0111-KDIB2-1.4010.398.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął za pośrednictwem usługi e-US Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem odszkodowania wypłaconego z tytułu ubezpieczeń majątkowych, które zostały rozpoznane przez Spółkę jako kwoty objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie Rozporządzenia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Spółka z o.o. [dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”] jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka (...) 2024 r. została dotknięta skutkami powodzi w postaci znaczącego uszczerbku w składnikach majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na skutek tych zdarzeń spółka otrzymała w związku z usuwaniem skutków powodzi z(...) 2024 r. m.in. odszkodowania wypłacone z tytułu ubezpieczeń majątkowych, które w zeznaniu rocznym zostały rozpoznane jako kwoty objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie Rozporządzenia. Spółka posiada status poszkodowanego w rozumieniu ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1402) i spełnia wszystkie warunki do zastosowania tego zaniechania.

Spółka powzięła wątpliwości czy zastosowanie zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia jest w jakikolwiek sposób uzależnione od sposobu rozdysponowania otrzymanych środków, a także czy wydatki ponoszone z tych środków stanowią koszt uzyskania przychodu.

Pytania

1. Czy zaniechanie poboru podatku w stosunku do otrzymanych przez Spółkę kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych wypłaconych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. jest uzależnione od sposobu ich późniejszego wydatkowania przez Spółkę?

2. Czy wydatki ponoszone ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli spełniają podstawowe warunki uznania tych wydatków za koszt uzyskania przychodu (cel uzyskania przychodu, zabezpieczenie źródła przychodu)?

3. Czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych, otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r., stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Spółka zastosowała zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r., ponieważ spełniła warunki z Rozporządzenia, tj.:

1) posiadała/posiada status poszkodowanego w rozumieniu art. 2 ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1402), ze względu na poniesienie szkód w składnikach majątku,

2) otrzymała świadczenia z tytułu ubezpieczeń majątkowych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy, poszkodowany oznacza osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych lub utraciły, chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.

W Rozporządzeniu wskazano warunki zastosowania preferencji. Zgodnie z jego treścią:

1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych wypłaconych w związku z usuwaniem skutków powodzi,

2. Zaniechanie poboru dotyczy dochodów (przychodów) uzyskanych od (...) 2024 r. do (...) 2026 r.

3. Zaniechanie dotyczy poszkodowanych w rozumieniu ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi.

W treści Rozporządzenia nie sformułowano żadnego innego wymogu, na przykład dotyczącego sposobu rozporządzenia tymi środkami, nie określono też katalogu celów, na które odszkodowanie musi zostać wydatkowane, tym samym nie można takiego warunku bezpodstawnie wywodzić.

Należy podkreślić, że zasada ścisłej wykładni przepisów ustanawiających preferencje podatkowe nie uprawnia do konstruowania dodatkowych, niewyrażonych w treści aktu prawnego przesłanek zastosowania preferencji.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 11 stycznia 1996 r. sygn. akt III ARN 58/95: „wszelkie zabiegi interpretacyjne, prowadzące do formułowania dodatkowych przesłanek pozytywnych lub negatywnych ograniczających lub rozszerzających prawa przyznane przez ustawę, są niedopuszczalne”.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II FSK 357/21 podkreślił: „na gruncie prawa podatkowego przyjmuje się przede wszystkim dyrektywę prymatu wykładni językowej. Przemawia za tym ochrona podatnika, tak aby mógł on układać swoje sprawy w zaufaniu do tego, że nałożone na niego przez ustawodawcę ciężary i świadczenia publiczne nie zostaną ukształtowane na jego niekorzyść w oparciu o funkcjonalne czy celowościowe dyrektywy interpretacji prawa. W świetle zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, będącej implikacją klauzuli demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), oraz zasady, zgodnie z którą obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych jest ograniczony nakazem absolutnej wyłączności ustawy (art. 84 i art. 217 Konstytucji RP), nie jest dopuszczalne wymaganie od podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, które nie wynikają wprost z wypowiedzi ustawodawcy, lecz zostały ukształtowane przez organy stosujące prawo na skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem dopuszczalne, aby przepisy określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce organów podatkowych czy sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy wykorzystaniu pozajęzykowych metod wykładni prawa”.

Dla oceny zakresu swobody podatnika zasadne jest również porównanie treści Rozporządzenia z innymi instytucjami prawa podatkowego, które taką swobodę wprost ograniczają. Przykładem jest zwolnienie ustawowe z art. 17 ust. 1 pkt 54a ustawy o CIT, które jest obwarowane warunkami celowymi. Zgodnie z ustawą zwolnienie przysługuje wyłącznie pod warunkiem wydatkowania środków na konkretne cele tj. odbudowę, remont lub zakup nowego środka trwałego tej samej kategorii. Minister Finansów rezygnując z wprowadzenia analogicznych wymogów wskazuje na swobodę rozporządzania otrzymanych odszkodowań.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że zastosowanie zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia nie jest obwarowane żadnymi dodatkowymi warunkami po stronie Spółki – w szczególności ani Rozporządzenie ani żaden inny przepis, nie uzależniają jego zastosowania od określonego sposobu późniejszego rozdysponowania otrzymanych środków.

Ad 2.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na usuwanie skutków powodzi, pokrywane ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych, od którego zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych, stanowią koszt uzyskania przychodu na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – o ile spełnione są ogólne przesłanki uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu oraz nie zachodzi żadne z wyłączeń przewidzianych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie wymienia wydatków pokrywanych ze środków odszkodowawczych, od których zaniechano poboru podatku, jako kategorii wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów. Wydatki takie nie są objęte również dyspozycją art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dochodów (przychodów) zwolnionych od podatku dochodowego. Zaniechanie poboru podatku nie jest tożsame ze zwolnieniem podatkowym – stanowi odrębną instytucję prawa podatkowego, polegającą na rezygnacji przez ustawodawcę z poboru należnego podatku, nie zaś na wyłączeniu danego dochodu spod opodatkowania. W konsekwencji art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie.

W konsekwencji, przy założeniu, że dany wydatek spełnia ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT – tj. został poniesiony przez podatnika, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i został właściwie udokumentowany – oraz nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodu, niezależnie od źródła jego finansowania.

Powyższe stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna z 26 listopada 2025 r., sygn. 0111- KDIB1-2.4010.483.2025.2.AK. Wynika z niej, że źródło finansowania wydatku – tj. fakt, że pochodzi on ze środków objętych zaniechaniem poboru podatku – pozostaje bez wpływu na możliwość jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, a ocena w tym zakresie dokonywana jest na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 3.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych, od którego zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych, stanowią koszt uzyskania przychodu na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT – o ile spełnione są ogólne przesłanki uznania odpisu za koszt uzyskania przychodu oraz nie zachodzi żadne z wyłączeń przewidzianych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ustawa o CIT przewiduje szczególne wyłączenia odpisów amortyzacyjnych z kosztów uzyskania przychodów w przypadku, gdy środek trwały został sfinansowany ze środków zwolnionych od podatku lub z określonych źródeł dofinansowania. W szczególności art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT wyłącza z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tej części wartości środka trwałego, która została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie, oraz od tej części, która została sfinansowana ze środków zwolnionych od podatku na podstawie odrębnych przepisów. Przepis ten nie obejmuje jednak środków objętych zaniechaniem poboru podatku – z tych samych powodów, które zostały wskazane w uzasadnieniu stanowiska dotyczącego pytania drugiego, tj. zaniechanie poboru podatku stanowi odrębną instytucję prawa podatkowego i nie jest tożsame ze zwolnieniem podatkowym. Tym samym art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

Analogicznie, art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT – wyłączający z kosztów wydatki sfinansowane z dochodów zwolnionych od podatku – również nie obejmuje środków objętych zaniechaniem poboru, co zostało szczegółowo omówione w uzasadnieniu stanowiska dotyczącego pytania drugiego.

