0111-KDIB2-1.4010.384.2026.1.ED

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(A) (dalej: Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi sprzedaż detaliczną artykułów (…) (np.: artykuły spożywcze, (…)) oraz artykułów przemysłowych (np.: odzież, urządzenia AGD, zabawki) poprzez (1) sieć placówek handlowych (sprzedaż stacjonarna), jak również (2) online (za pośrednictwem sklepu internetowego).

Klientami Wnioskodawcy są zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (konsumenci), jak i podmioty gospodarcze. Celem działalności Wnioskodawcy, jak każdego innego podmiotu gospodarczego, jest przede wszystkim osiągnięcie zysku. Co do zasady Wnioskodawca realizuje go nabywając towary handlowe po cenach wynegocjowanych z dostawcami (cenach zakupu netto) i sprzedając je, poprzez opisane wyżej kanały dystrybucji, po cenach wyższych, uwzględniających marżę handlową (cenach sprzedaży netto).

Wnioskodawca, poza oczywistą aktywnością związaną z realizacją wspomnianego celu, podejmuje i zamierza konsekwentnie w przyszłości podejmować szereg działań motywowanych innymi niż ekonomiczne czynnikami, do których zaliczyć bez wątpienia można wsparcie dla różnego rodzaju akcji charytatywnych. Wsparcie takie w zamierzeniu Wnioskodawcy będzie udzielane, m.in. poprzez różnego rodzaju świadczenia czynione kosztem jego majątku na cele oraz na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w szczególności zaś poprzez dokonywanie darowizn towarów handlowych stanowiących jego własność.

Przedmiotem wspomnianych darowizn będą mogły być w niektórych przypadkach napoje w opakowaniach kaucyjnych (np. butelkach plastikowych z jednorazowego użytku, puszkach metalowych, butelkach szklanych wielokrotnego użytku), objętych obowiązkowym systemem kaucyjnym, o którym mowa w art. 8 pkt 13a Ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 619 ze zm.).

Należy zauważyć, że Wnioskodawca, w związku z dysponowaniem napojami w opakowaniach kaucyjnych, ponosi ciężar ekonomiczny kaucji w dwóch występujących w jego działalności modelach:

1)  Jako nabywca (tj. dalszy dystrybutor/sprzedawca): Wnioskodawca nabywa napoje od dostawców. W momencie zakupu, do ceny towaru doliczana jest kaucja za opakowanie, którą Wnioskodawca opłaca ze środków własnych.

2)  Jako wprowadzający (tj. podmiot zlecający produkcję napojów pod własnym oznaczeniem – marką lub wewnątrzwspólnotowy nabywca/importer): Wnioskodawca sam wprowadza napoje w opakowaniach do obrotu. W związku z tym, na podstawie zawartej umowy, odprowadza kwotę kaucji za wprowadzone opakowania do tzw. podmiotu reprezentującego (operatora systemu kaucyjnego) ze środków własnych.

W momencie przekazania darowizny (napoju wraz z opakowaniem objętym kaucją) na rzecz obdarowanego, Wnioskodawca nie pobiera od obdarowanego kwoty kaucji (przekazanie ma charakter nieodpłatny). Wnioskodawca nie odzyskuje również fizycznie kaucji od dostawcy ani podmiotu reprezentującego, ponieważ nie zwraca pustego opakowania – opakowanie wraz z zawartością trwale opuszcza jego przedsiębiorstwo i staje się własnością obdarowanego. Obdarowany (lub ostateczny konsument, któremu obdarowany wyda produkt) zyskuje natomiast możliwość zwrotu pustego opakowania w punkcie zbiórki i odzyskania kwoty kaucji na swoją rzecz.

W związku z powyższym, rzeczywiste uszczuplenie majątku Wnioskodawcy z tytułu dokonanej darowizny obejmuje nie tylko wartość samego napoju (towaru), ale również bezpowrotnie utraconą na rzecz obdarowanego równowartość kaucji za opakowanie, której obowiązek zapłaty ciąży na Wnioskodawcy.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym do wartości darowizny napojów, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, podlegającej (z uwzględnieniem limitu wskazanego w tym przepisie) odliczeniu od podstawy opodatkowania, Wnioskodawca ma prawo wliczyć pełną wartość przekazanego mienia, na którą składa się wartość towaru (napoju) powiększona o kwotę kaucji za opakowania kaucyjne, którą to kaucję Wnioskodawca finansuje ze środków własnych (płacąc ją dostawcy lub podmiotowi reprezentującemu) i której nie odzyskuje w związku z przekazaniem przedmiotu darowizny?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym do wartości darowizny napojów, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), podlegającej (z uwzględnieniem limitu wskazanego w tym przepisie) odliczeniu od podstawy opodatkowania, Wnioskodawca ma prawo wliczyć pełną wartość przekazanego mienia, na którą składa się wartość towaru (napoju) powiększona o kwotę kaucji za opakowania kaucyjne, którą to kaucję Wnioskodawca finansuje ze środków własnych (płacąc ją dostawcy lub podmiotowi reprezentującemu) i której nie odzyskuje w związku z przekazaniem przedmiotu darowizny.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania stanowi dochód po odliczeniu darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom tam określonym (do wysokości 10% dochodu).

Z kolei art. 18 ust. 1b ustawy o CIT precyzuje, że jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług (kwota brutto), w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć.

Przepisy podatkowe nie wskazują jednak wprost, jak traktować obciążenia o charakterze kaucyjnym. Darowizna w ujęciu prawa cywilnego (art. 888 Kodeksu cywilnego) to bezpłatne świadczenie darczyńcy kosztem jego majątku na rzecz obdarowanego. Wartość przekazywanych nieodpłatnie rzeczy (darowizny rzeczowej) powinna odpowiadać ich wartości rynkowej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Ponieważ napoje w opakowaniach kaucyjnych funkcjonują w powszechnym obrocie rynkowym wyłącznie jako produkty, do których ceny obligatoryjnie doliczana jest kaucja, rynkowa wartość takiego towaru z definicji musi uwzględniać kwotę tej kaucji. Przekazując napój w opakowaniu, Wnioskodawca przekazuje dobro, którego rynkowa cena (którą musiałby zapłacić każdy inny nabywca na rynku) obejmuje również wartość kaucji. Wartością darowizny jest zatem faktyczna wartość rynkowa, o którą zmniejsza się majątek darczyńcy i o którą realnie powiększa się majątek obdarowanego.

W przedstawionym stanie faktycznym przekazany przedmiot składa się z dwóch nierozerwalnych (w momencie darowizny) elementów:

1)  Napoju (wartość towaru stricte handlowa),

2)  Opakowania objętego systemem kaucyjnym, reprezentującego konkretną wartość pieniężną równą stawce kaucji.

Ponieważ Wnioskodawca poniósł ciężar kaucji z własnych środków, nabywając towar od dostawcy lub wprowadzając go na rynek (odprowadzając kaucję do podmiotu reprezentującego), kaucja ta stała się elementem składowym wartości tego aktywa w jego majątku. Wydając towar nieodpłatnie, Wnioskodawca traci możliwość odzyskania kaucji. Co więcej, to obdarowany zyskuje prawo do zwrotu pustego opakowania do systemu i zainkasowania kwoty stanowiącej równowartość uiszczonej uprzednio przez darczyńcę kaucji.

Tym samym, przysporzenie majątkowe po stronie obdarowanego oraz analogiczne uszczuplenie po stronie Wnioskodawcy odpowiada wartości samego towaru (powiększonej o nieodliczony VAT zgodnie z art. 18 ust. 1b ustawy o CIT) oraz wartości przypisanej do opakowania kaucji. Rozdzielanie wartości samego napoju od kwoty uiszczonej za opakowanie w sytuacji nieodpłatnego przekazania mijałoby się z ekonomicznym i prawnym sensem instytucji darowizny oraz powołanym wyżej art. 14 ust. 2 ustawy o CIT. Wartością darowizny jest w rzeczywistości wartość mienia, którego podatnik trwale się wyzbywa (całkowita rynkowa wartość towaru) i które realnie wzbogaca obdarowanego.

Podsumowując, do odliczenia od podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT z uwzględnieniem limitu wskazanego w tym przepisie, należy przyjąć pełną wartość przekazanego mienia, na którą składa się wartość towaru (napoju) powiększona o kwotę kaucji za opakowania kaucyjne, którą to kaucję Wnioskodawca finansuje ze środków własnych (płacąc ją dostawcy lub podmiotowi reprezentującemu) i której nie odzyskuje w związku z przekazaniem przedmiotu darowizny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.