0111-KDIB2-1.4010.387.2026.2.AG

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

3 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo - na wezwanie Organu - pismem z 10 sierpnia 2026 r.

 

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

 

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

         (A)

reprezentowana przez:

         (B)

2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

(C)

(D)

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 I. Informacje ogólne

W drodze decyzji Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego w (…) została zarejestrowana PGK. Okres funkcjonowania PGK został przedłużony na okres pięciu lat podatkowych, tj. na okres od (…) 2021 r. do (…) 2026 r. w drodze decyzji Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego wydanej (…).

Jednocześnie w 2024 r. podjęto decyzję aby rok podatkowy PGK uległ zmianie w taki sposób, że rokiem podatkowym będzie rok kalendarzowy, tj. okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych rozpoczynający się 1 stycznia a kończący 31 grudnia. Pierwszy rok podatkowy PGK po zmianie trwał 13 miesięcy, rozpoczął się 1 grudnia 2024 r. oraz zakończył 31 grudnia 2025 r. Wnioskodawca złożył zeznanie (CIT-AB) za tenże rok podatkowy w marcu 2026 r. tj. z zachowaniem terminu przewidzianego w ustawie o CIT (art. 27 ust. 1 ustawy o CIT). Jednocześnie ostatni rok podatkowy PGK trwa od 1 stycznia 2026 r. i zakończy się 31 grudnia 2026 r. Dodatkowo, z uwagi na zmianę roku podatkowego PGK, przedłużony został również okres jej funkcjonowania o 1 miesiąc, tj. do 31 grudnia 2026 r. Zmiany, o których mowa w niniejszym ustępie, są przedmiotem decyzji wydanej przez Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego (…).

PGK należy do grupy kapitałowej, która jest (…). Wnioskodawca jest podatnikiem CIT.

W skład PGK wchodzi m.in.:

a) (C) która prowadzi wyspecjalizowaną działalność na rynku (…) (dalej: „(C)”).

b) (D) (dawniej: (…); dalej „(D)”), która prowadzi działalność w zakresie (…).

Z uwagi na konieczność rozdzielenia działalności (…) wynikającej z dostosowania do wymogów wynikających (…) ustawy z (…), (…) 2026 r. nastąpiło wydzielenie Oddziału (…) do dedykowanej spółki, tj. (D) (podział przez wydzielenie).

Działanie to umożliwiło zastosowanie sukcesji generalnej i przeniesienie większości pozwoleń, koncesji i umów niezbędnych do zachowania ciągłości funkcjonowania Oddziału (…), w tym zapewnienia niezakłóconej realizacji obowiązków przedsiębiorstwa (…). Należy przy tym zaznaczyć, że wydzielany w ramach procesu podziału zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Oddział (…) spełniał definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej także: „ZCP”), o której mowa w art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, co znalazło potwierdzenie w wydanej 6 października 2025 r. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) indywidualnej interpretacja prawa podatkowego (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.444.2025.1.JF).

Przeniesienie działalności Oddziału (…) nastąpiło w ramach podziału przez wydzielenie, o którym mowa art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”). Zgodnie z 529 § 1 pkt 4 KSH, podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział przez wydzielenie).

(C) i (D) są czynnymi podatnikami VAT i posiadają siedziby oraz zarządy na terytorium Polski. (B) jest spółką reprezentującą PGK oraz spółką dominującą względem Spółki Dzielonej oraz względem Spółki Przejmującej, tj. posiada w nich 100% udziałów (dalej: „Udziałowiec”).

II. Opłata mocowa - informacje ogólne

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 610 ze zm., dalej: „UoRM”), operator systemu, tj. (E) (dalej: „Operator”) pobiera opłatę (dalej: „opłata mocowa”) na wypłatę wynagrodzenia za wykonywanie obowiązków mocowych, odpowiadającą kosztom zakupionego obowiązku mocowego oraz uzasadnionym kosztom, o których mowa w art. 77 ust. 4 i 9 UoRM.

 

Operator pobiera opłatę mocową od (art. 69 ust. 2 UoRM):

 a) Odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej,

 b) Odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej, do którego energia elektryczna jest dostarczana za pośrednictwem linii bezpośredniej;

 c) operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, (dalej: „płatnik opłaty mocowej”),

 d) przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty mocowej, przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej,

 e) przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej,

  f) przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej, przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej.

 

Z kolei płatnik opłaty mocowej pobiera opłatę mocową od przyłączonych bezpośrednio do jego sieci dystrybucyjnej: (art. 69 ust. 3 UoRM):

 a) odbiorcy końcowego;

 b) odbiorcy końcowego, przyłączonego bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, do którego energia elektryczna jest dostarczana za pośrednictwem linii bezpośredniej;

 c) przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędącego płatnikiem opłaty mocowej; 

d) przedsiębiorstwa energetycznego wytwarzającego energię elektryczną;

e) przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie magazynowania energii elektrycznej.

