0111-KDIB1-3.4010.434.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polską spółką akcyjną, której historia sięga (...), gdy funkcjonowała jako jednoosobowa działalność prowadzona przez (…).

Spółka zajmuje się projektowaniem i dostarczaniem rozwiązań informatycznych dedykowanych zwłaszcza sektorowi (…). Główny przedmiot działalności Spółki, zgodnie z odpisem z KRS, stanowi działalność związana z oprogramowaniem (kod PKD 62.01.Z).

Wnioskodawca buduje, wdraża i utrzymuje rozwiązania informatyczne, z których korzystają (…). Spółka dostarcza klientom wyspecjalizowane oprogramowanie oraz zapewnia opiekę merytoryczną i techniczną podczas etapu jego wdrożenia oraz dalszej eksploatacji. Początkowo, Spółka wytwarzała pojedyncze programy specjalistyczne, które z czasem przekształciły się w kompleksowe systemy klasy (...).

W oparciu o innowacyjne narzędzia informatyczne, Wnioskodawca może również zaoferować klientom usługi projektowania i monitorowania procesów biznesowych w (…). Ponadto, Spółka dostarcza swoim klientom systemy obejmujące rozwiązania o charakterze menedżerskim, zarządczym i prognostycznym, przeznaczone w szczególności dla kierownictwa zarządzającego (…).

Jednym z najważniejszych aspektów opisanej powyżej działalności jest stałe prowadzenie prac w zakresie tworzenia nowych rozwiązań, a także wprowadzanie ulepszeń do już istniejących systemów. Innowacyjność rozwiązań to jeden z kluczowych czynników, które pozwalają Spółce utrzymać konkurencyjną pozycję na krajowym rynku programistycznym.

Mając na względzie opisany powyżej charakter prowadzonej działalności, Spółka rozważa skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (dalej również jako: „IP Box”), o której mowa w art. 24d Ustawy o CIT, w zakresie wytwarzanych oraz rozwijanych systemów i oprogramowań komputerowych, innowacyjnych narzędzi oraz rozwiązań i funkcjonalności dedykowanych zarówno w odniesieniu do bieżących i przyszłych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, jak również do tych uzyskanych w poprzednich latach, od kiedy do porządku prawnego weszła preferencja IP Box, tj. od 1 stycznia 2019 r.

W ocenie Wnioskodawcy, wytwarzane oraz ulepszane przez niego ww. rozwiązania informatyczne mieszczą się w zakresie art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, stanowiąc autorskie prawa do programów komputerowych podlegające ochronie prawnej jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy w dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 24, ze późn.zm., dalej: „PAiPP”), które zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Spółka do końca 2015 r. nie prowadziła ewidencji pozwalającej na precyzyjne przyporządkowanie kosztów związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. W szczególności, brak jest danych umożliwiających przypisanie wydatków do poszczególnych etapów lub elementów powstałych rozwiązań technicznych lub programistycznych.

W związku z wejściem w życie od 1 stycznia 2016 r. do polskiego porządku prawnego ulgi badawczo- rozwojowej Spółka, chcąc skorzystać z tej preferencji podatkowej, zgodnie z wymogiem zawartym w art. 9 ust. 1b Ustawy o CIT rozpoczęła prowadzenie zestawienia kosztów, obejmującego okres od 1 stycznia 2016 roku. W konsekwencji, od tego momentu możliwe jest częściowe wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej, związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w ramach wzoru służącego do obliczenia wskaźnika Nexus z art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT. Są to przede wszystkim koszty obejmujące wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub osób współpracujących ze Spółką na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które zaangażowane były w prowadzone prace badawczo-rozwojowe. Nie jest to jednak pełna wartość kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, które Wnioskodawca ponosił w trakcie podejmowanych prac, a których nie zaewidencjonował w latach od 2016 r. do końca 2018 r. w związku z brakiem takiego obowiązku.

Dla celów preferencji IP Box, prowadzone projekty Spółki można podzielić na następujące grupy:

a) Projekty, w ramach których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były tylko do końca 2018 r.;

b) Projekty, w których prace badawczo-rozwojowe prowadzone były zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po tej dacie, przy czym częściowy wykaz związanych z nimi kosztów prowadzony jest dopiero od 2016 r. i może nie obejmować całego projektu;

c) Projekty, w stosunku do których prace badawczo-rozwojowe rozpoczęły się po 31 grudnia 2018 r.

Przedmiotem niniejszego wniosku są projekty oznaczone literą b). W stosunku do tych projektów, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do sposobu kalkulacji wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT.

Wnioskodawca 5 listopada 2025 r. wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Organ”) z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, uzupełnionym 11 grudnia 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie Organu z 8 grudnia 2025 r. We wniosku Spółka zwróciła się między innymi z pytaniem, czy przy obliczaniu wartości wskaźnika Nexus nie powinna uwzględniać kosztów wynikających z prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów ulgi B+R, jeżeli po 31 grudnia 2018 r. nadal ponosiła koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Jednocześnie, Spółka zwróciła się o wskazanie, jakie podejście powinna przyjąć przy rozliczaniu ulgi IP Box zarówno za rok 2019, jak i za rok 2020 oraz kolejne lata podatkowe.

Organ w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z (…)., znak: (…), potwierdził prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do kalkulacji dotyczącej roku 2019, stwierdzając, że przy obliczaniu wskaźnika Nexus za ten rok podatnik powinien uwzględnić wartość kosztów z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Jednocześnie Organ uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie z którym obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 i kolejne lata, należy kierować się regułami ogólnymi, przewidującymi zasadę kumulatywnej kalkulacji i tym samym zakwestionował pogląd, że obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty związane z kwalifikowanym IP i ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R.

W konsekwencji Spółka powzięła wątpliwości co do sposobu rozliczania ulgi IP Box w odniesieniu do roku 2020 oraz kolejnych lat podatkowych.

Pismem z 11 sierpnia 2026 r., w odpowiedzi na wezwanie wskazali Państwo, że przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest wykładnia przepisów regulujących metodykę obliczania wskaźnika nexus. Kwestia tego, czy Wnioskodawca prowadził działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o CIT, w ramach której wytworzone zostały programy komputerowe, nie była przedmiotem wątpliwości Spółki i nie została poddana pod ocenę Organu. Tym samym, przedstawione w otrzymanym wezwaniu pytania Organu i wyjaśnienia Spółki pozostają bez znaczenia dla udzielenia odpowiedzi na pytanie Wnioskodawcy, zamieszczone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Niemniej jednak, jeśli Organ uzależnia wydanie rozstrzygnięcia od udzielenia odpowiedzi na wezwanie, Spółka wskazuje, że wytworzone lub ulepszane programy komputerowe zostały wytworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, odrębną ewidencją rachunkową są obowiązani prowadzić podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazuje, że dotychczas nie podlegał opodatkowaniu podatkiem od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wobec czego nie miał obowiązku prowadzenia odrębnej ewidencji rachunkowej.

Spółka podkreśla, że przepisy ustawy o CIT nie narzucają obowiązku prowadzenia ewidencji na bieżąco. Stanowisko te znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok WSA we Wrocławiu z 26 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Wr 170/20, wyrok NSA z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II FSK 2594/20, wyrok WSA w Gliwicach z 30 lipca 2024 r. sygn. I SA/Gl 1290/23).

Niemniej jednak, Spółka wdrażając preferencję IB Box, zamierza prowadzić odpowiednią ewidencję, zgodnie z art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

Spółka zwraca uwagę na konieczność odróżnienia kosztów uwzględnianych w kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od kosztów, które są ujmowane w kalkulacji wskaźnika nexus. Pytania Wnioskodawcy zawarte w złożonym wniosku o interpretację indywidualną dotyczą przede wszystkim prawidłowej kalkulacji wskaźnika nexus.

Obliczając wskaźnik nexus należy wykazywać koszty wpisujące się w poszczególne rodzaje wskazane we wzorze na wskaźnik, które bezpośrednio są związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 24e ust. 4 i 5 ustawy o CIT). Co istotne, koszty te będą budować wskaźnik nexus kumulatywnie na przestrzeni lat.

Dla celów kalkulacji dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględniane powinny być koszty danego roku podatkowego, które w sposób bezpośredni lub pośredni wykazują związek z osiągnięciem przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W całości uwzględniane w kalkulacji mogą być tylko te koszty, które wykazują bezpośredni związek z tym przychodem.

