo automaty zwrotne, które pozwalają na sortowanie i recykling zużytych opakowań po napojach, tj. (…) automaty (…), służące do selektywnej zbiórki opakowań zwrotnych. Automaty zwrotne stanowią zaawansowane systemy(…). Przeznaczeniem Automatów zwrotnych jest automatyczna identyfikacja, weryfikacja, przyjmowanie oraz kompaktowanie opakowań po napojach (…).Państwa Spółka wystąpiła do Głównego Urzędu Statystycznego o ustalenie Klasyfikacji Środków Trwałych dla Automatów zwrotnych. Zgodnie ze stanowiskiem GUS Automaty zwrotne mieszczą się w grupowaniu: KŚT grupa 6 rodzaj 669 „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe”.

Przenosząc cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skoro:

1) opisane w stanie faktycznym automaty zwrotne stanowią własność Państwa Spółki i są wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą,

2) przewidywany okres używania automatów zwrotnych przekracza rok,

3) przedmiotowe automaty zwrotne są urządzeniami kompletnymi i zdatnymi do użytku w dniu przyjęcia do używania,

4) automaty zwrotne (…) zostały przez Państwa sklasyfikowane w grupowaniu KŚT 669

to zgodzić należy się z Państwem, że w przypadku ww. automatów zwrotnych właściwą stawką amortyzacyjną będzie stawką wynikającą z załącznika nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przewidzianą dla tego rodzaju KŚT w wysokości 20%.

Na mocy art. 16i ust. 2 ustawy o CIT:

Podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:

1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:

a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;

2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4;

3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

Zgodnie z objaśnieniami do załącznika nr 1 ustawy o CIT, przez maszyny i urządzenia grupy 4-6 i 8 klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

Zatem, przyśpieszonej amortyzacji podlegać mogą następujące środki trwałe:

- maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: 4-6 lub 8 będące jednocześnie aparaturą naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną, lub

- maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: 4-6 lub 8 posiadające układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, wykorzystujące najnowsze zdobycze techniki podczas spełniania założonych dla nich funkcji.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że centralną jednostką sterującą Automatów zwrotnych jest (…), która współpracuje z (…). Systemy wykorzystują następujące zaawansowane technologie (…):

(…).

Wszystkie jednostki pracują pod kontrolą (…). Oprogramowanie to odpowiada za (…).

Z opisu sprawy wynika ponadto, że automaty zwrotne są urządzeniami typu (…), zintegrowanymi z (…). Szybkość zmian w standardach bezpieczeństwa przesyłu danych oraz rosnące wymagania oprogramowania w zakresie mocy obliczeniowej sprawiają, że Automaty zwrotne ulegają przestarzeniu technologicznemu znacznie szybciej niż zużyciu mechanicznemu. Brak aktualizacji urządzeń może uniemożliwiać współpracę z nowymi wersjami systemów operacyjnych i protokołów ewidencji operacji finansowych, co czyni Automaty zwrotne maszynami poddanymi szczególnej dynamice postępu technicznego. Automaty zwrotne są zaawansowanymi systemami mechatronicznymi opartymi na technologii mikroprocesorowej (przesłanka z objaśnień do Załącznika nr 1), a ich kluczowe funkcje zależą od stale rozwijanego oprogramowania i wysokiej klasy elektroniki.

Mając na uwadze, że powyższe środki trwałe zostały sklasyfikowane przez Państwa jako maszyny i urządzenia, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe (grupa 4-6 lub 8 KŚT) oraz że jest to sprzęt, który spełnia założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nim najnowszych zdobyczy techniki, stwierdzić należy, że na podstawie art. 16i ustawy o CIT, mają Państwo prawo amortyzować środki trwały, tj. automaty zwrotne, według stawki podwyższonej o współczynnik wynoszący 2,0.

Zgodzić się zatem należy z Państwa stanowiskiem, że Automaty zwrotne są zaawansowanymi systemami mechatronicznymi opartymi na technologii mikroprocesorowej, a ich kluczowe funkcje zależą od stale rozwijanego oprogramowania i wysokiej klasy elektroniki, tym samym istnieją podstawy do zastosowania współczynnika 2,0 na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w myśl którego:

- Automaty zwrotne rejestrują operacje finansowe, tym samym są podstawy do kwalifikacji urządzeń jako „kasy fiskalne i rejestrujące”, do których ma zastosowanie podstawowa stawka amortyzacyjna w wysokości 20% – jest prawidłowe;

- Automaty zwrotne stanowią maszyny i urządzenia zaliczone do grupy 6 KŚT, które są poddane szybkiemu postępowi technicznemu, tym samym są podstawy do zastosowania podwyższenia stawki amortyzacji przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0 – jest prawidłowe;

- w związku z powyższym mają Państwo prawo do zastosowania maksymalnej stawki amortyzacji w wysokości 40% – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).  Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.