W konsekwencji, przy założeniu, że nabyty lub wytworzony środek trwały spełnia definicję z art. 16a ustawy o CIT, jest wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz odpisy amortyzacyjne dokonywane są zgodnie z przepisami art. 16h–16m ustawy o CIT, odpisy te stanowią koszt uzyskania przychodu w pełnej wysokości, niezależnie od źródła sfinansowania tego środka trwałego.

Sam fakt sfinansowania jego wytworzenia lub nabycia ze środków, które objęto zaniechaniem poboru, nie stanowi podstawy wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Interpretacja nie rozstrzyga, czy spełniają Państwo definicję poszkodowanego w rozumieniu art. 2 ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1402 ze zm.) oraz czy spełniają Państwo wszystkie warunki do zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 18 października 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. Państwa wskazanie w tym zakresie Organ uznał za element niepodlegający ocenie.

Z opisu spraw wynika m.in. że Spółka (...) 2024 r. została dotknięta skutkami powodzi w postaci znaczącego uszczerbku w składnikach majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Na skutek tych zdarzeń Spółka otrzymała w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. m.in. odszkodowania wypłacone z tytułu ubezpieczeń majątkowych, które w zeznaniu rocznym zostały rozpoznane jako kwoty objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie Rozporządzenia. Spółka posiada status poszkodowanego w rozumieniu ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi i spełnia wszystkie warunki do zastosowania tego zaniechania.

Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności kwestii ustalenia, czy zaniechanie poboru podatku w stosunku do otrzymanych przez Spółkę kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych wypłaconych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. jest uzależnione od sposobu ich późniejszego wydatkowania przez Spółkę.

Odnosząc się do powyższej Państwa wątpliwości należy zauważyć, że jak wskazali Państwo w opisie sprawy, Spółka zastosowała zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r., ponieważ spełniła warunki z Rozporządzenia.

Zgodnie z § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 października 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1551):

1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...)2024 r.

2. Zaniechanie, o którym mowa w § 1, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) osiągniętych od dnia (...) 2024 r. do dnia (...) 2026 r. przez poszkodowanych w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 654 i 1473 ) będących podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych albo podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1402, dalej: „ustawa przeciwpowodziowa”):

Użyte w ustawie określenie „poszkodowany” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną i jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych lub utraciły, chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.

W treści Rozporządzenia nie sformułowano żadnego innego wymogu, na przykład dotyczącego sposobu rozporządzenia tymi środkami, nie określono też katalogu celów, na które odszkodowanie musi zostać wydatkowane. Zasada ścisłej wykładni przepisów ustanawiających preferencje podatkowe nie uprawnia do konstruowania dodatkowych, niewyrażonych w treści aktu prawnego przesłanek zastosowania preferencji. Spełnienie warunków wymaganych przez ustawę do przyznania określonego uprawnienia lub rekompensaty nie może być uzależnione od dodatkowych kryteriów, których ta norma prawna nie przewiduje (por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 stycznia 1996 r., sygn. akt III ARN 58/95).

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zgodzić się z Państwem, że zastosowanie zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie Rozporządzenia nie jest obwarowane żadnymi dodatkowymi warunkami po stronie Spółki – w szczególności ani Rozporządzenie ani żaden inny przepis, nie uzależniają jego zastosowania od określonego sposobu późniejszego rozdysponowania otrzymanych środków.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości budzi również kwestia ustalenia, czy wydatki ponoszone ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli spełniają podstawowe warunki uznania tych wydatków z koszt uzyskania przychodu (cel uzyskania przychodu, zabezpieczenie źródła przychodu).

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-  został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-  jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-  poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-  został właściwie udokumentowany,

-  nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które zostały poniesione przez podatnika i nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób.

Z cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 października 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. wynika, że od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 56, 56b-56m i 59.

