0111-KDIB1-3.4010.466.2026.1.JMS

Interpretacja indywidualna2026-09-24Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Stosowanie podwyższonej stawki amortyzacyjnej od rozpoczęcia amortyzacji.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, przesłany do załatwienia zgodnie z właściwością rzeczową przez Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w (...). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 I.      Wnioskodawca

(…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową, mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Rok podatkowy Wnioskodawcy trwa od 1 kwietnia do 31 marca począwszy od bieżącego roku obrotowego. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. świadczenie usług informatycznych (…). Wnioskodawca wykorzystuje już w prowadzonej działalności gospodarczej (…) wyposażony w (…), służący do (…) i planuje rozbudowę posiadanej infrastruktury (…).

II.       Zdarzenie przyszłe — planowane nabycie (…) i stosowanie podwyższonej stawki amortyzacyjnej od rozpoczęcia amortyzacji

Wnioskodawca planuje nabycie co najmniej jednego (…) klasy (…) lub równoważnego (dalej łącznie: „(…)”), tj. (…) przeznaczonych do (…), wyposażonych w (…) najnowszej generacji dostępnej na moment nabycia, obsługujące (…) stosowane we współczesnych modelach (…), wyposażone w (…) oraz w (…), warunkujące efektywne (…). (…) będą wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy do trenowania (w tym dostrajania), ewaluacji oraz uruchamiania (inferencji) modeli (…). (…) będą wykorzystywane również do prowadzenia przez Wnioskodawcę prac badawczo-rozwojowych w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, obejmujących w szczególności (…) uczenia maszynowego, (…) na potrzeby (…); w tym zakresie (…) pełnić będą funkcję aparatury naukowo-badawczej i doświadczalno-produkcyjnej.

(…) będą urządzeniami, w których zastosowane są (…) oraz systemy komputerowe — ich architektura obejmować będzie (…) oraz wyspecjalizowane (…) zaprojektowane do wykonywania (…) właściwych dla uczenia maszynowego.

Funkcje, dla których (…) zostaną nabyte, będą realizowane dzięki wykorzystaniu najnowszych dostępnych rozwiązań technicznych, w tym w szczególności:

(…).

Kategoria urządzeń, do której należeć będą (…) ((…)), podlega szybkiemu postępowi technicznemu — tempo postępu technicznego w tym segmencie jest obecnie najwyższe w całej branży informatycznej. Producenci (…) wprowadzają nowe generacje (…) (m.in. (…)), przy czym każda kolejna generacja oferuje wielokrotny — a nie kilkunastoprocentowy, jak w przypadku (…)— wzrost wydajności (…) oraz efektywności (…) w zadaniach związanych (…). Jednocześnie wymagania (…) (…) systematycznie rosną, wskutek czego sprzęt starszych generacji traci przydatność do realizacji funkcji, dla których został nabyty, zanim nastąpi jego zużycie fizyczne (zużycie ekonomiczne, tzw. moralne).

Powyższe znajduje odzwierciedlenie m.in.: (…).

Każdy z (…) będzie stanowił kompletny i zdatny do użytku środek trwały, zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz zostanie zaklasyfikowany do rodzaju (…) Klasyfikacji Środków Trwałych (zespoły komputerowe; dalej: „KŚT”). (…) będą amortyzowane metodą liniową, o której mowa w art. 16i ust. 1 ustawy o CIT. Z uwagi na obserwowany przez Wnioskodawcę szybki postęp techniki Wnioskodawca zamierza stosować dla (…) stawkę amortyzacyjną wynikającą z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy o CIT (dalej: „Wykaz”), tj. (…)%, podwyższoną przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0 (tj. do wysokości nieprzekraczającej (…)% rocznie) na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT — począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany (…) zostanie wprowadzony do ewidencji, stosownie do art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, a więc od rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Okoliczności uzasadniające zastosowanie podwyższonej stawki zostaną udokumentowane w wewnętrznej dokumentacji Wnioskodawcy.

Każdy z (…) będzie urządzeniem poddanym szybkiemu postępowi technicznemu, w którym zastosowane będą układy (…) oraz systemy komputerowe i które spełniać będzie założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nim najnowszych zdobyczy techniki. W zakresie, w jakim (…) będą wykorzystywane do prac badawczo-rozwojowych, będą one stanowiły również aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną w rozumieniu objaśnień do Wykazu.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania dla (…) stawki amortyzacyjnej określonej w Wykazie ((…)%) podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0, tj. stawki nieprzekraczającej (…)% rocznie, na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany (…) zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jako dla maszyn (urządzeń) zaliczonych do grupy (…) KŚT (rodzaj (…) — zespoły komputerowe), poddanych szybkiemu postępowi technicznemu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będzie on uprawniony do stosowania dla (…) stawki amortyzacyjnej z Wykazu ((…)%) podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0, tj. stawki nieprzekraczającej (…)% rocznie, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego (…) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 16i ust. 4 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.  Ramy prawne. Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16a–16m ustawy o CIT (art. 15 ust. 6 ustawy o CIT); amortyzacji podlegają m.in. kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania maszyny i urządzenia o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej (art. 16a ust. 1 ustawy o CIT). Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie, z zastrzeżeniem m.in. ust. 2–7. Stosownie do art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT podatnicy mogą podane w Wykazie stawki podwyższać dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy (…) Klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu — przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0. Zgodnie z art. 16i ust. 4 ustawy o CIT podwyższenia stawek dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3, bądź rezygnacji z ich stosowania, podatnicy dokonują począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Stosownie do art. 16i ust. 7 ustawy o CIT, wyjaśnienia dotyczące maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu. Zgodnie z objaśnieniami do Wykazu, przez maszyny i urządzenia grupy 4–6 i 8 Klasyfikacji, poddane szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

2.  Spełnienie przesłanki przedmiotowej (klasyfikacja). (…) zostaną zaklasyfikowane do rodzaju (…) KŚT (zespoły komputerowe), a zatem będą należeć do grupy (…) Klasyfikacji, objętej hipotezą art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Przesłanka przynależności do grupy 4–6 i 8 Klasyfikacji będzie zatem spełniona.

3.  Spełnienie definicji urządzenia poddanego szybkiemu postępowi technicznemu. Definicja zawarta w objaśnieniach do Wykazu opiera się na dwóch elementach: (i) zastosowaniu w urządzeniu układów mikroprocesorowych lub systemów komputerowych oraz (ii) spełnianiu założonych funkcji dzięki wykorzystaniu najnowszych zdobyczy techniki. (…) spełniać będą oba te elementy. Po pierwsze, będą one w całości (…). Po drugie, funkcje, dla których zostaną nabyte — (…)— są wykonalne wyłącznie dzięki najnowszym rozwiązaniom technicznym: (…).

Wnioskodawca podkreśla, że definicja z objaśnień do Wykazu odwołuje się do charakterystyki kategorii urządzeń („poddane szybkiemu postępowi technicznemu”), nie zaś do cech konkretnego egzemplarza w danym momencie jego eksploatacji. Rozstrzygające jest zatem to, że dana kategoria sprzętu podlega szybkiej dezaktualizacji technicznej wskutek tempa rozwoju techniki — a nie to, czy konkretne urządzenie pozostaje sprawne fizycznie. Sprzęt (…) przeznaczony do (…): (…). Ekonomiczna utrata wartości jest przy tym szybka i obserwowalna: rynkowe stawki najmu oraz ceny odsprzedaży (…).

Niezależnie od powyższego, objaśnienia do Wykazu obejmują pojęciem maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną. (…) będą wykorzystywane również do prowadzenia przez Wnioskodawcę prac badawczo-rozwojowych w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT ((…)), a zatem w tym zakresie będą stanowiły aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną. Przesłanka poddania szybkiemu postępowi technicznemu będzie zatem spełniona na dwóch niezależnych podstawach, z których każda samodzielnie uzasadnia zastosowanie współczynnika nie wyższego niż 2,0.

4.  Wykładnia celowościowa. Celem art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT jest umożliwienie podatnikom odzwierciedlenia w kosztach uzyskania przychodów przyspieszonej utraty wartości użytkowej urządzeń wysokotechnologicznych, których zużycie ekonomiczne następuje szybciej niż zużycie fizyczne. Skoro ustawodawca objął tą regulacją zespoły komputerowe jako takie, to tym bardziej (a fortiori) obejmuje ona (…), w przypadku której tempo (…). Odmienna wykładnia prowadziłaby do rezultatu sprzecznego z celem przepisu: (…).

5.  Moment zastosowania podwyższonej stawki. Art. 16i ust. 4 ustawy o CIT przewiduje dwa alternatywne momenty podwyższenia stawki: od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Wnioskodawca skorzysta z pierwszej z tych alternatyw — podwyższona stawka będzie stosowana od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego (…) do ewidencji, a więc od momentu rozpoczęcia dokonywania odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. (…) będą zatem od początku amortyzowane stawką podwyższoną.

6.  Brak zmiany metody amortyzacji. Zastosowanie współczynnika z art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT nie stanowi odrębnej metody amortyzacji ani jej zmiany w rozumieniu art. 16h ust. 2 ustawy o CIT. (…) będą amortyzowane metodą liniową, o której mowa w art. 16i ustawy o CIT, a współczynnik podwyższający jest elementem tej metody, wprost przewidzianym przez ustawodawcę; możliwość jego stosowania i rezygnacji z niego w trybie art. 16i ust. 4 potwierdza, że nie dochodzi tu do zmiany raz wybranej metody.

7.  Wysokość współczynnika. Ustawa określa wyłącznie górną granicę współczynnika (nie wyższy niż 2,0), pozostawiając podatnikowi wybór jego wysokości. Wnioskodawca będzie zatem uprawniony do zastosowania współczynnika 2,0, co przy stawce (…)% z Wykazu oznacza roczną stawkę amortyzacyjną (…)%, jak również współczynnika niższego.

8.  Potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w jednolitej praktyce interpretacyjnej dotyczącej art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. W interpretacji indywidualnej z 1 czerwca 2012 r., znak IPPB3/423-198/12-2/KK, potwierdzono prawo do stosowania współczynnika 2,0 wprost dla (…). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej każdorazowo uznawał za prawidłowe stanowisko o dopuszczalności podwyższenia stawki współczynnikiem nie wyższym niż 2,0 dla maszyn i urządzeń grup 4–6 i 8 KŚT, w których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu najnowszych zdobyczy techniki — m.in. w interpretacjach: z 14 lutego 2023 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.56.2023.1.JG; z 15 stycznia 2024 r., znak 0111-KDIB1-1.4010.715.2023.2.SH; z 17 lipca 2025 r., znak 0111-KDIB1-1.4010.242.2025.2.RH, oraz z 9 października 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.484.2025.1.JG. Wnioskodawca ma świadomość, że powołane interpretacje wydano w indywidualnych sprawach innych podmiotów; przywołuje je jako potwierdzenie utrwalonej wykładni art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT.

9.  Podsumowanie. W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki zastosowania art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT są w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione: (…) będą należeć do grupy (…) KŚT (rodzaj (…) — zespoły komputerowe), będą odpowiadać definicji urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu zawartej w objaśnieniach do Wykazu (na dwóch niezależnych podstawach: jako systemy komputerowe wykorzystujące najnowsze zdobycze techniki oraz jako aparatura naukowo-badawcza i doświadczalno-produkcyjna, a podwyższona stawka będzie stosowana od momentu przewidzianego w art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, tj. od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego (…) do ewidencji, bez zmiany metody amortyzacji.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na jego działalność przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania albo zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości. Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Z uwagi na fakt, że niektóre składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia/wytworzenia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,

kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,

amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Ponadto, aby składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika, muszą spełniać następujące warunki:

-     przewidywany okres ich używania musi przekraczać jeden rok - o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,

-     muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

-     muszą być kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem,

-     muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub ich oddaniem do używania na podstawie umowy leasingu, najmu lub dzierżawy.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k , począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e , do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 16h ust. 2 i 4 ustawy o CIT,

podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l i 16ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonych w art. 16i-16k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i . Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.

Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy o CIT,

odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1864), będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 851 ze zm.).

Na mocy art. 16i ust. 2 ustawy o CIT,

podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać:

1) dla budynków i budowli używanych w warunkach:

a) pogorszonych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,2,

b) złych - przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4;

2) dla maszyn, urządzeń i środków transportu, z wyjątkiem morskiego taboru pływającego, używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4;

3) dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 4-6 i 8 Klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 2,0.

Na mocy art. 16i ust. 3 i 4 ustawy o CIT,

W razie wystąpienia bądź ustania warunków uzasadniających podwyższenie stawek, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, stawki te ulegają podwyższeniu lub obniżeniu od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające te zmiany.

Podatnicy mogą podwyższać stawki dla środków trwałych wymienionych w ust. 2 pkt 3 bądź rezygnować z ich stosowania począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Z art. 16i ust. 7 ustawy o CIT wynika, że:

wyjaśnienia dotyczące warunków używania budynków i budowli, określenia szczególnej sprawności technicznej maszyn, urządzeń i środków transportu oraz maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w ust. 2, zawarte są w objaśnieniach do Wykazu stawek amortyzacyjnych.

Przedmiotem zawartej przez Państwa w złożonym wniosku wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy będą Państwo uprawnieni do stosowania dla (…) stawki amortyzacyjnej określonej w Wykazie ((…)%) podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0, tj. stawki nieprzekraczającej (…)% rocznie, na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany (…) zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jako dla maszyn (urządzeń) zaliczonych do grupy (…) KŚT (rodzaj (…) — zespoły komputerowe), poddanych szybkiemu postępowi technicznemu.

Powołany przepis art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, pozwala odpowiednio na podwyższenie stawki amortyzacyjnej danego środka trwałego. Podatnik może zatem dokonać zmiany stawki, tj. jej zwiększenia począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo jej zwiększenia począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Podatnik ma więc możliwość stosowania podwyższonej stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych, z tym tylko zastrzeżeniem, aby stawka ta nie była wyższa od stawki określonej w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Zgodnie natomiast z objaśnieniami do załącznika nr 1 ustawy o CIT, przez maszyny i urządzenia grupy (…) klasyfikacji, poddanych szybkiemu postępowi technicznemu, o których mowa w art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, rozumie się maszyny, urządzenia i aparaturę, w których zastosowane są (…) lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu w nich najnowszych zdobyczy techniki, a także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną.

Zatem, przyśpieszonej amortyzacji podlegać mogą następujące środki trwałe:

•      maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: (…) będące jednocześnie aparaturą naukowo-badawczą i doświadczalno-produkcyjną, lub

•      maszyny i urządzenia należące do jednej z następujących grup KŚT: (…) posiadające układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, wykorzystujące najnowsze zdobycze techniki podczas spełniania założonych dla nich funkcji.

Jak wynika z analizowanej sprawy, przesłanki zastosowania art. 16i ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT zostaną spełnione, bowiem nabyte przez Państwa (…) będą zaklasyfikowane do grupy (…) KŚT (rodzaj (…)-(…)) oraz będą odpowiadać definicji urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu zawartej w objaśnieniach do Wykazu, a podwyższona stawka amortyzacyjna będzie stosowana od momentu przewidzianego w art. 16i ust. 4 ustawy o CIT, tj. od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego (…) do ewidencji, bez zmiany metody amortyzacji.

Wobec powyższego zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym będą Państwo uprawnieni do stosowania dla (…) stawki amortyzacyjnej z Wykazu ((…)%) podwyższonej przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 2,0, tj. stawki nieprzekraczającej (…)% rocznie, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego (…) do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 16i ust. 4 ustawy o CIT.

Państwa stanowisko przedstawione we wniosku, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

§ 1. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.