0111-KDIB2-1.4010.402.2026.2.AG

Interpretacja indywidualna2026-09-09Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Ustalenie wysokości przychodu podatkowego w usłudze pośrednictwa handlowego.

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy środki pieniężne, które mają charakter środków powierzonych i nie stanowią dla Państwa definitywnego przysporzenia majątkowego, stanowią Państwa przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy też przychodem podatkowym jest jedynie należna Państwu prowizja stanowiąca wynagrodzenie za świadczone usługi pośrednictwa handlowego.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie prostej spółki akcyjnej pod firmą (A) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na dzień złożenia niniejszego wniosku korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług pośrednictwa handlowego polegających na organizowaniu i koordynowaniu procesu zakupu towarów przez klientów od dostawców krajowych i zagranicznych. W ramach świadczonych usług Spółka wyszukuje oferty odpowiadające wymaganiom klienta, pośredniczy w kontaktach z dostawcami, organizuje proces zakupu oraz wykonuje inne czynności niezbędne do realizacji transakcji.

Model działalności może być stosowany zarówno wobec dostawców krajowych, jak i zagranicznych, w szczególności mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi pośrednictwa mogą być świadczone na rzecz klientów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej terytorium.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności polegającej na nabywaniu towarów w celu ich dalszej odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie dokonuje sprzedaży towarów jako sprzedawca ani nie uzyskuje przychodów z tego tytułu. Jedynym świadczeniem wykonywanym przez Wnioskodawcę jest usługa pośrednictwa handlowego, za którą przysługuje mu prowizja określona w umowie zawartej z klientem.

Na podstawie zawieranej umowy klient zleca Wnioskodawcy wykonanie czynności niezbędnych do nabycia określonego towaru i przekazuje środki pieniężne obejmujące cenę towaru oraz pozostałe koszty związane z realizacją transakcji, w szczególności koszty transportu, ubezpieczenia, opłaty aukcyjne, prowizje podmiotów trzecich, należności celne, podatki oraz inne opłaty niezbędne do wykonania zlecenia.

Zgodnie z zawieraną umową środki pieniężne przekazane Wnioskodawcy na realizację transakcji są przekazywane wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta i nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy. Środki te nie stanowią wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy. Wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest wyłącznie prowizja należna za świadczoną usługę pośrednictwa. Wnioskodawca nie może swobodnie dysponować środkami pieniężnymi przekazanymi wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta, przeznaczyć ich na finansowanie własnej działalności ani wykorzystać ich do regulowania własnych zobowiązań. Środki te są wykorzystywane wyłącznie zgodnie z celem, w jakim zostały przekazane, tj. na zapłatę ceny towaru oraz pokrycie kosztów związanych z realizacją konkretnej transakcji.

Dla zapewnienia pełnego rozdzielenia środków własnych od środków otrzymywanych od klientów Wnioskodawca prowadzi wyodrębniony rachunek bankowy przeznaczony wyłącznie do obsługi środków otrzymywanych na realizację zleceń. Rozliczenia każdej transakcji są ewidencjonowane w sposób umożliwiający identyfikację klienta, wysokości otrzymanych środków oraz celu ich wykorzystania. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do finansowania zakupu towarów z własnych środków. Zapłata ceny towaru oraz pozostałych kosztów realizacji transakcji następuje wyłącznie ze środków przekazanych przez klienta na wykonanie zlecenia. W przypadku nieotrzymania od klienta środków niezbędnych do realizacji transakcji Wnioskodawca nie dokonuje zakupu towaru we własnym imieniu ani na własny rachunek.

Towary będące przedmiotem transakcji są nabywane dla klienta, który ponosi ekonomiczny ciężar ich zakupu. Wnioskodawca nie uzyskuje prawa do rozporządzania nimi jak właściciel ani nie uzyskuje trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego odpowiadającego wartości środków przekazanych przez klienta na realizację transakcji. Jedynym definitywnym przysporzeniem majątkowym osiąganym przez Wnioskodawcę jest prowizja należna z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa handlowego.

Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność oraz dokonywać rozliczeń podatkowych zgodnie z przedstawionym modelem.

 

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

 

   1) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym środki pieniężne otrzymywane przez Wnioskodawcę od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny nabywanych towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji (w szczególności kosztów transportu, ubezpieczenia, opłat aukcyjnych, prowizji podmiotów trzecich, należności celnych, podatków oraz innych kosztów związanych z realizacją zlecenia), które mają charakter środków powierzonych i nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, stanowią przychód podatkowy Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

   2) Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym jedynym przychodem podatkowym Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest należna prowizja stanowiąca wynagrodzenie za świadczone usługi pośrednictwa handlowego?

