0111-KDIB1-3.4010.461.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X (zwana dalej „Spółką” lub „Wnioskodawczynią”) jest spółką nowo zawiązaną, powstałą w wyniku podziału spółki Y przez wydzielenie zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), na mocy uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia spółki dzielonej Y oraz uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki nowo zawiązanej X w organizacji, wyrażających zgody na podział oraz utworzenie w wyniku podziału spółki nowo zawiązanej.

Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, opodatkowanym w Polsce od całości swoich dochodów.

W Spółce pracuje ponad (…) wykwalifikowanych specjalistów i ekspertów m.in. z obszaru (…). Spółka świadczy usługi dla Spółek powiązanych należących do Grupy Z.

Jednym z elementów wskazanych w „(…)”, który został wydzielony i przypadł Wnioskodawczyni była decyzja o wsparciu Nr (…) z dnia (…) 2021 r.

Decyzja o wsparciu Nr (…) z dnia (…) 2021 r. została udzielona Y przez Zarząd (…), działający w imieniu Ministra Rozwoju i Technologii.

Decyzja została udzielona na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) oraz art. 13, art. 14 ust. 1 i 2 i art. 15 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752), w związku z §3, §4, §7 i §8 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1713) oraz w związku z §1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie powierzenia zarządzającemu (…) Specjalną Strefą Ekonomiczną wydawania decyzji o wsparciu oraz wykonywania kontroli realizacji decyzji o wsparciu (Dz. U. z 2018 r. poz. 1710) oraz w związku z §1 pkt. 3) rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 29 sierpnia 2018 r. w sprawie ustalenia obszarów i przypisania ich zarządzającym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1698).

Decyzja o wsparciu udzielona została na prowadzenie przez Y działalności gospodarczej rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie:

• (…).

Warunki decyzji były następujące:

1. Poniesienie na terenie realizacji nowej inwestycji kosztów kwalifikowanych inwestycji o wartości co najmniej (…) zł;

2. Zatrudnienie po dniu wydania niniejszej decyzji, na terenie realizacji nowej inwestycji, co najmniej (…) nowych pracowników w terminie do (…) 2026 r. i utrzymanie każdego nowoutworzonego miejsca pracy przez okres co najmniej 5 lat licząc od dnia jego utworzenia;

3. Termin zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty inwestycji nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane, z wyłączeniem dwuletnich kosztów pracy, określa się na dzień (…) 2023 r.

Powyższa decyzja została zmieniona Decyzją Nr (…) z dnia (…) 2023 r. w zakresie nieruchomości, na której została zrealizowana nowa inwestycja.

Pismem z dnia (…) 2025 r. Y wystąpiła do Ministerstwa Rozwoju i Technologii z prośbą o potwierdzenie, iż w wyniku podziału nowo wydzielona spółka przejmie wszelkie prawa i obowiązki wynikające z decyzji o wsparciu nr (…) z dnia (…) 2021 r.

W odpowiedzi na powyższe, Ministerstwo Rozwoju i Technologii w piśmie z (…) 2025 r. wskazało w szczególności, że ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 469) nie zawiera żadnych wyłączeń w zakresie przejścia praw i obowiązków wynikających z wydanej decyzji o wsparciu w przypadku podziału spółki. Ministerstwo wskazało również, że w przypadku podziału Y i wskazania w planie podziału, że decyzja o wsparciu przechodzi na spółkę nowo zawiązaną, wszelkie prawa i obowiązki z niej wynikające będą kontynuowane przez tę spółkę.

Mając na uwadze, że Wnioskodawczyni szuka jak najbardziej wykwalifikowanych specjalistów w swojej branży, a rynek pracy po pandemii SARS-Cov-2 uległ dużemu przeobrażeniu i wielu pracowników, w tym wysokokwalifikowanych specjalistów, oczekuje od swojego pracodawcy możliwości świadczenia pracy zdalnej, nie może ignorować tego faktu i nie godzić się na pracę zdalną.

