0111-KDIB2-1.4010.368.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął za pośrednictwem usługi e-Doręczenia Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki ponoszone przez Spółkę opodatkowaną ryczałtem od dochodów spółek na zakup palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokumentowane dokumentem PZ zawierającym dane sprzedawcy, jego podpis oraz informacje pozwalające na identyfikację przedmiotu i wartości transakcji, przy czym zapłata dokonywana jest gotówką lub przelewem, stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą Spółki i w konsekwencji nie powodują powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która od 1 stycznia 2026 r. wybrała opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tzw. estoński CIT).

Zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność oznaczona kodem PKD 16.24.Z – produkcja opakowań drewnianych.

Faktycznie prowadzona działalność gospodarcza Spółki polega przede wszystkim na skupie oraz sprzedaży palet drewnianych. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje nabywania palet zarówno od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, jak również zamierza nabywać palety od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Nabywane palety stanowią towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej Spółki.

W związku z planowanymi zakupami palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Spółka zamierza dokumentować ich nabycie za pomocą dokumentu przyjęcia zewnętrznego (PZ). Dokument ten będzie zawierał w szczególności datę transakcji, określenie rodzaju i ilości nabytych palet, cenę zakupu, wartość transakcji oraz dane sprzedawcy obejmujące jego imię i nazwisko. Spółka będzie również zwracała się do sprzedawcy o złożenie podpisu na dokumencie PZ potwierdzającego dokonanie sprzedaży palet.

Zapłata za nabyte palety będzie dokonywana zarówno w formie gotówkowej, jak i bezgotówkowej – przelewem na rachunek bankowy wskazany przez sprzedawcę.

Nabywane od osób fizycznych palety będą stanowiły składniki majątku obrotowego Spółki i będą przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupy te będą realizowane w sposób powtarzalny i związany bezpośrednio z podstawową działalnością Spółki.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Spółkę opodatkowaną ryczałtem od dochodów spółek na zakup palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokumentowane dokumentem PZ zawierającym dane sprzedawcy, jego podpis oraz informacje pozwalające na identyfikację przedmiotu i wartości transakcji, przy czym zapłata dokonywana jest gotówką lub przelewem, stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą Spółki i w konsekwencji nie powodują powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, wydatki udokumentowane PZ ponoszone na zakup palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (niezależnie czy zapłata została dokonana gotówką czy przelewem),

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Ustawa o CIT nie zawiera definicji wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Przy ocenie charakteru danego wydatku należy zatem badać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika oraz cel, któremu wydatek służy.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nabywane palety stanowią towary handlowe przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży. Zakup palet jest bezpośrednio związany z podstawowym profilem działalności Spółki, polegającym na skupie i sprzedaży palet drewnianych. Bez dokonywania takich zakupów Spółka nie mogłaby prowadzić swojej podstawowej działalności operacyjnej oraz osiągać przychodów z tej działalności.

Wydatki na zakup palet nie mają charakteru osobistego, konsumpcyjnego ani reprezentacyjnego. Nie służą także wspólnikom, podmiotom powiązanym ani członkom organów Spółki. Ich jedynym celem jest pozyskanie towarów handlowych przeznaczonych do dalszej sprzedaży.

W Państwa ocenie, dla kwalifikacji wydatku na gruncie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT decydujące znaczenie ma rzeczywisty związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a nie forma dokumentowania transakcji, czy forma dokonania zapłaty. Niemniej, według Spółki, dokument PZ zawierający dane pozwalające na identyfikację sprzedawcy, przedmiotu transakcji, ilości i wartości nabytych palet oraz potwierdzenie dokonania transakcji przez sprzedawcę stanowi prawidłowy dowód księgowy pozwalający na udokumentowanie operacji gospodarczej.

Zatem, skoro zakupione palety stanowią towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży, a ponoszone wydatki pozostają w bezpośrednim związku z podstawową działalnością Spółki, to wydatki te nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie powodują powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W szczególności przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena, czy wydatki na zakup palet dla potrzeb ustawy o rachunkowości mogą być dokumentowane w sposób, o którym mowa we wniosku.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).

W katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT wymienił dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków.

Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.

Z przepisów ustawy o CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu tego rodzaju wydatków.

Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą możną uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT.

Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.

