0111-KDIB1-3.4010.476.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, jest polskim rezydentem podatkowym, który od 1 stycznia 2022 r. wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodu spółek (tzw. „Estoński CIT”).

Na moment złożenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, Wnioskodawca spełniał wszystkie pozostałe warunki opodatkowania Estońskim CIT z art. 28j ust. 1 ustawy o CIT. Na moment złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca jest nadal opodatkowany Estońskim CIT.

Obecnie 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy posiadają osoby fizyczne, które są jednocześnie członkami zarządu Wnioskodawcy.

W roku 2023 Wnioskodawca wypłacał wspólnikom zaliczkę na poczet dywidendy za rok 2023.

W roku 2023 Spółka posiadała status „małego podatnika”.

W roku 2024 udziałowcy podjęli uchwałę o podziale zysku i wypłacie dywidendy.

Wartość wypłaconej dywidendy na mocy uchwały obejmuje również sumę wypłaconych zaliczek na jej poczet w roku 2023.

W roku 2024 Spółka nie posiadała już statutu „małego podatnika”.

W momencie wypłaty zaliczek na dywidendę Wnioskodawca stosował stawkę 10%, jako, że w momencie wypłaty zaliczki (rok 2023) posiadał on status „małego podatnika”.

Pytanie

Czy dla wypłaty zaliczek na poczet dywidend wypłaconych przez Wnioskodawcę w 2023 r. właściwą stawką będzie 10%, nawet gdy w 2024 r. była podjęta uchwała o podziale zysku i wypłacie dywidendy, czyli w roku, w którym status małego podatnika nie przysługiwał?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy wypłaconych w roku 2023 właściwą stawką ryczałtu jest stawka 10%, a późniejsze podjęcie uchwały o podziale zysku w roku 2024 (w którym Spółka nie posiadała statusu małego podatnika) nie rodzi obowiązku dopłaty podatku ani korekty stawki do wysokości 20% od kwoty odpowiadającej tym zaliczkom. Po podjęciu uchwały o podziale zysku w roku 2024 nie ma konieczności zmiany stawki z 10% na 20%.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a)  do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub

b)  na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat).

Stosownie do art. 28m ust. 2 ustawy o CIT:

Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku).

Zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat ustalona w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.

W myśl art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

Ryczałt wynosi:

1) 10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności;

2) 20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w pkt 1.

Stosownie do treści art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:

Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Z kolei zgodnie z art. 28t ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat - do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.

Pamiętać należy, że zgodnie z art. 28d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w niniejszym rozdziale "ryczałtem", jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:

1) wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz

2) w kapitale własnym:

a) kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz

b) kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.

Zgodnie z art. 28c pkt 3 ustawy o CIT:

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o wyniku finansowym netto - oznacza to wynik finansowy netto ustalany na podstawie przepisów o rachunkowości.

Literalne brzmienie ww. art. 28t ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wskazuje, że podstawę opodatkowania stanowi dochód z tytułu podzielonego zysku ustalonego w roku, w którym podjęto uchwałę o podziale zysku.

Termin płatności ryczałtu z tytułu podzielonego zysku określony został w art. 28t ust. 1 pkt 1 ustawy - do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto.

Analiza powołanych przepisów, a w szczególności literalnego brzmienia art. 28n ust. 1 pkt 1, wskazuje, że podstawę opodatkowania ryczałtem z tytułu podzielonego zysku podatnik ma obowiązek ustalić w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale zysku, na podstawie której zysk przeznaczono do wypłaty udziałowcom.

Skoro zatem podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat, ustalona w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto to termin powstania zobowiązania podatkowego z tytułu przedmiotowych dochodów związany jest z datą podjęcia uchwały o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto. Przy czym ustawodawca odnosi się do daty (roku podatkowego) podjęcia uchwały o podziale zysku, nie zaś do daty (roku podatkowego) wypłaty dywidendy.

Z powyższego wynika zatem, że wypłacając dywidendę (zysk z danego roku) istotna dla ustalenia właściwej stawki podatku jest data (rok podatkowy) podjęcia uchwały w sprawie podziału wyniku finansowego netto. Nie jest natomiast istotna data faktycznej wypłaty tego zysku ani rok, za który jest wypłacany.

Zatem do podstawy opodatkowania ustalonej w roku podjęcia uchwały należy zastosować stawkę podatku obowiązującą w tym właśnie roku, która jak wynika z art. 28o ust. 1 ustawy, uzależniona jest od statusu podatnika.

Zgodnie natomiast z art. 191 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm., dalej: „KSH”):

Wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.

W myśl art. 193 § 3 KSH:

Dzień dywidendy wyznacza się w ciągu dwóch miesięcy od dnia powzięcia uchwały, o której mowa w art. 191 § 1. Jeżeli uchwała wspólników nie określa dnia dywidendy, dniem dywidendy jest dzień powzięcia uchwały o podziale zysku.

Z kolei stosownie do art. 231 § 1 KSH:

Zwyczajne zgromadzenie wspólników powinno odbyć się w terminie sześciu miesięcy po upływie każdego roku obrotowego.

W myśl art. 231 § 2 KSH:

Przedmiotem obrad zwyczajnego zgromadzenia wspólników powinno być:

1) rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania zarządu z działalności spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy;

2) powzięcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty, jeżeli zgodnie z art. 191 § 2 sprawy te nie zostały wyłączone spod kompetencji zgromadzenia wspólników;

3) udzielenie członkom organów spółki absolutorium z wykonania przez nich.

Reasumując, wysokość ryczałtu od dochodu z tytułu zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy winna zostać ustalona na podstawie stawki ryczałtu obowiązującej w roku podatkowym, w którym dokonano faktycznej wypłaty tych zaliczek wspólnikom. W przypadku tego autonomicznego dochodu, rok późniejszego podjęcia uchwały o podziale zysku pozostaje bez wpływu na stosowaną stawkę ryczałtu dla kwoty odpowiadającej tym zaliczkom.

Jak wynika z opisu sprawy, w 2023 r. Wnioskodawca posiadał status „małego podatnika” i wypłacała wspólnikom zaliczkę na poczet dywidendy za rok 2023.

W 2024 r. Spółka nie posiadała już statutu „małego podatnika”, a udziałowcy podjęli uchwałę o podziale zysku i wypłacie dywidendy. Wartość wypłaconej dywidendy na mocy uchwały obejmuje również sumę wypłaconych zaliczek na jej poczet w 2023 r. W momencie wypłaty zaliczek na dywidendę Spółka stosowała stawkę 10%, jako że w momencie wypłaty (2023 r.) posiadała status „małego podatnika”.

Zdaniem Wnioskodawcy wskazać należy, że wypłata zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy za rok obrotowy występuje przed podziałem zysku na podstawie uchwały o podziale wyniku finansowego netto, dlatego w takim przypadku zastosowanie znajduje art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT.

Jak wynika z cyt. wyżej art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku).

Mając na uwadze powyższe, ze względu na posiadanie statusu „małego podatnika” na moment i w miesiącu wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy za rok 2023 Wnioskodawca był uprawniony do opodatkowania dochodu z tytułu podzielonego zysku 10% stawką ryczałtu wynikającą z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Po podjęciu w 2024 r. uchwały o podziale zysku za 2023 r. nie ma potrzeby zmiany stawki wg której opodatkowane były zaliczki.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 28m ust. 2 ustawy o CIT, przepis art. 28m ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy. Kluczowe dla sprawy jest rozumienie pojęcia „odpowiedniego stosowania”.

Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że wypłata zaliczki stanowi samodzielne, odrębne zdarzenie gospodarcze oraz podatkowe, które wywołuje skutek w postaci powstania dochodu do opodatkowania w momencie jego faktycznego zaistnienia (wypłaty).

Zaliczka na poczet dywidendy w systemie ryczałtu od dochodów spółek (Estoński CIT) nie jest jedynie tymczasowym transferem środków pieniężnych podlegającym zawieszeniu do czasu podjęcia uchwały rocznej. Świadczy o tym treść art. 28t ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, który nakazuje bezwzględne rozliczenie i zapłatę podatku od wypłaconych zaliczek w ściśle określonym terminie po ich wypłacie, bez możliwości oczekiwania na zamknięcie roku obrotowego i zatwierdzenie sprawozdania finansowego.

W roku 2023 Wnioskodawca bezspornie posiadał status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, w związku z czym zastosowanie stawki 10% było w pełni uzasadnione i prawidłowe.

Późniejsza uchwała o podziale zysku podjęta w roku 2024 pełni na gruncie prawa spółek handlowych funkcję następczej instytucji zatwierdzającej i konsolidującej dokonane już wypłaty zaliczkowe (w ramach zysku ostatecznego). Przepisy Rozdziału 6b ustawy o CIT nie zawierają żadnej normy prawnej, która nakazywałaby retroaktywną (wsteczną) korektę stawek podatkowych od legalnie zamkniętych i rozliczonych okresów podatkowych z powodu zmiany statusu podatnika w roku kolejnym.

Kwota wypłaconych w 2023 r. zaliczek pozostaje trwale i ostatecznie opodatkowana stawką 10%, bez obowiązku dokonywania jakichkolwiek dopłat.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zgodne z interpretacją indywidualną Dyrektora KIS z 24 kwietnia 2025 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.44.2025.2.IN:

„Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat - do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto. W świetle analizowanej sprawy, wskazać należy, że wypłata zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy za rok obrotowy występuje przed podziałem zysku na podstawie uchwały o podziale wyniku finansowego netto, dlatego w takim przypadku zastosowanie znajduje art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT. Tak wynika z cytowanego wyżej art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku). Uzupełniająco art. 28m ust. 2 cytowanej ustawy reguluje, że wskazany art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a stosuje się odpowiednio do zaliczki za poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku). Zauważyć należy, że dla ustalenia właściwej stawki ryczałtu przy wypłacie zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy bez podjętej uprzednio uchwały, znaczenie ma posiadanie statusu małego lub dużego podatnika w roku podatkowym, w którym występuje przedmiotowa wypłata. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka wypłaciła w Drugim Roku Podatkowym zaliczki na poczet zysku wypracowanego w Drugim Roku Podatkowym, a Spółka posiadała status "małego podatnika" Wobec powyższego, ze względu na posiadanie statusu "małego podatnika" na moment wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy dokonywanej za Drugi Rok Podatkowy, uprawnieni będą Państwo do opodatkowania dochodu z tytułu podzielonego zysku 10% stawką ryczałtu wynikającą z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.”

Inna interpretacja przepisów byłaby sprzeczna z konstytucyjnymi zasadami opodatkowania, ponieważ w momencie wypłaty zaliczki, zarówno po stronie Spółki jako podatnika ryczałtu, jak i udziałowca, jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczki na poczet dywidendy nieznana byłaby stawka podatku i uzależniona byłaby od zdarzenia przyszłego i niepewnego. Wykładnia systemowa i celowościowa wskazuje, że celem instytucji małego podatnika jest wspieranie podmiotów o mniejszej skali działalności poprzez niższe obciążenia fiskalne. Zysk, na poczet którego wypłacono zaliczki w roku 2023, został wypracowany w okresie, gdy spółka generowała obroty mieszczące się w ustawowym limicie dla małego podatnika. Obciążenie tego zysku (w części zaliczkowej) wyższą stawką 20% tylko z powodu sukcesu ekonomicznego w roku kolejnym (2024) naruszałoby zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji RP).

W podobny sposób orzeczono w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB2-1.4010.276.2025.2.ED.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

Po zakończeniu okresu czteroletniego, jeśli podatnik spełnia warunki ustawowe, może kontynuować rozliczenia zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy CIT, w kolejnym okresie czteroletnim.

Stosownie do art. 28f ust. 2 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do treści art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy dla wypłaty zaliczek na poczet dywidend wypłaconych przez Państwa w 2023 r. właściwą stawką będzie 10%, nawet gdy w 2024 r. była podjęta uchwała o podziale zysku i wypłacie dywidendy, czyli w roku, w którym status małego podatnika nie przysługiwał.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości, ponownie wskazać należy, że z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, z którego wynika, że:

Zgodnie z art. 28m ust. 2 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku). Uzupełniająco, art. 28m ust. 2 reguluje, iż wskazany art. 28m ust. 1 pkt 1 lit. a stosuje się odpowiednio do zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku).

Sformułowanie art. 28m ust. 2 poprzez „odpowiednie jego stosowanie” pozwala na objęcie jego zakresem różnych stanów faktycznych – zarówno przypadków, gdy wypłata zaliczek na poczet dywidendy następuje na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników sp. z o.o., jak również sytuacji, gdy wypłata zaliczek następuje bez podjęcia takiej uchwały. Należy bowiem zauważyć, iż z ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) nie wynika obowiązek dokumentowania uchwałą wypłaty zaliczek na dywidendę przez sp. z o.o. (mimo, iż jest to częstą praktyką).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w momencie wypłaty zaliczek na dywidendę Wnioskodawca stosował stawkę 10%, jako, że w momencie wypłaty zaliczki (rok 2023) posiadał on status „małego podatnika”.

W tym miejscu wskazać należy na brzmienie art. 28n ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

W myśl art. 28o ust. 1 ustawy o CIT:

W świetle analizowanej sprawy, wskazać należy, że w 2023 r., tj. w momencie wypłaty zaliczki Spółka posiadała status małego podatnika i wówczas mogła zastosować preferencyjną 10 % stawkę podatku, o której mowa w art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Jednakże, nie sposób zgodzić się z Państwa stwierdzeniem, że: „Kwota wypłaconych w 2023 r. zaliczek pozostaje trwale i ostatecznie opodatkowana stawką 10%, bez obowiązku dokonywania jakichkolwiek dopłat”, bowiem jak wynika z opisu sprawy w 2024 r., Spółka podjęła uchwałę o wypłacie zysku, którego wartość odpowiadała wypłaconym w 2024 r. zaliczkom na poczet przewidywanej dywidendy. W 2024 r. Spółka nie posiadała statusu małego podatnika.

W odniesieniu do analizowanej sprawy podkreślić należy, że jeśli zgodnie z odrębnymi przepisami podatnicy są obowiązani uwzględnić w uchwale o podziale wyniku finansowego (podjętej w roku podatkowym następującym po roku, w którym dokonali wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy) kwotę wypłaconych zaliczek, wówczas są oni obowiązani do ustalenia należnego ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku według stawki ryczałtu obowiązującej podatnika w roku podatkowym, w którym taka uchwała została podjęta.

Jak stanowi art. 28p ust. 3 ustawy o CIT:

W analizowanej sprawie, na poczet przewidywanej dywidendy wypłacane były zaliczki w roku, w którym Spółka posiadała status małego podatnika (zatem do wypłaconej zaliczki zastosowano stawkę 10% ryczałtu). Natomiast podział zysku nastąpił w roku, w którym Spółka utraciła status małego podatnika, wówczas Spółkę obowiązywała 20% stawka ryczałtu.

Wobec powyższego, dla zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy wypłaconych w roku 2023 właściwą stawką ryczałtu jest stawka 10%, natomiast późniejsze podjęcie uchwały o podziale zysku w roku 2024 (w którym Spółka nie posiadała statusu małego podatnika) rodzi obowiązek dopłaty różnicy podatku powstałej w związku z koniecznością zastosowania w odniesieniu do dywidendy stawki w wysokości 20% (właściwej w roku podatkowym, w którym podjęto uchwałę).

Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.