0111-KDIB1-3.4010.424.2026.1.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką akcyjną, będącą polskim rezydentem podatkowym, tj. podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu przepisów Ustawy o CIT.

Spółka specjalizuje się w (…) na podstawie opatentowanej wiedzy technicznej i prac badawczo-rozwojowych, a także na projektowaniu (…), w tym ich wytwarzaniu.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w trzech lokalizacjach: w X – gdzie znajduje się siedziba Spółki, w Y oraz w Z (gmina (…)).

W ramach działalności gospodarczej realizowanej w Y oraz Z, Wnioskodawca realizuje nowe inwestycje, na rzecz których wydane zostały trzy decyzje o wsparciu (dalej łącznie: „decyzje o wsparciu” lub „DoW”):

-     decyzja o wsparciu nr (…) z (…) 2022 r. (dalej: „DoW Y 1”); oraz decyzja o wsparciu nr (…) z (…) 2024 r. (dalej: „DoW Y 2”), wydane przez zarządzającego (…) Specjalną Strefą Ekonomiczną, dotyczące nowych inwestycji realizowanych w Y,

-      decyzja o wsparciu nr (…) z (…) 2024 r., wydana przez zarządzającego (…) Specjalną Strefą Ekonomiczną, dotycząca nowej inwestycji realizowanej w Z (dalej: „DoW Z”).

W konsekwencji, w zakresie objętym wskazanymi wyżej decyzjami o wsparciu, Wnioskodawca prowadzi/będzie prowadził działalność gospodarczą objętą zwolnieniem podatkowym.

Działalność prowadzona w X nie jest natomiast objęta analogicznym zwolnieniem podatkowym.

Spółka informuje przy tym, że nie posiada zezwoleń na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, wydanych na podstawie ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podatkowego, z tytułu realizowanych inwestycji, w oparciu o DoW.

DoW Y 1 oraz DoW Y 2 zostały udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej, w zakresie wyrobów wytwarzanych oraz usług świadczonych na terenie wskazanym w tej decyzji, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU):

(…)

DoW 2 Y obejmuje również działalność gospodarczą prowadzoną na terenie decyzji w zakresie poniższych kodów PKWiU:

(…)

Nowe inwestycje, objęte tymi decyzjami o wsparciu, polegały na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu Spółki w Y poprzez rozbudowę i doposażenie parku maszynowego oraz infrastruktury towarzyszącej.

Na podstawie:

• DoW Y 1 Spółka była zobowiązana do poniesienia po dniu wydania decyzji, na terenie realizacji inwestycji w Y, kosztów kwalifikowanych inwestycji, o łącznej wartości co najmniej (…) zł, w terminie do 31 maja 2024 r. oraz zakończyć realizację inwestycji w tym samym terminie – aktualnie Spółka jest w trakcie okresu utrzymania inwestycji objętej DoW Y 1;

• DoW Y 2 Spółka jest zobowiązana do poniesienia po dniu wydania decyzji, na terenie realizacji inwestycji w Y, kosztów kwalifikowanych inwestycji, o łącznej wartości co najmniej (…) zł, w terminie do 31 grudnia 2026 r. oraz zakończyć realizację inwestycji w tym samym terminie.

Maksymalna wysokość pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, do jakiej Spółka nabyła prawo wynosi:

• (…)zł – na podstawie DoW Y 1

• (…) zł - na podstawie DoW Y 2.

DoW Z została udzielona na prowadzenie działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie wyrobów wytwarzanych lub usług świadczonych na terenie wskazanym w decyzji, określonych w następujących pozycjach PKWiU:

(…)

Nowa inwestycja w Z polega na nabyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa zlokalizowanej w tej miejscowości oraz na dostosowaniu i rozwinięciu posiadanego majątku w celu prowadzenia działalności produkcyjnej i usługowej w zakresie (…) oraz działalności powiązanej z procesami projektowymi, badawczymi i serwisowymi.

Na podstawie DoW Z, Spółka jest zobowiązana do poniesienia po dniu wydania decyzji, na terenie realizacji inwestycji w Z, kosztów kwalifikowanych inwestycji, o łącznej wartości co najmniej (…) zł, w terminie do dnia 30 września 2026 r., przy czym termin zakończenia realizacji nowej inwestycji został określony na 30 września 2026 r.

Maksymalna wysokość pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, do jakiej Spółka nabyła prawo na podstawie DoW Z, wynosi (…) zł.

Mając na uwadze kwestię prawidłowego ewidencjonowania dochodów zwolnionych i opodatkowanych, osiąganych na podstawie prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej oraz wysokości udzielonej Spółce pomocy publicznej, Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie do prawidłowego sposobu prowadzenia ewidencji podatkowej.

Pytania

1.   Czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie wydanych na rzecz Spółki decyzji o wsparciu, Spółka może (będzie mogła) prowadzić jedną wspólną ewidencję podatkową dla działalności podlegającej takiemu zwolnieniu, prowadzonej na podstawie posiadanych w danym okresie decyzji o wsparciu?

2.  Czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać łączny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez Spółkę decyzji o wsparciu, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z tej decyzji nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnieniem podatkowym, przysługująca Spółce pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie wydanych na rzecz Spółki decyzji o wsparciu, Spółka może (będzie mogła) prowadzić jedną wspólną ewidencję podatkową dla działalności podlegającej takiemu zwolnieniu, prowadzonej na podstawie posiadanych w danym okresie decyzji o wsparciu.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać łączny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez Spółkę decyzji o wsparciu, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z tej decyzji nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnieniem podatkowym, przysługująca Spółce pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania

UZASADNIENIE – uwagi ogólne

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego.

Przy czym, stosownie do treści art. 13 ust. 6 ustawy o WNI, w przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu.

W myśl natomiast art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody podatników z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji, określonej w decyzji o wsparciu i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji.

Art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT precyzuje przy tym, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

W tym kontekście, art. 17 ust. 6a tej ustawy precyzuje, że w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

Mając na uwadze powyższe przepisy, w opinii Wnioskodawcy, ustawodawca wskazuje na:

• konieczność wydzielenia ewidencyjnego działalności opodatkowanej od działalności zwolnionej, na podstawie decyzji o wsparciu,

• konieczność rozliczania pomocy zgodnie z kolejnością wydawania decyzji o wsparciu

- nie wskazując wprost, w jaki sposób podatnik powinien prowadzić ewidencję działalności zwolnionej z opodatkowania w przypadku posiadania więcej niż jednej decyzji o wsparciu.

W szczególności, obowiązujące przepisy, nie wprowadzają obowiązku przypisywania dochodu zwolnionego i kosztów kwalifikowanych do poszczególnych decyzji o wsparciu, ani obowiązku prowadzenia odrębnych ewidencji dochodu dla każdej decyzji.

UZASADNIENIE w zakresie Pytania 1

W ocenie Wnioskodawcy, powołane przepisy Ustawy o WNI, w tym szczególności art. 13 ust. 6, wskazują metodę rozliczania wykorzystania pomocy publicznej w przypadku posiadania kilku decyzji o wsparciu - zgodnie z kolejnością ich wydania - natomiast nie wprowadzają obowiązku przypisywania dochodu zwolnionego i kosztów kwalifikowanych do poszczególnych decyzji o wsparciu, ani obowiązku prowadzenia odrębnych ewidencji dochodu dla każdej decyzji.

Powyższe przepisy formułują jedynie nakaz wydzielenia organizacyjnego działalności zwolnionej i opodatkowanej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rozliczenie pomocy publicznej powinno nastąpić zgodnie z kolejnością przyznanych decyzji o wsparciu, na co wprost wskazuje art. 13 ust. 6 Ustawy o WNI. Aby umożliwić takie rozliczenie, podatnik powinien być uprawniony do prowadzenia jednej łącznej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu na podstawie wszystkich decyzji o wsparciu, tak by móc na tej podstawie chronologicznie rozliczać pomoc publiczną.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że zaprezentowany powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: „Objaśnienia”), zgodnie z którymi:

„Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI w przypadku, gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Zasadę tę stosuje się również, gdy przedsiębiorca korzysta z pomocy publicznej zarówno na podstawie decyzji o wsparciu, jak i na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: „ustawa o SSE”), na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Rozliczenie pomocy publicznej następuje w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach zezwolenia (decyzji) wydanego najwcześniej, a gdy limit wynikający z tego zezwolenia (decyzji) jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych zezwoleń (decyzji), w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania (str. 20-21 Objaśnień).”

W Objaśnieniach wskazano również, że jeżeli podatnik uzyska kilka decyzji o wsparciu, przychody wynikające z realizacji nowych inwestycji podlegają sumowaniu i nie muszą być wydzielane na poszczególne nowe inwestycje, a rozliczenie dochodu zwolnionego może następować w oparciu o jedną łączną ewidencję, o ile zapewnione jest odrębne ujęcie działalności zwolnionej i opodatkowanej.

Wnioskodawca podkreśla, że przywołane Objaśnienia, orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje indywidualne potwierdzają możliwość wspólnego rozliczania efektów kilku decyzji o wsparciu, w tym także w sytuacji, gdy decyzje te dotyczą różnych zakładów i lokalizacji, co jest analogiczne do sytuacji inwestycji Spółki w Y i w Z.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje fragment wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2024 r., sygn. II FSK 1119/21, zgodnie z którym:

„Przepisy te nakazują przedsiębiorcy prowadzenie ksiąg podatkowych, nie wymagają jednak, aby prowadzone one były odrębnie dla działalności prowadzonej na podstawie każdego zezwolenia i każdej decyzji o wsparciu. Nie wynika z nich także zakaz prowadzenia jednej ewidencji dla działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia i na podstawie decyzji o wsparciu”.

Podobnie wypowiedział się z 17 lipca 2024 r., sygn. II FSK 404/24, zgodnie z którym:

„Nie ma normatywnego zakazu prowadzenia wspólnej ewidencji w odniesieniu do przychodów i kosztów z działalności objętej zezwoleniami strefowymi i decyzją (decyzjami) o wsparciu, ani zakazu wykorzystywania limitu pomocy zgodnie z kolejnością wydawanych zezwoleń i decyzji o wsparciu. Obowiązujące przepisy nie nakładają obowiązku wyodrębnienia w odniesieniu do działalności zwolnionej na podstawie posiadanych zezwoleń i z tytułu decyzji o wsparciu”.

We wskazanym wyroku (tj. wyroku z 17 lipca 2024 r.) NSA zaznaczył przy tym, że wspólna ewidencja na potrzeby kilku decyzji o wsparciu oraz zezwoleń jest możliwa pomimo odmiennych zasad obliczania limitu pomocy publicznej, ze względu na możliwość prawidłowej kalkulacji dochodu podlegającego zwolnieniu.

W konsekwencji, również w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, korzystanie ze zwolnienia podatkowego, na podstawie decyzji o wsparciu, dla inwestycji zlokalizowanych w różnych miejscach, nie stanowi przeszkody dla prowadzenia jednej, łącznej ewidencji na potrzeby rozliczenia tego zwolnienia podatkowego.

Przedstawiony wyżej pogląd znajduje również poparcie w aktualnej linii interpretacyjnej, w tym np. w interpretacji indywidualnej z 2 stycznia 2026 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.748.2025.1.PC, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika w zakresie możliwości prowadzenia jednej wspólnej ewidencji dla działalności zwolnionej prowadzonej w ramach kilku decyzji o wsparciu oraz rozliczania pomocy publicznej w kolejności wynikającej z dat wydania poszczególnych decyzji. W interpretacji tej zaakceptowano podejście polegające na kumulacji przychodów i kosztów oraz ustalaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania łącznie dla wszystkich decyzji o wsparciu:

„Zatem, jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, podatnik prowadzący działalność na podstawie kilku decyzji o wsparciu może prowadzić jedną, wspólną ewidencję dochodów uzyskiwanych na podstawie tych decyzji na potrzeby rozliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania. Przepisy wskazują, aby na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg możliwe było ustalenie odrębnego wyniku podatkowego dla działalności gospodarczej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania oraz dla działalności, z której dochód podlega opodatkowaniu.”

Ponadto, korzystną dla podatników wykładnię przepisów co do możliwości wspólnego rozliczania zarówno decyzji o wsparciu, jak i zezwoleń, potwierdzają m.in. następujące interpretacje indywidualne:

-    z 17 listopada 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.664.2025.1.DW, w której Dyrektor KIS wskazał, że „sytuacja, w której z obowiązujących przepisów prawa, stosując reguły wykładni literalnej nie można wywieść obowiązku odrębnego ustalania dochodu zwolnionego w podziale na posiadane przez podatnika decyzje o wsparciu musi prowadzić do wniosku, że takiego obowiązku nie ma.”

-    z 13 marca 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.117.2025.1.DW, w której Dyrektor KIS, potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „brak jest jakichkolwiek uregulowań prawnych, które bezpośrednio nakładałyby na przedsiębiorców obowiązek wydzielania organizacyjnego działalności prowadzonej na podstawie różnych decyzji o wsparciu, jak również samego wyodrębniania wyniku podatkowego, który został osiągnięty w ramach poszczególnych projektów inwestycyjnych.”

-    12 marca 2025 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.769.2024.1.SJ, w której Dyrektor KIS, potwierdził, że dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej określonej w kilku decyzjach o wsparciu, można prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego, prowadzonej na podstawie posiadanych w danym okresie decyzji o wsparciu.

Jak już wskazano w uzasadnieniu, Wnioskodawca, na moment składania niniejszego wniosku, posiada trzy decyzje o wsparciu, tj. dwie decyzje o wsparciu dla inwestycji realizowanej w Y (DoW Y 1 oraz DoW Y 2) oraz decyzję o wsparciu dla inwestycji realizowanej w Z (DoW Z), przy czym w obu przypadkach pomoc publiczna przyznawana jest na realizację nowych inwestycji na terenie województwa (…), jako pomoc regionalna w oparciu o te same zasady przewidziane w Ustawie o WNI i przepisach wykonawczych.

Zgodnie z tymi regulacjami, kluczowe znaczenie dla sposobu rozliczania pomocy ma konstrukcja przepisów art. 13 ust. 6-7 Ustawy o WNI, przewidujących chronologiczne rozliczanie pomocy publicznej z kilku decyzji o wsparciu, a nie to, czy decyzje dotyczą jednego, czy kilku zakładów ani ewentualne różnice w poziomie intensywności pomocy. Kwestia chronologicznego rozliczania pomocy została podkreślona m.in. w stanie faktycznym pozytywnej interpretacji z 2 stycznia 2026 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.748.2025.1.PC.

Dodatkowo, Spółka zwraca uwagę, że przedstawione przez nią stanowisko, zgodnie z którym możliwe jest łączne rozliczanie wyniku podatkowego z kilku decyzji o wsparciu (w tym DoW Y 1, DoW Y 2 i DoW Z) oraz prowadzenie jednej ewidencji dla działalności zwolnionej, prezentowane jest również w piśmiennictwie, tj. zgodnie z treścią komentarza do art. 17 ustawy o p.d.o.p. (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2025, art. 17.):

„W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu. Z prowadzonej wydzielonej ewidencji powinno wynikać, które przychody korzystają ze zwolnienia. W przypadku korzystania jednocześnie ze zwolnienia z działalności w specjalnej strefie ekonomicznej i ze zwolnienia z decyzji o wsparciu inwestycji podatnik może w jednej wydzielonej ewidencji rozliczać oba zwolnienia. (…) Ewidencję dotyczącą działalności prowadzonej w ramach zezwolenia lub na podstawie decyzji o wsparciu podatnik jest obowiązany prowadzić, aby możliwe było ustalenie zakresu i prawidłowości wykorzystania pomocy publicznej. Przepisy nie wymagają, aby ewidencje prowadzone były odrębnie dla działalności prowadzonej na podstawie każdego zezwolenia i każdej decyzji o wsparciu. Nie wynika z nich także zakaz prowadzenia jednej ewidencji dla działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia i na podstawie decyzji o wsparciu.”

Podobne stanowisko, które Wnioskodawca traktuje jako argument wspierający prezentowaną interpretację dopuszczającą wspólne rozliczanie pomocy z kilku decyzji o wsparciu (takich jak DoW Y i DoW Z), zostało wyrażone w artykule autorstwa M. Sienkiewicza i M. Zwolenika (M. Sienkiewicz, M. Zwolenik, Polska Strefa Inwestycji. Czy zwolnieniu z opodatkowania powinien podlegać jedynie dochód generowany z nowej inwestycji? Przegląd Podatkowy 2020, nr 2. s. 19-25):

„(…) sposób dokonania rozliczeń został wskazany w treści art. 13 ust. 6 u.w.n.i., zgodnie z którym w przypadku, gdy przedsiębiorca uzyskał kilka DoW, uzyskana w ich ramach pomoc jest rozliczana chronologicznie (analogiczne założenia zostały wskazane w art. 13 ust. 7 u.w.n.i., który odnosi się do rozliczania pomocy na podstawie zarówno zezwolenia, jak i DoW).

Powyższe wprowadza możliwość prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności podlegającej zwolnieniu z kilku inwestycji realizowanych na podstawie różnych decyzji o wsparciu, z wykorzystaniem w pierwszej kolejności limitu pomocy publicznej w ramach wcześniej wydanej DoW, a po jego wyczerpaniu - limitu dostępnego w ramach następnej chronologicznie DoW.”

Wnioskodawca ponadto zwraca uwagę na fakt, że wejście w życie Ustawy o WNI zmieniło zasady przyznawania pomocy regionalnej. Jak wynika z uzasadnienia do projektu tej ustawy (Druk Sejmu VIII Kadencji nr 2307, https://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/druk.xsp?nr=2307, dostęp: 8 czerwca 2026 r., dalej: "Uzasadnienie"), wprowadzono nowy mechanizm udzielania przedsiębiorcom wsparcia w podejmowaniu nowych inwestycji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, całkowicie odchodząc od ograniczeń terytorialnych dotyczących możliwości uzyskania wsparcia w formie zwolnienia od podatku dochodowego. Jak wskazano w uzasadnieniu:

„W przeciwieństwie do rozwiązań przewidzianych w ustawie o SSE ograniczonych do inwestycji realizowanych w konkretnych lokalizacjach, o wsparcie przewidziane w ustawie będą mogli ubiegać się przedsiębiorcy z terenu całego kraju, niezależnie od miejsca prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 1 projektowanej ustawy przewidziane w niej narzędzie wsparcia będzie miało zastosowanie do nowych inwestycji realizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z zachowaniem warunku przeznaczenia terenów. Przedmiotowe rozwiązanie likwiduje długotrwałą i obciążającą przedsiębiorcę i administrację publiczną procedurę zmiany granic SSE oraz ograniczenie obszarów, na których można było uzyskać wsparcie (s. 6 Uzasadnienia).”

W związku z powyższym, wykładnia celowościowa przepisów wskazuje, że wprowadzenie wsparcia w formie decyzji o wsparciu miało na celu m.in. likwidację barier terytorialnych, które związane były ze wsparciem w drodze zezwoleń SSE, oraz usprawnienie procesu korzystania przez inwestorów ze zwolnienia podatkowego, niezależnie od lokalizacji prowadzonych inwestycji. W konsekwencji, mając na uwadze:

• możliwość prawidłowego wydzielenia dochodu korzystającego ze wsparcia w drodze decyzji o wsparciu,

• braku przepisów wskazujących na konieczność prowadzenia oddzielnych ewidencji dla poszczególnych decyzji o wsparciu

- wykładnia celowościowa potwierdza, opisane wyżej, rezultaty wykładni językowej, wskazujące na brak konieczności prowadzenia takich oddzielnych ewidencji.

Należy podkreślić, że również w toku prac legislacyjnych nad projektem Ustawy o WNI, wskazano następujące powody za nadaniem ww. przepisom powyższego brzmienia (przedstawiony poniżej cytat pochodzi z wypowiedzi Pana Tadeusza Kościńskiego - podsekretarza stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii, zaprezentowanej w ramach uzasadnienia poprawki wprowadzającej poniższy zapis do projektu ustawy, na posiedzeniu Komisji Gospodarki i Rozwoju z dnia 8 maja 2018 r., https://orka.sejm.gov.pl/Zapisy8.nsf/wgskrnr/GOR-109, dostęp: 8 czerwca 2026 r.):

„Wprowadzane zmiany w zakresie rozliczania przyznanej pomocy publicznej wychodzą naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców i członków podkomisji. W ich wyniku zmiany do projektu ustawy o wspieraniu nowych inwestycji przewiduję: a) uchylenie obowiązku rozdzielania dochodów na poszczególne zezwolenia/decyzje o wsparciu, w przypadku gdy podatnik posiada więcej niż jedno zezwolenie/decyzje o wsparciu (brak obowiązku prowadzeni (prowadzenia - przyp. Spółki) odrębnej ewidencji dla każdego zezwolenia/decyzji o wsparciu) (...)

Zaproponowana poprawka pozwoli na zachowanie przejrzystości i funkcjonalności systemu, który nie obciąża w nieuzasadniony sposób procesów rozliczeniowych przedsiębiorców.

(...)

Rozliczanie pomocy będzie następowało zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu/zezwolenia.”

Podobne stanowisko wyraził też legislator Jarosław Lichocki, na które Wnioskodawca powołuje się jako na argument wspierający możliwość łącznego rozliczania pomocy z kilku decyzji o wsparciu:

„Jeśli chodzi o poprawki do art. 13, to kolejna kwestia dotyczy ust. 7. Proponujemy, aby ust. 7, tj. „w przypadku, gdy przedsiębiorca korzysta z pomocy w oparciu o decyzje o wsparciu”, mówił: „w przypadku, gdy przedsiębiorca korzysta z pomocy publicznej na podstawie decyzji o wsparciu oraz na podstawie zezwolenia”. Pragniemy wskazać, że sytuacja, w której przedsiębiorca będzie korzystał z pomocy na podstawie dwóch zezwoleń zostanie określona w tych poprawkach w ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych i ten przepis w tym zakresie niejako duplikowania zezwoleń jest zbędny. Siódemka będzie dotyczyła tylko sytuacji, w której przedsiębiorca korzysta z zezwolenia/decyzji i z zezwolenia lub też przedsiębiorca korzysta z pomocy wynikającej z decyzji i zezwolenia, jednej bądź wielu i wówczas będziemy stosowali przepisy art. 6 oraz określony przepis ustawy o strefach ekonomicznych.”

Podczas prac legislacyjnych nad projektem ustawy poseł Andrzej Gawron wskazywał na cel wprowadzenia poprawki do art. 13 ust. 6-8 ustawy o WNI, jakim jest uproszczenie rozliczania pomocy publicznej, co Wnioskodawca postrzega jako bezpośredni argument za możliwością wspólnego rozliczania pomocy z kilku decyzji o wsparciu, takich jak DoW Y i DoW Z:

„Poprawka dotyczy art. 13 ust. 6-8, art. 18 ust. 3-4, art. 35 pkt 1, art. 37 pkt 3, art. 38 i art. 44. Jest to poprawka systemowa, ponieważ wprowadza zmiany możliwe do wprowadzenia w zakresie przepisów wymienionych artykułów.

Pan minister już mówił o tym, że poprawka wprowadza zmiany w zakresie rozliczania przyznanej pomocy publicznej. Wychodzi naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców i członków podkomisji. Podczas prac podkomisji odbyła się na ten temat dyskusja. Poprawka dotyczy głównie przedsiębiorców, którzy mają kilka zezwoleń/decyzji. Poprawka upraszcza im rozliczanie pomocy publicznej. Następuje uchylenie obowiązku rozdzielania dochodów na poszczególne zezwolenia/decyzje o wsparciu, w przypadku gdy podatnik posiada więcej niż jedno zezwolenie.”

Poprawka co do artykułu 13 ust. 6-8 ustawy o WNI, została przyjęta. Jak już wskazywano, podczas prac komisji legislacyjnej wielokrotnie podkreślano, że celem zmian w zakresie rozliczania przyznanej pomocy publicznej jest uproszczenie rozliczania pomocy publicznej oraz wyjście naprzeciw oczekiwaniom przedsiębiorców, co - zdaniem Wnioskodawcy - przemawia za możliwością prowadzenia jednej wspólnej ewidencji dla działalności zwolnionej realizowanej na podstawie kilku decyzji o wsparciu.

