0111-KDIB1-2.4010.308.2026.1.EWJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką z siedzibą oraz zarządem w Polsce, polskim rezydentem podatkowym. Przeważającym przedmiotem jej działalności jest (…). Spółka zajmuje się (…). W ramach tego tworzy i udostępnia oprogramowanie wspomagającego prowadzenie działalności gospodarczej w modelu SaaS (Software as a Service) oraz przy użyciu aplikacji (…).

Spółka w celu prowadzenia działalności zatrudnia personel na podstawie umów o pracę (dalej: „Pracownicy”) oraz współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze (dalej: „Współpracownicy”) (dalej razem: „Personel”).

W ramach świadczeń zapewnianych Pracownikom i Współpracownikom, Wnioskodawca na swój koszt nabywa napoje i przekąski takie jak m.in. kawa, herbata, woda, mleko, cukier oraz firmowe słodycze ((…) z logotypem) (dalej łącznie jako: „Napoje i Przekąski”), które udostępniane są Personelowi do swobodnego poczęstunku w biurze Spółki, codziennie i bez ograniczeń. Nabywa je we własnym zakresie, w sklepach stacjonarnych lub internetowych, na podstawie przewidzianego szacunkowo zapotrzebowania na dany okres. Oprócz tego, Spółka udostępnia Personelowi na takich samych zasadach poczęstunek w formie ciastek, orzechów, owoców, artykułów śniadaniowych takich jak masło, wędliny, pasztety, sery, jogurty; słodzone napoje, w tym napoje energetyczne (dalej jako: „Posiłki śniadaniowe”). Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki śniadaniowe są produktami o charakterze podstawowym, nie mają one charakteru wystawnego.

Ponadto, Spółka umożliwia spożycie lunchu w trakcie pracy na jej koszt dla Personelu pracującego/świadczącego usługi danego dnia z biura Spółki (dalej jako: „Posiłki lunchowe”) Posiłki lunchowej i Posiłki śniadaniowe zwane dalej jako: „Posiłki”). Możliwość spożycia posiłku w ten sposób istnieje tylko dla Personelu pracującego w danym dniu w biurze, Spółka składa zamówienie zbiorowe, które następnie dostarczane jest hurtowo do jej biura. Pracownicy/Współpracownicy niebędący danego dnia w biurze nie otrzymują żadnego ekwiwalentu z tytułu braku możliwości skorzystania z Posiłku lunchowego. Skorzystanie z opcji zamówienia Posiłku lunchowego nie jest obowiązkowe, lecz dobrowolne. Dania dostarczane w ramach Posiłków lunchowych nie są w żadnym wypadku daniami luksusowymi czy wykwintnymi, lecz są standardowymi posiłkami obiadowymi, mającymi na celu zapewnienie Personelowi wyżywienia w trakcie pracy, bez konieczności straty czasu na samodzielne poszukiwanie obiadu. Służą zatem optymalizacji czasu pracy/świadczenia usług i podniesieniu efektywności Spółki.

Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki udostępniane są Personelowi do swobodnego poczęstunku, bez prowadzenia jakichkolwiek zapisów lub ewidencjonowania konsumpcji przez poszczególnych Pracowników i Współpracowników. Spółka w żaden sposób nie śledzi i nie prowadzi ewidencji tego, kto i kiedy zamówił Posiłek lunchowy, a co za tym idzie – nie ewidencjonuje tego, kto odniósł jaką korzyść z tytułu finansowania przez Spółkę Posiłków lunchowych w danym miesiącu.

Wdrożone rozwiązanie polegające na udostępnieniu Pracownikom i Współpracownikom Napojów i Przekąsek oraz Posiłków w biurze ma w założeniu przysłużyć się realizacji różnych celów Spółki. Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki pełnią funkcję pozapłacowego narzędzia motywacyjnego mającego na celu skłonienie do pracy z biura, co przyczyni się do stworzenia więzi pomiędzy Pracownikami i Współpracownikami, wzmocnienia poczucia lojalności względem Spółki, zachęci do długoterminowej współpracy oraz wzmocni pozycję Spółki jako atrakcyjnego pracodawcy/ usługodawcy na rynku, a także pośrednio przyczyni się do zwiększenia zysku Spółki. Ze względu na charakter pracy/usług świadczonych przez Personel, są one w znacznej mierze świadczone jako praca zdalna/usługi zdalne. Zdaniem Spółki oferowanie Napojów i Przekąsek, a także Posiłków sprawi, że Pracownicy i Współpracownicy będą przychodzić do biura Spółki znacznie częściej, co przyczyni się do realizacji wskazanych wcześniej założeń. Nie stanowią one jednak ekwiwalentu za wykonaną pracę (usługi) ani świadczenia wzajemnego. Poniesienie przez Spółkę wydatków na Napoje i Przekąski oraz Posiłki nie wpływa i nie będzie wpływać na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Personelowi. Stawki wynagrodzenia wynikają wyłącznie z umów o pracę i o współpracę i pozostają całkowicie niezależne od poziomu konsumpcji poszczególnych członków Personelu.

Udostępniane Napoje i Przekąski oraz Posiłki są nieodpłatne dla wszystkich Pracowników i Współpracowników Spółki. Wnioskodawca finansuje je w całości z własnych środków obrotowych na podstawie faktur VAT wystawianych przez restauracje oraz sklepy, w których Spółka się zaopatruje. Ilość zamówionej żywności (Napojów i Przekąsek, a także Posiłków śniadaniowych) na dany okres opiera się na oszacowanym przez Spółkę zapotrzebowaniu w danym okresie.

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, iż Napoje i Przekąski oraz Posiłki nie są posiłkami profilaktycznymi w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, wydanego na podstawie art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r., poz. 277 z późn. zm.), które to przepisy zobowiązują pracodawcę do zapewnienia posiłku dla pracownika w określonych sytuacjach. Oznacza to, że Spółka nie ma obowiązku wynikającego z przepisów prawa pracy i regulacji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy zapewniania posiłków profilaktycznych i regeneracyjnych Pracownikom oraz Współpracownikom. Jednakże, aktualny standard rynkowy i sytuacja na rynku pracy wymusza takie działania. Zapewnianie Posiłków Pracownikom/Współpracownikom nie spełnia również definicji działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. Poz. 288), tj. nabycie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków nie jest finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

W związku z obserwowanymi zmianami na rynku pracy, w szczególności w sektorze (…), gdzie praca zdalna znacząco zyskała na popularności i po okresie pandemii stała się standardem oczekiwanym przez pracowników, główną intencją Spółki przy wprowadzaniu nieodpłatnego pożywienia dla Personelu było zachęcenie go do częstszej pracy w trybie stacjonarnym, tj. z biura, zamiast w formie zdalnej, a tym samym do aktywnego uczestnictwa w życiu biurowym. Obecność Pracowników i Współpracowników w biurze sprzyja sprawniejszemu przepływowi informacji, efektywniejszej współpracy oraz swobodnej wymianie pomysłów, co ma kluczowe znaczenie w szybko zmieniającym się środowisku technologicznym.

Zdaniem Spółki, obecność Pracowników i Współpracowników w biurze odgrywa kluczową rolę w budowaniu pozytywnych relacji międzyludzkich oraz wzmacnianiu integracji zespołu. Wspólne spożywanie pożywienia sprzyja kształtowaniu atmosfery opartej na zaufaniu i współpracy, co stanowi podstawę sprawnego funkcjonowania organizacji. Działanie to ma również na celu podkreślenie dbałości Spółki o dobrostan Pracowników i Współpracowników, będącej istotnym elementem strategii Spółki w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi.

Wprowadzenie nieodpłatnych Napojów i Przekąsek, a także Posiłków wpływa również korzystnie na postrzeganie Spółki jako atrakcyjnego pracodawcy/usługodawcy przez potencjalnych kandydatów, co w dłuższej perspektywie zwiększa jej atrakcyjność na rynku pracy. Ma to szczególne znaczenie w sektorze (…), w którym wysoka rotacja pracowników jest zjawiskiem typowym i stanowi istotne wyzwanie dla wielu firm.

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy oraz satysfakcja Personelu przekłada się pośrednio na wyższy poziom zadowolenia klientów z usług świadczonych przez Spółkę. Klienci chętniej współpracują bowiem z organizacjami, w których rotacja personelu jest ograniczona, a obsługujący ich zespół dobrze zna specyfikę działalności danego klienta.

Opisane powyżej działania związane z zakupem Posiłków, Napojów i Przekąsek planowane są również w przyszłości.

Pytania

1. Czy w przedstawionych okolicznościach wydatki na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych stanowią koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy na gruncie CIT?

