0111-KDIB1-3.4010.288.2025.11.DW
Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności zwolnionej prowadzonej na podstawie zezwolenia oraz decyzji o wsparciu, posiadane zwolnienia należy rozliczać chronologicznie.
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 20 maja 2025 r. (data wpływu 22 maja 2025 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 431/25 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2026 r. sygn. akt II FSK 127/26; i
2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek, z 20 maja 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie ustalenia czy:
1) dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności na terenie Strefy określonej w Zezwoleniu oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych,
2) zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie Zezwolenia na terenie Strefy oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, w ten sposób, że:
a. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, jako decyzji administracyjnej wydanej najwcześniej,
b. a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niego wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnionego zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji tj. Decyzji 1 i Decyzji 2 - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. Działalność Spółki
Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego zarejestrowaną (…) Posiada siedzibę w Polsce i jest podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Rok podatkowy (obrotowy) Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Spółka funkcjonuje w ramach grupy kapitałowej (…), która jest głównym producentem (…).
Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja wyrobów (…), w tym (…) Podstawowym produktem Spółki stanowi natomiast (…). Jednocześnie, Spółka jest (…). Portfolio marki uzupełniają (…). Swoje produkty Spółka dostarcza głównie do udziałowca (…) który zajmuje się dalszą dystrybucją i sprzedażą na rynkach (…).
Ponadto, Spółka świadczy usługi (…).
Prowadzi też działalność (…).
Spółka prowadzi działalność strefową i korzysta z tego tytułu z preferencji podatkowych. Posiada zezwolenie nr (…) z (…) r. (dalej: „Zezwolenie”) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Strefa”). Uzyskała również decyzję o wsparciu nr (…) z (…) r. wydaną przez zarządzającego Strefą (dalej: „Decyzja 1”) i decyzję o wsparciu nr (…) z (…) r. wydaną przez zarządzającego Strefą (dalej: „Decyzja 2”).
2. Zezwolenie
Cel przedsięwzięcia objęty zakresem Zezwolenia (dalej: „Inwestycja”) polegał na uruchomieniu zakładu produkcji (…).
Teren Inwestycji stanowił obszar w dużej części już zabudowany nieruchomościami (budynki i budowle), które Spółka zakupiła od swojego jedynego udziałowca (…). Nieruchomości stanowiły obiekty produkcyjne mające służyć jedynie planowanej działalności gospodarczej. Ponadto, Spółka wybudowała nowe obiekty, takie jak centrum dystrybucyjne oraz zmodernizowała już istniejący budynek (…). Dodatkowo, wybudowała place składowe, drogi wewnątrzzakładowe oraz parking dla TIR-ów oczekujących na załadunek towaru.
Spółka w ramach Inwestycji zrealizowała budowę wytwórni (…), do produkcji których używane są (…). Część (…) jest używana do wytwarzania (…). Dzięki temu (…) są wykorzystane w 100%. Jednocześnie, emitują bardzo małą ilość zanieczyszczeń powstających przy spalaniu (w porównaniu do węgla).
Jednocześnie, Spółka zakupiła nowe maszyny i urządzenia stanowiące linie do (…), produkcji (…), produkcji (…) oraz linie do produkcji (…). Ponadto, zrealizowała budowę zespołu (…). W ramach Inwestycji wybudowano też nowoczesne centrum dystrybucyjne o powierzchni (…) m2, obejmujące zarówno miejsca magazynowe dla gotowych wyrobów, jak i zaplecze logistyczne sprzedaży.
W Spółce wdrożony został również zintegrowany system zarządzania, który poza systemem finansowym, posiada moduł zarządzania produkcją, zasobami ludzkimi, logistyką i dystrybucją.
Działalność gospodarcza (produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wytworzonych wyrobów i świadczonych usług) prowadzona w ramach Zezwolenia na terenie Strefy określona została według następujących kodów PKWiU:
- (…).
Jednocześnie, oznaczona została jako działalność prowadzona na nieruchomościach o łącznej powierzchni (…) ha na działkach oznaczonych nr ewidencyjnymi: (…), leżącymi na terenie Podstrefy (…).