 

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Zdaniem Wnioskodawcy przedstawiony w opisie zdarzenia przyszłego model działalności stanowi świadczenie usług pośrednictwa handlowego, a nie działalność polegającą na nabywaniu i sprzedaży towarów we własnym imieniu i na własny rachunek. Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności organizacyjne, faktyczne i administracyjne niezbędne do doprowadzenia do zawarcia i realizacji transakcji pomiędzy klientem a dostawcą. Jedynym świadczeniem wykonywanym przez Wnioskodawcę na własny rachunek jest usługa pośrednictwa handlowego, za którą przysługuje mu prowizja określona w umowie zawartej z klientem.

Środki pieniężne przekazywane przez klientów na zapłatę ceny towarów oraz pokrycie kosztów związanych z realizacją transakcji są przekazywane Wnioskodawcy wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta i nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy. Wnioskodawca otrzymuje je wyłącznie w celu ich przekazania właściwym podmiotom zgodnie z zawartą umową. Środki te nie stanowią wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy, nie mogą zostać przeznaczone na finansowanie jego działalności ani wykorzystane do regulowania jego własnych zobowiązań. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

Ad 1.

Środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji, które nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 2.

Jedynym przychodem podatkowym Wnioskodawcy jest prowizja należna z tytułu świadczonych usług pośrednictwa handlowego. Wyłącznie ta kwota stanowi trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe należne Wnioskodawcy i może zostać uznana za przychód podatkowy.

 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu zdarzenia przyszłego i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21 , art. 22 i art. 24b , przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c , art. 11i , art. 24a , art. 24b , art. 24ca , art. 24d i art. 24f , jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 , uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje ściśle pojęcia przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa.

Od zasady tej, w ściśle określonych przypadkach, wprowadzone zostały przez ustawodawcę wyjątki. Katalog przysporzeń, których nie zalicza się do przychodów podatkowych jest zamknięty i zawarto go w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Wskazać przy tym należy, że przychód w prawie podatkowym nie jest definiowany wynikowo (jako strata lub zysk podmiotu), a jako jakiekolwiek trwałe przysporzenie majątkowe, uzyskane poprzez przyrost aktywów lub zmniejszenie pasywów podatnika.

W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą przychodem są również kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie otrzymane, pod warunkiem że kwoty te spełniają warunki wymienione powyżej (trwały, bezzwrotny i definitywny charakter).

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest świadczenie usług pośrednictwa handlowego polegających na organizowaniu i koordynowaniu procesu zakupu towarów przez klientów od dostawców krajowych i zagranicznych. W ramach świadczonych usług Spółka wyszukuje oferty odpowiadające wymaganiom klienta, pośredniczy w kontaktach z dostawcami, organizuje proces zakupu oraz wykonuje inne czynności niezbędne do realizacji transakcji. Za świadczoną usługę pośrednictwa handlowego, przysługuje Państwu prowizja określona w umowie zawartej z klientem.

Zgodnie z zawieraną umową, klient przekazuje Państwu środki pieniężne wyłącznie w celu wykonania zlecenia. Środki te mogą być wykorzystywane wyłącznie zgodnie z celem, w jakim zostały przekazane, tj. na zapłatę ceny towaru oraz pokrycie kosztów związanych z realizacją konkretnej transakcji. Nie mogą Państwo nimi swobodnie dysponować.

Dla zapewnienia pełnego rozdzielenia środków własnych od środków otrzymywanych od klientów, prowadzą Państwo wyodrębniony rachunek bankowy przeznaczony wyłącznie do obsługi środków otrzymywanych na realizację zleceń.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości, wskazać należy, że z powołanych wyżej regulacji ustawy o CIT, jak już wskazano, wynika że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi, a więc takie którym może on rozporządzać jak właściciel.

Analizując przedstawiony przez Państwa opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów ustawy o CIT, należy stwierdzić, że ww. środki przekazywane przez klientów na Państwa rachunek bankowy, nie będą stanowiły dla Państwa przychodu podatkowego, bowiem nie będą trwałym i definitywnym przysporzeniem majątkowym Państwa Spółki. Przychodem Państwa Spółki podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym będzie wyłącznie należna prowizja.

 

W konsekwencji, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym:

   - środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji, nie stanowią dla Państwa przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

   - jedynym Państwa przychodem podatkowym jest prowizja należna z tytułu świadczonych usług pośrednictwa handlowego.

 

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ta interpretacja stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od towarów i usług będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

   1) z zastosowaniem art. 119a;

   2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

   3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


 

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.