0111-KDIB1-3.4010.540.2026.1.JG
Prawo do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej oraz możliwość odliczenia kosztów kwalifikowanych w związku z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - pismem z 1 września 2026 r. (data wpływu tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
X jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
X jest (…).
Usługi oferowane przez Wnioskodawcę obejmują (…).
X oferuje również autorskie rozwiązania, takie jak: (…).
Pracownicy Wnioskodawcy z sukcesem realizują projekty dla (...) marek w Polsce i na całym świecie, dzieląc się z Klientami unikalnym know-how, wdrażając technologie przyszłości, które (…).
Przedmiot działalności gospodarczej Spółki według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) jest następujący:
1) (…).
W ramach prowadzonej działalności pracownicy Wnioskodawcy realizują projekty, które zdaniem Spółki stanowią prace o charakterze badawczo-rozwojowym, których celem jest opracowanie (…), stanowiących nowe lub istotnie ulepszone rozwiązania (…), dotychczas nieoferowane przez Wnioskodawcę. Rozwiązania te najczęściej nie są też dostępne na rynku w standardowej formie.
W ramach struktury X funkcjonują wyodrębnione wewnętrznie zespoły wysoko wykwalifikowanych specjalistów dedykowane do realizacji zadań w ramach przyporządkowanych im obszarów działalności Spółki, w skład których wchodzą zarówno osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę (dalej: „pracownicy”), jak i osoby, z którymi X współpracuje na podstawie umów o świadczenie usług (tzw. umów B2B; dalej: „współpracownicy”).
Do zespołów funkcjonujących w Spółce na moment składania niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnych należą w szczególności:
Zespół (…).
Poniżej Wnioskodawca przedstawia opis projektu realizowanego przez Zespół (…) (dalej: „Projekt”).
Projekt nr 1 – Rozwój i wdrażanie rozwiązań (…) dla klienta Wnioskodawcy prowadzącego (…).
Projekt polega na wdrażaniu i rozwoju u klienta Wnioskodawcy (dalej również: „Klient”) rozwiązań z obszaru (…) (tzw. (…)), w oparciu o funkcjonalność (…). Klient jest dużą grupą kapitałową o strukturze międzynarodowej, która wdrożyła funkcję (…) służącą (…) pomiędzy jednostkami należącymi do grupy.
Zakres prac Wnioskodawcy obejmuje w szczególności: (…). Prace prowadzone są w środowisku (…) z wykorzystaniem funkcjonalności (…) oraz obejmują integrację rozwiązania z (…) jednostek grupy, w tym systemami spoza środowiska (…).
Współpraca Wnioskodawcy z Klientem w tym obszarze ma charakter wieloletni i ciągły. Wnioskodawca przystąpił do prac, gdy Klient korzystał już z funkcjonalności (...) w pewnym zakresie, i od tego czasu rozwija oraz rozszerza rozwiązanie – m.in. poprzez kolejne wdrożenia dla następnych jednostek i krajów grupy (…), integracje z systemami zewnętrznymi oraz rozbudowę procesów (…) opartych o (...). Poszczególne prace realizowane są w ramach odrębnych zadań projektowych, z których każde posiada własny harmonogram; o zakresie i kolejności prac prowadzonych w danym okresie decyduje Klient.
Powyższy Projekt stanowi zarówno zaistniały stan faktyczny (w zakresie prac wykonanych do dnia złożenia wniosku), jak i zdarzenie przyszłe (w zakresie prac planowanych do wykonania w okresie po dniu złożenia wniosku, w tym kolejnych wdrożeń dla następnych jednostek i krajów grupy oraz dalszego rozwoju funkcjonalnego rozwiązania (...)).
Charakterystyka prac w Projekcie nr 1 jako działalności badawczo-rozwojowej:
a) Geneza decyzji o rozpoczęciu prac
Potrzeba wdrożenia i rozwoju rozwiązania wynikała z decyzji Klienta o (…).
b) Analiza dostępnych rozwiązań rynkowych
Decyzję o rozpoczęciu i kontynuowaniu prac w ramach Projektu poprzedziła obserwacja rynku oraz analiza dostępnych komercyjnych rozwiązań. Wnioskodawca ustalił, że żadne z dostępnych rozwiązań standardowych nie spełnia w pełni oczekiwań Klienta – zarówno pod kątem dostosowania do jego specyfiki organizacyjnej i wielojurysdykcyjnej struktury grupy, jak i pod kątem elastyczności oraz możliwości integracji z istniejącą infrastrukturą Klienta, w tym z systemami klasy (...) spoza świata (...).
