0111-KDIB2-1.4010.373.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

23 czerwca 2026 r. wpłynął za pośrednictwem usługi e-US Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

  1. niezamortyzowana wartość pojazdu powinna zostać zaliczona do ukrytych zysków i należy odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych. Czy w analogicznej sytuacji sprzedaży samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, należałoby od niezamortyzowanej wartości pojazdu odprowadzić podatek zryczałtowany;

  2. nierozliczona wartość polisy ubezpieczeniowej powinna zostać zaliczona do ukrytych zysków i należy odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych. Czy w analogicznej sytuacji sprzedaży samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, należałoby od nierozliczonej wartości polisy odprowadzić podatek zryczałtowany,

  3. w związku z możliwym wyjściem z formy opodatkowania w formie CIT Estońskiego i powrotem do opodatkowania klasycznego Wnioskodawca na moment zakończenia korzystania z CIT Estońskiego będzie zobowiązany do uregulowania podatku w sytuacji, kiedy nie będzie miała miejsca wypłata środków z tytułu dywidendy, ani zysk nie zostanie przekazany na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż opodatkowany ryczałtem lub na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, bądź na podwyższenie kapitału zakładowego,

  4. wszystkie niewypłacone lub nierozdysponowane zyski wypracowane podczas stosowania CIT Estońskiego staną się zgodnie z art. 28t ust. 3 wymagalne podatkowo w dniu poprzedzającym dzień zaistnienia jednego ze zdarzeń: podatnik zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny, albo znacznie ograniczy zakres tej działalności.

 

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 22 lipca 2026 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.373.2026.1.AS wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło tego samego dnia.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (zwany: X, Wnioskodawca) od 1 stycznia 2023 r. opodatkowany jest w formie ryczałtu od dochodów spółek (zwany: Ryczałt, CIT estoński) i spełnia warunki do korzystania z ryczałtu.

Stan faktyczny 1 i 2

Spółka posiada w majątku samochody osobowe podlegające amortyzacji, które są w użytkowaniu mieszanym. W okresie użytkowania samochodów część wydatków związanych z użytkowaniem samochodów [Spółka- dop. Organu] zaliczała do ukrytych zysków, a część do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i odprowadzała podatek zryczałtowany od obu kategorii. Jeden z samochodów, którego użytkowanie stanowiło ukryty zysk, został sprzedany. Pojazd na moment sprzedaży nie był całkowicie zamortyzowany, a wartość niezamortyzowana zaliczona została do pozostałych kosztów operacyjnych. Samochód ten podlegał ubezpieczeniu OC, AC i NNW, wartość polisy była rozliczana w czasie przez okres ubezpieczenia i co miesiąc obciążała wynik finansowy w wysokości 1/12 wartości polisy, a 50 % comiesięcznych wydatków stanowiło dochód z ukrytych zysków. W momencie sprzedaży nierozliczone koszty ubezpieczenia odniesiono w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.

Stan faktyczny 3 i 4

W latach opodatkowania CIT estońskim Wnioskodawca przekazuje corocznie część wypracowanego zysku na wypłaty dywidend dla dwóch właścicieli i opodatkowuje to przekazanie zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (zwanej: ustawa o CIT) w terminie zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 1. Pozostała część wypracowanych corocznie zysków przekazywana jest po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego na kapitał rezerwowy, zgodnie z uchwałą zwyczajnego zgromadzenia wspólników. Spółka dopuszcza możliwość, że po zakończeniu pierwszego 4-letniego okresu opodatkowania estońskim CIT zrezygnuje z tej formy opodatkowania i powróci do klasycznego systemu rozliczeń podatkowych. Na kapitale rezerwowym będzie zgromadzona kwota zysków osiągniętych w okresie opodatkowania CIT estońskim i X nie będzie w stanie wypłacić całych zysków z uwagi na konieczność ich reinwestowania. Tym samym zyski te pozostaną na kapitale rezerwowym w latach ewentualnego powrotu do klasycznego systemu rozliczeń podatkowych.

 

Pytania

 1. Czy niezamortyzowana wartość pojazdu powinna zostać zaliczona do ukrytych zysków i należy odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych. Czy w analogicznej sytuacji sprzedaży samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, należałoby od niezamortyzowanej wartości pojazdu odprowadzić podatek zryczałtowany.

 2. Czy nierozliczona wartość polisy ubezpieczeniowej powinna zostać zaliczona do ukrytych zysków i należy odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych. Czy w analogicznej sytuacji sprzedaży samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, należałoby od nierozliczonej wartości polisy odprowadzić podatek zryczałtowany.

