0111-KDIB1-3.4010.474.2026.2.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lipca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie 27 sierpnia 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) sp. z o.o. jest osobą prawną objętą nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”). Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w zakresie produkcji wyrobów (…). Wnioskodawca stawia sobie za cel, aby opracowane rozwiązania w jak największym stopniu sprostały indywidualnym potrzebom klienta. W związku z tym, Wnioskodawca ciągle podwyższa jakość swoich produktów i usług pod względem rozwiązań technicznych i technologicznych. (…) Ponadto, Wnioskodawca rozpoczął opracowywanie własnych metod (…) formulacji (…).

Jednym z głównych celów działalności Wnioskodawcy jest więc opracowywanie rozwiązań pozwalających ułatwiać pracę (…).

Dzięki staraniom Wnioskodawcy, jego działalność wykonywana jest na rynku już od (…).

Wnioskodawca stworzył zatem zaplecze organizacyjne do opracowywania, testowania i wdrażania na rynek polski i zagraniczny nowych formulacji (…). Spółka opracowuje skład, właściwości i jakość produktów, a w tym celu zorganizowała własne laboratorium oraz zatrudniła pracowników obsługujących procesy opracowania, testowania oraz wdrożenia stworzonych formulacji (…)  Powyższa działalność Spółki ma charakter ciągły, co oznacza, iż powołany został ciąg organizacyjny w ramach przedsiębiorstwa Spółki, którego zadaniem jest opracowywanie i dopracowywane nowych formulacji (…), tak by sprostać problemom i wymaganiom klientów komercyjnych (…) oraz wymaganiom konsumentów.

Działalność tego działu przedsiębiorstwa Spółki charakteryzować należy w następujący sposób.

I. Etapy opracowywania formulacji i metod ich wykorzystania:

(…).

Spółka zaczęła zatem swoją działalność od zidentyfikowania problemów w stosowaniu dostępnych na rynku produktów opartych na znanych na rynku formulacjach. Od tej pory Spółka zidentyfikowała między innymi następujące niedomagania dostępnych na rynku produktów:

(…)

Te problemy identyfikowane są przez Spółkę sukcesywnie, (…). Identyfikacja powyższych problemów miała i ma miejsce od czasu rozpoczęcia opracowywania własnych formulacji, aż do chwili obecnej, gdy działalność Spółki jest już szeroka (…). Nowe problemy identyfikowane są bowiem nieustannie w działalności Spółki. Wpływ na potrzebę zmiany dotychczas znanych rozwiązań ma także zmiana otoczenia prawnego. Przepisy unijne stają się coraz bardziej restrykcyjne w przedmiocie bezpieczeństwa (…).

Przedmiotem niniejszego wniosku jest więc działalność Spółki w zakresie opracowywania formulacji i sposobów ich wykorzystania, (…).

Po zidentyfikowaniu danego problemu, których przykładowa lista wskazana została powyżej, zatrudnieni w Spółce technolodzy prowadzą badania nad możliwym składem chemicznym formulacji zdolnym do rozwiązania konkretnego problemu. Dla przykładu, badają reakcje poszczególnych związków chemicznych (…).

Identyfikacji problemu towarzyszy bowiem obranie celu. Niejednokrotnie, Wnioskodawcy w tym kontekście zależy na usprawnieniu pracy (…). (…).

Warto zaznaczyć, iż proces poszukiwania rozwiązań zidentyfikowanego problemu odbywa się poprzez identyfikację możliwych do zastosowania składników, następnie sprowadzenie surowców do badań z rynku krajowego lub zagranicznego, osobista weryfikacja przez technologów Spółki jakości oferowanych przez dostawców surowców, a ponadto testy reakcji surowców celem uzyskania pożądanego rezultatu. (…)

Pod warunkiem pozytywnego zakończenia procesu na etapie chemicznych badań oraz mieszania substancji, tj. pod warunkiem uzyskania pożądanych właściwości formulacji, produkt kierowany jest do (…), by zbadane zostało bezpieczeństwo stosowania produktu oraz jego zgodność z normami unijnymi warunkującymi dopuszczenie produktu do obrotu na rynku europejskim. Po tym etapie rozpoczynają się testy wewnętrzne (tj. testy produktu w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy), w ramach których testerzy Spółki sprawdzają trwałość i skuteczność otrzymanych właściwości formulacji.

Pod warunkiem pozytywnego zakończenia etapu testów wewnętrznych, produkt kierowany jest na testy zewnętrzne (…)  formulacja jest jeszcze dopracowywana w razie potrzeby lub kierowana jest do produkcji hurtowej. (…)

Ponadto, podobnie w przypadku zidentyfikowania problemów występujących w obrocie (…)  Spółka identyfikuje możliwe rozwiązania problemu, (…), a w przypadku uzyskania pozytywnego rezultatu badań przedstawia opracowaną metodę (…). W celu przeprowadzenia badań w tym zakresie Spółka identyfikuje dostępne zasoby urządzeń na rynku, a następnie dokonuje ich modyfikacji we własnym zakresie celem uzyskania odpowiednich walorów użytkowych (…).

II.         Stawiane cele technologiczne do opracowania przez Wnioskodawcę.

Stworzenie każdej formulacji przez Wnioskodawcę poprzedzone jest identyfikacją problemu, który pojawia się przy stosowaniu obecnie istniejącego rozwiązania technologicznego w kontekście danej formulacji. (…).

Tak zidentyfikowane problemy prowadzą do postawienia sobie konkretnych celów technologicznych przez Wnioskodawcę. (…).

Zidentyfikowanemu problemowi towarzyszy zatem obrany cel polegający w istocie na przezwyciężeniu tego problemu. Rzecz jasna do takich celów w działalności Spółki zaliczyć należy także zmianę (opracowanie nowego) składu chemicznego tworzonych preparatów (…).

W ogólności celem nadrzędnym Wnioskodawcy jest ulepszanie dostępnych formulacji oraz tworzenie nowych formulacji i metod ich zastosowań, (…).

III. Problemy badawczo-rozwojowe, jakie muszą zostać rozwiązane w działalności Wnioskodawcy, także z perspektywy rozwiązania nietypowych problemów dotyczących aspektów technologicznych występujących dotychczas w obrocie, w odniesieniu do bardziej wymagających potrzeb Spółki.

Głównym problemem, przed którego rozwiązaniem staje Wnioskodawca jest samodzielne opracowanie składu chemicznego preparatu (…).

W celu przezwyciężenia tych trudności pracownicy Spółki uczestniczą w szkoleniach, w tym zagranicznych, szukając rozwiązań niedostępnych jeszcze na rynku polskim. (…).

Spółka ponadto zatrudnia pracowników zajmujących się modyfikacjami dostępnych na rynku maszyn, tak by stworzyć urządzenia produkcyjne dostosowane do tworzenia, testowania oraz aplikowania (…), ponieważ takie urządzenia nie zawsze są dostępne na rynku, więc Wnioskodawca sam musi opracować ich wymogi technologiczne i wymagane komponenty oraz stworzyć takie urządzenia celem wykorzystania ich w działalności Spółki.

Wnioskodawca musi także reagować na zmiany w otoczeniu prawnym i poszukiwać na rynku polskim lub na rynkach zagranicznych substancji (…). Takie restrykcje prawne z kolei pojawiają się sukcesywnie względem kolejnych związków stosowanych na rynku, co wymaga ciągłej uwagi ze strony Spółki oraz ciągłego dostosowywania już wcześniej opracowanych rozwiązań. Proces tworzenia nowych produktów oraz ich wykorzystania nie jest też prosty i nie zawsze prowadzi do sukcesu (…). Długotrwały proces wprowadzania na rynek danego produktu zakłada także niejednokrotnie występowanie nowych problemów zaistniałych już w trakcie np. testów zewnętrznych danego produktu. (…).

IV.        Elementy twórczego charakteru.

Wnioskodawca nie posiada gotowych wzorców formulacji, które może wdrożyć do produkcji hurtowej, lecz po zidentyfikowaniu problemu badawczego oraz po wyznaczeniu celu stanowiącego odpowiedź na zidentyfikowany problem, podejmuje działania zmierzające do opracowania nowych rozwiązań zdolnych do zaspokojenia potrzeb swoich klientów (…). Działalność Spółki polegająca na opracowywaniu nowych rozwiązań sprowadza się do kreowania formulacji o właściwościach lub sposobie ich wykorzystania nieznanych wcześniej nie tylko w dotychczasowej działalności Spółki, ale często także na rynku polskim i zagranicznym.

Spółka nie tylko bowiem dostosowuje swoje rozwiązania do wymogów bezpieczeństwa produktów dopuszczonych do obrotu na rynku unijnym, lecz przede wszystkim stawia sobie za cel stworzenie nowych, ulepszonych produktów, które będą zdolne do sprostania wymogom rynku i potrzebom konsumentów (…).

Spółka testuje także nieznane wcześniej połączenia (…). Takie badania często nie są dostępne w Polsce, przez co tym bardziej Spółka musi poszukiwać dostępnych zasobów wiedzy również na rynku zagranicznym, celem opracowania i wprowadzenia nowych rozwiązań w ramach swojego przedsiębiorstwa.

Cała działalność Spółki w (…) stanowi zatem proces identyfikacji problemów oraz opracowywania rozwiązań, których końcowym rezultatem docelowo jest stworzenie formulacji o pożądanych wymogach (…).

V.  Aspekty zwiększania zasobów wiedzy i wykorzystanie dotychczasowych do tworzenia nowych zastosowań.

Co zostało już wyżej podkreślone, Spółka identyfikuje dostępne na rynku rozwiązania, a także problemy (…). Następnie, Wnioskodawca opracowuje w ramach własnej działalności laboratoryjnej, a następnie testowej, produkty o nowych lub o ulepszonych właściwościach, (…). Spółka nie poprzestaje jednak tylko na ulepszaniu rozwiązań już dostępnych na rynku, lecz podejmuje działania na rzecz tworzenia własnych pomysłów (…).

Procesowi tworzenia własnych formulacji towarzyszy także proces opracowywania rozwiązań produkcyjnych (…).

Wiedzę Spółka nabywa w toku własnych badań laboratoryjnych, testów (…) oraz uczestnictwa w szkoleniach i kursach, a także z literatury naukowej, w celu poszerzenia wiedzy (…).

VI. Systematyczność.

Prace Wnioskodawcy realizowane są w sposób uporządkowany. Każdy projekt rozpoczyna się od identyfikacji problemu, zbadania możliwości jego przezwyciężenia oraz opracowania celu. Następnie, mają miejsce fazy prac laboratoryjnych, badanie bezpieczeństwa produktu, prowadzenie testów wewnętrznych produktu, prowadzenie testów zewnętrznych produktu oraz badanie jego ewentualnych niedomagań zidentyfikowanych w ramach jego praktycznego wykorzystania, a docelowo proces kończy się wprowadzeniem do obrotu produktu lub metody jego wykorzystania. Prace realizowane są sekwencyjnie przez wykwalifikowaną kadrę - (…). Równolegle, prace wykonuje także kadra odpowiedzialna za przebudowy urządzeń celem zaspokojenia zindywidualizowanych potrzeb Spółki w zakresie opracowywania i stosowania opracowanych formulacji.

Każdemu etapowi towarzyszy udokumentowanie jego rezultatów bądź poprzez odpowiednie raporty z badań chemicznych, certyfikaty bezpieczeństwa produktu czy też karty oceny właściwości testowanego produktu, aż po gotową dokumentację produktu dopuszczonego do obrotu.

Prace mają zatem jasno ustalony początek oraz widoczny cel, przy czym zaznaczyć należy że prace te są czasochłonne  (…) a ponadto nie są to prace wertykalnie zdeterminowane, co oznacza, że produkt może cofnąć się do poprzedniej fazy, jeśli wymaga np. zmiany składu chemicznego. Fazy te zatem mogą się krzyżować, co nie zmienia okoliczności, iż każda ma swój cel cząstkowy, który pozwala osiągnąć rezultat końcowy w postaci wprowadzenia do obrotu produktu lub metody jego wykorzystania.

Działalności Spółki w zakresie opracowywania formulacji i metod ich zastosowania towarzyszą również rzecz jasna czynności mające na celu zaopatrzenie kadry Wnioskodawcy w surowce do badań, (…).

W zakresie, w jakim Spóła nie tworzy nowych produktów i metod ich wykorzystania, wprowadzane ulepszenia już istniejących produktów i metod ich wykorzystania nie wynikają z potrzeby dokonywania rutynowych zmian w oferowanych produktach, lecz wynikają każdorazowo ze zidentyfikowanego problemu, który Spółka zamierza przezwyciężyć celem ulepszenia oferowanych produktów lub metod ich wykorzystania.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym doprecyzowali Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1.    Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w ramach prowadzonej przez Państwa działalności dotyczącej opracowywania wyrobów (…), metod ich wykorzystania, (…)? Proszę o wskazanie konkretnych dziedzin?

W ramach prowadzonej przez moją Mocodawczynię działalności (…), moja Mocodawczyni wykorzystuje wiedzę z następujących dziedzin:

a)        chemia (…),

b)        nauka o materiałach (…),

c)        toksykologia (…),

d)        (…),

e)        wiedza o bezpieczeństwie produktów (…).

2.    Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem realizacji prac, o których mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych przez Państwa prac będących przedmiotem wniosku - w odniesieniu do każdego z obszarów tej działalności?

Przed rozpoczęciem własnej działalności w zakresie opisywanym we wniosku moja Mocodawczyni - działająca uprzednio jako dystrybutor gotowych formulacji (…)- dysponowała wiedzą o dostępnych na rynku rozwiązaniach (…). Wiedza ta obejmowała przede wszystkim ogólne, powszechnie dostępne informacje (…).

Wiedza ta nie obejmowała jednak własnych receptur (…). Samodzielne poszerzanie wiedzy oraz zdobywanie doświadczenia dopiero sprawiły, że moja Mocodawczyni postanowiła rozszerzyć swoją działalność o opracowywanie własnych formulacji, metod ich produkcji oraz aplikacji (…).

W toku prowadzonych prac moja Mocodawczyni pozyskała (poszerzyła) zasoby wiedzy w szczególności w następujący sposób:

a)   w zakresie opracowywania wyrobów (…),

b)   w zakresie opracowywania wyrobów (…) i metod ich wykorzystania - (…),

c)    w zakresie metod wykorzystania wyrobów (…),

d)   w zakresie urządzeń do wytwarzania i aplikacji wyrobów (…),

e)   w zakresie urządzeń do wytwarzania i aplikacji wyrobów (…),

f)     w zakresie opracowywania wyrobów (…).

3.    W ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Rozwiązanie opisywanych we wniosku problemów oraz opracowywanie opisywanych we wniosku rozwiązań następowało z wykorzystaniem poniższych zasobów.

Zasoby ludzkie:

a)   zespół technologów zatrudnionych do prowadzenia prac badawczych nad formulacjami (…),

b)   zewnętrzny (…) odpowiedzialny za ocenę bezpieczeństwa produktu i jego zgodność z normami Unii Europejskiej (…),

c)    testerzy wewnętrzni weryfikujący trwałość i skuteczność właściwości opracowanych formulacji (…),

d)   pracownicy (…),

e)   pracownicy działu importu surowców do badań (…),

f)     koordynator produkcji (…).

Zasoby rzeczowe:

a)   własne Laboratorium w głównym miejscu prowadzenia działalności Wnioskodawcy,

b)   wynajęte laboratorium w dodatkowej lokalizacji (…),

c)    surowce i komponenty (…).

Zasoby finansowe:

a)        środki finansowe na pokrycie kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników zaangażowanych w opisywane we wniosku prace,

b)        środki finansowe na nabycie środków trwałych wykorzystywanych w opisywanej działalności,

c)        środki finansowe na pokrycie kosztów nabycia surowców i materiałów do badań,

d)        środki finansowe na pokrycie kosztów ekspertyz i opinii zewnętrznych (m.in. nabywanie ekspertyz i ocen bezpieczeństwa produktu sporządzanych przez zewnętrznego (…)).

Pytanie

Czy opisana we wniosku działalność Wnioskodawcy w zakresie opracowywania wyrobów (…), metod ich wykorzystania, (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i umożliwia skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej na zasadach określonych w art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że opisana we wniosku działalność Wnioskodawcy w zakresie opracowywania wyrobów (…), metod ich wykorzystania, (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”) i umożliwia skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej na zasadach określonych w art. 18d u.p.d.o.p.

Uzasadnienie do stanowiska własnego

Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., działalność badawczo-rozwojowa definiowana jest jako działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei, na podstawie art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p. w zw. z art. 4 ust. 2 pkt 1-2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „u.p.s.w.n.”), ilekroć w u.p.d.o.p. jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a)  prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne (badania podstawowe),

b)  prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (badania aplikacyjne).

Natomiast, odnosząc się do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p., pracami rozwojowymi jest działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Kluczowe zatem jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje w istocie dwa alternatywne rodzaje aktywności - badania naukowe lub prace rozwojowe.

Z legalnej definicji „działalności badawczo-rozwojowej” wynika zatem, iż Wnioskodawca dla skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej powinien przedsięwziąć czynności mieszczące się w definicji badań naukowych lub prac rozwojowych, a nadto spełnić następujące przesłanki: - musi to być działalność twórcza;

- działalność taka podejmowana ma być w sposób systematyczny;

- działalność podejmowana ma być w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Należy więc wskazać, że działalność prowadzona przez Wnioskodawcę spełnia powyższe cechy, a Wnioskodawca uważa, że podejmowane przez niego czynności w toku realizacji opracowywania wyrobów (…) i metod ich wykorzystania, (…) objętych niniejszym wnioskiem są badaniami aplikacyjnymi (w zakresie, w którym Spółka opracowuje nowe produkty i metody ich wykorzystania) oraz pracami rozwojowymi (w zakresie, w jakim Spółka ulepsza dostępne na rynku produktu i metody ich wykorzystania), o cechach twórczości, systematyczności, podejmowanymi dla zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykreowania nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 4a pkt 27 lit. b) u.p.d.o.p., badania aplikacyjne powinny mieć na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności oraz powinny być nastawione na opracowywanie między innymi nowych produktów lub procesów, lub na wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Z kolei, w działalności Spółki nie powinno być wątpliwości, że w zakresie, w jakim opracowuje samodzielnie nowe rozwiązania (…), działa w ten sposób by zdobyć nową wiedzę i wykorzystać ją przy produkcji i stosowaniu nowych produktów na rynku.

Natomiast, z perspektywy ulepszania rozwiązań dostępnych na rynku (…), Spółka wykonuje prace rozwojowe. Zaznaczyć bowiem należy, że prace rozwojowe mogą odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika, ale podejmowana działalność nie może przejawiać rutynowego charakteru. Z kolei, podejmowane przez Wnioskodawcę przedsięwzięcia stanowią nowe i innowacyjne (…) formulacje oraz urządzenia usprawniające pracę (…). Wnioskodawca łączy, kształtuje i wykorzystuje istniejące oraz innowacyjne rozwiązania techniczne celem stworzenia bezpieczniejszych (…) i bardziej użytecznych związków chemicznych (…). Ponadto, z uwagi na brak dostępnej wiedzy w Polsce, Spółka podejmuje działania prowadzące do przesunięcia granicy dostępnej wiedzy (…). Zdecydowanie nie jest to działalność rutynowa i nieinnowacyjna, ponieważ działalność Spółki w zakresie opracowywania wyrobów (…) oraz urządzeń do ich wytwarzania (…) ma na celu każdorazowo ulepszenia produktów w oparciu o dostępną lub jeszcze niedostępną wiedzę (którą Spółka musi posiąść) w odpowiedzi na konkretne problemy (…).

I.          Twórczość:

Ustawa nie zawiera definicji legalnej zwrotu „działalność twórcza”. Zasadne zatem będzie rozpoczęcie wykładni wskazanego pojęcia od analizy powszechnego znaczenia powyższego zwrotu. Zgodnie z definicją słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe), działalnością jest:

1.  zespół działań podejmowanych w jakimś celu,

2.  funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś.

Z kolei interpretacja pojęcia twórczość prowadzi do wniosku, że może ono wyrażać zarówno proces tworzenia, jak też jego wyniki, zgodnie bowiem z definicją słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe), twórczy oznacza przede wszystkim „mający na celu tworzenie”, jak również „będący wynikiem tworzenia”.

Przybliżenie pojęcia działalności twórczej zawarte zostało ponadto w segmencie Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX (dalej: „Objaśnienia”), który traktuje w ogólności o działalności badawczo-rozwojowej na gruncie przyjętych w Polsce rozwiązań legislacyjnych. Wskazuje się tam, iż działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś. W Objaśnieniach podkreślono ponadto, że w doktrynie prawa autorskiego podnosi się, iż cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Dla przykładu, w Objaśnieniach wskazano, że twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony.

Podkreślenia wymaga, że przyjęta powszechnie wykładnia wskazanego pojęcia zakłada, iż twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących ogólnie w obrocie, ale także choćby tylko dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u tego podatnika (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.747.2023.2.JMS).

Wskazać nadto należy, że działalnością twórczą będzie również zespół czynności, których rezultat:

-     jest odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie, przez co należy rozumieć jego uzewnętrznienie, oraz możliwość wyodrębnienia, gdy stanowi część większej całości, mającej charakter zbiorowy,

-     ma charakter indywidualny, czyli nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności,

-     ma mieć charakter oryginalny (wnosić obiektywnie nową wartość; stanowić „nowy wytwór intelektu”).

Działalność Wnioskodawcy opisana w stanie faktycznym ma zatem charakter twórczy, gdyż wymaga opracowania i wytworzenia nowych rozwiązań (…). Wnioskodawca identyfikuje potrzeby rynku i opracowuje rozwiązania stanowiące odpowiedź na te potrzeby, a dokonuje tego w oparciu o dostępną wiedzę lub podejmuje działania (…). Te elementy charakterystyki działalności Spółki z całą pewnością pozwalają przyjąć, że w zakresie opracowywania wyrobów (…) i metod ich wykorzystania (…), w sposób opisany we wniosku, Spółka działa w sposób twórczy.

O skali działalności Wnioskodawcy oraz jej rozwojowości świadczyć powinno także posiadanie wyspecjalizowanej kadry (…). Przepisy prawa nie narzucają Spółce konkretnych rozwiązań, choć niejednokrotnie ograniczają zakres możliwych do wykorzystania związków chemicznych, przez co Spółka w ramach własnego procesu technologicznego musi opracować receptury produkcji zdolne do wytworzenia produktu o odpowiednich specyfikacjach chemicznych i użytkowych. Twórczy charakter tej działalności nie powinien być zatem poddany wątpliwościom.

II.         Systematyczność:

Pojęcie systematyczności również nie zostało objęto definicją legalną, stąd ponownie odwołując się do Objaśnień wskazać trzeba, iż systematyczność polega na prowadzeniu działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że zgodnie z regulacją u.p.d.o.p., działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość.

Z kolei, działalność Wnioskodawcy opisana w stanie faktycznym jest prowadzona w sposób systematyczny, na co wskazuje przemyślane zorganizowanie realizacji procesu opracowywania nowych wyrobów (…) pod marką Spółki oraz metod ich wykorzystania, w tym ich

aplikacji. Jednym z głównych celów działalności Wnioskodawcy jest opracowywanie rozwiązań (…). (…).

Wnioskodawca identyfikuje problemy, stawia cele do osiągnięcia, przypisuje odpowiednie zasoby osobowe i materiałowe, a następnie w sposób uporządkowany przeprowadza niezdeterminowane wertykalnie fazy badań laboratoryjnych, badań bezpieczeństwa produktu oraz testów wewnętrznych i zewnętrznych. Wnioskodawca zatem zbiera i gromadzi wiedzę w całym toku opracowanego systemu działania, wprowadza modyfikacje do formulacji i urządzeń, powtarza w razie potrzeby określone fazy procedury, dokumentuje je, a docelowo opracowuje bezpieczny wyrób (…). Działalność Spółki zdecydowanie nie jest więc jednorazowa, lecz stanowi ciągły proces identyfikacji problemów oraz podejmowania działań mających na celu sprostanie tym problemom zidentyfikowanym w obrocie gospodarczym.

III.        Zwiększanie zasobów wiedzy:

Odnosząc się do kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, w Objaśnieniach wskazano, że w związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb stosowania ulgi badawczo-rozwojowej nie zdefiniował sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, to nie ma przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększanie zasobów wiedzy” odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest zatem element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania jej do tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat.

Podkreśla się także, iż głównym zadaniem dla podatnika jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo- rozwojową podatnik rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Działalność opisana natomiast w stanie faktycznym jest prowadzona niewątpliwie w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - jak bowiem wskazano, w ramach swojej działalności Wnioskodawca identyfikuje dostępne na rynku rozwiązania, a także problemy (…). Następnie Wnioskodawca opracowywane w ramach własnej działalności laboratoryjnej, a także testowej, produkty o nowych lub o ulepszonych właściwościach, a także procesy wykorzystania produktów zwiększające ich walory użytkowe, poprzez które Spółka zmierza do przeciwdziałania problemom (…).

Spółka nie poprzestaje się jednak tylko na ulepszaniu rozwiązań już dostępnych na rynku, lecz podejmuje działania na rzecz tworzenia własnych pomysłów (…).

(…)

Wiedzę Spółka nabywa w toku własnych badań (…).

Nie powinno być zatem wątpliwości, iż działalność Spółki opisana w niniejszym wniosku ma na celu zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

IV.        Konstatacja.

Opisana w stanie faktycznym działalność, w ocenie Wnioskodawcy, stanowi działalność badawczo- rozwojową zgodnie z definicją zawartą w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p. Jak wskazano w stanie faktycznym, Spółka opracowuje, testuje i wdraża (…) nowe formulacje (…). (…). Cały proces jest uporządkowany i zmierza do stworzenia własnego, nowego produktu na rynku o cechach wcześniej nieznanych rynkowi lub o cechach ulepszonych względem rozwiązań znanych w obrocie. (…). Prace nie mają zatem zdecydowanie charakteru rutynowego, lecz stanowią twórczą i systematyczną działalność ukierunkowaną na opracowywanie nowych rozwiązań (…).

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy w związku z prowadzoną działalnością w zakresie opracowywania wyrobów (…), metod ich wykorzystania, (…), może korzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową na zasadach przewidzianych w art. 18d u.p.d.o.p., ponieważ jego działalność w tym zakresie mieści się w definicji działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które  mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które  spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że  taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli  zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do  działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że  działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy  podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace  rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019  roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że  w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

-     w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

-     w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na  co  nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy  zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Analizując charakter opisanych prac w kontekście przedstawionego opisu stanu faktycznego, a także powołanych przepisów, zgadzam się ze stanowiskiem, zgodnie z którym, opisana we wniosku działalność w zakresie opracowywania wyrobów (…), metod ich wykorzystania, (…), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i umożliwia skorzystanie z ulgi badawczo-rozwojowej na zasadach określonych w art. 18d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.