Wykładnia wyżej wskazanych przepisów, wraz z systemową wykładnią uwzględniającą pozostałe relewantne przepisy, przy uwzględnieniu Objaśnień, piśmiennictwa oraz przebiegu prac legislacyjnych, prowadzi więc - w ocenie Wnioskodawcy - do wniosku, że prawidłowym jest łączne rozliczanie wyniku z całości działalności zwolnionej prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych decyzji o wsparciu (w tym DoW Y 1, DoW Y 2 i DoW Z) i wykorzystywanie limitu pomocy publicznej (zwolnienia podatkowego) zgodnie z kolejnością wydawania decyzji o wsparciu oraz zezwoleń.

Podsumowując, na bazie obowiązujących przepisów, stosując wskazane powyżej zasady ich wykładni, zdaniem Wnioskodawcy, dla celów określenia dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej w ramach wszystkich posiadanych przez Spółkę decyzji o wsparciu, w szczególności DoW Y 1, DoW Y2 i DoW Z, Spółka jest (będzie) uprawniona do prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności podlegającej zwolnieniu (wspólnej dla wszystkich DoW), z której dochód zwolniony będzie następnie rozliczany z limitami pomocy publicznej w kolejności wynikającej z dat wydania poszczególnych decyzji.

UZASADNIENIE w zakresie Pytania 2

Na wstępie Wnioskodawca wskazuje, że argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawcy do Pytania 1, dotycząca możliwości prowadzenia jednej wspólnej ewidencji dla działalności zwolnionej na podstawie wszystkich decyzji o wsparciu (w szczególności DoW Y 1, DoW Y 2 i DoW Z) oraz chronologicznego rozliczania pomocy publicznej, znajduje również zastosowanie do niniejszego uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy w ramach Pytania 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać łączny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez Spółkę decyzji o wsparciu, w szczególności DoW Y 1, DoW Y 2 i DoW Z, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej (tj. DoW Y 1), a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niej wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnej decyzji o wsparciu - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania (DoW Y).

Zgodnie bowiem z cytowanym wyżej, art. 13 ust. 6 Ustawy o WNI: w przypadku, gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu.

Konsekwentnie, w ocenie Spółki, prezentowane przez nią stanowisko w zakresie Pytania 2 wynika m.in. wprost z treści ww. art. 13 ust. 6 Ustawy o WNI. Konieczność odrębnego rozliczania wyniku podatkowego dla każdej decyzji o wsparciu osobno powodowałaby brak sensu istnienia niniejszych przepisów, ze względu na fakt, że rozliczanie pomocy publicznej następowałoby osobno dla każdej decyzji o wsparciu, a zatem brak byłby możliwości rozliczania tejże pomocy chronologicznie.

Przepisy te niosą za sobą relewantną treść tylko w sytuacji, gdy prawidłowym podejściem wynikającym z pozostałych przepisów jest wspólne rozliczanie pomocy publicznej z kilku decyzji o wsparciu (w przypadku Spółki – na moment składania wniosku - z DoW Z, DoW Y 1 oraz DoW Y 2) i wtedy, zgodnie z dyspozycją niniejszych przepisów, rozliczanie tej całości pomocy publicznej, w formie niezapłaconego podatku, zgodnie z kolejnością wydawania decyzji o wsparciu, tj. wykorzystywanie najpierw limitu chronologicznie pierwszej decyzji o wsparciu, a następnie chronologicznie następnej decyzji o wsparciu. Zatem, zgodnie z zasadą racjonalnego prawodawcy, wedle której prawodawca nie uchwala regulacji prawnych nienoszących za sobą żadnej treści normatywnej, należy uznać, że treść ww. przepisów również wskazuje na poprawność podejścia zakładającego wspólne rozliczanie wyniku podatkowego i łącznego dochodu z działalności prowadzonej w ramach wszystkich decyzji o wsparciu.

Wnioskodawca, podobnie jak w przypadku uzasadnienia w zakresie Pytania 1, zwraca uwagę, że zaprezentowany powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień, które Wnioskodawca traktuje jako istotne wsparcie swojej interpretacji:

„Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI w przypadku, gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Zasadę tę stosuje się również, gdy przedsiębiorca korzysta z pomocy publicznej zarówno na podstawie decyzji o wsparciu, jak i na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: „ustawa o SSE”), na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Rozliczenie pomocy publicznej następuję w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach zezwolenia (decyzji) wydanego najwcześniej, a gdy limit wynikający z tego zezwolenia (decyzji) jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych zezwoleń (decyzji), w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania (str. 20-21 Objaśnień).”

Ponadto, z perspektywy Wnioskodawcy należy zwrócić uwagę na najnowszą praktykę interpretacyjną w odniesieniu do możliwości wspólnego rozliczania zarówno zezwoleń, jak i decyzji o wsparciu, m.in. w poniżej wskazanych interpretacjach indywidualnych, których fragmenty zostały przytoczone w uzasadnieniu do Pytania 1 Wnioskodawcy, a które Wnioskodawca przywołuje jako argumenty wspierające również stanowisko w zakresie Pytania 2:

-    z 2 stycznia 2026 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.748.2025.1.PC, w której Dyrektor KIS wskazał, że: „jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, podatnik prowadzący działalność na podstawie kilku decyzji o wsparciu może prowadzić jedną, wspólną ewidencję dochodów uzyskiwanych na podstawie tych decyzji na potrzeby rozliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania. Przepisy wskazują, aby na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg możliwe było ustalenie odrębnego wyniku podatkowego dla działalności gospodarczej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania oraz dla działalności, z której dochód podlega opodatkowaniu. W konsekwencji, rozliczenie pomocy publicznej „następuje” zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Rozliczenie pomocy publicznej winno nastąpić w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a gdy limit wynikający z tej decyzji o wsparciu jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania”.

-    z 17 listopada 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.664.2025.1.DW, w której Dyrektor KIS potwierdził stanowisko wnioskodawcy, wskazującego, że jest on: „uprawniony do prowadzenia jednej wspólnej ewidencji rachunkowej i podatkowej dla działalności podlegającej zwolnieniu z CIT na podstawie posiadanych decyzji o wsparciu oraz ewentualnych kolejnych decyzji, a rozliczenie pomocy publicznej powinno następować zgodnie z kolejnością wydania tych decyzji, tj. w pierwszej kolejności wykorzystywany winien być limit pomocy publicznej wynikający z decyzji wydanej najwcześniej, a po jego wyczerpaniu - limit z kolejnych decyzji.”

-    z 13 marca 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.117.2025.1.DW, w której Dyrektor KIS potwierdził stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym powinien on: „przyjąć metodykę, w której dokonuje łącznego kalkulowania wyniku z dochodu zwolnionego Spółki, a następnie (w odniesieniu do pytania 2) rozliczałby ten wynik chronologicznie tj. wpierw na podstawie limitu przysługującego Spółce na podstawie DoW 1 a następnie po jego wyczerpaniu (nie dłużej jednak niż do dnia ważności DoW 1) w ramach DoW 2 oraz DoW 3 (również w okresie przed terminem zakończenia drugiej i trzeciej inwestycji, będących podstawą do wydania DoW 2 oraz DoW 3).”

-    z 12 marca 2025 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.769.2024.1.SJ, w której Dyrektor KIS, odnosząc się do stanowiska wnioskodawcy wskazał, że: „zgodzić się należy z Pana stanowiskiem, że: (1) dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej określonej w DoW nr 1 oraz w DoW nr 2, może Pan prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, prowadzonej na podstawie posiadanych w danym okresie decyzji o wsparciu, (2) zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych powinien podlegać dochód z działalności gospodarczej określonej w DoW nr 1 oraz w DoW nr 2, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, tj. DoW nr 1 posiadanej przez Pana, a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niej wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z DoW nr 2 chronologicznie - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.”

Powyższe znajduje - zdaniem Wnioskodawcy - również potwierdzenie w piśmiennictwie przywołanym przez Spółkę w części dotyczącej uzasadnienia do Pytania 1, które Wnioskodawca traktuje jako dodatkowe wsparcie dla stanowiska, zgodnie z którym łączny dochód z działalności prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych decyzji o wsparciu (w szczególności DoW Y 1, DoW Y 2 i DoW Z) powinien korzystać ze zwolnienia w granicach limitów pomocy publicznej rozliczanych chronologicznie zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI.

Zdaniem Spółki, ww. przepisy wskazują wprost, że w sytuacji Spółki rozliczenie pomocy publicznej, w tym jej zdyskontowanej wartości, następuje zgodnie z kolejnością wydania poszczególnych decyzji o wsparciu.

Mając na względzie powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że - w odniesieniu do uzyskanego przez nią wsparcia na podstawie kilku decyzji o wsparciu, w szczególności DoW Z, DoW Y 1 oraz DoW Y 2 - zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie tych decyzji, rozliczany chronologicznie.

Oznacza to, że w pierwszej kolejności wykorzystany zostanie limit dostępnej pomocy publicznej (w odpowiednio zdyskontowanej wartości) w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a dopiero po jego wyczerpaniu - limity dostępne w ramach kolejnych decyzji o wsparciu. W konsekwencji, całość dochodu zwolnionego z działalności prowadzonej na podstawie decyzji o wsparciu, w granicach przysługujących Spółce limitów pomocy publicznej, powinna być - w ocenie Wnioskodawcy - rozliczana z uwzględnieniem chronologii wydawania decyzji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21 , art. 22 i art. 24b , przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c , art. 11i , art. 24a , art. 24b , art. 24ca, art. 24d i art. 24f , jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 , prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21 , jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:

podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m .

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT:

wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2025 r. poz. 469 ), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Stosownie do art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:

zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Analiza powyższych przepisów wskazuje zatem na to, że na podatnikach prowadzących działalność na podstawie decyzji o wsparciu spoczywa obowiązek prowadzenia ewidencji zapewniającej wyłącznie określenie kwoty dochodu zwolnionego z podatku dochodowego oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. Ustawodawca nie wymaga natomiast prowadzenia odrębnych ewidencji dla działalności gospodarczej prowadzonej w oparciu o więcej niż jedną decyzję o wsparciu.