 3. Czy w związku z możliwym wyjściem z formy opodatkowania w formie CIT estońskiego i powrotem do opodatkowania klasycznego Wnioskodawca na moment zakończenia korzystania z CIT estońskiego będzie zobowiązany do uregulowania podatku w sytuacji, kiedy nie będzie miała miejsca wypłata środków z tytułu dywidendy, ani zysk nie zostanie przekazany na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż opodatkowany ryczałtem lub na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, bądź na podwyższenie kapitału zakładowego.

 4. Czy wszystkie niewypłacone lub nierozdysponowane zyski wypracowane podczas stosowania CIT estońskiego staną się zgodnie z art. 28t ust. 3 wymagalne podatkowo w dniu poprzedzającym dzień zaistnienia jednego ze zdarzeń: podatnik zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny, albo znacznie ograniczy zakres tej działalności.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Sprzedany samochód był wykorzystywany w Spółce do celów mieszanych i zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 [winno być: art. 28m ust. 1 pkt 2] ustawy o CIT wydatki z nim związane były traktowane jak ukryte zyski i stanowiły podstawę opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Na mocy art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej i w wysokości 50% w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodu spowodowała zmianę jego przeznaczenia, czyli został wykorzystany wyłącznie na cele działalności gospodarczej i tym samym jego nieumorzona część nie podlega w 50% opodatkowaniu podatkiem CIT estoński jako ukryty zysk.

Analogicznie, zdaniem Wnioskodawcy, należy rozpatrywać sprzedaż nie w pełni zamortyzowanego samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 4a.

Ad 2.

Sprzedany samochód był wykorzystywany w Spółce do celów mieszanych i zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 [winno być: art. 28m ust.1 pkt 2] ustawy o CIT wydatki z nim związane były traktowane jak ukryte zyski i stanowiły podstawę opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Na mocy art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej i w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodu spowodowała zmianę jego przeznaczenia, czyli został wykorzystany wyłącznie na cele działalności gospodarczej i tym samym jednorazowe wyksięgowanie w koszty pozostałej części składki ubezpieczeniowej nie podlega w 50% opodatkowaniu podatkiem CIT estoński jako ukryty zysk.

Analogicznie, zdaniem Wnioskodawcy, należy rozpatrywać polisę dotyczącą samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegało opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 4a.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, brak kontynuacji rozliczenia podatku po upływie pierwszych czterech lat nie spowoduje automatycznie powstania zobowiązania podatkowego, dopóki nie nastąpi wypłata z tego zysku dywidendy lub zysk zostanie przekazany na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż opodatkowany ryczałtem lub zysk zostanie przekazany na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, bądź na podwyższenie kapitału zakładowego.

Ustawodawca daje możliwość jednorazowego uregulowania podatku od wszystkich osiągniętych przez Spółkę zysków w okresie opodatkowania estońskim CIT zgodnie z art. 28t ust. 2 ustawy o CIT do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim roku opodatkowania Ryczałtem. Niemniej, jest to tylko jedna z możliwości, z której Spółka może skorzystać.

Natomiast przepis art. 28r ust. 3 wskazuje, że „podatnik, z zastrzeżeniem art. 28t ust. 2, który osiągnął dochód z tytułu zysku netto i w okresie następującym po zakończeniu stosowania opodatkowania ryczałtem rozdysponuje tym dochodem w całości lub w części, jest obowiązany złożyć do urzędu skarbowego deklarację, o której mowa w ust. 1, i wpłacić ryczałt należny od wartości rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto w terminie do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym ta dyspozycja została dokonana”.

Z wyżej wymienionego przepisu wynika, że w okresie po zakończeniu stosowania opodatkowania Ryczałtem podatek wystąpi dopiero w razie rozdysponowania dochodu w całości lub w części. Tym samym samo zakończenie opodatkowania w formie CIT estońskiego nie skutkuje koniecznością zapłaty podatku, co jest zgodne z ideą reinwestowania i zatrzymania zysków w Spółce.

Ad 4.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy o CIT spółka postawiona w stan upadłości lub likwidacji nie może stosować CIT estońskiego. Wszystkie niewypłacone lub nierozdysponowane zyski wypracowane podczas stosowania CIT estońskiego są wymagalne podatkowo w dniu poprzedzającym dzień zaistnienia jednego ze zdarzeń: podatnik zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny, albo znacznie ograniczy zakres tej działalności. Nie ma możliwości odroczenia zapłaty podatku do końca trzeciego miesiąca następującego po roku zaistnienia jednego z wyżej wymienionych zdarzeń.