Należy podkreślić, że kwestię kwalifikacji na gruncie przepisów o ryczałcie od dochodów spółek danego wydatku lub kosztu do dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą należy rozpatrywać indywidualnie, w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego i okoliczności sprawy. Jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. W związku z powyższym koszty, które nie służą realizacji podstawowego celu prowadzonej działalności gospodarczej jakim jest osiąganie zysków, lecz są efektem ubocznym działań zmierzających do osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, mogą być uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że Spółka od 1 stycznia 2026 r. jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek, tzw. estońskim CIT. Zgodnie z wpisem do KRS, przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność oznaczona kodem PKD 16.24.Z – produkcja opakowań drewnianych, natomiast faktycznie prowadzona działalność gospodarcza Spółki polega przede wszystkim na skupie oraz odsprzedaży palet drewnianych. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje nabywania palet od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Spółka planuje nabywać palety również od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Nabywane palety stanowią towary handlowe, przeznaczone do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej Spółki. Nabycie palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Spółka planuje dokumentować za pomocą dokumentu przyjęcia zewnętrznego (PZ), który będzie zawierał w szczególności datę transakcji, określenie rodzaju i ilości nabytych palet, cenę zakupu, wartość transakcji oraz dane sprzedawcy, obejmujące jego imię i nazwisko. Spółka będzie również zwracała się do przedawcy o złożenie podpisu na dokumencie PZ, potwierdzającego dokonanie sprzedaży palet. Zapłata za nabyte palety będzie dokonywana zarówno w formie gotówkowej, jak i bezgotówkowej – przelewem na rachunek bankowy, wskazany przez sprzedawcę. Nabywane od osób fizycznych palety będą stanowiły składniki majątku obrotowego Spółki i będą przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zakupy te będą związane bezpośrednio z podstawową działalnością Spółki.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wydatki ponoszone na zakup palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokumentowane dokumentem PZ zawierającym dane sprzedawcy, jego podpis oraz informacje pozwalające na identyfikację przedmiotu i wartości transakcji, stanowią wydatki związane z działalnością gospodarczą Spółki i w konsekwencji nie powodują powstania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

W myśl art. 28d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:

1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz

2) w kapitale własnym:

a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz

b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.

Zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych wskazują art. 20, art. 21 oraz art. 22 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej: „UoR”).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 UoR:

Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.

Natomiast stosownie do art. 20 ust. 2 UoR:

Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej „dowodami źródłowymi”:

1) zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2) zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3) wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

Z przepisów tej ustawy wynika, iż podstawą zapisów w księgach rachunkowych – w myśl art. 20 ust. 2 i 3 ustawy o rachunkowości – są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane „dowodami źródłowymi”. Księgi rachunkowe powinny być prowadzone rzetelnie, bezbłędnie, sprawdzalnie i bieżąco (art. 24 ust. 1 ustawy o rachunkowości), a transakcje udokumentowane rzetelnymi dowodami księgowymi (art. 22 tej ustawy).

Podstawą zapisów w księgach rachunkowych, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o rachunkowości, są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej.

Według art. 20 ust. 4 ustawy o rachunkowości:

W przypadku uzasadnionego braku możliwości uzyskania zewnętrznych obcych dowodów źródłowych, kierownik jednostki może zezwolić na udokumentowanie operacji gospodarczej za pomocą księgowych dowodów zastępczych, sporządzonych przez osoby dokonujące tych operacji. Nie może to jednak dotyczyć operacji gospodarczych, których przedmiotem są zakupy opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz skup metali nieżelaznych od ludności.

Stosownie do art. 21 ust. 1 UoR:

Dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Zgodnie z art. 21 ust. 1a UoR:

Można zaniechać zamieszczania na dowodzie danych, o których mowa:

1) w ust. 1 pkt 1-3 i 5, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów;

2) w ust. 1 pkt 6, jeżeli wynika to z techniki dokumentowania zapisów księgowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1a UoR można zaniechać zamieszczania na dowodzie wymaganych danych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 5 i 6. Dokument taki powinien być opisany (przez uprawnioną osobę) poprzez umieszczenie na nim danych i podpisu osoby, która dokonała opłat oraz opisu operacji gospodarczej, przy zastosowaniu ogólnie ustalonych, przez Spółkę zasad. Zaznaczyć należy, że potwierdzenie dokonania wydatku powinno znaleźć potwierdzenie w pozostałym posiadanym materiale dowodowym, tj. dokumentującym poniesiony wydatek, jego cel i związek z funkcjonowaniem podmiotu.

Przywołane przepisy art. 20 i art. 21 ustawy o rachunkowości ustalają zasady dokumentowania operacji gospodarczych, a w szczególności warunki, jakim powinny odpowiadać dowody księgowe stanowiące podstawę zapisów w księgach rachunkowych. W świetle tych przepisów, dowody księgowe powinny być rzetelne – to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, wolne od błędów rachunkowych, zawierające wymienione wyżej elementy.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Spółkę na zakup palet od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, o ile udokumentowane będą w sposób wymagany przez ustawę o rachunkowości, nie będą stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, nie będą zatem podlegać opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.

Jak wynika bowiem z informacji wskazanych we wniosku, wydatki te związane są bezpośrednio z podstawową działalnością Spółki, polegającą na skupie oraz sprzedaży palet drewnianych. Nabywane palety stanowią towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej Spółki. Widoczny jest zatem związek ponoszenia wskazanych we wniosku wydatków z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.

Zatem, przedstawione przez Państwa stanowisko z powyższym zastrzeżeniem, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.