0111-KDIB2-1.4010.378.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

3 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na dofinansowanie posiłków dla pracowników biurowych.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 

(…) (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podatnikiem VAT czynnym oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (…) prowadzi (…). Dodatkowo prowadzi również działalność w zakresie (…) oraz (…). Spółka funkcjonuje jako przedsiębiorstwo wielooddziałowe w skład, którego wchodzi (…) nowoczesnych zakładów produkcyjnych, posiadających w swojej strukturze szereg komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za procesy produkcji, magazynowania, sprzedaży i zakupu.

Wnioskodawca posiada status Pracodawcy w rozumieniu art. 3 Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy dla wszystkich swoich Oddziałów oraz Centrali. Spółka zatrudnia pracowników głównie na podstawie umowy o pracę, w ostatnim roku podatkowym przeciętne zatrudnienie wynosiło około (…) pracowników. W związku z powyższym Spółka występuje w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, co rodzi po jej stronie obowiązki określone w przepisach Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmujące między innymi prawidłową kalkulację, pobieranie oraz przekazywanie na właściwy rachunek Urzędu Skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń ze stosunku pracy.

Spółka od wielu lat jest liderem wśród pracodawców przyciągając w swoje szeregi wielu wyspecjalizowanych pracowników z całego kraju. Realizując założenia bycia atrakcyjnym pracodawcą oraz założenia posiadania wyspecjalizowanej kadry Spółka tworzy również unikalne, lokalne schematy i formy świadczeń pozafinansowych w postaci oferowania dodatkowych benefitów pozapłacowych. W polskich firmach do najczęściej wybieranych przez pracowników form benefitów należą głównie: prywatna opieka medyczna, karty sportowe, szkolenia, świadczenia okolicznościowe w postaci kart podarunkowych, bony zakupowe oraz wiele innych, między innymi dostęp do ciepłych posiłków będące przedmiotem niniejszego wniosku.

Spółka wychodząc naprzeciw oczekiwaniom biurowych pracowników podjęła współpracę z zewnętrznym podmiotem w celu zapewnienia przygotowywania oraz wydawania ciepłych posiłków, które są dostępne w wyznaczonych godzinach w zakładowej stołówce. Spółka partycypuje w kosztach tych posiłków, zapewniając pracownikom dofinansowanie w pełnej wysokości ustalanej na podstawie faktury otrzymywanej na koniec każdego miesiąca, finansowanej ze środków obrotowych Spółki. Na podstawie otrzymanej faktury Spółka dokonuje przyporządkowania odpowiedniej wartości dofinansowania do przychodu poszczególnych pracowników, ujmując ją na liście płac jako świadczenie rzeczowe zwiększające podstawę opodatkowania.

Posiłki otrzymywane przez pracowników biurowych nie są posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów wydanego na podstawie art. 23² Kodeksu Pracy. Spółka nie ma obowiązku wynikającego z przepisów prawa pracy i regulacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy zapewniania posiłków profilaktycznych i regeneracyjnych.

Dofinansowanie posiłków dla pracowników biurowych stanowi działanie Spółki ukierunkowane na poprawę warunków pracy oraz kształtowanie pozytywnej atmosfery w miejscu pracy, co w konsekwencji ma na celu zapewnienie najwyższej efektywności wykonywanych obowiązków. W kontekście prowadzonej działalności gospodarczej wydatek ten należy uznać za celowy, ponoszony w związku z dążeniem do osiągnięcia przychodów, a także zabezpieczenia ich źródła.

Zapewnienie dofinansowania posiłków stanowi zachętę do ich spożywania w miejscu pracy, sprzyjając jednocześnie wspólnej konsumpcji przez pracowników, co pozytywnie wpływa na integrację zespołu. Ponadto regularne spożywanie ciepłych posiłków w ciągu dnia przyczynia się do utrzymania właściwego stanu zdrowia pracowników. Należy również podkreślić, że oferowane posiłki nie mają charakteru wystawnego ani luksusowego, a ich standard odpowiada posiłkom powszechnie dostępnym na rynku.

