0111-KDIB1-3.4010.351.2026.2.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 23 lipca 2026 r. (data wpływu 29 lipca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis działalności (…)

Podstawowym przedmiotem aktywności „(…)” (dalej: „(…)” lub „Wnioskodawca”) jest działalność produkcyjna w zakresie produktów (…). Tzw. core business (…) i opiera się na produkcji i sprzedaży hurtowej (…) oraz innych artykułów (…). Głównym odbiorcą produktów (…) jest (…), na rzecz której sprzedawane są m.in.: (…).

Charakterystyczną cechą produkcji artykułów (…) jest konieczność zachowania wyjątkowego poziomu staranności w procesie wytwórczym. Wysoka dbałość jest kluczowym czynnikiem decydującym o sukcesie w przetargach. Taki standard został narzucony przez klientów, którzy wykazują niski poziom tolerancji na wady produkcyjne (np. klient nie zdecyduje się na zakup (…) na (…), która ma nawet minimalne niedoskonałości w (…)).

W związku z powyższym, (…) jest zobowiązana do ciągłego opracowywania nowych procesów wewnętrznych oraz technologii produkcyjnych. Stały rozwój w tych obszarach jest niezbędny dla utrzymania wysokiego standardu jakości i sprostania oczekiwaniom coraz bardziej wymagających klientów.

Oprócz działalności produkcyjnej i handlowej (…) prowadzi także działalność rozwojową. Działalność rozwojowa w strukturze (…) oparta jest o metodologię KAIZEN. Metodologia KAIZEN, jest strategicznym podejściem do ciągłego doskonalenia procesów i praktyk organizacyjnych. Opierając się na zasadzie stałego ulepszania, KAIZEN skupia się na zaangażowaniu wszystkich pracowników na różnych szczeblach organizacji. Dąży do eliminacji marnotrawstwa, promując efektywność i poprawę jakości. Metodologia KAIZEN stanowi integralną część kultury firmy, umożliwiając adaptację do zmian rynkowych i utrzymanie konkurencyjnej przewagi.

Prace rozwojowe są prowadzone przede wszystkim w ramach Działu Badań i Rozwoju, (…), oraz Inżynierii Procesowej i Produktu. Wsparciem służy również Dział Kontroli Jakości.

Działalność rozwojowa jest inicjowana z trzech źródeł:

- Działalność filarowa;

- Działalność Audytowa;

- Zgłoszenia zewnętrzne.

Działalność filarowa.

Każdy z filarów ma wyznaczonego Lidera oraz przypisany do niego interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Spotkania filarowe odbywają się systematycznie, według wyznaczonego harmonogramu i/lub zgodnie z zapotrzebowaniem na realizację projektów doskonalących i organizowane są przez liderów filarów. Pracę odbywają się w sześciu głównych filarach:

1. Filar Bezpieczeństwa i ochrony środowiska;

2. Filar Wydajności i inżynierii przemysłowej;

3. Filar niezawodności maszyn;

4. Filar jakości i kontroli procesu;

5. Filar rozwoju pracowników;

6. Filar obsługi klienta i serwisu.

Podstawą działania struktury filarowej jest opracowanie analizy SWOT. Następnie, na podstawie zidentyfikowanych słabych stron oraz zagrożeń, prowadzona jest analiza ryzyka, a jeśli zidentyfikowane ryzyko jest dla przedsiębiorstwa nieakceptowalne, lider filaru zobowiązany jest do uruchomienia projektów mających na celu eliminację powstałego ryzyka. Każdy z kluczowych obszarów jest również opisany wskaźnikami wewnętrznymi (wymagania klienta)/i lub zewnętrznymi, które są śledzone cyklicznie (w zależności od dostępności danych od klienta), a przypadku wskaźników wewnętrznych ewaluacja rezultatów odbywa się w cyklu miesięcznym. Spadek, któregoś ze wskaźników poniżej wyznaczonego celu jest sygnałem dla Lidera Filaru do uruchomienia projektu doskonalącego oraz podjęcia akcji mającej na celu eliminację powstałych zakłóceń.

Audyty

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie prowadzonych audytów. Tą grupę działań można podzielić na dwa źródła, zewnętrzne oraz wewnętrzne. Przedsiębiorstwo prowadzi 4 typy audytów: Systemu IWAY, Systemu ISO, Audyty 5S oraz systemu GO/NOGO. Audyty zewnętrzne są prowadzone przez klienta i mają na celu zbadanie potencjału rozwojowego przedsiębiorstwa z wyznaczeniem poszczególnych celów dla znalezionych problemów produkcyjnych/jakościowych/ logistycznych czy z zagadnień z zakresu ergonomii pracy.

Projekty mogą być również inicjowane na podstawie zgłoszeń od poszczególnych właścicieli obszarów i/lub pracowników poszczególnych działów.