Koszty, które nie wykazują w całości bezpośredniego związku z przychodem z kwalifikowanego IP, mogą być uwzględniane jedynie w odpowiedniej części, jako koszty pośrednio związane z osiąganymi przychodami.

W świetle powyższego, koszty, które podatnik zamierza w całości przypisać do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej muszą posiadać w całości bezpośredni (ścisły) związek z osiągnięciem przychodu (dochodu) z tego kwalifikowanego prawa własności.

Pytanie

Czy Wnioskodawca w przypadku projektów, przy których ponosił koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 i lata następne, obliczając wartość wskaźnika Nexus, powinien:

a. uwzględniać koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w sposób kumulatywny, obejmując wszystkie wydatki zaewidencjonowane od roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r., tj. za 2020 r. koszty z lat podatkowych 2019 i 2020, czy też

b. uwzględniać koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wyłącznie w odniesieniu do danego roku podatkowego, tj. za rok podatkowy 2020 brać pod uwagę jedynie wydatki zaewidencjonowane w tym okresie (tj. roku podatkowym 2020)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku projektów, przy których ponosił koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 oraz lata następne, przy obliczaniu wartości wskaźnika Nexus powinien przyjmować wartość kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w sposób kumulatywny, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Oznacza to, że za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty poniesione i ujęte w ewidencji w latach podatkowych 2019 i 2020.

Od 1 stycznia 2019 r. w art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT, wprowadzono preferencyjną stawkę podatkową dla dochodów uzyskanych przez podatnika z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wynoszącą 5% podstawy opodatkowania.

Artykuł 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, zawiera zamknięty katalog kwalifikowanych praw własności intelektualnej, obejmujący m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Jak wynika z powyższych przepisów, skorzystanie z preferencji IP Box wymaga spełnienia dwóch warunków:

• uzyskania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ramach jednego z ustawowych tytułów;

• przedmiot ochrony z ww. prawa własności intelektualnej powinien zostać wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

Zdaniem Wnioskodawcy, dochody, które uzyskuje z rozwiniętych systemów i programów komputerowych oraz nowych wytwarzanych i rozwijanych oprogramowań, stanowią dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W ocenie Spółki, prawa te mieszczą się w definicji autorskich praw do programu komputerowego z art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, podlegając ochronie jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 PAiPP. Wskazane kwalifikowane prawa własności intelektualnej są wytwarzane, rozwijane oraz ulepszane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, którą identyfikuje jako badawczo-rozwojową a następnie mogą być komercjalizowane przez udzielenie licencji lub sprzedaż.

Tym samym, zdaniem Spółki, w związku z tym, że uzyskuje dochody z rozwijanych i tworzonych przez nią rozwiązań informatycznych, które stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, jest uprawniona do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku od dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W celu kalkulacji wysokości podstawy opodatkowania konieczne jest ustalenie wartości kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

W artykule 24d ust. 4 Ustawy o CIT został przedstawiony sposób, w jaki należy ustalać wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, stanowiącego jednocześnie podstawę opodatkowania. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym należy pomnożyć przez wskaźnik Nexus obliczony według wzoru:

(a + b) * 1,3 / a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Poszczególne rodzaje kosztów zawarte w powyższym wzorze odzwierciedlającym wskaźnik Nexus, muszą zostać skalkulowane w oparciu o dane ustalone na podstawie prowadzonej ewidencji. Jak wynika z art. 24e ust. 1 lit. 3 Ustawy o CIT, podatnicy planujący skorzystać z preferencyjnego opodatkowania w ramach IP Box są zobowiązani do spełnienia określonych wymogów ewidencyjnych, w tym zobligowani są wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Zgodnie z przepisami przejściowymi dot. stosowania IP Box, tj. art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej, w przypadku podatników, którzy przed 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższy przepis należy interpretować w ten sposób, że jeżeli podatnik przed 1 stycznia 2019 r. ponosił koszty na kwalifikowane prawa własności intelektualnej, ale nie prowadził odpowiedniej ewidencji lub prowadził ją w sposób uniemożliwiający ustalenie tych kosztów, na potrzeby stosowania przepisów dotyczących IP Box, powinien przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Przenosząc powyższe przepisy na przedstawiony w niniejszym wniosku stan faktyczny, należy wskazać, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy, od samego początku związana jest z tworzeniem i rozwojem autorskich praw do programu komputerowego. Oprogramowania Spółki są przez nią stale rozwijane, to jest opracowywane i dodawane są nowe funkcjonalności oraz ulepszane są te już istniejące. Działalność Wnioskodawcy koncentruje się również na utrzymaniu i modyfikacji stworzonych funkcjonalności poprzez dokonywanie w nich zmian, poprawek oraz usprawnień. W ramach prowadzonej działalności Spółka tworzy, zmienia i dostosowuje oprogramowania, zgodnie z wymaganiami rynku i oczekiwaniami klientów. Ogół tych działań wiąże się ze stałym ponoszeniem kosztów prowadzonych prac.