Wartość dofinansowania posiłków jest doliczana do wynagrodzenia pracowników jako świadczenie rzeczowe i ujmowane przez Spółkę jako przychód pracownika ze stosunku pracy, od którego naliczana jest zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych. Pracownik, który w danym dniu nie korzysta z ciepłego posiłku nie otrzymuje z tego tytułu ekwiwalentu pieniężnego. Ponadto w przedstawionym stanie faktycznym Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne do kwoty 450zł, na podstawie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. W konsekwencji, w przypadku, gdy wartość dofinasowania mieści się we wskazanym limicie, Spółka zobowiązana jest wyłącznie do poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dzienna kwota dofinansowania ustalana jest na podstawie faktury otrzymanej od podmiotu zewnętrznego i ma charakter jednolity tzn. dofinansowanie w żaden sposób nie jest różnicowane, każdy pracownik otrzymuje je w takiej samej jednostkowej wysokości. Dofinansowanie przysługuje każdemu pracownikowi przebywającemu w biurze, niezależnie od czasu pracy w danym dniu, nie jest w żaden sposób zależne ze świadczeniem przez pracowników pracy w godzinach nadliczbowych. Celem rzetelnego przypisania wartości świadczeń do poszczególnych pracowników Spółka prowadzi imienną ewidencję wydawanych posiłków, sporządzaną w chwili ich wydania. Na jej podstawie dokonywane jest również rozliczenie faktur poprzez sporządzenie zbiorczego zestawienia obejmujące listę uprawnionych pracowników wraz z liczbą wykorzystanych posiłków w danym miesiącu. Zbiorcze zestawienie stanowi załącznik do otrzymanej faktury, z zastrzeżeniem, iż wartość wykazana na fakturze odpowiada łącznej wartości rzeczowych świadczeń przypisanych poszczególnym pracownikom i jest doliczona do ich wynagrodzenia, zwiększając podstawę opodatkowania.

Założeniem Spółki jest zapewnienie pracownikom biurowym odpowiednich warunków pracy, w szczególności poprzez umożliwienie dostępu do ciepłych posiłków spożywanych w czasie przerwy w pracy. Działanie to stanowi wyraz dbałości pracodawcy o utrzymanie właściwej atmosfery pracy w środowisku biurowym, przyczyniając się jednocześnie do zwiększenia wydajności oraz motywacji pracowników.

Podniesienie efektywności pracy pracowników przekłada się pośrednio na poprawę wyników Spółki jako podmiotu generującego przychody, co oznacza, że przedmiotowe wydatki spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako ponoszone w celu osiągnięcia przychodów, jak również zachowania albo zabezpieczenia ich źródła.

Z ogólnodostępnych źródeł oraz wyników badań wynika, iż zwiększenie efektywności wykonywanej pracy, usprawnienie współpracy pomiędzy pracownikami, a także wzrost ich lojalności i motywacji przekładają się na poziom przychodów osiąganych przez przedsiębiorców.

Spółka powzięła wątpliwość czy wydatki ponoszone na tego rodzaju świadczenie rzeczowe, doliczane do przychodu pracownika, które zwiększają podstawę opodatkowania z tytułu ich stosunku pracy, mogą zostać zakwalifikowane przez Wnioskodawcę jako koszty uzyskania przychodów.

Pytanie

 

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na dofinansowanie posiłków dla pracowników biurowych, stanowiących element ich wynagrodzenia za pracę, które są przez Spółkę traktowane jako przychód ze stosunku pracy i od których naliczane są zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

 

Państwa stanowisko

Państwa zdaniem w obszarze podatku dochodowego od osób prawnych, w przedstawionym stanie faktycznym, Spółka ma prawo rozpoznania danego wydatku jako koszt uzyskania przychodów na podstawie zapisów art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.). Zgodnie z zapisami niniejszego przepisu kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Ponadto z treści przepisów art. 15 ust. 4 oraz art. 15 ust. 4d Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika podział kosztów na bezpośrednio oraz pośrednio związane z uzyskaniem przychodu.

Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu należy uznać te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika. Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Do pośrednich kosztów uzyskania przychodu zaliczane są wszystkie racjonalne wydatki, które ukierunkowane są na osiągnięcie potencjalnego, hipotetycznego, ale obiektywnie możliwego do osiągnięcia przychodu lub mające służyć zachowaniu jego źródła. W konsekwencji do kosztów podatkowych zalicza się również wydatki o charakterze ogólnym, które nie są bezpośrednio powiązane z konkretnym przychodem, lecz są ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i na potrzeby funkcjonowania Spółki.

Definicja sformułowana przez Ustawodawcę ma charakter ogólny, z tego względu Spółka każdorazowy wydatek poddaje indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach Spółka weryfikuje istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostaje przez Spółkę uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Na mocy powołanej regulacji, Spółka ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę stosownie do której, pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Natomiast w przepisie art. 16 ust. 1 ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma charakter zamknięty, zgodnie z którym wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. - w pkt 28 tego przepisu - koszty reprezentacji. Zgodnie bowiem z tym przepisem prawa nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności itp., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy rozpatrywać zasadność ich poniesienia przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie wizerunku podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny.

Dodatkowo zgodnie z zapisami art. 16 ust. 1 pkt 45 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których mowa w art. 15 ust. 1 za pkt 2.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wydatki na dofinansowanie posiłków dla biurowych pracowników finansowane są ze środków obrotowych, a dodatkowo charakter opisanego świadczenia nie spełnia definicji działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 Ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, tym samym wskazany przepis nie znajduje zastosowania.

W art. 16 ust. 1 pkt 28 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazano, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W tym miejscu na podkreślenie zasługuje fakt, iż poniesione koszty nie mają charakteru kosztów reprezentacji z uwagi na cel ich poniesienia, celem Wnioskodawcy nie jest działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia jego pozytywnego wizerunku wobec innych podmiotów. Nie jest to działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów Wnioskodawcy lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Dofinansowanie posiłków nie ma na celu wykreowania pozytywnego wizerunku, uwypuklenia zasobności lub profesjonalizmu.

Mając na uwadze cel oraz krąg odbiorców dofinansowania posiłków, należy stwierdzić, iż wydatki tego rodzaju nie stanowią kosztów reprezentacji. Ich charakter odpowiada rozwiązaniom powszechnie stosowanym w praktyce gospodarczej, przy czym nie mają one cech wystawności ani luksusowości. Jednocześnie pracownik korzystający z dofinansowania samodzielnie decyduje o tym, kiedy oraz ile razy w miesiącu skorzysta z przysługującego mu świadczenia, przy czym realizacja dofinansowania następuje dopiero w momencie wpisania się a listę, co warunkuje wydanie posiłku. Spółka prowadzi szczegółową ewidencję faktycznie wydanych posiłków, obejmującą między innymi imienną rejestrację osób korzystających ze świadczenia w momencie jego wydania, co umożliwia jednoznaczną identyfikację beneficjentów. Na podstawie tej ewidencji dokonywane jest przypisanie wartości świadczenia poszczególnym pracownikom, co zapewnia precyzyjne i odzwierciedlające stan faktyczny rozliczenie świadczeń.

W kontekście oceny, czy przedmiotowe wydatki nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy wskazać, że Ustawodawca nie zawarł definicji legalnej pojęcia reprezentacji. Niemniej jednak zarówno w orzecznictwie, jak i w interpretacjach indywidualnych powszechnie przyjmuje się, że celem wydatków o charakterze reprezentacyjnym jest kreowanie określonego wizerunku podatnika, budowanie pozytywnego obrazu jego działalności oraz kształtowanie relacji z kontrahentami lub klientami. W przedstawionym stanie faktycznym powyższe przesłanki nie znajdują zastosowania, ponieważ zapewnienie pracownikom ciepłych posiłków nie służy bowiem budowaniu wizerunku Spółki na zewnątrz ani utrzymywaniu relacji z podmiotami trzecimi. Tym samym w ocenie Spółki bezsporne jest, iż tego rodzaju wydatki nie mają charakteru reprezentacyjnego.

Mając na uwadze zakładany cel świadczenia oraz fakt, iż odbiorcami są pracownicy, należy stwierdzić, iż wydatki na dofinansowanie posiłków nie stanowią kosztów reprezentacji. Mają one charakter standardowy, powszechnie spotykany w praktyce gospodarczej i nie noszą znamion wystawności. Pracownik korzystający z dofinansowania samodzielnie decyduje o skorzystaniu z ciepłego posiłku w danym dniu, przy czym potwierdzeniem skorzystania ze świadczenia jest wpis na listę w chwili wydania posiłku celem prawidłowego rozliczenia świadczeń na koniec miesiąca.

Celem zapewnienia prawidłowego przypisania wysokości świadczeń do konkretnego pracownika Spółka prowadzi szczegółową ewidencję faktycznie wydanych posiłków. Ewidencja ta ma charakter imienny i sporządzana jest w chwili wydania posiłku, co umożliwia jednoznaczną identyfikację pracowników korzystających ze świadczenia. Na podstawie przedmiotowej ewidencji Spółka dokonuje następnie rozliczenia każdej faktury, sporządzając zbiorcze zestawienie obejmujące listę osób uprawnionych wraz z przypisaną im liczbą posiłków. wykorzystanych w danym miesiącu. Takie rozwiązanie pozwala na rzetelne i przejrzyste ustalenie wartości świadczenia przypadającego na poszczególnych pracowników.

Do kosztów podatkowych zalicza się również wydatki o charakterze ogólnym, niepowiązane z konkretnym przychodem, ale ponoszone w ramach i na potrzeby danego przedsiębiorstwa.

Wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów są także tzw. koszty pracownicze jednak tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim: zasadnicze wynagrodzenia za pracę, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować inne pozapłacowe wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie pracowników.

Zapewnienie pracownikom biurowym dobrych warunków pracy między innymi poprzez dostęp do ciepłego posiłku spożywanego w czasie przerwy w pracy jest wyrazem starań pracodawcy o zapewnienie dobrej atmosfery podczas świadczenia pracy w biurze, ale wpływa również na wydajność pracy poprzez zwiększenie motywacji pracowników. Zwiększenie wydajności pracownika przenosi się pośrednio na wydajność firmy jako podmiotu generującego przychody. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z pracodawcą, czy utrzymania ich w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy, zmniejszenie absencji, a tym samym wpłynie pozytywnie na przychody, czy też zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Dofinansowanie posiłków dla biurowych pracowników jest działaniem Spółki, mającym na celu poprawę warunków pracy, zapewnienie przyjaznej atmosfery, a w konsekwencji zapewnienie jak najlepszej efektywności wykonywanej pracy. W ocenie Spółki jest to zatem wydatek celowy, ponoszony w celu uzyskania przychodu, zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Zapewnienie dofinansowania zachęca do spożywania posiłków w biurze, wspólnie przez pracowników, co sprzyja integracji, a dodatkowo spożywanie ciepłych, pełnych posiłków w ciągu dnia przyczynia się do zachowania dobrego stanu zdrowia.

W tym miejscu należy zauważyć, że celem poniesienia przez Spółkę wydatków na rzecz biurowych pracowników jest poprawa ogólnej atmosfery w miejscu pracy, nastroju pracowników oraz zmotywowanie ich do bardziej efektywnej i bardziej wydajnej pracy. Należy więc stwierdzić, że ponoszone przez Spółkę wydatki dotyczące dofinansowania do posiłków pracowników, są przejawem i wyrazem starań Spółki do poprawy atmosfery pracy, a w konsekwencji do zwiększania wydajności pracy z przełożeniem na przychody uzyskiwane w dalszej perspektywie. Nie są to również wydatki wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie przepisów art. 16 ust. 1 pkt 28 i 45 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ wydatki te są finansowane ze środków obrotowych, a także nie można ich uznać za koszty reprezentacji, gdyż przy ocenie wydatków pod kątem ich reprezentacyjnego charakteru należy mieć na względzie ich cel, który musi polegać na wykreowaniu pozytywnego obrazu podatnika jako celu wyłącznego bądź dominującego, co w przedstawionym stanie fatycznym nie występuje.

Spółka (…), oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, stoi na stanowisku, iż dany koszt obiektywnie przyczyni się do zwiększenia osiągniętego przychodu. W tym miejscu na podkreślenie zasługuje fakt, iż wartość dofinansowania w pełnej wysokości jest doliczana pracownikowi do wysokości wynagrodzenia zwiększając podstawę opodatkowania.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, wydatki ponoszone na dofinansowane posiłków dla pracowników biurowych stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, skutkiem prawno-podatkowym wynikającym z wydania Interpretacji Indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych będzie potwierdzenie prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym wydatki ponoszone na zapewnienie pracownikom biurowym ciepłych posiłków, których wartość dofinansowania jest doliczana do przychodu pracownika, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.