Ocena

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Na podstawie art. 28j ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli spełnia łącznie w każdym okresie opodatkowania ryczałtem pozostałe warunki określone w przepisie art. 28j ustawy o CIT.

Opodatkowanie ryczałtem oznacza dla podatnika zmianę zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania. Ustawa o CIT wprowadza w zakresie ryczałtu nowe kategorie dochodów (przedmiotu opodatkowania) nie podlegających reżimowi dotychczasowych przepisów ustawy. Dochodów tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi według ogólnych zasad podatku dochodowego od osób prawnych (art. 7 ustawy o CIT) dla celów ustalenia podstawy opodatkowania.

 

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

 

W myśl art. 28m ust. 3 ustawy o CIT:

Przez ukryte zyski, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec, akcjonariusz albo wspólnik lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem, akcjonariuszem albo wspólnikiem, w szczególności:

 1) kwotę pożyczki (kredytu) udzielonej przez podatnika udziałowcowi, akcjonariuszowi albo wspólnikowi, w tym za pośrednictwem tworzonych z zysku funduszy, lub podmiotowi powiązanemu z udziałowcem, akcjonariuszem lub wspólnikiem oraz odsetki, prowizje, wynagrodzenia i opłaty od pożyczki (kredytu) udzielonej przez te podmioty podatnikowi;

 2) świadczenia wykonane na rzecz:

 a) fundacji prywatnej lub rodzinnej, podmiotu równoważnego takiej fundacji lub przedsiębiorstwa prowadzonego przez taką fundację albo taki podmiot, lub na rzecz beneficjentów takiej fundacji lub takiego podmiotu,

 b) trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

 3) nadwyżkę wartości rynkowej transakcji określoną zgodnie z art. 11c ponad ustaloną cenę tej transakcji;

 4) nadwyżkę zwróconej kwoty dopłaty, wniesionej do spółki zgodnie z odrębnymi przepisami, ponad kwotę wniesionej dopłaty, przy czym jeżeli dopłata została wniesiona w walucie obcej, przeliczenia tej kwoty na złote dokonuje się według średniego kursu waluty obcej ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na dzień odpowiednio zwrócenia dopłaty i faktycznego jej wniesienia;

 5) wypłacone z zysku wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziału (akcji), ze zmniejszenia wartości udziału (akcji), z wystąpienia wspólnika ze spółki, ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce;

 6) równowartość zysku przeznaczonego na podwyższenie kapitału zakładowego;

 7) darowizny, w tym prezenty i ofiary wszelkiego rodzaju;

 8) wydatki na reprezentację;

 9) dopłaty wypłacone w przypadku połączenia lub podziału podmiotów;

               10) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę;

               11) zysk przeznaczony na uzupełnienie udziału kapitałowego wspólnika spółki;

               12) świadczenia pieniężne i niepieniężne wypłacone w przypadku zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce.

 

W świetle art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:

Do ukrytych zysków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

a) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej,

b) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

 

Zgodnie z art. 28m ust. 4a ustawy o CIT:

Do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się wydatków i odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości, związanych z używaniem samochodów osobowych, środków transportu lotniczego, taboru pływającego oraz innych składników majątku:

1) w pełnej wysokości - w przypadku składników majątku wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności gospodarczej;

2) w wysokości 50% - w przypadku składników majątku, które nie są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności gospodarczej.

W myśl art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 28t ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Stosownie do postanowień art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji.

Istotą przyjętego modelu jest odroczenie opodatkowania dystrybuowanego zysku do dnia podjęcia uchwały o przeznaczeniu tego zysku i wypłat równoważnych takiej dystrybucji. Intencją ustawodawcy jest zatem uwzględnienie w katalogu dochodów do opodatkowania także innych, alternatywnych niż dywidenda, świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców/akcjonariuszy lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami/akcjonariuszami, (tzw. ukryte zyski).

Wypłata ukrytych zysków oznacza powstanie dla spółki odpowiadającego im dochodu, podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Jak wskazano powyżej, definicję ukrytych zysków zawiera art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez ukryte zyski rozumie się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne, nieodpłatne lub częściowo odpłatne, wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem, bezpośrednio lub pośrednio, jest udziałowiec albo akcjonariusz lub podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym udziałowcem lub akcjonariuszem.