Obowiązujące historycznie przepisy nie obligowały jednak przedsiębiorców do prowadzenia odrębnych ewidencji kosztów związanych z tego rodzaju działalnością. Do końca 2015 r. Wnioskodawca nie wyodrębniał kosztów związanych z wytworzeniem i rozwojem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Dopiero od 1 stycznia 2016 r., w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, Spółka rozpoczęła prowadzenie zestawienia kosztów. Niemniej jednak, zaewidencjonowaniu podlegała wyłącznie ta część wydatków ponoszonych na tworzenie i rozwój kwalifikowanych praw własności intelektualnej, która stanowiła koszty kwalifikowane Ulgi B+R.

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, spełnione są przesłanki z art. 24 ust. 1 Ustawy zmieniającej, tj.:

• Spółka przed 1 stycznia 2019 r. ponosiła koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej,

• Spółka na podstawie prowadzonej ewidencji może nie być w stanie ustalić wysokości wszystkich kosztów poniesionych w ramach tej działalności (częściowa ewidencja prowadzona jest dopiero od 2016 r.).

Ponadto, jak wskazał Organ w interpretacji z 13 stycznia 2026 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.625.2025.2.DK: „w związku faktem, iż Spółka ponosiła koszty zarówno przed 1 stycznia 2019 r., jak w roku podatkowym rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2018 r., jest uprawniona, dla celów stosowania art. 24d i 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przyjęcia wartości tych kosztów wyłącznie z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.”. Jednocześnie Organ wprost wskazał, że nieprawidłowe byłoby uwzględnianie przy kalkulacji wskaźnika Nexus za rok 2020 kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, ustalonych na podstawie prowadzonego od 2016 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R: „Natomiast nieprawidłowe jest Państwa stanowisko, że obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 i za kolejne lata, należy kierować się regułami ogólnymi, przewidującymi zasadę kumulatywnej kalkulacji i tym samym, że np. obliczając wskaźnik Nexus za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty związane z kwalifikowanym IP i ustalone na podstawie prowadzonego od 2016 r. do 31 grudnia 2019 r. zestawienia kosztów Ulgi B+R”.

Mając na uwadze przedstawione powyżej stanowisko Organu, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do kalkulacji wskaźnika Nexus za 2020 r. i lata następne należy stosować odpowiednio reguły ogólne, przewidujące zasadę kumulatywnej kalkulacji. Zasada ta powinna jednak odnosić się wyłącznie do kosztów zaewidencjonowanych po 31 grudnia 2018 r.

Za kumulatywnym sposobem kalkulacji kosztów związanych z kwalifikowanymi UP przemawia także treść pkt 121 Objaśnień, z których wynika, że „Wskaźnik nexus, służący do określenia tej części dochodu z kwalifikowanych IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP Box, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit nr 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Powyższy sposób interpretacji potwierdza również prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt: III SA/Wa 1123/21, podtrzymany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt: II FSK 431/22, w którym wskazano, że „We wzorze dotyczącym wskaźnika [Nexus] istotny jest więc związek wydatku z konkretnym projektem - konkretnym prawem własności intelektualnej, co do zasady bez względu na to, jak dawno wydatki te zostały poniesione (przy ograniczeniach wynikających z art. 24 ustawy zmieniającej). Umożliwienie uwzględnienia kosztów poniesionych w latach poprzednich jest adekwatne do faktu, że szereg projektów (działań badawczo-rozwojowych) dotyczących innowacji jest w toku, co oznacza, że część kosztów z nimi związanych została już poniesiona przed wprowadzeniem analizowanej preferencji” oraz że „Celem umożliwienia przez ustawodawcę uwzględnienia tychże kosztów przy obliczaniu wskaźnika jest jego urealnienie, tj. uwzględnienie przy jego obliczaniu kosztów rzeczywiście poniesionych w celu wytworzenia danego IP”.