c) Analiza własnych zasobów Spółki
Wnioskodawca, na podstawie analizy posiadanej infrastruktury technologicznej, kompetencji wysoko wykwalifikowanego zespołu specjalistów (…) oraz wypracowanego know-how w zakresie modułu (...) systemu (...), ustalił, że dysponuje zasobami umożliwiającymi podjęcie i prowadzenie prac w ramach Projektu. Spółka oceniła pozytywnie również własną sytuację organizacyjną i finansową, ustalając, że jest w stanie ponosić koszty związane z realizacją Projektu.
d) Charakter twórczy
Prace nie polegają na prostym wdrożeniu standardowej funkcjonalności (...). Wnioskodawca wykorzystuje wzorcowe szablony (…) modułu (...) – obejmujące wzorcowe jednostki organizacyjne i procesy dla różnych krajów – wyłącznie jako punkt wyjścia, każdorazowo projektując i parametryzując rozwiązanie odzwierciedlające rzeczywistą, wielojurysdykcyjną strukturę organizacyjną i jednostki Klienta. W ramach Projektu Wnioskodawca opracowuje procesy (…), które w standardowej konfiguracji (...) (...) nie są w pełni dostępne – w szczególności model (...) nie jest natywnie wspierany przez (...) (...) i wymaga niestandardowego podejścia projektowego.
Tam, gdzie standardowa (…) nie pozwala osiągnąć wymaganych rezultatów, rola Wnioskodawcy polega na zaprojektowaniu rozwiązania wykraczającego poza standard oraz opracowaniu dla niego dokumentacji – specyfikacji funkcjonalnych i technicznych; realizacja (…) na podstawie tych specyfikacji prowadzona jest przez wyspecjalizowanych dostawców zewnętrznych. Odrębnym elementem wymagającym indywidualnego podejścia projektowego jest integracja rozwiązania z (...) (...), w szczególności z systemem klasy (...), przy wykorzystaniu (…).
Prace stanowią kształtowanie i wykorzystywanie wiedzy w zakresie narzędzi (…) (systemu (...) (...) oraz modułu (...)) w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT. Wkład twórczy Wnioskodawcy polega na samodzielnym zaprojektowaniu (…) – w szczególności tam, gdzie standardowa funkcjonalność (...) (...) danego procesu nie przewiduje (jak w przypadku modelu (...)). Opracowane w konsekwencji specyfikacje funkcjonalne i techniczne stanowią samodzielny, twórczy rezultat tego projektowania; realizacja (…) na ich podstawie prowadzona jest przez dostawców zewnętrznych.
e) Cele prac, charakter systematyczny i harmonogram
Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca postawił sobie za cel wdrożenie oraz bieżący rozwój rozwiązania obsługującego (…) Klienta, odpowiadającego jego strukturze organizacyjnej oraz umożliwiającego dalszy rozwój funkcjonalny wraz z rozszerzaniem rozwiązania na kolejne jednostki i kraje grupy. Dla osiągnięcia tych celów prace prowadzone są w sposób systematyczny i regularny, w oparciu o przyjęty harmonogram projektowy obejmujący w szczególności:
1. analizę wymagań biznesowych i struktury organizacyjnej Klienta,
2. projekt architektury i parametryzacji rozwiązania,
3. prace konfiguracyjne oraz opracowanie specyfikacji funkcjonalnych i technicznych, realizowane w iteracjach,
4. testy modułowe,
5. testy integracyjne,
6. testy akceptacyjne (UAT),
7. wdrożenie produkcyjne oraz dalszy rozwój funkcjonalny.
Poszczególne zadania projektowe realizowane są według własnych harmonogramów, a o zakresie i kolejności prac prowadzonych w danym okresie decyduje Klient; powyższy katalog etapów stanowi schemat metodyczny stosowany przez Wnioskodawcę.
f) Brak charakteru rutynowych/okresowych zmian
Prace nie mają charakteru rutynowych ani okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań, nawet jeżeli takie zmiany miałyby charakter ulepszeń. Prace prowadzą do wytworzenia rozwiązania każdorazowo dostosowanego indywidualnie do struktury organizacyjnej i potrzeb Klienta, wykraczającego poza zakres standardowej funkcjonalności modułu (...) systemu (...) (...).