Zmiany na rynku pracy doprowadziły również do modyfikacji zapisów kodeksu pracy. Pojawiło się pojęcie pracy zdalnej. Zgodnie z art. 67 (18) kodeksu pracy obowiązującego od 7 kwietnia 2023 r. praca może być wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Kodeks pracy wskazuje, kiedy praca zdalna jest dopuszczalna i kiedy zgoda pracodawcy na wykonywanie pracy zdalnie nie jest konieczna.

Biuro Spółki wraz z niezbędna infrastrukturą umożliwiającą świadczenie przez pracowników pracy zdalnej zlokalizowane jest pod adresem wskazanym decyzji.

Na ten moment Spółka zatrudnia (…) pracowników, z czego (…) w pełnym wymiarze czasu pracy. Z (…) pracowników Spółki (…) świadczy pracę zdalnie:

1. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy świadczy wyłącznie pracę zdalną (praca zdalna ciągła),

2. (…) pracowników pracuje zdalnie do 8 dni w miesiącu (w tym (…) pracowników pracuje w niepełnym wymiarze czasu pracy, tj. (…) pracownik w wymiarze 5% etatu, (…) pracowników w wymiarze 20% etatu, (…) pracownik w wymiarze 50% etatu, (…) pracowników w wymiarze 75% etatu, (…) w wymiarze 90% etatu, (…) pracowników pracuje w pełnym wymiarze),

3. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy pracuje zdalnie do 9 dni w miesiącu,

4. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy pracuje zdalnie do 12 dni w miesiącu,

5. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy pracuje zdalnie do 13 dni w miesiącu,

6. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy pracuje zdalnie do 14 dni w miesiącu,

7. (…) pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy pracuje zdalnie do 16 dni w miesiącu.

Pracownicy pracujący zdalnie to m.in. specjaliści w zakresie (…), itd., ale również osoby z kadry zarządzającej, zajmujące się (…).

Praca wykonywana przez tych pracowników może zostać wykonana w sposób zdalny przy pomocy odpowiedniego sprzętu komputerowego oraz narzędzi informatycznych umożliwiających porozumiewanie się na odległość.

Niektórzy z pracowników pracujących zdalnie pracują na nowo utworzonych miejscach pracy w związku z inwestycją objętą decyzją o wsparciu.

Każdy pracownik ma prawo przebywania na terenie biura, dostęp do pomieszczeń i urządzeń pracodawcy, a także obowiązek stawienia się w biurze na wezwanie.

W biurze funkcjonuje recepcja, organizowane są spotkania wewnętrzne oraz szkolenia.

Spółka cały czas prowadzi działalność pod adresem wskazanym w decyzji o wsparciu. Działalność prowadzona przez Spółkę to działalność usługowa.

Spółka zaznacza, że niniejszy wniosek o interpretację dotyczy również sytuacji, kiedy zmianie ulegnie ilość pracowników, ilość osób pracujących zdalnie, jak i ilości dni, przez które pracują zdalnie.

Pytanie

Czy dochód z działalności gospodarczej określonej w w/w decyzji o wsparciu będzie podlegał w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, w przypadku świadczenia przez pracowników Wnioskodawczyni pracy w systemie zdalnym i w systemie hybrydowym?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, dochód uzyskany z działalności określonej w decyzji o wsparciu będzie podlegał w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.), w przypadku świadczenia przez pracowników Wnioskodawczyni pracy w systemie zdalnym i w systemie hybrydowym.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 469), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Celem ustanowienia Polskich Stref Inwestycyjnych było przyspieszenie rozwoju gospodarczego kraju poprzez realizację nowych inwestycji i tworzenie nowych miejsc pracy. Odzwierciedlenie tego jest treść decyzji o wsparciu uzyskanej przez Spółkę, która m. in. zobowiązuje Spółkę do utworzenia (…) nowych miejsc pracy i utrzymaniu ich przez okres 5 lat. Decyzja ta w żadnym momencie nie zobowiązuje Spółki do tego, aby jej pracownicy świadczyli pracę wyłącznie w jej biurze zlokalizowanym pod adresem wskazanym w decyzji.

Ustawodawca w uzasadnieniu do ustawy o WNI podkreślił, że: „Istotną barierą w korzystaniu ze zwolnień podatkowych dla nowych inwestycji, w szczególności dla przedsiębiorców planujących mniejsze inwestycje i przedsiębiorców polskich, jest powiązanie możliwości pozyskania zwolnienia z inwestycją realizowaną na określonym, wcześniej wyodrębnionym organizacyjnie, terenie, czyli w specjalnej strefie ekonomicznej; Intencją projektodawcy (...) jest (...) stworzenie mechanizmu umożliwiającego korzystanie przez przedsiębiorców ze wsparcia na obszarze całego kraju; W odpowiedzi na zidentyfikowane (...) problemy powstałe na gruncie obowiązującej ustawy o SSE proponuje się wprowadzenie następujących rozwiązań: a) Całkowite odejście od ograniczeń terytorialnych dotyczących możliwości uzyskania wsparcia w formie zwolnienia od podatku dochodowego; W przeciwieństwie do rozwiązań przewidzianych w ustawie o SSE ograniczonych do inwestycji realizowanych w konkretnych lokalizacjach, o wsparcie przewidziane w ustawie będą mogli ubiegać się przedsiębiorcy z terenu całego kraju, niezależnie od miejsca prowadzonej działalności gospodarczej”.

Przyjęcie stanowiska odmiennego, tj. ustalenie, iż świadczenie pracy w modelu zdalnym bądź hybrydowym, wywiera wpływ na zakres dochodu podlegającego zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT pozostawałoby w sprzeczności z interesem gospodarczym, a w szczególności celom, w jakich została utworzona PSI.

Nie sposób też pominąć bardzo istotnej dla sprawy okoliczności, a mianowicie, że ostatnie lata bardzo zmodyfikowały sposób świadczenia pracy przez pracowników. Standardem stała się praca w trybie hybrydowym, a w przypadku niektórych specjalistów całkowicie w trybie zdalnym. Szczególnie jest to zauważalne w przypadku specjalistów z zakresu (…), a więc w branżach m. in. w których działa Wnioskodawczyni. Od czasu pandemii SARS- CoV-2 oczekiwania pracowników co do możliwości pracy zdalnej choćby w kilkudniowym wymiarze w ciągu miesiąca stały się powszechne. Wnioskodawczyni chcąc przyciągnąć jak najlepszych specjalistów nie może ignorować ich oczekiwać. Musi być konkurencyjna wobec innych pracodawców. Dlatego nie może wymagać od swoich pracowników, aby świadczyli oni codziennie pracę w biurze, tym bardziej, że nie jest to niezbędne do prawidłowego wykonywania przez nich obowiązków. Praca wykonywana przez tych pracowników może zostać wykonana w sposób zdalny przy pomocy odpowiedniego sprzętu komputerowego oraz narzędzi informatycznych umożliwiających porozumiewanie się na odległość. W konsekwencji, do świadczenia przez Spółkę usług w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu nie jest konieczne, aby wszyscy jej pracownicy świadczyli prace jedynie w biurze Wnioskodawczyni.

Znowelizowane przepisy kodeksu pracy, tj. Rozdział IIC KP, regulują powyższą materię w sposób szczegółowy i wprowadzają zarówno uprawnienie pracodawcy do ustalenia pracy w modelu zdalnym bądź hybrydowym, jak i obowiązek wdrożenia i stosowania takich modeli w określonych przypadkach. Zatem możliwa jest sytuacja, że w myśl obowiązującego w Polsce prawa pracy, Wnioskodawczyni zobowiązana będzie umożliwić określonym pracownikom wykonywanie pracy zdalnej. Przyjęcie wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT zgodnie, z którą nie jest dopuszczalne zatrudnianie pracowników w trybie zdalnym do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, prowadziłoby do sytuacji, że podatnik korzystający z takiego zwolnienia stałby przed wyborem złamania prawa pracy bądź utraty zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych.

