0111-KDIB2-1.4010.140.2026.4.BJ

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

20 marca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia (PURDE) wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

   1. czy momentem powstania przychodu w CIT jest data zakończenia konferencji, czy data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie tych świadczeń,

   2. czy w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia objęte umową (np. publikacja postów w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, stanowisko Wnioskodawcy pozostaje aktualne.

 

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 20 kwietnia 2026 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.245.2026.2.IK i 0111-KDIB2-1.4010.140.2026.3.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 11 maja 2026 r.

 

Treść  wniosku jest  następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

 

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, której przedmiotem przeważającej działalności jest działalność związana z organizacją targów, (….). Wnioskodawca podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT).

Spółka prowadzi działalność polegającą na organizacji konferencji (…). W ramach prowadzonej działalności Spółka pozyskuje sponsorów komercyjnych, w tym spółki z udziałem (…), które z uwagi na swoją strukturę właścicielską podlegają wewnętrznym procedurom akceptacji wydatków i rozliczeń.

Z każdym ze sponsorów Spółka zawiera pisemną umowę, szczegółowo określającą zakres świadczeń, harmonogram ich wykonania oraz warunki rozliczenia. Niniejszy wniosek dotyczy tych umów sponsoringowych, w których strony uzgodniły, że warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia jest uprzednie zaakceptowanie przez sponsora raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykonanie usługi (dalej: „Raport”).

Przedmiot zawieranych przez Spółkę umów sponsoringowych obejmuje kompleksową realizację przez Spółkę świadczeń o charakterze promocyjno-reklamowym, do których należą w szczególności: ekspozycja logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media), obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucja materiałów promocyjnych sponsora, zapewnienie zaproszeń, a także inne świadczenia każdorazowo uzgodnione indywidualnie z danym sponsorem.

Świadczenia objęte umową są co do zasady wykonywane w całości w trakcie konferencji, zgodnie z harmonogramem i zakresem przewidzianym w umowie. Jednocześnie Spółka wskazuje, że w praktyce zdarzają się pojedyncze przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia są realizowane już po zakończeniu konferencji - dotyczy to w szczególności publikacji postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję. Realizacja tych świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu.

 

Jeżeli zgodnie z zawartą przez Spółkę umową po realizacji świadczeń sporządzany jest Raport, jest to dokument zawierający w szczególności:

  1. opis zrealizowanych świadczeń wraz z potwierdzeniem ich wykonania;

  2. materiał dowodowy dokumentujący realizację każdego ze świadczeń (dokumentacja fotograficzna, nagrania wideo, zrzuty ekranowe ze stron internetowych, kopie lub skany materiałów promocyjnych).

Raport podlega procedurze akceptacji przez sponsora.

W przypadku stwierdzenia przez sponsora niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń, Raport może skutkować obniżeniem wynagrodzenia - wynagrodzenie ulega zmniejszeniu o wartość świadczeń, które nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie.

Spółka powzięła wątpliwości co do prawidłowego określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w VAT oraz momentu rozpoznania przychodu w CIT, w sytuacji, gdy wykonanie świadczeń podczas konferencji (ewentualnie wraz ze świadczeniami realizowanymi po konferencji) oraz akceptacja Raportu potwierdzającego ich wykonanie, stanowiącego zgodnie z umową warunek konieczny wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia, przypadają na różne okresy rozliczeniowe.

Opisany stan faktyczny będzie powtarzał się w przyszłości, Spółka zamierza kontynuować organizację konferencji i pozyskiwanie sponsorów na opisanych zasadach (zdarzenie przyszłe).

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 maja 2026 r. wskazali Państwo, że:

Spółka nie dysponuje pełną wiedzą o praktyce kontraktowej wszystkich podmiotów świadczących analogiczne usługi w całej branży. Z uwagi jednak na powszechność wewnętrznych procedur akceptacji wydatków po stronie kontrahentów Spółki - nabywców usług sponsoringowych, zasadne w ocenie Spółki jest przyjęcie, że analogiczne mechanizmy formalnego odbioru funkcjonują również u innych usługodawców działających na tym rynku.

Niezależnie od powyższego Spółka wskazuje, że uzgadnianie z kontrahentami procedury odbioru świadczeń sponsoringowych w drodze raportu potwierdzającego wykonanie usługi, stanowiącego zgodnie z umową warunek wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia, jest stałym elementem praktyki kontraktowej Spółki. Procedura ta wynika przede wszystkim z wewnętrznych procedur zakupowych oraz procedur akceptacji wydatków stosowanych przez sponsorów - w szczególności spółek z udziałem Skarbu Państwa oraz innych podmiotów podlegających rygorystycznym wymogom dokumentowania zasadności i prawidłowości wydatków (tj. z obiektywnych wymogów po stronie tych kontrahentów).

Świadczenia objęte umową sponsoringową są wykonywane w całości w trakcie konferencji, a wyjątkowo już po jej zakończeniu. Niezmiennie jednak każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego (dalej określanego również jako „pakiet sponsorski”).

Tym samym świadczenia realizowane po zakończeniu konferencji stanowią element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego objętego umową ze sponsorem. Świadczenia te nie są nabywane przez sponsora odrębnie ani odrębnie wynagradzane - wchodzą w skład pakietu sponsorskiego objętego jednym wynagrodzeniem ryczałtowym i są funkcjonalnie podporządkowane wspólnemu celowi promocyjno-reklamowemu, dla którego sponsor zawiera umowę ze Spółką.

Świadczenia objęte umową sponsoringową są wykonywane w całości w trakcie konferencji, a wyjątkowo już po jej zakończeniu. Niezmiennie jednak każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego.

Tym samym każde ze świadczeń realizowanych przez Spółkę w trakcie konferencji oraz po zakończeniu konferencji nie ma samoistnego charakteru, a składa się łącznie na jedną kompleksową usługę promocyjno-reklamową objętą umową ze sponsorem (dopiero suma tych wszystkich świadczeń stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki). W tym rozumieniu świadczenie realizowane po zakończeniu konferencji jest konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Spółkę usługi.

Intencją (celem) nabycia usługi przez kontrahenta jest uzyskanie kompleksowego świadczenia o charakterze promocyjno-reklamowym, którego celem jest zwiększenie widoczności i promocja marki sponsora w związku z organizowaną przez Spółkę konferencją branżową. Kontrahent oczekuje od Spółki realizacji wszystkich świadczeń składających się na uzgodniony pakiet sponsorski - obejmujących w szczególności ekspozycję logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych, obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucję materiałów promocyjnych sponsora, a także publikację postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikację wideorelacji.

Z perspektywy kontrahenta przedmiotem nabycia nie są poszczególne świadczenia rozpatrywane odrębnie (samoistnie), lecz jednolita usługa promocyjno-reklamowa (kompleks świadczeń), której wartość gospodarcza polega na łącznym efekcie wszystkich działań realizowanych w ramach pakietu.

Każde ze świadczeń wykonywanych przez Spółkę w ramach zawartej umowy sponsoringowej stanowi element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno- reklamowego (obejmuje to świadczenia realizowane w trakcie konferencji oraz wyjątkowo po konferencji).

Publikacja postów w mediach społecznościowych oraz przygotowanie i publikacja wideorelacji (w przypadkach, w których są przewidziane w umowie ze sponsorem) stanowią integralny element świadczonej przez Spółkę usługi promocyjno-reklamowej. W tym rozumieniu są to świadczenia konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Spółkę usługi zgodnie z treścią i zakresem umowy sponsoringowej.

Świadczenia te są funkcjonalnie powiązane ze świadczeniami realizowanymi w trakcie konferencji, służą utrwaleniu i wzmocnieniu efektu promocyjno-reklamowego osiągniętego w toku wydarzenia oraz dotarciu do szerszego grona odbiorców, niż grupa fizycznie obecna na konferencji. Z perspektywy sponsora zakres pakietu sponsorskiego stanowi jedną, niepodzielną wartość, a jego rozdzielenie na świadczenia samodzielne (samoistne) miałoby w ocenie Spółki charakter sztuczny.

Wszystkie czynności realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahenta w ramach umowy sponsoringowej stanowią element jednego, kompleksowego świadczenia promocyjno-reklamowego. Celem usługi, głównym świadczeniem jest więc promocja i reklama kontrahenta Spółki. Na realizację tego celu, głównego świadczenia, składa się szereg świadczeń pomocniczych, które jednak nie są celem samym w sobie, lecz środkiem do pełnego zrealizowania usługi. Różne świadczenia wykonywane przez Spółkę w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu prowadzą do realizacji jednego celu/usługi opisanej powyżej (promocja i reklama kontrahenta Spółki).

Zakres świadczeń pomocniczych wykonywanych przez Spółkę składających się na ww. kompleksowe świadczenie promocyjno-reklamowe zależy od umowy zawartej z kontrahentem w zakresie danego wydarzenia (konferencji). Niemniej uogólniając czynności te obejmują: ekspozycję logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media) - zapewniającą wizualną identyfikację sponsora z wydarzeniem; obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów) - umożliwiającą bezpośrednie zaprezentowanie ekspertyzy i oferty sponsora uczestnikom; dystrybucję materiałów promocyjnych sponsora - uzupełniającą ekspozycję wizualną o bezpośredni kontakt uczestnika z przekazem marketingowym sponsora; zapewnienie zaproszeń - wzmacniające efekt relacyjny i networkingowy sponsoringu.

Suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki tj. ich wykonanie jest niezbędne do realizacji usługi - jej celu zgodnie z umową sponsoringową.

Jednocześnie czynności realizowane wyjątkowo po zakończeniu konferencji, a przed sporządzeniem Raportu, są niezbędne, ponieważ przedłużają ekspozycję marki kontrahenta Spółki (sponsora) poza czas trwania samego wydarzenia, docierając do szerszego grona odbiorców, którzy nie uczestniczyli w konferencji osobiście.

Poszczególne świadczenia, łącznie z czynnościami wykonywanymi po konferencji nie mają samoistnego charakteru - nie stanowią celu samego w sobie. Dopiero suma wszystkich świadczeń realizowanych w trakcie konferencji, jak również wyjątkowo po jej zakończeniu stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki.

Wszystkie świadczenia są ściśle ze sobą związane funkcjonalnie oraz stanowią elementy kompleksowego świadczenia promocyjno-marketingowego realizowanego zgodnie z umową sponsoringową zawartą z kontrahentem Spółki.

W przypadku czynności związanych z publikacją postów/wideorelacji zazwyczaj czynności te realizowane są w trakcie konferencji. Wyjątkowo zdarza się, że publikowanie postów i publikacja wideorelacji jest realizowana po zakończeniu konferencji, lecz przed sporządzeniem i akceptacją raportu - w szczególności wówczas, gdy umowa z kontrahentem Spółki przewiduje przedłużenie ekspozycji marki sponsora poza czas trwania samego wydarzenia, tak aby przekaz promocyjny dotarł również do szerszego grona odbiorców, którzy nie uczestniczyli w konferencji osobiście.

Zakres świadczeń wchodzących w skład pakietu sponsorskiego jest każdorazowo określany w umowie z danym sponsorem. Jeżeli wykonanie usługi na rzecz sponsora wymaga publikacji postów w mediach społecznościowych oraz przygotowania i publikacji wideorelacji, umowa zawarta ze sponsorem obejmuje te świadczenia. Przy czym niezmiennie świadczenia te stanowią integralny element kompleksu świadczeń składających się na usługę promocyjno-reklamową realizowaną na rzecz sponsora na podstawie zawartej przez Spółkę umowy.

W zawartych umowach określona została jedna ogólna cena za całość świadczeń objętych umową. Ceny za poszczególne świadczenia nie są wyodrębniane.

Ostateczne ustalenie wysokości wynagrodzenia należnego Spółce przed akceptacją raportu nie jest możliwe. Umowa zawarta ze sponsorem określa wprawdzie wynagrodzenie przewidziane za realizację całości świadczeń, jednak wynagrodzenie to nie ma charakteru ostatecznego do momentu akceptacji raportu. Zgodnie z postanowieniami umowy w przypadku stwierdzenia w raporcie, że określone świadczenia nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie, wynagrodzenie ulega obniżeniu o wartość świadczeń niewykonanych lub wykonanych nienależycie. Oznacza to, że dopiero akceptacja raportu przesądza o ostatecznej wysokości wynagrodzenia należnego Spółce.

 

Pytania

 

                1. Czy momentem powstania przychodu w CIT jest data zakończenia konferencji, czy data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie tych świadczeń? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

                2. Czy w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia objęte umową (np. publikacja postów w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania (oznaczonego we wniosku nr 2) pozostaje aktualne? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

 

Państwa stanowisko w sprawie

 

    1. Zdaniem Wnioskodawcy momentem wykonania usługi, a tym samym momentem powstania przychodu na gruncie CIT jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową.

    2. Zdaniem Wnioskodawcy również w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia są realizowane po zakończeniu konferencji, momentem powstania przychodu dla celów CIT jest data zaakceptowania Raportu przez sponsora.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Dla przychodów z działalności gospodarczej ustawodawca przewidział jednak szczególną regułę - zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasadę tę precyzuje art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, stosownie do którego za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Kluczowe znaczenie dla określenia momentu powstania przychodu ma pojęcie przychodu „należnego”. Przychód jest „należny” w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT wówczas, gdy podatnikowi przysługuje względem dłużnika wymagalne roszczenie pieniężne. Wymagalność roszczenia następuje z chwilą nadejścia terminu świadczenia lub spełnienia warunku, od którego strony uzależniły obowiązek zapłaty.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku umowa uzależnia obowiązek zapłaty wynagrodzenia od akceptacji Raportu. Przed akceptacją Raportu kontrahent nie jest zobowiązany do zapłaty, a Wnioskodawca nie może skutecznie dochodzić wynagrodzenia. Co więcej, ostateczna wysokość wynagrodzenia nie jest znana przed akceptacją Raportu, ponieważ może ono ulec obniżeniu w przypadku stwierdzenia niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń. Roszczenie o zapłatę staje się wymagalne - a co za tym idzie przychód staje się „należny” w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o CIT - dopiero z dniem akceptacji Raportu.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że nie wystawia faktur przed akceptacją Raportu. Faktura jest wystawiana dopiero po zatwierdzeniu Raportu. W konsekwencji, na gruncie art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, spośród trzech potencjalnych momentów powstania przychodu (dzień wykonania usługi, dzień wystawienia faktury, dzień uregulowania należności - w zależności od tego, które zdarzenie nastąpiło najwcześniej), kluczowy jest moment wykonania usługi, który - z przyczyn opisanych powyżej - zbiega się z dniem akceptacji Raportu.

Opisane powyżej podejście znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. interpretacja indywidualne z 30 kwietnia 2024 roku, Znak: 0114-KDIP2-2.4010.55.2024.4.KW, interpretacja indywidualna z 14 maja 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.123.2024.2.KM, w których to interpretacjach Organ przychylił się do stanowiska wnioskodawców, że przychód powstaje w dacie zaakceptowania (podpisania) protokołu, jeżeli zgodnie z umową to protokół odbioru jest podstawą wystawienia faktury będącej jednocześnie podstawą do wypłaty wynagrodzenia.

Powyższe stanowisko znajduje również odzwierciedlenie w orzecznictwie sadów administracyjnych m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2016 roku, sygn. akt II FSK 3026/13, w którym stwierdzono, że:

„W ocenie Sądu odwoławczego uzasadniony jest pogląd, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter, a ten zostaje określony poprzez umowne postanowienia stron. One to bowiem decydują, z chwilą dokonania jakich czynności należy uznać daną umowę za wykonaną - chyba, że chwila ta określana jest przez przepisy prawa regulujące dany rodzaj usługi”.

Reasumując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy momentem powstania przychodu należnego w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową.

Ad 2.

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę stanowi świadczenie kompleksowe (złożone), obejmujące pakiet różnorodnych świadczeń promocyjno-reklamowych objętych jednym wynagrodzeniem ryczałtowym. Poszczególne świadczenia wchodzące w skład pakietu - takie jak ekspozycja logo, udział przedstawiciela sponsora w panelu dyskusyjnym, publikacja postów w mediach społecznościowych czy przygotowanie wideorelacji - nie stanowią odrębnych, samodzielnych usług, lecz składowe jednej złożonej usługi sponsoringowej, podporządkowane wspólnemu celowi promocyjno-reklamowemu.

O kompleksowym charakterze usługi świadczą w szczególności następujące okoliczności: wszystkie świadczenia objęte są jedną umową i jednym wynagrodzeniem ryczałtowym, kontrahent nie jest zainteresowany nabyciem konkretnego świadczenia, tylko kompleksu świadczeń składającego się w jego percepcji na konkretną usługę, bez wyodrębniania cen jednostkowych za poszczególne świadczenia, wymagalność wynagrodzenia powstaje dopiero po akceptacji Raportu - nie zaś po zrealizowaniu poszczególnych świadczeń.

W konsekwencji, fakt, że pojedyncze świadczenia (np. publikacja postu w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, lecz przed sporządzeniem i akceptacją Raportu, nie wpływa w ocenie Wnioskodawcy na moment powstania obowiązku podatkowego w VAT ani na moment powstania przychodu w CIT. Momentem tym pozostaje data zaakceptowania Raportu przez sponsora. Poszczególne świadczenia realizowane po konferencji nie generują odrębnego obowiązku podatkowego ani odrębnego przychodu - stanowią one element jednolitej usługi sponsoringowej, której moment „wykonania” w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, jest wyznaczany przez akceptację Raportu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu. Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika o trwałym charakterze. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje Wnioskodawcy uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3g tej ustawy.

 

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT :

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
  1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wyraża zasadę, zgodnie z którą momentem istotnym dla ustalenia przychodu jest wykonanie świadczenia.

Postanowienia wyżej powołanych przepisów nie mają jednak zastosowania w sytuacjach, o których mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. W myśl powyższego przepisu:

Natomiast art. 12 ust. 3e ww. stanowi, że:

 

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług powstaje w dniu wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Wyjątek od tej zasady stanowi:

- wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

- uregulowanie należności przed wykonaniem usługi - datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

Mając na uwadze treść art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, należy stwierdzić, że moment, w którym podatnik powinien rozpoznać przychód podatkowy, będzie określony na dzień najwcześniejszego zdarzenia opisanego w tym przepisie. Wymienione w tym przepisie zdarzenia określające datę powstania przychodu, są od siebie niezależne, nie warunkują się wzajemnie, a po spełnieniu jednego z nich, pozostałe nie mają wpływu na datę powstania przychodu (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2697/12).

Jak stanowi art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.

Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, aby zapobiec możliwości manipulowania przez strony umowy momentem wykonania danej usługi, a w konsekwencji nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, ewentualne postanowienia umowne o uznaniu usługi za wykonaną pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania przychodu podatkowego.

W świetle powyższego o wykonaniu prac/usług zarówno w całości, jak również w części będzie decydować faktyczne wykonanie prac/usług.

Forma, sposób i rodzaj dokumentu potwierdzającego wykonanie określonych prac/usług oraz części prac/usług (poszczególnych etapów), co do zasady, powinny być określone w umowie łączącej strony.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że prowadzicie Państwo działalność polegającą na organizacji konferencji (…). W ramach prowadzonej działalności pozyskujecie Państwo sponsorów komercyjnych, w tym spółki z udziałem (…), które z uwagi na swoją strukturę właścicielską podlegają wewnętrznym procedurom akceptacji wydatków i rozliczeń.

Z każdym ze sponsorów zawieracie pisemną umowę, szczegółowo określającą zakres świadczeń, harmonogram ich wykonania oraz warunki rozliczenia. Niniejszy wniosek dotyczy tych umów sponsoringowych, w których strony uzgodniły, że warunkiem wystawienia faktury i zapłaty wynagrodzenia jest uprzednie zaakceptowanie przez sponsora raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykonanie usługi (dalej: „Raport”).

Przedmiot zawieranych przez Państwa umów sponsoringowych obejmuje kompleksową realizację przez Spółkę świadczeń o charakterze promocyjno-reklamowym, do których należą w szczególności: ekspozycja logotypu sponsora na materiałach konferencyjnych i nośnikach wizualnych (ekrany sceniczne, strona internetowa konferencji, newslettery, wideorelacja, social media), obecność przedstawicieli sponsora w programie konferencji (panele dyskusyjne, wystąpienia prelegentów), dystrybucja materiałów promocyjnych sponsora, zapewnienie zaproszeń, a także inne świadczenia każdorazowo uzgodnione indywidualnie z danym sponsorem.

Świadczenia objęte umową są co do zasady wykonywane w całości w trakcie konferencji, zgodnie z harmonogramem i zakresem przewidzianym w umowie. W praktyce zdarzają się pojedyncze przypadki, w których jedno lub dwa świadczenia są realizowane już po zakończeniu konferencji - dotyczy to w szczególności publikacji postów w mediach społecznościowych, przygotowania i opublikowania wideorelacji podsumowującej konferencję. Realizacja tych świadczeń następuje przed sporządzeniem Raportu.

Każde ze świadczeń realizowanych przez Spółkę w trakcie konferencji oraz po zakończeniu konferencji nie ma samoistnego charakteru, a składa się łącznie na jedną kompleksową usługę promocyjno-reklamową objętą umową ze sponsorem (dopiero suma tych wszystkich świadczeń stanowi wartość gospodarczą usługi nabywanej przez kontrahenta Spółki). W tym rozumieniu świadczenie realizowane po zakończeniu konferencji jest konieczne i niezbędne do wyświadczenia przez Spółkę usługi.

 

Jeżeli zgodnie z zawartą przez Spółkę umową po realizacji świadczeń sporządzany jest Raport, jest to dokument zawierający w szczególności:

   1. opis zrealizowanych świadczeń wraz z potwierdzeniem ich wykonania;

   2. materiał dowodowy dokumentujący realizację każdego ze świadczeń (dokumentacja fotograficzna, nagrania wideo, zrzuty ekranowe ze stron internetowych, kopie lub skany materiałów promocyjnych).

Raport podlega procedurze akceptacji przez sponsora.

W przypadku stwierdzenia przez sponsora niewykonania lub nienależytego wykonania określonych świadczeń, Raport może skutkować obniżeniem wynagrodzenia -wynagrodzenie ulega zmniejszeniu o wartość świadczeń, które nie zostały wykonane lub zostały wykonane nienależycie.

W zawartych umowach określona została jedna ogólna cena za całość świadczeń objętych umową. Ceny za poszczególne świadczenia nie są wyodrębniane.

 

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

    1. czy momentem powstania przychodu w CIT jest data zakończenia konferencji, czy data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie tych świadczeń,

    2. czy w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia objęte umową (np. publikacja postów w mediach społecznościowych, przygotowanie wideorelacji) są realizowane po zakończeniu konferencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i nr 2 pozostaje aktualne.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie moment powstania przychodu dla świadczonych przez Państwa usług w ramach wykonania umów, powstaje zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy, tj. z chwilą wykonania usługi. Oznacza to, że momentem powstania przychodu jest moment zrealizowania świadczenia - wykonania usługi, a nie moment akceptacji Protokołu. Z opisu zawartego we wniosku wynika, że wykonanie usługi będzie miało miejsce przed sporządzeniem i akceptacją Raportu. Raport więc nie może mieć wpływu na moment powstania przychodu.

 

Tym samym, nie można zgodzić się z Państwem, że:

   1. momentem wykonania usługi, a tym samym momentem powstania przychodu na gruncie CIT jest data zaakceptowania przez sponsora Raportu potwierdzającego wykonanie świadczeń objętych umową;

   2. w sytuacji, gdy pojedyncze świadczenia są realizowane po zakończeniu konferencji, momentem powstania przychodu dla celów CIT jest data zaakceptowania Raportu przez sponsora.

Zatem w okolicznościach zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, momentem powstania przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu wykonania usługi oraz w sytuacji, gdy wykonanie świadczeń następuje po konferencji jest/będzie moment wykonania całej usługi.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i 3 należało uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, iż dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.