Wreszcie, za kumulatywnym podejściem, uprawniającym do uwzględniania kosztów poniesionych i zaewidencjonowanych w roku podatkowym 2019 i 2020 w odniesieniu do roku 2020 przemawiają także interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego, tj.:

•   Interpretacja indywidualna z 12 lutego 2021 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.508.2020.2.MF, w której Organ potwierdził, że „stanowisko Wnioskodawcy dot. pytania Nr 10 z którego wynika, iż na potrzeby obliczania wskaźnika, o którym mowa w art. 24d ust. 4 Ustawy o CIT (tzw. wskaźnik nexus) powinno się uwzględnić koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, poniesione w roku podatkowym 2019, w przypadku korzystania z reżimu opodatkowania wskazanego w art. 24d ust. 1 Ustawy o CIT. (tzw. reżim IP Box), począwszy od roku podatkowego 2020, również w przypadku, gdy koszty te zostały zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych w roku podatkowym 2019, należy uznać za prawidłowe”.

•   Interpretacja indywidualna z 4 marca 2020 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.498.2019.1.JS, w której w analogicznym stanie faktycznym Organ wskazał, że „należy stwierdzić, że dla obliczenia wskaźnika nexus w 2020 r., o którym mowa w art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p., Spółka prawidłowo przyjmuje, że wskaźnik będzie należało obliczyć przy uwzględnieniu:

-    w pkt a algorytmu: kosztów pracy pracowników i zleceniobiorców (w ramach prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez Spółkę) związanych z danym Projektem (kwalifikowanym prawem własności intelektualnej), w kwocie brutto (z uwzględnieniem kosztów ZUS także tej części finansowanej przez pracodawcę), poniesionych tylko w roku 2019 i 2020, co oznacza, że Spółka nie jest zobowiązania do uwzględniania kosztów wstecznie od 1 stycznia 2013 r., ale kumulatywnie począwszy za rok od 1 stycznia 2019 r.,

-    w pkt b wartości nabytych przez Spółkę od osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z danym Projektem (kwalifikowanym prawem własności intelektualnej) poniesionych w roku 2019 i 2020, tj. Spółka nie jest zobowiązania do uwzględniania kosztów wstecznie od 1 stycznia 2013 r., ale kumulatywnie począwszy od 1 stycznia 2019 r.

Powyższa metodologia - tj. nieuwzględnienie kosztów wstecznie od 1 stycznia 2013 r., ale kumulatywnie - znajdzie również zastosowanie przy obliczania wskaźnika nexus za kolejne lata w przypadku uzyskiwania dochodów z kwalifikowanego IP”.

Tym samym, mając na względzie przywołane Objaśnienia, orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje wydane przez Organ, z których wynika kumulatywny sposób kalkulacji kosztów kwalifikowanych przy obliczaniu wskaźnika Nexus, Wnioskodawca w odniesieniu do roku 2020 oraz lat następnych powinien narastająco uwzględniać koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Oznacza to, że za rok 2020 Spółka powinna uwzględnić koszty kwalifikowane poniesione w latach podatkowych 2019 i 2020, zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w lit. A pytania Wnioskodawcy.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku projektów, przy których ponosił koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 oraz lata następne, przy obliczaniu wartości wskaźnika Nexus powinien przyjmować wartość kosztów w sposób kumulatywny, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zaznaczyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia dotycząca obliczenia wskaźnika Nexus w przypadku projektów, przy których ponosili Państwo koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 i lata następne.

W konsekwencji, jako element stanu faktycznego uznałem, że wytwarzane oraz ulepszane przez Państwa rozwiązania informatyczne, o których mowa we wniosku, mieszczą się w zakresie art. 24d ust. 2 pkt 8 Ustawy o CIT, stanowiąc autorskie prawa do programów komputerowych podlegające ochronie prawnej jako programy komputerowe na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy w dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 24 ze zm.), które zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 24d ust. 2 updop,

kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1. patent,

2. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),

8. autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop,

podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego przepisu:

wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)*1,3/(a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:

do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop, zostały określone w art. 24e updop.

