0111-KDIB1-2.4010.340.2026.1.EJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca planuje podjęcie uchwały zgromadzenia wspólników o wypłacie dywidendy na rzecz wspólnika. Dywidenda zostanie zrealizowana w formie niepieniężnej (dywidenda rzeczowa).

W ramach realizacji uchwały dojdzie do przeniesienia własności składnika majątku Wnioskodawcy na wspólnika. Przeniesienie własności nastąpi wyłącznie w wykonaniu uchwały o podziale zysku i będzie miało charakter jednostronnego świadczenia spółki na rzecz wspólnika.

Przeniesienie własności składnika majątku nie następuje w ramach umowy sprzedaży ani innej czynności wzajemnej, lecz wyłącznie w wykonaniu uchwały o wypłacie dywidendy.

Pytania

1. Czy przychód powstający po stronie Wnioskodawcy w związku z przekazaniem składnika majątku w formie dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, stanowi przychód ze „sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT w znaczeniu cywilnoprawnym”?

2. Czy przychód, o którym mowa w pytaniu nr 1, w przypadku uznania, że nie stanowi przychodu ze sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, powinien być uwzględniany przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, determinującego status małego podatnika, w sytuacji gdy limit ten odnosi się wyłącznie do przychodów ze sprzedaży?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychód z tytułu dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie stanowi przychodu ze sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT i w konsekwencji nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu statusu małego podatnika?

Państwa stanowisko

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, przekazanie składnika majątku w ramach dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie powinno być uznane za sprzedaż w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT w znaczeniu cywilnoprawnym, ponieważ następuje ono wyłącznie w wykonaniu uchwały o podziale zysku, a nie w ramach umowy sprzedaży ani innej czynności o charakterze wzajemnym.

Ad 2.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, brak jest podstaw do uwzględniania przychodu z tytułu dywidendy rzeczowej przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, determinującego status małego podatnika, ponieważ limit ten odnosi się wyłącznie do przychodów ze sprzedaży.

Ad 3.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychód z tytułu dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie powinien wpływać na ocenę spełnienia warunku statusu małego podatnika, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, z uwagi na jego charakter inny niż przychód ze sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że planujecie podjęcie uchwały zgromadzenia wspólników o wypłacie dywidendy na rzecz wspólnika. Dywidenda zostanie zrealizowana w formie niepieniężnej (dywidenda rzeczowa). W ramach realizacji uchwały dojdzie do przeniesienia własności składnika majątku Wnioskodawcy na wspólnika. Przeniesienie własności nastąpi wyłącznie w wykonaniu uchwały o podziale zysku i będzie miało charakter jednostronnego świadczenia spółki na rzecz wspólnika. Przeniesienie własności składnika majątku nie następuje w ramach umowy sprzedaży ani innej czynności wzajemnej, lecz wyłącznie w wykonaniu uchwały o wypłacie dywidendy.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. kwestii ustalenia, czy przychód powstający po stronie Wnioskodawcy w związku z przekazaniem składnika majątku w formie dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, stanowi przychód ze „sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT w znaczeniu cywilnoprawnym”.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że ustawodawca wprowadził szczególną regulacje dotyczącą wykonywania świadczeń niepieniężnych.

=Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:

W przypadku, gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 14 ust. 1-3 ustawy o CIT:

1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości rynkowej.

2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.

3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi zbywający albo świadczący usługi.

Definicja „małego podatnika” została zawarta w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, zgodnie z którą:

Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „sprzedaży”. W związku z tym należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 535 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 795 ze zm.):

Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Z opisu sprawy wynika, że przekazanie składnika majątku nastąpi wyłącznie w wykonaniu uchwały o podziale zysku i wypłacie dywidendy. Nie będzie ono następowało w ramach umowy sprzedaży ani innej czynności o charakterze wzajemnym.

W konsekwencji przychód rozpoznany na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT jest przychodem z tytułu wykonania świadczenia niepieniężnego regulującego zobowiązanie z tytułu dywidendy, a nie przychodem ze sprzedaży, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Biorąc powyższe pod uwagę, należało zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przekazanie składnika majątku w ramach dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie powinno być uznane za sprzedaż w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT w znaczeniu cywilnoprawnym, ponieważ następuje ono wyłącznie w wykonaniu uchwały o podziale zysku, a nie w ramach umowy sprzedaży ani innej czynności o charakterze wzajemnym.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia:

-    czy przychód, o którym mowa w pytaniu nr 1, w przypadku uznania że nie stanowi przychodu ze sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, powinien być uwzględniany przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, determinującego status małego podatnika, w sytuacji gdy limit ten odnosi się wyłącznie do przychodów ze sprzedaży,

-    czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychód z tytułu dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie stanowi przychodu ze sprzedaży w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT i w konsekwencji nie powinien być uwzględniany przy ustalaniu statusu małego podatnika

wskazać należy, że jak wynika z art. 4a ust. 10 ustawy o CIT, limit uprawniający do statusu małego podatnika odnosi się wyłącznie do przychodu ze sprzedaży.

W konsekwencji, wobec uznania, że przychód powstały na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT nie stanowi przychodu ze sprzedaży, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, brak jest podstaw do uwzględnienia jego wartości przy ustalaniu limitu warunkującego posiadanie statusu małego podatnika.

Biorąc powyższe pod uwagę należało się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że:

-    brak jest podstaw do uwzględniania przychodu z tytułu dywidendy rzeczowej przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, determinującego status małego podatnika, ponieważ limit ten odnosi się wyłącznie do przychodów ze sprzedaży,

-    przychód z tytułu dywidendy rzeczowej, o której mowa w art. 14a ustawy o CIT, nie powinien wpływać na ocenę spełnienia warunku statusu małego podatnika, o którym mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, z uwagi na jego charakter inny niż przychód ze sprzedaży.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.