Dochód z tytułu ukrytego zysku powstaje w wyniku wszelkich świadczeń związanych z funkcjonowaniem podatnika w grupie podmiotów powiązanych, których beneficjentem jest wspólnik lub inny podmiot powiązany (bezpośrednio lub pośrednio) z podatnikiem (spółką) lub z jego wspólnikiem. Aby świadczenie uznane było za ukryty zysk powinno być związane z wywieraniem wpływu na działanie i decyzje spółki będącej podatnikiem ryczałtu. Innymi słowy, świadczenie powinno bezpośrednio lub pośrednio wynikać z uzgodnień pomiędzy podmiotami powiązanymi, niezależnie od ich formy. Świadczenie uznane za ukryty zysk, w przypadku którego stroną jest wspólnik spółki opodatkowanej ryczałtem, może być ocenianie w kontekście świadczenia ekwiwalentnego dywidendzie. Takie świadczenie powstanie m.in. w sytuacji, kiedy podatnik dokonując czynności prawnej (jednej lub wielu) osiąga taki sam efekt ekonomiczny, jaki osiągnąłby poprzez wypłatę zysku w formie dywidendy.

Zatem, dla podatnika ukryte zyski stanowić będą wszelkie świadczenia spółki:

-  wykonane w związku z prawem do udziału w zysku,

   - inne niż podzielony zysk o charakterze pieniężnym, niepieniężnym, odpłatnym, nieodpłatnym lub częściowo odpłatnym (wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń określa się zgodnie z art. 12 ust. 5-6a ustawy o CIT),

   - wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz udziałowca/akcjonariusza/wspólnika lub podmiotu powiązanego,

- wykonane bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu powiązanego z podatnikiem lub z tym udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem.

Za ukryte zyski uznaje się każde świadczenie, którego beneficjentem bezpośrednio lub pośrednio jest wspólnik lub inny podmiot powiązany.

Zgodnie z art. 28c pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 11a ust. 2 ww. ustawy:

  Przez wywieranie znaczącego wpływu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lit. a i b, rozumie się:

 1) posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

a) udziałów w kapitale lub

b) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub

c) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach, lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub,

 2) faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub

 3) pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia.

 

Zgodnie z art. 11c ustawy o CIT: 

  1. Podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

  2. Jeżeli w wyniku istniejących powiązań zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, i w wyniku tego podatnik wykazuje dochód niższy (stratę wyższą) od tego, jakiego należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały, organ podatkowy określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

  3. Określając wysokość dochodu (straty) podatnika w sytuacji, o której mowa w ust. 2, organ podatkowy bierze pod uwagę faktyczny przebieg i okoliczności zawarcia i realizacji transakcji kontrolowanej oraz zachowanie stron tej transakcji.

  4. W przypadku gdy organ podatkowy uzna, że w porównywalnych okolicznościach podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną nie zawarłyby danej transakcji kontrolowanej lub zawarłyby inną transakcję, lub dokonałyby innej czynności, zwanych dalej „transakcją właściwą”, uwzględniając:

   1) warunki, które ustaliły między sobą podmioty powiązane,

   2) fakt, że warunki ustalone między podmiotami powiązanymi uniemożliwiają określenie ceny transferowej na takim poziomie, na jaki zgodziłyby się podmioty niepowiązane kierujące się racjonalnością ekonomiczną uwzględniając opcje realistycznie dostępne w momencie zawarcia transakcji

   - organ ten określa dochód (stratę) podatnika bez uwzględnienia transakcji kontrolowanej, a w przypadku gdy jest to uzasadnione, określa dochód (stratę) podatnika z transakcji właściwej względem transakcji kontrolowanej.

 5. Podstawą zastosowania ust. 4 nie może być wyłącznie:

1) trudność w weryfikacji ceny transferowej przez organ podatkowy albo

2) brak porównywalnych transakcji występujących pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w porównywalnych okolicznościach.

  6. Za okres objęty uprzednim porozumieniem cenowym, porozumieniem inwestycyjnym, o którym mowa w art. 20zs § 1 Ordynacji podatkowej, albo porozumieniem podatkowym, o którym mowa w art. 20zb pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy nie określa zobowiązania podatkowego (wysokości straty) w zakresie, w jakim wykazany przez podatnika dochód (strata) został ustalony zgodnie z tym porozumieniem.

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 wymienił również dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost, jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą można uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Podczas określania, czy dany wydatek lub koszt stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, można pomocniczo posiłkować się praktyką podmiotu jak również bogatym orzecznictwem sądów administracyjnych, w zakresie kwalifikacji wydatków oraz kosztów do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Podkreślenia wymaga jednakże, że podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy CIT, tym samym nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że Spółka opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek sprzedała samochód osobowy podlegający amortyzacji, wykorzystywany w sposób mieszany. Samochód był objęty ubezpieczeniem OC, AC i NNW. Składka ubezpieczeniowa była rozliczana w czasie poprzez miesięczne odpisy w wysokości 1/12 wartości polisy, ujmowane w wyniku finansowym. Z uwagi na mieszany sposób wykorzystywania pojazdu, Spółka rozpoznawała odpowiednio 50%  miesięcznie rozliczanej składki jako dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem. Na dzień sprzedaży pojazdu nie został on całkowicie zamortyzowany. Nie została również w całości rozliczona polisa ubezpieczeniowa, której nierozliczona część została jednorazowo odniesiona w ciężar wyniku finansowego.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia, czy niezamortyzowana wartość pojazdu powinna zostać zaliczona do ukrytych zysków i należy od niej odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych, oraz czy w analogicznej sytuacji sprzedaży samochodu, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, należałoby od niezamortyzowanej wartości pojazdu odprowadzić podatek zryczałtowany.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że jeżeli ze składnika majątku podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek, zarówno dla celów działalności gospodarczej jak i dla innych celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, korzysta wspólnik, podmiot powiązany bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem, wtedy 50% wydatków, odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości tego składnika majątku stanowi ukryte zyski, zgodnie z art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT.

Z kolei w przypadku, kiedy składniki majątku podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek wykorzystywane są zarówno dla celów działalności gospodarczej jak i dla innych celów przez podmiot niebędący wspólnikiem, podmiotem powiązanym bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tym wspólnikiem, wtedy wydatki, odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości tych składników majątku związane z ich używaniem stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą na podstawie art. 28m ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka sprzedała jeden z samochodów osobowych, znajdujący się w ewidencji środków trwałych, który podlegał amortyzacji i był wykorzystywany do celów mieszanych. W momencie sprzedaży, samochód ten nie został całkowicie zamortyzowany.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zaznaczyć, że sprzedaż środka trwałego nie stanowi podstawy do rozwiązania odpisu z tytułu trwałej utraty wartości środka trwałego.

W wyniku rozchodu środka trwałego (w tym przypadku sprzedaży samochodu osobowego), należy wyksięgować wartość początkową środka trwałego oraz dokonane dotychczas odpisy (amortyzacyjne i z tytułu trwałej utraty wartości). Ewentualną wartość środka trwałego zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych.

Zgodnie z art. 28 ust. 7 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.):

Stosownie do art. 32 ust. 4 ustawy o rachunkowości:

Z powyższego wynika, że na utratę wartości środków trwałych mogą mieć wpływ zdarzenia takie, jak: zmiana technologii produkcji, przeznaczenie środka trwałego do likwidacji, wycofanie środka trwałego z używania. Zaznaczyć należy, że sama sprzedaż środka trwałego nie skutkuje koniecznością dokonania odpisu z tytułu trwałej utraty wartości środka trwałego.

Jednocześnie w opisie sprawy nie wskazali Państwo, że wystąpiły okoliczności uzasadniające dokonanie odpisu aktualizującego wartość samochodu.

Sprzedaż samochodu osobowego (środka trwałego), wykorzystywanego do działalności mieszanej, nie spowoduje konieczności rozpoznania 50% jego niezamortyzowanej części jako ukryte zyski, na podstawie art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT oraz jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, na podstawie art. 28m ust. 4a ustawy o CIT. Niezamortyzowana wartość samochodu nie stanowi ukrytych zysków, ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia czy nierozliczona wartość polisy ubezpieczeniowej pojazdu wykorzystywanego do celów mieszanych, którego użytkowanie stanowiło ukryty zysk oraz pojazdu wykorzystywanego do celów mieszanych, którego użytkowanie stanowiło wydatki niezwiązane z działalnością, Spółka w momencie sprzedaży pojazdu powinna odprowadzić zryczałtowany podatek dochodowy od osób prawnych.

Istotne jest, że opodatkowaniu ryczałtem podlegają nie same koszty bilansowe, lecz określone kategorie dochodów wskazane w art. 28m ustawy o CIT. W przypadku samochodów osobowych wykorzystywanych w sposób mieszany ustawodawca przyjął szczególną regulację zawartą w art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, zgodnie z którą 50% wydatków i odpisów amortyzacyjnych związanych z takim pojazdem stanowi dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem. Przepis ten ma na celu objęcie opodatkowaniem tej części kosztów eksploatacyjnych, które z uwagi na mieszany sposób korzystania z pojazdu może pozostawać w związku z celami innymi, niż działalność gospodarcza.

Przepis ten odnosi się do wydatków związanych z używaniem samochodu w okresie jego wykorzystywania. Dlatego w okresie obowiązywania polisy prawidłowe było rozpoznanie  co miesiąc 50% części składki odnoszonej do wyniku finansowego jako dochodu podlegającego opodatkowaniu (odpowiednio jako ukryty zysk albo wydatek niezwiązany z działalnością, w zależności od statusu użytkownika pojazdu).