Na wniosek Spółki została wydana decyzja nr (…) z (…) r. w sprawie zmiany Zezwolenia. Zgodnie z nią rozszerzony został przedmiot działalności o następującą pozycję PKWiU (…): wyroby z (…), a także:
- zwiększona została wartość wydatków inwestycyjnych na terenie strefy będących podstawą obliczenia pomocy publicznej z (…) mln EUR na (…) mln EUR,
- dodano postanowienie, zgodnie z którym inwestycja miała być realizowana w Strefie w Podstrefie (…) na terenie o powierzchni (…) ha, z czego:
· (…) ha zostało włączone rozporządzeniem Rady Ministrów z (…),
· (…) ha zostało włączone rozporządzeniem Rady Ministrów z (…).
Decyzja wydana na wniosek Spółki miała na celu zmianę Zezwolenia w zakresie rozszerzenia przedmiotu działalności gospodarczej i zwiększenia poziomu nakładów inwestycyjnych. Wnioskowana zmiana związana była z rozszerzeniem zakresu Inwestycji i zwiększeniem obszaru Podstrefy (…), gdzie Inwestycja miała być realizowana. Na tym terenie planowano (…). Powyższe miało przyczynić się do zwiększenia zdolności produkcyjnych Spółki i poszerzenia asortymentu produkowanych wyrobów.
Kolejna decyzja nr (…) w sprawie zmiany Zezwolenia została wydana (…) r. w zakresie zmiany oznaczeń wyrobów i usług celem dostosowania do nowej PKWiU obowiązującej od (…) r. i rozszerzenia przedmiotu działalności o pozycję (…). Zgodnie z decyzją zmieniony został przedmiot działalności określony w Zezwoleniu w ten sposób, że ujęto w nim następujące pozycje PKWiU:
· (…)
Rozszerzenie przedmiotu działalności o pozycję (…) znajdowała uzasadnienie, bowiem produkcja (…) była ściśle powiązana z działalnością objętą Zezwoleniem dotyczącą produkcji (…).
Ostatnia decyzja nr (…) w sprawie zmiany Zezwolenia została wydana (…) r. Zmieniała ona termin obowiązywania Zezwolenia z (…) r. na (…) r. Światowy kryzys finansowy, wzrost kosztów produkcji i słabsze wyniki finansowe uzasadniały potrzebę przedłużenia terminu, aby umożliwić pełniejsze wykorzystanie dostępnej pomocy publicznej.
3. Decyzja 1
Jako cel nowej inwestycji zawarty we wniosku o udzielenie Decyzji 1 (Decyzja została sprostowana postanowieniami z (…) w zakresie drobnych omyłek w numerach ksiąg wieczystych, powierzchni działki i kwocie kosztów kwalifikowanych) wskazano zwiększenie efektywności i zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu Spółki (dalej: „Inwestycja 1”).
Projekt Inwestycji 1 obejmował w szczególności:
- (…)
Tym samym, Inwestycja 1 została podzielona na dwa etapy realizowane symultanicznie:
1. Roboty budowlane obejmujące budowę nowej i modernizację istniejącej powierzchni przemysłowej oraz budowę i przyłączenie niezbędnych instalacji i mediów.
2. Wyposażenie obecnego zakładu i nowej powierzchni przemysłowej obejmujące zakup nowych środków trwałych (…) oraz rozbudowa lub modernizacja istniejących środków trwałych.
Projekt Inwestycji 1 obejmował rozbudowę zakładu o nowej powierzchni magazynowej, prace modernizacyjne i optymalizacyjne linii technologicznych oraz zakup nowych środków trwałych – elementów wyposażenia nowej powierzchni przemysłowej i elementów parku technologicznego m.in. nowych linii technologicznych, systemu do transportu półfabrykatów.
Niemniej w rozbudowanym zakładzie wytwarzane miały być również produkty pozostające w aktualnej ofercie produkcyjnej Spółki, a sam proces technologiczny nie uległby istotnej modyfikacji. Zwiększenie mocy produkcyjnych wynikać miało przede wszystkim z modernizacji linii technologicznych (związanej także z relokacją maszyn i urządzeń), uporządkowania procesu technologicznego, poprawieniu logistyki wewnątrzzakładowej i wyposażeniu linii produkcyjnej w dodatkowe środki wytwórcze (środki trwałe) w ramach cyklu produkcyjnego.
Decyzja 1 objęła działalność określoną w następujących pozycjach PKWiU 2015 (Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.):
- (…)
Inwestycja 1 realizowana zgodnie z Decyzją 1 położona jest na nieruchomościach o łącznej powierzchni (…) ha działki oznaczone numerami ewidencyjnymi: (…) położonych w województwie (…), w powiecie (…), w gminie (…), w miejscowości (…). Teren realizacji Inwestycji 1 położony jest w całości granicach Strefy.
4. Decyzja 2
Jako cel nowej inwestycji wskazany przez Spółkę we wniosku o udzielenie Decyzji 2 wskazano:
- zwiększenie zdolności produkcyjnych istniejącego przedsiębiorstwa w ramach dotychczasowego asortymentu m.in. poprzez zakup nowych linii produkcyjnych, zakup nowych maszyn i urządzeń oraz zwiększenia zaplecza infrastrukturalnego (…),
- dywersyfikację produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych o (…) (dalej: „Inwestycja 2”).
Inwestycja 2 dotyczyła całego procesu produkcyjnego dotychczasowego asortymentu (…) produkowanych przez Spółkę oraz komponentów do produkcji innowacyjnych (…) - co przyczyniło się do zwiększenia mocy produkcyjnych w ramach dotychczasowego asortymentu Spółki.
Projekt Inwestycji 2 obejmował w szczególności:
· (…)
Natomiast, wprowadzenie nowych produktów Spółki w ramach realizacji Inwestycji 2 polegającej na dywersyfikacji produkcji istniejącego zakładu w (…) wiązało się z następującymi działaniami:
- (…)
Inwestycja 2 była podzielona na dwa etapy:
1. Roboty budowlane obejmujące budowę hal produkcyjnych i infrastruktury okołoprodukcyjnej.
2. Wyposażenie obecnego zakładu produkcyjnego i nowej powierzchni przemysłowej obejmujące zakup nowych środków trwałych oraz modernizację lub rozbudowę istniejących środków trwałych.
Decyzja 2 obejmuje działalność określoną w następujących pozycjach PKWiU 2015:
- (…)
Teren realizacji Inwestycji 2 obejmuje nieruchomości o łącznej pow. (…) ha, położone w województwie (…), w powiecie (…), w gminie (…), w miejscowości (…), w tym:
- nieruchomości o łącznej powierzchni (…) ha działki oznaczone numerami ewidencyjnymi: (…) położone w granicach Strefy, oznaczone jako Podstrefa (…) (zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z (…),
- nieruchomości o łącznej powierzchni (…) ha oznaczone numerami ewidencyjnymi działki (…) położone poza granicami specjalnej strefy ekonomicznej, co stanowi (…)% całego terenu realizacji Inwestycji 2.
5. Inwestycja, Inwestycja 1, Inwestycja 2
Zarówno Zezwolenie, Decyzja 1, jak i Decyzja 2 dotyczą tożsamej działalności gospodarczej polegającej na produkcji (…).
Inwestycje współistnieją pod tym samym adresem na pokrywającym się w części terenie i korzystają ze wspólnej infrastruktury (np. instalacje elektryczne i cieplne, elektrociepłownia, infrastruktura transportowa, magazynowa). Położone są na tożsamych (…) lub przylegających do siebie (…) działkach ewidencyjnych na terenie Strefy. Ponadto, większość oznaczeń PKWiU przypisana do poszczególnych Inwestycji jest zbieżna (…).
Pytania
1) Czy dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności na terenie Strefy określonej w Zezwoleniu oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych?
2) Czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie Zezwolenia na terenie Strefy oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, w ten sposób, że:
a. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, jako decyzji administracyjnej wydanej najwcześniej,
b. a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niego wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnionego zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji tj. Decyzji 1 i Decyzji 2 - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania?
Państwa stanowisko w sprawie
1) Dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności na terenie Strefy określonej w Zezwoleniu oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych.
2) Zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie Zezwolenia na terenie Strefy oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, w ten sposób, że:
a. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, jako decyzji administracyjnej wydanej najwcześniej,
b. a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niego wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnionego zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji tj. Decyzji 1 i Decyzji 2 - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.
Uzasadnienie Stanowiska Spółki
1. Wspólna ewidencja dla działalności zwolnionej
Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy CIT, wolne od podatku są:
- dochody, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604, dalej: „Ustawa SSE”) przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;
- dochody podatników, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 459, dalej: „Ustawa WNI”) i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
Powyższe zwolnienia podatkowe przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu (art. 17 ust. 4 Ustawy CIT). Jednocześnie, art. 9 ust. 1 Ustawy CIT nakłada na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (art. 7 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT).
Z przepisem tym korespondują regulacje § 5 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 121; dalej: „Rozporządzenie SSE”), zgodnie z którym zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy.
W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.
Co więcej, wedle art. 12 ust. 1 Ustawy SSE, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia strefowego przez osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego na zasadach określonych w przepisach o CIT. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów. Przedsiębiorcy korzystający z takiej pomocy publicznej obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych - przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty, a przedsiębiorcy korzystający z takiej pomocy publicznej z tytułu tworzenia nowych miejsc pracy - dodatkowo przechowują dokumenty związane z poborem podatków oraz innych dochodów budżetu państwa, a także przychodów państwowych funduszy celowych (z art. 12a ust. 1 Ustawy SSE). Analogiczne regulacje są zawarte w art. 3 ust. 1 Ustawy WNI, który stanowi, że wsparcie na realizację nowej inwestycji, udzielane jest w formie zwolnienia od podatku dochodowego na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o CIT. Przedsiębiorcy korzystający z takiej pomocy publicznej są obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych oraz przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu 10-letniego terminu przedawnienia roszczeń związanych ze zwrotem pomocy publicznej (art. 19 ust. 1 Ustawy WNI).
Z powyższych regulacji wynika obowiązek prowadzenia ewidencji dotyczącej działalności prowadzonej w ramach zezwolenia lub na podstawie decyzji o wsparciu podatnik, aby możliwe było ustalenie zakresu i prawidłowości wykorzystania pomocy publicznej. Ewidencja zapewniać ma rzetelne określenie kwoty dochodu zwolnionego z podatku dochodowego oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. Przepisy nie wymagają wprost, aby ewidencja prowadzona była odrębnie dla każdego zezwolenia i każdej decyzji o wsparciu. Jeśli zaś w drodze wykładni językowej nie da się wyprowadzić obowiązku prowadzenia odrębnych ewidencji, to nie należy nakładać takiego obowiązku z wykorzystaniem wykładni rozszerzającej czy wnioskowania na niekorzyść podatnika.
W rezultacie Spółka powinna być zobowiązana jedynie do prowadzenia:
- ewidencji rachunkowej dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych oraz
- ewidencji rachunkowej dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Strefy określonej w posiadanym Zezwoleniu, Decyzji 1 i Decyzji 2.
Taka wykładnia jest spójna systemowo z przewidzianym ustawowo chronologicznym rozliczaniem kilku zezwoleń i decyzji o wsparciu (przywoływane dalej art. 12 ust. 2 Ustawy SSE i art. 13 ust. 6 Ustawy WNI). Powyższe stanowisko znajduje też potwierdzenia w świetle wykładni funkcjonalnej. Procedury ewidencjonowania i rozliczania pomocy publicznej nie powinny generować zbędnych obciążeń dla beneficjentów lecz powinny być zaprojektowane w sposób, który czyni je atrakcyjnymi dla inwestorów realizujących inwestycje w priorytetowych obszarach gospodarki.
Zaprezentowany powyżej pogląd znajduje potwierdzenie w wydanym wyroku WSA w Rzeszowie z 8 października 2020 r. sygn. I SA/Rz 340/20 (orzeczenie prawomocne), w którym Sąd uchylił interpretację indywidualną i potwierdził stanowisko podatnika, zgodnie z którym może on prowadzić jedną wspólną ewidencję do celów ustalenia wyniku podatkowego z działalności zwolnionej z podatku dochodowego - dla zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy oraz decyzji o wsparciu w ramach Polskiej Strefy Inwestycji.
W podobny sposób wypowiedział się WSA w Krakowie w wyroku z 27 kwietnia 2021 r. sygn. I SA/Kr 1147/20 (orzeczenie prawomocne) podkreślając, że nie można podzielić poglądu, że przedsiębiorca jest zobowiązany do odrębnego ustalania osiągniętego dochodu lub poniesionej straty (za dany rok podatkowy) w odniesieniu do zezwoleń i odrębnie co do decyzji o wsparciu. Przepisy podatkowe nakładają na podatników obowiązek wyodrębnienia przychodów z działalności zwolnionej od pozostałych przychodów, natomiast nie ma normatywnego zakazu prowadzenia wspólnej ewidencji w odniesieniu do przychodów i kosztów z działalności objętej zezwoleniami strefowymi i decyzjami o wsparciu, ani zakazu wykorzystywania limitu pomocy zgodnie z kolejnością wydawanych zezwoleń i decyzji o wsparciu.
Powyższe stanowisko o dopuszczalności jednej wspólnej ewidencji dla działalności określonej w zezwoleniu i decyzji o wsparciu znajduje ponadto potwierdzenie w wyroku NSA z 14 sierpnia 2024 r., II FSK 617/23, wyroku NSA z 4 lipca 2023 r., sygn. II FSK 78/21, wyroku NSA z 14 czerwca 2023 r., sygn. II FSK 2872/20 i w wydanych w ostatnim czasie interpretacjach indywidualnych, dotyczących wspólnego rozliczania zezwoleń i decyzji o wsparciu. Jako przykład można w tym miejscu wskazać interpretacje indywidualne wydane przez DKIS:
- z 3 lutego 2025 r., 0111-KDIB1-3.4010.288.2020.11.AN (po uwzględnieniu wyroku WSA w Krakowie z 27 kwietnia 2021 r., I SA/Kr 1147/20 i wyroku NSA z 28 maja 2024 r., II FSK 1119/21),
- z 4 stycznia 2024 r., 0111-KDIB1-3.4010.569.2019.11.ZK (po uwzględnieniu wyroku WSA w Rzeszowie z 8 października 2020 r., I SA/Rz 340/20 i wyroku NSA z 4 lipca 2023 r., II FSK 78/21),
- z 4 stycznia 2024 r., 0111-KDIB1-3.4010.357.2019.11.MBD (po uwzględnieniu wyroku WSA w Gliwicach z 3 września 2020 r., I SA/Gl 15/20 i wyroku NSA z 14 czerwca 2023 r., II FSK 2872/20),
- z 25 lipca 2019 r., 0114-KDIP2-3.4010.82.2019.2.MS.
Łączna językowa i systemowa wykładnia wskazanych powyżej przepisów w uwzględnieniem wykładni funkcjonalnej prowadzi do wniosku, że brak jest nakazu przypisywania dochodu do poszczególnych zezwoleń lub decyzji o wsparciu. W konsekwencji, Spółka powinna dokonać zsumowania przychodów oraz kosztów (bez wydzielenia poszczególnych Inwestycji) i ustalić łączną sumę dochodów na podstawie jednej wspólnej ewidencji dla działalności podlegającej zwolnieniu z CIT (prowadzonej na podstawie Zezwolenia, Decyzji 1, Decyzji 2).
2. Chronologiczne rozliczanie pomocy publicznej
Artykuł 12 ust. 1 Ustawy o SSE stanowi, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.
Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 2 Ustawy SSE, w przypadku gdy przedsiębiorca posiada co najmniej dwa zezwolenia strefowe, przyjmuje się, że rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydawania zezwoleń.
Pomoc publiczna, która udzielana jest podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia stanowi pomoc regionalną z tytułu kosztów nowej inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy.
Spółka korzysta z pomocy z tytułu kosztów nowej inwestycji. W tej sytuacji zastosowanie znajduje § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia SSE, zgodnie z którym wielkość pomocy z tytułu kosztów nowej inwestycji liczona jest jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 Rozporządzenia SSE.
Z uwagi na treść § 7 Rozporządzenia SSE, w którym wskazane jest, że koszty inwestycji oraz wielkość pomocy są dyskontowane na dzień uzyskania zezwolenia, wartość otrzymanej pomocy publicznej powinna być w pierwszej kolejności dyskontowana na dzień udzielenia zezwolenia wydanego najwcześniej, a następnie po wyczerpaniu limitu pomocy wynikającego z tego zezwolenia lub utraty jego ważności, na dzień wydania kolejnych zezwoleń (chronologicznie).
Powyższe stanowi wykazanie, że limit dostępnej pomocy określany jest jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy publicznej określonej dla danego obszaru i zdyskontowanej wartości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą. A co za tym idzie, na przedsiębiorcy prowadzącym działalność na terenie strefy nie ciąży obowiązek wydzielania organizacyjnego działalności prowadzonej na podstawie różnych zezwoleń strefowych, jak również wyodrębniania wyniku podatkowego osiągniętego w ramach poszczególnych projektów inwestycyjnych, objętych różnymi zezwoleniami.
Analogiczne regulacje zawiera Ustawa WNI. Art. 3 tej ustawy stanowi, że wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem” jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wedle art. 13 ust. 6 Ustawy WNI, jeżeli przedsiębiorca posiada co najmniej dwie decyzje o wsparciu, rozliczenie pomocy publicznej następuje zgodnie z kolejnością wydania decyzji o wsparciu. Jeśli zaś przedsiębiorca korzysta z pomocy publicznej na podstawie decyzji o wsparciu oraz na podstawie zezwolenia strefowego, dla rozliczenia łącznej pomocy publicznej przyznanej temu przedsiębiorcy przepis ten stosuje się odpowiednio (art. 13 ust. 7 Ustawy WNI).
Przepisy Ustawy WNI bezpośrednio regulują więc sytuację, w której przedsiębiorca korzysta ze zwolnienia zarówno na podstawie wydanych zezwoleń, jak i decyzji o wsparciu. Z ich literalnego brzmienia wynika, że rozliczenie pomocy publicznej „następuje” zgodnie z kolejnością wydania zezwoleń lub decyzji o wsparciu. Po stronie podatnika nie tyle funkcjonuje więc uprawnienie do rozliczania pomocy publicznej w określony sposób, ale istnieje obowiązek jej rozliczania chronologicznie, zgodnie z kolejnością wydania zezwoleń lub decyzji o wsparciu. Brak jest przepisów statuujących jednoznaczne wyjątki od reguły chronologicznego rozliczania, nie ma też podstaw do ich domniemania. Nie są takimi przepisami art. 12 ust. 3 Ustawy SSE i art. 13 ust. 8 Ustawy WNI o rozliczaniu pomocy w odniesieniu do konkretnej inwestycji, które odnoszą się zasadniczo do sytuacji, gdy tereny prowadzenia inwestycji z kilku zezwoleń lub decyzji nie są tożsame. Taki wniosek zdaniem przedstawicieli doktryny (A. Piskor [w:] Funkcjonowanie przedsiębiorstw w specjalnej strefie ekonomicznej oraz Polskiej Strefie Inwestycji. Aspekty prawne, podatkowe i księgowe, M. Gosek (red.), Warszawa 2025, s. 391 i n.) można wyprowadzić pośrednio z uzasadnienia nowelizacji, która weszła w życie od 1 stycznia 2022 r. (uzasadnienie projektu ustawy nowelizującej z 29 października 2021 r., druk nr 1532, Sejm IX kadencji). Taki sposób interpretacji jest też zgodny z dyrektywą, aby przepisy odczytywać w sposób nieprowadzący do sprzeczności.
W przypadku analizowanego stanu faktycznego wszystkie Inwestycje położone są na tożsamych lub przylegających do siebie działkach ewidencyjnych na terenie Strefy. Powinien więc znaleźć zastosowanie art. 13 ust. 6, a nie art. 13 ust. 8 Ustawy WNI.
Odmienna interpretacja przepisów skutkująca wymogiem osobnego rozliczania wyniku podatkowego dla każdego zezwolenia lub decyzji o wsparciu utrudniałaby osiągnięcie celu regulacji. Obciążenie inwestorów koniecznością oddzielnego obliczania dochodu i ustalania odrębnych limitów pomocy publicznej czyniłoby te przepisy mniej efektywnymi stymulowaniu wzrostu inwestycji prywatnych.
Podsumowując, literalna wykładnia wyżej wskazanych przepisów, w zestawieniu z wykładnią funkcjonalną oraz wykładnią systemową uwzględniającą pozostałe przepisy prowadzi do wniosku, że prawidłowym podejściem jest wykorzystywanie limitu pomocy publicznej chronologicznie tj. zgodnie z kolejnością wydania przyznanych zezwoleń i decyzji o wsparciu.
Wart podkreślenia jest fakt, że zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne przychylają się do powyższego stanowiska o rozliczeniu pomocy publicznej zgodnie z kolejnością wydania zezwoleń i decyzji o wsparciu. Powołują się na literalną wykładnię przytoczonych przepisów podkreślając ich analogiczne brzmienie w obu ustawach i korzystają z dorobku orzeczniczego wypracowanego na tle art. 12 ust. 2 Ustawy SSE. Zwracają także uwagę na konieczność lokalizacji inwestycji na obszarze tej samej specjalnej strefy ekonomicznej. Przykładowo, jednoznacznie i wprost wypowiedział się w tym zakresie:
— NSA w wyroku z 14 sierpnia 2024 r., II FSK 617/23,
— WSA w Opolu w wyroku z 22 stycznia 2025 r., I SA/Op 1042/24 (nieprawomocny),
— WSA we Wrocławiu w wyroku z 3 grudnia 2024 r., I SA/Wr 553/24 (nieprawomocny),
— WSA w Rzeszowie wyroku z 18 stycznia 2024 r., I SA/Rz 566/23 (nieprawomocny),
— WSA w Lublinie w wyroku z 17 stycznia 2024 r., I SA/Lu 632/23 (nieprawomocny),
— WSA w Łodzi w wyroku z 23 marca 2023 r., I SA/Łd 122/23 (nieprawomocny),
— DKIS w interpretacji z 24 października 2023 r., 0111-KDIB1-3.4010.585.2023.1.DW,
— DKIS w interpretacji z 21 czerwca 2023 r., 0111-KDIB1-3.4010.298.2023.1.AN,
— DKIS w interpretacji z 1 marca 2023 r., 0111-KDIB1-3.4010.11.2023.1.ZK,
— DKIS w interpretacji z 15 lutego 2023 r., 0111-KDIB1-3.4010.31.2023.1.JG,
— DKIS w interpretacji z 25 lipca 2019 r., 0114-KDIP2-3.4010.82.2019.2.MS,
— DKIS w interpretacji z 22 lipca 2019 r., 0111-KDIB1-3.4010.175.2019.1.BM,
— DKIS w interpretacji z 20 lutego 2019 r., 0111-KDIB1-3.4010.631.2018.2.MO.
W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać podejście, zgodnie z którym zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy na podstawie Zezwolenia oraz na terenie wskazanym w Decyzji 1 oraz Decyzji 2, w ten sposób, że w pierwszej kolejności wykorzystywany będzie limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, a gdy limit wynikający z Zezwolenia nie będzie wystarczający do objęcia całości dochodu strefowego zwolnieniem podatkowym (lub gdy zezwolenie utraci ważność) otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana zgodnie z limitem wynikającym z kolejnych decyzji tj. Decyzji 1 i następnie Decyzji 2, w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 11 czerwca 2025 r. wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.288.2025.1.DW, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu 13 czerwca 2025 r.
Skarga na interpretację indywidualną
14 lipca 2025 r. złożyli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o:
- uwzględnienie niniejszej skargi oraz uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c PPSA,
- zasądzenie przez WSA od Organu na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 205 § 4 oraz art. 209 PPSA,
- doręczanie wszelkich pism w sprawie za pomocą środków komunikacji elektronicznej na wskazany powyżej adres elektroniczny pełnomocnika Spółki na podstawie art. 74a § 1 PPSA.
Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 6 sierpnia 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.288.2025.2.DW.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 19 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 431/25.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 28 maja 2026 r. sygn. akt II FSK 127/26 oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 28 maja 2026 r. i wpłynął do mnie 25 sierpnia 2026 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyrokach;
• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy:
1) dla celów określenia wysokości dochodu (straty) z tytułu prowadzenia działalności na terenie Strefy określonej w Zezwoleniu oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, Spółka może prowadzić jedną wspólną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych – jest prawidłowe,
2) zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych powinien podlegać dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie Zezwolenia na terenie Strefy oraz Decyzji 1 i Decyzji 2 na terenach w nich wskazanych, w ten sposób, że:
a. w pierwszej kolejności wykorzystywany jest limit dostępnej pomocy publicznej w ramach Zezwolenia, jako decyzji administracyjnej wydanej najwcześniej,
b. a po jego wykorzystaniu, gdy limit pomocy publicznej z niego wynikający nie jest wystarczający do objęcia całości dochodu zwolnionego zwolnieniem podatkowym, otrzymana pomoc publiczna powinna być rozliczana dostępnym limitem wynikającym z kolejnych decyzji tj. Decyzji 1 i Decyzji 2 - w kolejności ustalonej zgodnie z datami ich wydania
– jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Wskazuję, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 431/25 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2026 r. sygn. akt II FSK 127/26.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów