taxmachine.pl

0111-KDIB2-1.4010.147.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna2026-06-10Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

W zakresie ustalenia, czy otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r., zaewidencjonowane w księgach Wnioskodawcy w 2026 r. na wyodrębnionym koncie, tzw. „błąd podstawowy - zyski/straty lat ubiegłych” oraz zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2026 r. jako korekta (zmniejszenie) wyniku finansowego za 2025 r. powodują obowiązek zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął za pośrednictwem usługi e-US Państwa wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r., zaewidencjonowane w księgach Spółki w 2026 r. na wyodrębnionym koncie, tzw. „błąd podstawowy - zyski/straty lat ubiegłych” oraz zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2026 r. jako korekta (zmniejszenie) wyniku finansowego za 2025 r. powodują obowiązek zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wniosek uzupełnili Państwo 21 maja 2026 r., w odpowiedzi na wezwanie Organu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest od czterech lat podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy z dnia ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca spełnia wszystkie warunki wymagane do tego, aby nadal korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek.

Rok obrotowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Spółka sporządzi sprawozdanie finansowe za 2025 r. zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w terminie do końca marca 2026 r. Do końca czerwca 2026 r. sprawozdanie zostanie zbadane przez biegłego rewidenta. Do 15 lipca 2026 r. sprawozdanie zostanie zatwierdzone i złożone do KRS. Po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2025 r. Spółka zamknie księgi rachunkowe za 2025 r.

Wnioskodawca przewiduje, że w trakcie 2026 r., lecz już po zamknięciu ksiąg za 2025 r. może otrzymać od kontrahentów faktury dotyczące 2025 r. Wpływ faktur z takim opóźnieniem jest najczęściej spowodowany niedopatrzeniem kontrahentów, czego skutkiem jest niedostarczenie faktur w uzgodniony sposób do działu księgowości.

Otrzymane z opóźnieniem faktury dotyczące 2025 r. Spółka będzie wyodrębniać w księgach rachunkowych roku 2026 jako tzw. koszty dotyczące lat ubiegłych (tu. 2025 r.). Faktury te nie będą w żaden sposób skutkowały ani podwyższeniem, ani też obniżeniem wyniku finansowego Wnioskodawcy (zysku/straty) osiągniętego za rok obrotowy 2026.

Otrzymane z opóźnieniem faktury będą dotyczyły roku (okresu) względem którego Wnioskodawca stosował opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.

Wnioskodawca zakłada, że otrzymane z opóźnieniem faktury dotyczące 2025 r. mogą być istotne kwotowo, a w konsekwencji tego nie będzie można uznać, że sprawozdanie finansowe sporządzone za 2025 r. spełnia wymagania określone w art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy ustawy o rachunkowości Spółka będzie kwalifikować koszty dotyczące 2025 r. jako tzw. „błąd podstawowy z lat ubiegłych” i ewidencjonować je na odrębnym koncie 820 „Zyski/straty lat ubiegłych”. Natomiast w ewidencji analitycznej koszty te będą ujęte na odrębnym koncie analitycznym jako „faktury kosztowe dotyczące 2025 r., otrzymane w 2026 r.”.

Finalnie zatem otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r. będą skutkowały obowiązkiem skorygowania (poprawienia) sprawozdania finansowego za 2025 r. Sporządzając sprawozdanie finansowe za 2026 r., Spółka dokona również retrospektywnej korekty (przekształcenia) sprawozdania finansowego za 2025 r. Przekształcone sprawozdanie za 2025 r. zawierać będzie trzy kolumny: dane przed korektą, korekta i dane po korekcie. Korekcie podlegać będą wszystkie elementy sprawozdania dotyczącego 2025 r. – rachunek zysków i strat, bilans, rachunek przepływów pieniężnych, zmiany w kapitałach własnych oraz elementy informacji dodatkowej. Jako korekty będą wykazane wyżej wspomniane faktury kosztowe dotyczące 2025 r., które zostaną otrzymane w 2026 r. po zamknięciu ksiąg 2025 r. i zaksięgowane na koncie 820 „Zyski/straty lat ubiegłych”, w ewidencji analitycznej „faktury kosztowe dotyczące 2025 r., otrzymane w 2026 r.”.

W informacji dodatkowej do sprawozdania finansowego za 2026 r. Spółka wykaże przekształcone sprawozdanie za 2025 r. w pkt. 6. w ppkt.:

 1) informacje o przychodach i kosztach z tytułu błędów popełnionych w latach ubiegłych odnoszonych w roku obrotowym na kapitał (fundusz) własny z podaniem ich kwot i rodzaju;

 4) informacje liczbowe, wraz z wyjaśnieniem, zapewniające porównywalność danych sprawozdania finansowego za rok poprzedzający ze sprawozdaniem za rok obrotowy.

Natomiast sprawozdanie za 2026 r. (bilans, rachunek zysków i strat, rachunek przepływów pieniężnych, zmiany w kapitałach własnych) będzie zawierało trzy kolumny - (dane za rok bieżący, za rok poprzedni i przekształcone dane porównawcze). W kolumnie „przekształcone dane porównawcze” będą ujęte dane za 2025 r. uwzględniające w wyniku finansowym faktury kosztowe dotyczące 2025 r., otrzymane w 2026 r. po zamknięciu ksiąg 2025 r. Te operacje gospodarcze będą uwzględnione w zysku/stracie 2025 r.

W wyniku dokonania korekty sprawozdania finansowego za 2025 r., odpowiedniej zmianie (korekcie) ulegnie również wynik finansowy (zysk) osiągnięty w 2025 r., który to wynik zostanie odpowiednio zmniejszony o wspomniane faktury dotyczące 2025 r. a otrzymane w 2026 r.

Stosownie do przepisów art. 231 § 2 pkt 1 Kodeksu Spółek Handlowych oraz przepisów ustawy o rachunkowości, zgromadzenie wspólników Spółki podejmie stosowną uchwałę zatwierdzającą sprawozdanie Spółki za 2026 r., którego elementem będzie skorygowane sprawozdanie finansowe za 2025 r.

Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy o rachunkowości, Wnioskodawca stosuje Krajowe Standardy Rachunkowości. Wnioskodawca nie stosuje Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

Pytanie

Czy otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r., zaewidencjonowane w księgach Wnioskodawcy w 2026 r. na wyodrębnionym koncie, tzw. „błąd podstawowy - zyski/straty lat ubiegłych” oraz zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2026 r. jako korekta (zmniejszenie) wyniku finansowego za 2025 r. powodują obowiązek zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz.278) - dalej ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek podlega dochód odpowiadający wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

W myśl art. 28n ust. 1 pkt 5 ustawy opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych osiągnięty w roku podatkowym.

Z brzmienia art. 28m ust. 1 pkt. 6 ustawy o CIT wynika, że aby powstał dochód z nieujawnionych operacji musi dojść do kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek:

 1) istnienie przychodów i kosztów, które zgodnie z przepisami o rachunkowości podlegają zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, czyli odniesieniu na wynik finansowy danego roku,

 2) pominięcie w zysku (stracie) netto tych kosztów i przychodów, a więc nie uwzględnienie tych przychodów lub kosztów w wyniku finansowym roku, w którym powinny zostać na wynik odniesione.


Należy zwrócić uwagę na to, iż z literalnego brzmienia przepisu nie wynika, że sam fakt nie ujęcia, (nie zaksięgowania) kosztów i przychodów w danym roku stanowi samodzielną podstawę do uznania ich za nieujawnione operacje gospodarcze. Przepis art. 28m ust. 1 pkt. 6 wskazuje na nie uwzględnienie jakichś przychodów lub kosztów w zysku (stracie) netto.

Jak wyjaśnia Przewodnik do ryczałtu od dochodów spółek (Przewodnik do Ryczałtu od dochodów spółek https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-do-ryczaltu-od-dochodow-spolek s.45), dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych powstaje w związku z pominięciem w prowadzonych księgach zdarzeń (operacji) gospodarczych (w przychodach lub kosztach (stratach, zyskach), pomimo obowiązku ich wykazania.

Należy zwrócić uwagę na to, że podejście prezentowane w przewodniku nie wynika wprost z przepisów ustawy o CIT, która nie uznaje za nieujawnione operacje samego braku ujęcia operacji w księgach, lecz dopiero w momencie nie odniesienia przychodów i kosztów na wynik finansowy, czyli nie uwzględnienia w zysku (stracie) netto. Nie każdy koszt w momencie ujęcia w księgach rachunkowych jest odnoszony bezpośrednio na wynik finansowy. Przykładowo koszty surowców, opakowań, wynagrodzeń, energii i inne koszty poniesione na wytworzenie produktów, pomimo, że zostaną zaewidencjonowane w księgach danego roku to nie mają one bezpośredniego wpływu na wynik jednostki. Dopiero w momencie sprzedaży koszty poniesione na wytworzenie produktów zostaną uwzględnione w zysku stracie netto.

W myśl art. 28d ustawy o CIT, podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz w kapitale własnym: kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120), jednostki obowiązane są stosować przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, rzetelnie i jasno przedstawiając sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy.

W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o rachunkowości, w sprawach nieuregulowanych przepisami ustawy, przyjmując zasady (politykę) rachunkowości, jednostki mogą stosować krajowe standardy rachunkowości wydane przez Komitet Standardów Rachunkowości.

Z kolei jak stanowi art. 54 ust. 1 i 2 ustawy o rachunkowości, jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej.

Jeżeli jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, o których mowa powyżej, już po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymała.

Zgodnie zaś z art. 54 ust. 3 ustawy o rachunkowości, jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”.

Oprócz ustawy o rachunkowości, zagadnienia dotyczące ujmowania w księgach rachunkowych błędów lat ubiegłych są omówione w KSR Nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym - ujęcie i prezentacja (Uchwała Nr 3/2018 Komitetu Standardów Rachunkowości z dnia 13 listopada 2018 r. w sprawie przyjęcia aktualizacji Krajowego Standardu Rachunkowości Nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym - ujęcie i prezentacja”).

KSR Nr 7 pkt 2.10. definiuje retrospektywne przekształcenie danych porównawczych - przekształcenie danych porównawczych w taki sposób, jak gdyby zmienione zasady (polityka) rachunkowości przyjęte w roku obrotowym stosowane były od zawsze lub od początku możliwie najwcześniejszego roku obrotowego, a zdarzenie uznane za istotny błąd popełniony w poprzednich latach obrotowych było wówczas poprawnie ujęte.

KSR 7 pkt. 7.3 wskazuje, że może wystąpić zakłócenie porównywalności danych sprawozdawczych i porównawczych (za rok bieżący i poprzedni rok obrotowy) w sytuacji, kiedy w roku sprawozdawczym w sprawozdaniu finansowym wykazujemy korektę błędu popełnionego w poprzednich latach obrotowych. W takiej sytuacji KSR 7 pkt. 7.3 wskazuje, że uzasadnionym jest podejście retrospektywne do danych porównawczych i doprowadzenie ich do porównywalności.

KSR 7 pkt 7.6 wskazuje, że dla zapewnienia porównywalności retrospektywnie przekształcone dane porównawcze wykazuje się uzupełniająco w odrębnej kolumnie bilansu – i jeżeli to praktycznie wykonalne - w rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych.

Informacje o błędach lat ubiegłych oraz dane retrospektywne należy umieścić w części 6 informacji dodatkowej:

   - informacje o przychodach i kosztach z tytułu błędów popełnionych w latach ubiegłych odnoszonych w roku obrotowym na kapitał (fundusz) własny z podaniem ich kwot i rodzaju;

   - informacje liczbowe, wraz z wyjaśnieniem, zapewniające porównywalność danych sprawozdania finansowego za rok poprzedzający ze sprawozdaniem za rok obrotowy.

Ustawa o rachunkowości oraz KSR 7 przewidują zatem szczegółowe zasady korekt retrospektywnych sprawozdań finansowych na skutek popełnienia tzw. „błędu podstawowego”. Błąd podstawowy prezentuje się w sprawozdaniu jako - „zysk/strata lat ubiegłych” Przewidywana w art. 54 ust. 3 ustawy o rachunkowości procedura korygowania błędu dotyczącego lat ubiegłych zobowiązuje do dokonania korekt sprawozdań finansowych i zamieszczenie tych korekt w Informacji Dodatkowej do sprawozdania finansowego w punkcie „błędy lat ubiegłych”, które są odnoszone na zyski/straty roku którego dotyczą.

W przypadku zaistnienia konieczności skorygowania sprawozdania z lat ubiegłych elementy sprawozdania finansowego, takie jak bilans i rachunek zysków i strat mają, nie zwyczajowe dwie, lecz trzy kolumny (dane za rok bieżący, za rok poprzedni i przekształcone dane porównawcze).

Zatem w przypadku zastosowania procedury przewidzianej w przepisach ustawy o rachunkowości, polegającej na skorygowaniu sprawozdania z lat ubiegłych, sytuacja opisana w art. 28m ust. 1 pkt. 6 ustawy o CIT nie wystąpi, ponieważ przychody i koszty zostaną finalnie zarachowane i uwzględnione w zysku (stracie) netto w roku podatkowym, którego dotyczą. W wyniku retrospektywnej korekty sprawozdania za rok ubiegły prawidłowe dane, w tym prawidłowy wynik netto (zysk/strata) zostaną zaprezentowane w kolumnie „przekształcone dane porównawcze”. W konsekwencji nie powstanie dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych.

Sama okoliczność nie zaksięgowania (nieujęcia) przedmiotowych kosztów w księgach 2025 r. nie może stanowić przesłanki do powstania dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, bowiem zgodnie z literalnym brzmieniem art. 28m ust. 1 pkt. 6 ustawy o CIT opodatkowaniu podlegają wyłącznie koszty lub przychody które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto.

W opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym faktury kosztowe dotyczące 2025 r., otrzymane w 2026 r., zostaną finalnie uwzględnione w zysku (stracie) netto roku, którego dotyczą.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r., zaewidencjonowane w księgach Wnioskodawcy w 2026 r. na wyodrębnionym koncie, tzw. „błąd podstawowy - zyski/straty lat ubiegłych” oraz zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2026 r. jako korekta (zmniejszenie) wyniku finansowego za 2025 r. nie powodują obowiązku zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

Stosownie do art. 28n ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi, dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych osiągnięty w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:

Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych - do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym przychody lub koszty powinny zostać zarachowane.

Dodatkowo z „Przewodnika do Ryczałtu od dochodów spółek” (dalej: „Przewodnik”) rozdział 6.6 „Dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych (art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT)” wskazano, że: „Dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych powstaje w związku z pominięciem w prowadzonych księgach zdarzeń (operacji) gospodarczych (w przychodach lub kosztach (stratach, zyskach), pomimo obowiązku ich wykazania.

Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, do ksiąg rachunkowych danego okresu sprawozdawczego, należy wprowadzić w postaci zapisu każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Jeśli jednostka gospodarcza nie ujęła danego zdarzenia gospodarczego w księgach rachunkowych w wyniku błędu, to w zależności od tego czy błąd ten został ujawniony przed zatwierdzeniem, czy po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok obrotowy, którego ten błąd dotyczy oraz czy ma on istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, operacja gospodarcza dotycząca tego błędu powinna zostać ujęta zgodnie z regulacjami art. 54 ustawy o rachunkowości:

albo w księgach bieżącego roku obrotowego,

albo w księgach rachunkowych roku, którego dotyczy

             - zgodnie z regulacjami art. 54 ustawy o rachunkowości.


Po ujawnieniu takiego uchybienia (np. w ramach kontroli podatkowej organu podatkowego lub weryfikacji własnej podatnika) podatnik - zgodnie z zasadami prowadzenia ksiąg rachunkowych - zaksięgowuje więc daną operację gospodarczą w roku jej ujawnienia. Jednak okoliczność ta nie modyfikuje faktu, że w ryczałcie obowiązek podatkowy z tego tytułu powstaje w roku podatkowym, w którym przychody te lub koszty powinny zostać zarachowane.”

 

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U z 2026 r., poz. 522):

  1) Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej..

  2) Jeżeli jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, o których mowa w ust. 1, po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymała.

  3) Jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1 , to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako „zysk (strata) z lat ubiegłych”.

Nieujawnienie kosztów lub przychodów w okresie opodatkowania ryczałtem ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. Tym samym, wydatek dotyczący okresu opodatkowania ryczałtem, jeśli zostanie ujęty w księgach rachunkowych w latach późniejszych (zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości), powinien stanowić podstawę opodatkowania ryczałtem, z tytułu dochodu z nieujawnionych operacji gospodarczych.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka sporządzi sprawozdanie finansowe za 2025 r. zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w terminie do końca marca 2026 r. Po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2025 r. Spółka zamknie księgi rachunkowe za 2025 r. Wnioskodawca przewiduje, że w trakcie 2026 r., lecz już po zamknięciu ksiąg za 2025 r. może otrzymać od kontrahentów faktury dotyczące 2025 r. Otrzymane z opóźnieniem faktury dotyczące 2025 r. Spółka będzie wyodrębniać w księgach rachunkowych roku 2026 jako tzw. koszty dotyczące lat ubiegłych (tu. 2025 r.). Faktury te nie będą w żaden sposób skutkowały ani podwyższeniem, ani też obniżeniem wyniku finansowego Wnioskodawcy (zysku/straty) osiągniętego za rok obrotowy 2026. Otrzymane z opóźnieniem faktury będą dotyczyły roku (okresu) względem którego Wnioskodawca stosował opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek. Wnioskodawca zakłada, że otrzymane z opóźnieniem faktury dotyczące 2025 r. mogą być istotne kwotowo, a w konsekwencji tego nie będzie można uznać, że sprawozdanie finansowe sporządzone za 2025 r. spełnia wymagania określone w art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Spółka będzie kwalifikować koszty dotyczące 2025 r. jako tzw. „błąd podstawowy z lat ubiegłych” i ewidencjonować je na odrębnym koncie 820 „Zyski/straty lat ubiegłych”. Natomiast w ewidencji analitycznej koszty te będą ujęte na odrębnym koncie analitycznym jako „faktury kosztowe dotyczące 2025 roku, otrzymane w 2026 roku”. Finalnie zatem otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r. będą skutkowały obowiązkiem skorygowania (poprawienia) sprawozdania finansowego za 2025 r. Sporządzając sprawozdanie finansowe za 2026 r., Spółka dokona również retrospektywnej korekty (przekształcenia) sprawozdania finansowego za 2025 r. W wyniku dokonania korekty sprawozdania finansowego za 2025 r., odpowiedniej zmianie (korekcie) ulegnie również wynik finansowy (zysk) osiągnięty w 2025 r., który to wynik zostanie odpowiednio zmniejszony o faktury dotyczące 2025 r. a otrzymane w 2026 r. Zgromadzenie wspólników Spółki podejmie stosowną uchwałę zatwierdzającą sprawozdanie Spółki za 2026 r., którego elementem będzie skorygowane sprawozdanie finansowe za 2025 r.

Państwa wątpliwości przedstawione we wniosku dotyczą ustalenia, czy otrzymane w 2026 r. faktury dotyczące 2025 r., zaewidencjonowane w księgach Wnioskodawcy w 2026 r. na wyodrębnionym koncie, tzw. „błąd podstawowy - zyski/straty lat ubiegłych” oraz zaprezentowane w sprawozdaniu finansowym sporządzanym za 2026 r. jako korekta (zmniejszenie) wyniku finansowego za 2025 r. powodują obowiązek zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że z art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT wynika, że opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).

Zatem skoro (w związku z przedstawionymi przez Państwa okolicznościami) nie uwzględniliście Państwo w rachunku zysków i strat kosztów z tytułu otrzymanych od kontrahentów faktur dotyczących 2025 r., co skutkowało zawyżeniem wyniku finansowego Spółki za ten rok, to zaistniała okoliczność wskazana w art. 28m ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT. W konsekwencji opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wartości ww. kosztów.

Jak już wyżej wskazano, dochód ten powstaje w związku z pominięciem w prowadzonych księgach zdarzeń (operacji) gospodarczych (w przychodach lub kosztach (stratach, zyskach), pomimo obowiązku ich wykazania. Nie ma przy tym znaczenia czy nastąpi to z winy podatnika czy nie. W przedstawionej sprawie występuje powyższa sytuacja, gdyż mamy tu do czynienia z sytuacją, w której doszło do pominięcia zdarzenia pomimo obowiązku jego wykazania w księgach rachunkowych.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.