0111-KDIB1-3.4010.199.2026.1.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”). Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wszystkie udziały w Spółce posiada Gmina (…). Spółka powstała w celu realizacji zadań własnych Gminy, które zostały określone w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153), tj. realizacji zadań o charakterze użyteczności publicznej, służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców Gminy. Spółka realizuje zadania związane z dostarczaniem wody oraz odbiorem ścieków.

Ponadto, spółka zajmuje się przygotowaniem, budową oraz rozwojem infrastruktury technicznej na terenie Gminy (…), w szczególności infrastruktury wodociągowej oraz kanalizacyjnej. Działalność Spółki obejmuje m.in. budowę, nabywanie oraz przekazywanie do eksploatacji sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, które służą zapewnieniu odpowiedniej infrastruktury dla mieszkańców oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie gminy. W związku z prowadzoną działalnością Spółka uczestniczy w przedsięwzięciach inwestycyjnych dotyczących budowy infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, które mogą być realizowane przez inne podmioty, w szczególności inwestorów prywatnych lub deweloperów. W określonych przypadkach infrastruktura taka po jej wybudowaniu może być przedmiotem odkupu przez Spółkę w celu włączenia jej do systemu infrastruktury technicznej funkcjonującej na terenie gminy. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 31 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, mogą je przekazać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu na warunkach uzgodnionych w umowie. Na potrzeby określenia wartości tej infrastruktury sporządzany jest operat szacunkowy przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego. W operacie tym określona została wartość infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej według zasad właściwych dla wyceny tego rodzaju obiektów infrastrukturalnych. Jednocześnie, z uwagi na okoliczności gospodarcze oraz ustalenia pomiędzy stronami transakcji, cena faktycznego odkupu infrastruktury przez Spółkę może być niższa od wartości wskazanej w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego. W konsekwencji, powstaje różnica pomiędzy:

-        wartością infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej wynikającą z operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, a

-        rzeczywistą ceną odkupu tej infrastruktury ustaloną przez strony i wynikającą z zawartej umowy.

Różnica ta wynika z negocjacji pomiędzy stronami oraz rzeczywistych warunków gospodarczych transakcji, w szczególności z uwzględnienia charakteru inwestycji infrastrukturalnej, interesu gospodarczego stron oraz celu realizowanego przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności polegającej na zapewnieniu rozwoju infrastruktury technicznej na terenie gminy. Z reguły cena transakcyjna jest dużo niższa niż kwota wskazana w operacie. Spółka powzięła wątpliwość, czy powstała różnica pomiędzy wartością infrastruktury wskazaną w operacie szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego a faktyczną ceną jej odkupu może stanowić dla Spółki przychód podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym różnica pomiędzy wartością infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej określoną w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego a faktyczną ceną jej odkupu przez Spółkę, wynikającą z zawartej umowy, stanowi dla Spółki przychód podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, różnica pomiędzy wartością infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej określoną w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego a faktyczną ceną jej odkupu przez Spółkę nie stanowi dla Spółki przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, jak również wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Z konstrukcji przepisów ustawy o CIT wynika, że aby po stronie podatnika powstał przychód podatkowy, musi dojść do definitywnego przysporzenia majątkowego, powodującego trwałe zwiększenie aktywów podatnika lub zmniejszenie jego zobowiązań.

W przedstawionym stanie faktycznym, Spółka nabywa infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną za cenę wynikającą z umowy zawartej pomiędzy stronami transakcji. Cena ta stanowi rzeczywiste świadczenie pieniężne należne sprzedającemu i jest wynikiem negocjacji pomiędzy stronami oraz uwzględnia uwarunkowania gospodarcze danej inwestycji. Operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego ma natomiast charakter pomocniczy i służy określeniu orientacyjnej wartości infrastruktury według określonych metod wyceny. Wartość wskazana w operacie nie stanowi jednak ceny transakcyjnej ani świadczenia otrzymywanego przez Spółkę. W konsekwencji, samo ustalenie przez rzeczoznawcę wartości infrastruktury na poziomie wyższym niż cena faktycznie zapłacona przez Spółkę nie powoduje powstania po stronie Spółki jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Spółka nie otrzymuje bowiem żadnych dodatkowych środków pieniężnych, rzeczy ani praw majątkowych ponad te, które wynikają z zawartej umowy sprzedaży.