Natomiast sprzedaż samochodu powoduje wcześniejsze zakończenie rozliczeń międzyokresowych kosztów ubezpieczenia, a pozostała część składki jest jednorazowo odnoszona w koszty bilansowe zgodnie z zasadami rachunkowości. Tym samym, nierozliczona część składki ubezpieczeniowej nie stanowi nowego wydatku ponoszonego w związki z używaniem samochodu. Jest ona konsekwencją stosowanych przez Spółkę zasad rachunkowości dotyczących rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Jednorazowe odniesienie pozostałej części składki w ciężar wyniku finansowego następuje wyłącznie dlatego, że sprzedaż samochodu powoduje ustanie możliwości dalszego rozliczania tego kosztu w czasie.

Należy podkreślić, że po dokonaniu sprzedaży samochód przestaje być wykorzystywany przez Spółkę, wspólnika albo podmiot powiązany, a więc brak jest podstaw do uznania, że nierozliczona część składki pozostaje wydatkiem związanym z mieszanym korzystaniem z pojazdu.

W sytuacji, gdy w związku ze sprzedażą samochodu osobowego wykorzystywanego w sposób mieszany  Spółka jednorazowo odnosi  w ciężar wyniku finansowego nierozliczoną część składki ubezpieczeniowej rozliczanej dotychczas w czasie, wartość ta nie stanowi wydatku związanego z używaniem samochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT. W konsekwencji nierozliczona część składki nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek jako dochód z tytułu ukrytych zysków ani jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Sam fakt jednorazowego ujęcia kosztu w wyniku finansowym nie zmienia charakteru ekonomicznego tego wydatku i nie prowadzi do powstania nowego dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy rozdziału 6b ustawy o CIT nie przewidują obowiązku ponownego opodatkowania wydatku wyłącznie z tego względu, że w związku ze sprzedażą środka trwałego nastąpiło wcześniejsze rozliczenie kosztów bilansowych. Odmienna wykładnia prowadziłaby do podwójnego opodatkowania tej samej składki ubezpieczeniowej - po raz pierwszy w okresie, w którym była ona sukcesywnie odnoszona do wyniku finansowego i objęta zakresem art. 28m ust. 4 pkt 2 lit. b ustawy o CIT, a po raz drugi w momencie sprzedaży samochodu, kiedy pozostała część rozliczeń międzyokresowych zostałaby jednorazowo zaliczona do wyniku finansowego. Taki rezultat pozostawałby w sprzeczności z celem przepisów regulujących opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.

Stanowisko to znajduje również oparcie w objaśnieniach zawartych w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek opracowanym przez Ministerstwo Finansów, zgodnie z którym opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT podlegają wydatki związane z faktycznym korzystaniem ze składników majątku wykorzystywanych w sposób mieszany. Przepisy te nie odnoszą się natomiast do technicznego rozliczenia kosztów wynikającego z zasad rachunkowości po zbyciu środka trwałego.

Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że nierozliczona na dzień sprzedaży samochodu osobowego część polisy ubezpieczeniowej OC, AC i NNW, która została jednorazowo odniesiona w ciężar wyniku finansowego wskutek sprzedaży pojazdu, nie stanowi dochodu z tytułu ukrytych zysków ani dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W konsekwencji Spółka nie jest zobowiązana do zapłaty ryczałtu od dochodów spółek od wartość i nierozliczonej części polisy ubezpieczeniowej.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika także, że od 1 stycznia 2023 r. Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT) i spełnia warunki do korzystania z ryczałtu. W latach opodatkowania estońskim CIT Spółka przekazuje corocznie część wypracowanego zysku na wypłaty dywidend dla dwóch właścicieli i opodatkowuje to przekazanie zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT w terminie zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Pozostała część wypracowanych corocznie zysków przekazywana jest po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego na kapitał rezerwowy, zgodnie z uchwałą zwyczajnego zgromadzenia wspólników. Spółka dopuszcza możliwość, że po zakończeniu pierwszego 4-letniego okresu opodatkowania estońskim CIT zrezygnuje z tej formy opodatkowania i powróci do klasycznego systemu rozliczeń podatkowych. Na kapitale rezerwowym będzie zgromadzona kwota zysków osiągniętych w okresie opodatkowania estońskim CIT i Spółka nie będzie w stanie wypłacić całych zysków z uwagi na konieczność ich reinwestowania. Tym samym zyski te pozostaną na kapitale rezerwowym w latach ewentualnego powrotu do klasycznego systemu rozliczeń podatkowych.

Państwa wątpliwości w powyższym zakresie dotyczą w pierwszej kolejności kwestii ustalenia, czy w związku z możliwym wyjściem z formy opodatkowania w formie estońskiego CIT i powrotem do opodatkowania klasycznego Spółka na moment zakończenia korzystania z estońskiego CIT będzie zobowiązana do uregulowania podatku w sytuacji, kiedy nie będzie miała miejsca wypłata środków z tytułu dywidendy, ani zysk nie zostanie przekazany na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż opodatkowany ryczałtem lub na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, bądź na podwyższenie kapitału zakładowego.

 

Zgodnie z art. 28f ustawy o CIT:

 1. Opodatkowanie ryczałtem obejmuje okres bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych wskazany przez podatnika w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7.

 2. Opodatkowanie ryczałtem przedłuża się na kolejne okresy bezpośrednio po sobie następujących 4 lat podatkowych, chyba że podatnik złoży informację o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem w deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, składanej za ostatni rok podatkowy, w którym podatnik był opodatkowany ryczałtem.

 

Stosownie do art. 28m ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

 1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub

b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);

 5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem.

Mając na względzie przedstawiony opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w związku z rezygnacją z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodu spółek po stronie Spółki może powstać obowiązek zapłaty ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto.

Zgodnie bowiem z art. 28n ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

W myśl art. 28h ust. 3 i 4 ustawy o CIT:

 3. Podatnik, który zakończył opodatkowanie ryczałtem i osiągnął dochód z tytułu zysku netto oraz nie dokonał jednorazowego rozliczenia ryczałtu od tego dochodu w sposób, o którym mowa w art. 28t ust. 2, stosuje przepisy niniejszego rozdziału w zakresie rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto do dnia, w którym suma wszystkich należnych ryczałtów od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto osiągnie wartość odpowiadającą kwocie należnego ryczałtu od dochodu z tytułu zysku netto.

 4. W przypadku gdy podatnik po dniu poprzedzającym dzień rezygnacji z opodatkowania ryczałtem lub po dniu poprzedzającym dzień utraty prawa do tego opodatkowania dokona wypłaty zysku lub jego dystrybucji w jakiejkolwiek formie, na potrzeby stosowania ust. 3, w przypadku braku przeciwnego dowodu, przyjmuje się, że dochód z tytułu zysku netto, osiągnięty w okresie opodatkowania ryczałtem jest rozdysponowany w ostatniej kolejności.

 

Stosownie do art. 28c pkt 2, 3, 4 i 5 cytowanej ustawy:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o:

 2) podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto - oznacza to podział lub pokrycie wyniku finansowego netto, o których mowa w przepisach o rachunkowości;

 3) wyniku finansowym netto - oznacza to wynik finansowy netto ustalany na podstawie przepisów o rachunkowości;

 4) zysku (stracie) netto - oznacza to zysk (stratę) netto ustalany na podstawie przepisów o rachunkowości;

 5) rozdysponowanym dochodzie z tytułu zysku netto - oznacza to część dochodu z tytułu zysku netto, która została przeznaczona do dystrybucji w jakiejkolwiek formie, w tym do wypłaty wspólnikom, na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż okres opodatkowania ryczałtem, na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, na podwyższenie kapitału zakładowego.

 

Zgodnie z art. 28d ust. 1 i 2 ustawy o CIT:

 1. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:

1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz

2) w kapitale własnym:

a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz

b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.

 2. Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat.

Definicja rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto została zawarta w art. 28c pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - jest to część dochodu z tytułu zysku netto, która została przeznaczona do dystrybucji w jakiejkolwiek formie, w tym do wypłaty wspólnikom, na pokrycie strat powstałych w okresie innym niż okres opodatkowania ryczałtem, na wypłatę wynagrodzeń związanych z udziałami, na podwyższenie kapitału zakładowego. Przeznaczenie zysku na kapitał zapasowy nie stanowi rozdysponowania zysku.

Z kolei dochodem z tytułu zysku netto jest suma zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty. Dochód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem w przypadku podatnika, który zakończył już opodatkowanie w formie ryczałtu (art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT).

W świetle powyższego zauważyć należy, że w dochodzie odpowiadającym sumie zysku netto chodzi o zysk, który w następstwie uchwały o podziale lub pokryciu zysku finansowego netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem, w oparciu o zatwierdzone roczne sprawozdanie finansowe jednostki, jest przeznaczony do podziału między wspólników (stanowiąc dochód z tytułu podzielonego zysku), bądź na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym opodatkowanie ryczałtem (stanowiąc dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat).

Zauważyć należy, że powyższe również zostało wykazane w Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek z 23 grudnia 2021 r.: „Powstanie tego rodzaju dochodu związane jest z zakończeniem opodatkowania ryczałtem - wskutek m.in. złożenia informacji o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem, czy naruszenia warunków uprawniających do stosowania ryczałtu. Dochód ten rozpoznawany jest w momencie zakończenia opodatkowania ryczałtem i odpowiada łącznej wartości zysków netto wypracowanych przez spółkę w każdym roku podatkowym stosowania ryczałtu, które nie zostały podzielone między wspólników lub przeznaczone na pokrycie strat w żadnym z tych lat podatkowych. Zyski wypracowane w okresie opodatkowania ryczałtem wykazywane są w sprawozdaniu finansowym poprzez wyodrębnienie ich w kapitałach własnych. Stanowią je kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych, które zostały odniesione na kapitały (art. 28d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o CIT).  O sposobie zapłaty podatku od dochodu z tytułu zysk netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem decyduje podatnik. Termin zapłaty podatku od tego dochodu uzależniony został bowiem od terminu jego dystrybucji”.

W odniesieniu do powyższego wskazać należy, że Spółka podlegająca opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek zobowiązana jest do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych. Na podstawie takiej ewidencji Spółka może określić wysokość zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem.

Zauważyć należy, że w momencie rezygnacji lub utraty prawa do opodatkowania ryczałtem zastosowanie znajdzie art. 28m ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT. Wobec tego suma zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi, tj. zgodnie z definicją zawartą w art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, przeznaczonymi na podstawie uchwały o podziale zysku do wypłaty akcjonariuszom jako dochód z tytułu zysku netto, stanowi podstawę opodatkowania zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Podkreślenia wymaga fakt, że terminy związane z zapłatą ryczałtu od dochodu z tytułu zysku netto zostały określone w przepisach art. 28t ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przy czym, obowiązek zapłaty ryczałtu związany jest z rozdysponowaniem dochodu z tytułu zysku neto, co wynika z art. 28t ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Jak natomiast stanowi art. 28t ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 28t ust. 3 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 28r ust. 3 ustawy o CIT:

Z Państwa wniosku nie wynika, aby powyższe warunki zaistniały. Z tego też względu, co do zasady, Ryczałt od dochodu z tytułu zysku netto należy wpłacić do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po ostatnim roku opodatkowania ryczałtem lub do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym dokonano dystrybucji zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem. Termin ten uzależniony jest od decyzji co do zapłaty podatku w całości po utracie prawa do ryczałtu albo od terminu rozdysponowania (wypłaty lub innej formy jego dystrybucji) tym dochodem.

Zatem, w sytuacji gdy zrezygnują Państwo z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, nie muszą Państwo opodatkować niewypłaconego zysku wygenerowanego przez spółkę, już w momencie rezygnacji tego prawa. Po zmianie formy opodatkowania, zysk z okresu, kiedy podlegali Państwo opodatkowaniu na zasadach estońskiego CIT będzie mógł być opodatkowany w momencie jego faktycznej dystrybucji. Oznacza to tym samym, że zapłacą Państwo podatek dopiero w dniu wypłaty zysków osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek po wyjściu z ryczałtu.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia, czy wszystkie niewypłacone lub nierozdysponowane zyski wypracowane podczas stosowania estońskiego CIT staną się zgodnie z art. 28t ust. 3 ustawy o CIT wymagalne podatkowo w dniu poprzedzającym dzień zaistnienia jednego ze zdarzeń: podatnik zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny, albo znacznie ograniczy zakres tej działalności.

W myśl art. 28k ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

W myśl przywołanego powyżej art. 28t ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Natomiast zgodnie z art. 28t ust. 3 ustawy o CIT:

W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego opisu sprawy należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że spółka postawiona w stan upadłości lub likwidacji nie może stosować estońskiego CIT. Wszystkie niewypłacone lub nierozdysponowane zyski wypracowane podczas stosowania estońskiego CIT są wymagalne podatkowo w dniu poprzedzającym dzień zaistnienia jednego ze zdarzeń: podatnik zostanie postawiony w stan likwidacji albo upadłości, zostanie przejęty przez inny podmiot lub zaprzestanie prowadzenia działalności z jakiejkolwiek innej przyczyny, albo znacznie ograniczy zakres tej działalności. Wynika to bowiem z literalnego brzmienia przepisu art. 28t ust. 3 ustawy o CIT. Nie ma zatem możliwości odroczenia zapłaty podatku do końca trzeciego miesiąca następującego po roku zaistnienia jednego z wyżej wymienionych zdarzeń.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 4 należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

- zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.