Po zdefiniowaniu problemu, który pochodzi z w/w źródeł powoływany jest interdyscyplinarny zespół zadaniowy. Zespół musi składać się ze specjalistów pochodzących z różnych działów. Dobrą praktyką jest też aby w zespole była jedna osoba nie związana z problemem ponieważ wnosi ona inne spojrzenie do analizy przedstawionego w grupie problemu. Następnie, definiowany jest cel do osiągnięcia, który musi być celem mierzalnym, wyrażonym wskaźnikowo: np. wzrost wydajności o 15%. Opracowanie technologii (…). Przy czym dla zagadnień miękkich dopuszczalne jest zdefiniowanie celu w postaci: np. Poprawa ergonomii pracy.

W następnym kroku zespół przechodzi do analizy problemu, w zależności od stopnia skomplikowania problemu, może to być:

- Obserwacja stanowiska pracy;

- Burza mózgów;

- Pomiary czasy cyklu poszczególnych operacji;

- Prace analityczne: Procentowa analiza odpadowości, analiza czasu przezbrojeń, analiza VSM, analiza FMEA.

Każdorazowo przeprowadzenie analizy musi przybliżać zespół do rozwiązania zdefiniowanego problemu. Na podstawie przeprowadzonej analizy określane są zadania do realizacji oraz osoby potrzebne do ich wykonywania, określany jest termin realizacji i status prowadzonych prac. W wyniku realizacji prac projektowych przygotowywana jest dokumentacja projektowa.

Opis Projektu B+R

I. Cel projektu

Celem projektu było opracowanie ulepszonego procesu klejenia stosowanego przy produkcji (…), w odpowiedzi na stwierdzone w (…) zgłoszenia reklamacyjne dotyczące rozklejania się tych wyrobów. Sygnały reklamacyjne dotyczyły obu produkowanych rozmiarów (…). Analiza rozkładu geograficznego reklamacji wykazała, że największa ich koncentracja pochodziła z rynków charakteryzujących się wysoką temperaturą powietrza w sezonie letnim - z (…) oraz (…).

W toku prac ustalono, że przyczyną techniczną pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego była zmiana składu kleju dyspersyjnego stosowanego dotychczas w procesie produkcyjnym - jeden z jego składników został zmodyfikowany ze względu na wymagania regulacyjne obowiązujące w przemyśle chemicznym. Problem techniczny, który wymagał rozstrzygnięcia, polegał na określeniu, czy i w jaki sposób możliwe jest uzyskanie trwałego połączenia klejowego (…), odpornego na długotrwałe obciążenie mechaniczne w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, przy zastosowaniu alternatywnych materiałów klejowych i zmodyfikowanych parametrów procesu klejenia.

II. Przebieg prac

Prace realizowane były w czterech następujących po sobie etapach:

  - Etap I: Przeprowadzono analizę zgłoszeń reklamacyjnych oraz analizę potencjalnych przyczyn słabego połączenia klejowego. Wykonano audyt procesu klejenia na stanowisku pracy. Opracowano koncepcję rozwiązania problemu, przeprowadzono rozmowy z dostawcami klejów dyspersyjnych i klejów do klejenia na gorąco, dokonano wstępnego doboru materiałów do testów oraz opracowano metodykę badań.

  - Etap II: Przygotowano partie testowe (…) z zastosowaniem różnych typów klejów. Dobrano parametry procesu klejenia, obejmujące: ilość nałożenia kleju, siłę ścisku stabilizującego (…) w procesie oraz czas ścisku regulowany prędkością przejazdu (…) przez strefę ścisku. Przeprowadzono wstępne testy wytrzymałości (…) po minimalnym czasie sezonowania wynoszącym 8 godzin. Na tej podstawie dokonano wyboru materiałów do dalszych testów klejenia i badań wytrzymałościowych spoiny.

  - Etap III: Przeprowadzono badania wytrzymałości połączeń klejowych (…) po pełnym okresie sezonowania wynoszącym 7 dni. Badania obejmowały badanie dynamiczne na przyrządzie do zrywania oraz badanie statyczne obciążonych (…) w komorze klimatycznej, w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności.

  - Etap IV: Przeprowadzono analizę wyników testów produkcyjnych i badań wytrzymałościowych. Dokonano oceny wprowadzonych zmian pod kątem kosztów materiałów i wydajności procesu, mając na względzie ich bezpośrednie przełożenie na cenę gotowego produktu.

III. Elementy twórcze

Centralne pytanie poznawcze projektu dotyczyło możliwości opracowania zmodyfikowanego procesu klejenia (…), który zapewni trwałość połączenia klejowego w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, przy jednoczesnym zachowaniu wymagań dotyczących wydajności procesu i kosztów materiałowych. Przed rozpoczęciem prac nieznana była przyczyna pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego w wyrobach produkowanych od (…) lat bez tego rodzaju wadliwości.

Niepewność na etapie inicjowania projektu obejmowała zarówno kwestię doboru właściwego materiału klejowego spośród dostępnych alternatyw, jak i kwestię określenia parametrów procesowych - w tym ilości kleju, warunków ścisku oraz czasu sezonowania - których łączne oddziaływanie na wytrzymałość spoiny nie było znane dla rozpatrywanej konfiguracji wyrobu i warunków eksploatacyjnych.

W toku projektu opracowano:

   - dwuetapową procedurę weryfikacji połączenia klejowego, łączącą dynamiczny test wytrzymałości na zrywanie w normalnych warunkach otoczenia z długoterminowym testem statycznym w komorze klimatycznej przy podwyższonej temperaturze i wilgotności, co umożliwiło wstępną szybką selekcję materiałów przed przystąpieniem do kosztownych badań długoterminowych;

   - zmodyfikowany układ klejowy oparty na dwóch rodzajach kleju: kleju dyspersyjnym do łączenia na zimno oraz kleju technologicznym do połączeń na gorąco, pełniącym funkcję stabilizującą spoinę w procesie klejenia do czasu uzyskania pełnej wytrzymałości przez klej dyspersyjny.

IV. Wpływ na poszerzenie wiedzy

Przed realizacją projektu nieznana była zależność pomiędzy rodzajem zastosowanego systemu klejowego a trwałością połączenia klejowego (…) w warunkach podwyższonej wilgotności na poziomie 80% i temperatury 28°C przy długotrwałym obciążeniu mechanicznym.

W wyniku realizacji projektu ustalono, że (…) wykonane w dotychczasowej technologii zachowywały trwałość połączenia klejowego w tych warunkach przez okres 2-3 dni, natomiast (…) wykonane w najlepszej z analizowanych technologii zachowywały trwałość do 3 tygodni.

Ustalono również średnie wartości siły zrywania dla poszczególnych technologii, wyznaczone na podstawie 20 pomiarów dla każdej z nich. Dla technologii dotychczasowej wartość ta wyniosła (…) N, dla technologii nr 1 - (…) N, dla technologii nr 2 - (…) N, dla technologii nr 3 - (…) N, a dla technologii nr 4 - (…) N.

W odniesieniu do technologii nr 1 ustalono, że (…) wykonana w technologii dotychczasowej uległa rozklejeniu po 4 dniach obciążenia, natomiast (…) wykonane w technologii nr 1, zarówno przy obciążeniu 6 kg, jak i 10 kg, zachowały trwałość połączenia przez cały okres testowy.

W odniesieniu do technologii nr 4 ustalono, że (…) wykonana w technologii dotychczasowej uległa rozklejeniu po 5 dniach obciążenia, (…) wykonana w technologii nr 4 przy obciążeniu 6 kg zachowała trwałość połączenia przez cały okres testowy, natomiast przy obciążeniu 10 kg uległa rozklejeniu po 7 dniach obciążenia.

Wyniki te stanowiły ustalenia, które nie były znane przed rozpoczęciem projektu i których nie można było wyprowadzić z dotychczasowej praktyki produkcyjnej.

 

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:

 1. Jaka konkretnie istniejąca wiedza jest wykorzystywana w ramach opisanych prac?

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca wykorzystał następującą istniejącą wiedzę:

 a) ogólną wiedzę z zakresu technologii klejenia (…) i materiałów (…) - ogólne zasady klejenia dyspersyjnego i klejenia na gorąco, parametry procesowe klejenia (ilość nakładania kleju, siła ścisku, czas ścisku), dostępne w ogólnej literaturze technicznej i w danych technicznych producentów klejów;

 b) doświadczenie operacyjne pracowników Wnioskodawcy z procesu klejenia (…) stosowanego przez (…) lat bez zgłoszeń reklamacyjnych dotyczących rozklejania - w tym wiedzę o aktualnych parametrach procesu (prędkość przejazdu (…) przez strefę ścisku, siła ścisku, dobór kleju) i specyfice produkowanych rozmiarów ((…) cm i (…) cm);

 c) ogólną wiedzę o dostępnych alternatywnych materiałach klejowych - ogólne właściwości klejów dyspersyjnych i klejów termotopliwych stosowanych w przemysłowej produkcji wyrobów (…);

 d) wiedzę o metodach badania połączeń klejowych - ogólne zasady dynamicznego pomiaru siły rozrywającej i statycznego testu klimatycznego jako narzędzi oceny wytrzymałości spoin.

Wiedza ta stanowiła punkt wyjścia dla przeprowadzonych prac. Nie pozwalała jednak na wyznaczenie:

        i) jakie jest dokładne źródło pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego - czy zmiana składu kleju dyspersyjnego dokonana przez producenta ze względów regulacyjnych, czy zmienność procesu, czy też inne czynniki;   

       ii) który spośród dostępnych alternatywnych systemów klejowych zapewni wymagana trwałość połączenia w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności właściwych dla rynków (…);

       iii) jakie połączenie parametrów ilości kleju, siły ścisku i czasu sezonowania zapewni wymagana trwałość spoiny przy uwzględnieniu zmienionych warunków eksploatacyjnych.

