0111-KDIB2-1.4010.192.2026.1.DD

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

8 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczeń wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawidłowości dokonania wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: ustawa o CIT) spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji (…).

Spółka nie wchodzi w skład podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu art. 1a ust. 1 ustawy o CIT.

Rok podatkowy Spółki nie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Dla Wnioskodawcy rok podatkowy rozpoczyna się 1 października a kończy 30 września roku następnego. W konsekwencji:

  - aktualny rok podatkowy Wnioskodawcy trwa od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.,

  - poprzedni rok podatkowy Wnioskodawcy obejmował okres od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r.

W aktualnym roku podatkowym, trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca zdecydował się na zastosowanie uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, a stosowna informacja zostanie przekazana w deklaracji rocznej CIT-8 za ten rok podatkowy, zgodnie z wymogiem określonym w art. 25 ust. 7a ustawy o CIT.

W roku podatkowym trwającym od 1 października 2023 r. do 30 września 2024 r. Spółka osiągnęła stratę, a zatem w zeznaniu CIT-8 za ten rok podatkowy Wnioskodawca nie wykazał podatku należnego.

W zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. Spółka wykazała podatek należny.

Tym samym, stosownie do art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, Wnioskodawca może wpłacać w bieżącym roku podatkowym zaliczki w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata, tj. z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r.

W wyniku omyłki, za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. Wnioskodawca wpłacił zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie w nieprawidłowych kwotach, tj. w kwotach stanowiących 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r.

Uproszczone zaliczki na podatek CIT za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r., które Spółka wpłaciła w kwotach stanowiących 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. były niższe, niż uproszczone zaliczki, które Wnioskodawca powinien był wpłacić w kwotach stanowiących 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r.

Zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie, ale w nieprawidłowej wysokości, zostały przez Spółkę wpłacone na mikrorachunek podatkowy Wnioskodawcy w ustawowym terminie, tj. do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

W świetle powyższych okoliczności Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy dokonanie wpłaty uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. w tych samych kwotach, ale niższych niż 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. oznaczać będzie, że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, pod warunkiem dopłacenia przez Wnioskodawcę różnicy między prawidłową kwotą uproszczonej zaliczki, tj. stanowiącą 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r., a kwotą faktycznie wpłaconą wraz z należnymi odsetkami od zaległości podatkowych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r.

Pytanie

 

Czy dokonanie wpłaty uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. w tych samych kwotach, ale niższych niż 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. oznaczać będzie, że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, pod warunkiem dopłacenia przez Wnioskodawcę różnicy między prawidłową kwotą uproszczonej zaliczki, tj. stanowiącą 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r., a kwotą faktycznie wpłaconą wraz z należnymi odsetkami od zaległości podatkowych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r.?

 

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, dokonanie wpłaty uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. w tych samych kwotach, ale niższych niż 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. oznaczać będzie, że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, pod warunkiem dopłacenia przez Wnioskodawcę różnicy między prawidłową kwotą uproszczonej zaliczki, tj. stanowiącą 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r., a kwotą faktycznie wpłaconą wraz z należnymi odsetkami od zaległości podatkowych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r.

Uzasadniając własne stanowisko wskazali Państwo, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

W myśl art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.

Jak stanowi art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w dany roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

Z powyższego wynika zatem, że zaliczka ustalona w sposób uproszczony jest pochodną uprzednio wykazanego podatku należnego za poprzedni rok podatkowy (ewentualnie dwa lata wstecz). Wysokość ta jest stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu podatkowym złożonym za poprzedni rok podatkowy i nie zależy od wysokości dochodu ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona forma wpłacania zaliczek ma dotyczyć i nie zależy od wysokości zaliczki na podatek dochodowy obliczonej za dany miesiąc.

Stosownie do art. 25 ust. 7 ustawy o CIT, podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-6b, są obowiązani:

1) (uchylony);

2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;

4) (uchylony);

5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b, podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, w którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie (art. 25 ust. 7a ustawy o CIT).

W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

Podatek dochodowy od osób prawnych odprowadzany jest zaliczkowo, co oznacza, że w trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu obowiązany jest do zapłaty zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku następuje po zakończeniu roku podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych zaliczek na poczet zobowiązania podatkowego.

Podstawowy sposób ustalania zaliczek na podatek dochodowy został przewidziany w art. 25 ust. 1 ustawy o CIT, polegający na ustalaniu zaliczek rzeczywistych, tj. obliczanych na podstawie dochodu do opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku danego roku podatkowego. Tego sposobu odprowadzania zaliczek się nie wybiera, co oznacza, że jeśli podatnik nie wybierze innej formy wpłaty zaliczek, ma do niego zastosowanie właśnie ta metoda.

Rozwiązaniem alternatywnym dla zaliczek rzeczywistych są zaliczki w formie uproszczonej.

Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.

Jak wynika z art. 25 ust. 7 ustawy o CIT, decyzję o wyborze zaliczek, o których mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podejmuje podatnik i jeśli zdecyduje się na odprowadzenie zaliczek w sposób uproszczony, jest obowiązany stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym, a także wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach. Raz dokonany wybór wiąże podatnika do końca danego roku podatkowego. Zatem w trakcie roku podatkowego nie ma możliwości zmiany formy opłacania zaliczek.

Z powyższego wynika, że aby można było uznać, że podatnik wybrał odprowadzanie zaliczek w sposób uproszczony, jego wybór powinien być potwierdzony wpłatami w terminie określonym w art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, czyli do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Zatem najpierw podatnik wpłacając zaliczki w ustawowym terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni (art. 25 ust. 1a ustawy o CIT) wybiera ich formę podstawową lub uproszczoną, a następnie składając zeznanie za dany rok podatkowy informuje w nim o dokonanym już wyborze.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w aktualnym roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca zdecydował się na zastosowanie uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, a stosowna informacja zostanie przekazana w deklaracji rocznej CIT-8 za ten rok podatkowy, zgodnie z wymogiem określonym w art. 25 ust. 7a ustawy o CIT. Za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. Wnioskodawca omyłkowo wpłacił zaliczki na podatek CIT w uproszczonej formie w nieprawidłowych kwotach, tj. w kwotach stanowiących 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r. Wartość kwotowa wpłaconych przez Spółkę uproszczonych zaliczek za powyższe miesiące była niższa niż uproszczone zaliczki, które Wnioskodawca powinien był wpłacić w kwotach stanowiących 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. Uproszczone zaliczki, choć w niższej wartości, zostały wpłacone w ustawowym terminie, tj. do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.

Należy wskazać, że na gruncie art. 51 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) zaległością podatkową jest niezapłacona w terminie zaliczka na podatek.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, sam fakt, że Spółka omyłkowo dokonała wpłaty uproszczonych zaliczek w kwotach niższych niż powinny być wpłacone nie przesądza o utracie przez Spółkę prawa do stosowania uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w obecnym roku podatkowym Wnioskodawcy, lecz powoduje powstanie zaległości podatkowej. W ocenie Spółki, omyłkowe dokonywanie wpłat uproszczonych zaliczek w kwotach niższych niż powinny być powoduje konieczność uregulowania zaległej kwoty zaliczek wraz z odsetkami dla zachowania dokonanego wyboru uproszczonego sposobu wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, dokonanie wpłaty uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. w tych samych kwotach, ale niższych niż 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. oznaczać będzie, że Wnioskodawca prawidłowo dokonał wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, pod warunkiem dopłacenia przez Wnioskodawcę różnicy między prawidłową kwotą uproszczonej zaliczki, tj. stanowiącą 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r., a kwotą faktycznie wpłaconą wraz z należnymi odsetkami od zaległości podatkowych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

W myśl art. 25 ust. 1a ww. ustawy,

Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 25 ust. 6 ustawy o CIT,

Z powyższego wynika zatem, że zaliczka ustalona w sposób uproszczony jest pochodną uprzednio wykazanego przychodu należnego za poprzedni rok podatkowy (ew. dwa lata wstecz). Wysokość ta jest stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu podatkowym złożonym za poprzedni rok podatkowy i nie zależy od wysokości dochodu ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona forma wpłacania zaliczek ma dotyczyć i nie zależy od wysokości zaliczki na podatek dochodowy obliczonej za dany miesiąc.

W konsekwencji np. w 2025 r. podstawą do wyliczenia zaliczek uproszczonych jest podatek należny odpowiednio za 2023 r. (zeznanie złożone w 2024 r.), natomiast w 2026 r. podstawą do wyliczenia zaliczek uproszczonych będzie podatek należny za 2024 r. (zeznanie złożone w 2025 r.).

Na podstawie art. 25 ust. 7 ustawy o CIT,

podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-6b, są obowiązani:

1) (uchylony)

2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;

4) (uchylony)

5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

Zgodnie z art. 25 ust. 7a ustawy o CIT,

Art. 27 ust. 1 ww. ustawy o CIT stanowi, że

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy dokonanie wpłaty uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r. w tych samych kwotach, ale niższych niż 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r. oznaczać będzie, że prawidłowo dokonali Państwo wyboru uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, o której mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, pod warunkiem dopłacenia przez Państwa różnicy między prawidłową kwotą uproszczonej zaliczki, tj. stanowiącą 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r., a kwotą faktycznie wpłaconą wraz z należnymi odsetkami od zaległości podatkowych za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz za miesiące styczeń i luty 2026 r.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z przywołanych wyżej przepisów wynika, iż wybór uproszczonej formy wpłacania zaliczek uzależniony jest od wykazania podatku należnego w co najmniej jednym z dwóch odpowiednich zeznań rocznych (tj. zeznaniu złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy, lub roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata ). O dokonanym wyborze podatnik powinien poinformować w zeznaniu za rok podatkowy, w którym wpłacane były zaliczki w uproszczonej formie. Jednocześnie przepisy nie warunkują skuteczności ww. wyboru od bezwzględnej terminowości uiszczania zaliczek w prawidłowej kwocie.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w wyniku pomyłki wpłacali Państwo zaliczki na podatek CIT za miesiące październik-grudzień 2025 r. oraz styczeń i luty 2026 r. w uproszczonej formie w zaniżonych kwotach (stanowiących 1/12 podatku należnego z zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 października 2024 r. do 30 września 2025 r., zamiast za rok podatkowy trwający od 1 października 2022 r. do 30 września 2023 r.). Jednocześnie wpłaty dokonywane były terminowo. Zamierzają Państwo dopłacić brakującą różnicę w kwocie zaliczek wraz z należnymi odsetkami. Ponadto stosowna informacja o wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek zostanie przekazana we właściwym zeznaniu CIT-8.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że przedstawiona we wniosku sytuacja dotycząca omyłkowego wpłacania zaliczek uproszczonych przez kilka miesięcy w roku podatkowym w zaniżonej wysokości, nie powoduje utraty prawa do skorzystania z uproszczonej formy opłacania zaliczek za ten rok podatkowy.

Zaliczki uproszczone, co do zasady powinny być opłacane w prawidłowej wysokości w terminach określonych w art. 25 ust. 1a i 2a ustawy o CIT, w przeciwnym przypadku są traktowane jako zaległość podatkowa, od której zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej naliczane są odsetki za zwłokę. Jednak jak wskazano powyżej, wybór uproszczonej formy opłacania zaliczek nie został uwarunkowany terminowością opłacania zaliczek w prawidłowej kwocie.

Tym samym omyłkowe zaniżenie wpłat z tytułu uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, za kilka miesięcy w trakcie roku podatkowego, nie powoduje utraty możliwości wyboru tej formy ich wpłacania za ten rok podatkowy.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.