0111-KDIB1-2.4010.315.2026.2.EJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek został uzupełniony pismem z 31 lipca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…), dalej zwana Wnioskodawcą lub Spółką, jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej.

Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (…), w tym usług typu (…). Spółka realizuje świadczone przez siebie usługi w oparciu o rozwiązania technologiczne (…), usprawniając je o sprawdzone rozwiązania własne i partnerskie.

Spółka co do zasady świadczy także usługi w zakresie dostarczania wsparcia w zakresie (…). Przedmiotowe rozwiązania są wdrażane jako usługa (…).

Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych podlegającym w Rzeczpospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z profilem prowadzonej działalności Spółka — działając analogicznie jak podmioty konkurencyjne w branży — nabywa usługi wsparcia od innych podmiotów z grupy kapitałowej.

Wnioskodawca i podmioty z grupy są podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów art. 11a pkt 3 i 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej zwana ustawą o CIT) oraz odpowiednio art. 23m ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 592, dalej zwana ustawą o PIT). Ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Spółka realizuje obowiązki wynikające m.in. z art. 11k i art. 11t ustawy o CIT.

Wątpliwe na gruncie prawa podatkowego dla Spółki są rozliczenia należności wypłacanych z tytułu nabycia usług hostingowych. W przypadku Spółki są to głównie usługi o charakterze informatycznym oraz infrastrukturalnym, związane z utrzymaniem i obsługą systemów wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Wnioskodawca nabywa je od podmiotu powiązanego B z siedzibą w Norwegii (dalej zwana Usługodawcą), która to jest norweskim rezydentem podatkowym na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Innymi słowy Usługodawca podlega w innym niż RP państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce osiągania przychodu.

Wnioskodawca wskazuje w tym miejscu, że Usługodawca posiada bezpośrednio 100% udziałów w kapitale Spółki przez nieprzerwany okres co najmniej dwóch lat i jest rzeczywistym właścicielem należności z tytułu m.in. świadczenia usług hostingowych na rzecz Spółki. Wnioskodawca co do zasady dysponuje uzyskanym od Usługodawcy certyfikatem rezydencji podatkowej.

Nabywane przez Wnioskodawcę od Usługodawcy usługi hostingowe wskazane wyżej to:

1) usługa hostingu systemu (…), polegająca na zapewnieniu infrastruktury technicznej oraz kompleksowej obsłudze technicznej systemów Spółki. W ramach tej usługi Usługodawca odpowiada za utrzymanie środowiska serwerowego, w tym sprzętu, sieci, systemów backupowych, a także za instalację aktualizacji oraz rozwiązywanie problemów technicznych. Wnioskodawca nie posiada ani nie zarządza własną infrastrukturą serwerową dla tego systemu, korzystając w całości z zasobów nabywanych od Usługodawcy;

2) usługa hostingu baz danych w środowisku chmurowym (…). Usługi te obejmują przechowywanie oraz zarządzanie danymi aplikacyjnymi (w tym m.in. danymi konfiguracyjnymi, logami oraz danymi cache) w ramach infrastruktury chmurowej. W ramach tej usługi Usługodawca zapewnia Wnioskodawcy dostęp do zasobów obliczeniowych oraz przestrzeni dyskowej niezbędnej do funkcjonowania aplikacji Wnioskodawcy;

3) usługa związana z zapewnieniem bezpieczeństwa aplikacji, w tym ochrony przy wykorzystaniu zapory sieciowej typu (…). Usługa ta polega na monitorowaniu i filtrowaniu ruchu sieciowego do i z aplikacji Wnioskodawcy w celu identyfikacji oraz blokowania potencjalnych zagrożeń, takich jak ataki typu (…), czy próby przesyłania złośliwych plików;

4) dostęp do usług transferu plików za pośrednictwem serwerów (…) oraz (…). Usługi te umożliwiają przesyłanie, pobieranie oraz zarządzanie plikami, przy czym w przypadku (…) transmisja danych oraz danych uwierzytelniających odbywa się w sposób zaszyfrowany;

5) Wnioskodawca korzysta także odpłatnie z zasobów pamięciowych Usługodawcy w postaci maszyny wirtualnej udostępnionej w środowisku (…), na której zainstalowane jest oprogramowanie „(…)”, wykorzystywane do przygotowywania, weryfikacji oraz przekazywania deklaracji do (…). Samo oprogramowanie (…) to standardowe oprogramowanie zapewniane przez władze publiczne ((…)) przeznaczone dla użytkowników końcowych, korzystanie z niego nie wiąże się to z żadną opłatą licencyjną, nie wiąże się z nabyciem uprawnień do jego dalszej odsprzedaży (end-user). Innymi słowy Spółka po prostu jest użytkownikiem bezpłatnego narzędzia (…). Z kolei sama usługa wdrożenia programu „(…)” nabywana od podmiotu powiązanego polega na udostępnieniu maszyny wirtualnej w platformie (…), na której działa dla niej program „(…).” Maszyna ta jest jednak wykorzystywana wyłącznie wewnętrznie przez Spółkę, nie jest udostępniana ani wykorzystywana przez żadne podmioty zewnętrzne. Nie są dokonywane żadne płatności na rzecz podmiotów niebędących rezydentami w związku z samym oprogramowaniem (…), a wątpliwością dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych są wydatki związane z usługą hostingu maszyny wirtualnej w technologii (…), na której to funkcjonuje dla Spółki oprogramowanie „(…).”

Wnioskodawca podkreślił, że nabywane usługi mają dla niego charakter techniczny i infrastrukturalny, a ich celem jest zapewnienie ciągłości działania systemów informatycznych oraz bezpiecznego przetwarzania danych.

W związku z nabywaniem ww. usług powstały wątpliwości dotyczące kwalifikacji należności wypłacanych Usługodawcy do kategorii wskazanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, tj. pełnienia obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, stosowania mechanizmu z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, możliwości zastosowania zwolnień lub preferencji z art. 21 ust. 3 CIT lub właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca wskazał, że obecnie jego praktyka w zakresie rozliczenia należności podlegające opodatkowaniu u źródła wygląda w ten sposób, że co do zasady pobiera on, a następnie wpłaca podatek do właściwego urzędu skarbowego w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zryczałtowany podatek, na rachunek urzędu skarbowego przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania podatek u źródła w odniesieniu do tych usług, stosując art. 26 ust. 1 oraz art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Innymi słowy Spółka nie stosuje zwolnień wynikających z przepisów ustawy o CIT, czy też z właściwych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie, przy ewentualnym spełnieniu przesłanek z art. 26 ust. 7a CIT Wnioskodawca rozważa w przyszłości składanie stosownego oświadczenia o posiadaniu wymaganych dokumentów i braku przesłanek wykluczających preferencję. Alternatywnie Spółka rozważa także wystąpienie w przyszłości z wnioskiem o wydanie opinii, o której mowa w przepisie art. 26b ustawy o CIT w zakresie zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, w tym od wypłacanych na rzecz Usługodawcy należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1, lub stosowaniu stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobraniu podatku zgodnie z taką umową (opinia o stosowaniu preferencji). Niemniej ostateczną decyzje w zakresie składania oświadczenia na podstawie przepisu art. 26 ust. 7a i nast. ustawy o CIT alternatywnie z wystąpieniem z wnioskiem o wydanie opinii, o której mowa w przepisie art. 26b ustawy o CIT Wnioskodawca podejmie po otrzymaniu interpretacji indywidualnej wydanej w sprawie.

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania wskazali Państwo, że:

1) Czy w ramach świadczenia usług hostingowych dochodzi/będzie dochodzić do przeniesienia lub korzystania przez Państwa z praw autorskich lub jakichkolwiek praw pokrewnych?

Nie, w ramach nabywania usług hostingowych nie dochodzi, nie będzie dochodziło do przeniesienia lub korzystania przez Wnioskodawcę z praw autorskich lub jakichkolwiek praw pokrewnych. Wnioskodawca nie posiada żadnej umowy licencyjnej z żadnym dostawcą oprogramowania. Wszelkie prawa do użytkowania, konfiguracji lub rozbudowy systemów (…) wynikają z umów licencyjnych zawartych przez Usługodawcę. Prawa te nie są przyznawane, sublicencjonowane ani przenoszone na Wnioskodawcę w ramach usługi hostingowej. Wnioskodawca nie dostarcza ani nie instaluje żadnego oprogramowania. Całe wykorzystywane oprogramowanie — systemy operacyjne, oprogramowanie bazodanowe, (…), oprogramowanie serwerów (…) — działa na infrastrukturze obsługiwanej przez Usługodawcę, a dostęp do niego odbywa się za pośrednictwem sieci. Wnioskodawca nie zajmuje się redystrybucją, udzielaniem sublicencji ani odsprzedażą żadnego oprogramowania w ramach nabywanych opisanych w stanie faktycznym usług.

2) Czy w ramach opisanych usług hostingowych są przekazywanie informacje, dane, dokumenty które są poddane analizie, przetwarzaniu, czy dochodzi do przekształcenia ich treści?

Nie, w ramach opisanych usług hostingowych nie dochodzi do przekazywania informacji, danych, dokumentów, które są poddane analizie, przetwarzaniu. Nie dochodzi do przekształcenia ich treści.

Wnioskodawca wskazuje, że nabywane przez niego usługi hostingowe służą do przechowywania, udostępniania i przesyłania danych. Treść informacji, danych lub dokumentów nie jest analizowana, oceniana, interpretowana, wzbogacana, agregowana ani zmieniana przez usługę hostingową. Z kolei wszystkie czynności związane z treściami przechowywanymi na hostingach — obliczanie wynagrodzeń w (…), przygotowywanie i weryfikacja deklaracji (…) w (…) — są wykonywane przez pracowników Wnioskodawcy, korzystających z aplikacji na udostępnionej infrastrukturze.

Innymi słowy operacje te nie są wykonywane przez usługę hostingową, a usługa hostingowa nie generuje żadnych wyników analitycznych, raportów ani wyników pochodnych. Zautomatyzowane operacje platformy (tworzenie kopii zapasowych, replikacja, alokacja pamięci masowej, kompresja, szyfrowanie podczas przesyłania, rejestrowanie, monitorowanie dostępności i wydajności) są funkcjami technicznymi. Nie zmieniają one treści zamieszczanej w chmurze przez Wnioskodawcę, ani nie generują na jej podstawie żadnych nowych informacji. Jeżeli chodzi o usługę (…), to sprawdza ona żądania na poziomie sieci i protokołu pod kątem sygnatur ataków i zestawów reguł (aplikacja kodu (…), (…), przesyłanie złośliwych plików) i albo przekazuje je dalej, albo blokuje. Nie ocenia treści biznesowej, nie modyfikuje zawartości i generuje jedynie techniczną decyzję o przepuszczeniu lub zablokowaniu oraz wpis w dzienniku bezpieczeństwa.

Jeżeli chodzi o serwery (…), to te są obsługiwane przez Usługodawcę. Wnioskodawca jako klient przesyła pliki serwery i pobierają je z nich, więc użytkownicy po stronie klienta mają dostęp do tej infrastruktury. Usługa polega wyłącznie na przesyłaniu plików. Pliki są przesyłane i przechowywane w sposób identyczny co do bitów, a protokół (…) szyfruje dane i poświadczenia podczas przesyłania. Nie odbywa się żadna kontrola, wzbogacanie ani konwersja treści plików.

Przechodząc do wsparcia technicznego, to prace odbywają się na poziomie systemu i platformy (błędy systemowe, wydajność, transfery, poprawki). W przypadku gdy podczas rozwiązywania problemów nie da się uniknąć dostępu do danych przez Usługodawcę, jednakże ma on charakter uboczny i ogranicza się do przywrócenia sprawności technicznej. Nie przeprowadza się żadnej analizy związanej z treścią zamieszczoną na serwerze.

3) Czy kwota należności wypłacana na rzecz Usługodawcy B z siedzibą w Norwegii łącznie z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT będzie przekraczać 2.000.000 złotych w obowiązującym u wypłacającego roku podatkowym?

Wnioskodawca wskazuje, że kwota należności wypłacana na rzecz Usługodawcy łącznie z tytułów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1) oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT może przekroczyć kwotę 2 000 000 zł w obowiązującym u wypłacającego roku podatkowym. Powyższa odpowiedź została udzielona wyłącznie w celu zadośćuczynieniu wezwaniu tut. Organu i nie zmienia stanowiska Wnioskodawcy co do kwalifikacji przedmiotowych należności przedstawionego we wniosku.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo dane transgraniczne podmiotu zagranicznego.

Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1) Czy wypłaty należności z tytułu nabywanych od Usługodawcy usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego przez Spółkę zawierają się w katalogu przychodów z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT?

2) Jeżeli w odpowiedzi na pytanie 1) tut. organ wskaże, że należności z tytułu usług określonych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy nie zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT?

3) Jeżeli okaże się, że w ocenie organu podatkowego należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nabywanych przez Spółkę świadczeń od Usługodawcy zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, to czy jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, a tym samym Spółka co do zasady zobowiązana jest do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako płatnik od dokonywanych z tego tytułu wypłat na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT?

4) W przypadku stwierdzenia przez tut. organ, że wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy powinny one być uwzględniane w limicie aktywującym bezwzględny obowiązek pobrania podatku u źródła, o którym mowa w przepisie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT?

5) W przypadku stwierdzenia przez tut. organ, że wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy w przypadku spełnienia warunków określonych w przepisie art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, należności wskazane w pkt 1-5 opisu stanu faktycznego mogą zostać objęte mechanizmem, o którym mowa w tym przepisie?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłaty należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy świadczeń nie zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli organ uzna, że wypłacane należności z tytułu nabycia usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego zawierają się w katalogu przychodów z przepisu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, niezależnie od skategoryzowania ich jako usługi wskazane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1, czy też art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, to w ocenie Wnioskodawcy jest on co do zasady zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych z tego tytułu wypłat jako płatnik na podstawie przepisu art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 4.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku stwierdzenia przez tut. organ, że wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług mieszczą się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w ocenie Wnioskodawcy powinny one być uwzględniane w limicie 2 000 000 zł (art. 26 ust. 2e ustawy o CIT).

Ad 5.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku spełnienia warunków określonych w przepisie art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, należności wskazane w pkt 1-5 opisu stanu faktycznego mogą zostać objęte mechanizmem, o którym mowa w tym przepisie, tj. udokumentowaniu przez Wnioskodawcę siedziby podatnika ważnym na dzień wypłaty certyfikatem rezydencji oraz dochowaniem należytej staranności w weryfikacji kontrahenta.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how), ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zgodnie z art. 21 ust. 3-3c ustawy o CIT zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3) spółka:

a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4) rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Zgodnie z art. 21 ust. 4 ustawy o CIT, przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Zgodnie z art. 21 ust. 1e ustawy o CIT jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 wypłacona podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat z tych tytułów, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

1) jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub

2) istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:

1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;

2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:

1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy o CIT, organ podatkowy na wniosek złożony przez podatnika, płatnika lub podmiot dokonujący wypłaty należności za pośrednictwem podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych albo rachunki zbiorcze wydaje opinię o stosowaniu przez płatnika zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, od wypłacanych na rzecz podatnika należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1, lub stosowaniu stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobraniu podatku zgodnie z taką umową (opinia o stosowaniu preferencji), jeżeli we wniosku zostało wykazane spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub w art. 22 ust. 4-6 albo warunków zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Mając na względzie powyższe przepisy, przechodząc do uzasadnienia prawnego swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał, że:

Ad 1.

Wypłaty należności z tytułu nabywanych przez Wnioskodawcę usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nie mieszczą się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Spółka nabywając świadczenia od Usługodawcy nabywa:

-    usługę hostingu systemu (…), polegającą na zapewnieniu infrastruktury technicznej oraz kompleksowej obsłudze technicznej systemu. W ramach tej usługi Usługodawca odpowiada za utrzymanie środowiska serwerowego, w tym sprzętu, sieci, systemów backupowych, a także za instalację aktualizacji oraz rozwiązywanie problemów technicznych. Wnioskodawca nie posiada ani nie zarządza własną infrastrukturą serwerową dla tego systemu, korzystając w całości z zasobów Usługodawcy. Ponadto, Wnioskodawca korzysta z usług hostingu baz danych w środowisku chmurowym (…). Usługi te obejmują przechowywanie oraz zarządzanie danymi aplikacyjnymi (w tym m.in. danymi konfiguracyjnymi, logami oraz danymi cache) w ramach infrastruktury chmurowej. W ramach tej usługi Usługodawca zapewnia dostęp do zasobów obliczeniowych oraz przestrzeni dyskowej niezbędnej do funkcjonowania aplikacji Wnioskodawcy;

-    usługi związane z zapewnieniem bezpieczeństwa aplikacji, w tym ochrony przy wykorzystaniu zapory sieciowej typu (…). Usługa ta polega na monitorowaniu i filtrowaniu ruchu sieciowego do i z aplikacji Wnioskodawcy, w celu identyfikacji oraz blokowania potencjalnych zagrożeń, takich jak ataki typu (…), (…) czy próby przesyłania złośliwych plików;

-    dostęp do usług transferu plików za pośrednictwem serwerów (…) oraz (…). Usługi te umożliwiają przesyłanie, pobieranie oraz zarządzanie plikami, przy czym w przypadku (…) transmisja danych oraz danych uwierzytelniających odbywa się w sposób zaszyfrowany;

-    zasoby pamięciowe Usługodawcy w postaci maszyny wirtualnej udostępnionej w środowisku (…), na której zainstalowane jest oprogramowanie „(…)”, wykorzystywane do przygotowywania, weryfikacji oraz przekazywania deklaracji do (…). Samo oprogramowanie (…) to standardowe oprogramowanie przeznaczone dla użytkowników końcowych, korzystanie z niego nie wiąże się to z żadną opłatą licencyjną, nie wiąże się z nabyciem uprawnień do jego dalszej odsprzedaży (end-user). Innymi słowy Spółka po prostu jest użytkownikiem bezpłatnego narzędzia (…). Z kolei sama usługa wdrożenia (…) nabywana od podmiotu powiązanego polega na udostępnieniu maszyny wirtualnej w platformie (…), na której działa (…). Maszyna ta jest jednak wykorzystywana wyłącznie wewnętrznie przez Spółkę, nie jest udostępniana ani wykorzystywana przez żadne podmioty zewnętrzne. Nie są dokonywane żadne płatności na rzecz podmiotów niebędących rezydentami w związku z samym oprogramowaniem (…), a wątpliwością dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych są wydatki związane z usługą koszty hostingu maszyny wirtualnej w technologii (…), na której to funkcjonuje dla Spółki oprogramowanie (…).

Bazując na podstawie przedstawionego wyżej opisu nabywanych świadczeń oraz literalnego brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1) ustawy o CIT Wnioskodawca nie jest w stanie w sposób jednoznaczny oraz racjonalny przyporządkować wypłat należności związanych z nabywaniem ww. usług do kategorii takich jak przychody z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how). Innymi słowy wypłaty z tytułu nabywanych świadczeń nie będą w ocenie Spółki stanowić związane z osiąganiem na terytorium RP przychodów z tytułu odsetek, praw autorskich lub praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, należności za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how).

Jeżeli chodzi o należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego Spółka podkreśla, że nabycie usług hostingowych, (…), dostępu do usług transferu plików za pośrednictwem serwerów (…) oraz (…), dostępu do zasobów pamięciowych Usługodawcy w postaci maszyny wirtualnej udostępnionej w środowisku (…) w celu korzystania z programu (…) udostępnianego przez (…) nie może być uznana za tego typu świadczenia. Spółka nabywa i dokonuje wypłat należności jedynie w związku z pozyskaniem pamięci na serwerze, nie nabywa jednak samego urządzenia utrzymującego przedmiotową przestrzeń pamięciową. Wnioskodawca jest użytkownikiem ostatecznym (end-user) i nie zyskuje żadnego władztwa, możliwości modyfikacji substancji przedmiotowych hostingów lecz jedynie przestrzeń, na której może gromadzić i utrzymywać swoje dane, swoją infrastrukturę teleinformatyczną.

Podkreślić przy tym należy, że w ocenie Spółki jej stanowisko znajduje potwierdzenie w poglądzie wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako NSA) z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt II FSK 1120/21 NSA w uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia wskazuje, że „przy dekodowaniu pojęcia „urządzenie przemysłowe” należy zwrócić uwagę przede wszystkim na jego aspekt funkcjonalny. Z tej właśnie przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że „urządzenie przemysłowe” to takie urządzenie, które przeznaczone jest do wykorzystania w przemyśle i jego zastosowanie wiąże się z tą dziedziną. Wirtualny serwer komputerowy (chmura) ze swej istoty umożliwia gromadzenie i przetwarzanie danych czy uruchamianie aplikacji do których za pośrednictwem internetu dostęp może uzyskać określona liczba użytkowników. Umożliwia też kontrolę nad innymi urządzeniami lub współpracę z takimi urządzeniami. Zastosowanie wirtualnego serwera (chmury) jest bardzo szerokie i nie ogranicza się do przemysłu. Zatem nie spełnia on zadań przemysłowych, o ile nie jest powiązany z urządzeniem ściśle przemysłowym biorącym udział w procesie produkcji. Innymi słowy, oddanie innym podmiotom potrzebnego im miejsca w zasobach wirtualnego serwera (chmury) lub umożliwienie dostępu do aplikacji ulokowanych na takim serwerze nie czyni z niego urządzenia przemysłowego, gdyż nie jest on przeznaczony do procesu produkcji, a służy do przechowywania i wykorzystywania programów, poczty elektronicznej, czy innych danych komputerowych.” Warto podkreślić, że stanowisko zaprezentowane wyżej jest oparte o utrwaloną linię orzeczniczą sądów administracyjnych – znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach NSA, np. z 18 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1180/15 i II FSK 1204/15, 18 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 1394/16, 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1120/17, 9 lipca 2019 r. sygn. akt II FSK 2852/17, 2 grudnia 2021 r. sygn. akt II FSK 1061/21; 8 lutego 2022 r. sygn. akt II FSK 1115/19; 19 stycznia 2022 r. sygn. akt II FSK 1273/19 i II FSK 1274/19; 8 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2089/20 i II FSK 2382/20.

Biorąc pod uwagę prezentowaną interpretację cytowanych przez Wnioskodawcę przepisów ustawy o CIT, odnosząc ją do zaprezentowanego stanu faktycznego wskazać zatem należy, że wypłaty należności z tytułu usługi hostingu 1-5 nabywanych od Usługodawcy nie mieszczą się w katalogu przychodów z należności wskazanych art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Co za tym idzie płatności związane z tymi usługami nie będą podlegać podatkowi u źródła.

Ad 3.

W przypadku uznania przez Organ, że należności wypłacane z tytułu nabycia usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego mieszczą się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, niezależnie od skategoryzowania ich jako świadczenia wskazane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1, czy też art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT w ocenie Wnioskodawcy będzie on w takiej sytuacji co do zasady zobowiązany do poboru i zapłaty na rzecz właściwego organu podatkowego zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych z tego tytułu wypłat na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Jeżeli organ podatkowy uznałby, że należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy świadczeń mieszczą się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i stanowią należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego Wnioskodawca będzie mógł jednak w takim przypadku, przy spełnieniu wymagań, o których mowa w przepisie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, tj. dochowaniu należytej staranności w weryfikacji w świetle przepisu art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz posiadaniu dokumentacji w postaci certyfikatu rezydencji Usługodawcy zastosować zwolnienie uregulowane na podstawie art. 21 ust. 3 i 3a ustawy o CIT od podatku dochodowego przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Niewątpliwie bowiem Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a Usługodawca posiada przez nieprzerwany okres 2 lat (własność udziałów) co najmniej 25% udziałów Wnioskodawcy, Usługodawca podlega w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania i jest rzeczywistym właścicielem należności.

Wskazać przy tym należy, że Wnioskodawca alternatywnie będzie miał również możliwość zastosowania stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobrania podatku zgodnie z taką umową. Działanie takie jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Zgodnie z art. 12 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. z 2010 r. poz.134 poz.899, dalej jako UPO z Norwegią) należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Zgodnie z art. 12 ust. 3 UPO z Norwegią Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa autorskiego, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how); określenie to obejmuje także wszelkiego rodzaju należności mające związek z filmami dla kin oraz filmami lub taśmami transmitowanymi w radio lub telewizji.

Dalej, zgodnie z art. 12 ust. 2 UPO z Norwegią jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uzyskująca należności jest osobą do nich uprawnioną, podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto.

Zatem w przypadku uznania przez tut. Organ nabywanych od Usługodawcy usług hostingowych za przychody osiągane ze świadczeń określonych przez ustawodawcę w katalogu z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT jako świadczenia z tytułu prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w świetle art. 12 ust. 3 UPO z Norwegią należy je oceniać analogicznie. Co za tym idzie, w świetle przepisu art. 12 ust. 2 UPO z Norwegią, przy spełnieniu przesłanek z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz dochowaniu należytej staranności Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania 5% stawki podatku u źródła przy wypłacie należności z tytułu usług hostingowych na rzecz Usługodawcy.

Ad 4.

W przypadku, w którym tut. organ stwierdzi, że dokonywane przez Spółkę wypłaty należności z tytułu nabycia wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego usług stanowią przychody z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) opodatkowane 20% stawką podatku CIT, to w ocenie Wnioskodawcy jeżeli łączna kwota należności wypłacanych przekroczyła w roku podatkowym kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika Wnioskodawca w dniu dokonania wypłaty od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł nie będzie miał co do zasady możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ad 5.

