0111-KDIB2-1.4010.142.2026.4.AJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

19 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

  - czy wynagrodzenie otrzymywane w tokenach HBD stanowi dla Wnioskodawcy przychód z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów), a momentem powstania przychodu podatkowego jest data wpływu danej transzy HBD na konto (wallet) Spółki, przy czym wartość przychodu ustala się według wartości rynkowej HBD na ten dzień, przeliczonej na PLN kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu,

  - czy wymiana tokena HBD/HIVE na walutę fiducjarną stanowi odrębne zdarzenie podatkowe, tj. przychód kwalifikowany do źródła „zyski kapitałowe”, a kosztem uzyskania przychodu jest w tej sytuacji równowartość otrzymanych HBD z dnia wpływu na konto (wallet) Wnioskodawcy.

 

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 maja 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca planuje rozpocząć w najbliższym okresie działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu oraz utrzymaniu oprogramowania (software development), w tym narzędzi i aplikacji wykorzystywanych w ramach ekosystemu DAO, funkcjonującego w oparciu o blockchain Hive (dalej: „Hive DAO”). W ramach tej działalności Spółka będzie otrzymywać tokeny HBD za świadczone usługi w ramach mechanizmu określanego jako Decentralized Hive Fund (DHF) - dalej: „Mechanizm DHF” (opisany poniżej).

DAO (z ang. decentralized autonomous organization) to forma struktury organizacyjnej opartej na blockchainie i smart kontraktach, zarządzana społecznościowo bez centralnego zarządu. DAO funkcjonuje w oparciu o kod komputerowy (smart kontrakty) na blockchainie, gdzie decyzje podejmują członkowie DAO poprzez głosowanie. Smart kontrakty automatycznie wykonują działania na podstawie wcześniej określonych warunków, dzięki temu DAO działa według uzgodnionych zasad bez konieczności ingerencji człowieka.

 

Dla porządku Wnioskodawca wyjaśnia, że w ekosystemie Hive DAO funkcjonują dwa odrębne natywne aktywa cyfrowe (tokeny):

        i. HIVE - token podstawowy ekosystemu Hive DAO. Aby uczestnik mógł głosować nad proposals (w tym nad proposal Wnioskodawcy - o tym niżej), musi zablokować posiadane tokeny HIVE w systemie (tj. czasowo wyłączyć je z obrotu - zablokowane tokeny nie mogą być w tym czasie sprzedane ani transferowane na inne konto), uzyskując tzw. Hive Power. Im więcej tokenów HIVE dany uczestnik zablokuje, tym większą siłę głosu posiada. Zablokowane tokeny pozostają własnością uczestnika i mogą zostać odblokowane w dowolnym momencie (odblokowanie następuje stopniowo, w równych częściach). Głosowanie za proposal nie powoduje wydatkowania ani pomniejszenia Hive Power głosującego - uczestnik jedynie „kieruje” siłę swoich zablokowanych tokenów na poparcie danego proposal, zachowując pełną kontrolę nad swoimi aktywami; oraz

       ii. HBD (Hive Backed Dollar) - token ma charakter stablecoina i jest powiązany z wartością dolara amerykańskiego (USD), w którym realizowane są wypłaty z Mechanizmu DHF.

W ocenie Wnioskodawcy zarówno HBD, jak i HIVE stanowią walutę wirtualną w rozumieniu art. 4a pkt 22a ustawy o CIT w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Wskazany powyżej Mechanizm DHF opiera się na z góry określonych regułach protokołu blockchain Hive. Mechanizm DHF funkcjonuje w oparciu o tokeny (aktywa) generowane w ramach inflacji protokołu blockchain Hive. Zgodnie z regułami protokołu, określona część nowych tokenów tworzonych w systemie (inflacja) jest kierowana do funduszu DHF. Tokeny (aktywa) z DHF są następnie alokowane do poszczególnych odbiorców na podstawie publicznie dostępnych propozycji (tzw. proposals) składanych w systemie, po spełnieniu warunków poparcia przez społeczność (jawne głosowanie interesariuszy, przy czym siła głosu zależy od posiadanego stake - czyli ilości posiadanych i zablokowanych w systemie tokenów HIVE - im większy stake danego uczestnika, tym większy wpływ jego głosu na wynik głosowania). W celu uruchomienia przyznawania tokenów HBD w ramach mechanizmu DHF proposal musi uzyskać poparcie przekraczające próg wyznaczany m.in. przez tzw. propozycję referencyjną (benchmark proposal). Po spełnieniu warunków przyznawanie HBD w ramach Mechanizmu DHF jest realizowane automatycznie przez protokół, bez udziału jakiegokolwiek operatora czy pośrednika.

Tokeny (aktywa) z Mechanizmu DHF pochodzą z puli inflacyjnej protokołu, a nie z portfeli poszczególnych uczestników Hive DAO. Głosujący za proposal uczestnicy nie dokonują płatności na rzecz Wnioskodawcy, ich Hive Power (zablokowany stake) nie ulega zmniejszeniu w wyniku głosowania za proposal. Głosowanie stanowi jedynie wyrażenie poparcia dla alokacji tokenów (aktywów) z funduszu inflacyjnego, a nie czynność o charakterze zapłaty.

 

Spółka zamierza składać proposals z poziomu konta powiązanego ze Spółką w ekosystemie Hive DAO. W praktyce proces ten będzie wyglądał następująco:

        i. Wnioskodawca - posługując się przypisanym do Spółki kontem w ekosystemie Hive DAO - publikuje w systemie blockchain dokument (proposal), w którym opisuje: zakres planowanych czynności związanych z tworzeniem oraz utrzymaniem oprogramowania, w tym narzędzi i aplikacji funkcjonujących w ramach ekosystemu Hive, okres na jaki wnioskowane jest przyznawanie tokenów HBD (np. 12 miesięcy), oraz kwotę tokenów HBD (np. 600 HBD dziennie). Treść proposal, w tym budżet HBD, jest ustalana jednostronnie przez Wnioskodawcę;

       ii. po opublikowaniu proposal staje się widoczny dla wszystkich uczestników ekosystemu Hive. Każdy posiadacz Hive Power (tj. zablokowanych tokenów HIVE) może oddać głos za danym proposal. Głosowanie odbywa się w sposób ciągły - uczestnicy mogą w dowolnym momencie dodać lub wycofać swoje poparcie. Aby proposal został zaakceptowany, łączna siła głosów „za” musi przekroczyć próg wyznaczany przez propozycję referencyjną (benchmark proposal) - jest to systemowy mechanizm filtrujący, zapobiegający przyznawaniu tokenów HBD propozycjom o zbyt niskim poparciu społeczności;

      iii. jeżeli proposal uzyska wystarczające poparcie, protokół automatycznie - bez udziału jakiegokolwiek operatora czy pośrednika - rozpoczyna regularne wypłaty określonej kwoty HBD na konto (wallet) Wnioskodawcy w ekosystemie Hive. Wypłaty te są realizowane przez protokół blockchain, a nie przez konkretną osobę fizyczną lub prawną. Cały proces - od złożenia proposal, przez głosowanie, po wypłaty jest w pełni zautomatyzowany, jawny i możliwy do zweryfikowania w publicznym rejestrze transakcji blockchain;

      iv. przyznawanie HBD zgodnie z proposal trwa tak długo, jak proposal utrzymuje wystarczające poparcie. W każdej chwili uczestnicy mogą wycofać swoje głosy, co może skutkować spadkiem poparcia poniżej wymaganego progu i automatycznym wstrzymaniem dalszych wypłat HBD. Wnioskodawca nie ma roszczenia o kontynuację wypłat HBD - jest ono warunkowe i zależy wyłącznie od bieżącego wyniku głosowania. Kwoty już wypłacone na konto (wallet) Wnioskodawcy nie podlegają jednak cofnięciu ani zwrotowi i mogą być swobodnie dysponowane przez Wnioskodawcę.

Decyzje o akceptacji proposals (uruchomieniu wypłat HBD) są podejmowane w drodze głosowania przez posiadaczy Hive Power. Jest to proces całkowicie zautomatyzowany. Wnioskodawca, jako wykonawca, wejdzie w interakcję z interfejsem blockchain, a nie z konkretną osobą fizyczną lub określonym prawem podmiotem. Z uwagi na anonimowość ekosystemu Wnioskodawca może nie posiadać informacji o imieniu i nazwisku danego uczestnika, czy też jego miejscu zamieszkania, a w szczególności statusie przedsiębiorcy lub rezydencji podatkowej.

Z efektów prac Wnioskodawcy (wytwarzane oprogramowanie, narzędzia, aplikacje) może korzystać cała społeczność ekosystemu Hive, bez konieczności identyfikacji, rejestracji w sensie prawnym czy nawiązania relacji umownej z konkretnym użytkownikiem. Prace rozwojowe służą potrzebom ekosystemu Hive i są projektowane pod funkcjonowanie całej infrastruktury wykorzystywanej przez szeroką grupę uczestników Hive DAO. Krąg potencjalnych beneficjentów jest otwarty, zmienny i nieokreślony - z efektów prac mogą korzystać również osoby, które nie głosowały za proposal, osoby, które dołączyły do ekosystemu po zakończeniu przyznawania HBD w ramach Mechanizmu DHF, a także użytkownicy aplikacji zewnętrznych integrujących się z ekosystemem Hive. Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić liczby takich beneficjentów w jakimkolwiek okresie, ani przyporządkować do nich konkretnych kwot.

 

Spółka planuje dokonywanie konwersji otrzymanych HBD na walutę fiducjarną (EUR/USD), docelowo w celu transferu środków na polski rachunek bankowy. Ścieżka konwersji przebiegać będzie wieloetapowo:

1) otrzymanie HBD na konto (wallet) Spółki w ramach Mechanizmu DHF,

2) opcjonalna konwersja HBD na token HIVE (wbudowany mechanizm on-chain w ekosystemie Hive),

3) transfer tokenów na zewnętrzną giełdę kryptowalut,

4) wymiana tokena HBD/HIVE na inne aktywa (np. USDT), a następnie na USD/EUR (albo bezpośrednio USD/EUR),

5) wypłata środków pieniężnych na rachunek bankowy Spółki w Polsce.

