0111-KDIB1-3.4010.567.2026.1.ZK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

3 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 sierpnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

 

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”, „przedsiębiorca”) jest producentem (…), które dostarczane są pod marką X oraz markami własnymi klientów. Spółka jest beneficjentem dwóch Decyzji o wsparciu:

- nr 1 z dnia (…) 2024 r. (dalej: „DoW1”) oraz

- nr 2 z dnia (…) 2025 r. (dalej: „DoW2”).

Decyzje, o których mowa powyżej, wydane zostały w imieniu Ministra właściwego do spraw gospodarki przez Zarząd (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz.U. 2025.469), dalej: „ustawa WNI”.

Pierwsza Decyzja nr 1 wydana została na projekt inwestycyjny polegający na budowie nowego zakładu produkcyjnego w (…). Realizując ww. projekt, Wnioskodawca poniósł koszty kwalifikowane w wysokości przekraczającej ustalony limit, zatrudnieni zostali pracownicy. Inwestycja ta została zrealizowana na działkach ewidencyjnych wskazanych w Decyzji o łącznej powierzchni ok. (…) h i została zakończona w terminie wskazanym w Decyzji, tj. do (…) 2026 r. Wydatki kwalifikowane związane z ww. projektem obejmują m.in. nakłady na najem nieruchomości gruntowych wraz z halą produkcyjną o powierzchni ok. (…) m2 oraz halą magazynową o powierzchni ok. (…) m2, usługi budowlano-montażowe związane ze środkami trwałymi, zakupy maszyn i urządzeń wraz z infrastrukturą, zakupy środków transportowych. Duża część wydatków związana była z modernizacją wynajmowanych obiektów i dostosowaniem ich do standardu przemysłu (…) oraz do standardu (…). Wymagało to budowy części socjalnej, modernizacje i dostosowanie podłóg, ścian, dachu, ogrzewania, wentylacji, kanalizacji i innych, ogrodzenia terenu i jego zabezpieczenia, dróg pożarowych i zbiorników PPOŻ oraz dostosowania pod potrzeby zakładu ciągów komunikacyjnych, technologicznych i placów manewrowych.

Aby uruchomić produkcję konieczne było stworzenie niezbędnej infrastruktury mediów w nowych obiektach takich jak woda, para, gaz, zasilenie prądem, instalacje cieplne, gazowe, rozdzielnie eklektyczne, wentylacja i klimatyzacja, hydranty, specjalne obszary przygotowawcze, orurowanie drogi produktu i dróg służących myciu instalacji, itp. Spółka w ramach projektu zakupiła maszyny i urządzenia produkcyjne wraz z infrastrukturą, w tym m.in. mieszalniki (…), (…), kompletną stację (…), zbiorniki do składowania surowców, a także środki transportowe, takie jak wózki widłowe. Uruchamiając zakład spółka zainstalowała część używanych środków trwałych, m.in. linie (...). Wydatki inwestycyjne poniesione przez spółkę związane z budową nowego zakładu produkcyjnego to wydatki na środki trwałe, które mają charakter niezbędny do uruchomienia nowego zakładu, ale też jego funkcjonowania na wymaganym wysokim poziomie higienicznym i technologicznym w ww. branży. Te wydatki to m.in.: stacja uzdatniania wody w kotłowni pary, systemy (…), układ odpylania (…), 11 zbiorników (…), stacja ładowani wózków i 15 wózków widłowych, owijarka palet, drukarki (…), mieszalniki (…) i urządzenia laboratoryjne np. do pomiaru (…), rozdzielnia elektryczna, wentylacja i klimatyzacja, instalacje wodne i instalacja grzewcza obiektu, instalacja fotowoltaiczna zasilająca zakład w energię, orurowanie, zaplecze socjalne zbudowane w ramach inwestycji. Wydatki związane z dostosowaniem obiektów do wymogów i standardu dla nowoczesnego zakładu produkcyjnego w branży spożywczej to bardzo duży procent poniesionych przez spółkę kosztów inwestycyjnych. Wszystkie te wydatki są to nakłady niezbędne do uruchomienia i funkcjonowania zakładu. Te środki trwałe będą w przyszłości wykorzystywane w trakcie procesów produkcyjnych w ramach całego zakładu, a nie tylko produkcji wytworzonej przy użyciu środków trwałych zakupionych i zainstalowanych w ramach pierwszej decyzji o wsparciu.

Spółka jest przedsiębiorą dużym. Zgodnie z § 8 ust. 6 Rozporządzenia WNI, Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i f, muszą być nowe, z wyjątkiem aktywów nabywanych przez mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców i z wyjątkiem realizacji nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, oraz muszą być nabyte na warunkach rynkowych w rozumieniu art. 2 pkt 39a rozporządzenia nr 651/2014.

Spółka mając świadomość brzmienia ww. przepisu realizując projekt inwestycyjny kupowała nowe środki trwałe i tylko takie stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji i tylko takie stanowią podstawę wyliczenia limitu pomocy publicznej i wypełnienia warunku inwestycyjnego zawartego w decyzji o wsparciu. Jednakże ze względów ekonomicznych, a także ze względu na długi czas realizacji zamówień, część wydatków związanych z uruchomieniem i pracą zakładu kupowanych przez Spółkę to używane środki trwałe, które są wykorzystywane w cyklu produkcyjnym. Ze względu na brzmienie § 8 ust. 6 rozporządzenia WNI nie mogą one stanowić kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną i nie wchodzą do puli wydatków kwalifikowanych, do których poniesienia przedsiębiorca zobowiązany jest zgodnie z posiadaną decyzją o wsparciu. Zgodnie z decyzją o wsparciu nr 1 Spółka zobowiązana była do poniesienia kosztów kwalifikowanych w wysokości (…) zł, w tym (…) zł kosztów kwalifikowanych do (…) 2026 r., a (…) zł wydatków związanych z najmem gruntów, budynków budowli zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy WNI oraz § 8 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia WNI ma być zgodnie z Decyzją poniesione do (…) 2031 r. Zgodnie z ww. decyzją, Spółka zobowiązana była zakończyć ww. inwestycję do dnia (…)2026 r. i inwestycja została w faktycznie w tym terminie zakończona.

W związku z planami rozwoju (…) 2025 r. Spółka uzyskała drugą Decyzję o wsparciu nr 2 na nowy projekt inwestycyjny mający na celu zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu. Inwestycja będzie realizowana na dotychczasowym terenie, ale wiąże się ona m.in. z najmem dodatkowych nieruchomości gruntowych (łącznie z nowymi działkami będzie to teren ok. (…) ha). Inwestycja związana będzie z robotami budowlano-montażowymi, w tym budową nowego magazynu, zakupem środków trwałych, w tym maszyn i urządzeń i uruchomieniem kolejnej linii produkcyjnej. Druga decyzja ma na celu zwiększenie potencjału produkcyjnego zakładu, poprzez m.in. jego reorganizację. Budowa nowego magazynu (który ma zostać posadowiony na działkach, o które został zwiększony teren w drugiej decyzji), pozwoli na uzyskanie wolnej powierzchni w istniejącej hali produkcyjnej, w której aktualnie oprócz urządzeń produkcyjnych znajdują się regały na surowce produkcyjne oraz miejsca odstawcze na palety z materiałami i z wyrobem gotowym. Dotychczasowy magazyn ze względu na jego parametry mógł pełnić wyłącznie funkcję magazynu opakowań. Po wybudowaniu nowego magazynu to w nim będą składowane surowce i opakowania a także wyroby gotowe, dzięki temu uwolniona zostanie powierzchnia w dotychczasowej hali produkcyjnej, na której zostanie zainstalowana czwarta linia produkcyjna, która ma zostać nabyta w związku z rozbudową zakładu, mającą na celu zwiększenie jego zdolności produkcyjnych, w oparciu o drugą decyzję o wsparciu (nr 2). Po reorganizacji pierwotna hala magazynowa będzie mogła zostać przeznaczona na zaplecze techniczne rozbudowanej produkcji lub obszar służący do przepakowań, czy innych niezbędnych dla zakładu czynności. Jednakże, aby czwarta linia zaczęła produkcję, to dotychczasowy obiekt musi zostać zmodernizowany, musi w nim zostać stworzona infrastruktura rozprowadzania mediów. Konieczne są także modernizacje niektórych środków trwałych nabytych w ramach pierwszej inwestycji. Projekt realizowany na podstawie decyzji nr 2 jest w fazie wstępnej, trwają prace projektowe, organizacyjne i administracyjne, związane z rozpoczęciem budowy magazynu, zamówiona jest część urządzeń oraz rozpoczęto prace związane z uruchamianiem czy montażem pierwszych urządzeń.

W DoW2 ustalone jest, że zakończenie ww. inwestycji nastąpić ma do dnia (…) 2027 r. Na podstawie decyzji nr 2 Spółka zobowiązana jest do poniesienia na terenie nowej inwestycji kosztów kwalifikowanych w wysokości (…) zł (w tym (…) wydatki związane z najmem gruntów, budynków, budowli, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy WNI i § 8 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia WNI do (…) 2032 r.)

Wyroby, które są i będą produkowane w nowym zakładzie, to (…). Produkowanie opisanych powyżej wyrobów jest skomplikowanym, wieloetapowym procesem, w którym mają zastosowanie różnorodne maszyny i urządzenia. W zakładzie w (…) w ramach DoW1 i DoW2 będą zorganizowane cztery linie rozlewnicze wraz z maszynami wspomagającymi. Po zakończeniu inwestycji zakład osiągnie ilościowy potencjał produkcji na poziomie ok. (…) sztuk produktów. Praca w zakładzie jest zorganizowana na trzy zmiany.

Podstawowe surowce do produkcji to (…) itp.

Proces produkcji dzieli się na dwa główne procesy:

- mieszanie (...) składników w celu otrzymania surowego półproduktu do dalszego przerobu,

- rozlew, (...).

Przebieg typowego procesu produkcyjnego rozpoczyna się od przyjęcia surowców i opakowań do magazynu surowców i opakowań. Następnie składniki są dozowane według receptur do maszyny mieszającej, gdzie powstaje (…). (…). Następnym krokiem jest (…). Tak przygotowane wyroby gotowe są magazynowane i sprzedawane.

W ramach pierwszej decyzji o wsparciu spółka kupiła, m.in. nowe środki trwałe produkcyjne, wcześniej szeroko wymienione, ale także jak wspomniano wyżej ze względów ekonomicznych i czasowych używane środki trwałe takie jak m.in. (…), niezbędne w procesie produkcyjnym (ze względu na brak przymiotu nowości zgodnie z § 8 ust. 6 nie są to koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną, tzn. nie mogą być bazą do ustalenia puli pomocy publicznej), przy czym są bez wątpienia związane z realizacją owej inwestycji.

Druga inwestycja będzie ściśle powiązana z inwestycją pierwszą.

Linia produkcyjna będzie usytuowana w hali, będącej kosztem kwalifikowanym pierwszej inwestycji. W ramach drugiej inwestycji ww. hala produkcyjna zostanie zmodernizowana pod potrzeby kolejnej (czwartej linii produkcyjnej), środki trwałe zakupione w ramach pierwszej inwestycji będą używane do produkcji na nowej linii, a materiały i wyroby będą składowane w nowej hali magazynowej wybudowanej w ramach drugiej inwestycji. Wszystkie środki trwałe wymienione wcześniej są niezbędne w procesie produkcyjnym i korzystać z nich będą jednocześnie wszystkie linie produkcyjne. Żadna z nich, w tym także czwarta linia nabyta w ramach rozbudowy nie może bez tego funkcjonować i produkować.

Wszystkie 4 linie będą ze sobą powiązane, ponieważ mają wspólne elementy obsługujące te linie i nie da się tego rozdzielić. Istnieje jeden program zarządzający cały procesem.

Posługiwanie się wspólnymi elementami wcześniej wymienionymi jest konieczne, celowe i nieuniknione. Przykładowo zamiast dwóch mniejszych stacji mycia rur dla każdej z inwestycji, Spółka kupiła jedną dużą co wiąże się z racjonalnością ekonomiczną i powierzchniową (dwie małe są droższe o 50% niż jedna duża i zajmują o 50% więcej miejsca, a także wymagają dużo więcej obsługi i serwisu. Podobnie wygląda sytuacja większości wspólnych elementów.

Pomiędzy inwestycjami realizowanymi na podstawie obu decyzji zachodzić będzie całkowite, obustronne i nierozerwalne powiązanie funkcjonalne, techniczne oraz organizacyjne.

Przy eksploatacji nowych aktywów wykorzystywana będzie istniejąca infrastruktura zakładu, w tym te same rampy przyjęć, te same pomieszczenia socjalne i techniczne, wiele wspólnych urządzeń i maszyn, te same programy.

Należy nadmienić, że Spółka posiada zakład w (…), którego budowa, a następnie rozbudowa realizowana jest w oparciu o uzyskane decyzje o wsparciu, a także posiada zakłady w innych częściach kraju, poza terenem objętym decyzjami o wsparciu, przy czym ze zwolnienia podatkowego za podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop ma prawo korzystać wyłącznie zakład w (…).

Pytanie

1. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca ma prawo prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową i podatkową przychodów i kosztów uzyskania przychodów mającą na celu ustalenie łącznego dochodu (straty) podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop z działalności prowadzonej na podstawie obu posiadanych Decyzji o wsparciu?

2. Czy w przypadku prowadzenia jednej wspólnej ewidencji przychodów i kosztów mającej na celu ustalenie łącznego dochodu zwolnionego uzyskiwanego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie obu decyzji o wsparciu, Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczania (konsumowania) przysługujących mu limitów pomocy publicznej w sposób chronologiczny- tj. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach pierwszej decyzji o wsparciu, a dopiero po jego wyczerpaniu lub wygaśnięciu, konsumowany jest limit dostępnej pomocy publicznej wynikający z drugiej Decyzji o wsparciu?

3. Czy do czasu zakończenia drugiej inwestycji nie ma przeszkód, aby środki trwałe które są i będą kupowane i oddawane do używania w ramach drugiej decyzji o wsparciu były fizycznie wykorzystywane w bieżącym zintegrowanym procesie produkcyjnym, a dochód generowany z ich współudziałem podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop (w ramach limitu pomocy publicznej z pierwszej Decyzji o wsparciu, zgodnie z metodą chronologicznej konsumpcji pomocy publicznej)?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym ma on prawo prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową i podatkową przychodów i kosztów uzyskania przychodów mającą na celu ustalenie dochodu (straty) podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop z działalności prowadzonej na podstawie obu posiadanych Decyzji o wsparciu.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku prowadzenia jednej wspólnej ewidencji przychodów i kosztów mającej na celu ustalenie łącznego dochodu zwolnionego uzyskiwanego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie obu decyzji o wsparciu, Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczania (konsumowania) przysługujących mu limitów pomocy publicznej w sposób chronologiczny – tj. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach pierwszej decyzji o wsparciu, a dopiero po jego wyczerpaniu lub wygaśnięciu, konsumowany jest limit dostępnej pomocy publicznej wynikający z drugiej Decyzji o wsparciu.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy fakt, iż druga inwestycja nie została formalnie zakończona, nie stoi na przeszkodzie, aby środki trwałe które są i będą kupowane i oddawane do używania w ramach DoW2, były fizycznie wykorzystywane w bieżącym zintegrowanym procesie produkcyjnym, a dochód generowany z ich współudziałem podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17. ust. 1 pkt 34a updop (w ramach limitu z pierwszej Decyzji o wsparciu, zgodnie z metodą chronologicznej konsumpcji pomocy publicznej).

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. 2026.554 z późn. zm.), dalej „updop”, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W art. 7 ust. 3 pkt 1 updop wskazano, że przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

Na mocy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t.j. Dz. U. 2025.469, dalej: „ustawa WNI”) wprowadzono nowy mechanizm udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rozwiązanie zawarte w powołanej ustawie przewiduje wsparcie nowych inwestycji w formie zwolnienia od podatku dochodowego na zasadach określonych m.in. w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Artykuł 3 ust. 1 Ustawy WNI, stanowi, że wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej: „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 4 stawy WNI, zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.

Zwolnienie podatkowe, o którym mowa powyżej unormowane jest w art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, który stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 469), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Zgodnie z art. 17 ust. 4 updop, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Przepisy ustawy WNI wskazują definicję legalną nowej inwestycji. Zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. a i b) ustawy WNI, nowa inwestycja oznacza inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. Alternatywnie, jest to nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa.

Zgodnie z ww. przepisem nową inwestycją jest zatem m.in. zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu (inwestycja typu brownfield). Sama definicja ustawowa zakłada zatem, że nowa inwestycja może polegać na rozbudowie zakładu i wejść w nierozerwalną synergię z majątkiem już istniejącym.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o WNI, wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze decyzji, zwanej dalej: „decyzją o wsparciu”.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy WNI, przedmiotem decyzji o wsparciu jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 Ustawy o WNI, i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić.

Wnioskodawca prowadzi działalność w branży spożywczej. Inwestycja zrealizowana w ramach pierwszej Decyzji o wsparciu (DoW1) polegała na budowie nowego zakładu produkcyjnego i została zakończona. Natomiast inwestycja, która realizowana jest w oparciu o drugą decyzję o wsparciu (DoW2) stanowić będzie fizyczną i technologiczną rozbudowę istniejącego potencjału operacyjnego i będzie całkowicie, nierozerwalnie zintegrowana z infrastrukturą powstałą w ramach DoW1.

Pomiędzy majątkiem nabywanym w ramach obu decyzji o wsparciu zachodzić będzie całkowite, obustronne i nierozerwalne powiązanie funkcjonalne, techniczne oraz organizacyjne.

Stosownie do art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Art. 17 ust. 6a i 6aa tej samej ustawy, wprowadzają zasadę, iż w przypadku prowadzenia przez podatnika działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji o wsparciu lub, gdy na terenie określonym w decyzji o wsparciu, na którym jest realizowana nowa inwestycja, prowadzona jest także inna działalność podatnika, taka działalność prowadzona poza terenem określonym w decyzji o wsparciu lub działalność inna niż działalność prowadzona w ramach nowej inwestycji winna zostać wydzielona organizacyjnie. W takim przypadku wielkość zwolnienia winna być ustalana w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność w ramach nowej inwestycji.

Przepisy prawa podatkowego nie nakładają jednak na podatnika obowiązku tworzenia odrębnych, sztucznych systemów ewidencyjnych (osobnych kont przychodowych i kosztowych) dla każdej decyzji o wsparciu z osobna, jeżeli decyzje te realizowane są w ramach tego samego zakładu produkcyjnego, dotyczą tych samych wyrobów (tożsame kody PKWiU) oraz zachodzą między nimi ścisłe powiązania technologiczno-organizacyjne.

Powyższe przepisy wskazują zatem na konieczność wprowadzenia przez podatnika mechanizmu pozwalającego na odrębne ustalenie dochodu podlegającego zwolnieniu z CIT i dochodu opodatkowanego. Nie wynika z nich natomiast obowiązek prowadzenia odrębnych ewidencji dla działalności gospodarczej prowadzonej w oparciu o więcej niż jedną decyzję o wsparciu.

Biorąc powyższe pod uwagę należy zaznaczyć, że obowiązek prowadzenia odrębnej ewidencji może dotyczyć wyłącznie przychodów (dochodów) podlegających opodatkowaniu (jako odrębnych od tych, które temu opodatkowaniu nie podlegają). W odniesieniu do tych drugich może być prowadzona jedna wspólna ewidencja rachunkowa (niezależnie od ilości wydanych decyzji o wsparciu).

W realiach nowoczesnej produkcji, gdzie druga inwestycja stanowi reorganizację i rozbudowę istniejącej infrastruktury (zbudowanej w ramach pierwszej decyzji), techniczne, precyzyjne rozdzielenie strumieni przychodów i kosztów operacyjnych na poszczególne etapy inwestycyjne jest obiektywnie niemożliwe. Wyroby powstają bowiem przy współudziale zintegrowanego parku maszynowego.

Należy zauważyć, że wydatki inwestycyjne, które mają być ponoszone w ramach DoW2 nie posiadają jakiejkolwiek autonomii gospodarczej. Nie mogą one funkcjonować samodzielnie bez wykorzystania majątku zakupionego w ramach DoW1. W konsekwencji, generowany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu sprzedaży wyrobów określonych pod odpowiednim kodem PKWiU wskazanym w Decyzji będzie efektem pracy jednego, zintegrowanego zakładu.

W zakresie oceny skutków podatkowych rozbudowy zakładu wydana została Interpretacja Ogólna Ministra Finansów z dnia 25 października 2019 r. (nr DD5.8201.10.2019). Minister Finansów rozstrzygnął w niej zasady opodatkowania dochodu w sytuacji tzw. ścisłego powiązania funkcjonalnego. W dokumencie tym wskazano:

„(...) w przypadku gdy nowa inwestycja (...) stanowi nieodłączny i zależny funkcjonalnie element w odniesieniu do już istniejącego zespołu składników majątku (...) dochodem z nowej inwestycji jest dochód wygenerowany przez ten zintegrowany zakład”.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że Interpretacja Ogólna Ministra Finansów z dnia 25 października 2019 r. (nr DD5.8201.10.2019) wydana została w stanie prawnym, który obowiązywał do 31.12.2021 r. Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021.2105) zmieniono brzmienie, m.in. art. 17 ust. 1 pkt 34a oraz art. 17 ust. 4.

Organy podatkowe w licznych interpretacjach wprost podkreślają, że po 1 stycznia 2022 r. zmieniła się treść ww. normy prawnej, jednak zmiana ta nie powinna wpływać na odmienną interpretację wywodzoną z art. 17 ust. 1 pkt 34a, w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego do 31 grudnia 2021 r.

Jak wskazano powyżej we wniosku, składniki majątkowe Wnioskodawcy oraz rozbudowana infrastruktura, która ma być realizowana w ramach DoW2 nie będą stanowić niezależnego, autonomicznego projektu (tzw. greenfield). Będą wplecione w majątek powstały w ramach DoW1. Wyroby wytwarzane przez Wnioskodawcę są i będą efektem końcowym pracy całego, zintegrowanego organizmu gospodarczego.

W ocenie Wnioskodawcy, wymóg matematycznego wydzielania dochodu generowanego „wyłącznie” przez składniki majątkowe nabyte wyłącznie w ramach budowy zakładu i oddzielnie w ramach jego rozbudowy (podejście projektowe) prowadziłby do wniosków absurdalnych i byłby niemożliwy do zrealizowania w praktyce księgowej.

Próba sztucznego alokowania zysku na podstawie szacunków wypaczałaby sens i cel ustawowy wsparcia regionalnego. Skoro ustawodawca przyznaje ulgę podatkową na „zwiększenie mocy produkcyjnych”, to naturalną konsekwencją jest objęcie zwolnieniem dochodu generowanego przez cały rozbudowany i dzięki temu wydajniejszy zakład. W przypadku gdy nowa inwestycja w ramach PSI stanowi rozbudowę istniejącego zakładu i zachodzi tzw. ścisłe powiązanie funkcjonalne (brak możliwości technicznego i fizycznego oddzielenia starego majątku od nowego), nowa inwestycja angażuje dotychczasowe aktywa spółki i stanowi z nimi, zależny funkcjonalnie element, bazą do zwolnienia winien być dochód całego zakładu.

W przypadku Wnioskodawcy, rozbudowa zakładu w oparciu o decyzję PSI wskazuje na brak technicznej i organizacyjnej autonomii nowych środków trwałych oraz ich pełną integrację z dotychczasowym majątkiem przedsiębiorstwa.

Kwestia współistnienia kilku decyzji o wsparciu w jednym zakładzie została jednoznacznie rozstrzygnięta w art. 13 ust. 6 ustawy WNI, który wskazuje, że w przypadku wydania jednemu przedsiębiorcy co najmniej dwóch decyzji o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydawania tych decyzji.

Przepis ten wprowadza zasadę, zgodnie z którą, w przypadkach, w których podatnik posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy wynikający z decyzji wydanej najwcześniej, a po jego wyczerpaniu - limit z kolejnych decyzji. Również więc ten przepis nie wprowadza obowiązku odrębnej kalkulacji dochodu i rozliczania zwolnienia w podziale na decyzje o wsparciu. Co więcej, należy stwierdzić, że gdyby intencją ustawodawcy był wymóg przypisywania dochodu do każdej decyzji z osobna, powyższy mechanizm chronologicznego wykorzystania limitu pomocy (zwolnienia podatkowego) nie mógłby znaleźć zastosowania.

Wskazane przepisy nie formułują więc nakazu przypisywania dochodu do poszczególnych decyzji o wsparciu, wskazują jedynie na konieczność wydzielenia organizacyjnego działalności zwolnionej i opodatkowanej. W związku z powyższym, w ocenie Spółki, należy stwierdzić, że rozliczenie pomocy publicznej powinno nastąpić zgodnie z kolejnością przyznanych decyzji o wsparciu, na co wprost wskazuje art. 13 ust. 6 ustawy WNI. By tego dokonać, podatnik powinien prowadzić jedną łączną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu na podstawie posiadanych decyzji o wsparciu, tak by umożliwić chronologiczne rozliczanie pomocy.

W zintegrowanym zakładzie, w którym prowadzona jest jedna ewidencja dochodu zwolnionego, cały wypracowany dochód operacyjny w pierwszej kolejności pomniejsza dostępną pulę pomocy publicznej wynikającą z pierwszej (najstarszej chronologicznie) Decyzji o wsparciu. Dopiero w momencie całkowitego wykorzystania limitu z pierwszej decyzji lub po upływie okresu jej ważności, ten sam strumień dochodu strefowego zacznie automatycznie pomniejszać limit przyznany w drugiej Decyzji o wsparciu.

Takie stanowisko znajduje bezpośrednie potwierdzenie w oficjalnych Objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 6 marca 2020 r. dotyczące sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, a także w ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Odnosząc się do zagadnienia wskazanego w pytaniu trzecim, zdaniem Wnioskodawcy, do czasu formalnego zakończenia inwestycji realizowanej na podstawie DoW2 nie ma przeszkód, aby kupowane w jej ramach i oddawane do używania środki trwałe były fizycznie wykorzystywane w produkcji, a generowany z ich współudziałem dochód korzystał ze zwolnienia w ramach limitu z pierwszej Decyzji o wsparciu, biorąc pod uwagę fakt iż obie decyzje o wsparciu wydane zostały na prowadzenie działalności gospodarczej w ramach takich samych kodów PKWiU, a celem drugiej inwestycji jest reorganizacja zakładu i zwiększenie jego mocy produkcyjnych.

W przypadku reinwestycji polegającej na reorganizacji zakładu i zwiększeniu mocy produkcyjnych, proces inwestycyjny ma charakter ciągły. Poszczególne maszyny, urządzenia czy zmodernizowane linie technologiczne są sukcesywnie kupowane, montowane, wprowadzane do ewidencji środków trwałych i włączane do bieżącego procesu produkcyjnego jeszcze przed ostatecznym zakończeniem całego projektu. Z perspektywy podatkowej, nowo nabyte środki trwałe stają się elementem zintegrowanego, jednorodnego organizmu gospodarczego, jakim jest zakład produkcyjny. Skoro zakład ten działa legalnie i generuje dochód zwolniony na podstawie pierwszej, w pełni zakończonej Decyzji o wsparciu, to fakt zwiększenia jego efektywności poprzez wprowadzenie do procesu nowych maszyn nie wpływa negatywnie na prawo do zwolnienia.

Dochód generowany przez zakład (w tym przy współudziale nowych, sukcesywnie wdrażanych środków trwałych z projektu nr 2) stanowi dochód z działalności zwolnionej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop. Zgodnie z zasadą chronologicznego rozliczania pomocy publicznej, dochód ten w całości winien zasilać wspólną ewidencję i w pierwszej kolejności konsumuje limit z pierwszej decyzji. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że formalne rozliczanie drugiego limitu (z drugiej decyzji) rozpocznie się dopiero po całkowitym zakończeniu drugiej inwestycji i wyczerpaniu pierwszego limitu. Uznanie, że praca nowych maszyn w toku inwestycji generuje dochód opodatkowany, stałoby w sprzeczności z istotą ulg wynikających z ustawy WNI i celem gospodarczym reinwestycji, jakim jest płynne unowocześnianie produkcji.

Zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, dalej: „rozporządzenie WNI”, wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej, z zastrzeżeniem wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 6

Spółka ma już prawo do korzystania z pomocy publicznej na podstawie DoW1 (zgodnie z decyzją zakończenie inwestycji miało nastąpić do (…) 2026 r.). Rozpoczęcie korzystania z pomocy publicznej na podstawie drugiej decyzji może nastąpić nie wcześniej niż od miesiąca zakończenia inwestycji określonego w drugiej decyzji o wsparciu (zgodnie z decyzją zakończenie inwestycji ma nastąpić do (…) 2027 r.).

Przy czym rozpoczęcie korzystania ze zwolnienia należy rozumieć jako prawo do rozpoczęcia konsumpcji limitu z drugiej decyzji, a nie prawo do zwalniania dochodu generowanego przez środki trwałe kupione w ramach drugiej, nie zakończonej decyzji (biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie obu inwestycji).

Wielkość przysługującego zwolnienia podatkowego, będącego regionalna pomocą publiczną ustala się w oparciu o wielkość maksymalnych kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji oraz intensywności pomocy publicznej określonej dla obszaru na którym inwestycja jest realizowana. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia WNI maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:

  1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo

  2) tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Wnioskodawca w przypadku obu decyzji o wsparciu ustala limit przysługującej pomocy publicznej w oparciu o § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia WNI. Spółka prowadzi ewidencję kosztów kwalifikowanych oddzielnie dla każdej decyzji o wsparciu w sposób umożliwiający jednoznaczne ich przyporządkowanie do konkretnej decyzji o wsparciu. Dla każdej decyzji na podstawie poniesionych kosztów kwalifikowanych ustalany jest też limit przysługującej pomocy publicznej.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym ma on prawo prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową i podatkową przychodów i kosztów uzyskania przychodów mającą na celu ustalenie dochodu (straty) podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop z działalności prowadzonej na podstawie obu posiadanych Decyzji o wsparciu, a pomoc publiczna konsumowana powinna być chronologicznie w kolejności uzyskiwanych decyzji o wsparciu.

Biorąc pod uwagę ścisłe powiązanie drugiej inwestycji z inwestycją zrealizowaną na podstawie DoW1 fakt, iż druga inwestycja nie została zakończona, nie stoi na przeszkodzie, aby środki trwałe które są i będą kupowane i oddawane do używania w jej ramach, były fizycznie wykorzystywane w bieżącym zintegrowanym procesie produkcyjnym, a dochód generowany z ich współudziałem podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17. Ust. 1 pkt 34a updop (w ramach limitu z pierwszej Decyzji o wsparciu, zgodnie z metodą chronologicznej konsumpcji pomocy publicznej).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

 1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

 3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:

Analiza powyższych przepisów wskazuje zatem na to, że na podatnikach prowadzących działalność na podstawie decyzji o wsparciu spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji zapewniającej wyłącznie określenie kwoty dochodu zwolnionego z podatku dochodowego oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. Ustawodawca nie wymaga natomiast prowadzenia odrębnych ewidencji dla działalności gospodarczej prowadzonej w oparciu o więcej niż jedną decyzję o wsparciu.

Zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT:

Stosownie do art. 17 ust. 6aa ustawy o CIT:

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o WNI:

W myśl art. 4 ustawy o WNI:

Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji, zwaną dalej „decyzją o wsparciu” (art. 13 ust. 1 ustawy o WNI).

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI:

Stosownie do art. 13 ust. 8 ustawy o WNI:

Przedmiotem decyzji o wsparciu, w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Jak wskazano w objaśnieniach podatkowych z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym (dalej: „objaśnienia”), osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI, w przedsiębiorstwach korzystających ze zwolnienia podatkowego z tytułu realizacji nowej inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu nie wystarczy standardowa ewidencja kosztów z rozróżnieniem kosztów w rozumieniu prawa bilansowego i kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT (str. 47 objaśnień).

Niezbędna jest dodatkowa ewidencja/konta, czyli tzw. wydzielenie rachunkowe:

   - kosztów bezpośrednio związanych z przychodami na terenie określonym w decyzji o wsparciu i poza nią,

   - w zakresie realizacji nowej inwestycji - kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z działalności objętej zwolnieniem oraz kosztów pozostałej działalności, jeżeli taka występuje,

   - pozostałych (innych niż bezpośrednie) kosztów uzyskania przychodów, umożliwiająca ich przyporządkowanie do przychodów z działalności zwolnionej i do przychodów z działalności opodatkowanej.

Podatnik uzyskujący dochody z działalności gospodarczej, w ramach której realizowana jest nowa inwestycja, określona w decyzji o wsparciu, powinien poprzez odpowiednie zmiany w przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących tej działalności. Dokonane zmiany powinny umożliwić uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu. Zapewnienie ww. wyodrębnionej ewidencji oznacza co najmniej wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych (str. 50 objaśnień).

Jednocześnie z ww. objaśnień wynika, że gdy przedsiębiorca osiąga dochody z nowych inwestycji na podstawie co najmniej dwóch decyzji o wsparciu istnieje możliwość kumulacji przychodów oraz kosztów, a także wyliczania dochodu podlegającego zwolnieniu (str. 40 pkt 63 objaśnień). Zgodnie z objaśnieniami (strona 34 pkt 44), jeżeli podatnik uzyska kilka decyzji o wsparciu przychody wynikające z realizacji nowych inwestycji podlegają sumowaniu (nie muszą być wydzielane na poszczególne nowe inwestycje).

Analiza przedstawionego zagadnienia prowadzi zatem do wniosku, że ewidencja powinna być prowadzona w sposób pozwalający na określenie dochodu zwolnionego z opodatkowania oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W przypadku posiadania więcej niż jednej decyzji o wsparciu może być prowadzona jedna wspólna ewidencja rachunkowa dla działalności podlegającej zwolnieniu oraz odrębna ewidencja dla działalności podlegającej opodatkowaniu.

Zatem, jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, podatnik prowadzący działalność na podstawie kilku decyzji o wsparciu może prowadzić jedną, wspólną ewidencję dochodów uzyskiwanych na podstawie tych decyzji na potrzeby rozliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania. Przepisy wskazują, aby na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg możliwe było ustalenie odrębnego wyniku podatkowego dla działalności gospodarczej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania oraz dla działalności, z której dochód podlega opodatkowaniu.

W konsekwencji, rozliczenie pomocy publicznej „następuje” zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Rozliczenie pomocy publicznej winno nastąpić w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a gdy limit wynikający z tej decyzji o wsparciu jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

   - w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca ma prawo prowadzić jedną wspólną ewidencję rachunkową i podatkową przychodów i kosztów uzyskania przychodów mającą na celu ustalenie łącznego dochodu (straty) podlegającego zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop z działalności prowadzonej na podstawie obu posiadanych Decyzji o wsparciu,

   - w przypadku prowadzenia jednej wspólnej ewidencji przychodów i kosztów mającej na celu ustalenie łącznego dochodu zwolnionego uzyskiwanego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie obu decyzji o wsparciu, Wnioskodawca jest uprawniony do rozliczania (konsumowania) przysługujących mu limitów pomocy publicznej w sposób chronologiczny - tj. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach pierwszej decyzji o wsparciu, a dopiero po jego wyczerpaniu lub wygaśnięciu, konsumowany jest limit dostępnej pomocy publicznej wynikający z drugiej Decyzji o wsparciu,

jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy do czasu zakończenia drugiej inwestycji nie ma przeszkód, aby środki trwałe które są i będą kupowane i oddawane do używania w ramach drugiej decyzji o wsparciu były fizycznie wykorzystywane w bieżącym zintegrowanym procesie produkcyjnym, a dochód generowany z ich współudziałem podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT (w ramach limitu pomocy publicznej z pierwszej Decyzji o wsparciu, zgodnie z metodą chronologicznej konsumpcji pomocy publicznej).

Ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowej inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowej inwestycji,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

W konsekwencji, dokonując oceny, czy w świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, dany dochód może zostać objęty zwolnieniem podatkowym, w każdym przypadku niezbędne jest między innymi ustalenie, czy dochody zwolnione są uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu oraz, czy prowadzona działalność wskazana jest w treści wydanej dla Spółki decyzji o wsparciu.

Jak już wskazano powyżej, z objaśnień wynika, że gdy przedsiębiorca osiąga dochody z nowych inwestycji na podstawie co najmniej dwóch decyzji o wsparciu istnieje możliwość kumulacji przychodów oraz kosztów, a także wyliczania dochodu podlegającego zwolnieniu (str. 40 pkt 63 objaśnień). Zgodnie z objaśnieniami (str. 34 pkt 44), jeżeli podatnik uzyska kilka decyzji o wsparciu przychody wynikające z realizacji nowych inwestycji podlegają sumowaniu (nie muszą być wydzielane na poszczególne nowe inwestycje).

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy do czasu zakończenia drugiej inwestycji nie ma przeszkód, aby środki trwałe które są i będą kupowane i oddawane do używania w ramach drugiej decyzji o wsparciu były fizycznie wykorzystywane w bieżącym zintegrowanym procesie produkcyjnym, a dochód generowany z ich współudziałem podlegał zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT (w ramach limitu pomocy publicznej z pierwszej Decyzji o wsparciu, zgodnie z metodą chronologicznej konsumpcji pomocy publicznej), jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.