Zgodnie z art. 17 ust. 6a ustawy o CIT:

w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

Stosownie do art. 17 ust. 6aa ustawy o CIT:

przepis ust. 6a stosuje się odpowiednio do ustalania wielkości zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku, gdy na terenie określonym w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu jest prowadzona działalność gospodarcza określona w tym zezwoleniu lub działalność gospodarcza, w ramach której jest realizowana nowa inwestycja, oraz inna działalność tego podatnika.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o WNI:

wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 4 ustawy o WNI:

zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3 .

Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji, zwaną dalej „decyzją o wsparciu” (art. 13 ust. 1 ustawy o WNI).

Zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o WNI:

w przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu.

Stosownie do art. 13 ust. 8 ustawy o WNI:

rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.

Przedmiotem decyzji o wsparciu, w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI, jest nowa inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.

Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.

Jak wskazano w objaśnieniach podatkowych z dnia 6 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI, w przedsiębiorstwach korzystających ze zwolnienia podatkowego z tytułu realizacji nowej inwestycji na podstawie decyzji o wsparciu nie wystarczy standardowa ewidencja kosztów z rozróżnieniem kosztów w rozumieniu prawa bilansowego i kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT (str. 47 objaśnień).

Niezbędna jest dodatkowa ewidencja/konta, czyli tzw. wydzielenie rachunkowe:

-    kosztów bezpośrednio związanych z przychodami na terenie określonym w decyzji o wsparciu i poza nią,

-    w zakresie realizacji nowej inwestycji - kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z działalności objętej zwolnieniem oraz kosztów pozostałej działalności, jeżeli taka występuje,

-     pozostałych (innych niż bezpośrednie) kosztów uzyskania przychodów, umożliwiająca ich przyporządkowanie do przychodów z działalności zwolnionej i do przychodów z działalności opodatkowanej.

Podatnik uzyskujący dochody z działalności gospodarczej, w ramach której realizowana jest nowa inwestycja, określona w decyzji o wsparciu, powinien poprzez odpowiednie zmiany w przyjętych zasadach (polityce) rachunkowości dokonać wyodrębnienia w ewidencji księgowej operacji gospodarczych dotyczących tej działalności. Dokonane zmiany powinny umożliwić uzyskanie informacji, które są wymagane w zakresie rozliczania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu. Zapewnienie ww. wyodrębnionej ewidencji oznacza co najmniej wyodrębnienie operacji gospodarczych w księgach rachunkowych, przykładowo na kontach ksiąg pomocniczych (str. 50 objaśnień).

Jednocześnie z ww. objaśnień wynika, że gdy przedsiębiorca osiąga dochody z nowych inwestycji na podstawie co najmniej dwóch decyzji o wsparciu istnieje możliwość kumulacji przychodów oraz kosztów, a także wyliczania dochodu podlegającego zwolnieniu (str. 40 pkt 63 objaśnień). Zgodnie z objaśnieniami (strona 34 pkt 44), jeżeli podatnik uzyska kilka decyzji o wsparciu przychody wynikające z realizacji nowych inwestycji podlegają sumowaniu (nie muszą być wydzielane na poszczególne nowe inwestycje).

Analiza przedstawionego zagadnienia prowadzi zatem do wniosku, że ewidencja powinna być prowadzona w sposób pozwalający na określenie dochodu zwolnionego z opodatkowania oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W przypadku posiadania więcej niż jednej decyzji o wsparciu może być prowadzona jedna wspólna ewidencja rachunkowa dla działalności podlegającej zwolnieniu oraz odrębna ewidencja dla działalności podlegającej opodatkowaniu.

Zatem, jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, podatnik prowadzący działalność na podstawie kilku decyzji o wsparciu może prowadzić jedną, wspólną ewidencję dochodów uzyskiwanych na podstawie tych decyzji na potrzeby rozliczenia dochodu zwolnionego z opodatkowania. Przepisy wskazują, aby na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg możliwe było ustalenie odrębnego wyniku podatkowego dla działalności gospodarczej, z której dochód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania oraz dla działalności, z której dochód podlega opodatkowaniu.

W konsekwencji, rozliczenie pomocy publicznej „następuje” zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Rozliczenie pomocy publicznej winno nastąpić w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a gdy limit wynikający z tej decyzji o wsparciu jest niewystarczający, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

-    dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie wydanych na rzecz Spółki decyzji o wsparciu, Spółka może (będzie mogła) prowadzić jedną wspólną ewidencję podatkową dla działalności podlegającej takiemu zwolnieniu, prowadzonej na podstawie posiadanych w danym okresie decyzji o wsparciu,

-    zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać łączny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie wszystkich posiadanych przez Spółkę decyzji o wsparciu, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu wydanej najwcześniej, a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z tej decyzji nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnieniem podatkowym, przysługująca Spółce pomoc publiczna powinna być rozliczana z dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji o wsparciu, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania,

należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych orzeczeń sądów administracyjnych należy wskazać, że są to rozstrzygnięcia wydane w konkretnych sprawach, osadzone w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnosi, w związku z tym, nie ma waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.