Spółka na potrzeby ustalania przychodu zamierza przyjąć wewnętrzną politykę wyceny, w której wartość 1 HBD w USD ustalana będzie w oparciu o aktualne notowania z giełdy kryptowalut, jako dzienny kurs referencyjny dla dnia otrzymania transzy HBD. Następnie wartość w USD będzie przeliczana na PLN według kursu średniego USD/PLN ogłoszonego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

 

W piśmie z 7 maja 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazali Państwo m.in., że:

 1. Współpraca z DAO nie opiera się na tradycyjnym, pisemnym kontrakcie zawieranym z konkretnym podmiotem np. osobą fizyczną lub prawną. Wynika to z natury DAO jako zdecentralizowanej struktury opartej na protokole blockchain (smart kontrakty).

Podstawowym dokumentem inicjującym współpracę/świadczenie jest tzw. „Proposal” (wniosek/oferta). Jest to dokument w formie cyfrowej, publikowany bezpośrednio w sieci blockchain Hive. Proposal i jego zakres został opisany we wniosku o wydanie interpretacji.

Z perspektywy faktycznej, dokument ten pełni rolę publicznej oferty świadczenia określonych czynności.

Zatwierdzenie współpracy następuje w drodze głosowania. Posiadacze Hive Power (użytkownicy posiadający prawo głosu) oddają głosy na dany wniosek. Momentem „zawarcia współpracy” (wejścia w stan aktywny) jest chwila, w której Proposal uzyska poparcie przekraczające próg określony przez algorytm platformy Hive. Opiera się to na automatyzmie protokołu (smart kontraktu), który po zrealizowaniu warunku (odpowiednie poparcie) automatycznie rozpoczyna wypłatę tokenów HBD (zgodnie z opisem z wniosku o interpretację). Dokumentacją potwierdzającą jest publicznie dostępny zapis w rejestrze blockchain, potwierdzający treść Proposala (wniosku/oferty) oraz wynik głosowania społeczności.

Po aktywacji Proposala, Wnioskodawca przystępuje do realizacji prac opisanych w treści Proposala (np. prace programistyczne nad kodem bazy serwisów Hive). Usługi świadczone są w sposób ciągły lub etapowy, zgodnie z harmonogramem. Współpraca ta ma charakter bezpośredni i zautomatyzowany - Wnioskodawca dostarcza efekty prac (np. aktualizacje kodu w repozytoriach kodu). Natomiast Sieć (protokół Hive), na podstawie algorytmu i aktywnego statusu wniosku, dokonuje automatycznych płatności z puli funduszu DHF bezpośrednio na adres portfela kryptograficznego Wnioskodawcy.

Tematyka prac Wnioskodawcy będzie wynikać z treści Proposala i będzie elementem wcześniejszych ustaleń z społecznością Hive jak np. utrzymanie w sprawności bazy kodu serwisów napędzających ekosystem Hive.

Podstawą prawną świadczenia usług jest zobowiązanie wynikające z zatwierdzonego cyfrowo wniosku (Proposal), a podstawą dokumentową jest zapis tego wniosku w publicznym rejestrze blockchain. Dodatkowo dowodem wykonania usług są publiczne wpisy w repozytoriach kodu.

 2. Świadczenie usług bezwzględnie wymaga dostępu do Internetu. Natomiast prace programistyczne, pisanie kodu wymagają udziału człowieka (jego wiedzy, intelektu, pracy twórczej). Realizowane prace w formie zmian w kodzie/dokumentacji upubliczniane są za pomocą narzędzi Git i usług gitlab/github gdzie znajdują się repozytoria źródeł projektów wchodzących w skład ekosystemu Hive (wymaga to dostępu do Internetu). Chociaż usługi te wykonywane są za pomocą Internetu oraz sieci elektronicznej i ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej byłoby niemożliwe, to nie są to usługi zautomatyzowane i wymagają one znacznego (a nie minimalnego) udziału człowieka.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają w głównej mierze na pracy intelektualnej i analitycznej człowieka. Obejmują one m.in. programowanie, analizę systemową, pisanie nowego kodu źródłowego, identyfikowanie i naprawianie błędów (utrzymanie w sprawności bazy kodu) oraz tworzenie dokumentacji technicznej dla ekosystemu Hive. Nie są więc generowane automatycznie przez żaden system czy oprogramowanie. Każda linijka kodu i zmiana w dokumentacji jest efektem celowego działania człowieka.

Narzędzia takie jak system kontroli wersji Git oraz platformy GitLab/GitHub, z których korzysta Wnioskodawca, stanowią jedynie środek komunikacji oraz platformę do przekazywania wyników pracy intelektualnej (repozytorium). Służą one do przesyłania efektów pracy.

Biorąc pod uwagę powyższe, usługi świadczone przez Wnioskodawcę należy sklasyfikować jako usługi informatyczne (programistyczne/doradcze w zakresie IT), opierające się na pracy intelektualnej człowieka, a nie jako usługi elektroniczne w rozumieniu przepisów ustawy o VAT (o których mowa w art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej).

