0111-KDIB1-2.4010.303.2026.3.END

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 lipca 2026 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą (dalej także jako: „Fundacja”) jest osoba prawną – fundacją rodzinną w organizacji.

W dniu (…) r. fundator wniósł do fundacji rodzinnej w drodze darowizny m.in. nieruchomość – lokal mieszkalny numer X stanowiący przedmiot odrębnej własności, położony w Y w budynku przy ulicy (…). Wraz z umową darowizny na fundację rodzinną przeszła umowa najmu przedmiotowego mieszkania, zawarta (…) r.

Lokal zgodnie z ówczesnymi planami fundatora, miał w dalszym ciągu pozostawać udostępniony podmiotowi trzeciemu w ramach obowiązującej umowy wynajmu długoterminowego. Przez cały okres, kiedy lokal pozostawał własnością fundacji kontynuowała ona realizację umowy najmu i otrzymywała opłaty z tego tytułu.

W momencie dokonania darowizny mienia przez fundatora na rzecz Fundacji Rodzinnej, fundator nie miał planów dotyczących zbycia przedmiotowej nieruchomości, a po jej wniesieniu do fundacji rodzinnej, ta kontynuowała wykorzystanie lokalu w sposób identyczny jak przed jego wniesieniem przez fundatora.

W dniu (…) r. Fundacja Rodzinna dokonała zbycia opisanej powyżej nieruchomości, dokonując jej sprzedaży na rzecz dotychczasowego najemcy nieruchomości.

Wnioskodawczyni nie przewidywała sprzedaży przedmiotowego lokalu. Nie poszukiwała potencjalnego nabywcy, nie ogłaszała nigdzie chęci sprzedaży lokalu. Opcja sprzedaży pojawiła się dopiero po złożeniu korzystnej oferty przez dotychczasowego najemcę zainteresowanego zakupem lokalu. Transakcja została dokonana z inicjatywy nabywcy lokalu. Sprzedaż miała więc charakter incydentalny, nie nosiła cech typowych dla obrotu handlowego. Fundacja Rodzinna nie planuje również wypłaty na rzecz beneficjentów świadczeń ze środków pochodzących ze sprzedaży lokalu opisanego wyżej. Środki te pozostaną w majątku fundacji rodzinnej i służyć będą reinwestycjom lub jako zabezpieczenie majątkowe na przyszłość dla beneficjentów Fundacji Rodzinnej.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

·      nabywcą nieruchomości nie jest beneficjent, fundator ani podmiot powiązany z beneficjentem, fundatorem lub fundacją rodzinną. Nabywca nie posiada żadnych powiązań zarówno z fundatorem, beneficjentami jak i Fundacją Rodzinną;

·      cena transakcji zbycia nieruchomości przez Wnioskodawcę została ustalona na warunkach rynkowych.

Pytanie

Czy sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawczynię podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonana przez Wnioskodawczynię sprzedaż nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych

Zgodnie z art. 2 Ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. poz. 326 z późn. zm., dalej jako: UFR fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów.

Zgodnie z art. 5 UFR, Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą tylko w zakresie:

1.  zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;

2.  najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;

3.  przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;

4.  nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;

5.  udzielania pożyczek:

a.  a spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,

b.  b spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,

c.   c beneficjentom;

6.  obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;

7.  produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;

8.  gospodarki leśnej.

Wskazać należy również na to, że ustawa, a w szczególności art. 5 UFR wskazując rodzaje „dozwolonej fundacji rodzinnej działalności gospodarczej”, posługuje się partykułą „tylko”, co oznacza, że fundacja rodzinna nie może prowadzić działalności gospodarczej w zakresie innym, niż enumeratywnie wyliczony w art. 5 UFR. Zgodnie z zasadą excepiones non sunt extendae, wyjątki od reguły ogólnej nie podlegają wykładni rozszerzającej. Oznacza to, że wszelkie próby zmierzające do rozszerzenia zakresu działalności gospodarczej ponad to, co wynika z treści art. 5 UFR, są niedozwolone.

Kluczową dla niniejszej sprawy kwestią jest zatem regulacja art. 5 ust. 1 pkt 1 UFR, zgodnie z którą Fundacja rodzinna może prowadzić działalność w zakresie zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia. Co do zasady, Fundacja rodzinna może zatem wykonywać działalność gospodarczą w zakresie zbywania mienia. Jedyną okolicznością, która może wykluczyć taką działalność z katalogu dopuszczalnej aktywności fundacji rodzinnych może być nabycie mienia wyłącznie w celu dalszego zbycia. Jednocześnie, ze względu na pierwszeństwo wykładni językowej w odniesieniu do interpretowania norm prawa podatkowego jak również szczególny standard dotyczący precyzji formułowania przepisów stawiany ustawom podatkowym nie sposób uznać by zwrot „wyłącznie” powinien być interpretowany w sposób rozszerzający, dopuszczając stosowanie przepisu w sytuacji, w której zbycie mienia nie było jedynym, lub w ogóle nie było celem którym kierowano się przy wnoszeniu mienia do fundacji rodzinnej. Zasada zakazu dokonywania wykładni rozszerzającej czy konstytucyjny nakaz regulowania kluczowych elementów konstrukcyjnych podatku wyłącznie w ustawie wyraźnie podkreślają, że w odniesieniu do tworzenia i stosowania prawa podatkowego stosować należy podwyższony standard.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. II FSK 1010/25:

„Skoro celem nabycia przez fundację rodziną nieruchomości jest uzyskiwanie przez kilka lat dochodów z tytułu ich wynajmowania, a następnie z tytułu ich odpłatnego zbycia (po upływie 10 lat od dnia ich nabycia), to znaczy, że to „nabycie” nie następuje „wyłącznie” w celu dalszego (docelowego) zbycia nieruchomości. Inwestycja w postaci nabycia nieruchomości ma generować dochody z dwóch źródeł (najem i odpłatne zbycie). Tego rodzaju inwestycja mieści się zatem w granicach dozwolonej działalności gospodarczej zakreślonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ufr. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użycie przez ustawodawcę w art. 5 ust. 1 pkt 1 ufr przysłówka „tylko” oraz przysłówka „wyłącznie” umożliwia w ramach wykładni językowej zakreślenie granic dopuszczalnej działalności gospodarczej prowadzonej przez fundację rodzinną. Powyższy wynik wykładni językowej art. 5 ust. 1 pkt 1 ufr jest jednoznaczny i nie wymaga stosowania uzupełniającej wykładni systemowej i celowościowej.”

Jak wskazuje przytoczona powyżej argumentacja Naczelnego Sądu Administracyjnego, do tego by przesłanka nabycia mienia wyłącznie w celu zbycia nie została spełniona, wystarcza by przy nabyciu podatnik kierował się jakimkolwiek innym celem niż jego zbycie. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „wyłącznie” to partykuła ograniczająca odniesienie komunikowanego w zdaniu sądu do tych obiektów i stanów rzeczy, które są wymienione. Definicja zawarta w Wielkim Słowniku Języka Polskiego PAN, wskazuje na znaczenie zgodnie z którym nadawca uważa, że spośród możliwych powiedzeń na dany temat, żadne inne, poza tym, co mówi, nie jest prawdziwe.

Jak wynika zatem z przytoczonych powyżej okoliczności oraz wykładni zaprezentowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny, dokonanie wykładni językowej normy wynikającej z art. 5 ust. 1 pkt 1 UFR prowadzi do niebudzącego wątpliwości i jednoznacznego odtworzenia normy, nie wymaga zatem dokonywania dalszej wykładni posiłkując się metodami systemowymi i celowościowymi, w szczególności w kontekście przytoczonych wcześniej szczególnych zasad dotyczących prawa podatkowego.

Co więcej, podkreślenia wymagają specyficzne okoliczności w jakiej dokonana została sprzedaż nieruchomości. W przedstawionym stanie faktycznym, fundator w momencie dokonania darowizny nieruchomości na rzecz fundacji nie miał zamiaru zbycia nieruchomości. Decyzja ta została podjęta dopiero później, a z inicjatywą przeprowadzenia transakcji wyszedł dotychczasowy najemca nieruchomości.

Zamiar sprzedaży nieruchomości pojawił się zatem dopiero gdy nieruchomość należała już do majątku fundacji rodzinnej. Dokonana sprzedaż nie nosi typowych cech sprzedaży handlowej, a ma raczej charakter incydentalny. Dodatkowo, z biznesowego punktu nieprzystanie na propozycję dotychczasowego najemcy nie było opłacalne. W przypadku braku możliwości zakupu wynajmowanego mieszkania, planował zakupić inne co spowodowałoby wypowiedzenie obowiązującej umowy i wymusiło poszukiwanie przez wnioskodawcę nowych najemców.

Na podstawie okoliczności faktycznych sprawy, jasne jest, że nieruchomość nie została przez wnioskodawcę nabyta wyłącznie w celu dalszego zbycia – te wskazują bowiem na to że zamiar taki w ogóle nie istniał w momencie nabywania nieruchomości, a co za tym idzie, tym bardziej nie mógł być to wyłączny powód, którym kierowano się przy darowaniu nieruchomości fundacji.

Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, że organ podatkowy jest związany stanem faktycznym przedstawionym we wniosku i nie ma możliwości rozszerzania go o okoliczności w nim nieujęte, jak również prowadzenia postępowania dowodowego czy jakiegokolwiek innego weryfikowania okoliczności wykraczających poza zakres wniosku.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wniesienie mienia – nieruchomości do fundacji rodzinnej, nie miała na celu wyłącznie jej dalszej sprzedaży. W okresie pomiędzy wniesieniem nieruchomości do fundacji, a jej sprzedażą umowa wynajmu była kontynuowana. Przy wnoszeniu nieruchomości do fundacji nie planowano dokonania sprzedaży nieruchomości w przyszłości. Dokonanie takiej transakcji nie było zatem skonkretyzowanym celem fundatora. Tym bardziej zatem w opisywanym stanie faktycznym nie można uznać, że wniesienie nieruchomości do fundacji nastąpiło wyłącznie w celu jej zbycia.

Co za tym idzie, nie sposób uznać by sprzedaż nieruchomości dokonana przez podatnika, stanowiła zbycie mienia, które zostało wniesione do fundacji wyłącznie w celu dalszego zbycia.

Konstrukcja przepisów i prymat wykładni literalnej norm prawa podatkowego powodują, że do spełnienie tej przesłanki wymagałoby sytuacji, w której mienie wniesione zostaje do fundacji, a po stronie fundatora brak jest jakichkolwiek planów na wykorzystanie go w sposób odmienny niż jego sprzedaż. Jakiekolwiek inny sposób wykorzystania mienia między jego wniesieniem do fundacji a sprzedażą, prowadzi zatem do sytuacji, w której nie sposób uznać ze została dokonana wyłącznie w celu zbycia. Przesłanka ta zmaterializowałaby się bowiem jedynie w przypadku, gdyby podatnikowi nie przyświecał w momencie wnoszenia majątku do fundacji żaden inny cel niż sprzedaż. W opisywanym stanie faktycznym, przy wnoszeniu nieruchomości do fundacji nie istniał skonkretyzowany zamiar jej późniejszego odsprzedania, a więc tym bardziej nie był to cel wyłączny.

Wobec tego, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326, dalej: „ufr”):

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Jednakże zgodnie z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT:

W myśl art. 24r ust. 1 ustawy o CIT:

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ufr:

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ufr:

Dla celów opodatkowania fundacji rodzinnej szczególne znaczenie ma prawidłowe ustalenie, czy fundacja rodzinna prowadzi działalność zgodnie ze wskazanymi przez ustawodawcę wymogami. Zgodnie bowiem z art. 24r ustawy o CIT w zakresie, w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ufr, stawka CIT wynosi 25% podstawy opodatkowania.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości przez Fundację Rodzinną podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jednym z zakresów dozwolonej fundacji rodzinnej działalności gospodarczej jest zbywanie mienia, którym zgodnie z art. 44 Kodeksu cywilnego, jest własność i inne prawa majątkowe. Ustawodawca dokonał jednak ograniczenia w zakresie zbywania mienia przez fundację rodzinną, uznając za dopuszczalne zbycie mienia tylko w sytuacji, gdy mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacji rodzinnej).

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że opisana we wniosku działalność Fundacji Rodzinnej polegająca na nabyciu nieruchomości, a następnie jej odpłatnym zbyciu wykracza poza zakres dopuszczalnej działalności fundacji rodzinnej określonej w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.

Z przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego wynika, że (…) r. Fundator wniósł do Fundacji Rodzinnej w drodze darowizny m.in. lokal mieszkalny. Wraz z umową darowizny na Fundację Rodzinną przeszła umowa najmu lokalu zawarta (…) r. W dniu (…) r. Fundacja Rodzinna dokonała zbycia opisanej powyżej nieruchomości, dokonując jej sprzedaży na rzecz dotychczasowego najemcy.

Powyższe okoliczności przeczą zatem Państwa twierdzeniom, że nie sposób uznać by sprzedaż nieruchomości dokonana przez Fundację Rodzinną, stanowiła zbycie mienia, które zostało wniesione do Fundacji wyłącznie w celu dalszego zbycia.

Na tle przedstawionego opisu stanu faktycznego, stwierdzić należy, że wskazana nieruchomość została nabyta przez Fundację Rodzinną wyłącznie w celu jej dalszego zbycia, co wykracza poza zakres dozwolonej działalności określonej w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej.

Przedstawione w Państwa wniosku okoliczności nie potwierdzają Państwa twierdzenia, iż lokal mieszkalny zgodnie z planami Fundatora, miał w dalszym ciągu pozostawać udostępniony podmiotowi trzeciemu w ramach obowiązującej umowy wynajmu długoterminowego i w momencie dokonania darowizny Fundator nie miał planów dotyczących zbycia przedmiotowej nieruchomości, a opcja sprzedaży pojawiła się dopiero po złożeniu korzystnej oferty przez dotychczasowego najemcę zainteresowanego zakupem lokalu.

Wskazać należy, że art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, jako bezpośrednio wpływający na normę art. 6 ust. 1 pkt 25 (w zw. z art. 6 ust. 7) ustawy o CIT, która dotyczy zwolnienia podatkowego musi być interpretowany ściśle (literalnie), podobnie jak wszystkie przepisy o takim charakterze.

W konsekwencji, w opisanych przez Państwa okolicznościach, Fundacja Rodzinna w odniesieniu do transakcji odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego nie jest objęta zwolnieniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy o CIT. Odpłatne zbycie nieruchomości przez Fundację Rodzinną będzie objęte natomiast 25% stawką podatku na podstawie art. 24r ust. 1 ustawy o CIT, bowiem działalność taka nie mieści się w dozwolonym dla fundacji rodzinnej zakresie określonym w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.

Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym dokonana przez Fundację Rodzinną sprzedaż nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.