Przepis art. 69 ust. 8 UoRM określa, że Operator, płatnik opłaty mocowej oraz przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania, dystrybucji lub wytwarzania energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty mocowej, uwzględniają w taryfie za usługi przesyłania, dystrybucji lub sprzedaży energii elektrycznej wysokość stawek opłaty mocowej, o których mowa w art. 70 UoRM, oraz warunki ich stosowania.

Natomiast w myśl art. 70 UoRM, stawkę opłaty mocowej dla odbiorców końcowych ustala się jako stawkę stosowaną do wolumenu energii elektrycznej pobranej z sieci lub dostarczonej linią bezpośrednią w wybranych godzinach doby, wyrażoną w złotych za kWh energii elektrycznej.

Zgodnie z brzmieniem art. 74 ust. 3 i 4 UoRM, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „URE”), kalkuluje stawki opłaty mocowej na dany rok kalendarzowy, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, które następnie publikuje w Biuletynie URE do dnia 31 października poprzedniego roku.

Płatnicy opłaty mocowej oraz przedsiębiorstwa energetycznego przekazują Operatorowi informacje o sumie należnych opłat mocowych w zakresie i terminach określonych w Rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z 5 września 2024 r. w sprawie opłaty mocowej (dalej: „ROM”). Jednocześnie przekazują Operatorowi środki pieniężne z opłaty mocowej należne za dany okres rozliczeniowy w sposób i w terminach określonych w ROM (art. 75 ust. 1 i 3 UoRM).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ROM okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy Operatorem a płatnikiem opłaty mocowej jest miesiąc kalendarzowy. Jednocześnie okresem rozliczeniowym dla rozliczeń dokonywanych pomiędzy płatnikiem opłaty mocowej a odbiorcami końcowymi i przedsiębiorstwami energetycznymi jest okres, w którym są dokonywane rozliczenia za energię elektryczną lub za świadczone usługi dystrybucji energii elektrycznej (§ 2 ust. 2 pkt 1 ROM).

Płatnik opłaty mocowej przekazuje Operatorowi informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w terminie do 9. dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego (§ 4 ust. 1 ROM).

Płatnik opłaty mocowej, przekazuje Operatorowi należne za dany okres rozliczeniowy środki z tytułu opłaty mocowej w terminie do 19 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po danym okresie rozliczeniowym, na podstawie wystawionych faktur, na wskazane rachunki bankowe (§ 3 ROM).

Mając na uwadze przywołane powyżej przepisy UoRM i ROM, (D) - (…) - spełnia definicję płatnika opłaty mocowej. Tym samym spoczywa na niej szereg obowiązków w tym m.in.:

 a) pobranie opłaty mocowej od przyłączonych bezpośrednio do jego sieci dystrybucyjnej odbiorców końcowych oraz ewentualnie przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 69 ust. 3 UoRM,

 b) przekazanie Operatorowi informacji o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w terminie do 9 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego,

 c) przekazanie Operatorowi należnych za dany okres rozliczeniowy środków z tytułu opłaty mocowej w terminie do 19 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po danym okresie rozliczeniowym, na podstawie wystawionych faktur, na wskazane rachunki bankowe.

III. Konieczność wystawienia faktur korygujących dotyczących opłaty mocowej

W odniesieniu do 2025 r. (C) realizowała obowiązki spoczywające na płatniku opłaty mocowej. Pobierała opłatę mocową, kalkulowała i przekazywała Operatowi informacje o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej dla kolejnych okresów rozliczeniowych oraz na podstawie wystawionych przez Operatora faktur, przekazywała należne środki z tytułu opłaty mocowej.

Z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności i rozliczeń (…), kalkulacja sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej za dany miesiąc bazowała zasadniczo na dwóch głównych elementach, tj. danych z systemów księgowych odnoszących się do wystawionych faktur oraz uzupełniająco szacunkach (niezbędnych m.in. z uwagi na dłuższe okresy rozliczeniowe ustalone z niektórymi klientami, czy też brak regulacji zewnętrznych nakładających obowiązek odczytu danych pomiarowych na dany dzień przypadający przed 9 dniem danego miesiąca).

Mając na uwadze znaczny poziom skomplikowania kalkulacji opłaty mocowej oraz wprowadzone w 2025 r. zmiany ewidencyjne w systemach księgowych, zidentyfikowane zostały przez (C) błędy w sumach należnych środków z tytułu opłaty mocowej wskazanych Operatowi za poszczególne okresy rozliczeniowe 2025 r. W efekcie zaniżone zostały kwoty na fakturach wystawionych z tego tytułu na (C) przez Operatora.