2. Czy w przyszłości wydatki na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych będą stanowiły koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy na gruncie CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach, można uznać za koszty uzyskania przychodów na gruncie CIT wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone w przyszłości przez Wnioskodawcę na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych, ogólnodostępnych w biurze Wnioskodawcy, będzie można uznać za koszty uzyskania przychodów na gruncie CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Poniesiony wydatek jako koszt uzyskania przychodu podatnika

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wprost wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W doktrynie i praktyce wykształciło się stanowisko, iż w procesie kwalifikacji wydatku poniesionego przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów, możliwość takiej kwalifikacji uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:

-        wydatek został faktycznie poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez podmioty inne niż podatnik i z majątku tych podmiotów),

-        wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. poniesiony wydatek nie został podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócony,

-        wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-        wydatek został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-        został właściwie udokumentowany,

-        nie znajduje się w grupie wydatków, które zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

Co więcej, z przepisów art. 15 ust. 4 oraz ust. 4d ustawy o CIT wynika podział kosztów na tzw. koszty bezpośrednie (bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu) oraz tzw. koszty pośrednie (pośrednio związane z uzyskaniem przychodu).

Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu należy uznać te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem, uzyskanym przez podatnika. Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej. Do pośrednich kosztów uzyskania przychodów zaliczane są wszystkie racjonalne wydatki, które ukierunkowane są na osiągnięcie potencjalnego, hipotetycznego, ale obiektywnie możliwego do osiągnięcia przychodu lub mające służyć zachowaniu jego źródła. W związku z tym, do kosztów podatkowych zalicza się również wydatki o charakterze ogólnym, niepowiązane z konkretnym przychodem, ale ponoszone w ramach i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle opisanego wyżej stanu faktycznego [winny być: stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego – przyp. organu] warto wskazać, iż wśród kosztów uznawanych przez ustawodawcę za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT są także szeroko rozumiane koszty osobowe, a więc koszty ponoszone przez podatnika na zapewnienie odpowiedniego personelu. Wydatki takie obejmują m.in. wynagrodzenia za pracę, nagrody, premie, ale również i inne, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie ich motywacji do pracy, poprawę jakości wykonywanej pracy oraz zdrowie i samopoczucie personelu. Wydatki takie mają szczególne znaczenie i stanowią istotny element kosztów w sektorze w którym działalność prowadzi Spółka, gdzie z jednej strony prowadzi ona prace nad rozwojem nowoczesnych narzędzi informatycznych, a z drugiej bazuje na pracy wysoce wykfalifikowanego personelu (księgowych), którzy wspierają na bieżąco klientów Spółki.

Wydatki na pożywienie/na usługi gastronomiczne jako koszty uzyskania przychodów – przesłanki ogólne

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki opisane przez Spółkę na zapewnienie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych, spełniają wszystkie warunki do uznania tych wydatków za koszty uzyskania przychodów w myśl ustawy o CIT.

Nie ulega jakiejkolwiek wątpliwości, że to Wnioskodawca ponosi ekonomiczny ciężar nabycia ww. pożywienia. Jednocześnie koszty te nie zostaną Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócone. Wnioskodawca również w odpowiedni sposób dokumentuje poniesione wydatki zgodnie z regulacją zawartą w art. 9 ust.1 ustawy o CIT i dokonuje płatności na podstawie faktur VAT, wystawionych przez dostawców.

Także, niewątpliwie ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na zapewnienie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków Pracownikom i Współpracownikom pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami. Zapewnienie Pracownikom oraz Współpracownikom dobrych warunków pracy poprzez udostępnienie posiłku spożywanego w czasie przerwy w pracy/świadczeniu usług jest wyrazem starań Spółki o zapewnienie dobrej atmosfery podczas świadczenia pracy w biurze, a także wpływa na wydajność Personelu poprzez zwiększenie motywacji. Przyczynia się to do realizacji zadań Spółki na najwyższym poziomie. Ponadto, istotna jest także optymalizacja czasu z uwagi na to, iż Pracownicy oraz Współpracownicy nie muszą opuszczać miejsca pracy/świadczenia usług w celu zamówienia i/lub spożycia posiłku poza biurem. Pozwala to szybciej i sprawniej zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co przekłada się na uzyskiwane przez Spółkę przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Spółki pozytywny wizerunek Spółki jako pracodawcy i zadowolenie Pracowników i Współpracowników Spółki pośrednio wpływa również na zwiększenie satysfakcji klientów Spółki z usług świadczonych na ich rzecz z uwagi na to, że klienci chętniej pracują z podmiotami, w których rotacja personelu nie jest częstym zjawiskiem. Zapewnia to możliwość współpracy klienta ze stałym zespołem pracowników, którzy znają specyfikę działalności danego klienta.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno ulegać wątpliwości, że wydatki na zapewnienie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków Pracownikom oraz Współpracownikom, ponoszone przez Wnioskodawcę, spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.

Wydatki na pożywienie/na usługi gastronomiczne jako niestanowiące kosztów reprezentacji Wnioskodawca wskazuje, iż w ocenie Wnioskodawcy wydatki na nabycie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków nie powinny być uznane za tzw. koszty reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Przy czym Wnioskodawca wskazuje, iż w ustawie o CIT ustawodawca nie zawarł definicji legalnej pojęcia „reprezentacji”. Wskazówek co do znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w bogatym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Przykładowo, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 czerwca 2013 r. (sygn. akt II FSK 702/11) Sąd wskazał, iż „celem wydatków reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami (klientami). Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy je analizować przez pryzmat celu poniesienia tych wydatków. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych wydatków jest wykreowanie pozytywnego obrazu podatnika wobec potencjalnych klientów, to wydatki takie mają charakter reprezentacyjny. Wymienienie jako przykładowych kosztów reprezentacyjnych wydatków na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, nie oznacza jednak, że wydatki te zawsze muszą zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów a jedynie wtedy, gdy służą ww. celowi”.

Zatem za czynności o charakterze reprezentacyjnym uznawane są działania skierowane do istniejących bądź potencjalnych kontrahentów będących klientami, ukierunkowane na stworzenie pozytywnego obrazu, wizerunku podmiotu gospodarczego, czyli działania podejmowane względem podmiotów zewnętrznych. Co istotne, finalnym celem kreowania tego wizerunku jest doprowadzenie potencjalnych oraz obecnych kontrahentów (klientów), czyli nabywców usług i towarów, do nabywania (bądź dalszego nabywania) towarów i usług podmiotu, który ponosi wydatki przeznaczone na reprezentację. Zauważyć należy, że Współpracownicy, choć formalnie również są kontrahentami, nie są klientami, tj. nie nabywają towarów i usług podmiotu ponoszącego wydatki reprezentacyjne, co oznacza, że nie są grupą docelową, względem której podmiot wydatkujący dążyłby do wykreowania swojego wizerunku. Wprost przeciwnie – wydatki na artykuły spożywcze dla współpracowników potraktować należy analogicznie do wydatków pracowniczych, tj. na rzecz pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, których celem jest wzmocnienie efektywności podmiotu wydatkującego. Są to zatem wydatki skierowane „wewnątrz” Spółki, a nie „na zewnątrz”.

Ponoszenie przez Wnioskodawcę wydatków na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków dla Personelu nie stanowi zatem działania skierowanego na zewnątrz, nie może więc mieć wpływu na kształtowanie wizerunku Spółki na zewnątrz. Personel nie stanowi klientów Spółki.

„Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy, dbałość o pracownika/współpracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są wyższe przychody Wnioskodawcy.” – tak interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 stycznia 2025 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.673.2024.2.PP.

Przy czym zaznaczyć należy, że wydatki gastronomiczne dokonywane na rzecz kontrahentów będących podmiotami zewnętrznymi (klientami) nie są automatycznie klasyfikowane jako wydatki reprezentacyjne wyłączone z kosztów uzyskania przychodów – dojdzie do tego bowiem wyłącznie w przypadku, gdy wydatki te będą dokonywane na rzecz towarów wystawnych, luksusowych, celem budowania wizerunku Spółki. „Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów administracji podatkowej „należy, wskazać iż wydatki poniesione w związku z organizacją spotkań pomiędzy członkami zarządu, a pracownikami oraz spotkań z kontrahentami odbywających się w siedzibie Spółki na nabycie artykułów spożywczych (m.in. wody, herbaty, kawy, cukru, mleka, śmietanki, słodyczy), usług gastronomicznych, jak również cateringu, jeśli nie noszą znamion wystawności, jako wydatki nie wymienione w tzw. negatywnym katalogu kosztów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.” (interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 9 listopada 2010 roku, znak: IBPBI/2/423-1517/10/MS).” – tak stwierdził Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 2 kwietnia 2021 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.6.2021.2.ŚS.

Powyższe tezy potwierdzają również nowsze interpretacje indywidualne, jak np. z 2 kwietnia 2025 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.18.2025.2.AG, z 22 czerwca 2023 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.226.2023.3.JF, a także z 20 lutego 2024 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.724.2023.1.DK.

„Koszty poniesione przez Spółkę na zakup artykułów spożywczych udostępnianych następnie do ogólnej konsumpcji pracownikom Spółki w czasie ich pracy, nie należą także do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Wydatki na artykuły spożywcze są w istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników. Wydatki te mają wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania obowiązków służbowych przez pracowników. Powyższe odnosi się także do zamówionych posiłków. Taki związek przyczynowo-skutkowy z osiąganiem przychodów ze źródła przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów wykazują również wydatki na zakup artykułów spożywczych oraz zamówionych posiłków, które udostępniane są osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą czy zatrudnionych na umowę zlecenie („Współpracownicy”). ” – tak interpretacja indywidualna z 22 czerwca 2023 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.226.2023.3.JF.

Podobne stanowisko zajął Szef Krajowej Administracji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 października 2024 r., sygn. DOP4.8221.8.2021.CPXV (zmieniającej wcześniej wydaną interpretację indywidualną z 12 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.119.2020.1.AM), wskazując na brak podstaw różnicowania benefitów, zapewnianych pracownikom (zatrudnionym w spółce na podstawie umowy o pracę) oraz współpracownikom, z którymi łączyła spółkę umowa cywilnoprawna:

„(…) opisane w stanie faktycznym wydatki spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła. Wydatki ponoszone przez Spółkę dotyczące zakupu artykułów spożywczych z przeznaczeniem dla pracowników są bowiem przejawem starań Spółki o kondycję i samopoczucie pracowników, co w dalszej perspektywie może przyczyniać się do poprawy atmosfery w miejscu pracy, zwiększania motywacji do pracy, wzrostu wydajności pracy. To z kolei pozwoli szybciej i sprawniej zrealizować cele biznesowe założone przez Spółkę, co może przełożyć się na uzyskiwane przez Spółkę przychody. Zapewnienie dostępu do produktów spożywczych ma również zachęcać Personel do wspólnego spędzania przerw (np.: obiadowej, czy przerwy na kawę) w pracy w kuchniach w biurach Wnioskodawcy, co powinno usprawniać wymianę wiedzy i informacji pomiędzy Personelem oraz poprawić komunikację. Ponadto, udostępnienie pracownikom artykułów spożywczych ma ich zachęcić do podjęcia i kontynuowania pracy u Wnioskodawcy.

Taki związek przyczynowo-skutkowy z osiąganiem przychodów ze źródła przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów wykazują również wydatki na zakup artykułów spożywczych, które udostępniane są osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. osobom fizycznym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą („Współpracownicy”). Wnioskodawca zapewnia Pracownikom i Współpracownikom obok odpowiednio skalkulowanego wynagrodzenia również odpowiednie warunki pracy. Stąd gwarantuje im stały dostęp do artykułów spożywczych. Spółka oferuje Personelowi artykuły spożywcze, które wyłożone są w kuchniach oraz ogólnodostępnych powierzchniach biur Wnioskodawcy z przeznaczeniem do konsumpcji na miejscu podczas wykonywania w biurze obowiązków zawodowych przez Pracowników i Współpracowników oraz artykuły dostępne w biurach Wnioskodawcy w trakcie spotkań wewnętrznych oraz szkoleń.

Jak podkreśla Wnioskodawca udostępnienie artykułów spożywczych jest obecnie standardową praktyką na rynku pracy, w szczególności w takich branżach jak (…), w której funkcjonuje Wnioskodawca. Brak zapewnienia produktów spożywczych znacząco utrudnia pozyskanie nowego Personelu oraz zatrzymanie dotychczasowego. Zapewnienie Personelowi artykułów spożywczych ma na celu między innymi zachęcenie do podjęcia i kontynuowania pracy u Wnioskodawcy i prowadzi do zmniejszeniem fluktuacji, Personelu, a tym samym ograniczenia kosztów finansowych i organizacyjnych odejścia jednych i zatrudnienia nowych osób, co bez wątpienia przyczynia się do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle powyższych wyjaśnień należy stwierdzić, że wydatki na zakup artykułów spożywczych opisanych w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, zarówno w zakresie, w jakim dotyczą „Pracowników”, jak i „Współpracowników” spełniają przesłanki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT”.

Również, w prawomocnym wyroku WSA w Poznaniu z 19 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I SA/Po 374/20) Sąd wskazał, iż „poczęstunek dla pracownika zatrudnionego na podstawie umowy cywilnoprawnej może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeśli służy uzyskaniu bardziej wydajnej pracy, chociażby poprzez minimalizowanie przerw w trakcie jej świadczenia na „organizowanie” we własnym zakresie napoju lub drobnej przekąski.”

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki Wnioskodawcy poniesione na zakup pożywienia udostępnianego do ogólnej konsumpcji Pracownikom i Współpracownikom w czasie ich pracy/świadczenia usług z biura Spółki, nie należą do kategorii kosztów reprezentacyjnych. Wydatki te są w istocie „kosztami pracowniczymi” podobnymi w swej naturze do innych świadczeń płacowych oraz pozapłacowych dokonywanych na rzecz pracowników. Mają one bowiem bezpośredni wpływ na stworzenie odpowiednich warunków do wykonywania obowiązków służbowych oraz służą lepszej organizacji czasu pracy i polepszeniu efektywności wykonywania obowiązków przez pracowników. Z tego względu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie, a przedmiotowe wydatki nie stanowią kosztów reprezentacji, nie są skierowane do potencjalnych kontrahentów Spółki będących jej klientami i nie mają również charakteru wystawnego.

Wydatki na nabycie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków jako niestanowiące wydatków na działalność socjalną

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tj. finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych). Wydatki na pożywienie dla Pracowników oraz Współpracowników nie spełniają definicji działalności socjalnej, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Tym samym wskazany przepis ustawy o CIT, wyłączający możliwość uwzględnienia wydatków pracodawcy na działalność socjalną w kosztach uzyskania przychodu w podatku CIT, nie znajduje w tej sprawie zastosowania.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno ulegać wątpliwości, iż wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków dla Pracowników oraz Współpracowników będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·       został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·       jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·       pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·       poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·       został właściwie udokumentowany,

·       nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika, że w celu prowadzenia działalności zatrudniają Państwo personel na podstawie umów o pracę (Pracownicy) oraz współpracują Państwo z osobami prowadzącymi jednoosobowe działalności gospodarcze (Współpracownicy).

W ramach świadczeń zapewnianych Pracownikom i Współpracownikom, na swój koszt nabywają Państwo napoje i przekąski takie jak m.in. kawa, herbata, woda, mleko, cukier oraz firmowe słodycze ((…) z logotypem) (Napoje i Przekąski), które udostępniane są Personelowi do swobodnego poczęstunku w biurze Spółki, codziennie i bez ograniczeń.

Nabywają je Państwo we własnym zakresie, w sklepach stacjonarnych lub internetowych, na podstawie przewidzianego szacunkowo zapotrzebowania na dany okres. Oprócz tego, Państwa Spółka udostępnia Personelowi na takich samych zasadach poczęstunek w formie ciastek, orzechów, owoców, artykułów śniadaniowych takich jak masło, wędliny, pasztety, sery, jogurty; słodzone napoje, w tym napoje energetyczne (Posiłki śniadaniowe). Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki śniadaniowe są produktami o charakterze podstawowym, nie mają one charakteru wystawnego.

Ponadto, Państwa Spółka umożliwia spożycie lunchu w trakcie pracy na jej koszt dla Personelu pracującego/świadczącego usługi danego dnia z biura Spółki (Posiłki lunchowe).

Jak Państwo wskazali możliwość spożycia posiłku w ten sposób istnieje tylko dla Personelu pracującego w danym dniu w biurze, Spółka składa zamówienie zbiorowe, które następnie dostarczane jest hurtowo do jej biura. Pracownicy/Współpracownicy niebędący danego dnia w biurze nie otrzymują żadnego ekwiwalentu z tytułu braku możliwości skorzystania z Posiłku lunchowego. Skorzystanie z opcji zamówienia Posiłku lunchowego nie jest obowiązkowe, lecz dobrowolne. Dania dostarczane w ramach Posiłków lunchowych nie są w żadnym wypadku daniami luksusowymi czy wykwintnymi, lecz są standardowymi posiłkami obiadowymi, mającymi na celu zapewnienie Personelowi wyżywienia w trakcie pracy, bez konieczności straty czasu na samodzielne poszukiwanie obiadu. Służą zatem optymalizacji czasu pracy/świadczenia usług i podniesieniu efektywności Spółki.

Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki udostępniane są Personelowi do swobodnego poczęstunku, bez prowadzenia jakichkolwiek zapisów lub ewidencjonowania konsumpcji przez poszczególnych Pracowników i Współpracowników.

Państwa Spółka w żaden sposób nie śledzi i nie prowadzi ewidencji tego, kto i kiedy zamówił Posiłek lunchowy, a co za tym idzie – nie ewidencjonuje tego, kto odniósł jaką korzyść z tytułu finansowania przez Spółkę Posiłków lunchowych w danym miesiącu.

Udostępniane Napoje i Przekąski oraz Posiłki są nieodpłatne dla wszystkich Pracowników i Współpracowników Spółki. Wnioskodawca finansuje je w całości z własnych środków obrotowych na podstawie faktur VAT wystawianych przez restauracje oraz sklepy, w których Spółka się zaopatruje. Ilość zamówionej żywności (Napojów i Przekąsek, a także Posiłków śniadaniowych) na dany okres opiera się na oszacowanym przez Spółkę zapotrzebowaniu w danym okresie.

Opisane powyżej działania związane z zakupem Posiłków, Napojów i Przekąsek planowane są również w przyszłości.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wydatki na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych stanowią/będą stanowić koszty uzyskania przychodu Wnioskodawcy na gruncie CIT.

Wskazać należy, że wśród kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów są także tzw. koszty pracownicze, jednak tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników, które w sposób pośredni wpływają na zwiększenie czasu i efektywność wykonywania obowiązków służbowych, są wyrazem troski Spółki o zdrowie osób zatrudnionych, mogą korzystnie wpływać na zdrowie i samopoczucie pracowników Spółki, mają na celu wzrost motywacji i zaangażowania osób zatrudnionych w wykonywanie ich służbowych obowiązków oraz wzrost efektywności wykonywanej przez nich pracy oraz są czynnikiem przyczyniającym się do zwiększenia lojalności osób zatrudnionych wobec Spółki i postrzegania Spółki jako atrakcyjnego pracodawcy.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.

Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy, dbałość o pracownika/współpracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się na większą efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są wyższe przychody Wnioskodawcy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że wdrożone rozwiązanie polegające na udostępnieniu Pracownikom i Współpracownikom Napojów i Przekąsek oraz Posiłków w biurze ma w założeniu przysłużyć się realizacji różnych celów Spółki. Zarówno Napoje i Przekąski, jak i Posiłki pełnią funkcję pozapłacowego narzędzia motywacyjnego mającego na celu skłonienie do pracy z biura, co przyczyni się do stworzenia więzi pomiędzy Pracownikami i Współpracownikami, wzmocnienia poczucia lojalności względem Spółki, zachęci do długoterminowej współpracy oraz wzmocni pozycję Spółki jako atrakcyjnego pracodawcy/usługodawcy na rynku, a także pośrednio przyczyni się do zwiększenia zysku Spółki. Ze względu na charakter pracy/usług świadczonych przez Personel, są one w znacznej mierze świadczone jako praca zdalna/usługi zdalne. Zdaniem Spółki oferowanie Napojów i Przekąsek, a także Posiłków sprawi, że Pracownicy i Współpracownicy będą przychodzić do biura Spółki znacznie częściej, co przyczyni się do realizacji wskazanych wcześniej założeń. Nie stanowią one jednak ekwiwalentu za wykonaną pracę (usługi) ani świadczenia wzajemnego. Poniesienie przez Spółkę wydatków na Napoje i Przekąski oraz Posiłki nie wpływa i nie będzie wpływać na wysokość wynagrodzenia wypłacanego Personelowi. Stawki wynagrodzenia wynikają wyłącznie z umów o pracę i o współpracę i pozostają całkowicie niezależne od poziomu konsumpcji poszczególnych członków Personelu.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że opisane w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydatki poniesione na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła.

Odnosząc powyższe rozważania do opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku stwierdzić należy, że Spółka ma prawo zaliczyć poniesione wydatki na zakup Napojów i Przekąsek oraz Posiłków śniadaniowych i lunchowych do kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te nie stanowią kosztów reprezentacji, o których w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Nie podlegają także wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT, gdyż jak Państwo wskazali nabycie Napojów i Przekąsek oraz Posiłków nie jest finansowane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Natomiast odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.