0111-KDIB1-3.4010.218.2026.2.PC

Interpretacja indywidualna

- stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniony pismem z 27 maja 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, spółka (…) Sp. z o.o. z siedzibą (…), jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów jako podatnik CIT. Spółka funkcjonuje jako zaawansowany ośrodek kompetencyjny działający na styku branży IT i automatyki przemysłowej, dostarczając rozwiązania związane z optymalizacją procesów produkcyjnych w sektorze automotive.

Spółka działa na styku inżynierii oprogramowania oraz nowoczesnej automatyki przemysłowej. Spółka pozycjonuje się jako integrator systemowy nowej generacji, dostarczający rozwiązania w duchu (…).

Unikalność modelu biznesowego Spółki polega na łączeniu kompetencji programistycznych (…) z inżynierią sterowania (…). Zespół Spółki tworzą:

- Inżynierowie automatycy i robotycy,

- Programiści systemów (…),

- Specjaliści od systemów (…),

- Architekci systemów wymiany danych (…).

Obszar I: Prace rutynowe, serwisowe i wdrożeniowe (Standardowe)

Są to działania o charakterze odtwórczym, polegające na wykorzystaniu powszechnie znanych rozwiązań technicznych w celu utrzymania sprawności operacyjnej instalacji. Obejmują one:

- Konserwację i serwis: przeglądy okresowe istniejących szaf sterowniczych, wymianę zużytych komponentów automatyki oraz aktualizację firmware’u na urządzeniach.

- Standardową konfigurację: parametryzację gotowych sterowników i czujników zgodnie z dokumentacją producenta, która nie wymaga tworzenia nowej logiki sterowania.

- Proste modernizacje (Retrofit): wymianę starych podzespołów na ich nowsze odpowiedniki o identycznej funkcjonalności (bez zmiany schematu sterowania).

- Szkolenia i asystę: wsparcie techniczne dla operatorów maszyn w zakresie obsługi standardowych interfejsów HMI.

Obszar II: Innowacyjne projekty inżynieryjne i systemowe wymagające twórczego podejścia do rozwiązania problemów technicznych opartego na nieoczywistych rozwiązaniach

W tym obszarze Spółka realizuje projekty o wysokim stopniu unikalności, wymagające pokonywania barier na styku mechaniki, elektroniki i informatyki. Cechują się one:

  - Projektowaniem dedykowanych algorytmów sterowania: tworzenie od podstaw skomplikowanej logiki procesowej dla unikalnych linii produkcyjnych, gdzie standardowe biblioteki producentów PLC są niewystarczające.

  - Integracją systemów heterogenicznych: budowa mostów technologicznych pomiędzy maszynami różnych producentów, wymagająca opracowania własnych protokołów komunikacyjnych lub zaawansowanych translatorów danych w czasie rzeczywistym.

  - Implementacją systemów wizyjnych i AI: Projektowanie i trenowanie autorskich modeli uczenia maszynowego do kontroli jakości na liniach produkcyjnych (np. detekcja wad materiałowych w ruchu), co stanowi proces o wysokim ryzyku technologicznym.

  - Optymalizacją procesów fizycznych poprzez kod: prowadzenie prac badawczych nad skróceniem cykli produkcyjnych (tzw. cycle time) przy jednoczesnym zachowaniu stabilności procesowej, co wymaga wielokrotnych testów, prototypowania wirtualnego (Digital Twin) oraz walidacji na obiekcie.

  - Twórczym wkładem w architekturę systemów: opracowywanie unikalnych architektur sterowania rozproszonego, które pozwalają na większą elastyczność produkcji (Mass Customization).

W większości przypadków realizacja nowego projektu przez Wnioskodawcę wiąże się z koniecznością opracowania rozwiązania od podstaw. Ze względu na złożoność procesu - od koncepcji, przez projekt, realizację, aż po testy - a także liczne czynniki wpływające na sukces projektu (m.in. ograniczenia techniczne, obowiązujące akty normatywne lub standardy branżowe).

Na początkowych etapach brak jest pewności co do efektu końcowego. Z tego względu każdy etap realizacji obarczony jest ryzykiem niepowodzenia, które może wymusić weryfikację założeń projektowych i konieczność ich modyfikacji.

Projekty realizowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowego ani powtarzalnego. Opracowywane rozwiązania są innowacyjne co najmniej w skali przedsiębiorstwa, a ich wdrożenie wymaga zastosowania nieszablonowych metod w zakresie automatyki, sterowania, integracji systemowej oraz organizacji procesu produkcyjnego.

Wnioskodawca przystępując do realizacji projektu, nie dysponuje pełną wiedzą pozwalającą na stworzenie rozwiązania bez ryzyka technicznego (szczególnie jeżeli mowa o nowym standardzie w branży). Wiedza ta jest zdobywana i rozwijana wraz z postępem prac koncepcyjnych i projektowych. Wypracowane w ten sposób rozwiązania, skutkują powstaniem prawidłowo działającego prototypu i nabyciem nowej wiedzy do dalszego wykorzystania w kolejnych projektach.

Ze względu na indywidualny i niepowtarzalny charakter realizowanych projektów niestandardowych, Wnioskodawca nieustannie poszukuje innowacyjnych rozwiązań, dzięki którym możliwe jest uzyskanie przewagi konkurencyjnej. Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym, Wnioskodawca nie realizuje projektów o charakterze wystandaryzowanym. Każde zlecenie, mimo korzystania z dostępnych na rynku komponentów i materiałów, wymaga twórczego podejścia, nadania odpowiednich cech i parametrów technicznych, które odpowiadają specyficznym wymaganiom danego projektu.

Projekty, które bazują wyłącznie na znanych rozwiązaniach i nie wymagają opracowania nowych koncepcji - np. przeskalowania istniejących rozwiązań, prostych modernizacji czy powielenia już istniejącego rozwiązania - traktowane są przez Wnioskodawcę jako projekty standardowe i nie są objęte niniejszym wnioskiem. W projektach niestandardowych Wnioskodawca opracowuje całościową koncepcję techniczną, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm branżowych i dobrych praktyk, a często również istniejącej infrastruktury klienta, z którą nowe rozwiązanie musi być kompatybilne.

Każdy projekt niestandardowy posiada jasno określony cel techniczny, zapisany w dokumentacji projektowej, umowie z klientem lub dokumentach wewnętrznych. Ustalenie tego celu często wymaga dodatkowych analiz, pomiarów u klienta i weryfikacji wykonalności technicznej. Następnie ustalany jest sposób realizacji, podział zadań, harmonogram, a także zasoby materialne i intelektualne niezbędne do realizacji projektu. Zespół projektowy dobierany jest zgodnie z wymaganym doświadczeniem i specjalizacją.

Projekty niestandardowe wiążą się z wysokim ryzykiem technologicznym i wymagają systematycznego rozwiązywania problemów oraz generowania nowej wiedzy.

Wnioskodawca podkreśla, że każde zlecenie wymaga indywidualnego podejścia. Powtarzalność rozwiązań nie występuje z uwagi na znaczne różnice techniczne pomiędzy poszczególnymi projektami. Tym samym, realizowane zlecenia nie są kopiami wcześniejszych projektów, lecz bazują na oryginalnych koncepcjach i hipotezach, których efektem jest tworzenie innowacyjnych produktów i procesów. Zlecenia te nie mają charakteru rutynowych ani okresowych modyfikacji produktów - każde z nich posiada twórczy i unikatowy charakter.

Wszystkie prace objęte niniejszym wnioskiem mają charakter twórczy i są prowadzone w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Projekty powtarzalne, remontowe, przeskalowane lub o charakterze typowym nie są kwalifikowane jako prace B+R.

Z uwagi na przyjęty model działania, każdy projekt niestandardowy generuje nową wiedzę techniczną. Zakres tej wiedzy zależy od stopnia skomplikowania projektu, branży, materiałów czy dostępnej wiedzy rynkowej. Wiedza ta jest archiwizowana w postaci rysunków technicznych, schematów, projektów i opisów. W przypadku kolejnych zleceń, zespół projektowy w pierwszej kolejności weryfikuje, czy istniejące rozwiązania mogą zostać wykorzystane. Jeżeli tak - projekt nie jest kwalifikowany jako B+R. W przeciwnym razie podejmowane są działania w celu pozyskania nowej wiedzy, niezbędnej do realizacji projektu.

W latach 2024 i 2025 podatnik prowadził, a w roku 2026 kontynuuje, prace nad projektami niestandardowymi opisanymi niżej, tj. Projektem 1 oraz Projektem 2, umożliwiających rozszerzenie swojego portfolio produktów oraz zdobycie nowego doświadczenia, pozwalającego na rozwój przedsiębiorstwa:

- Projekt 1

Przedmiotem projektu była realizacja kompleksowej linii do automatycznej produkcji dla podzespołów przedniej części podłogi nowej generacji pojazdów elektrycznych wiodącej marki europejskiej. W trakcie trwania projektu opracowywana była również kompleksowa dokumentacja elektryczno-programistyczna. Głównym celem było opracowanie know-how, na podstawie którego powstał inteligentny system produkcyjny zdolny do ciągłego wytwarzania części przy jednoczesnym automatycznym monitorowaniu parametrów jakościowych (traceability), w oparciu o pionierski standard branżowy.

Przed rozpoczęciem projektu zidentyfikowano ryzyka technologiczne.

Projekt od etapu koncepcyjnego obarczony był wysokim stopniem niepewności, wynikającym z:

  - ryzyka nowości standardu: praca na nowo wdrażanym standardzie GSC, który nie posiadał jeszcze sprawdzonej dokumentacji i stabilnych bibliotek programistycznych;

  - innowacyjności konstrukcji: konieczność dostosowania procesów do nowej architektury pojazdów elektrycznych, znacząco odbiegającej od konstrukcji spalinowych (bezpieczeństwo ogniowe, specyfika materiałowa);

  - skali i wydajności: ryzyko nieosiągnięcia wydajności powyżej 50 UHP (Units Per Hour) przy tak wysokim stopniu skomplikowania procesów (zgrzewanie, klejenie, paletyzacja);

  - integracji komponentów: ryzyko braku kompatybilności pomiędzy najnowszą generacją urządzeń wykonawczych (roboty, napędy) w nietestowanych wcześniej konfiguracjach.

W toku realizacji zespół Spółki napotkał liczne bariery, które wymagały podjęcia prac o charakterze twórczym:

  - błędy w standardzie GSC: inżynierowie Wnioskodawcy zidentyfikowali szereg błędów w natywnym standardzie klienta. Problem rozwiązano poprzez autorskie poprawki i opracowanie rozwiązań pomostowych, które po walidacji zostały przekazane do zespołu inżynierów i zaimplementowane jako oficjalne aktualizacje standardu globalnego;

  - integracja systemów nowej generacji: napotkano trudności w komunikacji pomiędzy nowymi typami robotów a systemami sterowania. Problem rozwiązano poprzez stworzenie innowacyjnej koncepcji oprogramowania integrującego, które zapewniło spójność danych i płynność procesów technologicznych;

  - produkcja części zamiennych („Spare Parts”): wyzwaniem była konieczność dynamicznej zmiany parametrów linii dla części o innej liczbie punktów zgrzewania i ścieżek klejenia bez zatrzymywania produkcji. Opracowano unikalną logikę sterowania, która automatycznie modyfikuje listę procesów dla trybu „Spare Part”;

  - optymalizacja czasu cyklu: przy zakładanej wydajności standardowe algorytmy ruchu robotów okazały się niewystarczające. Zespół dokonał zaawansowanej optymalizacji trajektorii pracy robotów. Następnie zmodyfikowane dane zostały zaimplementowane w PLC.

Realizacja projektu doprowadziła do istotnego zwiększenia zasobów wiedzy w firmie:

  - kompetencje eksperckie w standardzie GSC: zdobyto unikalną na rynku wiedzę z zakresu najnowszego standardu elektryczno-programistycznego wiodącej marki motoryzacyjnej w tym umiejętność diagnozowania i naprawiania błędów w jego strukturze;

  - technologie łączenia materiałów: pogłębiono wiedzę o procesach zrobotyzowanego spawania punktowego i precyzyjnego dozowania kleju dla komponentów pojazdów elektrycznych;

  - integracja High-End: nabyto doświadczenie w pracy z najnowszą generacją podzespołów automatyki, które dopiero wchodzą na rynek masowy.

Założone cele cząstkowe na rok 2024 i 2025 zostały osiągnięte. Testy pokazały, że linia jest w stanie osiągnąć pełną wydajność z elementami fizycznymi. Na rok 2026 zaplanowane zostało przeprowadzenie finalnej walidacji przed oddaniem linii na środowisko produkcyjne.

- Projekt 2

Przedmiotem prac realizowanych przez Spółkę było opracowanie know-how w zakresie innowacyjnej architektury sterowania i realizacja w pełni zautomatyzowanej linii produkcyjnej dla drzwi przednich oraz tylnych nowej generacji samochodów elektrycznych.

Głównym celem projektu było opracowanie i eksperymentalne potwierdzenie nowej metodyki programistycznej oraz konfiguracyjnej, pozwalającej na zarządzanie przepływem produkcji i jakością przy zastosowaniu nieprzetestowanej wcześniej generacji komponentów wykonawczych. W ramach prac zespół Spółki opracował prototyp autorskiego algorytmu do śledzenia jakości i identyfikacji błędów, który musiał zostać zweryfikowany pod kątem wydajności przy ekstremalnie krótkim takcie produkcyjnym (wymagana wydajność powyżej 50 sztuk na godzinę).

Projekt cechował się wysokim stopniem niepewności technicznej, wynikającej z:

  - dualizmu standardów: konieczność jednoczesnego spełnienia rygorystycznych wymogów standardu marki motoryzacyjnej oraz specyficznych wymagań fabryki. Wyzwanie stanowiło zachowanie spójności logicznej systemu przy łączeniu często sprzecznych wytycznych obu standardów;

  - architektury nowej generacji modeli aut elektrycznych: implementacja procesów dla nowej generacji pojazdów elektrycznych wymagała opracowania nowych procedur bezpieczeństwa oraz metod łączenia komponentów, które różnią się konstrukcyjnie od tradycyjnych rozwiązań spalinowych;

  - izolacji sieciowej: ryzyko braku możliwości standardowej wymiany danych z centralnymi systemami producenta ze względu na lokalizację linii w zewnętrznym zakładzie produkcyjnym.

W trakcie realizacji inżynierowie Spółki rozwiązali szereg problemów technicznych:

  - integracja komponentów niestandardowych: wymagania producenta wymusiły użycie komponentów elektrycznych spoza listy dopuszczonej przez standard producenta. Problem rozwiązano poprzez stworzenie autorskiego oprogramowania pomostowego (interface logic), które pozwoliło na stabilną komunikację tych urządzeń z nadrzędnym systemem sterowania bez naruszania integralności standardu głównego.

  - autorski moduł zbierania danych (Custom MES/SCADA): ze względu na brak dostępu do podsieci producenta i standardowych narzędzi monitorujących, zespół Spółki opracował unikalną koncepcję i implementację oprogramowania do kolekcjonowania oraz wizualizacji danych procesowych. Rozwiązanie to pełni rolę pomostu technologicznego, przesyłając dane do bazy klienta w sposób bezpieczny i uporządkowany;

  - uruchomienie urządzeń nowej generacji: wykorzystanie najnowszej generacji napędów i robotów wiązało się z koniecznością intensywnego debugowania kodu w nieintegrowanych wcześniej środowiskach. Zespół Spółki opracował własne bloki funkcyjne zapewniające spójną współpracę wszystkich systemów;

  - optymalizacja taktu produkcyjnego (UHP > 50): osiągnięcie stabilnej pracy przy tak wysokiej wydajności wymagało iteracyjnej optymalizacji algorytmów ruchu robotów i logiki sekwencyjnej PLC, co stanowiło proces eksperymentalny (próby i błędy aż do osiągnięcia celu).

Dzięki realizacji projektu Wnioskodawca nabył nową wiedzę w zakresie:

  - interoperacyjności systemów: umiejętność łączenia różnych standardów przemysłowych w jeden funkcjonalny ekosystem produkcyjny;

  - inżynierii danych przemysłowych: opracowanie własnych metod agregacji danych produkcyjnych (Big Data w skali mikro), niezależnych od infrastruktury IT klienta końcowego;

  - technologii : Zrozumienie specyfiki produkcyjnej najnowszej generacji pojazdów elektrycznych, co stanowi przewagę konkurencyjną na rynku usług inżynieryjnych.

Założone cele dla projektu w roku 2024 i 2025 zostały zrealizowane. Na obecnym etapie osiągnięto zakładaną wydajność produkcji z elementami fizycznymi oraz dokonano optymalizacji jakości i produkcji przed seryjnego zestawu części VS0 i VS1. W roku 2026 zaplanowana jest finalna walidacja linii przed wdrożeniem do produkcji seryjnej.

Opisy kosztów i metodologii obu projektów.

Wnioskodawca prowadzi projekty według metodologii, która pozwala na zachowanie systematycznego zapisu oraz spełnienie standardów automotive. Do każdego projektu są przydzielane zasoby ludzkie w postaci zespołu realizującego prace tak, aby móc osiągnąć zakładany cel. Dla realizacji projektu konieczne jest przygotowanie systematycznego planu prac, który w zależności od specyfiki danego projektu może obejmować następujące etapy:

 1. opracowanie koncepcji elektrycznej (Hardware Design) - gdzie następuje opracowanie projektu elektrycznego w ramach prac konstrukcyjnych przy planowaniu i projektowaniu linii przemysłowej;

 2. programowanie offline - gdzie następuje opracowanie oprogramowania offline dla sterowników oraz robotów przemysłowych zgodnie z założeniami konceptu sterownia dla linii przemysłowej;

 3. realizacja wirtualnego uruchomienia VIBN - gdzie następuje przygotowanie środowiska testowego wirtualnego bliźniaka linii przemysłowej oraz wewnętrzne i zewnętrzne testy opracowanego oprogramowania w celu potwierdzenia spełnienia założeń koncepcyjnych, wydajnościowych i jakościowych linii przemysłowej;

 4. dry run (testowanie) - gdzie następuje uruchomienie automatycznego trybu pracy linii bez fizycznych części. Sprawdzenie kolizji, dead-locków, przepływu procesu, przepływu danych procesowych. Weryfikacja poprawności komunikacji oraz przepływu informacji pomiędzy urządzeniami wykonawczymi oraz pomiędzy linią i systemami nadrzędnymi;

 5. produkcja automatyczna części (testowanie procesu) - gdzie następuje uruchomienie produkcji automatycznej fizycznych części wraz ze wstępną optymalizacją procesów pod względem jakości;

 6. Walidacje, gdzie następuje przeprowadzenie procesu optymalizacji jakościowej, wydajnościowej oraz uruchomieniu strategii pracy niestandardowych. Optymalizacja procesów technologicznych: klejenia, weryfikacji wizyjnej i zgrzewania oporowego;

 7. BBU (walidacja) - etap, na którym osiągana jest gotowość operacyjna linii do produkcji części komercyjnych przy jednoczesnym spełnieniu wymogów bezpieczeństwa oraz zgodności z właściwymi normami maszynowymi.

Koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, Wnioskodawca ponosi następujące koszty:

  - wynagrodzenia z tytułu umów o pracę tj. należności o których mowa w 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - dalej jako „Ustawa o PIT” osób zaangażowanych w prowadzenie prac badawczo-rozwojowych, wraz z finansowanymi przez Wnioskodawcę składkami na ubezpieczenia społeczne określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,

  - wynagrodzenia wynikające z umów cywilnoprawnych (umów zlecenia i umów o dzieło) tj. należności zakwalifikowane zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT) zawieranych z osobami nieprowadzącymi działalności gospodarczej, których przedmiotem jest wykonywanie czynności projektowych, pomiarowych lub wdrożeniowych w ramach prac B+R, wraz z należnymi składkami ZUS,

  - zakup materiałów i surowców do budowy prototypów, m.in. maszyn, kabli, podzespołów, tworzyw sztucznych, metali,

  - zakupu sprzętu specjalistycznego,

  - zakup i odpisy amortyzacyjne, wartości niematerialne i prawne m.in. programów komputerowych.

Wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT i są ewidencjonowane na odpowiednich kontach rachunkowych. Natomiast, do celów B+R są wyodrębnione w ewidencji prowadzonej w formie arkuszy kalkulacyjnych (Excel), w których przypisane są koszty dla poszczególnych projektów.

Wnioskodawca oświadcza, że:

- nie korzystał i nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT,

- nie posiadał i nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego,

- prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych modyfikacji,

- poniesione koszty nie zostały zwrócone ani odliczone od podstawy opodatkowania.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą obejmującą realizację projektów mających charakter badawczo-rozwojowy, w tym również projektów wykonywanych na rzecz podmiotów zewnętrznych. Projekty te nie polegają na prostym odtworzeniu gotowych rozwiązań ani na realizacji z góry określonej, szczegółowej dokumentacji technicznej przekazanej przez kontrahenta. Podmioty zlecające określają co do zasady ogólne założenia projektowe, wymagania funkcjonalne lub oczekiwane parametry końcowe, natomiast po stronie Wnioskodawcy pozostaje opracowanie sposobu osiągnięcia zakładanego rezultatu, w tym przygotowanie koncepcji technicznych, dobór odpowiednich rozwiązań, ich rozwój, przetestowanie oraz wdrożenie.

W toku realizacji projektów Wnioskodawca prowadzi z kontrahentami dialog techniczny, którego celem jest doprecyzowanie założeń oraz wypracowanie optymalnych rozwiązań dla danego celu projektowego. Prace te wymagają każdorazowo indywidualnego podejścia, wykorzystania specjalistycznej wiedzy oraz podejmowania czynności o charakterze twórczym. Jednocześnie po stronie Wnioskodawcy pozostaje odpowiedzialność za opracowanie rozwiązania, jego techniczną wykonalność oraz ryzyko związane z procesem realizacji.

Działania podejmowane przez Wnioskodawcę mają charakter systematyczny, są planowane i realizowane według określonych założeń projektowych, a ich celem jest opracowywanie nowych lub ulepszonych rozwiązań w oparciu o posiadaną wiedzę oraz doświadczenie, a także rozwijanie tych zasobów w toku prowadzonych prac. Okoliczność, że efekty tych działań są następnie przekazywane kontrahentom w ramach realizowanych zleceń, stanowi formę komercjalizacji rezultatów prowadzonych prac i nie wpływa na charakter samej działalności wykonywanej przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wskazuje również, że koszty ponoszone w związku z realizacją opisanych projektów są finansowane ze środków własnych i nie są mu zwracane w jakiejkolwiek formie, w szczególności nie są pokrywane ze środków dotacyjnych ani innych bezzwrotnych źródeł finansowania.

Prawidłowość powyższego podejścia znajduje potwierdzenie również w aktualnej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą realizacja projektów o charakterze badawczo-rozwojowym na rzecz kontrahentów zewnętrznych nie wyklucza możliwości skorzystania z ulgi B+R. W szczególności, w interpretacji indywidualnej z 22 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.108.2025.2.AZ, organ potwierdził, że realizacja projektów na zlecenie kontrahentów zewnętrznych nie wyklucza możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, wskazując na brak ustawowego wymogu wykorzystywania wyników prac wyłącznie w ramach własnego przedsiębiorstwa podatnika. Z kolei w interpretacji indywidualnej z 12 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.813.2024.2.JMS, Dyrektor KIS potwierdził możliwość zastosowania ulgi B+R w odniesieniu do podatnika realizującego usługi inżynieryjne i rozwojowe na zlecenie, podkreślając, że twórczy wkład podatnika w realizowane projekty, nawet w sytuacji istnienia wymagań biznesowych po stronie klienta, nie wyłącza prawa do rozliczenia kosztów kwalifikowanych.

W celu realizacji projektów badawczo-rozwojowych Wnioskodawca ponosi koszty nabycia specjalistycznego oprogramowania, w tym koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytych licencji. Oprogramowanie to jest wykorzystywane bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej i pozostaje niezbędne dla realizacji prac związanych z projektowaniem, programowaniem, testowaniem oraz integracją zaawansowanych systemów automatyki przemysłowej i linii produkcyjnych dla sektora automotive. Tym samym, między ponoszonym wydatkiem a prowadzoną działalnością B+R istnieje bezpośredni i funkcjonalny związek. Analogiczne znaczenie bezpośredniego wykorzystania specjalistycznego oprogramowania w pracach B+R zostało zaakceptowane w interpretacjach dotyczących innych branż technicznych.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że licencje, subskrypcje oraz opłaty maintenance będące przedmiotem niniejszego wniosku nie stanowią środków trwałych ani amortyzowanych wartości niematerialnych i prawnych. W szczególności, dotyczy to licencji lub dostępów nabywanych na okres nieprzekraczający jednego roku, a także opłat za utrzymanie wcześniej nabytych licencji, które nie są ujmowane jako odrębne amortyzowane składniki majątku. W praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że tego rodzaju wydatki, o ile nie są amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne, mogą zostać zakwalifikowane jako wydatki na nabycie sprzętu specjalistycznego w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacjach: z 7 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.854.2022.2.JG, z 27 października 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.461.2023.2.JKU, oraz z 19 lipca 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.273.2024.2.JMS.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję pomocniczą, która nie stanowi odrębnego, niezależnego argumentu od kwestii kwalifikacji licencji i subskrypcji, lecz drugi konieczny element prawidłowego rozliczenia tych kosztów w ramach ulgi B+R. Innymi słowy, po pierwsze, wskazane wydatki mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych jako wydatki na sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, a po drugie, są one prawidłowo identyfikowane i wyodrębniane przez Wnioskodawcę w prowadzonej ewidencji pomocniczej, co umożliwia ich rzetelne przypisanie do działalności B+R.

W konsekwencji, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w przedstawionym stanie faktycznym obejmuje prace polegające na opracowywaniu rozwiązań w sposób twórczy, systematyczny i ukierunkowany na osiągnięcie nowych lub ulepszonych rezultatów, przy czym zasadniczy wkład koncepcyjny, projektowy oraz wykonawczy spoczywa na Wnioskodawcy.

Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego w następujący sposób:

1. W czym konkretnie przejawia się twórczy charakter wskazanych przez Państwa prac?

Odpowiedź:

Twórczy charakter prac realizowanych przez Wnioskodawcę przejawia się w tym, że w ramach projektów niestandardowych Spółka nie dokonuje prostego odtworzenia istniejących rozwiązań, lecz opracowuje indywidualne, dedykowane koncepcje techniczne, programistyczne i systemowe, odpowiadające specyficznym wymaganiom danego projektu. Prace te wymagają samodzielnego zaprojektowania architektury sterowania, logiki procesowej, sposobu integracji urządzeń oraz metod komunikacji pomiędzy systemami, które wcześniej nie funkcjonowały w takiej konfiguracji.

W przypadku Projektu 1 twórczy charakter prac przejawiał się m.in. w opracowaniu inteligentnego systemu produkcyjnego dla podzespołów przedniej części podłogi pojazdów elektrycznych, zdolnego do ciągłego wytwarzania części, monitorowania parametrów jakościowych oraz zapewnienia traceability. Zespół Wnioskodawcy musiał opracować rozwiązania pomostowe i autorskie poprawki do nowo wdrażanego standardu GSC, ponieważ standard ten zawierał błędy i nie posiadał jeszcze stabilnych, sprawdzonych bibliotek programistycznych. Opracowane rozwiązania nie polegały więc na rutynowej konfiguracji gotowego systemu, lecz na twórczym rozwiązywaniu problemów technicznych i tworzeniu nowych mechanizmów działania linii.

W przypadku Projektu 2 twórczy charakter prac polegał, m.in. na opracowaniu innowacyjnej architektury sterowania dla w pełni zautomatyzowanej linii produkcyjnej drzwi przednich i tylnych nowej generacji samochodów elektrycznych. Wnioskodawca opracował prototyp autorskiego algorytmu do śledzenia jakości i identyfikacji błędów, a także autorskie oprogramowanie pomostowe umożliwiające komunikację komponentów niestandardowych z nadrzędnym systemem sterowania. Ze względu na brak dostępu do standardowych narzędzi monitorujących, konieczne było również opracowanie własnego modułu zbierania, agregacji i wizualizacji danych procesowych.

Twórczość prac przejawiała się zatem w tworzeniu nowych rozwiązań technicznych, programistycznych i organizacyjno-procesowych, które były tworzone tak aby zapewnić wartości/parametry techniczne oczekiwane od rozwiązania. Efektem prac nie było jedynie zastosowanie znanych narzędzi, lecz stworzenie nowych koncepcji działania systemów automatyki i sterowania, których rezultat nie był możliwy do pełnego przewidzenia na etapie rozpoczęcia projektu.

2. Jaką istniejącą wiedzę wykorzystują Państwo w ramach przedmiotowych projektów niestandardowych?

ODPOWIEDŹ:

W ramach projektów niestandardowych Wnioskodawca wykorzystuje istniejącą wiedzę inżynierską, techniczną i programistyczną z zakresu automatyki przemysłowej, robotyki, sterowania PLC, integracji systemów przemysłowych, systemów HMI/SCADA/MES, komunikacji przemysłowej, bezpieczeństwa maszyn, technologii produkcji oraz standardów branżowych, obowiązujących w sektorze automotive. Wykorzystywana jest również wiedza dotycząca dokumentacji technicznej producentów komponentów, dobrych praktyk projektowania systemów sterowania, norm branżowych, wymagań klienta oraz doświadczeń ze wcześniejszych projektów.

Wiedza ta stanowi punkt wyjścia do realizacji projektu, jednak nie jest wystarczająca do osiągnięcia zakładanych rezultatów, bez prowadzenia dalszych prac koncepcyjnych, projektowych, testowych i walidacyjnych. W projektach niestandardowych istniejąca wiedza musi zostać rozwinięta, zmodyfikowana i połączona z nowymi rozwiązaniami, ponieważ każdy projekt dotyczy innej konfiguracji urządzeń, innej architektury linii, innych wymagań klienta oraz innych ograniczeń technicznych.

Wnioskodawca wskazuje więc, że w projektach niestandardowych, istniejąca wiedza jest wykorzystywana jako baza do dalszego rozwoju, eksperymentowania, testowania i tworzenia nowych rozwiązań. Nie dochodzi natomiast do prostego zastosowania gotowej wiedzy w sposób powtarzalny lub rutynowy.

3. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób systematyczny - proszę wyjaśnić: czy działalność opisana we wniosku, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu?

ODPOWIEDŹ:

Tak, działalność opisana we wniosku jest podejmowana w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny i według określonego systemu. Każdy projekt niestandardowy posiada jasno określony cel techniczny, który wynika z dokumentacji projektowej, umowy z klientem, specyfikacji technicznej lub ustaleń wewnętrznych Wnioskodawcy. Przed rozpoczęciem prac analizowane są wymagania klienta, ograniczenia techniczne, założenia dotyczące wydajności, bezpieczeństwa, jakości oraz kompatybilności z istniejącą infrastrukturą.

Proces realizacji projektów obejmuje co do zasady następujące etapy: analizę wymagań i wykonalności technicznej, opracowanie koncepcji rozwiązania, dobór zasobów i technologii, przygotowanie projektu technicznego, opracowanie logiki sterowania i oprogramowania, integrację urządzeń, testy funkcjonalne, identyfikację błędów, wprowadzanie modyfikacji, optymalizację parametrów działania oraz walidację rozwiązania na obiekcie. Prace są prowadzone przez zespół projektowy dobrany pod kątem wymaganych kompetencji i doświadczenia.

Systematyczność przejawia się również w tym, że Wnioskodawca odróżnia projekty standardowe od projektów niestandardowych. Projekty polegające wyłącznie na serwisie, konserwacji, prostej konfiguracji, wymianie komponentów lub powieleniu istniejących rozwiązań nie są kwalifikowane jako działalność B+R. Do projektów niestandardowych zaliczane są wyłącznie te działania, które wymagają opracowania nowych koncepcji, rozwiązania problemów technicznych oraz zdobycia lub rozwinięcia wiedzy.

4. W ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

ODPOWIEDŹ:

Opracowanie konkretnych rozwiązań praktycznych oraz innowacyjnych rozwiązań w ramach projektów niestandardowych następuje przy wykorzystaniu zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych Wnioskodawcy.

W zakresie zasobów ludzkich prace realizowane są przez zespół posiadający specjalistyczną wiedzę i doświadczenie z zakresu automatyki przemysłowej, programowania sterowników PLC, robotyki, integracji systemów, projektowania układów elektrycznych, komunikacji przemysłowej, systemów HMI/SCADA/MES, testowania i uruchamiania linii produkcyjnych oraz optymalizacji procesów technologicznych. W zależności od charakteru projektu dobierani są specjaliści o kompetencjach odpowiadających wymaganiom technicznym danego zadania.

W zakresie zasobów rzeczowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępne narzędzia projektowe, środowiska programistyczne, dokumentację techniczną, sterowniki PLC, komponenty automatyki, roboty, napędy, systemy komunikacyjne, urządzenia wykonawcze, stanowiska testowe, komputery inżynierskie, oprogramowanie specjalistyczne oraz infrastrukturę klienta, na której prowadzone są testy i walidacja rozwiązań.

W zakresie zasobów finansowych Wnioskodawca ponosi koszty związane z zaangażowaniem personelu, przygotowaniem dokumentacji projektowej, zakupem lub wykorzystaniem narzędzi i oprogramowania, prowadzeniem testów, integracją urządzeń, debugowaniem, uruchomieniami oraz walidacją rozwiązań. Finansowanie tych prac odbywa się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz budżetów projektowych przeznaczonych na realizację konkretnych zleceń.

5. Czy efekty pracy w zakresie tworzenia/modernizowania produktów, których podatnik był „twórcą”:

  - były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu?

  - nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

  - nie były/nie są jedynie „techniczną”, a były/są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

ODPOWIEDŹ:

Efekty pracy w zakresie tworzenia/modernizowania produktów, których podatnik był „twórcą”:

  - były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu,

  - nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,

  - nie były i nie są jedynie „techniczną”, a były i są „twórczą” realizacja szczegółowych projektów.

Efekty prac realizowanych w ramach projektów niestandardowych były i są efektem twórczej działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca był twórcą opracowywanych rozwiązań w tym znaczeniu, że samodzielnie projektował koncepcję techniczną, logikę działania, architekturę sterowania, sposób integracji komponentów oraz metody rozwiązania problemów technicznych występujących w danym projekcie.

Efekty tych prac stanowiły kreację nowych, nieistniejących wcześniej w działalności Wnioskodawcy rozwiązań. W Projekcie 1 było to m.in. opracowanie inteligentnego systemu produkcyjnego dla podzespołów nowej generacji pojazdów elektrycznych, obejmującego mechanizmy traceability, rozwiązania pomostowe dla standardu GSC, dedykowaną logikę sterowania dla części zamiennych oraz zoptymalizowane algorytmy pracy robotów. W Projekcie 2 było to m.in. opracowanie innowacyjnej architektury sterowania dla linii produkcyjnej drzwi samochodów elektrycznych, autorskiego algorytmu śledzenia jakości, oprogramowania pomostowego oraz własnego modułu zbierania i wizualizacji danych procesowych.

Rezultaty prac nie były możliwe do pełnego określenia i przewidzenia z góry. Na początku realizacji projektów istniała niepewność technologiczna dotycząca m.in. możliwości osiągnięcia wymaganej wydajności, kompatybilności komponentów, stabilności komunikacji pomiędzy systemami, skuteczności przyjętej logiki sterowania oraz możliwości spełnienia nowych lub niespójnych standardów technicznych. Ostateczny rezultat był osiągany poprzez analizę, testy, identyfikację błędów, modyfikacje, optymalizację i walidację.

Prace te nie miały charakteru jedynie technicznej realizacji szczegółowego projektu dostarczonego przez klienta. Klient określał wymagania funkcjonalne, techniczne lub produkcyjne, natomiast sposób ich osiągnięcia wymagał od Wnioskodawcy opracowania własnych rozwiązań projektowych, programistycznych i integracyjnych. Wnioskodawca nie wykonywał wyłącznie instrukcji według gotowej dokumentacji, lecz samodzielnie rozwiązywał problemy techniczne i tworzył nowe koncepcje działania systemów.

Wnioskodawca podkreśla jednocześnie, że projekty rutynowe, serwisowe, odtwórcze, polegające na prostej konfiguracji, wymianie komponentów lub powieleniu istniejących rozwiązań, nie są objęte zakresem wniosku. Do działalności objętej wnioskiem zaliczane są wyłącznie projekty niestandardowe, w których występuje twórczy wkład Wnioskodawcy, niepewność techniczna, konieczność opracowania nowych rozwiązań oraz zwiększenie zasobów wiedzy technicznej przedsiębiorstwa.

Pytania

1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie projektów niestandardowych opisanych w stanie faktycznym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?

2. Czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę, wyodrębnione w ewidencji pomocniczej z tytułu nabycia i utrzymania specjalistycznego oprogramowania, obejmujące w szczególności koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1. W ocenie Wnioskodawcy, działalność w zakresie projektów niestandardowych opisanych w stanie faktycznym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Ad. 2. Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez niego koszty, wyodrębnione w prowadzonej ewidencji pomocniczej, z tytułu nabycia i utrzymania specjalistycznego oprogramowania obejmujące w szczególności koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania.

UZASADNIENIE:

Ad. 1.

Całokształt działań opisanych w stanie faktycznym, polegających na projektowaniu, budowie, integracji oraz istotnej modyfikacji zaawansowanych systemów automatyki przemysłowej, sterowania i rozwiązań informatyczno-przemysłowych, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a w szczególności wyczerpuje definicję prac rozwojowych zawartą w art. 4a pkt 28 tej ustawy.

Zgodnie z brzmieniem art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza: „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.”

Z kolei art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, odwołując się do art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, definiuje prace rozwojowe jako: „działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.”

Dokonując dekompozycji powyższych norm prawnych na grunt działalności Wnioskodawcy, należy uznać, że prace Wnioskodawcy spełniają kumulatywnie trzy kluczowe przesłanki:

1. Twórczy charakter działalności

Jak wykazano w stanie faktycznym, w ramach realizowanych projektów Wnioskodawca opracowuje nowe rozwiązania techniczne i technologiczne w odpowiedzi na konkretne problemy oraz wymagania klientów. Każdy projekt niesie ze sobą określone ryzyka techniczne, związane z osiągnięciem zakładanych parametrów technicznych, czasowych i kosztowych. Efektem prowadzonych prac jest uzyskanie nowej wiedzy technicznej i organizacyjnej, która może być wykorzystana przy tworzeniu nowych lub ulepszonych procesów, systemów sterowania oraz rozwiązań produkcyjnych.

Zgodnie z doktryną prawa autorskiego, działalność twórcza przejawia się w rezultacie, który: „choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia” (M. Poźniak-Niedzielska, J. Niewęgłowski).

W procesach inżynieryjnych realizowanych przez Wnioskodawcę, twórczość manifestuje się w fazie projektowania unikalnych struktur logicznych sterowników PLC, tworzenia prototypów wirtualnych (Digital Twin) oraz rozwiązywania niestandardowych problemów integracji (np. synchronizacja pracy robotów różnych producentów w jednym cyklu technologicznym). Rezultat tych prac - w szczególności autorski kod programów sterujących, dedykowana logika PLC, niestandardowe rozwiązania integracyjne oraz unikalna konfiguracja systemów SCADA/MES - potwierdza twórczy i intelektualny wkład inżynierów Spółki w proces opracowywania innowacyjnych rozwiązań procesowych.

2. Systematyczność działań

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r., działalność prowadzona „w sposób systematyczny” oznacza działania planowe, metodyczne, uporządkowane i prowadzone według określonego schematu. Nie jest wymagane, aby prace B+R były prowadzone ciągle - mogą być realizowane również okresowo, w zależności od potrzeb biznesowych.

Wnioskodawca realizuje projekty zgodnie z ustalonym harmonogramem, przypisując im konkretne zasoby osobowe i materiałowe. W ramach każdego projektu gromadzona jest dokumentacja i wiedza, która może być wykorzystana w przyszłości. Projekty realizowane są metodycznie, zgodnie z przyjętą procedurą i wymaganiami jakościowymi. Nowo zdobyta wiedza podlega archiwizacji, a jej dystrybucja umożliwia efektywne wykorzystanie w kolejnych projektach. Powyższe potwierdza, że działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób systematyczny.

3. Zwiększenie zasobów wiedzy i tworzenie nowych zastosowań

Wnioskodawca, podejmując się realizacji opisanych projektów, nabywa i kształtuje wiedzę, która w momencie rozpoczęcia prac nie była dostępna wewnątrz organizacji (np. wiedza o błędach i optymalizacji najnowszego standardu producenta, czy metodach integracji niestandardowych komponentów). Zgodnie z Objaśnieniami Podatkowymi Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.: „zwiększenie zasobów wiedzy w ramach działalności badawczo-rozwojowej może odnosić się wyłącznie do poziomu przedsiębiorstwa” może być rozumiane jako zdobywanie wiedzy na poziomie przedsiębiorstwa, bez konieczności wpływu na ogólną wiedzę branżową czy naukową. Istotne jest, że zdobywana wiedza ma charakter nowy w skali przedsiębiorstwa i może być wykorzystana w nowych zastosowaniach, co ma miejsce w przypadku działalności Wnioskodawcy. Ostateczne efekty prac stanowią nowe lub znacząco ulepszone procesy, technologie i rozwiązania systemowe, dopasowane do indywidualnych potrzeb klienta.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez niego działalność:

1. posiada charakter twórczy, gdyż prowadzi do powstania unikalnych, co najmniej w skali przedsiębiorstwa, systemów sterowania, rozwiązań integracyjnych oraz zautomatyzowanych procesów produkcyjnych;

2. jest prowadzona w sposób systematyczny, co potwierdza model operacyjny Spółki, przyjęta metodologia projektowa oraz sposób dokumentowania prac inżynieryjnych realizowanych dla branży automotive;

3. zmierza do zwiększenia zasobów wiedzy oraz do praktycznego wykorzystania tej wiedzy przy opracowywaniu nowych zastosowań w obszarze nowoczesnych technologii przemysłowych.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, projekty realizowane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowego ani powtarzalnego. Opracowywane rozwiązania są innowacyjne co najmniej w skali przedsiębiorstwa, a ich wdrożenie wymaga zastosowania nieszablonowych metod w zakresie automatyki, sterowania, integracji systemowej oraz organizacji procesu produkcyjnego.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność opisana w stanie faktycznym spełnia warunki uznania jej za działalność badawczo -rozwojową, a tym samym uprawnia do korzystania z ulgi B+R poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT.

Ad. 2.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, w których Dyrektor KIS uznawał za prawidłowe zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na specjalistyczne oprogramowanie, licencje krótkoter1we, subskrypcje oraz opłaty maintenance, pod warunkiem że nie są one amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne oraz są bezpośrednio wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Z przepisu tego wynika, że dla uznania danego wydatku za koszt kwalifikowany konieczne jest łączne spełnienie trzech przesłanek: po pierwsze, przedmiot nabycia nie może stanowić środka trwałego ani podlegającej amortyzacji wartości niematerialnej i prawnej; po drugie, musi mieć charakter specjalistyczny; po trzecie, musi być wykorzystywany bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Taki sposób wykładni został zaakceptowany również w interpretacjach indywidualnych dotyczących oprogramowania specjalistycznego.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, koszty opłat za dostęp do subskrypcji, licencje na specjalistyczne oprogramowanie oraz opłaty typu maintenance za utrzymanie wcześniej nabytych licencji, które nie są amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne oraz są bezpośrednio wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej, mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT. W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy pozostaje zgodne z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora KIS.

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że prawidłowość rozliczenia omawianych wydatków w ramach ulgi B+R wymaga ich odpowiedniego wyodrębnienia w ewidencji rachunkowej, zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT. Przepis ten nakłada na podatnika obowiązek wyodrębnienia kosztów działalności badawczo-rozwojowej, nie przesądza jednak o konkretnej technicznej formie takiego wyodrębnienia. W szczególności, nie wynika z niego obowiązek prowadzenia odrębnych kont syntetycznych lub dokonywania zmian w podstawowym systemie finansowo-księgowym, jeżeli podatnik jest w stanie w sposób rzetelny, sprawdzalny i jednoznaczny przypisać określone wydatki do działalności B+R. Taki kierunek wykładni jest akceptowany w interpretacjach indywidualnych.

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzenie ewidencji pomocniczej, przykładowo w formie zestawień, rejestrów, arkuszy kalkulacyjnych lub innych narzędzi umożliwiających przypisanie kosztów do konkretnych projektów badawczo-rozwojowych, spełnia wymogi art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, jeżeli pozwala na identyfikację dokumentu źródłowego, rodzaju kosztu, jego wartości oraz związku z określonym projektem B+R. Taka ewidencja umożliwia bowiem ustalenie, które wydatki podlegają odliczeniu, a które powinny zostać wyłączone z kalkulacji ulgi. W praktyce interpretacyjnej zaakceptowano podejście, zgodnie z którym o prawidłowości wyodrębnienia kosztów decyduje nie forma techniczna ewidencji, lecz jej funkcjonalna przydatność do weryfikacji kosztów kwalifikowanych.

W tym kontekście, jak wskazano w opisie stanu faktycznego, ewidencja pomocnicza prowadzona przez Wnioskodawcę nie stanowi odrębnego, niezależnego argumentu od kwestii kwalifikacji licencji i subskrypcji, lecz drugi konieczny element prawidłowego rozliczenia tych kosztów w ramach ulgi B+R. Innymi słowy, po pierwsze, wskazane wydatki mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych jako wydatki na sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, a po drugie, są one prawidłowo identyfikowane i wyodrębniane przez Wnioskodawcę w prowadzonej ewidencji pomocniczej, co umożliwia ich rzetelne przypisanie do działalności B+R.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

  - po pierwsze, koszty licencji, subskrypcji oraz opłat typu maintenance dotyczących specjalistycznego oprogramowania, które nie są amortyzowane jako wartości niematerialne i prawne i są bezpośrednio wykorzystywane w działalności badawczo-rozwojowej, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT;

  - po drugie, ich wyodrębnienie w ewidencji pomocniczej prowadzonej w sposób umożliwiający jednoznaczne przypisanie tych wydatków do działalności B+R spełnia wymogi art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

W konsekwencji, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia ww. wydatków od podstawy opodatkowania w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

W myśl art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”),

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT,

 

W myśl art. 4a pkt 27 ustawy o CIT,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

 

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

badania naukowe są działalnością obejmującą:

 a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

 b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 ustawy o CIT,

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1, wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d ustawy o CIT - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo, warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

W świetle powyższego opisu, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy działalność Wnioskodawcy w zakresie projektów niestandardowych opisanych w stanie faktycznym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, należy uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wymienione w art. 18d ust. 2 - 3 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT,

Natomiast zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 ustawy o CIT,

 

Z art. 18d ust. 7 ustawy o CIT wynika, że:

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

 3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Według brzmienia art. 18d ust. 8 ustawy o CIT,

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, zgodnie z którym,

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

 1. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

 2. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT,

 3. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,

 4. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o CIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

 5. jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

 6. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

 7. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

 8. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawy o CIT,

 9. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Odpowiadając na Państwa wątpliwości dotyczące zagadnienia, czy ponoszone przez Państwa koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, należy przytoczyć treść art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Wg internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną.

Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością.

Z cytowanego powyżej art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki:

- sprzęt nie stanowi środka trwałego,

- zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz

- jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, obejmuje swym zakresem koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Wobec braku definicji legalnej należy posłużyć się jego znaczeniem językowym, zgodnie z którym pojęcie „sprzęt” oznacza przedmioty użytkowe wykorzystywane do wykonywania określonych czynności, natomiast „specjalistyczny” odnosi się do ich przeznaczenia w konkretnej dziedzinie. Zatem sprzęt specjalistyczny ma charakter materialny i stanowi fizyczne narzędzie pracy.

Koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, nie prowadzą do nabycia jakiegokolwiek przedmiotu, lecz stanowią jedynie prawo do korzystania z programu komputerowego, a zatem świadczenie o charakterze niematerialnym.

Tym samym, nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty nabycia sprzętu specjalistycznego.

Należy również wskazać na treść art. 18d ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Pojęcie aparatury badawczo-rozwojowej, w świetle wyjaśnień statystycznych, odnosi się do zestawów urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o wysokich parametrach technicznych i ograniczonej uniwersalności. Aparatura ta ma zatem charakter techniczny i materialny oraz występuje w postaci urządzeń lub ich zespołów.

Licencja, subskrypcje oraz opłaty typu maintenance, nie stanowi urządzenia ani zespołu urządzeń, lecz prawo do korzystania z określonego rozwiązania informatycznego, wobec czego nie mieszczą się w zakresie tego przepisu.

Z kolei zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT,

W analizowanym przypadku licencje, subskrypcje oraz opłaty typu maintenance, będące przedmiotem niniejszego wniosku nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Tym samym, nie jest możliwe ich uwzględnienie w kosztach kwalifikowanych na podstawie tego przepisu. Należy przy tym podkreślić, że jedynie w sytuacji, gdy oprogramowanie spełniałoby przesłanki uznania za wartość niematerialną i prawną i podlegałoby amortyzacji, odpisy amortyzacyjne mogłyby stanowić koszty kwalifikowane.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie wpisują się w żadną z kategorii kosztów kwalifikowanych określonych w art. 18d ustawy o CIT, dlatego też wydatki te nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Zatem, nie zgadzam się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym, ponoszone przez Spółkę koszty, wyodrębnione w prowadzonej ewidencji pomocniczej, z tytułu nabycia i utrzymania specjalistycznego oprogramowania obejmujące w szczególności koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Państwa stanowisko w tym zakresie, należało uznać za nieprawidłowe.

 

Reasumując, stanowisko Państwa w zakresie ustalenia, czy:

  - działalność Spółki w zakresie projektów niestandardowych opisanych w stanie faktycznym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT - jest prawidłowe;

  - koszty ponoszone przez Spółkę, wyodrębnione w ewidencji pomocniczej z tytułu nabycia i utrzymania specjalistycznego oprogramowania, obejmujące w szczególności koszty licencji, dostępu do subskrypcji oraz opłaty typu maintenance, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 2a ustawy o CIT, podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania - jest nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że funkcjonowanie w obrocie prawnym rozstrzygnięć, w których odmiennie oceniono takie same albo zbliżone stany faktyczne lub zdarzenia przyszłe jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niemniej jednak, w praktyce sytuacje takie mogą mieć miejsce, choćby z uwagi na przewidzianą przez ustawodawcę możliwość zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej. Niezależnie od tego, podstawowym zadaniem organu upoważnionego do wydawania interpretacji indywidualnych jest wydawanie rozstrzygnięć prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w przepisach prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.