 2. Czy w wyniku prac, w ramach projektu, powstała nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny, dyscypliny?

Tak. W wyniku realizacji projektu powstała nowa wiedza procesowa i technologiczna. Nowa wiedza obejmuje:

 a) empirycznie wyznaczoną zależność pomiędzy rodzajem zastosowanego systemu klejowego a trwałością połączenia klejowego (…) w warunkach podwyższonej wilgotności (80%) i temperatury (28°C) przy długotrwałym obciążeniu mechanicznym - zależność ta nie była znana przed realizacją projektu i nie mogła być wyprowadzona z dotychczasowej praktyki produkcyjnej;

 b) średnich wartości siły rozrywającej dla poszczególnych technologii klejenia wyznaczone na podstawie 20 pomiarów dla każdej z nich: technologia dotychczasowa - (…) N, technologia nr 1 - (…) N, technologia nr 2 - (…) N, technologia nr 3 - (…) N, technologia nr 4 - (…) N;

 c) ustalenie, że (…) wykonane w technologii dotychczasowej uległy rozklejeniu po 2-5 dniach obciążenia w warunkach testowych, natomiast (…) wykonane w najlepszej z analizowanych technologii (technologia nr 1) zachowywały trwałość przez cały okres testowy - co stanowiło ustalenie niemożliwe do przewidzenia przed przeprowadzeniem badań;

 d) dwuetapową procedurę weryfikacji połączenia klejowego - łączącą dynamiczny test wytrzymałości na zrywanie po 8 godzinach sezonowania z długoterminowym testem statycznym w komorze klimatycznej po 7 dniach sezonowania - stanowiącą nową, możliwą do powtórzenia metodologię badań, która może być stosowana przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesu klejenia;

 e) zmodyfikowany układ klejowy oparty na dwóch rodzajach kleju - kleju dyspersyjnym do łączenia na zimno oraz kleju technologicznym do połączeń na gorąco, pełniącym funkcję stabilizującą spoinę w procesie klejenia do czasu uzyskania pełnej wytrzymałości przez klej dyspersyjny.

Nowa wiedza dotyczy następujących dyscyplin: technologia klejenia (…) i materiałów (…) (dobór materiałów klejowych i parametryzacja procesu klejenia pod kątem warunków eksploatacyjnych), inżynieria materiałowa (właściwości połączeń klejowych w warunkach klimatycznych środowiska (…)), metrologia i inżynieria jakości (metodologia badań połączeń klejowych, procedury weryfikacyjne).

 3. Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce Wnioskodawcy zastosowano? Na czym polega unikatowość/innowacyjność projektu?

W ramach projektu opracowano dwa autorskie rozwiązania technologiczne, których nie było w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy:

 a) dwuetapowa procedura weryfikacji połączenia klejowego - łącząca dynamiczny test wytrzymałości na zrywanie w normalnych warunkach otoczenia (po 8 godzinach sezonowania) z długoterminowym testem statycznym w komorze klimatycznej przy podwyższonej temperaturze i wilgotności (po 7 dniach sezonowania). Procedura ta umożliwiała wstępną szybką selekcję materiałów przed przystąpieniem do kosztownych badań długoterminowych i stanowi oryginalną metodologię badań opracowaną samodzielnie przez Wnioskodawcę;

 b) zmodyfikowany układ klejowy - oparty na dwóch rodzajach kleju: kleju dyspersyjnym do łączenia na zimno oraz kleju technologicznym do połączeń na gorąco, pełniącym funkcję stabilizującą spoinę w procesie klejenia do czasu uzyskania pełnej wytrzymałości przez klej dyspersyjny. Układ ten nie istniał w dotychczasowej praktyce produkcyjnej Wnioskodawcy i stanowi oryginalne, samodzielnie opracowane rozwiązanie technologiczne.

Unikatowość projektu polega na empirycznym wyznaczeniu - dla specyficznej konfiguracji wyrobu ((…) produkowane przez Wnioskodawcę) i specyficznych warunków eksploatacyjnych (rynki (…)) - optymalnego systemu klejowego i parametrów procesowych klejenia zapewniających trwałość spoiny. Parametrów tych nie można było uzyskać przez adaptację ogólnodostępnych danych technicznych producentów klejów ani przez przeniesienie z innych konfiguracji wyrobu.

 4. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych?

W wyniku realizacji projektu osiągnięto następujące cele:

 a) ustalono dokładne źródło pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego (zmiana składu kleju dyspersyjnego przez producenta ze względów regulacyjnych) i wyeliminowano niepewność co do przyczyny problemu;

 b) wyznaczono empirycznie wytrzymałość połączeń klejowych dla czterech alternatywnych technologii klejenia: najlepsza z analizowanych (technologia nr 1) osiągnęła średnią siłę rozrywającą (…) N (wobec (…) N dla technologii dotychczasowej) i zachowywała trwałość połączenia przez cały okres testowy (obciążenia 6 kg i 10 kg w warunkach 28°C/80% wilgotności);

 c) opracowano dwuetapową procedurę weryfikacji połączenia klejowego możliwą do zastosowania przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesu klejenia;

 d) dokonano oceny ekonomicznej wprowadzonych zmian pod kątem kosztów materiałów i wydajności procesu, mając na względzie ich bezpośrednie przełożenie na cenę gotowego produktu.

Projekt był realizowany w czterech sekwencyjnych etapach. W ramach projektu zaangażowany był wyznaczony zespół pracowników, a całość prac prowadzona była z zastosowaniem metodologii obejmującej empiryczne wyznaczanie parametrów, dynamiczne testy siły rozrywającej (20 pomiarów dla każdej technologii) oraz długoterminowe testy statyczne w komorze klimatycznej. W ramach projektu wykorzystano komorę klimatyczną, siłomierz do badań rozrywających oraz zasoby własne działu kontroli jakości Spółki.

 5. Czy projekt był wyrazem własnej twórczości intelektualnej, posiadał charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny? W czym przejawia się twórczy charakter projektu?

Tak. Twórczy charakter projektu przejawia się w następujących okolicznościach:

 a) Brak dostępnych gotowych rozwiązań. W momencie inicjowania projektu nieznana była przyczyna pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego w wyrobach produkowanych przez Wnioskodawcę od (…) lat bez tego rodzaju wadliwości. Wyniki badań przeprowadzonych w ramach projektu nie mogły zostać przewidziane ani wyprowadzone z dotychczasowej praktyki produkcyjnej Wnioskodawcy ani z ogólnodostępnych opracowań technologicznych.

 b) Immanentna niepewność badawcza. Na etapie inicjowania prac niepewna była zarówno kwestia doboru właściwego materiału klejowego spośród dostępnych alternatyw, jak i kwestia określenia parametrów procesowych, których łączne oddziaływanie na wytrzymałość spoiny nie było znane dla rozpatrywanej konfiguracji wyrobu i warunków eksploatacyjnych. Niepewność ta mogła być wyeliminowana wyłącznie w wyniku przeprowadzonych badań empirycznych.

 c) Oryginalne rozwiązania technologiczne. W wyniku projektu powstały dwa oryginalne rozwiązania - dwuetapowa procedura weryfikacji i zmodyfikowany układ klejowy - niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy. Zostały opracowane samodzielnie i uzewnętrznione w postaci metodyki badań i dokumentacji procesowej.

 6. Czy efekty pracy Spółki: (a) były kreacją nowego procesu; (b) nie dały się z góry przewidzieć; (c) nie były jedynie techniczną, a twórczą realizacją?

 a) Tak. Efekty prac stanowią kreację nowego, ulepszonego procesu klejenia (…), opartego na zmodyfikowanym układzie klejowym i nowej procedurze weryfikacyjnej, który nie istniał w Spółce przed realizacją projektu.

 b) Tak. Wyniki projektu nie dały się z góry przewidzieć. Wytrzymałość połączeń dla poszczególnych technologii, czas utrzymywania trwałości w warunkach testowych oraz optymalny system klejowy nie były możliwe do ustalenia bez przeprowadzenia badań empirycznych na próbkach (…).

 c) Tak. Prace miały charakter twórczy - wymagały sformułowania oryginalnej koncepcji procedury weryfikacyjnej (innowacyjne połączenie testu dynamicznego i statycznego klimatycznego), empirycznego wyznaczenia właściwej technologii oraz oceny ekonomicznej dostępnych alternatyw.

 7. Czy wszystkie prace: (a) są innowacyjne; (b) prowadzą do wyników możliwych do powtórzenia; (c) oparte były na nowych koncepcjach; (d) ukierunkowane były na nowe odkrycia?

 a) Tak. Prace są innowacyjne w skali Wnioskodawcy - przed realizacją projektu Spółka nie stosowała dwuskładnikowego układu klejowego (klej dyspersyjny + klej termotopliwy) w procesie produkcji (…) ani opracowanej procedury weryfikacyjnej połączeń klejowych z zastosowaniem komory klimatycznej.

 b) Tak. Opracowana metodologia badań i ustalone parametry procesowe zapewniają powtarzalność procesu. Procedura weryfikacyjna może być stosowana przy przyszłych modyfikacjach procesu klejenia lub przy wdrażaniu nowych typów kleju.

 c) Tak. Projekt oparty był na oryginalnej hipotezie badawczej: że możliwe jest opracowanie zmodyfikowanego procesu klejenia zapewniającego trwałość połączenia w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności przy zachowaniu wymagań wydajnościowych i kosztowych. Hipoteza ta wymagała weryfikacji empirycznej, a jej wynik nie był z góry znany.

 d) Tak. Projekt był ukierunkowany na nowe odkrycia procesowe - ustalenie zależności pomiędzy rodzajem układu klejowego a trwałością spoiny w konkretnych warunkach klimatycznych. Wyniki te stanowią nową wiedzę procesową, wcześniej nieistniejącą w Spółce.

 8. Czy działalność opisana we wniosku podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny?

Tak. Projekt był realizowany metodycznie i systematycznie. Posiadał jasno zdefiniowany cel mierzalny - opracowanie zmodyfikowanego procesu klejenia (…) zapewniającego trwałość połączenia klejowego w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, przy zachowaniu wymagań dotyczących wydajności procesu i kosztów materiałowych. Prace podzielono na cztery sekwencyjne etapy:

 1) analiza zgłoszeń reklamacyjnych, audyt procesu klejenia i opracowanie metodyki badań (w tym wstępny dobór materiałów do testów we współpracy z dostawcami klejów);

 2) przygotowanie partii testowych i przeprowadzenie wstępnych testów wytrzymałości po 8 godzinach sezonowania - selekcja materiałów do dalszych badań;

 3) badania wytrzymałości po pełnym sezonowaniu (7 dni) - test dynamiczny (20 pomiarów dla każdej technologii) i test statyczny w komorze klimatycznej (28°C, 80% wilgotności);

 4) analiza wyników testów i ocena ekonomiczna alternatyw.

Całość prac była prowadzona przez wyznaczone osoby z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, a projekt zakończył się sformalizowaną dokumentacją procesową.

 9. Czy opisane prace stanowią działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany?

Nie. Opisane prace nie stanowią działalności rutynowej. Decydujące przesłanki są trzy. Po pierwsze, problem nie był występował przez (…) lat produkcji, a jego przyczyna musiała być ustalona empirycznie. Po drugie, dóbr właściwego układu klejowego dla specyficznej konfiguracji wyrobu i warunków eksploatacyjnych (podwyższona temperatura i wilgotność, długotrwałe obciążenie mechaniczne) nie był możliwy bez przeprowadzenia systematycznych badań empirycznych. Po trzecie, opracowano oryginalne narzędzie metodologiczne (dwuetapowa procedura weryfikacji połączenia klejowego) stanowiące trwały wkład w zasoby wiedzy Spółki. Rutynowa zmiana procesowa polegałaby na prostej wymianie kleju dyspersyjnego na inny produkt tego samego dostawcy, tymczasem projekt wymagał sformułowania hipotez badawczych, zaprojektowania procedury weryfikacyjnej i empirycznego sprawdzenia czterech alternatywnych systemów klejowych w kontrolowanych warunkach klimatycznych.

Pytania

1. Czy opisane w stanie faktycznym prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT?

2. A jeżeli tak to, czy stanowią prace twórcze obejmujące prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT? A tym samym, czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1?

Państwa stanowisko w sprawie

Prowadzone prace stanowią działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, a tym samym nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń - o której mowa w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT.

Prowadzone prace stanowią działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. A tym samym Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia ulgi B+R na podstawie art. 18d ust. 1.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uzupełniając powyższą definicję, należy przytoczyć art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Prowadzony przez Wnioskodawcę projekt stanowi działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Kwalifikacja prac jako działalności B+R wymaga łącznego spełnienia trzech warunków:

- Systematyczność;

- Zwiększenie zasobów wiedzy;

- Twórczość.

Twórczość

Kryterium twórczości jest spełnione, gdy podejmowane prace prowadzą do powstania nowego lub istotnie ulepszonego rozwiązania, wyróżniającego się indywidualnym, oryginalnym charakterem. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi i rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa - podatnik nie musi opracowywać rozwiązania przełomowego w skali globalnej. Nieodłączną cechą działalności badawczo-rozwojowej jest również niepewność co do ostatecznego efektu prac - jeżeli wynik jest z góry znany i pewny, nie mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową, lecz z rutynową modyfikacją.

Projekt Wnioskodawcy spełnia kryterium twórczości w pełnym zakresie, co wynika z następujących okoliczności:

  - Brak dostępnych gotowych rozwiązań: w momencie inicjowania projektu nieznana była przyczyna pogorszenia wytrzymałości połączenia klejowego w wyrobach produkowanych przez Wnioskodawcę od (…) lat bez tego rodzaju wadliwości. Nie było również wiadome, czy i w jaki sposób możliwe będzie uzyskanie trwałego połączenia klejowego przy zastosowaniu alternatywnych systemów klejowych. Wyniki badań przeprowadzonych w ramach projektu nie mogły zostać przewidziane ani wyprowadzone z dotychczasowej praktyki produkcyjnej Wnioskodawcy ani z ogólnodostępnych opracowań technologicznych.