Zakresem niniejszego wniosku objęte są wyłącznie prace polegające na twórczym zaprojektowaniu nowych lub istotnie ulepszonych procesów realizowanych w systemie. Poza zakresem prac badawczo-rozwojowych pozostają w szczególności: rutynowe i okresowe zmiany konfiguracji, standardowe wdrożenie i typowe dostosowanie systemu, utrzymanie, wsparcie użytkowników (support/helpdesk), bieżące poprawki, a także czynności organizacyjne, koordynacyjne i projektowo-zarządcze – o ile nie przekładają się bezpośrednio na zaprojektowanie nowego lub ulepszonego rozwiązania. Prace o takim charakterze nie są wykazywane jako czas przeznaczony na działalność badawczo-rozwojową w ewidencji, o której mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
g) Konkretne moduły i funkcjonalności rozwijane w ramach Projektu
W ramach Projektu Wnioskodawca wdraża i rozwija w szczególności następujące funkcjonalności:
1. funkcjonalność (...);
2. obsługa (…);
3. obsługa (…);
4. rozwiązania z obszaru (…);
5. rozwiązania typu (...);
6. integracja z (…);
7. integracja (…);
8. integracja z (…);
9. parametryzacja (...).
Struktura organizacyjna Klienta objęta wdrożeniem obejmuje jednostkę centralną pełniącą funkcję (…) oraz jednostki zależne (spółki grupy), pomiędzy którymi realizowane są (…). Wskazanie nazw własnych poszczególnych jednostek Klienta nie jest konieczne dla opisania charakteru prac badawczo-rozwojowych i nie zostało uwzględnione we wniosku.
Charakter rozwojowy prac ilustrują konkretne czynności twórcze i ich efekty. Model (...) nie jest natywnie wspierany przez (...) (...) – pracą twórczą było zaprojektowanie niestandardowego sposobu odwzorowania tego procesu w systemie (czynność), czego efektem jest możliwość realizacji (…), wcześniej w standardzie niedostępna (efekt). Rozwiązania z obszaru (…).
h) Wiedza posiadana przed rozpoczęciem prac oraz wiedza pozyskiwana i rozwijana w ich toku
Przed rozpoczęciem prac zespół Wnioskodawcy dysponował doświadczeniem w zakresie modułu (...) systemu (...), w tym w obszarach: (…), a także znajomością specyfiki potrzeb Klientów i wymagań branżowych.
W toku prac nad Projektem zespół Wnioskodawcy pozyskuje, wykorzystuje i rozwija wiedzę w zakresie:
• projektowania procesów (...);
• integracji (…);
• integracji z (…).
i) Stanowiska pracowników zaangażowanych w realizację Projektu
W realizacji prac nad Projektem uczestniczą pracownicy Wnioskodawcy zatrudnieni w szczególności na stanowiskach: (…). Zgodnie z modelem zatrudnienia stosowanym w Dziale (…) role o charakterze (…) obsadzane są m.in. pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę. Wskazana lista stanowisk ma charakter otwarty – w realizację Projektu mogą być angażowani również pracownicy zatrudnieni na innych stanowiskach o tożsamym zakresie zadań.
Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę; wynagrodzenia współpracowników świadczących usługi na podstawie umów B2B nie są objęte zakresem wniosku (zob. stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2 oraz klauzula wyłączająca poniżej).
W opisanych pracach udział brały osoby zajmujące następujące stanowiska:
1. (…).
j) Plan testów i weryfikacji rezultatów
Prace projektowe obejmują standardowe etapy weryfikacji rezultatów, w tym testy modułowe, testy integracyjne (w szczególności (...). Testy realizowane są w wydzielonym środowisku testowym, odizolowanym od środowiska produkcyjnego Klienta.
k) Status Projektu na dzień złożenia wniosku
Na dzień złożenia niniejszego wniosku prace nie są zakończone. Wnioskodawca kontynuuje rozwój i rozszerzanie rozwiązania (...) dla Klienta w środowisku (...) (...) – w tym kolejne wdrożenia dla następnych jednostek i krajów grupy (…) oraz integracje z kolejnymi systemami. Jako zdarzenie przyszłe Wnioskodawca przewiduje dalszy rozwój funkcjonalny rozwiązania oraz realizację kolejnych zadań projektowych zlecanych przez Klienta.
l) Niepewność wyniku/wyzwania techniczne
Projekt cechuje podwyższony poziom niepewności wyniku, w szczególności w zakresie:
1. technicznej wykonalności i zakresu integracji z różnorodnymi (…);
2. zaprojektowania (…) w sposób zapewniający zgodność z wymogami różnych jurysdykcji, w których działają jednostki grupy;
3. zachowania ciągłości krytycznych operacyjnie (…).