Kolejną okolicznością, której nie można w ocenie Spółki pominąć jest fakt, że Wnioskodawczyni nie umożliwiając swoim pracownikom świadczenie pracy zdalnej naraża się na ich utratę, a w konsekwencji niedopełnienie warunku wskazanego w decyzji o wsparciu o utrzymaniu przez okres 5 lat nowo utworzonych miejsc pracy.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w biurze zlokalizowanym pod adresem wskazanym w decyzji o wsparciu w zakresie wskazanym w decyzji. Pracownicy pracujący zdalnie i hybrydowo mają prawo przebywania na terenie biura, dostęp do pomieszczeń i urządzeń pracodawcy, a także obowiązek stawienia się w biurze na wezwanie. Biuro Spółki wraz z niezbędna infrastrukturą umożliwiającą świadczenie przez pracowników pracy zdalnej zlokalizowane jest pod adresem wskazanym decyzji. W biurze funkcjonuje recepcja, organizowane są spotkania wewnętrzne oraz szkolenia, a na mocy obowiązujących w Spółce regulacji, każdy pracownik ma dostęp do pomieszczeń biura oraz obowiązek stawić się w biurze wezwanie.

W ocenie Wnioskodawczyni, świadczenie przez pracowników zadań na rzecz Spółki w trybie zdalnym nie powinno mieć wpływu na zakres zwolnienia, tym bardziej, że charakter działalności Spółki (świadczenie usług), nie wymaga osobistej obecności pracowników, tak jak np. w przypadku zakładów produkcyjnych. W tym miejscu podkreślić należy, iż w przypadku zakładów produkcyjnych w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych powszechnie prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym przeniesienie pewnych czynności funkcjonalnie związanych z działalnością strefową poza SSE nie uniemożliwia korzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego dla dochodu z działalności strefowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Spółka chciałaby również odwołać się do interpretacji indywidualnych wydanych dotychczas przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w związku z możliwością zwolnienia dochodu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT z uwagi na pracę zdalną pracowników. W ocenie Wnioskodawczyni, interpretacje wydane w związku z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, mogą również stanowić punkt odniesienie do interpretacji prawa do zwalniania dochodu uzyskanego na podstawie decyzji o wsparciu a nie tylko zezwolenia w kontekście pracy zdalnej podmiotu korzystającego ze zwolnienia.

W interpretacji nr 0111-KDIB1-3.4010.46.2022.2.PC z 10 maja 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że dochód z działalności prowadzonej przez Spółkę, na podstawie Zezwoleń podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy o SSE również w przypadku świadczenia przez niektórych pracowników pracy w formie zdalnej.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji nr 0111-KDIB1- 3.4010.16.2022.1.PC z 11 kwietnia 2022 r., w której uznał, że zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, będzie podlegał dochód uzyskany z realizacji Działalności wskazanej w Decyzji w przypadku realizacji przez pracowników pracy w systemie zdalnym lub w systemie hybrydowym w okresie trwania stanu zagrożenia epidemicznego.

Również w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.908.2022.1.PC z 9 stycznia 2023 r. Organ uznał, że dochód z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie Zezwolenia oraz określonej w Decyzjach podlega w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT (dla Zezwolenia) oraz art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT (dla Decyzji) w przypadku świadczenia przez pracowników Wnioskodawcy pracy w systemie zdalnym lub w systemie hybrydowym.

Takie same stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0111-KDIB1-3.4010.726.2024.1.DW z 31 grudnia 2024 r.

Podsumowując dochód uzyskany z działalności określonej w decyzji o wsparciu będzie podlegał w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT w przypadku świadczenia przez pracowników Wnioskodawczyni pracy w systemie zdalnym i w systemie hybrydowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i wyłącznie w tych danych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.