  - Niepewność badawcza: projekt cechowała immanentna niepewność co do osiągnięcia zakładanych rezultatów. Na etapie inicjowania prac niepewna była zarówno kwestia doboru właściwego materiału klejowego spośród dostępnych alternatyw (kleje dyspersyjne różnych producentów, kleje do klejenia na gorąco), jak i kwestia określenia parametrów procesowych - w tym ilości nakładanego kleju, siły i czasu ścisku oraz czasu sezonowania - których łączne oddziaływanie na wytrzymałość spoiny nie było znane dla rozpatrywanej konfiguracji wyrobu i warunków eksploatacyjnych (podwyższona temperatura i wilgotność, długotrwałe obciążenie mechaniczne). Niepewność ta mogła zostać wyeliminowana wyłącznie w wyniku przeprowadzonych badań empirycznych.

  - Opracowanie samodzielnych, oryginalnych rozwiązań technologicznych: w wyniku przeprowadzonych prac powstały oryginalne rozwiązania technologiczne niemające odpowiednika w dotychczasowej praktyce Wnioskodawcy: (i) dwuetapowa procedura weryfikacji połączenia klejowego, łącząca dynamiczny test wytrzymałości na zrywanie w normalnych warunkach otoczenia z długoterminowym testem statycznym w komorze klimatycznej przy podwyższonej temperaturze i wilgotności, co umożliwiło wstępną szybką selekcję materiałów przed przystąpieniem do kosztownych badań długoterminowych; (ii) zmodyfikowany układ klejowy oparty na dwóch rodzajach kleju - kleju dyspersyjnym do łączenia na zimno oraz kleju technologicznym do połączeń na gorąco, pełniącym funkcję stabilizującą spoinę w procesie klejenia do czasu uzyskania pełnej wytrzymałości przez klej dyspersyjny. Rozwiązania te mają charakter indywidualny i oryginalny: zostały opracowane samodzielnie przez pracowników Wnioskodawcy i są uzewnętrznione w postaci metodyki badań i ustalonej dokumentacji procesowej.

  - Innowacyjność na skalę przedsiębiorstwa: nawet jeżeli podobne systemy klejowe są stosowane przez innych producentów, opracowane rozwiązania są nowe dla Wnioskodawcy i wynikają z unikatowej konfiguracji wyrobu (powiązanie rodzaju kleju, parametrów ścisku, czasu sezonowania oraz warunków eksploatacyjnych specyficznych dla rynków (…)), której nie da się porównać z żadną inną konfiguracją dostępną w ogólnodostępnych źródłach - co wyklucza możliwość bezpośredniego przeniesienia jakichkolwiek parametrów z zewnątrz.

Systematyczność

Wymóg systematyczności nie oznacza konieczności prowadzenia prac badawczo-rozwojowych w sposób nieprzerwany - wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Systematyczność oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace B+R, czy jedynie od czasu do czasu.

Projekt był realizowany w sposób w pełni systematyczny i metodyczny, co potwierdzają następujące okoliczności:

  - projekt miał jasno zdefiniowany cel - opracowanie zmodyfikowanego procesu klejenia (…) zapewniającego trwałość połączenia klejowego w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, przy zachowaniu wymagań dotyczących wydajności procesu i kosztów materiałowych;

  - prace zostały podzielone na cztery sekwencyjne etapy realizowane w sposób zaplanowany: od analizy zgłoszeń reklamacyjnych i audytu procesu klejenia, przez przygotowanie i testowanie partii testowych, przez badania wytrzymałości w komorze klimatycznej, aż po analizę wyników i ocenę ekonomiczną wprowadzonych zmian;

  - całość prac była prowadzona przez wyznaczone osoby z zastosowaniem ustalonej metodologii badawczej, obejmującej empiryczne wyznaczanie parametrów procesu, dynamiczne testy wytrzymałości na zrywanie oraz długoterminowe testy statyczne w komorze klimatycznej;

  - projekt zakończył się sformułowaniem wniosków na podstawie przeprowadzonych badań i udokumentowanych wyników, co potwierdza jego zorganizowany i uporządkowany charakter.

Zwiększenie zasobów wiedzy i tworzenie nowych zastosowań

W przypadku prac rozwojowych wystarczające jest, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Nie jest wymagane, aby prace prowadziły do przełomowych odkryć o charakterze naukowym - istotne jest, że wiedza powstała w toku prac ma charakter weryfikowalny i może być stosowana do tworzenia nowych zastosowań.

W wyniku realizacji projektu, Wnioskodawca wytworzył i udokumentował nową wiedzę procesową, która nie była dostępna przed realizacją projektu i nie wynikała z ogólnodostępnych opracowań technologicznych. W szczególności:

  - ustalono zależność pomiędzy rodzajem zastosowanego systemu klejowego a trwałością połączenia klejowego (…) w warunkach podwyższonej wilgotności (80%) i temperatury (28°C) przy długotrwałym obciążeniu mechanicznym - zależność ta nie była znana przed realizacją projektu i nie mogła zostać wyprowadzona z dotychczasowej praktyki produkcyjnej;

  - wyznaczono średnie wartości siły zrywania dla poszczególnych technologii klejenia na podstawie 20 pomiarów dla każdej z nich (technologia dotychczasowa: (…) N; technologia nr 1: (…) N; technologia nr 2: (…) N; technologia nr 3: (…) N; technologia nr 4: (…) N), co stanowi wiedzę procesową o wymiernej, weryfikowalnej wartości;

  - ustalono, że (…) wykonane w technologii dotychczasowej zachowywały trwałość połączenia klejowego w warunkach testowych przez zaledwie 2-5 dni, natomiast (…) wykonane w najlepszej z analizowanych technologii (technologia nr 1) zachowywały trwałość przez cały okres testowy - co stanowiło ustalenie niemożliwe do przewidzenia przed przeprowadzeniem badań;

  - opracowano dwuetapową procedurę weryfikacji połączenia klejowego (wstępny dynamiczny test na zrywanie po 8 godzinach sezonowania, a następnie długoterminowy test statyczny w komorze klimatycznej po 7 dniach sezonowania), która stanowi nową, możliwą do powtórzenia metodologię badaną i może być stosowana przy przyszłych inicjatywach doskonalenia procesu klejenia.

Powyższa wiedza ma charakter weryfikowalny i została potwierdzona wynikami badań przeprowadzonych w warunkach produkcyjnych oraz w komorze klimatycznej. Opracowana metodologia badań połączeń klejowych może być stosowana przy przyszłych modyfikacjach procesu klejenia lub przy wdrażaniu nowych typów kleju. Stanowi to dowód, że projekt doprowadził do wytworzenia zasobów wiedzy o trwałej wartości, wykraczających poza efekty jednorazowego projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT,

 

W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

 

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 517),

badania naukowe są działalnością obejmującą:

 a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

 b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o CIT,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

W celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony, została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionego opisu wskazać należy, że prac wykonywanych w ramach projektu w zakresie opracowania ulepszonego procesu klejenia stosowanego przy produkcji (…), w odpowiedzi na stwierdzone w (…) zgłoszenia reklamacyjne dotyczące rozklejania się tych wyrobów, nie można uznać za działalność badawczo-rozwojową o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy.

Prace te nie są wynikiem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Państwa, ani nie służą bezpośrednio do inicjowania, projektowania czy tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług. Nie można im również przypisach twórczego charakteru.

Zdefiniowanym celem mierzalnym projektu było opracowanie zmodyfikowanego procesu klejenia (…) zapewniającego trwałość połączenia klejowego w warunkach podwyższonej temperatury i wilgotności, przy zachowaniu wymagań dotyczących wydajności procesu i kosztów materiałowych.

W opisie prac wykonywanych w ramach prowadzonego projektu nie sposób dopatrzyć się wymienionych w objaśnieniach podatkowych niezbędnych elementów działalności B+R, odwołujących się do twórczego działania.

Nie można uznać, że ww. działanie ma charakter twórczy, a to właśnie twórczy charakter prac stanowi jedno z kryteriów pozwalających uznać prowadzone przez podatnika prace za prace badawczo-rozwojowe. Jak już wyżej wskazano, twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Opisany we wniosku projekt ma jedynie na celu ustalenie przyczyn technicznych reklamacji, przetestowanie różnych typów klejów nabytych od dostawców i analizę wyników celem uniknięcia dalszych reklamacji.

Zauważyć należy, że w przedsiębiorstwach produkcyjnych procesy produkcyjne poddawane są stałej analizie w celu wyeliminowania błędów, niedoskonałości, zwiększeniu wydajności procesów, poprawy jakości wytwarzanych produktów oraz redukcji kosztów. Celem prowadzonych prac jest usprawnienie procesów produkcyjnych w każdym przedsiębiorstwie.

Nie można jednak twierdzić, że prace wykonywane w ramach projektu w zakresie opracowania ulepszonego procesu klejenia stosowanego przy produkcji (…), w odpowiedzi na stwierdzone w (…) zgłoszenia reklamacyjne dotyczące rozklejania się tych wyrobów, stanowią działalność badawczo-rozwojową w myśl powołanych przepisów.

Nie każde usprawnienie procesu produkcyjnego można uznać za prace badawczo-rozwojowe, bowiem nie każde mają charakter twórczy.

Opisane prace jak wynika z wniosku prowadzone są w sposób systematyczny, prowadzą do nabycia nowej wiedzy procesowej i technologicznej oraz w ramach projektu opracowano dwa autorskie rozwiązania technologiczne, których nie było w dotychczasowej praktyce Państwa Spółki, jednak aby prace mogły zostać uznane za twórcze to muszą polegać na tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań o unikalnym charakterze.

Natomiast, prac opisanych we wniosku nie można za takie uznać.

Zatem, nie zgadzam się z Państwem, że prowadzone prace - spełniają wszystkie cechy o których mowa w art. 4a pkt 26 oraz 28 ustawy o CIT, tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.