Niepewność dotyczy w szczególności tego, czy i w jaki sposób możliwe jest zaprojektowanie w systemie procesu nieprzewidzianego w standardowej funkcjonalności (...) (...) (w szczególności modelu (...) oraz finansowania dostawców opartego o model (…)) – co odróżnia prace od rutynowego, przewidywalnego wdrożenia standardu.
m) Powtarzalność i odtwarzalność wyników prac
Efekty prac mają charakter powtarzalny i odtwarzalny. Wypracowana przez Wnioskodawcę metodyka (...) oraz procesów (...), mogą być ponownie wykorzystane w przyszłości – m.in. przy kolejnych wdrożeniach dla następnych jednostek i krajów grupy, przy dalszym rozwoju rozwiązania u tego samego Klienta oraz przy wdrożeniach analogicznych rozwiązań u innych klientów Wnioskodawcy. Opracowanie rozwiązania w oparciu o sprawdzone i skalowalne technologie gwarantuje możliwość odtworzenia oraz adaptacji rezultatów w różnych kontekstach.
Dodatkowe okoliczności istotne dla zastosowania art. 18d ustawy o CIT
Poniższe okoliczności dotyczą Wnioskodawcy jako całości i są istotne dla oceny zastosowania ulgi na działalność badawczo-rozwojową w odniesieniu do opisanego Projektu.
a) Status w specjalnej strefie ekonomicznej/decyzji o wsparciu
Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT – tj. nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia ani na podstawie decyzji o wsparciu.
b) Status centrum badawczo-rozwojowego (CBR)
Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Odliczenie kosztów kwalifikowanych będzie dokonywane w wysokości wynikającej z art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, w wartościach właściwych dla podatników niebędących centrum badawczo-rozwojowym.
c) Rok podatkowy
Rok podatkowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
d) Źródło przychodów
Koszty kwalifikowane, których dotyczy niniejszy wniosek, są ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z osiąganiem przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 ustawy o CIT.
e) Status kosztów jako kosztów uzyskania przychodów
Wszystkie koszty, których dotyczy niniejszy wniosek, stanowią i będą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
f) Wyodrębniona ewidencja kosztów działalności B+R
Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził ewidencję rachunkową, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej w księgach rachunkowych Spółki, w podziale na poszczególne kategorie kosztów kwalifikowanych.
g) Pochodzenie środków na koszty kwalifikowane
Koszty kwalifikowane, których dotyczy niniejszy wniosek, są pokrywane przez Wnioskodawcę z własnych środków, nie zostały i nie zostaną Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie ani nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w innym trybie – w rozumieniu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.
h) Ewidencja czasu pracy pracowników
Wnioskodawca, w odniesieniu do pracowników bezpośrednio uczestniczących w realizacji Projektu, prowadzi i będzie prowadził ewidencję czasu pracy pozwalającą – w skali każdego miesiąca – na ustalenie proporcji czasu przeznaczonego przez pracownika na realizację działalności badawczo- rozwojowej w stosunku do ogólnego czasu pracy tego pracownika w danym miesiącu, w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
i) Składniki wynagrodzeń pracowniczych objętych pytaniem
Wynagrodzenia, których dotyczy pytanie nr 2 lit. (i), obejmują wynagrodzenie zasadnicze, premie i nagrody przyznawane zgodnie z wewnętrznym regulaminem wynagradzania, dodatki regulaminowe oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę – jako płatnika – składki z tytułu tych należności, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (składki na ubezpieczenia: emerytalne, rentowe i wypadkowe; z wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które nie są objęte zakresem art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT).
j) Materiały i surowce
Wnioskodawca nie obejmuje niniejszym wnioskiem kosztów nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT) w związku z Projektem; zakres pytania nr 2 ograniczony jest do wynagrodzeń pracowniczych oraz odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych.
k) Wartości niematerialne i prawne oraz środki trwałe wykorzystywane w działalności B+R
W toku realizacji Projektu Wnioskodawca wykorzystuje wartości niematerialne i prawne – w szczególności licencje na oprogramowanie producentów zewnętrznych wykorzystywane w pracach nad rozwiązaniem – od których dokonuje odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16b ust. 1 ustawy o CIT. Odpisy te, w części odpowiadającej wykorzystaniu danej wartości niematerialnej i prawnej w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, są przedmiotem pytania nr 2 lit. (ii). Niniejszym wnioskiem nie są objęte odpisy amortyzacyjne od środków trwałych. Pytanie nr 2 lit. (ii) dotyczy wyłącznie odpisów od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności B+R i nie obejmuje odpisów, których nabycie/wytworzenie zostało sfinansowane z dotacji lub innych form zwrotu.
l) Moment rozpoznania kosztów wytworzenia wartości niematerialnych i prawnych
W ramach opisanego Projektu Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Klienta i nie wytwarza własnej wartości niematerialnej i prawnej aktywowanej rachunkowo jako koszt zakończonych prac rozwojowych w rozumieniu art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.
Zagadnienie momentu rozpoznania bieżących kosztów wytworzenia takiej wartości niematerialnej i prawnej dla potrzeb art. 18d ustawy o CIT nie występuje zatem w odniesieniu do tego Projektu.
Pytania
1. Czy działalność Spółki w zakresie opracowywania opisanych we wniosku autorskich narzędzi programistycznych jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
2. Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie oznaczone numerem 1, ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanego Projektu koszty z tytułu: wynagrodzeń pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz sfinansowanych przez Spółkę składek z tytułu tych wynagrodzeń, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – w części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu, oraz odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez Spółkę w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej – stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu odpowiednio art. 18d ust. 2 pkt 1 oraz art. 18d ust. 3 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1
Zdaniem Wnioskodawcy, opisana we wniosku działalność Spółki – polegająca na opracowywaniu, ((...)) w module (...) systemu (...) (...) w ramach Projektu – stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania – do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do której odsyła art. 4a pkt 28 ustawy o CIT).
W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 tej ustawy.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:
a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Wszystkie trzy ustawowe przesłanki uznania działalności za badawczo-rozwojową są w odniesieniu do opisanego Projektu spełnione:
a) Twórczość – Projekt prowadzi do wytworzenia rezultatu o charakterze indywidualnym, każdorazowo dostosowanego do specyfiki organizacyjnej i wielojurysdykcyjnej struktury Klienta, wykraczającego poza standardową funkcjonalność modułu (...) systemu (...) (...); rezultaty prac mają charakter twórczego wkładu intelektualnego pracowników Spółki, w tym w zakresie projektowania procesów (…) niewspieranych natywnie przez system oraz opracowania specyfikacji funkcjonalnych i technicznych dla rozwiązań wykraczających poza standard.
b) Systematyczność – prace prowadzone są w zorganizowany sposób, w oparciu o harmonogramy projektowe poszczególnych zadań, przez wyodrębniony zespół specjalistów Działu (…); ich rezultaty są dokumentowane.
c) Zwiększanie zasobów wiedzy i wykorzystywanie zasobów wiedzy do nowych zastosowań – realizacja Projektu wymaga nabywania, łączenia i wykorzystywania aktualnej wiedzy z zakresu funkcjonalności (...) modułu (...) – w celu opracowania nowych zastosowań w postaci dostosowanych rozwiązań (…).
Dotyczy to w szczególności nabywania, łączenia i kształtowania wiedzy w zakresie narzędzi (…) w rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, do którego zalicza się (...).
Jednocześnie Projekt nie obejmuje działalności o charakterze rutynowym lub okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań – wiąże się z istotnym poziomem niepewności technologicznej, której rozstrzygnięcie wymaga prac rozwojowych w rozumieniu ustawy.
Stanowisko o uznaniu prac realizowanych w warunkach porównywalnych do opisanych w niniejszym wniosku za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Ad. 2
Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
W myśl art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Stosownie do art. 18d ust. 7 ustawy o CIT, podatnicy niebędący centrum badawczo-rozwojowym są uprawnieni do odliczenia 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2–5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
Z kolei art. 9 ust. 1b ustawy o CIT wskazuje na konieczność wyodrębnienia w ewidencji rachunkowej kosztów działalności badawczo-rozwojowej – co Spółka czyni.
W rezultacie, podatnikowi podatku CIT przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym pod warunkiem, że:
a) poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26–28 w związku z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT,
b) koszty działalności B+R stanowiły dla niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,
c) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych określonym w art. 18d ust. 2–3 ustawy o CIT,
d) w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
e) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
f) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o CIT,
g) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka spełnia wszystkie powyższe warunki.
Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją Projektu koszty:
(i) wynagrodzeń pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz sfinansowanych przez Spółkę składek z tytułu tych wynagrodzeń, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – w części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu – stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT;
(ii) odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez Spółkę w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT) – stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
Powyższe koszty są ponoszone przez Wnioskodawcę z własnych środków, nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania w innym trybie – w rozumieniu art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.
Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził ewidencję rachunkową kosztów działalności badawczo-rozwojowej w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów tej działalności, zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.
Wynagrodzenia (umowy o pracę):
Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, kosztami kwalifikowanymi są należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu pracy pozwala ustalić tę proporcję w skali każdego miesiąca.
Odpisy amortyzacyjne (wartości niematerialne i prawne):
Na gruncie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone w ramach ulgi B+R pod warunkiem, że: (a) zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym, (b) nie dotyczą składników wprost wyłączonych z zakresu ulgi (samochody osobowe, budowle, budynki i lokale będące odrębną własnością), oraz (c) wartość niematerialna i prawna, której dotyczy odpis, wykorzystywana jest w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wszystkie te przesłanki są w odniesieniu do wskazanych w stanie faktycznym składników spełnione.
Wnioskodawca podkreśla, że niniejszym wnioskiem nie obejmuje pytania o kwalifikację, jako kosztów kwalifikowanych, wynagrodzeń wypłacanych osobom współpracującym ze Spółką na podstawie umów cywilnoprawnych innych niż umowa o pracę – w szczególności wynagrodzeń wypłacanych w ramach umów świadczenia usług zawartych z przedsiębiorcami (tzw. umów B2B) – Wnioskodawca nie kwalifikuje tych wynagrodzeń jako kosztów kwalifikowanych dla potrzeb ulgi na działalność badawczo-rozwojową.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „ustawa o CIT”):
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
badania naukowe są działalnością obejmującą:
a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.
Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).
Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).
Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).
Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności Państwa pracownicy realizują projekty, których celem jest opracowanie autorskich (…), stanowiących nowe lub istotnie ulepszone rozwiązania (…), dotychczas nieoferowane przez Państwa. Rozwiązania te najczęściej nie są też dostępne na rynku w standardowej formie. Projekty mają twórczy charakter oraz są prowadzone w sposób systematyczny wg przyjętego harmonogramu. Prace nie mają charakteru rutynowych ani okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań.
Biorąc pod uwagę charakter prac opisanych we wniosku zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym, opisana we wniosku działalność Spółki – polegająca na opracowywaniu, wdrażaniu i rozwoju rozwiązań ((...)) w module (...) systemu (...) (...) w ramach Projektu – stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.
Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.,
za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.
Art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., stanowi, że:
za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
Zgodnie z art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a , prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p.,
kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p.,
odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z którym,
podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:
- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
- koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,
- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.,
- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,
- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,
- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.
Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja 2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) – w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika.
Z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach struktury X funkcjonują wyodrębnione wewnętrznie zespoły wysoko wykwalifikowanych specjalistów dedykowane do realizacji zadań w ramach przyporządkowanych im obszarów działalności Spółki, w skład których wchodzą osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę.
Ponadto, wskazali Państwo, że wynagrodzenia, których dotyczy pytanie nr 2 lit. (i), obejmują wynagrodzenie zasadnicze, premie i nagrody przyznawane zgodnie z wewnętrznym regulaminem wynagradzania, dodatki regulaminowe oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę – jako płatnika – składki z tytułu tych należności, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):
za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.
Odnosząc się natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów z tytułu amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych należy stwierdzić, że w myśl powołanego wyżej art. 18d ust. 3 u.p.d.o.p., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
W myśl art. 15 ust. 6 u.p.d.o.p.,
kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Zgodnie z art. 16f ust. 3 u.p.d.o.p.,
odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m , gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1 , mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Odnosząc się do opisu sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady, odpisy amortyzacyjne dokonane od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d ustawy o CIT.
Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej.
Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Wyjaśnić zatem należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
Biorąc pod uwagę powyższe, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją opisanego Projektu koszty z tytułu: wynagrodzeń pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz sfinansowanych przez Spółkę składek z tytułu tych wynagrodzeń, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – w części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu, oraz odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez Spółkę w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej – stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu odpowiednio art. 18d ust. 2 pkt 1 oraz art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów