0111-KDIB1-3.4010.322.2026.1.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

1 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, tj. (…), jest polską spółką kapitałową prowadzącą działalność gospodarczą w obszarze rozwiązań (…). Wnioskodawca funkcjonuje jako operator aplikacji internetowych i mobilnych działających pod nazwą (…) oraz (…) na rynku polskim.

Wnioskodawca działa w ramach grupy (…) i jest powiązany osobowo oraz organizacyjnie ze spółką (…) Spółka (…) posiada prawa do rozwiązania (…), natomiast Wnioskodawca prowadzi działalność operacyjną związaną z obsługą, rozwojem i komercjalizacją tego rozwiązania na rynku polskim.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje określone czynności na rzecz spółki (…), związane z obsługą modelu (….) w Polsce. Jednocześnie, Wnioskodawca rozwija również własną działalność gospodarczą na rynku polskim, w szczególności działania zmierzające do pozyskiwania bezpośrednich klientów w Polsce, którzy będą nabywać dostęp do aplikacji (…) dla swoich pracowników.

Niezależnie od rozliczeń usługowych pomiędzy Wnioskodawcą a spółką (…), strony zawarły odrębną umowę finansowania dłużnego, określaną przez strony jako umowa ramowa o kredycie. Na podstawie tej umowy spółka (…) występuje jako pożyczkodawca, natomiast Wnioskodawca jako korzystający z pożyczkobiorca.

Zaistniały stan faktyczny:

W zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca zawarł ze spółką (…) umowę ramową o finansowanie dłużne. Na podstawie tej umowy spółka (…) zobowiązała się do udostępniania Wnioskodawcy środków pieniężnych w ramach uzgodnionego limitu finansowania.

Finansowanie ma charakter ramowy. Oznacza to, że środki pieniężne nie są przekazywane Wnioskodawcy jednorazowo w pełnej wysokości, lecz mogą być wypłacane w częściach, zgodnie z aktualnymi potrzebami finansowymi Wnioskodawcy oraz możliwościami finansowymi spółki (…). Poszczególne wypłaty mogą następować w ratach miesięcznych. Umowa przewiduje roczny limit finansowania w wysokości (…) PLN na każdy rok kalendarzowy obowiązywania umowy oraz maksymalną łączną kwotę finansowania w wysokości (…) PLN. Finansowanie zostało udzielone na okres 3 lat, przy czym umowa może zostać automatycznie przedłużona na kolejny okres, jeżeli przed upływem okresu obowiązywania nie zostanie wypowiedziana albo zmieniona przez strony.

Środki otrzymywane przez Wnioskodawcę w ramach finansowania są przeznaczane na finansowanie działalności i rozwoju Wnioskodawcy, w szczególności na finansowanie rozwoju działalności operacyjnej, pozyskiwanie klientów, pokrywanie kosztów operacyjnych związanych z rozwojem usług Wnioskodawcy na rynku polskim oraz inne potrzeby związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W praktyce środki z finansowania mogą być wykorzystywane przez Wnioskodawcę m.in. na pokrycie kosztów bieżącej działalności, kosztów usług (…) lub (…) nabywanych w związku z funkcjonowaniem modelu (…) na rynku polskim, kosztów wynagrodzeń personelu, kosztów działań sprzedażowych, kosztów marketingowych, kosztów udziału w konferencjach, kosztów publikacji sponsorowanych oraz innych wydatków związanych z prowadzeniem i rozwojem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Część wydatków finansowanych ze środków pochodzących z pożyczki może pozostawać w związku z czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…), przykładowo w zakresie obsługi użytkowników aplikacji, współpracy z dostawcami usług (…) lub pokrywania kosztów usług (…), które są wykorzystywane w ramach modelu obsługi klienta spółki (…) działającego w Polsce.

Jednocześnie, część wydatków finansowanych z pożyczki dotyczy własnej działalności Wnioskodawcy na rynku polskim, w szczególności działań sprzedażowych, marketingowych i organizacyjnych zmierzających do pozyskania bezpośrednich klientów dla Wnioskodawcy. Działania te nie są wykonywane bezpośrednio na rzecz spółki (…) w ramach konkretnego zamówienia usługowego, choć w przyszłości mogą pośrednio przynieść korzyść również spółce (…), przykładowo poprzez zwiększenie wykorzystania aplikacji (…) lub powstanie obowiązku ponoszenia przez Wnioskodawcę opłat licencyjnych na rzecz spółki (…).

Umowa przewiduje, że środki z finansowania nie mogą być wykorzystywane na finansowanie potrzeb spółki (…) ani innych spółek z grupy, ani na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Nie wyłącza to jednak możliwości wykorzystania środków z finansowania na dokonywanie przez Wnioskodawcę prawidłowo uzgodnionych płatności na rzecz spółki (…), w szczególności płatności za usługi, licencje lub inne świadczenia udzielone przez spółkę (…), jeżeli świadczenia te pozostają w związku z działalnością gospodarczą lub rozwojem działalności Wnioskodawcy.

Finansowanie ma charakter zwrotny. Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków oraz do zapłaty odsetek. Każda wypłacona transza finansowania powinna zostać spłacona najpóźniej w terminie 5 lat od dnia jej udzielenia. Automatyczne przedłużenie okresu obowiązywania umowy nie wydłuża maksymalnego terminu spłaty poszczególnych transz finansowania.

Od wypłaconych i niespłaconych kwot finansowania naliczane są odsetki według rocznej stopy procentowej wynoszącej 4%. Odsetki od poszczególnych wypłaconych części finansowania są wymagalne corocznie, w dniu odpowiadającym dacie wypłaty danej części finansowania. Spółka (…) ma informować Wnioskodawcę raz w roku o aktualnej wysokości niespłaconej części finansowania oraz naliczonych odsetkach. Strony uzgodniły, że z tytułu udzielenia finansowania Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty dodatkowych opłat, prowizji, wynagrodzeń ani innych podobnych świadczeń poza obowiązkiem zwrotu kwoty głównej finansowania oraz zapłaty uzgodnionych odsetek.

Wnioskodawca podkreśla, że wypłaty środków pieniężnych dokonywane na podstawie umowy pożyczki nie stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…). Nie stanowią one również zaliczek, przedpłat, rat wynagrodzenia, częściowej zapłaty ani innej formy zapłaty za usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…).

Wypłaty pożyczki nie dokumentują wykonania przez Wnioskodawcę jakichkolwiek usług na rzecz spółki (…) i nie są rozliczeniem usług wykonywanych przez Wnioskodawcę. Mają one wyłącznie charakter finansowania zwrotnego udzielanego Wnioskodawcy w celu zapewnienia środków na prowadzenie i rozwój działalności gospodarczej.

Rozliczenia z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…) następują odrębnie, na podstawie właściwych zamówień oraz faktur dokumentujących wykonanie tych usług. Natomiast, rozliczenia z tytułu pożyczki obejmują zwrot kapitału oraz zapłatę odsetek. Są to dwa odrębne stosunki prawne i ekonomiczne.

Okoliczność, że środki z pożyczki są albo mogą być wypłacane w cyklach miesięcznych, nie oznacza, że stanowią one miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy za usługi świadczone na rzecz spółki (…). Częstotliwość wypłat wynika z potrzeb finansowych Wnioskodawcy oraz założeń przyjętego finansowania dłużnego, a nie z przyjęcia miesięcznego okresu rozliczeniowego dla usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, jakie skutki podatkowe na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy przypisać otrzymywanym środkom pieniężnym, w szczególności, czy samo otrzymanie środków w ramach zwrotnego finansowania od spółki (…) powinno być traktowane jako przysporzenie podatkowe lub jako element wynagrodzenia za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…).

Wnioskodawca powziął również wątpliwość w zakresie skutków podatkowych spłaty kapitału pożyczki oraz zapłaty odsetek należnych spółce (…), w szczególności w kontekście tego, czy spłata kwoty głównej finansowania pozostaje neutralna podatkowo, a odsetki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca przewiduje, że w przyszłości finansowanie na podstawie umowy ramowej będzie kontynuowane. Spółka (…) może nadal udostępniać Wnioskodawcy środki pieniężne w ramach uzgodnionego limitu finansowania, w zależności od bieżących potrzeb finansowych Wnioskodawcy oraz możliwości finansowych spółki (…).

W przyszłości środki mogą być wypłacane w kolejnych transzach, w tym w cyklach miesięcznych, jeżeli będzie to odpowiadało bieżącym potrzebom finansowym Wnioskodawcy. Wysokość poszczególnych transz będzie uzależniona od potrzeb Wnioskodawcy związanych z prowadzeniem i rozwojem działalności gospodarczej na rynku polskim.

Środki otrzymywane w przyszłości będą przeznaczane na finansowanie działalności Wnioskodawcy, w szczególności na koszty operacyjne, koszty usług (…) lub (…), koszty wynagrodzeń, koszty sprzedaży, koszty marketingu, koszty rozwoju działalności, koszty współpracy z dostawcami usług (…) oraz inne wydatki związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.

Tak jak w zaistniałym stanie faktycznym, część przyszłych wydatków finansowanych z otrzymanych środków może być związana z wykonywaniem czynności na rzecz spółki (…), natomiast część wydatków może dotyczyć własnej działalności Wnioskodawcy, w tym pozyskiwania bezpośrednich klientów na rynku polskim.

Wnioskodawca zakłada, że również w przyszłości finansowanie będzie miało charakter zwrotny. Wnioskodawca będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanych kwot oraz zapłaty odsetek na zasadach określonych w umowie. Otrzymywane środki nie będą stanowiły wynagrodzenia za usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…), zaliczek na poczet tego wynagrodzenia, przedpłat, rat wynagrodzenia ani częściowej zapłaty za usługi. Rozliczenia usługowe pomiędzy Wnioskodawcą a spółką (…) będą następowały odrębnie od rozliczeń z tytułu finansowania. Również w przyszłości ewentualna miesięczna częstotliwość wypłat środków z tytułu pożyczki będzie wynikała z potrzeb finansowych Wnioskodawcy oraz uzgodnionego modelu finansowania, a nie z rozliczania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…) w miesięcznych okresach rozliczeniowych.

Wnioskodawca chce potwierdzić skutki podatkowe otrzymywania i spłaty środków pieniężnych udostępnianych przez spółkę (…)w ramach zwrotnego finansowania, a także skutki podatkowe zapłaty odsetek należnych spółce (…) z tytułu tego finansowania, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytania

1. Czy w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę od spółki (…) na podstawie umowy pożyczki, mającej charakter finansowania zwrotnego, nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią przychodu należnego z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…)?

2. Czy w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym spłata przez Wnioskodawcę kwoty głównej pożyczki na rzecz spółki (…) nie stanowi oraz nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy kosztu uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT?

3. Czy w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…) mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, o ile środki z pożyczki są wykorzystywane na finansowanie działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a odsetki zostały faktycznie zapłacone, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy o CIT, w szczególności art. 15c ustawy o CIT?

4. Czy odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…), wykorzystywanej na finansowanie działalności operacyjnej Wnioskodawcy, powinny być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów związane z przychodami z innych źródeł przychodów, tj. z działalnością operacyjną Wnioskodawcy, a nie jako koszty związane z przychodami z zysków kapitałowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, środki pieniężne otrzymywane od spółki (…) na podstawie umowy pożyczki nie stanowią i nie będą stanowić przychodu podatkowego Wnioskodawcy na gruncie ustawy o CIT.

Otrzymywane środki mają charakter zwrotny. Wnioskodawca jest zobowiązany do ich zwrotu na zasadach określonych w umowie pożyczki. Tym samym, środki te nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.

Jednocześnie, środki otrzymywane z tytułu pożyczki nie stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…). Nie są również zaliczką, przedpłatą, ratą wynagrodzenia, częściową zapłatą ani inną formą zapłaty za usługi świadczone przez Wnioskodawcę. Rozliczenia z tytułu pożyczki oraz rozliczenia z tytułu usług stanowią dwa odrębne stosunki prawne i ekonomiczne.

W konsekwencji, otrzymanie środków z pożyczki nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, spłata kwoty głównej pożyczki na rzecz spółki (…) nie stanowi i nie będzie stanowić kosztu uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Skoro otrzymanie kwoty głównej pożyczki nie stanowi przychodu podatkowego, to jej późniejszy zwrot pozostaje neutralny podatkowo po stronie Wnioskodawcy. Spłata kapitału pożyczki jest wykonaniem zobowiązania zwrotnego i nie stanowi definitywnego kosztu poniesionego w celu uzyskania przychodu.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, o ile środki z pożyczki są wykorzystywane na finansowanie działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a odsetki zostały faktycznie zapłacone. Odsetki stanowią wynagrodzenie za korzystanie z kapitału udostępnionego Wnioskodawcy. Jeżeli finansowanie służy prowadzeniu i rozwojowi działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w szczególności pokrywaniu kosztów operacyjnych, kosztów usług (…) lub (…), kosztów wynagrodzeń, sprzedaży, marketingu, rozwoju działalności i współpracy z dostawcami usług (…), to odsetki pozostają w związku z osiąganiem przychodów albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Wnioskodawca powinien jednak uwzględniać ograniczenia wynikające z ustawy o CIT, w szczególności art. 15c ustawy o CIT dotyczący limitowania kosztów finansowania dłużnego, jeżeli w danym roku podatkowym znajdzie on zastosowanie.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…) powinny być kwalifikowane jako koszty związane z przychodami z innych źródeł przychodów, tj. z działalnością operacyjną Wnioskodawcy.

Środki z pożyczki są wykorzystywane na finansowanie działalności operacyjnej Wnioskodawcy na rynku polskim, w szczególności kosztów bieżącej działalności, kosztów usług (…), wynagrodzeń, sprzedaży, marketingu i rozwoju działalności. Nie są one przeznaczane na finansowanie nabycia udziałów, akcji ani innych działań skutkujących powstaniem przychodów z zysków kapitałowych.

W konsekwencji, odsetki od pożyczki powinny być traktowane jako koszty związane z działalnością operacyjną Wnioskodawcy.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Nie każde otrzymanie środków pieniężnych prowadzi jednak do powstania przychodu podatkowego. Dla powstania przychodu konieczne jest wystąpienie definitywnego, trwałego i bezzwrotnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Ustawa o CIT wprost przewiduje, że do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub zwróconych pożyczek, w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. Wynika to z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT.

W analizowanym przypadku środki otrzymywane przez Wnioskodawcę od spółki (…) mają charakter zwrotny. Wnioskodawca jest zobowiązany do ich zwrotu oraz do zapłaty odsetek. Otrzymywane kwoty nie mają więc charakteru definitywnego przysporzenia majątkowego, lecz stanowią finansowanie dłużne.

Powyższe znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. W interpretacji indywidualnej z 17 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.417.2025.4.MF, Dyrektor KIS wskazał, że do przychodów podatkowych zalicza się zasadniczo tylko takie przysporzenia, które mają charakter trwały, definitywny i bezwarunkowy. Organ powołał również art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym otrzymane lub zwrócone pożyczki/kredyty nie stanowią przychodów podatkowych, poza wyjątkiem dotyczącym skapitalizowanych odsetek.

W ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie środków z pożyczki od spółki (…) nie może być również traktowane jako przychód należny z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…). Wypłaty środków pieniężnych na podstawie umowy pożyczki nie stanowią zapłaty za usługi. Nie są także zaliczką, przedpłatą, ratą wynagrodzenia ani częściową zapłatą za usługi. Rozliczenia usługowe między Wnioskodawcą a spółką (…) następują na podstawie odrębnych zamówień i faktur dokumentujących wykonanie usług. Natomiast, rozliczenia z tytułu pożyczki obejmują zwrot kapitału oraz zapłatę odsetek. Są to dwa niezależne stosunki prawne i ekonomiczne. Okoliczność, że środki z pożyczki mogą być wypłacane w cyklach miesięcznych, nie zmienia ich charakteru jako finansowania zwrotnego i nie oznacza, że stanowią miesięczne wynagrodzenie za usługi.

Neutralność podatkowa dotyczy również spłaty kwoty głównej pożyczki. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o CIT, co do zasady nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek/kredytów, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek/kredytów oraz szczególnych przypadków dotyczących pożyczek waloryzowanych kursem waluty obcej.

W konsekwencji, Wnioskodawca nie rozpoznaje przychodu podatkowego w momencie otrzymania kwoty głównej pożyczki i jednocześnie nie rozpoznaje kosztu uzyskania przychodów w momencie spłaty tej kwoty głównej. Spłata kapitału pożyczki jest podatkowo neutralna.

Odmiennie należy ocenić zapłatę odsetek od pożyczki. Odsetki są wynagrodzeniem pożyczkodawcy za udostępnienie kapitału i stanowią koszt finansowania działalności Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W opisanym przypadku finansowanie jest przeznaczane na działalność gospodarczą Wnioskodawcy, w szczególności na koszty operacyjne, koszty usług (…) lub (…), koszty wynagrodzeń personelu, koszty działań sprzedażowych, marketingowych, udziału w konferencjach, publikacji sponsorowanych oraz inne wydatki związane z prowadzeniem i rozwojem działalności Wnioskodawcy na rynku polskim. Wydatki te pozostają w związku z osiąganiem przychodów albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Organy podatkowe potwierdzają, że odsetki od finansowania mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie zachodzą wyłączenia z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 16 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.422.2025.1.ASK, Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko, że odsetki od finansowania mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli są uzasadnione gospodarczo, właściwie udokumentowane i niepodlegające wyłączeniom z kosztów podatkowych.

Podobnie w interpretacji indywidualnej z 13 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.418.2025.1.SP, Dyrektor KIS potwierdził, że odsetki i inne koszty pożyczki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są związane z działalnością operacyjną podatnika i nie podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek/kredytów. Oznacza to, że odsetki od pożyczki mogą zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów dopiero wtedy, gdy zostaną faktycznie zapłacone, ewentualnie w przypadku ich kapitalizacji — na zasadach właściwych dla skapitalizowanych odsetek.

Wnioskodawca powinien również uwzględniać przepisy ograniczające możliwość zaliczenia kosztów finansowania dłużnego do kosztów podatkowych, w szczególności art. 15c ustawy o CIT, jeżeli w danym roku podatkowym znajdzie on zastosowanie. Zastosowanie art. 15c nie zmienia jednak kwalifikacji samych odsetek jako kosztów finansowania działalności gospodarczej, lecz może ograniczać wysokość tych kosztów podlegającą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, odsetki od pożyczki powinny być kwalifikowane jako koszty związane z przychodami z innych źródeł przychodów, tj. z działalnością operacyjną Wnioskodawcy. Środki z pożyczki nie są przeznaczane na nabycie udziałów, akcji ani inne działania związane z przychodami z zysków kapitałowych. Są wykorzystywane na prowadzenie i rozwój działalności operacyjnej Wnioskodawcy na rynku polskim.

Takie podejście również znajduje potwierdzenie w praktyce organów. W interpretacji indywidualnej z 13 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.418.2025.1.SP, organ potwierdził, że odsetki i inne koszty finansowania, jeżeli są związane z działalnością operacyjną podatnika, mogą być traktowane jako koszty związane z przychodami z innych źródeł przychodów, a nie jako koszty związane z zyskami kapitałowymi.

 

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy:

 1. otrzymanie środków pieniężnych z tytułu pożyczki od spółki (…) nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy;

 2. środki z pożyczki nie stanowią wynagrodzenia, zaliczki, przedpłaty, raty wynagrodzenia ani częściowej zapłaty za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…);

 3. spłata kwoty głównej pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodów;

 4. zapłacone odsetki od pożyczki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile są związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, zostały faktycznie zapłacone i nie podlegają wyłączeniu albo ograniczeniu na podstawie przepisów szczególnych ustawy o CIT;

 5. odsetki od pożyczki powinny być kwalifikowane jako koszty związane z działalnością operacyjną Wnioskodawcy, tj. z przychodami z innych źródeł przychodów, a nie z przychodami z zysków kapitałowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ad. 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę od spółki (…) na podstawie umowy pożyczki, mającej charakter finansowania zwrotnego, nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią przychodu należnego z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…).

 

W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

 2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

Według art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,

Jak stanowi art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT,

Otrzymane świadczenie może być więc uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi. Zasadne jest więc twierdzenie, że w przypadku, gdy w efekcie danego zdarzenia stan majątkowy podatnika nie ulegnie zmianie, nie dojdzie do osiągnięcia przez niego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT. Jedynie w przypadku uzyskania przez podatnika przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym, w sposób stały i obiektywny zwiększającego aktywa podatnika (bądź też zmniejszającego jego pasywa), powstanie przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o CIT.

W myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.),

Umowa pożyczki może być udzielona nieodpłatnie lub odpłatnie, tj. za oznaczonym wynagrodzeniem w formie odsetek.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem CIT są świadczenia, które spełniają następujące przesłanki:

- świadczenie powinno stanowić przysporzenie po stronie podatnika, rozumiane jako powiększenie jego aktywów, bądź też pomniejszenie jego pasywów;

- przysporzenie to powinno mieć charakter definitywny, tj. trwały, bezwarunkowy, ostateczny i pewny.

Pożyczka jest to świadczenie o charakterze zwrotnym i nie powoduje u pożyczkobiorcy definitywnego przysporzenia majątkowego. W związku z powyższym, nie stanowi ona przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem CIT.

Tym samym, w niniejszej sprawie, otrzymanie środków pieniężnych od spółki (…) na podstawie umowy pożyczki nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie Spółki.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Ad. 2 i 3

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 i nr 3 dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym:

   - spłata przez Wnioskodawcę kwoty głównej pożyczki na rzecz spółki (…) nie stanowi oraz nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy kosztu uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT,

   - zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…) mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, o ile środki z pożyczki są wykorzystywane na finansowanie działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a odsetki zostały faktycznie zapłacone, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy o CIT, w szczególności art. 15c ustawy o CIT.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

 

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

 

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

 

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

- przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz

- potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

   - „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

   - „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast  

   - „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Jak już wskazano powyżej, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Oceniając możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztu uzyskania przychodów, należy każdorazowo zbadać, czy mieści się on w zamkniętym katalogu kosztów nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wskazać należy, iż wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wyłączenia należy wykładać ściśle, bowiem stanowią zamknięty katalog tzw. kosztów negatywnych.

Artykuł 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

 

W analizowanej sprawie należy wskazać na treść art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o CIT, zgodnie z którym,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

   - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

   - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Zgodnie z powyższym przepisem, spłata kwoty głównej pożyczki na rzecz spółki (…) nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Według art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT,

Powyższy przepis wskazuje, że odsetki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, o ile nie są faktycznie zapłacone.

W świetle powyższego, odsetki naliczone nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów do momentu, gdy nie zostaną zapłacone. Przez zapłatę należy rozumieć także kapitalizację, ponieważ wywołuje ona ten sam skutek prawny, tj. zmniejszenie kwoty odsetek do zapłaty. W dacie kapitalizacji lub faktycznej zapłaty odsetek, uprzednio naliczone odsetki obciążające staną się kosztem uzyskania przychodów.

Jak wynika z opisu sprawy środki otrzymywane przez Spółkę w ramach finansowania są przeznaczane na finansowanie działalności i rozwoju Wnioskodawcy, w szczególności na finansowanie rozwoju działalności operacyjnej, pozyskiwanie klientów, pokrywanie kosztów operacyjnych związanych z rozwojem usług Wnioskodawcy na rynku polskim oraz inne potrzeby związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. W praktyce środki z finansowania mogą być wykorzystywane przez Wnioskodawcę m.in. na pokrycie kosztów bieżącej działalności, kosztów usług (…) lub (…) nabywanych w związku z funkcjonowaniem modelu (…) na rynku polskim, kosztów wynagrodzeń personelu, kosztów działań sprzedażowych, kosztów marketingowych, kosztów udziału w konferencjach, kosztów publikacji sponsorowanych oraz innych wydatków związanych z prowadzeniem i rozwojem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Odnosząc wyżej cytowanej przepisy prawa podatkowego do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, iż zapłacone przez Państwa odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…), stanowią koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy o CIT, w szczególności art. 15c ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Ad. 4

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 4 dotyczą ustalenia, czy odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…), wykorzystywanej na finansowanie działalności operacyjnej Wnioskodawcy, powinny być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów związane z przychodami z innych źródeł przychodów, tj. z działalnością operacyjną Wnioskodawcy, a nie jako koszty związane z przychodami z zysków kapitałowych.

 

Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o CIT, przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:

- z zysków kapitałowych oraz

- z innych źródeł.

 

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku CIT.

 

Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT,

za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody:

1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

 a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

 b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

 c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

 e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

 g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub

 h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

  i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,

  j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,

 k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,

  l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),

                m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

   - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

   - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

   - przychody spółki dzielonej,

 n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

               1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów;

               1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia otrzymanych składników majątku;

 2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;

 3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;

 4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;

 5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;

 6) przychody:

 a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

 b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

 c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

 d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

 e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

  f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Podział ten miał na celu ograniczenie optymalizacji podatkowych. Jednym z częstych mechanizmów optymalizacyjnych jest sztuczne kreowanie straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie podstawowej działalności (działalności operacyjnej).

Wyodrębnienie źródeł przychodów w podatku CIT dotyczy również kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, koszty takie będą mogły podlegać zaliczeniu do źródła zyski kapitałowe, o ile dotyczą kategorii przychodu wskazanej w art. 7b ustawy o CIT.

Przechodząc do meritum sprawy, należy nadmienić, że należności odsetkowe od pożyczki (stanowiące odpowiednio przychód po stronie pożyczkodawcy lub koszt po stronie pożyczkobiorcy), w zdecydowanej większości przypadków nie są kwalifikowane do źródła przychodów z zysków kapitałowych. Do źródła zyski kapitałowe zalicza się bowiem wyłącznie przychody i koszty podatkowe związane z pożyczką partycypacyjną, a więc taką w której wypłata odsetek lub ich wysokość uzależniona jest od osiągnięcia zysku przez pożyczkobiorcę lub od wysokości tego zysku.

W analizowanej sprawie zauważyć należy, że przepis art. 7b ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Przychody z tytułu otrzymanych odsetek od wskazanej w opisie sprawy pożyczki nie zostały wymienione w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym, przychody z tego tytułu nie są przychodami z zysków kapitałowych, co oznacza że przychody te należy zakwalifikować do innych źródeł przychodów.

W świetle powyższego, odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…), wykorzystywanej na finansowanie działalności operacyjnej Spółki, powinni Państwo zaklasyfikować do kosztów z innych źródeł.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

 

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

   - w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę od spółki (…) na podstawie umowy pożyczki, mającej charakter finansowania zwrotnego, nie stanowią dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie ustawy o CIT, w szczególności nie stanowią przychodu należnego z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki (…) - jest prawidłowe,

   - w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym spłata przez Wnioskodawcę kwoty głównej pożyczki na rzecz spółki (…) nie stanowi oraz nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy kosztu uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT - jest prawidłowe,  

   - w opisanym zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym zapłacone przez Wnioskodawcę odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…) mogą stanowić dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów, o ile środki z pożyczki są wykorzystywane na finansowanie działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a odsetki zostały faktycznie zapłacone, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ustawy o CIT, w szczególności art. 15c ustawy o CIT - jest prawidłowe,

   - odsetki od pożyczki udzielonej przez spółkę (…), wykorzystywanej na finansowanie działalności operacyjnej Wnioskodawcy, powinny być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów związane z przychodami z innych źródeł przychodów, tj. z działalnością operacyjną Wnioskodawcy, a nie jako koszty związane z przychodami z zysków kapitałowych - jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.