0111-KDIB2-1.4010.390.2026.1.ED

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 2 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację podlegają odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, nabytych i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do 31 grudnia 2026 r. i czy stanowią one koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację w latach późniejszych niż 2026 rok, aż do momentu pełnego ich zamortyzowania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem (…). Proces produkcyjny opiera się na wielkoseryjności i powtarzalności wyrobów, przy jednoczesnym zapewnianiu dostaw (…) w ilościach dostosowanych do aktualnych potrzeb.

Spółka w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nabywa roboty przemysłowe, maszyny, urządzenia oraz wartości niematerialne i prawne o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 Ustawy CIT (zwane dalej łącznie: „aktywami”).

Spółka nabywa i wprowadza ww. aktywa do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przed końcem 2026 r. Nabywane aktywa będące przedmiotem wniosku były fabrycznie nowe.

Spółka planuje skorzystać z ulgi na robotyzację w 2026 r. oraz/lub latach kolejnych. Do czerwca 2026 r. spółka osiągnęła zysk z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych i w kolejnych latach równie planuje osiągać wynik dodatni z tego źródła. Spółka nie osiąga i nie planuje osiągać przychodów z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Z kolei art. 38eb ust. 5 Ustawy CIT stanowi, że odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Spółka zamierza uznać: odpisy amortyzacyjne dokonane po 2026 r. od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, nabytych i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r., jako stanowiące koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania w wysokości 50% tych odpisów.

Pytanie

Czy prawidłowym jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację podlegają odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT nabyte i wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych do 31 grudnia 2026 r. stanowią koszty uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację w latach późniejszych niż 2026 rok, aż do momentu pełnego ich zamortyzowania?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, iż jest ona uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu analizowanej ulgi również w latach następujących po roku 2026, aż do pełnego zamortyzowania aktywów.

Zgodnie z art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1)    nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

2)    nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

3)    ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

-        wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.

Wobec powyższego wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie aktywów, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, z uwagi na to, że stanowią one środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne. Wnioskodawca rozliczy przedmiotowe wydatki w kosztach uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.

Zdaniem Wnioskodawcy, o momencie poniesienia kosztów w przypadku wydatków na zakup środka trwałego lub wartości niematerialnej lub prawnej można mówić dopiero w momencie dokonania odpisu amortyzacyjnego.

O poniesieniu kosztu uzyskania przychodu można mówić wyłącznie w odniesieniu do wydatków które spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatek poniesiony na zakup środka trwałego lub wartości niematerialnej lub prawnej nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, w związku z czym w momencie ich zakupu nie dochodzi do poniesienia kosztu uzyskania przychodu.

Kosztem uzyskania przychodu jest natomiast dokonany od takich środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych odpis amortyzacyjny. Wobec czego poniesienie kosztu uzyskania przychodu następuje w momencie dokonania odpisu amortyzacyjnego od środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, a nie w momencie ich zakupu.

Wnioskodawca dokonując odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT nabytych i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w okresie pomiędzy 1 stycznia 2022 r. a 31 grudnia 2026 r. jest uprawniony do skorzystania z preferencji przewidzianej w art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, tj. jest uprawiony do rozliczenia w kosztach podatkowych dodatkowych 50% wartości odpisu amortyzacyjnego.

Należy zwrócić uwagę, że okres trwania amortyzacji zależy od wyboru właściwej stawki amortyzacyjnej oraz momentu jej rozpoczęcia. W konsekwencji, biorąc pod uwagę racjonalność ustawodawcy, nie sposób przyjąć, iż warunkuje on prawo do skorzystania z ulgi w oparciu o wysokość stawki amortyzacyjnej, a także o datę zakupu robota (faworyzując w praktyce podmioty, które nabędą roboty przemysłowe we wcześniejszym terminie i tym samym będą w stanie w większym stopniu skorzystać z ulgi).

Ponownego podkreślenia wymaga fakt, że kategoria kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację umożliwia również jednorazowe rozliczenie w kosztach podatkowych wydatków na nabycie fabrycznie nowych robotów przemysłowych. Przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym Spółka nie będzie mogła odliczać, kosztów poniesionych na robotyzację, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, stawiałoby w uprzywilejowanej roli podatników którzy wybrali inną metodę skorzystania z ulgi.

Ponadto, jak podkreślał wielokrotnie DKIS w wydawanych interpretacjach indywidualnych „ulga na robotyzację” ma na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej. Nie sposób zatem przyjąć, że w ramach ulgi, przedsiębiorcy mieliby możliwość odliczenia jedynie części kosztów poniesionych na robotyzację, a ponadto wysokość dodatkowego odliczenia byłaby systematycznie zmniejszana, w związku z upływem czasu na skorzystanie z ulgi. Zatem zasadniczy cel wprowadzenia preferencji zostałyby pominięty.

