0111-KDIB1-3.4010.404.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności X

Podstawowym przedmiotem aktywności „X Spółka Komandytowa” (dalej: „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (…) jest (…). (…).

W związku z powyższym, X jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej X prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze X oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu Badań i Rozwoju, (…), oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

·      Działalność filarowa;

·      Działalność Audytowa;

·      Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześciu głównych filarach:

1.  Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska

2.  Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej

3.  Filar niezawodności maszyn

4.  Filar jakości i kontroli procesu

5.  Filar rozwoju pracowników

6.  Filar obsługi klienta i serwisu

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie na podstawie zidentyfikowanych słabych stron ora zagrożeń prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta)/i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. Spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: (…). Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. (…).

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

•      Obserwacja stanowiska pracy

•      Burza mózgów

•      Pomiary czasu cyklu poszczególnych operacji

•      Prace analityczne: Procentowa analiza odpadowości, analiza czasu przezbrojeń, analiza VSM, analiza FMEA.

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych, przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

Projekt (…) - Optymalizacja stanowiska (…)

Cel projektu

Celem projektu była optymalizacja stanowiska pracy poprzez dostosowanie procesu pakowania do nowych standardów pakowania wynikających ze zmiany układu produktów (…). Modernizacja obejmowała optymalizację ergonomii, eliminację wąskiego gardła oraz zwiększenie wydajności, zapewniając zgodność procesu z nowymi wymaganiami klienta.

Tło projektu

Dotychczasowy proces pakowania na linii (…) opierał się na (…). Ta zmiana wpłynęła na organizację pracy stanowiska pakowania, powodując powstanie wąskiego gardła, które znacząco ograniczało przepustowość procesu.

Nowy sposób pakowania okazał się mniej ergonomiczny, wymagał od operatorów większego wysiłku fizycznego, a dodatkowe manipulacje zwiększały ryzyko błędów oraz uszkodzeń produktów. Praca w niewłaściwych warunkach prowadziła także do zwiększonego ryzyka kontuzji, co miało negatywny wpływ na efektywność całego procesu. Ograniczenia w układzie stanowiska nie pozwalały na płynne przenoszenie zapakowanych paczek do dalszego etapu transportu, co dodatkowo wydłużało czas operacji i wpływało na stabilność opakowań zbiorczych.

Twórczość – opracowanie ulepszonego procesu pakowania

W ramach projektu opracowano i wdrożono zoptymalizowany proces pakowania, dostosowany do nowych standardów pakowania oraz wymagań ergonomicznych. Kluczowym celem było dostosowanie stanowiska pracy do zmienionego układu pakowania (…), eliminacja wąskiego gardła oraz poprawa ergonomii i bezpieczeństwa pracy operatorów.

(…)

Nowy układ wymagał testowania różnych wariantów wysokości operacyjnych, a dla zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa wdrożono (…). Na skutek zmiany układu stanowiska poprawiono ergonomię pracy, zwiększono płynność procesu i wyeliminowano ryzyko błędów wynikających z nieoptymalnej wysokości pakowania.

Harmonogram prac:

1. Analiza procesu i stworzenie stanowiska testowego.

2. Wycięcie testowych opakowań i przeprowadzenie prób pakowania.

3. Testowanie różnych wariantów wysokości operacyjnych i ergonomii pracy.

4. Optymalizacja układu stanowiska – (…).

5. (…).

6. Finalne dostosowanie standardu pracy operatorów oraz pełne wdrożenie procesu.

Nowatorskość

Wdrożono nowy układ (…). (…).

Wiedza

1. Optymalna wysokość (…).

2. Optymalny układ stanowiska (…).

Ponadto, w piśmie uzupełniającym udzielili Państwo następujących odpowiedzi:

1. Jaką konkretnie istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w ramach opisanych prac?

Wnioskodawca wykorzystał posiadaną wiedzę o dotychczasowym układzie stanowiska pakowania na linii (…). Wykorzystano również wiedzę o zmianie wymagań (…). Wiedza ta nie pozwalała jednak samodzielnie określić, jak dostosować stanowisko do nowego układu pionowego, skoro (…).

2. Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza, która nie była dostępna przed jego realizacją. Nowa wiedza obejmuje ustalenie (…) pozwalającej na zachowanie ergonomii i bezpieczeństwa pracy przy nowym, zwiększonym wymiarze produktów, a także wiedzę o skuteczności zastosowania (…). Nowa wiedza dotyczy dziedziny ergonomii przemysłowej i inżynierii procesów produkcyjnych, w szczególności projektowania stanowisk pakowania dostosowanych do zmiennych wymiarów produktu.

3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce gospodarczej zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność tego konkretnego projektu, co pozwala uznać go za nowatorski?

W ramach projektu zastosowano następujące rozwiązania, niewystępujące wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy:

(a)    (…);

(b)    (…).

Unikatowość i innowacyjność projektu polega na tym, że (…). Projekt różni się w znacznym stopniu od rozwiązań dotychczas funkcjonujących u Wnioskodawcy, ponieważ żadne inne stanowisko pakowania u Wnioskodawcy nie stosowało (…).

4. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

Osiągnięto dostosowanie procesu pakowania do nowego układu produktów, eliminację wąskiego gardła oraz poprawę ergonomii i bezpieczeństwa pracy operatorów. (…). Cel osiągnięto przy wykorzystaniu własnego zespołu technicznego Wnioskodawcy, który zbudował stanowisko testowe, wyciął testowe opakowania i przeprowadził próby pakowania, a także zasobów rzeczowych w postaci (…).

5. Czy opisany we wniosku projekt (Projekt (…)) był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle i był nastawiony na stworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym? W czym przejawia się twórczy charakter tego projektu?

Tak. Twórczy charakter projektu przejawia się w opracowaniu nowego, pośredniego układu (…), niewystępującego wcześniej u Wnioskodawcy, oraz w zaprojektowaniu i wdrożeniu (…), powstałych w wyniku testowania różnych wariantów wysokości operacyjnych.

6. Czy efekty pracy Spółki w zakresie Projektu (…), których Spółka była/jest „twórcą”:

a) były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu/procesu?

b) nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

c) nie były/nie są jedynie „techniczną”, a były/są „twórczą” realizacją szczegółowego projektu?

a)    Tak. Efektem prac jest nowy, zoptymalizowany proces pakowania (…).

b)    Tak. (…) nie była znana z góry i została wyznaczona w drodze testowania różnych wariantów wysokości operacyjnych.

c)    Tak. Prace obejmowały stworzenie stanowiska testowego, wycięcie testowych opakowań, przeprowadzenie prób pakowania i wdrożenie zabezpieczeń, co wymagało twórczego opracowania nowego układu procesu, a nie jedynie technicznego dostosowania istniejącego stanowiska.

7. Czy wszystkie prace, które Państwo uważają za badawczo-rozwojowe w odniesieniu do powstałych lub zamierzonych efektów:

a) są innowacyjne i odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej?

b) prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia)?

c) oparte były każdorazowo na jakichś nowych oryginalnych koncepcjach i hipotezach?

d) ukierunkowane były również na jakieś nowe odkrycia (działalność nowatorska)?

a)    Tak. (…).

b)    Tak. Wdrożony układ zapewnia powtarzalny, bezpieczny i ergonomiczny proces pakowania niezależnie od operatora.

c)    Tak. (…).

d)    Tak. (…).

8. Czy działalność opisana we wniosku jest podejmowana w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?

Tak. Działalność była podejmowana w sposób uporządkowany, według systemu zakładającego iteracyjne testowanie wariantów rozwiązania na dedykowanym stanowisku testowym przed wdrożeniem finalnej wersji na linii docelowej. Projekt został ujęty w harmonogramie prac obejmującym sześć następujących po sobie etapów, z określeniem kolejności decyzyjnej (wybór wariantu wysokości operacyjnej dopiero po zakończeniu testów):

(1)  analiza procesu i stworzenie stanowiska testowego,

(2)  wycięcie testowych opakowań i przeprowadzenie prób pakowania,

(3)  testowanie różnych wariantów wysokości operacyjnych i ergonomii pracy,

(4)  optymalizacja układu stanowiska i wdrożenie (…),

(5)  integracja z systemem (…),

(6)  finalne dostosowanie standardu pracy i pełne wdrożenie.

Cel projektu - dostosowanie stanowiska pakowania do nowego układu produktów przy zachowaniu ergonomii i bezpieczeństwa - został zweryfikowany dopiero po pełnym wdrożeniu i integracji z systemem (…).

9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie mają charakteru rutynowego ani okresowego. Nie są rutynowe, ponieważ zmiana wymiaru produktów wymusiła opracowanie zasadniczo nowego układu wysokości operacyjnych stanowiska, który nie mógł zostać wypracowany bez testowania kilku wariantów wysokości pośredniej, co wykracza poza rutynowe dostosowanie istniejącego stanowiska według znanej procedury. Nie są również okresowe, ponieważ wdrożenie nowego układu pakowania było działaniem jednorazowym, zakończonym pełnym wdrożeniem na linii, a nie cyklicznie powtarzaną zmianą ustawień stanowiska.

Pytania

1.  Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2.  A jeżeli tak to, czy stanowią one prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 w zakresie projektów rozwojowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone przez X prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, obejmującą prace rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 28 tej ustawy. Prace mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny i metodyczny, a ich celem jest praktyczne wykorzystanie i zwiększenie zasobów wiedzy w zakresie inżynierii procesu produkcyjnego. Żadna z realizowanych przez Wnioskodawcę czynności nie stanowi rutynowej ani okresowej zmiany istniejącego procesu – każdorazowo wymagają one podjęcia przez wyznaczony zespół niestandardowych działań analitycznych oraz opracowania i przetestowania nowych rozwiązań technicznych.

W konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi B+R, o której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, w zakresie kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją opisanych projektów rozwojowych.

Kwalifikacja prowadzonych prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech przesłanek: twórczości, systematyczności oraz ukierunkowania na zwiększenie zasobów wiedzy lub ich nowe zastosowanie. Poniżej Wnioskodawca wykazuje, że wszystkie trzy przesłanki są spełnione w odniesieniu do opisanych w stanie faktycznym prac.

Prace prowadzone przez Wnioskodawcę spełniają wszystkie trzy przesłanki kwalifikujące je jako działalność B+R:

• Systematyczność;

• Zwiększenie zasobów wiedzy;

• Twórczość.

Twórczość

Twórczy charakter prac przejawia się w tym, że żadne z opracowanych rozwiązań nie miało odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy ani nie wynikało z prostego przeniesienia gotowych schematów technologicznych. Każdy projekt wymagał samodzielnego zdefiniowania problemu, przeprowadzenia analizy oraz opracowania i weryfikacji hipotez rozwiązań. W przypadku Projektu (...) zmiana wymagania klienta – (…). Efekt prac jest uzewnętrzniony, indywidualny (wynikł ze specyficznych uwarunkowań linii (…)) i oryginalny – wnosi obiektywnie nową wartość do organizacji procesu produkcyjnego Wnioskodawcy.

Prace prowadzone przez Wnioskodawcę spełniają przesłankę twórczości. Efekty projektów są wynikiem intelektualnego wysiłku pracowników – analiz przeprowadzanych przez interdyscyplinarne zespoły zadaniowe, które samodzielnie identyfikują problemy, opracowują hipotezy i testują rozwiązania. Rezultaty są każdorazowo dokumentowane i wyodrębnione, a ich charakter jest niepowtarzalny – wynika ze specyfiki maszyn, linii produkcyjnych i wymagań konkretnego klienta. Nie są to rozwiązania gotowe, przeniesione z zewnątrz, lecz koncepcje wypracowane wewnątrz organizacji w odpowiedzi na konkretne wyzwania technologiczne i procesowe.

• Celem prowadzonych prac jest rozszerzenie porfotlio produktowego, zwiększenie zdolności produkcyjnych, zwiększenie efektywności kosztowej oraz optymalizacja procesów wewnętrznych.

• Efekty prac są oraz będą wynikiem intelektualnego wysiłku pracowników Wnioskodawcy.

• Rezultat prowadzonych prac jest odpowiednio ustalony. Rezultat prac projektowych zostanie odpowiednio wyodrębniony i udokumentowany.

• Rezultat prac ma charakter indywidualny i oryginalny. Rezultaty prowadzonych prac w sposób obiektywny wnoszą nową wartość do działalności Spółki.

Systematyczność.

Prace rozwojowe Wnioskodawcy są prowadzone w ramach utrwalonej struktury organizacyjnej opartej na metodologii KAIZEN. Działalność jest realizowana przez stałe zespoły zadaniowe z wyznaczonymi Liderami Filarów, według z góry określonych harmonogramów i procedur – od identyfikacji problemu i analizy SWOT, przez analizę ryzyka, po definiowanie mierzalnych celów, realizację i dokumentację wyników. Projekty są inicjowane źródłowo – z działalności filarowej, audytów lub zgłoszeń zewnętrznych – i realizowane według jednolitej metodyki. Projekt (...) ilustruje ten model: powstał w odpowiedzi na sygnał zewnętrzny (zmianę wymogu klienta), przeszedł przez etapy analizy, testowania i wdrożenia, zakończony dokumentacją projektową i standaryzacją nowego procesu.

Systematyczny charakter prac Wnioskodawcy wynika zatem nie tylko z prowadzenia poszczególnych projektów według przyjętych planów, ale także z instytucjonalnego osadzenia tej działalności w strukturze całej organizacji. Wyznaczone role, cykliczne spotkania filarowe oraz ciągły monitoring wskaźników jakościowych i wydajnościowych sprawiają, że działalność B+R ma charakter trwały i powtarzalny – nie jest wypadkową doraźnego zapotrzebowania, lecz wbudowanym elementem modelu operacyjnego X.

Zwiększenia zasobów wiedzy.

Realizowane projekty prowadzą do wytworzenia i udokumentowania nowej wiedzy, która jest następnie wykorzystywana w działalności produkcyjnej. W przypadku Projektu (...) efektem prac jest skodyfikowana wiedza (…). Wiedza ta nie była dostępna przed rozpoczęciem projektu i nie wynikła z prostego zastosowania istniejących instrukcji – powstała w wyniku iteracyjnego procesu testowania i optymalizacji. Zakres wiedzy uzyskanej w ramach projektów obejmuje obszary takie jak inżynieria procesu, parametryzacja operacji pakowania oraz ergonomia stanowisk pracy.

Prowadzone projekty rozwojowe, wymagają rozwiązania przez Wnioskodawcy szeregu problemów technologicznych, technicznych czy procesowych. Indywidualny charakter tych problemów powoduje, że ich rozwiązanie wymaga zwiększenia wiedzy w obszarach takich jak: inżyniera procesu, produktu czy parametryzacja.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop,

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

·      w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

·      w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu sprawy wynika, że celem realizowanego przez Państwa Projektu (…) była optymalizacja stanowiska pracy poprzez dostosowanie procesu pakowania do nowych standardów pakowania wynikających ze zmiany układu produktów (…). Modernizacja obejmowała optymalizację ergonomii, eliminację wąskiego gardła oraz zwiększenie wydajności, zapewniając zgodność procesu z nowymi wymaganiami klienta. W ramach realizowanego projektu wykorzystali Państwo istniejącą wiedzę natomiast, w wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza, która nie była dostępna przed jego realizacją. Nowa wiedza dotyczy dziedziny ergonomii przemysłowej i inżynierii procesów produkcyjnych, w szczególności projektowania stanowisk pakowania dostosowanych do zmiennych wymiarów produktu. Ponadto, z wniosku wynika, że działalność jest podejmowana w sposób uporządkowany, według systemu zakładającego iteracyjne testowanie wariantów rozwiązania na dedykowanym stanowisku testowym przed wdrożeniem finalnej wersji na linii docelowej.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgadzam się z Państwem, że opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Również, zgadzam się z Państwem, że projekty rozwojowe stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a tym samym, Państwa Spółka ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.