 3. Sprzedaż usług wskazanych we wniosku nie stanowi żadnej z usług wyszczególnionych w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Stanowisko to jest bezpośrednią konsekwencją odpowiedzi na poprzednie pytanie. Wskazany załącznik I zawiera orientacyjny wykaz usług, które spełniają definicję usług elektronicznych z art. 7 ust. 1 rozporządzenia 282/2011 (czyli usług zautomatyzowanych, z minimalnym udziałem człowieka).

Ponieważ usługi świadczone przez Wnioskodawcę (rozwój i utrzymanie oprogramowania obsługującego sieć blockchain Hive oraz tworzenie dokumentacji technicznej) polegają na intensywnej pracy intelektualnej i twórczej (nie są zautomatyzowane i wymagają znacznego udziału człowieka), z definicji nie wpisują się w katalog usług wymienionych w załączniku I.

Wnioskodawca nie udostępnia zautomatyzowanych baz danych, nie świadczy usług hostingu stron www w sposób zautomatyzowany, ani nie dostarcza oprogramowania pobieranego automatycznie w zamian za płatność (co wymienia załącznik). Działalność Wnioskodawcy ma charakter klasycznych, dedykowanych prac programistycznych.

 4. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są zautomatyzowane i wymagają znacznego, a nie minimalnego udziału człowieka. Dla uznania usługi za „zautomatyzowaną” w rozumieniu przepisów o VAT konieczne byłoby, aby system (oprogramowanie) generował efekt końcowy bez każdorazowej, merytorycznej ingerencji człowieka. W przypadku współpracy z Hive DAO sytuacja jest odwrotna – każde zadanie realizowane w ramach proposala (wniosku/oferty) jest unikalne. Wnioskodawca musi przeprowadzić proces myślowy, zdiagnozować potrzeby ekosystemu, zaprojektować architekturę zmian, a następnie własnoręcznie napisać kod źródłowy. Nie jest to proces seryjny ani powtarzalny, który mógłby zostać zautomatyzowany.

 5. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter kompleksowych usług programistycznych/developerskich oraz związanych z utrzymaniem oprogramowania (maintenance). Obejmują one następujące świadczenia:

   - Analiza potrzeb ekosystemu Hive i opracowywanie schematów logicznych dla nowych funkcjonalności (proposal) pożądanych przez społeczność Hive np. nowe operacje w blockchain, usprawnienie/rozszerzenie zestawu API oferowanych przez usługi wspierające blockchain Hive;

   - Samodzielne tworzenie i wprowadzanie nowego kodu w językach programowania właściwych dla projektów Hive (co obejmuje zarówno logikę samego blockchaina, jak i warstwę usług wspierających);

   - Analiza i modyfikacja istniejącego kodu - optymalizacja oprogramowania celem minimalizacji kosztów jego uruchamiania na serwerach osób trzecich (społeczności Hive);

   - Testowanie, poprawa znalezionych problemów. Monitorowanie stabilności systemu, identyfikacja nieprawidłowości w działaniu kodu oraz wprowadzanie poprawek eliminujących błędy, przeprowadzenie testów zapewniających ciągłość działania systemu (poprawność kodu).

 6. Wnioskodawca nie posiada i nie będzie posiadał wiedzy, jaki konkretnie podmiot (osoba fizyczna czy prawna) jest członkiem Hive DAO. Wynika to bezpośrednio z anonimowej i zdecentralizowanej architektury sieci blockchain Hive.

Uczestnicy Hive DAO posługują się własną nazwą użytkownika (pseudonimem). Protokół sieci Hive nie wymaga podawania danych osobowych, adresu zamieszkania ani siedziby, a konkretne personalia uczestników nie są dostępne publicznie. Wnioskodawca nie ma technicznych ani prawnych narzędzi, aby zweryfikować tożsamość czy status podatkowy osób oddających głosy w ramach DAO i głosowania nad Proposalem.

 7. Wnioskodawca wskazuje, że jednoznacznie wykluczył, aby świadczone przez niego czynności stanowiły usługi elektroniczne w rozumieniu art. 7 rozporządzenia 282/2011.

 8. Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 7b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca jest spółką kapitałową prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie technologii informatycznych i wytwarzania oprogramowania. Wnioskodawca nie jest bankiem, krajową instytucją płatniczą, zakładem ubezpieczeń, funduszem inwestycyjnym, funduszem emerytalnym ani żadnym innym podmiotem finansowym wymienionym w katalogu art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

 9. Wnioskodawca nie prowadzi działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

               10. Otrzymywane przez Wnioskodawcę tokeny (HBD oraz HIVE) nie reprezentują, ani nie będą przyznawać żadnych praw własności, udziałów, zabezpieczeń, lub równorzędnych praw, jak również żadnych praw do otrzymania przyszłych udziałów w przychodach lub jakiejkolwiek formie uczestnictwa w działalności Wnioskodawcy.

Tokeny HBD (Hive Backed Dollar) oraz HIVE są natywnymi aktywami cyfrowymi zdecentralizowanego protokołu blockchain Hive. Wnioskodawca nie jest ich emitentem, nie ma wpływu na ich podaż ani na techniczne zasady ich funkcjonowania.

               11. W momencie wpływu transzy jednostek HBD na portfel cyfrowy (wallet), Wnioskodawca będzie posiadał pełną swobodę w dysponowaniu tymi środkami. Środki przekazywane przez DAO nie są objęte żadnymi czasowymi blokadami (tzw. vestingiem), restrykcjami dyspozycyjnymi ani warunkami zawieszającymi. Od momentu zapisu w rejestrze blockchain, Wnioskodawca staje się ich wyłącznym dysponentem. Wnioskodawca ma techniczną możliwość natychmiastowego transferu otrzymanych jednostek HBD na dowolny inny adres portfela lub na zewnętrzną giełdę walut wirtualnych w celu ich zbycia. Wnioskodawca może również skorzystać z wewnętrznej wymiany z HBD na HIVE celem dalszej wymiany tokenów na giełdzie na walutę fiducjarną (w przypadku, gdy dana giełda wspiera wymianę HIVE na USD a nie HBD na USD). Taka konwersja zajmuje 3 dni, co wynika z algorytmicznych zabezpieczeń sieci Hive przed manipulacjami. Przy czym mechanizm ten jest wyłącznie dodatkową, opcjonalną operacją techniczno-algorytmiczną wewnątrz sieci i nie stanowi ograniczenia w swobodnym rozporządzaniu posiadanymi aktywami.

               12. Dokumentowanie zdarzeń opisanych we wniosku odbywać się będzie w sposób wielowarstwowy, w oparciu o publiczne dane z rejestru blockchain oraz zestawienia z platform transakcyjnych. Pozwoli to na jednoznaczne ustalenie daty, ilości oraz wartości rynkowej aktywów.

 a) Podstawowym dowodem nabycia tokenów jest publiczny i niezmienny zapis w technologii blockchain Hive. Każda transza płatności z funduszu DAO na portfel Wnioskodawcy jest dokumentowana poprzez zapis historii konta (wallet) Wnioskodawcy - historia portfela operacyjnego Wnioskodawcy, która pokazuje każde wpłynięcie jednostek HBD/HIVE.

 b) Wnioskodawca będzie dokumentował przychody za pomocą wewnętrznych dowodów księgowych (not księgowych). Do każdej noty załączany będzie:

   - zrzut ekranu (z platformy Hive DAO) potwierdzający otrzymanie danej ilości tokenów (data, ilość);

   - raport z wyceny HBD. W celu ustalenia wartości rynkowej tokena z dnia jego otrzymania (na potrzeby ujęcia w przychodach CIT), Wnioskodawca będzie posługiwał się notowaniami z publicznych serwisów agregujących dane rynkowe np. danymi z giełd walut wirtualnych (np. ...), na których tokeny HBD/HIVE są przedmiotem regularnego obrotu;

   - zrzut ekranu z tabeli kursów średnich NBP z właściwego dnia (przeliczenie do PLN).

 c) Proces wyjścia z waluty wirtualnej na walutę fiducjarną będzie dokumentowany poprzez:

   - Raporty transakcyjne z giełdy - raporty wygenerowane z giełdy albo sporządzone na podstawie danych z giełdy (np. ...), zawierające datę, cenę sprzedaży, ilość tokenów oraz pobrane prowizje;

   - wyciągi z rachunku bankowego Spółki dokumentujące wpływ waluty fiducjarnej z giełdy.

 d) Wnioskodawca będzie również archiwizował treść każdego Proposala opublikowanego na platformie Hive DAO wraz z wynikiem głosowania społeczności nad Proposalem.

 

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

 

   1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wynagrodzenie otrzymywane w tokenach HBD stanowi dla Wnioskodawcy przychód z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów), a momentem powstania przychodu podatkowego jest data wpływu danej transzy HBD na konto (wallet) Spółki, przy czym wartość przychodu ustala się według wartości rynkowej HBD na ten dzień, przeliczonej na PLN kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

   2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wymiana tokena HBD/HIVE na walutę fiducjarną stanowi odrębne zdarzenie podatkowe, tj. przychód kwalifikowany do źródła „zyski kapitałowe”, a kosztem uzyskania przychodu jest w tej sytuacji równowartość otrzymanych HBD z dnia wpływu na konto (wallet) Wnioskodawcy? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

 

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

 

 1. Państwa zdaniem, wynagrodzenie w HBD stanowi przychód z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów), a momentem powstania przychodu podatkowego jest data wpływu danej transzy HBD na konto (wallet) Spółki. Wartość przychodu należy ustalić według wartości rynkowej HBD na dzień wpływu, przeliczonej na PLN kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

 2. Państwa zdaniem, wymiana tokena HBD/HIVE na walutę fiducjarną stanowi odrębne zdarzenie podatkowe, tj. przychód kwalifikowany do źródła „zyski kapitałowe”, a kosztem nabycia waluty wirtualnej jest równowartość otrzymanych HBD z dnia wpływu na konto.

Ad 1.

Katalog przychodów z zysków kapitałowych określa art. 7b ust. 1 ustawy o CIT i ma charakter zamknięty. Art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT zalicza do zysków kapitałowych przychody z „wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna”. Przepis ten dotyczy literalnie sytuacji, w której podmiot nabywał już walutę wirtualną, a następnie ją wymienia. Regulacja nie odnosi się do sytuacji podmiotu, który otrzymuje walutę wirtualną jako wynagrodzenie za świadczoną w ramach działalności gospodarczej usługę. W świetle powyższego przychód Spółki z otrzymanych HBD w zamian za usługi programistyczne powinien być kwalifikowany jako przychód z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów), natomiast nie stanowi przychodu z zysków kapitałowych (art. 7b ust. 1 ustawy o CIT).

Rozliczenie usługi za HBD ma charakter niepieniężny. Cywilnoprawnie przedmiotowe rozliczenie ma charakter quasi-barterowy: po jednej stronie występuje świadczenie usługi (powstaje przychód operacyjny), a równolegle - nabycie waluty wirtualnej (powstaje „koszt nabycia” tej waluty na potrzeby jej przyszłego rozliczenia w reżimie przepisów szczególnych o walutach wirtualnych). Taka kwalifikacja jest konsekwentnie prezentowana przez Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych np. interpretacja z 18 lipca 2025 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.195.2025.4.MF, interpretacja z 23 czerwca 2025 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.301.2024.9.JKU.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, przychód powstaje w dniu wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, nie później niż w dniu wystawienia faktury albo uregulowania należności. Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego na gruncie CIT będzie polegało na ustaleniu, które ze zdarzeń wymienionych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wstąpi jako pierwsze, tj. wykonanie usługi, częściowe wykonanie usługi, wystawienie faktury albo uregulowanie należności.

W analizowanym modelu wystawianie faktury „na nabywcę” jest niemożliwe (brak identyfikowalnego kontrahenta), natomiast występuje regularna zapłata w postaci wpływu HBD na konto (wallet) Wnioskodawcy. Jednocześnie warunkowy charakter wypłat (przyznawanie HBD może być wstrzymane w każdej chwili), akceptacja proposal nie przesądza o powstaniu przychodu od całości kwoty. Każda wypłacona transza stanowi natomiast definitywne przysporzenie majątkowe (brak możliwości cofnięcia). Dlatego momentem powstania przychodu podatkowego jest, w ocenie Wnioskodawcy, data wpływu danej transzy HBD na konto (wallet) Wnioskodawcy (uregulowanie należności), co w ocenie Wnioskodawcy, będzie najwcześniejszym ze zdarzeń wymienionych w art. 12 ust. 3a ustawy o CIT.

HBD/HIVE nie stanowią waluty obcej w rozumieniu przepisów o kursach NBP, a ustawa o CIT nie wskazuje miernika ich wyceny. Przychód Wnioskodawcy z usługi rozliczanej uzyskiwanymi HBD należy ustalać według wartości rynkowej uzyskiwanego przez Wnioskodawcę ekwiwalentu (HBD) na moment wpływu transzy na konto (wallet) Wnioskodawcy, przy zastosowaniu obiektywnej, powtarzalnej i udokumentowanej metody wyceny. Wnioskodawca zamierza ustalać wartość 1 HBD w USD w oparciu o notowania giełdowe (giełdy kryptowalut). Następnie ustaloną w USD wartość przychodu Spółka będzie przeliczać na PLN w oparciu o kurs średni USD/PLN ogłoszony przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Ad 2.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna. W ocenie Wnioskodawcy, konwersja waluty wirtualnej (HBD/HIVE) na walutę tradycyjną (FIAT) stanowi odrębne zdarzenie podatkowe kwalifikowane do źródła „zyski kapitałowe”. Dochód z tego tytułu stanowi różnicę między wartością zbycia waluty wirtualnej a kosztem jej nabycia i kosztami związanymi ze zbyciem.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej (art. 15 ust. 11 ustawy o CIT). W analizowanym modelu pozyskanie waluty wirtualnej (HBD) następuje jako ekwiwalent za świadczenie usług. Ekonomicznym „wydatkiem” jest wartość świadczenia wzajemnego otrzymanego przez Wnioskodawcę, tj. równowartość otrzymanych HBD z dnia wpływu na konto (wallet) Wnioskodawcy. Zauważyć w tym zakresie należy, że to Wnioskodawca określa budżet HBD dla wykonywanych prac na rzecz DAO.

Powyższa argumentacja znajduje, w ocenie Wnioskodawcy, potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS np. w interpretacji z 24 lipca 2025 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.207.2025.2.RH.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”) został wprowadzony przepis art. 4a pkt 22a, który definiuje pojęcie waluty wirtualnej.

Zgodnie z tym przepisem, wprowadzonym przez art. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2193, dalej: „ustawa nowelizująca”):

 

W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:

 a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,

 b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,

 c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

 d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

 e) wekslem lub czekiem

   - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

 

Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o CIT, przychody podatników tego podatku zostały rozdzielone na źródła:

- z zysków kapitałowych, oraz

- z pozostałych źródeł, tzw. „działalności operacyjnej”.

Wydzielając źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów alokowanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.

 

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody:

 a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

 b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

 c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

 d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

 e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

  f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Jak wynika natomiast z art. 7b ust. 3 ustawy o CIT:

 

Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

 1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

 2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

 

W myśl art. 12 ust. 3a ustawy o CIT,

za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Jak wskazuje art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy, przychodem jest - co do zasady - każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych mocą art. 12 ust. 4 ww. ustawy. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika (względnie na jego rachunek) wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Regulacja art. 12 ust. 1 ustawy o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje - przez przykładowe wyliczenie - rodzaje przychodów. Należy zauważyć, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Poza tym musi mieć charakter definitywny (dokonany) i mierzalny. Ponadto użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wykaz przychodów stanowi katalog otwarty, natomiast zawarte w tym przepisie okoliczności określające przychody mają charakter przykładowy. Należy również dodać, że w przepisie art. 12 ust. 4 ustawy o CIT wyliczone zostały enumeratywnie te rodzaje przychodów uzyskiwanych przez podatnika, które nie stanowią podstawy ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu. Innymi słowy art. 12 ust. 4 ustawy o CIT tworzy zamknięty katalog przychodów neutralnych podatkowo, co oznacza, że nie można go rozszerzać ponad te ich rodzaje, które wymienia ustawodawca.

Jak wynika natomiast z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT:

Ewentualny przychód powstanie dopiero w przypadku zbycia waluty wirtualnej, z tym że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 27 ustawy o CIT:

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 11 ustawy o CIT:

Wskazać przy tym należy, że z uzasadnienia do zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r. w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną wskazano, „że kosztami podatkowymi będą udokumentowane wydatki na nabycie walut wirtualnych, poniesione w danym roku podatkowym, ale wyłącznie bezpośrednio związane z nabyciem i sprzedażą walut wirtualnych. Kosztami uzyskania przychodów nie będą więc w szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty pożyczek, kredytów itp.)”.

Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca wprowadzając do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące wirtualnych walut, w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ww. ustawy, jako źródło przychodów z zysków kapitałowych, wskazał przychody z wymiany wirtualnych walut i odpowiednio w art. 15 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określił jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów związane z wirtualną walutą. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że kosztami uzyskania przychodów związanych z walutą wirtualną są udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, które pośredniczą w wymianie lub sprzedaży tych walut.

Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio poniesionych na nabycie waluty wirtualnej, o których mowa w art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, stwierdzić należy, że będą to oprócz ceny zakupu, również prowizje pobierane przez podmioty pośredniczące w wymianie. Kosztami uzyskania przychodów nie będą więc koszty inne niż bezpośrednio związane z nabyciem waluty wirtualnej, w szczególności koszty finansowania zakupu walut wirtualnych (koszty pożyczek, kredytów itp.), zakup komputera, koszty zużycia prądu, koszt zakupu „koparek do kryptowalut”, koszty amortyzacji komputerów.

Stosownie do art. 15 ust. 12 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 13 ustawy o CIT:

Dodać należy, że zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 22d ust. 2 ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 22d ust. 3 ustawy o CIT:

Ponadto, na podstawie art. 22d ust. 4 ustawy o CIT:

W myśl art. 22d ust. 5 ustawy o CIT:

Natomiast zgodnie z art. 22d ust. 6 ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy wynagrodzenie otrzymywane w tokenach HBD stanowi dla Państwa przychód z działalności operacyjnej (inne źródła przychodów), a momentem powstania przychodu podatkowego jest data wpływu danej transzy HBD na konto (wallet) Spółki, przy czym wartość przychodu ustala się według wartości rynkowej HBD na ten dzień, przeliczonej na PLN kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Stosownie do powyższego, warunkiem koniecznym do przyjęcia, że dane zdarzenie prawne lub faktyczne rodzi dla podatnika przychód w systemie podatków dochodowych jest uzyskanie przez podatnika przysporzenia majątkowego. Przysporzenie to może dokonać się na skutek zwiększenia stanu aktywów podatnika bądź zmniejszenia jego pasywów.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, wskazać należy, że tokeny HBD oraz HIVE spełniają definicję „waluty wirtualnej”, o której mowa w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmy, do której odsyła art. 4a pkt 22a ustawy o CIT. Waluta wirtualna stanowi cyfrowe odzwierciedlenie wartości, które posiada określoną wartość rynkową i jest wymieniane w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze.

Zauważyć należy, że w sytuacji, gdy otrzymują Państwo tokeny za świadczone usługi w ramach mechanizmu określonego jako Decentralized Hive Fund, po Państwa stronie dochodzi do realnego i definitywnego przyrostu majątkowego. Tokeny trafiają na Państwa portfel cyfrowy i od tego momentu posiadają Państwo pełną swobodę dysponowania tymi środkami.

Ekonomiczny sens tej transakcji odpowiada umowie barterowej - Spółka w zamiana za swoje usługi nabywa określone prawo majątkowe (tokeny). Fakt, że wynagrodzenie nie zostało wypłacone w tradycyjny sposób (w walucie fiducjarnej), nie zwalnia tego przysporzenia z opodatkowania. Otrzymanie tokenów stanowi ekwiwalent zapłaty, który generuje po Państwa stronie przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Przychód ten, jako niewymieniony w zamkniętym katalogu przychodów z zysków kapitałowych, będzie przychodem z innych źródeł przychodów.

Moment powstania przychodu należnego z działalności gospodarczej reguluje wprost powołany powyżej art. 12 ust. 3a ustawy o CIT. Przytoczony przepis w odniesieniu do podmiotów uzyskujących przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ustanawia generalną zasadę określającą moment powstania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Wyjątek od tak skonstruowanej zasady wprowadzają zapisy art. 12 ust. 3c-3g ustawy.

 

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku zbycia towarów handlowych powstaje w dniu wydania rzeczy nabywcy. Wyjątek od tej zasady stanowi:

- wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wydanie tej rzeczy - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

- uregulowanie należności przed wydaniem rzeczy - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

Zatem w sytuacji, gdy otrzymane wynagrodzenie w formie tokenów HBD na konto Spółki poprzedza dzień wykonania usługi lub dzień wystawienia faktury, momentem powstania przychodu dla Państwa - jest dzień uregulowania należności, czyli data wpływu danej transzy tokenów HBD na Państwa konto (wallet).

Mając na uwadze, że tokeny HBD stanowią instrumenty o wartości wyrażonej w walucie obcej, a NBP nie publikuje bezpośrednich tabel kursowych dla walut wirtualnych, należy określić wartość rynkową otrzymanych tokenów HBD wyrażoną w walucie obcej i przeliczyć tak ustaloną kwotę waluty obcej na PLN przy zastosowaniu kursu średniego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień, w którym tokeny wpłynęły na konto Spółki.

Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1 (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Państwa kolejnej wątpliwości dotyczącej ustalenia, czy wymiana tokenów HBD/HIVE na walutę fiducjarną stanowi odrębne zdarzenie podatkowej, tj. przychód kwalifikowany do źródła „zyski kapitałowe”, a kosztem uzyskania przychodu jest w tej sytuacji równowartość otrzymanych HBD z dnia wpływu na konto wskazać należy, że jest to odrębne zdarzenie podatkowe, niezależne od wypłaty wynagrodzenia w walucie wirtualnej i wywołuje odmienne skutki podatkowe.

Zgodnie z powołanym już art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT.

Zatem mając na uwadze powyższe, moment wymiany tokenów HBD/HIVE na walutę fiducjarną obliguje Państwa do rozpoznania przychodów z zysków kapitałowych.

Zasady potrącania kosztów w ramach źródła zyski kapitałowe z tytułu obrotu walutami wirtualnymi reguluje art. 15 ust. 11 ustawy o CIT, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej.

Jednocześnie wskazać należy, że przychód ze zbycia wirtualnych walut, powstaje w momencie wymiany wirtualnej waluty na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną. Przychód ten można obniżyć o koszty związane z nabyciem wirtualnych walut, przy czym koszty te są potrącane w tym roku, w którym zostały poniesione (art. 15 ust. 12 ustawy o CIT). Powstała z tego tytułu nadwyżka, będzie stanowić dochód z zysków kapitałowych, jako transakcja związana z kryptowalutami i od tego dochodu będziecie Państwo zobowiązani zapłacić 19% podatku na zasadach określonych w art. 22d ustawy o CIT.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie będą Państwo nabywać tokenów w drodze zakupu za tradycyjne pieniądze, lecz pozyskają je w drodze ekwiwalentnej transakcji wzajemnej (jako zapłatę za świadczone usługi). Wskazać należy, że otrzymanie tych tokenów doprowadziło już do powstania przychodu operacyjnego podlegającego opodatkowaniu, w związku z czym, kosztem uzyskania przychodu (wydatkiem bezpośrednio poniesionym na nabycie) w rozumieniu art. 15 ust. 11 ustawy o CIT w momencie wymiany tokenów na walutę fiducjarną jest równowartość otrzymanych tokenów HBD.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że w przypadku wymiany tokenów HBD/HIVE (zbycia) otrzymanych przez Państwa za wykonaną usług opisaną we wniosku, podatek o którym mowa w art. 22d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powstanie od różnicy między sumą przychodów (zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f), a kosztami określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13 ustawy o CIT.

Powstały w powyższy sposób dochód stanowi zatem różnicę pomiędzy wartością tokenów HBD/HIVE (kursu) w dniu ich zbycia, a wartością tokenów przyjętej przez Państwa jako zapłata za świadczenie usług.

Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 2 (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska w zakresie pytań dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych (pytania we wniosku oznaczone nr 3 i nr 4). W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Jednocześnie należy dodać, że w interpretacji indywidualnej nie można jednoznacznie przesądzić, co będzie zdecydowanie wystarczającym dokumentem do zaksięgowania wydatku w koszty podatkowe. Ostateczna ocena, czy wydatek został prawidłowo udokumentowany, leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Państwa w danej sprawie w toku odpowiedniego postępowania. Organ wydający interpretację indywidualną nie może natomiast dokonać takiej oceny materiału dowodowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.