Informacje na temat skorygowanych sum należnych środków z tytułu opłaty mocowej za poszczególne okresy rozliczeniowe 2025 r. zostały przekazane do Operatora w 2026 r. Operator wystawił na (C) odpowiednie faktury korygujące in plus w maju 2026 r. (dalej: „Korekty”). Z uwagi na fakt, iż zobowiązania wynikające z faktur korygujących dotyczących opłaty mocowej związane są z działalnością w zakresie (…) wydzielonej z (C) do (D) - faktury te zostały zaksięgowane przez (D), która jednocześnie uregulowała zobowiązania z tego tytułu na rzecz Operatora. Korekty zostały otrzymane i zaksięgowane w maju 2026 r.

Na dzień 1 stycznia 2026 r. zostało zawiązane z tego tytułu rozliczenie międzyokresowe bierne w (C) w korespondencji z kontem kosztów bilansowych niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Następnie w ramach rozliczenia księgowego unbundlingu nierozliczona z fakturami korygującymi pozycja rozliczeń międzyokresowych biernych została przeniesiona do ksiąg (D).

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 10 sierpnia 2026 r. w odpowiedzi na prośbę Organu o jednoznaczne doprecyzowanie/wyjaśnienie czy faktury pierwotne w momencie ich wystawiania zawierały błędy rachunkowe lub oczywiste pomyłki, czy też powodem wystawienia faktur korygujących były późniejsze zdarzenia, które modyfikowały następczo pierwotne zdarzenia gospodarcze oraz jakie dokładnie stwierdzono błędy i w jaki sposób doszło do ich powstania, wskazali Państwo m.in.:

Jak wskazano w przedstawionym opisie stanu faktycznego, Płatnicy opłaty mocowej - tym samym również (D), a przed unbundlingiem (C) - są zobowiązani do przekazywania Operatorowi (…) informacji o sumie należnych opłat mocowych w zakresie i terminach określonych w Rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z 5 września 2024 r. w sprawie opłaty mocowej (dalej: „ROM”). Płatnik opłaty mocowej przekazuje Operatorowi informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w terminie do 9 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego (§ 4 ust. 1 ROM).

Tym samym stwierdzone błędy dotyczą przekazania przez (C) do Operatora zaniżonego wolumenu sprzedaży opłaty mocowej oraz informacji o zaniżonej sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej.

Z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności i rozliczeń (…), kalkulacja sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej wykonywana przez (C)/(D) za dany miesiąc bazowała zasadniczo na dwóch głównych elementach, tj. danych z systemów księgowych odnoszących się do wystawionych faktur oraz uzupełniająco szacunkach (niezbędnych m.in. z uwagi na dłuższy okres rozliczenia końcowego ustalony z niektórymi klientami, czy też brak regulacji zewnętrznych nakładających obowiązek odczytu danych pomiarowych na dany dzień przypadający przed 9 dniem danego miesiąca). Mając na uwadze znaczny poziom skomplikowania kalkulacji opłaty mocowej oraz wprowadzone w 2025 r. zmiany ewidencyjne w systemach księgowych, zidentyfikowane zostały przez (C) błędy w sumach należnych środków z tytułu opłaty mocowej wskazanych Operatowi za poszczególne okresy rozliczeniowe 2025 r. Błędy te wynikały bezpośrednio z:

        I. Wprowadzonych w 2025 r. zmian w procesach księgowych, które wpłynęły na funkcjonowanie modelu kalkulacji opłaty mocowej. Zmiany w procesach księgowych dotyczyły okresu sprawozdawczego (wyznaczanego przez miesiąc księgowania dokumentu), w którym księgowane były faktury z tytułu prognozowanych wartości poboru energii wystawiane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym dokonywana była dostawa energii (dalej: „Prognozy”), wystawianych na rzecz klientów nabywających energię (…). Przed wprowadzeniem zmian, Prognozy były księgowane za pośrednictwem szyny integracyjnej, w okresie sprawozdawczym tożsamym z miesiącem rozliczeniowym poboru energii, którego Prognoza dotyczyła. Natomiast po zmianach, Prognoza była księgowana w okresie sprawozdawczym tożsamym z miesiącem wystawienia Prognozy. Przykładowo, dla Prognozy wystawionej w lipcu, dotyczącej prognozowanego poboru energii za sierpień:

- przed zmianą: okresem, w którym księgowana była Prognoza był sierpień,

- po zmianie: okresem księgowania był lipiec.

W efekcie powyższych zmian, przy generowaniu danych za określony miesiąc sprawozdawczy za pomocą niezaktualizowanych raportów systemu wykorzystywanego m.in. do raportowania danych dotyczących opłaty mocowej (dalej: „Hurtownia danych”), uwzględniane były również Prognozy odnoszące się do poboru energii w kolejnych miesiącach rozliczeniowych. Powodowało to zawyżenie prezentowanego w raportach z Hurtowni danych poziomu sprzedaży uznawanej za zafakturowaną dla danego okresu rozliczeniowego. Raport tworzony w Hurtowni danych bazował na danych z szyny integracyjnej, przy wykorzystaniu której księgowane są dokumenty z systemu bilingowego do systemu księgowego. Błąd w raporcie generowanym w Hurtowni danych wynikał z braku uwzględnienia w raporcie zmiany schematu księgowania Prognoz.

Kalkulacja wolumenu do opłaty mocowej za dany okres rozliczeniowy (miesiąc kalendarzowy), odbywa się w oparciu o prognozowany wolumen zużytej energii (…) w danym miesiącu. Jest to dana wyjściowa. Ilość energii elektrycznej podlegającej opłacie mocowej, wyznaczona jest na podstawie profilu standardowego określonego w (…) zatwierdzonej przez (…) w odpowiednich godzinach i dobach, w których pobierana jest opłata mocowa (od 7:00 do 21:59) (dalej: „Prognozowany wolumen opłaty mocowej”). Przy kalkulacji opłaty mocowej poziom sprzedaży wymagającej oszacowania ustalany był poprzez porównanie Prognozowanego wolumenu opłaty mocowej z wolumenem sprzedaży opłaty mocowej wynikającym z wystawionych faktur. Różnica pomiędzy tymi wartościami stanowiła wolumen niezafakturowanej sprzedaży podlegający oszacowaniu.

W konsekwencji zawyżenie w Hurtowni danych poziomu sprzedaży uznawanej za zafakturowaną powodowało zaniżenie wolumenu niezafakturowanej sprzedaży podlegającego oszacowaniu. Prowadziło to do zaniżenia szacunku opłaty mocowej. Wyznaczony w ten sposób błędny szacunek był następnie ujmowany w systemie SAP wraz z danymi wynikającymi z wystawionych faktur. Dane fakturowe zaewidencjonowane w SAP nie były objęte opisaną nieprawidłowością i odzwierciedlały rzeczywisty poziom sprzedaży zafakturowanej dla danego okresu sprawozdawczego. Źródłem danych o wysokości opłaty mocowej przekazywanych do Operatora były faktury ujęte w systemie SAP oraz szacunki ujęte w systemie SAP. W związku z tym, mimo że dane fakturowe w SAP były prawidłowe, zaniżony szacunek powodował zaniżenie łącznego wolumenu sprzedaży opłaty mocowej oraz sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej wykazywanych Operatorowi za poszczególne okresy 2025 r.

       II. Rozbieżności pomiędzy Prognozowanym wolumenem opłaty mocowej, a wolumenem rzeczywistym, co w konsekwencji spowodowało również odchylenie na sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej.

W efekcie zaniżone zostały kwoty na fakturach wystawionych z tego tytułu przez Operatora na (C). Wnioskodawca pragnie przy tym podkreślić, że przedmiotowe faktury są wystawiane właśnie przez Operatora, a zadanie spoczywające na (D) - a przed unbundlingiem (C) - sprowadza się do przekazania danych Operatorowi o wolumenie sprzedaży opłaty mocowej oraz sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej.

Pytania

1) Czy w odniesieniu do Korekt zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, tym samym czy należy uznać, że Korekty są spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką?

2) W którym okresie rozliczeniowym powinny zostać rozpoznane koszty wynikające z Korekt?

3) Który podmiot (tj. (C) czy (D)) powinien rozpoznać koszty wynikające z Korekt?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

1) Korekty nie są spowodowane błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką, tym samym w odniesieniu do Korekt nie znajdzie zastosowania [winno być: znajdzie zastosowanie - przypis Organu] art. 15 ust. 4i ustawy o CIT.

2) Koszty wynikające z Korekt powinny zostać rozpoznane w maju 2026 r., tj. w dacie otrzymania Korekt.

3) Koszty wynikające z Korekt powinny zostać rozpoznane przez (D).

Uzasadnienie

 I. Sukcesja generalna

Zgodnie z generalną zasadą, osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im, w planie podziału, składnikami majątku (art. 93c ust. 1 Ordynacji Podatkowej).

Powyższy przepis stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c ust. 2 Ordynacji Podatkowej).

Uregulowanie to jest wyrazem, tzw. zasady sukcesji ograniczonej. Oznacza ono, iż spółka przejmująca jest następcą podatkowym spółki dzielonej, ale tylko w takim zakresie, w jakim prawa i obowiązki podatkowe pozostają w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku.

W praktyce oznacza to, iż przedmiotem sukcesji są tylko te prawa i obowiązki podatkowe, które łącznie spełniają następujące warunki:

- pozostają w związku z przejmowaną zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa;

- (powstały przed dniem sukcesji (stały się przed podziałem „stanami otwartymi”) oraz

- nie zostały zrealizowane przez spółkę dzieloną (są nadal „stanami otwartymi” na dzień podziału).

A contrario, w związku z faktem, iż przedmiotem sukcesji są „prawa i obowiązki”, to te z nich, które uległy konkretyzacji do dnia podziału (a więc te zdarzenia, których skutki, tj. rozpoznanie przychodu lub kosztu, zaistniały dla celów podatkowych przed podziałem) nie będą przedmiotem sukcesji - nie będą miały bowiem przymiotu praw i obowiązków (oraz nie będą „stanami otwartymi”).

Podsumowując, w przypadku podziału przez wydzielenie decydujące znaczenie ma więc okoliczność, czy dane prawo lub obowiązek powstało i istniało do dnia wydzielenia. Wniosek taki wynika z literalnej wykładni art. 93c Ordynacji Podatkowej, zgodnie z którym sukcesji podlegają prawa i obowiązki „pozostające” w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku. W przepisie tym ustawodawca posłużył się czasem teraźniejszym. Stąd, przedmiotem sukcesji mogą być wyłącznie „stany otwarte”, tj. prawa i obowiązki, które na dzień wydzielenia „pozostają” jeszcze w związku z przydzielonymi spółce przejmującej składnikami majątku. Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że przepis ten nie odnosi się do praw i obowiązków, które „pozostawały” w związku z danymi składnikami majątku do dnia wydzielenia.

W konsekwencji, jeżeli dane prawo bądź obowiązek powstało do dnia wydzielenia lub dotyczy okresu poprzedzającego podział (powinno być rozliczone w tym właśnie czasie), skutki podatkowe z nim związane ściśle wiążą się z rozliczeniami podatkowymi (C) - tj. na dzień wydzielenia nie „pozostają” w związku z wydzielanym majątkiem ZCP.

Powyższe stanowisko w zakresie rozumienia sukcesji generalnej potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z 25 marca 2021 r. sygn. akt II FSK 3239/18 oraz w wyroku z 26 lipca 2019 r. sygn. akt II FSK 2821/17.

Konkluzje te wspierane są również przez organy podatkowe, m.in. Dyrektora KIS z 27 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4017.10.2023.2.AND; z 27 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4017.9.2023.2.AW; z 11 stycznia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.638.2023.2.RH; z 21 grudnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4017.10.2023.1.KK; z 23 listopada 2021r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.498.2021.1.BM.

II. Korekty kosztu uzyskania przychodu

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są zasadniczo potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4 ustawy o CIT).

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

  - sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

  - złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4b pkt 1 i 2 ustawy o CIT).

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w art. 15 ust. 4b pkt 1 albo pkt 2 ustawy o CIT, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c ustawy o CIT).

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e ustawy o CIT).

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty (art. 15 ust. 4i ustawy o CIT). Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa powyżej, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów (art. 15 ust. 4j ustawy o CIT). Zgodnie z art. 15 ust. 4k ustawy o CIT, powyższe regulacje nie znajdują zastosowania do: (i) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu (ii) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e ustawy o CIT.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęć „błąd rachunkowy” i „inna oczywista omyłka”, a zatem należy odwołać się do ich definicji słownikowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), błędem jest „niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia, wymowy” oraz „niewłaściwe posunięcie” lub „fałszywe mniemanie o czymś”, zaś błędem rzeczowym jest „błąd dotyczący treści istoty czegoś”. Natomiast, przez rachunki należy rozumieć „obliczanie za pomocą działań arytmetycznych; też: liczby, pozycje, rubryki, na których ma się to zadanie wykonać”, a także „podsumowany spis należności za towar lub usługi” oraz „wyrażony w liczbach stan majątku albo kapitału jako rezultat obrotów finansowych; też: zapis wpływów i wydatków”.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że za błąd rachunkowy należy uznać wskazanie na fakturze nieprawidłowych cen lub wartości towarów. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru albo nieprawidłowe przeliczenie pierwotnej faktury wskutek zastosowania niewłaściwej ilości dostarczonego towaru. Natomiast definicja słownikowa omyłki wskazuje, iż należy ją rozumieć jako „spostrzeżenie, osąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W rezultacie, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest błędem rachunkowym.

Jednocześnie, powyższe okoliczności muszą mieć charakter „pierwotny”, a „omyłka” - charakter „oczywisty”, czyli niebudzący wątpliwości. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie” (por. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 19 listopada 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.351.2021.9.AN).

Jednocześnie w wyroku NSA z 27 października 2023 r., sygn. II FSK 374/21 podniesiono, że: „(…) w treści art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p. nie zawarto odniesienia do sytuacji, czy okoliczności, które modyfikowałyby następczo pierwotne zdarzenie gospodarcze i wystawioną uprzednio fakturę w późniejszym czasie. Przepis ten nie dotyczy wobec tego wyłącznie takich sytuacji, gdy faktura korygująca została wystawiona z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę kosztów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. udzielenie rabatu, obniżenie ceny, bądź zwrotu towaru z powodu realizacji uprawnień z gwarancji lub rękojmi”.

Odnosząc powyższe do przedmiotowego stanu faktycznego należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że nie mamy tutaj do czynienia sytuacją, o której mowa w art. 15 ust. 4k ustawy o CIT. Korekty nie odnoszą się do zobowiązania podatkowego, które uległo przedawnieniu oraz nie dotyczą korekt, o których mowa w art. 11e Ustawy o CIT.

Jednocześnie - w ocenie Wnioskodawcy - w analizowanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia ani z „błędem rachunkowym”, ani z „inną oczywistą omyłką”. Operator wystawił faktury poprawnie, w oparciu o sumę należnych środków z tytułu opłaty mocowej przekazaną terminowo przez (C). Trudno mówić więc tutaj o błędzie rachunkowym po jego stronie. Podobnie mając na uwadze okoliczności sprawy, w tym znaczny poziom skomplikowania kalkulacji opłaty mocowej, a także zmiany ewidencyjne w systemach księgowych, przyczyną Korekty nie jest omyłka o charakterze oczywistym.

Stąd też - zdaniem Wnioskodawcy - Korekty nie są spowodowane błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką. Tym samym w odniesieniu do Korekt nie znajdzie zastosowania [winno być: znajdzie zastosowanie - przypis Organu] art. 15 ust. 4i ustawy o CIT. To z kolei prowadzi do wniosku, że koszty wynikające z Korekt powinny one zostać rozpoznane w maju 2026 r. tj. w miesiącu, w którym zostały otrzymane i zaksięgowane przez (D).

Co więcej, mając na względzie wyżej przytoczone przepisy/zasady dotyczące sukcesji praw i obowiązków wskazane w art. 93c Ordynacji Podatkowej, koszty wynikające z Korekt, powinny zostać zaliczone do kosztów w całości przez (D).

Znajduje to potwierdzenie w uzyskanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej wydanej 3 lipca 2025 r. przez Dyrektora KIS interpretacji indywidualnej sygn. 0111-KDWB.4010.41.2025.1.APA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. Zatem, inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Aby odnieść się do Państwa wątpliwości będących przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia, który podmiot i w jakim okresie rozliczeniowym powinien rozpoznać koszty wynikające z Korekt, należy w pierwszej kolejności ustalić co było przyczyną, powodującą konieczność wystawienia ww. Korekt.

Jak wynika z art. 15 ust. 4i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”:

W myśl art. 15 ust. 4j ustawy o CIT,

 

Natomiast art. 15 ust. 4k cytowanej ustawy, wprowadza zastrzeżenie, że:

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do:

1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu;

2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uzależniają momentu korekty kosztów (przychodów) od faktu czy ta korekta powoduje zwiększenie czy zmniejszenie kosztów (przychodów). Jedyną przesłanką decydująca o momencie, w którym należy skorygować koszty (przychody) jest okoliczność czy przyczyna korekty wynika z błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki czy też jest wynikiem odrębnego zdarzenia gospodarczego niewynikającego z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki.

Moment ujęcia faktury korygującej, zarówno po stronie przychodów, jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura, a mianowicie jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT lub błędy rachunkowe), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej.

Natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca została wystawiona z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru - fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia w przypadku korekty przychodów i odpowiednio z datą otrzymania w przypadku korekty kosztów.

Podsumowując, w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o momencie dokonania korekty przychodów oraz korekty kosztów podatkowych, wynikającej z otrzymanej faktury korygującej, decydują przyczyny skutkujące koniecznością jej dokonania.

Ustawa CIT nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których mowa w art. 15 ust. 4i. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Stąd, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości przeanalizować należy wskazane we wniosku okoliczności, które doprowadziły do konieczności wystawienia faktur korygujących.

Jak wynika z opisu sprawy, w skład Podatkowej Grupy Kapitałowej (…) wchodzą (C) oraz (D).

W styczniu 2026 r. z (C) został wydzielony do (D) Oddział (…). Wydzielenia dokonano z uwagi na konieczność dostosowania się do wymogów wynikających z przepisów ustawy Prawo energetyczne. Działanie to umożliwiło zastosowanie sukcesji generalnej i przeniesienie większości pozwoleń, koncesji i umów niezbędnych do zachowania ciągłości funkcjonowania Oddziału (…).

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 610 ze zm., dalej: „UoRM”), operator systemu, tj. (…) (dalej: „Operator”) pobiera opłatę (dalej: „opłata mocowa”), m.in. od operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, (dalej: „płatnik opłaty mocowej”). Z kolei płatnik opłaty mocowej pobiera opłatę mocową od podmiotów przyłączonych bezpośrednio do jego sieci dystrybucyjnej.

Płatnicy opłaty mocowej oraz przedsiębiorstwa energetycznego przekazują Operatorowi informacje o sumie należnych opłat mocowych w zakresie i terminach określonych w Rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z 5 września 2024 r. w sprawie opłaty mocowej (dalej: „ROM”). Jednocześnie przekazują Operatorowi środki pieniężne z opłaty mocowej należne za dany okres rozliczeniowy w sposób i w terminach określonych w ROM (art. 75 ust. 1 i 3 UoRM).

Płatnik opłaty mocowej przekazuje Operatorowi informację o sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej, w terminie do 9 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po zakończeniu okresu rozliczeniowego (§ 4 ust. 1 ROM), a następnie - w terminie do 19 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po danym okresie rozliczeniowym - przekazuje Operatorowi należne za dany okres rozliczeniowy środki z tytułu opłaty mocowej, na podstawie wystawionych faktur, na wskazane rachunki bankowe (§ 3 ROM).

W odniesieniu do 2025 r. (C) realizowała obowiązki spoczywające na płatniku opłaty mocowej, natomiast od dnia wydzielenia Oddziału (…), obowiązki płatnika przejęła (D).

Z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności i rozliczeń (…), kalkulacja sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej za dany miesiąc bazowała zasadniczo na dwóch głównych elementach, tj. danych z systemów księgowych odnoszących się do wystawionych faktur oraz uzupełniająco szacunkach.

W 2025 r. (C) zidentyfikowała błędy w sumach należnych środków z tytułu opłaty mocowej wskazanych Operatowi za poszczególne okresy rozliczeniowe 2025 r. W efekcie zaniżone zostały kwoty na fakturach wystawionych z tego tytułu na (C) przez Operatora.

Informacje na temat skorygowanych sum należnych środków z tytułu opłaty mocowej za poszczególne okresy rozliczeniowe 2025 r. zostały przekazane do Operatora w 2026 r. Operator wystawił na (C) odpowiednie faktury korygujące in plus w maju 2026 r. (dalej: „Korekty”).

W uzupełnieniu wniosku, opisali Państwo mechanizm powstania ww. błędów.

Błędy te wynikały bezpośrednio z wprowadzonych w 2025 r. zmian w procesach księgowych, które wpłynęły na funkcjonowanie modelu kalkulacji opłaty mocowej. Zmiany w procesach księgowych dotyczyły okresu sprawozdawczego (wyznaczanego przez miesiąc księgowania dokumentu), w którym księgowane były faktury z tytułu prognozowanych wartości poboru energii wystawiane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym dokonywana była dostawa energii (dalej: „Prognozy”), wystawianych na rzecz klientów nabywających energię (…).

Przed wprowadzeniem zmian, Prognozy były księgowane za pośrednictwem szyny integracyjnej, w okresie sprawozdawczym tożsamym z miesiącem rozliczeniowym poboru energii, którego Prognoza dotyczyła. Natomiast po zmianach, Prognoza była księgowana w okresie sprawozdawczym tożsamym z miesiącem wystawienia Prognozy. Przykładowo, dla Prognozy wystawionej w lipcu, dotyczącej prognozowanego poboru energii za sierpień:

- przed zmianą: okresem, w którym księgowana była Prognoza był sierpień,

- po zmianie: okresem księgowania był lipiec.

W efekcie powyższych zmian, przy generowaniu danych za określony miesiąc sprawozdawczy za pomocą niezaktualizowanych raportów systemu wykorzystywanego, m.in. do raportowania danych dotyczących opłaty mocowej (dalej: „Hurtownia danych”), uwzględniane były również Prognozy odnoszące się do poboru energii w kolejnych miesiącach rozliczeniowych. Powodowało to zawyżenie prezentowanego w raportach z Hurtowni danych poziomu sprzedaży uznawanej za zafakturowaną dla danego okresu rozliczeniowego. Raport tworzony w Hurtowni danych bazował na danych z szyny integracyjnej, przy wykorzystaniu której księgowane są dokumenty z systemu bilingowego do systemu księgowego. Błąd w raporcie generowanym w Hurtowni danych wynikał z braku uwzględnienia w raporcie zmiany schematu księgowania Prognoz.

Kalkulacja wolumenu do opłaty mocowej za dany okres rozliczeniowy (miesiąc kalendarzowy), odbywa się w oparciu o prognozowany wolumen zużytej energii (..,) w danym miesiącu. Jest to dana wyjściowa. Ilość energii elektrycznej podlegającej opłacie mocowej, wyznaczona jest na podstawie profilu standardowego określonego w (…) w odpowiednich godzinach i dobach, w których pobierana jest opłata mocowa (od 7:00 do 21:59) (dalej: „Prognozowany wolumen opłaty mocowej”). Przy kalkulacji opłaty mocowej poziom sprzedaży wymagającej oszacowania ustalany był poprzez porównanie Prognozowanego wolumenu opłaty mocowej z wolumenem sprzedaży opłaty mocowej wynikającym z wystawionych faktur. Różnica pomiędzy tymi wartościami stanowiła wolumen niezafakturowanej sprzedaży podlegający oszacowaniu.

W konsekwencji zawyżenie w Hurtowni danych poziomu sprzedaży uznawanej za zafakturowaną powodowało zaniżenie wolumenu niezafakturowanej sprzedaży podlegającego oszacowaniu. Prowadziło to do zaniżenia szacunku opłaty mocowej.

Wyznaczony w ten sposób błędny szacunek był następnie ujmowany w systemie SAP wraz z danymi wynikającymi z wystawionych faktur. Dane fakturowe zaewidencjonowane w SAP nie były objęte opisaną nieprawidłowością i odzwierciedlały rzeczywisty poziom sprzedaży zafakturowanej dla danego okresu sprawozdawczego. Źródłem danych o wysokości opłaty mocowej przekazywanych do Operatora były faktury ujęte w systemie SAP oraz szacunki ujęte w systemie SAP. W związku z tym, mimo że dane fakturowe w SAP były prawidłowe, zaniżony szacunek powodował zaniżenie łącznego wolumenu sprzedaży opłaty mocowej oraz sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej wykazywanych Operatorowi za poszczególne okresy 2025 r.

Rozbieżności pomiędzy Prognozowanym wolumenem opłaty mocowej, a wolumenem rzeczywistym, co w konsekwencji spowodowało również odchylenie na sumie należnych środków z tytułu opłaty mocowej. W efekcie zaniżone zostały kwoty na fakturach wystawionych z tego tytułu przez Operatora na (C).

Na tle tak przedstawionego zdarzenia i w świetle przytoczonych przepisów, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym Korekty nie są spowodowane błędem rachunkowym lub oczywistą omyłką.

Jak sami Państwo wskazali, bezpośrednią przyczyną błędnej kalkulacji wolumenu do opłaty mocowej, były zmiany w procesach księgowych. Błąd w raporcie generowanym w Hurtowni danych wynikał z braku uwzględnienia w raporcie zmiany schematu księgowania Prognoz (raporty systemu nie zostały zaktualizowane). W konsekwencji zawyżenie w Hurtowni danych poziomu sprzedaży uznawanej za zafakturowaną powodowało zaniżenie wolumenu niezafakturowanej sprzedaży podlegającego oszacowaniu. Z kolei zaniżony szacunek powodował zaniżenie łącznego wolumenu sprzedaży opłaty mocowej oraz sumy należnych środków z tytułu opłaty mocowej wykazywanych Operatorowi za poszczególne okresy 2025 r. W efekcie zaniżone zostały kwoty na fakturach wystawionych z tego tytułu na (C) przez Operatora.

A zatem, faktury pierwotne, których dotyczą przedmiotowe Korekty, już w momencie ich wystawienia zawierały błędne dane, tj. błędnie dokumentowały stan faktyczny. Były to błędy, które powstały w toku wykonywania obliczeń. Tym samym, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, który dopuszcza możliwość bieżącego korygowania kosztów podatkowych, wyłącznie w sytuacji, gdy przyczyną korekty nie jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka.

W konsekwencji uznania, że Korekty były wynikiem błędu rachunkowego, którym obciążone były faktury pierwotne, wskazać należy, iż koszty wynikające z korekt powinny zostać rozliczone w okresie rozliczeniowym, w którym zostały wystawione faktury pierwotne, tym samym koszty te powinna rozpoznać (C)., tj. płatnik opłaty mocowej sprzed wydzielenia Oddziału (…) do (D).

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).6

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.