W szczególności nie można uznać, że Spółka otrzymuje nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenie, ponieważ przedmiot infrastruktury jest nabywany na podstawie odpłatnej umowy sprzedaży, a cena tej umowy została ustalona przez strony w ramach swobody zawierania umów. Należy podkreślić, że przepisy ustawy o CIT nie przewidują powstania przychodu podatkowego jedynie z tego powodu, że wartość rynkowa danego składnika majątku – ustalona przykładowo w operacie szacunkowym – jest wyższa od ceny jego nabycia. Wartość wskazana w operacie szacunkowym stanowi jedynie wartość szacunkową ustaloną dla określonych celów, natomiast z perspektywy podatku dochodowego istotne znaczenie ma rzeczywisty przebieg zdarzenia gospodarczego oraz faktycznie poniesiony wydatek na nabycie danego składnika majątkowego.

W analizowanej sytuacji Spółka nabywa infrastrukturę wodociągową i kanalizacyjną w celu realizacji zadań związanych z rozwojem infrastruktury technicznej na terenie gminy. Zaopatrywanie w wodę oraz odbiór ścieków należą do zadań własnych każdej gminy, na której spoczywa ustawowy obowiązek realizacji tych zadań. W praktyce zaopatrywaniem w wodę oraz odbiorem ścieków zajmują się zakłady komunalne lub spółki prawa handlowego, utworzone na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 679) oraz działające na podstawie ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 757) (dalej: „Ustawa zaopatrzeniowa”), których jedynym udziałowcem są miasto lub gmina, na terenie której dana spółka prowadzi działalność. Powyższe odpowiada sytuacji Spółki, która powstała z przekształcenia zakładu budżetowego, a jej wyłącznym udziałowcem jest Gmina. Zadaniem Wnioskodawcy jest realizacja zadań własnych Gminy o charakterze użyteczności publicznej, służących bieżącemu i nieprzerwanemu zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców miasta oraz Gminy. Spółka dba o zaspakajanie potrzeb bytowych mieszkańców, zajmując się świadczeniem usług komunalnych, takich jak zbiorowe zaopatrzenie w wodę oraz odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Powyższa działalność jest działalnością regulowaną, a ceny usług wodociągowo-kanalizacyjnych są każdorazowo zatwierdzane przez regulatora Państwowe Gospodarstwo Wody Polskie i są określane na podstawie niezbędnych przychodów. Powyższe powoduje, że Spółka nie może ich kształtować dowolnie. Wnioskodawca nabywa od inwestorów prywatnych Urządzenia wyłącznie w celu umożliwienia przyłączenia ich do eksploatowanej przez Spółkę sieci wodno-kanalizacyjnej, co z kolei umożliwi Spółce zabezpieczenie podstawowych potrzeb bytowych podmiotów, tj. zapewnienie im dostaw wody i/lub odbiór ścieków, zgodnie z przepisami ustawy zaopatrzeniowej, w tym art. 3 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 tej ustawy. Cel przejęcia tych Urządzeń jest wskazany w umowie przedwstępnej, jaką Spółka zawiera z inwestorem prywatnym przed rozpoczęciem przez niego budowy Urządzenia.

W umowie zawarte jest też zobowiązanie Wnioskodawcy do świadczenia usług na rzecz inwestora. Jedynym więc celem przejęcia przez Spółkę majątku od inwestorów jest następcze świadczenie im dostaw wody i/lub odbioru ścieków. Następcze przeniesienie prawa własności tych Urządzeń na Spółkę jest więc niezbędne w celu dla prawidłowego wykonywania ustawowych obowiązków Wnioskodawcy jako dostawcy usług komunalnych. Posiadanie prawa własności Urządzeń umożliwia Spółce prawidłowe utrzymywanie nabytej infrastruktury technicznej, serwisowanie jej, wykonywanie niezbędnych remontów i napraw oraz zabezpieczanie jej przed dostępem osób nieuprawnionych, co przyczynia się do realizacji obowiązków Spółki wynikających z art. 5 ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej, tj. zapewnienia zdolności posiadanych urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych do realizacji dostaw wody w wymaganej ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody i odprowadzania ścieków w sposób ciągły i niezawodny, a także zapewnienia należytej jakości dostarczanej wody i odprowadzanych ścieków. Dla zapewnienia bezpiecznych dostaw wody czy odbioru ścieków niezbędnym jest, aby Spółka dysponowała prawem własności infrastruktury. Tylko w taki sposób Wnioskodawca ma możliwość zapewnienia pełnego bezpieczeństwa dostępu do infrastruktury oraz odpowiedniej jakości świadczonych usług. Dostarczanie przez Spółkę wody pitnej dla mieszkańców jest strategicznym zadaniem, stąd kwestie prawidłowego zabezpieczenia dostępu do sieci (w tym do nabywanych Urządzeń) mają charakter kluczowy z punktu widzenia zadań wykonywanych przez Spółkę. Wskazane powyżej okoliczności wykluczają w ocenie Wnioskodawcy możliwość uznania, że Spółka uzyskuje przychody z tytułu nabywanych częściowo odpłatnie Urządzeń. Kluczowym jednak dla kwestii prawidłowej klasyfikacji prawnopodatkowej dokonywanych przez Wnioskodawcę przejęć Urządzeń jest zrozumienie charakteru tych transakcji z perspektywy tego, czy świadczenie przez Spółkę jako podmiot powołany przez Gminę do realizacji jej zadań własnych, tj. dostaw wody czy odbioru ścieków jest w ogóle działalnością zarobkową Spółki. Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, również w wymiarze obiektywnym, nie powinno być kwalifikowane jako działalność zarobkowa Spółki, a co za tym idzie częściowo odpłatne nabycie prawa własności Urządzeń przez Wnioskodawcę nie powinno być kwalifikowane jako przysporzenie majątku Spółce, powodujące konkretny obowiązek podatkowy. Wnioskodawca, pomimo, że działa jako spółka prawa handlowego, nie działa w obszarze świadczenia usług komunalnych jak typowy przedsiębiorca. Spółka nie funkcjonuje na typowych warunkach rynkowych, porównywalnych do innych podmiotów gospodarczych, nie ma bowiem na swoim terenie konkurencji, z którą musiałby rywalizować. Co więcej, obecne przepisy w zasadzie wykluczają taką konkurencję. Spółka w zakresie zaopatrzania w wodę oraz odbioru ścieków od mieszkańców i podmiotów gospodarczych wykonuje właściwie taką samą działalność jak wcześniej realizowała gminna jednostka budżetowa (z której została wydzielona Spółka), a zadaniem Spółki i wyłącznym celem jej powołania była realizacja ustawowych zadań Gminy. Spółka nie prowadzi działalności w zakresie dostaw wody i odbioru ścieków w sposób ukierunkowany na zysk, jest to bowiem działalność mająca na celu realizację ustawowych zadań własnych gminy. Skoro zatem, w przypadku Wnioskodawcy nie możemy mówić o zysku, który jest główną cechą działalności przedsiębiorcy, to również nieruchomości oraz urządzenia wykorzystywane przez Spółkę (w tym nabywane częściowo odpłatnie od inwestorów prywatnych Urządzenia) nie powinny być traktowane jak majątek biznesowy, gdyż działalność Spółki z wykorzystaniem przejętego majątku służy wyłącznie realizacji zadań użyteczności publicznej, a nieosiąganiu przez nią korzyści biznesowych. Należy zwrócić też uwagę, że przejmowana przez Wnioskodawcę infrastruktura wykorzystywana następnie do działalności polegającej na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz zbiorowym odprowadzaniu ścieków z racji swojej specyfiki nawet potencjalnie nie może być wykorzystywana w innych sferach działalności Wnioskodawcy spełniającej kryteria działalności gospodarczej. Bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie powinno pozostać również to, że zadania publiczne (na potrzeby wykonywania których przejmowany jest przecież majątek od inwestorów prywatnych) realizowane są przez Spółkę jako podmiot prawa handlowego, a nie przez jednostkę sektora finansów publicznych.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje poparcie w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego, w którym sąd szeroko odniósł się do statusu spółek komunalnych jako podatników w kontekście specyfiki prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. W wyroku z 5 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. III FSK 379/24 NSA wskazał, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, również w wymiarze obiektywnym, nie może być kwalifikowane jako działalność zarobkowa.

Co ważne, wyrok nie różnicuje też sytuacji podatnika ze względu na jego formę organizacyjno-prawną: forma prawna, w jakiej funkcjonuje Z., tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nie przesądza o tym, że opisywana we wniosku działalność stanowi działalność gospodarczą.

Tożsame stanowisko zajął NSA w wyroku z 18 lipca 2025 r. w sprawie o sygn. akt III FSK 93/25, w którym zaprezentował podobny pogląd prawny potwierdzający brak zarobkowego charakteru działalności gminnej spółki w takim zakresie, w jakim realizuje ona zadania użyteczności publicznej.

Mając powyższe na uwadze, za trafny należy uznać pogląd, że skoro Spółka nie prowadzi typowej działalności zarobkowej w obszarze związanym z realizowanymi dostawami wody i usługami odprowadzenia ścieków, to nabywany przez nią od podmiotów trzecich majątek nie powoduje po jej stronie przysporzenia majątkowego, gdyż służy jedynie do działalności Spółki, która ma zapewnić mieszkańcom i podmiotom gospodarczym z terenu Gminy dostęp do podstawowych usług publicznych mających zaspokoić ich potrzeby bytowe.

Odnosząc się do powyższego, w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z nabyciem praw własności Urządzeń od inwestorów prywatnych po cenach niższych niż ich cena rynkowa, nie osiąga przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21 , art. 22 i art. 24b , przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c , art. 11i , art. 24a , art. 24b , art. 24ca , art. 24d i art. 24f , jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 , są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika.

Na podstawie powołanego art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można stwierdzić, że podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe, powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także otrzymane z innych tytułów. Jednocześnie stwierdzić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

W związku z powyższym, wskazać należy, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

Stosownie do art. 12 ust. 5 ww. ustawy:

wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 5a ww. ustawy:

wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy różnica pomiędzy wartością infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej określoną w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego a faktyczną ceną jej odkupu przez Spółkę, wynikającą z zawartej umowy, stanowi dla Spółki przychód podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że po stronie Spółki powstanie przychód podatkowy o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT (wartość otrzymanych częściowo odpłatnie rzeczy), w związku z nabyciem opisanej we wniosku infrastruktury.

Z literalnego brzmienia art. 12 ust. 5a ustawy o CIT wynika bowiem, że przychodem podatnika z tytułu częściowo odpłatnego nabycia rzeczy lub praw jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw ustaloną według zasad określonych w ust. 5 (wartością rynkową), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Zatem, Spółka jest zobowiązana do rozpoznania przychodu w kwocie wynikającej z różnicy wartości rynkowej infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej (określonej w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego) a faktyczną ceną jej odkupu przez Spółkę, wynikającą z zawartej umowy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy różnica pomiędzy wartością infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej określoną w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego a faktyczną ceną jej odkupu przez Spółkę, wynikającą z zawartej umowy, stanowi dla Spółki przychód podatkowy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.