W myśl art. 24e ust. 1 updop:

podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:

w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

-  wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

-  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

-  dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193):

1. W przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. ponosili koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, a którzy na podstawie prowadzonej ewidencji nie mogą ustalić wysokości kosztów poniesionych w ramach tej działalności, na potrzeby stosowania art. 30ca i art. 30cb ustawy zmienianej w art. 1 oraz art. 24d i art. 24e ustawy zmienianej w art. 2 mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po dniu 31 grudnia 2018 r.

2. Jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. podatnicy, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po dniu 31 grudnia 2012 r.

Powyższe regulacje pozwalają podatnikom, którzy wytworzyli, rozwinęli lub ulepszyli kwalifikowane prawa IP przed 1 stycznia 2019 r. i nie mogą ustalić (na podstawie wówczas prowadzonej ewidencji) kosztów poniesionych na te kwalifikowane prawa IP w ramach działalności badawczo-rozwojowej, na potrzeby stosowania przepisów dotyczących IP Box mogą przyjąć ich wartość z roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Jeżeli w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2018 r. podatnicy nie ponoszą kosztów związanych z kwalifikowanymi IP, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, mogą uwzględnić ich wartość poniesioną w latach poprzednich, nie wcześniej jednak niż po 31 grudnia 2012 r.

Jak wynika z pkt 122 Objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r., do wyliczenia wskaźnika nexus mogą być użyte w niektórych przypadkach także koszty poniesione w przeszłości (tj. po dniu 31 grudnia 2012 r., zgodnie z przepisami przejściowymi). Wynika to z treści przepisu art. 24 ustawy wprowadzającej: dla zastosowania przepisów dotyczących IP Box można uwzględniać koszty poniesione wyłącznie po dniu 31 grudnia 2012 r. Dlatego warto przeprowadzić kompleksową analizę w celu prawidłowej identyfikacji elementów składowych tej proporcji już na początku stosowania preferencji IP Box. Z uwagi na kumulatywny sposób liczenia proporcji wpływa ona bezpośrednio na zakres dostępnej preferencji podatkowej w pierwszym roku jej stosowania i w latach następnych.

Należy wskazać, że przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą jednak zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.

Przepisy o IP BOX nie zawierają ograniczenia czasowego dla możliwości uwzględnienia przez podatnika przy obliczaniu wskaźnika nexus kosztów działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku podatników, w stosunku do których nie znajdą zastosowania przepisy przejściowe. Jednakże należy podkreślić, że podatnik, by móc skorzystać z ulgi IP Box jest zobowiązany spełnić warunek prowadzenia szczegółowej ewidencji wynikający z art. 24e, o którym mowa powyżej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku projektów, przy których ponosili Państwo koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 i lata następne, obliczając wartość wskaźnika Nexus, powinni Państwo:

a. uwzględniać koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w sposób kumulatywny, obejmując wszystkie wydatki zaewidencjonowane od roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r., tj. za 2020 r. koszty z lat podatkowych 2019 i 2020, czy też

b. uwzględniać koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wyłącznie w odniesieniu do danego roku podatkowego, tj. za rok podatkowy 2020 brać pod uwagę jedynie wydatki zaewidencjonowane w tym okresie (tj. roku podatkowym 2020).

Jak już wyżej wskazano. przepisy intertemporalne dotyczące preferencji IP Box nie znajdą zastosowania w przypadku, gdy podatnik ponosił i ponosi nadal koszty działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i może na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej je wyodrębnić i ustalić ich wysokość dla celów obliczenia wskaźnika nexus. Wówczas podatnik przyjmuje ich wartość wynikającą z prowadzonej przez niego ewidencji.

Zgadzam się z Państwem, że w przypadku projektów, przy których ponosili Państwo koszty zarówno przed 31 grudnia 2018 r., jak i po 31 grudnia 2018 r., w ramach rozliczania ulgi IP Box za rok 2020 oraz lata następne, przy obliczaniu wartości wskaźnika Nexus powinni Państwo przyjmować wartość kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w sposób kumulatywny, uwzględniając wszystkie wydatki zaewidencjonowane od roku podatkowego rozpoczętego po 31 grudnia 2018 r.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5, koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast pkt 121 ww. objaśnień, wyjaśnia, że wskaźnik nexus służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5).

Reasumując, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytania. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.