Zaniechanie poboru podatku nie jest jednak jedną z ulg podatkowych określoną w katalogu zdarzeń objętych art. 17 ustawy o CIT, dotyczącego zwolnienia od opodatkowania określonych przysporzeń otrzymanych przez podmioty gospodarcze. Z tego też względu ww. art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie ma w Państwa sprawie zastosowania.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić należy, że wydatki sfinansowane z otrzymanego odszkodowania z tytułu ubezpieczenia majątkowego wypłaconego przez ubezpieczyciela, od którego zaniechano poboru podatku, wydatkowane na naprawienie szkód mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. nie wpływa na kwalifikację kosztów sfinansowanych otrzymanym odszkodowaniem od ubezpieczyciela. Koszty sfinansowane z udzielonego odszkodowania mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na ogólnych zasadach. Oznacza to, że wydatki pokryte z odszkodowania stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają ogólne przesłanki wynikające z ustaw o CIT do takiej ich kwalifikacji.

Reasumując, wydatki ponoszone przez Spółkę na usuwanie skutków powodzi pokrywane ze środków pochodzących z odszkodowania majątkowego, od którego zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych, stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT w przypadku wykazania związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi z tego tytułu przychodami.

W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości budzi również kwestia ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych otrzymanych w związku z usuwaniem skutków powodzi z (...) 2024 r. stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kosztem uzyskania przychodu są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (odpisy amortyzacyjne). Odpisy te muszą mieć związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i służyć osiąganiu przychodów. Wartość początkowa środka trwałego podlega rozliczeniu w kosztach stopniowo w czasie.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m , przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Samo zaniechanie poboru podatku dochodowego od odszkodowań majątkowych (wprowadzone np. w drodze rozporządzeń wykonawczych powiązanych z obsługą skutków kataklizmu) oznacza rezygnację państwa z poboru podatku od przychodu. Nie sprawia ono, że przychód staje się ustawowo „zwolniony z podatku” w sposób, który automatycznie uruchamiałby wyłączenia kosztowe, o ile przepis szczególny (np. art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT) lub treść rozporządzenia o zaniechaniu nie nakazują wyłączenia odpisów z kosztów podatkowych.

Ustawa o CIT przewiduje szczególne wyłączenia odpisów amortyzacyjnych z kosztów uzyskania przychodów w przypadku, gdy środek trwały został sfinansowany ze środków zwolnionych od podatku lub z określonych źródeł dofinansowania. W szczególności art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT wyłącza z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tej części wartości środka trwałego, która została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie, oraz od tej części, która została sfinansowana ze środków zwolnionych od podatku na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Przepis ten nie obejmuje jednak środków objętych zaniechaniem poboru podatku. Zaniechanie poboru podatku stanowi odrębną instytucję prawa podatkowego i nie jest tożsame ze zwolnieniem podatkowym. Tym samym art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych ze środków z tytułu ubezpieczeń majątkowych, od którego zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych, stanowią koszt uzyskania przychodu na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT – o ile spełnione są ogólne przesłanki uznania odpisu za koszt uzyskania przychodu oraz nie zachodzi żadne z wyłączeń przewidzianych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że jeżeli nabyty lub wytworzony środek trwały spełnia definicję z art. 16a ustawy o CIT, jest wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz odpisy amortyzacyjne dokonywane są zgodnie z przepisami art. 16h–16m ustawy o CIT, odpisy te stanowią koszt uzyskania przychodu w pełnej wysokości, niezależnie od źródła sfinansowania tego środka trwałego. Sam fakt sfinansowania jego wytworzenia lub nabycia ze środków, które objęto zaniechaniem poboru, nie stanowi podstawy wyłączenia z kosztów uzyskania przychodu.

Zarówno w ustawie o CIT, jak i ustawie przeciwpowodziowej, brak jest przepisu, który nakazywałby wyłączenie tego rodzaju wydatków z kosztów podatkowych.

Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.