Podsumowując, w stosunku do środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku. Z punktu widzenia korzystania z ulgi na robotyzację najistotniejsze jest to, aby doszło do poniesienia wydatków na robotyzację w okresie 2022-2026. Natomiast fakt, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych będzie miało miejsce w latach podatkowych późniejszych niż 2026 rok, jest bez znaczenia dla korzystania z ulgi na robotyzację. Spółce w dalszym ciągu będzie przysługiwało prawo do rozliczenia ulgi na robotyzacje w całości, aż do pełnego zamortyzowania robota. W przeciwnym razie prowadziłoby to do niesprawiedliwego wykorzystania ulgi - podatnicy, którzy wybrali szybszy sposób amortyzacji lub nabyli robota przemysłowego na początku okresu 2022-2026, mogliby wykorzystać ulgę na robotyzację w pełni. Z kolei podatnicy, którzy wybrali dłuższy sposób amortyzacji podatkowej lub nabyli robota przemysłowego na końcu okresu 2022-2026, nie mogliby wykorzystać ulgi na robotyzację w pełni. Niewątpliwie celem ustawodawcy było to, aby polscy podatnicy zwiększyli nakłady na robotyzację i automatyzację swoich przedsiębiorstw. Dlatego nie jest dopuszczalne, aby nie mogli oni w pełni wykorzystać z ulgi na robotyzację, tym bardziej, jeśli była ona dla nich zachętą do poniesienia określonego wydatku.

Powyższe znajduje potwierdzenie, również w poniższym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (wyrok z 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 301/26), w którym to Sąd stwierdził co następuje:

„Słusznie zauważyła strona skarżąca, że okres trwania amortyzacji zależy od wyboru właściwej stawki amortyzacyjnej oraz momentu jej rozpoczęcia. W konsekwencji, biorąc pod uwagę racjonalność ustawodawcy, nie sposób przyjąć, iż warunkuje on prawo do skorzystania z ulgi w oparciu o wysokość stawki amortyzacyjnej, a także o datę zakupu robota, faworyzując w praktyce podmioty, które nabędą roboty przemysłowe we wcześniejszym terminie i tym samym będą w stanie w większym stopniu skorzystać z ulgi.

Wybór w zakresie sposobu skorzystania z odliczenia o którym mowa w art. 38eb ust 1 u.p.d.o.p. należy do podatnika. W szczególności należy zwrócić uwagę na wieloznaczność pojęcia terminu kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację. Kosztami podatkowymi poniesionymi na robotyzację są zarówno odpisy amortyzacyjne od środków trwałych (w postaci fabrycznie nowych robotów przemysłowych), a także wydatki poniesione w danym roku podatkowym na zakup fabrycznie nowych robotów przemysłowych.

[...] Zasadnie podała strona skarżąca, że uznanie, iż korzystanie z ulgi na robotyzację jest możliwe tylko poprzez odpisy amortyzacyjne - prowadziłoby do niesprawiedliwego jej stosowania, bowiem podatnicy, którzy nabyliby środki trwałe, podlegające jednorazowej amortyzacji, skorzystaliby w pełni z ulgi na robotyzację już w roku poniesienia wydatku. Z kolei podatnicy, którzy nabyli środki trwałe niemogące zostać zamortyzowane jednorazowo, byliby w nieuprzywilejowanej sytuacji i ulga na robotyzację byłaby rozliczana w czasie. Prowadziłoby to do nierówności.

Należy wyjaśnić, że odpisy amortyzacyjne nie warunkują nabycia danego składnika majątkowego, lecz stanowią wyraz odliczenia w czasie wydatków poniesionych na nabycie konkretnego składnika majątkowego. W przypadku zaś środków trwałych, wydatek poniesiony na nabycie dokonywany jest wcześniej, sam zaś fakt rozliczenia wskazanego wydatku w kosztach uzyskania przychodów ma miejsce po jego nabyciu w drodze odpisów amortyzacyjnych. Sąd popiera stanowisko strony skarżącej, że w stosunku do maszyn, spółka może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi maszyn.

W ocenie Sądu, przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym spółka nie będzie mogła odliczać, kosztów poniesionych na robotyzację, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, stawiałoby w przywilejowanej roli podatników, którzy wybrali inną metodę skorzystania z ulgi. Nie należy zapominać, że ulga na robotyzację ma na celu zachęcenie krajowych przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej. Nie sposób zatem przyjąć, że w ramach ulgi, przedsiębiorcy mieliby możliwość odliczenia jedynie części kosztów poniesionych na robotyzację, a ponadto wysokość dodatkowego odliczenia byłaby systematycznie zmniejszana, w związku z upływem czasu na skorzystanie z ulgi. Zatem zasadniczy cel wprowadzenia preferencji zostałyby pominięty.

Zasadnie zatem wskazała strona skarżąca, że lata 2022-2026 wyznaczają okres, w którym można rozpocząć korzystanie z przedmiotowej ulgi, a po jego rozpoczęciu podatnik zachowuje prawo do jej pełnego wykorzystania, aż do momentu pełnej amortyzacji środka trwałego, stanowiącego koszt poniesiony na robotyzację. W stosunku do maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 r., spółka w dalszym ciągu będzie uprawniona do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p. aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 r. Z punktu widzenia korzystania z ulgi na robotyzację najistotniejsze jest to, aby doszło do poniesienia wydatków na robotyzację w okresie 2022-2026. Natomiast fakt, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych będzie miało miejsce w latach, podatkowych późniejszych niż 2026 r., jest bez znaczenia dla korzystania z ulgi na robotyzację. Spółce w dalszym ciągu będzie przysługiwało prawo do rozliczenia ulgi na robotyzacje w całości, aż do pełnego zamortyzowania maszyn.

W przeciwnym razie prowadziłoby to do niesprawiedliwego wykorzystania ulgi - podatnicy, którzy wybrali szybszy sposób amortyzacji lub nabyli robota przemysłowego na początku okresu 2022-2026, mogliby wykorzystać ulgę na robotyzację w pełni. Z kolei podatnicy, którzy wybrali dłuższy sposób amortyzacji podatkowej lub nabyli robota przemysłowego na końcu okresu 2022-2026, nie mogliby wykorzystać ulgi na robotyzację w pełni. Niewątpliwie celem ustawodawcy było to, aby krajowi podatnicy zwiększyli nakłady na robotyzację i automatyzację swoich przedsiębiorstw. Dlatego nie jest dopuszczalne, aby nie mogli oni w pełni wykorzystać ulgi na robotyzację, tym bardziej, jeśli była ona dla nich zachętą do poniesienia określonego wydatku.”

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, będzie ona miała prawo do wykorzystania ulgi na robotyzację także w latach po roku 2026, aż do całkowitego zamortyzowania aktywów - zakładając oczywiście, że Spółka osiągnie w tym latach dochód z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm., dalej: „ustawa nowelizująca”), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej.

Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) art. 38eb, który w ust. 1 stanowi, że:

Według art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT:

Z powyższych przepisów wynika, że ulga polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów. Ulga została wprowadzona na 5 lat i obejmuje wydatki, które będą poniesione na robotyzację w latach 2022-2026, czyli po raz pierwszy w rozliczeniu za rok 2022. W podatku dochodowym od osób prawnych odliczenie ma zastosowanie do kosztów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację podlegają odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiących roboty przemysłowe, urządzenia, maszyny lub wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, nabytych i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych do 31 grudnia 2026 r. i czy stanowią one koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację w latach późniejszych niż 2026 rok, aż do momentu pełnego ich zamortyzowania.

Odnosząc się do powyższej wątpliwości Spółki wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Ponadto, w myśl art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Natomiast jak stanowi art. 16g ust. 3 ww. ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Odpisy amortyzacyjne dokonywane są od wartości początkowej środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, którą stanowi cena nabycia wskazana w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Ponadto, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że przepis art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT pozwala na ponadnormatywne odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych, w momencie gdy stają się one kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Zatem, podatnik może skorzystać z tego odliczenia, co do zasady, wraz z dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych od zakupionych robotów/maszyn/urządzeń.

W przypadku nabycia i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych fabrycznie nowych aktywów, spełniających warunki określone w art. 38eb ustawy o CIT, w sytuacji osiągania przez podatnika dochodów z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych – odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej tych składników dokonane w latach 2022-2026 będą podlegały rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację.

W związku z powyższym, nie można podzielić Państwa stanowiska zgodnie z którym, w stosunku do aktywów, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, w dalszym ciągu będą Państwo uprawnieni do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 r.

W przypadku nabycia i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (zarówno przed 1 stycznia 2022 r., jak i po tym dniu) fabrycznie nowych aktywów, spełniających warunki określone w art. 38eb ustawy o CIT, w sytuacji osiągania przez podatnika dochodów z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych – odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej tych składników tylko dokonane w latach 2022-2026 będą podlegały rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację.

Jak już bowiem wskazano wcześniej, ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Odliczenie w myśl art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r. Ulga dotyczy wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu w latach 2022-2026. W związku z powyższym, ze względu na czasowy charakter przepisów ulgi na robotyzację, odpisy amortyzacyjne powstałe, po 31 grudnia 2026 roku nie będą mogły podlegać ponadnormatywnemu odliczeniu z tytułu ulgi na robotyzację. Tym samym, jeśli amortyzacja aktywów nie zakończy się w 2026 r., to Spółka nie będzie mogła skorzystać z odliczenia na podstawie art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT w późniejszych latach.

Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko, w myśl którego będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu ulgi na robotyzację w latach następujących po roku 2026, aż do pełnego zamortyzowania aktywów, tj. robotów przemysłowych, maszyn, urządzeń oraz wartości niematerialnych i prawnych (nabytych przed końcem 2026 r.), o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT – jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku sądu administracyjnego stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.