Jeżeli okaże się, że dokonywane przez Spółkę wypłaty należności z tytułu nabycia wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego usług stanowią przychody określone w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to jeżeli zostaną spełnione warunki wynikające z ustawy o CIT Wnioskodawca dokonując wypłat będzie mógł skorzystać z uproszczeń w poborze podatku u źródła na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, składając oświadczenie w przedmiocie tego, że posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w art. 26 ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zakres podmiotowy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”) jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 , jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy o CIT:

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 , przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

- ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W art. 21 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski.

Zasady ustalania podatku, wynikające z art. 21 ustawy o CIT, będą miały zatem zastosowanie w przypadku braku takich umów, albo wtedy, gdy umowa w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, której Polska jest stroną, zawarta z krajem, na którego terytorium podatnik ma siedzibę, nie stanowi inaczej niż polska ustawa.

Na podstawie art. 22b ustawy o CIT:

Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

W myśl natomiast art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 , są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e . Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 , zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Podkreślenia wymaga, że weryfikacja powinna się odbywać z należytą starannością.

Obowiązek dochowania należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT spoczywa na płatniku, który dokonując wypłaty nie pobiera podatku u źródła na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje zwolnienie lub obniżoną stawkę. Należy podkreślić, że należyta staranność w weryfikacji warunków niepobrania podatku, zastosowania zwolnienia bądź obniżonej stawki podatki wymagana jest po stronie płatnika bez względu na to, czy suma wypłat należności na rzecz jednego podatnika przekroczy w danym roku podatkowego kwotę 2.000.000 zł.

Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.

Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia:

-    czy wypłaty należności z tytułu nabywanych od Usługodawcy usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego przez Spółkę zawierają się w katalogu przychodów z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,

-      jeżeli w odpowiedzi na pytanie 1 tut. organ wskaże, że należności z tytułu usług określonych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy nie zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nabywanych przez Spółkę od Usługodawcy zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT,

-      jeżeli okaże się, że w ocenie organu podatkowego należności z tytułu usług wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nabywanych przez Spółkę świadczeń od Usługodawcy zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, to czy jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce, a tym samym Spółka co do zasady zobowiązana jest do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako płatnik od dokonywanych z tego tytułu wypłat na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Zakresem przedmiotowym art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT objęte są m.in. przychody z tytułu należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego. Zatem kluczowym dla rozstrzygnięcia tej sprawy jest rozumienie zwrotu „użytkowanie lub prawo użytkowania urządzenia przemysłowego”.

Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego. Według Słownika języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) słowo „urządzenie” oznacza „mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonania określonych czynności”. Podobnie według Słownika języka polskiego (PWN Warszawa 1996 r. tom III, str. 575) urządzenie jest rodzajem mechanizmu lub zespołem elementów, przyrządów, służącym do wykonywania określonych czynności, ułatwiającym pracę; urządzenie przeładunkowe, transportowe.

Zgodnie z internetowym Słownikiem języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl), pojęcie „przemysł” oznacza produkcję materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych. Natomiast słowo „handel” oznacza działalność polegającą na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług (Słownik języka polskiego www.sjp.pwn.pl). W zakresie pojęcia „przemysł” mieści się także przemysł paliwowo-energetyczny rozumiany jako „dział gospodarki zajmujący się wydobywaniem surowców energetycznych takich jak: węgiel, ropa naftowa i gaz ziemny oraz przetwarzaniem ich w elektrowniach i rafineriach” (por. serwis internetowy wikipedia.org).

Pojęcia przemysłowy, handlowy oznaczają odpowiednio – związany z przemysłem, handlem, mający zastosowanie w przemyśle, handlu (w tym w usługach) itp.

Zatem, pojęcie „urządzenie przemysłowe, naukowe lub handlowe” oznacza rodzaj mechanizmu lub zespół elementów, przyrządów, służący do wykonywania określonych czynności lub ułatwiający pracę, związany z produkcją materialną lub procesem sprzedaży towarów i usług oraz nauką, czyli szeroko rozumianą działalnością komercyjną.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok z 6 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1773/16 oraz z 5 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1540/16)

przy interpretowaniu pojęcia „urządzenia przemysłowe” trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. W wersji anglojęzycznej Modelowej Konwencji w sprawie dochodu i majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pojęciu „urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego” odpowiada zwrot „industrial, commercial, or scientific equipment”. Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych, a nie prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej.

Na powyższe wskazuje także NSA w wyroku z 17 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 1308/17:

„(…) Pojęciem „urządzenie przemysłowe” posługuje się zarówno umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w art. 12 ust. 3, jak i ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 21 ust. 1 pkt 1. (…) Poszukując znaczenia tego określenia trzeba mieć na względzie, że wykładnia językowa, korzystając ze znaczeń przypisywanych poszczególnym słowom i zwrotom, musi uwzględniać tę cechę języka, że określone znaczenie przypisywać można zarówno poszczególnym wyrazom, jak i zwrotom, zdaniom i zespołem zadań. Każdy wyraz tekstu prawnego może mieć jedno lub więcej znaczeń, a znaczenie zwrotu zbudowanego z kilku wyrazów nie zawsze jest sumą tych znaczeń tych wyrazów. Znaczenie określonego zwrotu użytego w treści przepisu może być ponadto zdeterminowane sposobem ulokowania go w treści zdania, w który został użyty (por. B. Brzeziński „Wykładnia prawa podatkowego”, Gdańsk 2013 r., s. 28). Przy wykładni określenia „urządzenie przemysłowe” trzeba mieć na uwadze cały zwrot odnoszący się do tego pojęcia i sposób jego ulokowania w treści zdania. Część przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT odnosząca się do urządzeń przemysłowych dotyczy wyodrębnionego zbioru rzeczy (urządzeń), których użytkowanie lub prawo użytkowania rodzi określone w tym przepisie konsekwencje podatkowe. Umieszczony między przecinkami zwrot normatywny „w tym również środka transportu”, mający charakter zwrotu wtrąconego, informuje adresata, że w zbiorze urządzeń przemysłowych zawarte są także środki transportu (por. NSA z 3 kwietnia 2012 r., II FSK 1933/10). W tej sytuacji, wyjaśniając sens określenia „urządzenie przemysłowe” nie można wprost odwołać się tylko do znaczenia słownikowego słów „urządzenie” oraz „przemysłowe”, rozumianych odrębnie od znaczenia zawartego w tekście ustawy o CIT, bowiem prowadzić to będzie do błędnych wniosków. Normatywne zaliczenie do urządzeń przemysłowych także środków transportu, i to bez żadnych ograniczeń, wskazuje, że określenie „urządzenia przemysłowe” należy rozumieć możliwe szeroko, jako wszelkie urządzenia, które racjonalnie rzecz biorąc mogą być wykorzystywane w przemyśle. Zaliczenie urządzenia do „urządzeń przemysłowych” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT zależy od obiektywnych cech konstrukcyjnych i użytkowych tego urządzenia, a nie od okoliczności, czy tego w jaki sposób urządzenie to jest w danym okresie wykorzystywane”.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2416/14:

„(…) Wyjaśniając sens tego pojęcia nie można wprost odwołać się tylko do znaczenia słownikowego pojęć: „urządzenie” oraz „przemysłowe”, rozumianych odrębnie od znaczenia zawartego w tekście Umowy i ustawy podatkowej. Zdaniem składu orzekającego odkodowanie znaczenia słownikowego tych wyrazów i to odrębnie każdego z nich, bez uwzględnienia całego fragmentu treści przepisu, prowadzi do błędnych wniosków. Skoro urządzeniami przemysłowymi są środki transportu, urządzenie handlowe czy też urządzenie naukowe, za chybione trzeba również uznać odwoływanie się przy poszukiwaniu pojęcia urządzenia przemysłowego do KŚT (Klasyfikacji Środków Trwałych). Przy interpretowaniu pojęcia „urządzenia przemysłowe” trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. Autor skargi kasacyjnej odwołując się do wersji anglojęzycznej Modelowej konwencji w sprawie dochodu i majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zwrócił uwagę, że pojęciu „urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego” odpowiada zwrot „industrial, commercial, or scientific equipment”. Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych a nie prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej. Odpowiada temu definicja w polskiej ustawie podatkowej, w której do urządzeń przemysłowych zalicza się środki transportu oraz urządzenia naukowe i handlowe (…)”.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 maja 2024 r. sygn. akt II FSK 1087/21:

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 18 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 1394/16 i II FSK 1395/16, na gruncie Modelowej Konwencji OECD, sięga się do definicji "urządzenia" zawartej w Oxford Dictionaries. Pojęcie to rozumiane jest jako "przedmioty niezbędne do osiągnięcia konkretnego celu" (E/C.18/2015/CRP.7.page3). Jak wynika z interpretacji Komitetu Ekspertów ds. Współpracy Międzynarodowej w sprawach podatkowych (E/C.18/2016/CRP.8), pojęcie "urządzenie" może być używane na różne sposoby (pkt 32). Z logicznego punktu widzenia użytkowanie urządzenia powinno być zgodne z jego możliwościami i funkcjami (pkt 32 i pkt 35). W ten sposób zwraca się uwagę na funkcjonalny aspekt użytkowanego przedmiotu, ale z uwzględnieniem jego zdolności/specyfikacji. Należy także zwrócić uwagę, że oprócz występowania pojęcia „urządzenie przemysłowe” w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, jest ono wprost używane w krajowych ustawach o podatkach dochodowych, tak jak w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.

(…)

W związku z tym należy uznać, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego opisane urządzenie – serwer w zakresie funkcjonalnym, jest urządzeniem przemysłowym, gdyż jest przeznaczony do działalności gospodarczej.

Tym samym, zarówno wykładnia językowa, jak i wykładnia celowościowa, prowadzą do wniosku, że pojęcie urządzenia przemysłowego obejmuje wszelkie urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z działalnością danego podmiotu. Nie muszą one jednak być wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji, wąsko rozumianego handlu (hurtowego, detalicznego), czy nauki.

Z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że Spółka nabywa usługi hostingowe od podmiotu powiązanego. Są to głównie usługi o charakterze informatycznym oraz infrastrukturalnym, związane z utrzymaniem i obsługa systemów wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Nabywane usługi hostingu to:

Nabywane przez Wnioskodawcę od Usługodawcy usługi hostingowe wskazane wyżej to:

1) usługa hostingu systemu (…), polegająca na zapewnieniu infrastruktury technicznej oraz kompleksowej obsłudze technicznej systemów Spółki. W ramach tej usługi Usługodawca odpowiada za utrzymanie środowiska serwerowego, w tym sprzętu, sieci, systemów backupowych, a także za instalację aktualizacji oraz rozwiązywanie problemów technicznych. Wnioskodawca nie posiada ani nie zarządza własną infrastrukturą serwerową dla tego systemu, korzystając w całości z zasobów nabywanych od Usługodawcy;

2) usługa hostingu baz danych w środowisku chmurowym (…). Usługi te obejmują przechowywanie oraz zarządzanie danymi aplikacyjnymi (w tym m.in. danymi konfiguracyjnymi, logami oraz danymi cache) w ramach infrastruktury chmurowej. W ramach tej usługi Usługodawca zapewnia Wnioskodawcy dostęp do zasobów obliczeniowych oraz przestrzeni dyskowej niezbędnej do funkcjonowania aplikacji Wnioskodawcy;

3) usługa związana z zapewnieniem bezpieczeństwa aplikacji, w tym ochrony przy wykorzystaniu zapory sieciowej typu (…). Usługa ta polega na monitorowaniu i filtrowaniu ruchu sieciowego do i z aplikacji Wnioskodawcy w celu identyfikacji oraz blokowania potencjalnych zagrożeń, takich jak ataki typu (…), (…), czy próby przesyłania złośliwych plików;

4) dostęp do usług transferu plików za pośrednictwem serwerów (…) oraz (…). Usługi te umożliwiają przesyłanie, pobieranie oraz zarządzanie plikami, przy czym w przypadku (…) transmisja danych oraz danych uwierzytelniających odbywa się w sposób zaszyfrowany;

5) Wnioskodawca korzysta także odpłatnie z zasobów pamięciowych Usługodawcy w postaci maszyny wirtualnej udostępnionej w środowisku (…), na której zainstalowane jest oprogramowanie „(…)”, wykorzystywane do przygotowywania, weryfikacji oraz przekazywania deklaracji do (…). Samo oprogramowanie (…) to standardowe oprogramowanie zapewniane przez władze publiczne ((…)) przeznaczone dla użytkowników końcowych, korzystanie z niego nie wiąże się to z żadną opłatą licencyjną, nie wiąże się z nabyciem uprawnień do jego dalszej odsprzedaży (end-user). Innymi słowy Spółka po prostu jest użytkownikiem bezpłatnego narzędzia (…). Z kolei sama usługa wdrożenia programu „(…)” nabywana od podmiotu powiązanego polega na udostępnieniu maszyny wirtualnej w platformie (…), na której działa dla niej program „(…).” Maszyna ta jest jednak wykorzystywana wyłącznie wewnętrznie przez Spółkę, nie jest udostępniana ani wykorzystywana przez żadne podmioty zewnętrzne. Nie są dokonywane żadne płatności na rzecz podmiotów niebędących rezydentami w związku z samym oprogramowaniem (…), a wątpliwością dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych są wydatki związane z usługą hostingu maszyny wirtualnej w technologii (…), na której to funkcjonuje dla Spółki oprogramowanie „(…).”

Ponadto, jak wskazano we wniosku w ramach nabywania usług hostingowych nie dochodzi, nie będzie dochodziło do przeniesienia lub korzystania przez Wnioskodawcę z praw autorskich lub jakichkolwiek praw pokrewnych. Wnioskodawca nie posiada żadnej umowy licencyjnej z żadnym dostawcą oprogramowania. Wszelkie prawa do użytkowania, konfiguracji lub rozbudowy systemów (…) wynikają z umów licencyjnych zawartych przez Usługodawcę. Prawa te nie są przyznawane, sublicencjonowane ani przenoszone na Wnioskodawcę w ramach usługi hostingowej. Wnioskodawca nie dostarcza ani nie instaluje żadnego oprogramowania. Całe wykorzystywane oprogramowanie — systemy operacyjne, oprogramowanie bazodanowe, (…), (…), oprogramowanie serwerów (…)— działa na infrastrukturze obsługiwanej przez Usługodawcę, a dostęp do niego odbywa się za pośrednictwem sieci. Wnioskodawca nie zajmuje się redystrybucją, udzielaniem sublicencji ani odsprzedażą żadnego oprogramowania w ramach nabywanych opisanych w stanie faktycznym usług.

Co istotne, mając na uwadze powyższe, w sprawie nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich ani do przeniesienia tych praw do używania Wnioskodawcy, a co za tym idzie należności z tego tytułu nie stanowią należności z praw autorskich lub praw pokrewnych w tym również ze sprzedaży tych praw, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Należy zauważyć, że przestrzeń dyskowa to rodzaj usługi, która polega na przechowywaniu różnego rodzaju plików na internetowym dysku twardym oraz ich szybką i bezproblemową wymianę.

Infrastruktura informatyczna zarówno w wymiarze fizycznym, jak i wirtualnym stanowi mechanizm lub zespół elementów służących do wykonywania określonych czynności, tym samym należy ją traktować jako urządzenie przemysłowe. Serwery, routery, switch’e oraz firewall’e podobnie jak każdy komputer są „urządzeniami” niezależnie od tego czy urządzenia te funkcjonują w powiązaniu z siecią internetową i wymagają odpowiedniego oprogramowania. W związku z tym jeżeli urządzenia te wykorzystywane są w związku z prowadzoną przez Państwa działalnością to należy je zakwalifikować do urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Stąd odpłatność z tytułu udostępniania przestrzeni dyskowej jest odpłatnością z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego. Niewątpliwie bowiem usługa chmury internetowej umożliwia udostępnienie określonej objętości dysku (serwera komputerowego) w celu przechowywania na nim zapisanych plików, przetwarzania i zarządzania danymi jest urządzeniem przemysłowym. Wyłącznie zdalna forma korzystania z chmury internetowej charakteru tego nie zmienia.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia m.in. z korzystaniem z urządzenia przemysłowego, a więc z uzyskaniem przychodu z tytułu należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego (art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT).

Współcześnie nie należy ograniczać przymiotnika „przemysłowy” do kategorii przedmiotów produkowanych w fabrykach. O tym czy coś w danej branży jest przemysłowe decyduje stałe wykorzystanie w prowadzonej przez dany podmiot działalności gospodarczej. W związku z tym pojęcie „urządzenie przemysłowe” należy interpretować szerzej, a jego definiowanie przez pryzmat przemysłu w jego tradycyjnym rozumieniu jest archaiczne. Zatem w dzisiejszych czasach nie znajduje uzasadnienia zawężanie urządzenia przemysłowego wyłącznie do przemysłu ciężkiego czy lekkiego.

Zdaniem organu, należności z tytułu usług hostingu wskazanych w pkt 1-5 udostępniania przestrzeni dyskowej należy zakwalifikować do tej grupy przychodów. Niewątpliwie bowiem urządzenie umożliwiające udostępnianie przestrzeni dyskowej wykorzystywanej do umieszczania w niej informacji (plików) służących wymianie jest urządzeniem przemysłowym.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wskazać należy, że wynagrodzenie z tytułu usług hostingu opisanych w pkt 1-5 za udostępnienie i utrzymanie przestrzeni dyskowej, a więc urządzenia przemysłowego mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Tym samym, należności za usługi hostingu wskazane w pkt 1-5 obejmujące usługi udostępnienia i utrzymania przestrzeni dyskowej podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, a na Państwu ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z tym, iż Organ uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, i uznał że, należności za usługi hostingu wskazane w pkt 1-5 obejmujące usługi udostępnienia i utrzymania przestrzeni dyskowej podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła, a na Państwu ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT to pytanie warunkowe oznaczone we wniosku nr 2 należało uznać za bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 3 wskazać należy, że:

Stosownie do art. 21 ust. 3 -9 ustawy o CIT:

3. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2) uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3) spółka:

a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

c) (uchylona)

4) rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

3a. Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio – nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

3b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności.

3c. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

5. Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.

6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie z odrębnymi przepisami zostaną uznane za:

1) przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2) przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;

3) przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;

4) przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania wierzytelności.

7. Jeżeli w wyniku powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 między podmiotem wypłacającym i uzyskującym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3, w wyniku czego kwota wypłaconych należności jest wyższa od tej, jakiej należałoby oczekiwać, gdyby powiązania te nie istniały, zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się tylko do kwoty należności określonej bez uwzględniania warunków wynikających z tych powiązań. Przepis art. 11d stosuje się odpowiednio.

8. Przepisy ust. 3-7 stosuje się odpowiednio do podmiotów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy.

9. Zwolnienia, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się jeżeli wypłacającym należności jest spółka, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1.

Stosownie do art. 22c ust. 1 ustawy o CIT:

Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:

1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.

Przy czym zgodnie z art. 22c ust. 2 ustawy o CIT:

Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.

Wypłata należności wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w związku z art. 26 ust. 1 tej ustawy podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem u źródła. Istnieje jednak możliwość zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT. Przepis ten dopuszcza zwolnienie od podatku dochodowego jeżeli spełnione są łącznie warunki w nim wymienione.

Jak wynika z opisu sprawy Państwa Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych podlegającym w Rzeczpospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Opisane we wniosku usługi nabywają Państwo od podmiotu powiązanego C z siedzibą w Norwegii, która to jest norweskim rezydentem podatkowym na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Usługodawca podlega w innym niż Polska państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce osiągania przychodu. Usługodawca posiada bezpośrednio 100% udziałów w kapitale Spółki przez nieprzerwany okres co najmniej dwóch lat i jest rzeczywistym właścicielem należności z tytułu m.in. świadczenia usług hostingowych na rzecz Spółki. Co do zasady dysponują Państwo uzyskanym od Usługodawcy certyfikatem rezydencji podatkowej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 21 ust. 3-9 ustawy o CIT oraz spełnieniu przesłanek z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz dochowaniu należytej staranności mogą Państwo zastosować zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT.

Z kolei odnosząc się do możliwości zastosowania preferencji wynikających Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu sporządzonej w Warszawie 9 września 2008 r. (Dz. U. z 2010 r. nr 134, poz. 899, dalej: UPO) zmienionej Protokołem do tej Konwencji sporządzonym w Oslo dnia 5 lipca 2012 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Norwegię dnia 7 czerwca 2017 r. należy wskazać:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. UPO:

Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Stosownie do art. 12 ust. 2 UPO:

Jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uzyskująca należności jest osobą do nich uprawnioną, podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto.

Stosownie do art. 12 ust. 3 UPO:

Określenie ,,należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa autorskiego, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how); określenie to obejmuje także wszelkiego rodzaju należności mające związek z filmami dla kin oraz filmami lub taśmami transmitowanymi w radio lub telewizji.

Mając na uwadze powyższe przepisy UPO oraz opis Państwa sprawy wskazać należy, że przy w sytuacji dochowania należytej staranności oraz posiadania certyfikatu rezydencji Usługodawcy mają Państwo prawo do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku u źródła przy wypłacie należności z tytułu usług hostingowych na rzecz Usługodawcy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii ustalenia, czy jeżeli wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy powinny one być uwzględniane w limicie aktywującym bezwzględny obowiązek pobrania podatku u źródła, o którym mowa w przepisie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

Odnosząc się do kwestii uwzględniania przedmiotowych należności w limicie, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem:

Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:

1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e ;

2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z treści powołanego przepisu wynika, że mechanizm, o którym w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, znajduje zastosowanie do należności wypłacanych z tytułu wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli spełnione są określone w tym przepisie przesłanki, w tym przekroczenie należności wypłacanych na rzecz tego samego podmiotu powiązanego w roku podatkowym kwoty 2 000 000 zł.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że ustawodawca przewidział możliwość wyłączenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT w odniesieniu do określonych kategorii wypłat.

Stosownie bowiem do art. 26 ust. 9 ustawy o CIT:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku których zostanie wyłączone lub ograniczone stosowanie ust. 2e, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, uwzględniając istnienie określonych uwarunkowań obrotu gospodarczego, specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfikę dokonywania niektórych czynności.

W wykonaniu powyższej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2022 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 659) w sprawie wyłączenia lub obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia :

Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego.

Powyższe oznacza, że prawodawca wprost wyłączył stosowanie mechanizmu określonego w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT w odniesieniu do wypłat należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego.

Należy przy tym zauważyć, że wyłączenie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, nie oznacza wyłączenia przedmiotowych należności z zakresu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Przepis ten odnosi sie wyłącznie do stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, a zatem wyłącza szczególny mechanizm poboru podatku od nadwyżki ponad kowtę 2 000 000 zł.

Jednocześnie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia:

W przypadku wypłat należności, o których mowa w ust. 1 pkt 6, wyłączenie stosowania art. 26 ust. 2e ustawy stosuje się jedynie do wypłat należności na rzecz podatników mających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników.

W analizowanej sprawie należności z tytułu usług hostingu stanowią należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego.

Tym samym przedmiotowe należności mieszczą się w kategorii należności wskazanej w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.

W konsekwencji, przy spełnieniu warunków określonych w § 2 ust. 2 rozporządzenia, do przedmiotowych wpłat znajduje zastosowanie wyłączenie stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

W tym miejscu wskazać należy, że zakres postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu reguluje zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych (art. 10, 11 i 12), a także zawiera podstawę prawną do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu Norwegii - odbiorcy płatności (art. 25). Zatem, odpowiada wymogom określonym w § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 grudnia 2022 r.

Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że należności z tytułu usług hostingu nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu limitu 2 000 000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

Skoro bowiem w odniesieniu do określonej kategorii należności prawodawca wyłączył stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, to należności te nie mogą jednocześnie wpływać na wysokość limitu, którego przekroczenie stanowi przesłanie zastosowania do tego przepisu.

Mając na uwadze treść art. 26 ust. 2e i ust. 9 ustawy o CIT oraz § 2 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 rozporządzenia, należy stwierdzić, że w przypadku spełnienia warunków określonych w § 2 ust. 2 rozporządzenia należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego nie podlegają uwzględnieniu w limicie 2 000 000 zł, o którym owa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

W konsekwencji wypłaty należności z tytułu usług hostingu nie powodują poboru podatku u źródła od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł na zasadach określonych w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

Powyższe wyłączenie dotyczy przy tym wyłącznie mechanizmu określonego w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT. Nie wyłącza ono obowiązków płatnika wynikających z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Wobec powyższego nie sposób zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług mieszczą się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w ocenie Wnioskodawcy powinny one być uwzględniane w limicie 2 000 000 zł (art. 26 ust. 2e ustawy o CIT).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, ustalenia czy wypłaty należności z tytułu wskazanych w pkt 1-5 w opisie stanu faktycznego nabywanych przez Spółkę usług zawierają się w katalogu przychodów wskazanym w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to czy w przypadku spełnienia warunków określonych w przepisie art. 26 ust. 7a ustawy o CIT, należności wskazane w pkt 1-5 opisu stanu faktycznego mogą zostać objęte mechanizmem, o którym mowa w tym przepisie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT:

Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:

1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;

2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z literalnego brzmienia art. 26 ust. 7a ustawy o CIT wynika zatem, że przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, w której dana należność jest objęta zakresem art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, natomiast płatnik spełnia przesłanki umożliwiające wyłączenie stosowania tego przepisu poprzez złożenie stosownego oświadczania.

Jak wskazano powyżej należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, do których znajduje zastosowanie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, art. 26 ust. 2e ustawy o CIT jest wyłączony już na podstawie przepisów rozporządzenia.

Tym samym w odniesieniu do takich należności nie zachodzi potrzeba dodatkowego wyłączenia stosowania z art. 26 ust. 7a ustawy o CIT. Innymi słowy, art. 26 ust. 7a ustawy o CIT nie jest podstawą wyłączenia limitu 2 000 000 zł w sytuacji, w której art. 26 ust. 2e został już wyłączony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 5 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.