0111-KDIB1-3.4010.547.2026.1.ZK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Grupa Y to (…) organizacja specjalizująca się w (…). X stanowi część Y, przy czym w kontekście realizowanych zadań stanowi (…).

Realizacja działalności Spółki jest możliwa dzięki angażowaniu wysoko wykwalifikowanych inżynierów z dziedziny informatyki, których praca koncentruje się na opracowywaniu nowych i/lub ulepszonych rozwiązań oraz technologii informatycznych pozwalających na rozwój usług związanych z (…). Prace realizowane przez Spółkę obejmują szeroki zakres, w tym rozwój platform e-commerce oraz funkcjonalności związanych z danymi, rozwiązań dla łańcuchów dostaw, rozwiązań dla systemów sprzedażowych oraz rozwiązań związanych z cyberbezpieczeństwem.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka realizowała, realizuje i będzie realizować również w przyszłości działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT (dalej: „Działalność B+R”, „działalność badawczo-rozwojowa”). W związku z tym, Spółka rozliczyła ulgę badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d-e Ustawy o CIT (dalej: „Ulga B+R”) za następujące lata podatkowe (rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym):

• 2023 - rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.;
• 2024 - rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r.;
• 2025 - rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r.

Wnioskodawca nie wyklucza również możliwości skorzystania z Ulgi B+R w kolejnych latach podatkowych.

W celu realizacji Działalności B+R, Spółka zatrudnia(ła) i będzie zatrudniać w przyszłości specjalistów na podstawie umów o pracę, umów o dzieło i/lub umów zlecenia (dalej: „Specjaliści B+R”). W związku z tym Spółka odprowadza(ła) i będzie odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych dla tych specjalistów, zgodnie z art. 41 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „Ustawa o PIT”) i w konsekwencji była, jest oraz będzie zobowiązana do obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku, wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, na zasadach wynikających z przepisów Ustawy o PIT (dalej: „Zaliczki PIT”), tj. jest i będzie płatnikiem Zaliczek PIT. Spółka składa(ła) i zamierza składać deklarację PIT-4R.

Spółka, w wyniku odliczenia przysługującej jej kwoty z tytułu Ulgi B+R za lata wskazane powyżej, dysponuje wartością kosztów kwalifikowanych do Ulgi B+R pozostających do odliczenia w kolejnych latach podatkowych, zgodnie z art. 18d ust. 8 Ustawy o CIT (dalej: „Aktywo B+R”). Jednocześnie Spółka zakłada, że może generować Aktywo B+R również w przyszłych latach podatkowych. Z tego względu Spółka zamierza skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18db Ustawy o CIT (dalej: „Ulga na Innowacyjnych Pracowników”, „Ulga IP”).

Wynagrodzenia Specjalistów B+R za dany miesiąc są wypłacane na koniec miesiąca, za który są należne (w tym terminie pobierane są również Zaliczki PIT). Zaliczki PIT transferowane są na rachunek właściwego urzędu skarbowego zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym je pobrano. Zatem przykładowo, Spółka wypłaca Specjalistom B+R wynagrodzenia w lutym (w tym terminie pobierane są również Zaliczki PIT należne za pracę wykonaną w tym miesiącu), z kolei Zaliczki PIT transferowane są na rachunek właściwego urzędu skarbowego do 20 marca.

Wnioskodawca złożył w lutym 2026 r., zeznanie, o którym mowa art. 27 ust. 1 Ustawy o CIT (dalej: „Zeznanie’’) za rok podatkowy 2025, wykazując przy tym kwotę Aktywa B+R, którą Spółka zamierza rozliczyć w ramach Ulgi IP, rozpoczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym Spółka złożyła wspomniane zeznanie.

Spółka planuje uwzględniać Zaliczki PIT Specjalistów B+R w comiesięcznym korzystaniu z Ulgi IP - do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone Zeznanie za poprzedni rok (np. Zeznanie za rok x w ramach rozliczenia Ulgi IP za rok x+1). Przykładowo, Spółka rozważa by dla roku x+1 rozliczenie Ulgi IP odnosiło się do kwoty podlegającej przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego Zaliczki PIT należnej za luty roku x+1 włącznie, w związku z koniecznością wpłaty tej Zaliczki PIT do 20 marca roku x+1 na rachunek bankowy organu podatkowego.

Jednocześnie, w latach kolejnych Spółka również zamierza składać Zeznanie w określonym przepisami terminie i w przypadku posiadania Aktywa B+R planuje korzystać analogicznie z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników w danym roku podatkowym. Innymi słowy, gdyby Zeznanie zostało złożone w miesiącu „y”, to Spółka (na zasadach określonych w art. 18db Ustawy o CIT) zamierza dokonać pomniejszenia Zaliczek PIT Specjalistów B+R również w odniesieniu do kwoty Zaliczek PIT za miesiąc y, podlegającej przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu „y+1”.

Wnioskodawca wskazuje również, iż zamierza dokonać rozliczenia Ulgi IP (jeśli nie dokona(ła) rozliczeń z tego tytułu na bieżąco) w dowolnym miesiącu (niekoniecznie przypadającym bezpośrednio po miesiącu złożenia Zeznania). Tym samym, Spółka zamierza skorzystać z możliwości rozliczenia Ulgi IP za dany miesiąc w kolejnych, dowolnych miesiącach, w przypadku, gdy Ulga IP nie została skonsumowana na bieżąco. Wnioskodawca zamierza również rozliczać Ulgę IP z poprzedniego okresu w kolejnym roku (tj. dokonując rozliczenia - odnośnie Zaliczek PIT pobranych we wspomnianych miesiącach następujących po miesiącu złożenia Zeznania - w wybranym roku podatkowym), jeżeli Wnioskodawca uzyska prawo do rozliczenia Ulgi IP w tym wybranym roku podatkowym.

Spółka wskazuje ponadto, iż:

1.    spełnia oraz będzie spełniać wszystkie warunki do korzystania z Ulgi B+R wskazane w art. 18d-e Ustawy o CIT i dokonuje (oraz zamierza dokonać w przyszłości) odliczenia tej ulgi spełniając wszystkie ustawowe wymogi związane z rozliczeniem przedmiotowego mechanizmu;

2.    spełni(a) warunki określone w art. 18db Ustawy o CIT do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników, z zastrzeżeniem kwestii będących przedmiotem niniejszego wniosku;

3.    Zaliczki PIT pobrane od dochodu (przychodu) osób fizycznych będących Specjalistami B+R pochodzą z tytułu:

a.    stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz wypłacanego przez podatnika zasiłku pieniężnego z ubezpieczenia społecznego;

b.    wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło;

c.    praw autorskich;

4.    przez osoby fizyczne rozumie osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w Działalność B+R, których czas:

a.    pracy przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50% (w rozumieniu przepisów prawa pracy); lub

b.    przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie Działalności B+R na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%;

5.    nie jest i nie zamierza być zakładem pracy chronionej, zatrudniającym osoby niepełnosprawne;

6.    nie utraciła statusu zakładu pracy chronionej w okresie ostatnich 5 lat;

7.    nie przysługuje jej zwrot podatkowy z tytułu poniesienia straty lub osiągnięcia dochodu niższego niż kwota przysługującego jej odliczenia w pierwszym roku prowadzenia działalności gospodarczej;

8.    Spółka nie uzyskuje oraz nie planuje uzyskiwać przychodów z zysków kapitałowych, a w razie ich potencjalnego uzyskania nie zamierza korzystać z odliczenia w ramach Ulgi IP w stosunku do tych przychodów.

Wniosek ma na celu potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy wskazanego w zaprezentowanych pytaniach odnoszących się do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego na gruncie przepisów obowiązujących od 1 stycznia 2026 r.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym pierwszym miesiącem korzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników będzie miesiąc bezpośrednio następujący po złożeniu Zeznania (tj. miesiąc transferu Zaliczki PIT pobranej w miesiącu złożenia zeznania)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym przez niego stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, z Ulgi IP będzie mógł skorzystać po raz pierwszy w danym roku podatkowym w odniesieniu do Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu bezpośrednio następującym po miesiącu złożenia Zeznania.

Przepisy dotyczące Ulgi na Innowacyjnych Pracowników

Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 Ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową (dalej: „koszty kwalifikowane”). Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 i 9 Ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT. Przepisu art. 18d ust. 8 zdanie drugie i trzecie nie stosuje się, jeżeli podatnik wykaże w zeznaniu kwotę przysługującą mu zgodnie z art. 18da Ustawy o CIT.

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2105 z późn. zm., dalej: „Ustawa Zmieniająca”) wprowadzono do Ustawy o CIT art. 18db, zgodnie z którym podatnicy posiadający nierozliczoną w roku poprzednim Ulgę B+R mogą odliczyć Zaliczki PIT Specjalistów B+R, z tytułu:

•      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

•      wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,

•      praw autorskich.

Zgodnie z art. 18db ust. 3 Ustawy o CIT, osobami fizycznymi, od których Zaliczek PIT można dokonać ww. odliczenia są osoby fizyczne bezpośrednio zaangażowane w działalność badawczo-rozwojową, których czas:

•      pracy przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostający w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu wynosi co najmniej 50%; lub

•      przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu, pozostający w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi wynosi co najmniej 50%.

Stosownie do art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT, przedmiotowe pomniejszenie kwot wskazanych w art. 18db ust. 2 Ustawy o CIT, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.

Na gruncie art. 18db ust. 5 Ustawy o CIT, przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania do:

• zaliczek przekazywanych na zasadach określonych w art. 38 ust. 2-2c Ustawy o PIT;
• podatnika, któremu przysługuje kwota określona w art. 18da Ustawy o CIT.

Z kolei w świetle art. 18db ust. 6 Ustawy o CIT, jeżeli podatnik utracił prawo do odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dolicza kwoty poprzednio odliczone w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym utracił to prawo.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania

Zgodnie z przepisem art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT:

„Uprawnienie do pomniejszenia, o którym mowa w ust. 1, przysługuje począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, do końca roku podatkowego, w którym zostało złożone to zeznanie.”

W związku z brzmieniem przepisu art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT:

„Podatnik będący płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, który poniósł za rok podatkowy stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego w roku podatkowym odliczenia na podstawie art. 18d, może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy oraz zryczałtowanego podatku dochodowego wskazanych w ust. 2 o iloczyn kwoty nieodliczonej i stawki podatku obowiązującej tego podatnika w danym roku podatkowym.”

Zestawienie obu przepisów prowadzi do wniosku, że ustawodawca wiąże możliwość zastosowania pomniejszenia wyłącznie z:

•      korzystaniem przez podatnika z Ulgi B+R,

•      złożeniem zeznania podatkowego za dany rok,

•      istnieniem nieodliczonej kwoty Ulgi B+R, Aktywa B+R,

•      upływem miesiąca, w którym złożono zeznanie.

Przepisy nie przewidują żadnych dodatkowych warunków, w szczególności nie uzależniają prawa do pomniejszenia od tego, w jakim miesiącu pobrana została zaliczka PIT, lecz jedynie od tego, czy w momencie jej przekazywania do urzędu skarbowego podatnik posiada status uprawnionego do Ulgi IP.

W art. 18db ust. 1 Ustawy o CIT, ustawodawca wskazuje bowiem, że pomniejszeniu podlega kwota „zaliczek (…) podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego”. Pojęcie to odnosi się do jednostronnego obowiązku płatnika przekazania pobranych zaliczek, a nie do ich momentu pobrania. Gdyby ustawodawca zamierzał ograniczyć stosowanie pomniejszenia wyłącznie do zaliczek pobranych po dacie złożenia zeznania, ująłby tę przesłankę wprost w treści przepisu. Brak takiego zastrzeżenia należy zatem odczytywać jako działanie świadome i celowe.

W prawie podatkowym obowiązuje dodatkowo zasada ścisłej wykładni przepisów nakładających obowiązki oraz ograniczenia po stronie podatnika. Oznacza to, że nie jest dopuszczalne dodawanie do przepisu warunków niewskazanych w ustawie. Skoro więc art. 18db ustawy o CIT, określa wyłącznie moment powstania prawa do pomniejszenia oraz ogólne zasady jego stosowania, to wszelkie dodatkowe ograniczenia – w tym dotyczące okresu pobrania zaliczki – byłyby formą niedopuszczalnej wykładni rozszerzającej na niekorzyść podatnika.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku złożenia Zeznania CIT za rok podatkowy w miesiącu y, będzie on miał prawo do skorzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników już w miesiącu y+1, tj. w zakresie Zaliczek PIT podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania, tj. y+1, nawet jeśli dotyczą one wynagrodzenia należnego za miesiąc y, w którym złożono Zeznanie CIT.

Spółka wskazuje, że prawidłowość prezentowanego stanowiska została już potwierdzona, przez DKIS m.in.:

-   w interpretacji indywidualnej z 20 września 2023 r., (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.443.2023.1.MR1), w której Organ potwierdził prawidłowość poniższego stanowiska wnioskodawcy:

„stanowisko w zakresie ustalenia, czy z odliczenia w ramach Ulgi na Innowacyjnych Pracowników można skorzystać począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie, o którym mowa w art. 27 ust. 1, a zatem w konsekwencji, czy w przypadku złożenia w danym miesiącu Zeznania CIT za rok podatkowy, podatnik może skorzystać z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników po raz pierwszy w zakresie zaliczek (na podatek dochodowy oraz zryczałtowany podatek dochodowy, o których mowa w art. 31 oraz art. 41 ust. 1 i 4 Ustawy o PIT) uiszczanych w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania (nawet jeśli dotyczą one wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym złożono zeznanie), należy uznać za prawidłowe”.

-  w interpretacji indywidualnej z 6 listopada 2025 r., (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.518.2025.2.MBD), w której Organ zauważył co następuje:

„Należy zauważyć, że przepisy art. 18db updop, nie odwołują się w swoim brzmieniu bezpośrednio do takich kategorii jak "miesiąc, za który wynagrodzenie pracownika jest należne", czy też "miesiąc za który pobrano zaliczkę na podatek od pracownika".

W mojej ocenie, literalna wykładnia treści art. 18db ust. 1 updop, jest jednoznaczna i nie daje pola do poszukiwania uzależniania momentu skorzystania z omawianej ulgi od przyjętych w danym podmiocie zasad ustalania wypłaty wynagrodzenia („z góry”, czy też „z dołu”). Kluczowy w tym aspekcie jest bowiem moment, w którym aktualizuje się obowiązek przekazania zaliczek na podatek PIT.

Tym samym, prawo do odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników będzie przysługiwało w odniesieniu do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik złoży zeznanie roczne, tj. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych podlegających wpłacie do urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania CIT.”

Ponadto, Spółka przedstawia również stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn. I SA/Kr 70/25) z 14 marca 2025 r. (wyrok nieprawomocny):

„Stanowisko Spółki znajduje przede wszystkim uzasadnienie w językowym brzmieniu art. 18db ust. 4 u.p.do.p. Wyraźnie z niego wynika, że uprawnienie do pomniejszenia zaliczek przysługuje "począwszy od miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie". Oznacza to, że już od tego miesiąca należne do wpłaty zaliczki ulegają pomniejszeniu, czyli podatnik może skorzystać z uprawnienia o którym mowa w art. 18db ust. 1 u.p.d.o.p.

Tymczasem Dyrektor uzasadniając swoje stanowisko, wprowadził dodatkowy warunek, którego z przedmiotowej regulacji wyprowadzić nie można. Z art. 18db ust. 4 u.p.d.o.p. nie wynika bowiem, że regulacja ta odwołuje się do konkretnej zaliczki (pobranej w miesiącu przypadającym bezpośrednio po miesiącu w którym zostało złożone zeznanie), ustanawiając wyraźną granicę, które zaliczki mogą podlegać pomniejszeniu. W przepisie tym mowa jest bowiem o miesiącu, w którym zaliczki ulegają pomniejszeniu (…)

Argumentacja Dyrektora KIS, która bazuje na wyprowadzeniu końcowych wniosków od dodatkowej przesłanki, która z mających zastosowanie w sprawie regulacji nie wynika, oparta została na tzw. wykładni prawotwórczej, której dokonywać nie można. Zakaz takiej wykładni jest konsekwencją powszechnie przyjmowanego założenia, że wykładnia powinna polegać na ustalaniu znaczenia tekstu prawnego i odtwarzaniu norm z niego wynikających. Przy takim założeniu wyklucza się formułowanie treści normatywnych, które nie wynikają z treści przepisów prawa składających się na treść normy prawnej mającej w danej sprawie zastosowanie. Z mających zastosowanie w sprawie regulacji art. 18db ust. 4 w zw. z ust. 1 nie wynika natomiast, aby odnosiła się ona do zaliczek, które miałyby być wpłacone za miesiąc następujący bezpośrednio po miesiącu, w którym podatnik złożył zeznanie. To właśnie wprowadzenie takiego rozumieniu przedmiotowych regulacji świadczy o zastosowaniu przez Dyrektora KIS niedopuszczalnej wykładni prawotwórczej.”

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe rozumienie przepisów wynika wprost z literalnej wykładni art. 18db ust. 4 Ustawy o CIT i tym samym w jego ocenie stanowisko przedstawione powyżej powinno zostać uznane za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że zadane we wniosku pytanie wyznacza zakres interpretacji. W związku z czym, wydana interpretacja nie dotyczy pozostałych kwestii poruszonych we wniosku.

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):

Natomiast, stosownie do treści art. 18d ust. 1 updop:

W myśl art. 18d ust. 8 updop:

Stosownie do art. 18db ust. 1 updop:

Zgodnie z art. 18db ust. 2 updop:

Zgodnie z art. 18db ust. 3 updop:

Stosownie do treści art. 18db ust. 4 updop:

W myśl art. 18db ust. 5 updop:

Zgodnie z art. 18db ust. 6 updop:

Z powyższych przepisów wynika, że ulga określona w art. 18db updop, jest adresowana do podatników podatku dochodowego (będących płatnikami), którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową i ze względu na stratę lub niski dochód nie mogli w całości lub w części odliczyć w ramach ulgi B+R wydatków kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2-3 updop, poniesionych w danym roku.

Ulga umożliwia płatnikowi zmniejszenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych odprowadzanych od wynagrodzeń pracowników wskazanych w art. 18db ust. 3 updop, o kwotę nieodliczonych wydatków kwalifikowanych.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 18db ust. 4 updop:

Dzięki uldze na innowacyjnych pracowników podatnicy, jako płatnicy, mogą zmniejszyć kwotę zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń osób zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową (na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia bądź praw autorskich). Warunkiem jest to, aby zatrudnieni poświęcali takiej aktywności co najmniej 50 proc. swojego czasu pracy.

Tym samym, niewykorzystaną za poprzedni rok kwotę ulgi B+R odlicza się od bieżących zaliczek na PIT od wynagrodzeń innowacyjnych pracowników. Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, że tzw. ulga na innowacyjnych pracowników prowadzi wyłącznie do zwolnienia podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (pełniącego rolę płatnika zaliczek oraz zryczałtowanego podatku) z obowiązku wpłaty pobranych środków z wynagrodzeń/świadczeń pracowników do urzędu skarbowego. Tym samym, podmiot korzystający z ulgi na innowacyjnych pracowników, nie jest zwolniony z obowiązku poboru zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, lecz wyłącznie z obowiązku ich odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Z treści art. 18db ust. 1 updop wynika, że podatnik będący płatnikiem (…) może pomniejszyć kwotę podlegających przekazaniu na rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek PIT.

Należy zauważyć, że przepisy art. 18db updop, nie odwołują się w swoim brzmieniu bezpośrednio do takich kategorii jak „miesiąc, za który wynagrodzenie pracownika jest należne”, czy też „miesiąc za który pobrano zaliczkę na podatek od pracownika”.

Literalna wykładnia treści art. 18db ust. 1 updop jest jednoznaczna i nie daje pola do poszukiwania uzależniania momentu skorzystania z omawianej ulgi od przyjętych w danym podmiocie zasad ustalania wypłaty wynagrodzenia („z góry”, czy też „z dołu”). Kluczowy w tym aspekcie jest bowiem moment, w którym aktualizuje się obowiązek przekazania zaliczek na podatek PIT.

Prawo do odliczenia ulgi na innowacyjnych pracowników będzie przysługiwało w odniesieniu do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatnik złoży zeznanie roczne, tj. w stosunku do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych podlegających wpłacie do urzędu skarbowego w miesiącu następującym bezpośrednio po miesiącu złożenia zeznania CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym pierwszym miesiącem korzystania z Ulgi na Innowacyjnych Pracowników będzie miesiąc bezpośrednio następujący po złożeniu Zeznania (tj. miesiąc transferu Zaliczki PIT pobranej w miesiącu złożenia zeznania), uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenie sądu administracyjnego jest rozstrzygnięciem wydanym w konkretnej sprawie, osadzone w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do niego się odnoszącym, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.