0111-KDIB1-2.4010.241.2026.2.ANK
Obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT w tym zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględniania w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów także przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 lipca 2026 r. (wpływ 3 lipca 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X (dalej: „Spółka”) jest spółką zarejestrowaną w Polsce, polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka osiąga dochody opodatkowane podatkiem dochodowym CIT. Spółka działa w grupie kapitałowej, w której pełni rolę podmiotu dominującego. Będąc wspólnikiem w spółkach zależnych Spółka osiągnęła przychody z tytułu udziału w zyskach tych podmiotów w postaci dywidendy.
W związku z powyższym Spółka otrzymała przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT oraz na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o CIT nie zostały uwzględnione przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT.
W Spółce występują koszty finansowania dłużnego (dalej: „KFD”), które podlegają limitowaniu zgodnie z art. 15c ustawy o CIT.
Spółka powzięła wątpliwości czy dla celów obliczenia limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT oraz przy obliczaniu nadwyżki KFD z art. 15c ust. 3 ustawy o CIT powinna również uwzględniać otrzymane dywidendy, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT - biorąc pod uwagę odesłanie zawarte w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT a także w zakresie obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym.
Pytania
1. Czy Spółka na potrzeby obliczania limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów także przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania?
2. Czy Spółka przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym - art. 15c ust. 3 ustawy o CIT powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględnić przychody, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy,
1. Odnosząc się do pytania nr 1 Spółka wskazuje, że powinna uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
2. Odnosząc się do pytania nr 2 Spółka wskazuje, że przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym - art. 15c ust. 3 ustawy o CIT powinna uwzględniać, zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Ad 1.
Na podstawie art. 7 ustęp 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, (z zastrzeżeniami), jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
Jednocześnie, do przychodów i kosztów, o których mowa w art. 15c ust. 1 i ust. 3, przepis art. 7 ust. 3 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio (art. 15c ust. 4 ustawy o CIT), więc należy odnieść go do ustalenia przychodu. Wynika to z faktu, iż w przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Artykuł 7 ust. 3 ustawy o CIT wskazuje, że:
„Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
1. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
2. przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
(…)
3. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład;”
Odnosząc się natomiast do regulacji dotyczących przychodów z tytułu otrzymanych dywidend to zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
„Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).”
Natomiast podatnik może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania w przypadku spełnienia warunków określonych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:
„Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
5) Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.”
Otrzymana przez Spółkę dywidenda korzystała z w/w zwolnienia.
Natomiast wprowadzenie w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT wspomnianej wyżej regulacji, iż „Do przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio” oznacza według Wnioskodawcy, że przy obliczaniu limitu z art. 15c ust. 1 i obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 3 ustawy o CIT mają również zastosowanie kategorie przychodów wymienione w art. 7 ust. 3 ustawy o CIT. Opisane w tej regulacji odpowiednie stosowanie przepisu musi prowadzić do przyjęcia, że przy obliczaniu limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT Spółka powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów także przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Ad 2.
Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów (dalej: „KUP”) koszty finansowania dłużnego (dalej: „KFD”) w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą z kwot wyliczonych w sposób opisany w przepisie.
Zgodnie z art. 15c ust. 3 ustawy o CIT, przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika KFD, podlegające zaliczeniu do KUP w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
W myśl wspomnianego wyżej art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy od przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
Jednocześnie, po spełnieniu warunków wskazanych w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych może zostać zwolniony z opodatkowania. Otrzymana przez Spółkę dywidenda korzystała z w/w zwolnienia.
W ocenie Wnioskodawcy z ustawy o CIT nie wynika, aby limit kosztów wymienionych w art. 15c ustawy o CIT podlegał ograniczeniom w przypadku podmiotów uzyskujących przychody z dywidend. Obejmuje to także te dywidendy, które po spełnieniu określonych warunków podlegają zwolnieniu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.
Według Wnioskodawcy, przy obliczaniu limitu z art. 15c ust. 1 i obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 3 ustawy o CIT mają również zastosowanie kategorie przychodów wymienione w art. 7 ust. 3 ustawy o CIT i odpowiednie stosowanie przepisu musi prowadzić do przyjęcia, że przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym - art. 15c ust. 3 ustawy o CIT spółka powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględnić przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
W myśl art. 7 ust. 3 pkt 2-3 ustawy o CIT:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
2. przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu.
3. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.
Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
W myśl art. 15c ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
1) kwotę 3 000 000 zł albo
2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30 %
w którym poszczególne symbole oznaczają:
P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
Po - przychody o charakterze odsetkowym,
K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,
Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.
W myśl art. 15c ust. 3 ustawy o CIT:
Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.
Stosownie do art. 15c ust. 4 ustawy o CIT:
Do przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 i 4 ustawy o CIT:
1.Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
(…)
4. Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
a) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
b) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
c) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
d) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.
Jak wynika z uzasadnienia do ustawy wprowadzającej regulacje dotyczące wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz podmiotów powiązanych (druk sejmowy nr 1878): „zasadniczym celem projektowanej ustawy jest uszczelnienie systemu podatku dochodowego od osób prawnych, tak aby zapewnić powiązanie wysokości płaconego przez duże przedsiębiorstwa, w szczególności przedsiębiorstwa międzynarodowe, podatku z faktycznym miejscem uzyskiwania przez nie dochodu. Projektowana ustawa stanowić ma kolejny krok w kierunku odbudowania dochodów podatkowych, w szczególności dochodów z podatku CIT. (…) Zmiany zawarte w projekcie zmierzają również do pełniejszej realizacji – wywodzonych z art. 84 Konstytucji RP – zasad sprawiedliwości podatkowej i powszechności opodatkowania w zakresie związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wymienione zasady konstytucyjne doznają uszczerbku we wszystkich sytuacjach, kiedy dochód wynikający ze zdarzeń o ekonomicznie tożsamym skutku zostaje opodatkowany na różnym poziomie lub różnych zasadach, a nie jest to uzasadnione czynnikami obiektywnymi. Różnice te stanowią podstawę do podejmowania przez podatników działań potocznie zwanych „optymalizacją podatkową”, których podstawową cechą jest fakt, iż o wyborze konkretnego sposobu przeprowadzenia danej transakcji czy formy prowadzenia działalności decydują wyłącznie bądź w przeważającej mierze przepisy prawa podatkowego.”
Mając na uwadze brzmienie powyżej wskazanych przepisów, stwierdzić należy, że z ustawy o CIT nie wynika, aby limit kosztów wymienionych w art. 15c podlegał ograniczeniom w przypadku podmiotów uzyskujących przychody z dywidend, w tym z dywidend, które po spełnieniu określonych warunków podlegają zwolnieniu z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
Tacy podatnicy ustalają przychody i koszty uzyskania przychodów na takich samych zasadach jak inne podmioty. Dopiero uzyskany przez nich dochód, jeśli zostaną spełnione określone warunki, może podlegać zwolnieniu z opodatkowania. Aby dochód ten wyliczyć konieczne jest ustalenie kosztów uzyskania przychodów z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 15c ustawy o CIT.
„Odpowiednie” stosowanie przepisów art. 7 ust. 3 ustawy CIT, o którym mowa w art. 15c ust. 4 ustawy o CIT polega na nieuwzględnianiu przy wyliczaniu takich limitów przychodów ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym (np. działalność rolnicza) oraz kosztów uzyskania tych przychodów.
Opisane w tej regulacji odpowiednie stosowanie przepisu prowadzi do przyjęcia, że przy obliczaniu limitu zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT Spółka powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględniać w zsumowanych przychodach ze wszystkich źródeł przychodów także przychody, o których mowa w art. 22 ustawy o CIT, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Ad 2.
Pytanie nr 2 dotyczy ustalenia, czy Spółka przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym - art. 15c ust. 3 ustawy o CIT powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględnić przychody, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Zgodnie z art. 15c ust. 13 ustawy o CIT:
Przez przychody o charakterze odsetkowym rozumie się przychody z tytułu odsetek, w tym odsetek skapitalizowanych, oraz inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego.
Zatem, do przychodów o charakterze odsetkowym zalicza się m.in. otrzymane opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań przez kontrahentów, przychody z tytułu zabezpieczenia zobowiązań przez kontrahentów, w tym przychody z tytułu pochodnych instrumentów finansowych (tzn. to, co zostało wymienione jako koszty finansowania dłużnego w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT). Do przepisu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT odsyła samo sformułowanie „inne przychody równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego”.
Dywidenda natomiast to część zysku netto wypracowanego przez spółkę w danym roku, którą walne zgromadzenie przeznacza do wypłaty jej akcjonariuszom/udziałowcom. Wypłacana wszystkim akcjonariuszom/udziałowcom, którzy posiadają akcje/udziały danej spółki w dniu przyjętym jako dzień ustalenia prawa do dywidendy.
Użycie sformułowania: „odpowiadające kosztom finansowania dłużnego” oznacza, że dla prawidłowego odczytania normy z art. 15c ust. 13 niezbędne jest w pierwszej kolejności przeanalizowanie pojęcia „kosztów finansowania dłużnego”, które znajdujemy w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT. W myśl tego przepisu przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione. Chociaż przytoczony przepis – poprzez użyte sformułowanie „w szczególności” – nie zawiera katalogu zamkniętego wydatków uznawanych za koszty finansowania dłużnego, to wymogiem łączącym te wydatki jest aby, koszty były związane z uzyskaniem od innych podmiotów (w tym niepowiązanych) środków finansowych i korzystaniem z tych środków.
W konsekwencji, skoro za przychody o charakterze odsetkowym uznaje się odsetki (w tym skapitalizowane) oraz inne równoważne ekonomicznie odsetkom odpowiadające kosztom finansowania dłużnego, to przychody o charakterze odsetkowym muszą być – jak obrazowo wyjaśnił to WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z 23 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2255/19 – „lustrzanym odbiciem” kosztów finansowania dłużnego. To bowiem co stanowi koszt finansowania dłużnego po stronie jednego podmiotu, dla drugiej strony transakcji stanowi przychód o charakterze odsetkowym.
Dywidendy nie można utożsamiać z odsetkami (lub z przychodami równanymi ekonomicznie odsetkom). Dywidenda jak wskazano powyżej to udział w wypracowanym zysku spółki, który jest wypłacany akcjonariuszom lub udziałowcom, podczas gdy odsetki stanowią wynagrodzenie za udostępnienie kapitału (np. z tytułu obligacji, pożyczek czy lokat bankowych)
W świetle powyższych wyjaśnień nie budzi wątpliwości, że Spółka otrzymując dywidendy od spółek zależnych nie otrzymuje przychodów o charakterze odsetkowym. Dywidenda nie jest bowiem równoważna ekonomicznie odsetkom, która odpowiada kosztom finansowania dłużnego.
Wypłacone przez spółki zależne dywidendy nie stanowią po ich stronie kosztu finansowania dłużnego, zatem dla drugiej strony (Spółki) nie stanowią przychodu o charakterze odsetkowym.
Również z tytułu nabycia udziałów/akcji, (które dopiero generują przychody w postaci dywidend) Spółka nie ponosi kosztów finansowania dłużnego, podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym.
Zatem Spółka, obliczając nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego nie będzie mogła uwzględniać uzyskanych w roku podatkowym podlegających opodatkowaniu (lub zwolnionych) przychodów z tytułu dywidend, bowiem nie mają one, jak wykazano powyżej charakteru odsetkowego.
W konsekwencji nie można również uznać, że dywidenda stanowi dla spółki przychód o charakterze odsetkowym, o którym mowa w art. 15c ust. 13 ustawy o CIT.
Zatem jak wynika z powyższego otrzymana dywidenda nie będzie przychodem charakterze odsetkowym tj. nie będzie podlegała odliczeniu od zsumowanej wartości przychodów ze wszystkich źródeł przychodów (do których zaliczmy również przychody zwolnione w tym opisaną we wniosku dywidendę) z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Nie można zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym, Spółka przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nad przychodami o charakterze odsetkowym - art. 15c ust. 3 ustawy o CIT powinna zgodnie z art. 15c ust. 4 ustawy o CIT uwzględnić przychody, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1, tj. przychody z tytułu dywidend, które po spełnieniu warunków z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT podlegały zwolnieniu z opodatkowania.
Reasumując stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów