0111-KDIB1-2.4010.201.2026.1.EWJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”).

W związku z tym, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”). Działalność realizowana na terenie SSE korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Wnioskodawca prowadzi również działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych.

Spółka należy do międzynarodowej Grupy Kapitałowej (…)(dalej: „Grupa Kapitałowa”), w której skład wchodzi kilkadziesiąt spółek operujących w trzech ważnych gałęziach gospodarki: (…). Spółka jest producentem wyrobów (…).

Spółka jako pożyczkobiorca zawarła w przeszłości umowę pożyczki (dalej: „Pożyczka”) ze swoim wiodącym udziałowcem – (…)(dalej: „Udziałowiec” lub „Pożyczkodawca”), spółką z siedzibą w (…), podlegającą tam opodatkowaniu do całości swoich dochodów.

Zadłużenie to na koniec (…) r. wynosiło ok. (…) EUR. Na dzień złożenia wniosku pełny kapitał Pożyczki nie został spłacony.

Pożyczka została udzielona na podstawie umowy z (…) r., która konsolidowała wcześniej zaciągnięte pożyczki zaciągnięte przez Spółkę na różne cele (tj. finansujące wydatki lub koszty o różnym charakterze związanym z całokształtem działalności Spółki).

Umowa z (…) r. zastąpiła więc umowy pożyczek zawarte przez strony przed jej podpisaniem. Istotna część zobowiązań z tytułu Pożyczki została w przeszłości spłacona lub skonwertowana na kapitał zakładowy Spółki, natomiast niespłacona pozostaje ww. wartość ok. (…) EUR.

Umowa Pożyczki zakłada rozliczanie odsetek w półrocznych okresach rozliczeniowych, w tym poprzez ich kapitalizację na kwotę główną Pożyczki. Na podstawie kolejnych aneksów do umowy Pożyczki dochodziło do wydłużenia okresu spłaty Pożyczki lub przekazania kolejnych transz pożyczki na potrzeby finansowania działalności Spółki.

Wnioskodawca ustala różnice kursowe w podatku CIT na podstawie przepisów art. 9b ust. 1 pkt 1 i art. 15a ustawy o CIT, stosując tzw. metodę podatkową ustalania różnic kursowych.

Obecnie Spółka oraz Pożyczkodawca rozważają przewalutowanie Pożyczki - zmianę waluty rozliczeniowej z EUR na PLN po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania przewalutowania.

Przewalutowanie pożyczki z EUR na PLN stanowi element działań przygotowawczych do rozważanej reorganizacji Grupy Kapitałowej w Polsce, obejmującej w szczególności zmianę dalszego sposobu finansowania Spółki i docelowo zmianę struktury udziałowej Grupy Kapitałowej w Polsce (w ramach wstępnie rozważanej transakcji wymiany udziałów większościowy udziałowiec Wnioskodawcy, czyli Pożyczkodawca wniesie udziały w Spółce do innej spółki powiązanej z Grupy Kapitałowej, w wyniku czego wobec Spółki zmieni się podmiot będący większościowym udziałowcem; podstawą do ustalenia wartości transakcji oraz przyszłej wymiany udziałów i jej warunków będzie wycena ekspercka).

Z biznesowego punktu widzenia działanie dotyczące przewalutowania ma na celu wyłączenie wpływu wahań kursowych na adekwatność analiz dotyczących wariantów restrukturyzacji finansowania Spółki i przyszłych decyzji w tym zakresie oraz zapewnienie prawidłowości danych przyjętych do wyceny udziałów Spółki w świetle niestabilności sytuacji rynkowej oraz geopolitycznej. Dodatkowo, działanie to pozwala na zarządzenie ryzykiem kursowym w okresie między przewalutowaniem pożyczki a jej późniejszą spłatą lub uregulowaniem w innej drodze (np. konwersji wierzytelności na udziały Spółki poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy z tytułu wniesienia wkładów przez Pożyczkodawcę i spłaty Pożyczki przez Spółkę jako pożyczkobiorcę).

Przewalutowanie i ewentualne późniejsze działania w zakresie restrukturyzacji finansowania nie zostały przeprowadzone jeszcze w dniu złożenia wniosku o interpretację. Kurs walutowy, po którym zostanie przeprowadzone przewalutowanie jest zatem nieznany, natomiast Spółka zaznacza, że gdyby do przewalutowania nie doszło, a np. spłata pożyczki nastąpiła po kursie z dnia złożenia wniosku o interpretację, Wnioskodawca wykazałby dodatnie różnice kursowe (przychód).

Pytania

Czy w przypadku przewalutowania Pożyczki z EUR na PLN Spółka:

1. nie będzie zobowiązana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczki?

2. nie będzie zobowiązana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przyszłej spłaty lub uregulowania Pożyczki w innej drodze (np. konwersji wierzytelności z tytułu Pożyczki na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy), co nastąpi już po przewalutowaniu Pożyczki na PLN?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1.   w przypadku przewalutowania Pożyczki z EUR na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczki, oraz

2.   w przypadku przewalutowania Pożyczki z EUR na PLN, Spółka nie będzie zobligowana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przyszłej spłaty lub uregulowania Pożyczki w innej drodze (np. konwersji wierzytelności z tytułu Pożyczek na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy).

Powyższe stanowisko Wnioskodawca uzasadnia w sposób następujący:

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1.

Jedną z dwóch metod ustalania różnic kursowych jest metoda podatkowa, określona w art. 15a ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT.

Oznacza to, że dodatnie i ujemne różnice kursowe mogą powstać wyłączenie wtedy, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych we wskazanych przepisach ustawy o CIT.

Katalog przypadków powodujących powstanie dodatnich lub ujemnych różnic kursowych, zawarty w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT, jest zatem katalogiem zamkniętym, co potwierdzają też wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), m.in. wyrok NSA z 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 635/13 oraz wyrok NSA z 14 lutego 2019 r., sygn. akt II FSK 453/17.

Biorąc pod uwagę powyższe, zamknięty katalog zdarzeń określony w art. 15a ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT, przesądza o możliwych okolicznościach powodujących powstanie dodatnich lub ujemnych różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT (i wobec tego nie powinna być stosowana wykładnia rozszerzająca).

Wskazać w tym miejscu należy, że na gruncie ustawy o CIT pożyczka nie jest ani przychodem, ani kosztem podatkowym. Niemniej jednak uwzględnia się w przychodach lub kosztach podatkowych różnice kursowe przy zwrocie/spłacie tej pożyczki.

Muszą być spełnione przy tym następujące przesłanki:

1. pożyczkę otrzymano w walucie obcej,

2. spłata jest realizowana w walucie obcej,

3. powstają różnice pomiędzy przeliczoną na polską walutę wartością pożyczki w dniu jej udzielenia oraz w dniu jej uregulowania.

Zdaniem Spółki, niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków skutkuje tym, że nie powstają różnice kursowe na gruncie ustawy o CIT.

W odniesieniu do wskazanych wyżej przesłanek należy po pierwsze wskazać, że pożyczka - zarówno w momencie jej udzielenia, jak i w momencie zwrotu/spłaty – musi mieć charakter walutowy. W sytuacji przewalutowania z waluty obcej na walutę polską, pożyczka traci charakter zobowiązania walutowego, a tym samym nie spełnia przesłanek koniecznych do powstania różnic kursowych.

Co więcej, z literalnego brzmienia art. 15a ust. 2 pkt 5 oraz ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT wynika znajdujących zastosowanie wobec pożyczkobiorców, że do powstania różnic kursowych z tytułu pożyczki konieczne jest wystąpienie elementu spłaty tej pożyczki.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika bowiem, że dla powstania różnic kursowych niezbędnym jest powstanie różnicy między wartością pożyczki w dniu jej otrzymania a wartością pożyczki w dniu jej spłaty przez pożyczkobiorcę. W ocenie Wnioskodawcy, przytoczone powyżej przepisy wyraźnie wiążą moment ustalania różnic kursowych z dniem dokonania spłaty pożyczki.

Przewalutowanie zatem to jedynie zmiana sposobu wykonania zobowiązania. Czynność przewalutowania pożyczki w trakcie trwania umowy jest zatem neutralna podatkowo i nie wywołuje skutków w postaci powstania różnic kursowych, gdyż w wyniku przewalutowania pożyczka traci charakter walutowy, a sama czynność przewalutowania nie powoduje uregulowania pożyczki, tylko zmianę sposobu spłaty.

Stanowisko, iż samo przewalutowanie nie rodzi skutków podatkowych na gruncie CIT jest ugruntowane w praktyce organów podatkowych. Potwierdził to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2025 r. nr 0111-KDIB2-1.4010.26.2025.1.AR, w której stanowisko wnioskodawcy wskazujące, iż: „przewalutowanie jest działaniem, które nie wywołuje żadnych skutków podatkowych. Nie zostało wymienione w katalogu czynności powodujących powstanie przychodów podatkowych czy kosztów uzyskania przychodów (który to katalog znajduje się w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT). Przewalutowanie nie generuje również skutków na gruncie art. 12 oraz art. 15 ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, Spółka w momencie spłaty Pożyczki (jej części) nie rozpozna przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodu w związku, odpowiednio, ze zmniejszeniem lub zwiększeniem zobowiązania pożyczkowego wobec MMT, będących efektem przewalutowania Pożyczki (najpierw na JPY, a następnie na CHF)”, zostało uznane za prawidłowe.

Podobnie w interpretacji z 7 sierpnia 2024 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.282.2024.1.AS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza: „Samo przewalutowanie pożyczki nie wywołuje skutków ani po stronie kosztów uzyskania przychodów, ani po stronie przychodów z tytułu różnic kursowych dla celów podatkowych w momencie przewalutowania. Warunkiem powstania podatkowych różnic kursowych - w myśl powołanych przepisów - jest bowiem uregulowanie przez pożyczkobiorcę zaciągniętego zobowiązania w jakiejkolwiek formie. Tymczasem w przypadku dokonania przewalutowania zobowiązania z tytułu umowy pożyczki nie dojdzie do uregulowania pożyczki, a jedynie do zmiany waluty, w której wyrażone zostało zobowiązanie.”

Również na gruncie ogólnych regulacji dotyczących powstawania przychodów podatkowych i kosztów uzyskania przychodów należy zauważyć, że przewalutowania nie należy traktować jako zdarzenia o skonkretyzowanym wymiarze finansowym, bowiem jest to czynność wyłącznie o charakterze technicznym, która nie wywołuje skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów uzyskania przychodu. Tym samym, przewalutowanie nie generuje ani przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ani kosztu uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ustawy o CIT.

Podsumowując, przewalutowanie jest działaniem, które nie wywołuje żadnych skutków podatkowych. Nie zostało wymienione w katalogu czynności powodujących powstanie przychodów podatkowych czy kosztów uzyskania przychodów. Przewalutowanie kwoty pożyczki rozumiane jako czynność prawna i techniczna, której skutkiem będzie jedynie przeliczenie kwoty należności pożyczkowej z waluty obcej na inną walutę obcą w ramach której nie dochodzi do jakiegokolwiek przepływu środków pieniężnych pomiędzy stronami, jest neutralne podatkowo dla Spółki na gruncie regulacji CIT.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2.

Jak wskazano w uzasadnieniu do stanowiska do pytania nr 1, z art. 15a ustawy o CIT wynika, że rozpoznanie podatkowych różnic kursowych w odniesieniu do pożyczki wymaga łącznego spełnienia następujących przesłanek:

a) pożyczka została otrzymana w walucie obcej,

b) jej spłata lub uregulowanie następuje w walucie obcej oraz

c) pomiędzy wartością pożyczki przeliczoną na PLN na moment jej otrzymania a wartością tej pożyczki przeliczoną na PLN na moment jej spłaty lub uregulowania występuje różnica wynikająca ze zmiany kursu waluty obcej.

Niespełnienie któregoś z wyżej wymienionych warunków skutkuje tym, że nie powstają różnice kursowe dla celów CIT.

Tym samym, nie są uznawane za podatkowe różnice kursowe dla celów podatkowych różnice wynikające z wyceny pożyczki, jeśli np. zobowiązanie pożyczkowe czy należność pożyczkowa wyrażone są w walucie obcej (przy czym przez wyrażone w walucie obcej należy tu rozumieć, że realizowane są w takiej walucie), a sama zapłata (w jakiejkolwiek formie) następuje w złotówkach lub odwrotnie - zobowiązanie bądź należność wyrażone są w złotówkach, a zapłata dokonywana jest w walucie obcej.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Pożyczki udzielonej pierwotnie w EUR, która przed jej uregulowaniem zostanie skutecznie przewalutowana na PLN, późniejsza spłata pożyczki lub jej efektywne uregulowanie (np. w drodze konwersji na kapitał zakładowy Spółki) nie skutkuje powstaniem różnic kursowych na gruncie art. 15a ustawy o CIT. Przepisy te wiążą bowiem możliwość rozpoznania podatkowych różnic kursowych z sytuacją, w której pożyczka ma charakter walutowy zarówno na moment jej otrzymania, jak i na moment jej spłaty (uregulowania w innej formie), a pomiędzy tymi momentami występuje różnica wartości wynikająca ze zmiany kursu waluty obcej.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym przesłanki te nie są spełnione, ponieważ w następstwie przewalutowania zobowiązanie z tytułu Pożyczki traci charakter zobowiązania walutowego i staje się zobowiązaniem wyrażonym w PLN. W dacie spłaty Pożyczki lub jej uregulowania w drodze konwersji na kapitał zakładowy nie dochodzi zatem do uregulowania Pożyczki w walucie obcej, lecz do rozliczenia wierzytelności określonej już w złotych polskich. W konsekwencji brak jest podstaw do ustalania podatkowych różnic kursowych.

Reasumując, spłata lub konwersja w przyszłości na kapitał zakładowy Pożyczki, która przed dokonaniem tej czynności została przewalutowana z EUR na PLN, nie skutkuje obowiązkiem rozpoznania podatkowych różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT. Po przewalutowaniu zobowiązanie pożyczkowe nie ma bowiem charakteru walutowego, a jego późniejsze uregulowanie następuje już jako rozliczenie wierzytelności wyrażonej w PLN. W konsekwencji nie zostają spełnione przesłanki wynikające z art. 15a ustawy o CIT, warunkujące powstanie różnic kursowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1) art. 15a , albo

2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.

W myśl art. 15a ust. 1 ustawy o CIT:

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Ponadto, zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy o CIT:

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast jak wynika z art. 15a ust. 3 ustawy o CIT:

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Jednocześnie, zgodnie z art. 15a w zw. z art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatnicy, którzy wybrali sposób ustalania różnic kursowych w oparciu o metodę podatkową powinni stosować zamknięty katalog zdarzeń powodujących osiągnięcie przychodu podatkowego (tj. zgodnie z art. 15a ust. 2 ustawy o CIT) lub poniesienie kosztu uzyskania przychodu (tj. zgodnie z art. 15a ust. 3 ustawy o CIT) z tytułu różnic kursowych.

Powyższe oznacza, że dodatnie różnice kursowe lub ujemne różnice kursowe mogą powstać wyłącznie wtedy, gdy zachodzi jedna z okoliczności wymienionych w art. 15a ust. 2 ustawy o CIT (dodatnie różnice kursowe) lub art. 15a ust. 3 ustawy o CIT (ujemne różnice kursowe).

W powyższym zakresie, przewalutowanie nie zostało wskazane w art. 15a ust. 2 i 3 ustawy o CIT jako skutkujące powstaniem dodatnich lub ujemnych różnic kursowych. Istotą przewalutowania jest zmiana kwoty istniejącego zobowiązania z jednej waluty na inną przy zachowaniu tożsamości podmiotowej zobowiązania (tożsamość stron zobowiązania), jak również tożsamości przedmiotowej (wierzyciel może domagać się spełnienia przez dłużnika tego samego świadczenia lecz wyrażonego w innej walucie).

W kontekście powyższego, nie jest możliwe uznanie, że przewalutowanie stanowi zwrot (spłatę) pożyczki w myśl art. 15a ust. 2 pkt 4 oraz ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT. W tym zakresie, okoliczność, że doszło do przewalutowania pożyczki nie oznacza, że doszło do jej spłaty w jednej walucie i zaciągnięcia pożyczki w innej walucie.

Jak wskazano powyżej, tożsamość podmiotowa i przedmiotowa zobowiązania polega na tym, że w dalszym ciągu zarówno przed przewalutowaniem jak i po przewalutowaniu, pomiędzy stronami umowy pożyczki istnieje tożsamy stosunek zobowiązaniowy, zaś przewalutowanie sprowadza się do przeliczenia wartości zobowiązania według ustalonego kursu.

Jak wynika z opisu sprawy Pożyczka została udzielona Państwu na podstawie umowy z (…) r., która konsolidowała wcześniej zaciągnięte pożyczki przez Państwa Spółkę. Umowa z (…) r. zastąpiła więc umowy pożyczek zawarte przez strony przed jej podpisaniem. Umowa Pożyczki zakłada rozliczanie odsetek w półrocznych okresach rozliczeniowych, w tym poprzez ich kapitalizację na kwotę główną Pożyczki. Ustalają Państwo różnice kursowe w podatku CIT na podstawie przepisów art. 9b ust. 1 pkt 1 i art. 15a ustawy o CIT, stosując tzw. metodę podatkową ustalania różnic kursowych. Obecnie Państwa Spółka oraz Pożyczkodawca rozważają przewalutowanie Pożyczki - zmianę waluty rozliczeniowej z EUR na PLN po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania przewalutowania.

Jak Państwo wskazali przewalutowanie pożyczki z EUR na PLN stanowi element działań przygotowawczych do rozważanej reorganizacji Grupy Kapitałowej w Polsce, obejmującej w szczególności zmianę dalszego sposobu finansowania Spółki i docelowo zmianę struktury udziałowej Grupy Kapitałowej w Polsce (w ramach wstępnie rozważanej transakcji wymiany udziałów większościowy udziałowiec Wnioskodawcy, czyli Pożyczkodawca wniesie udziały w Spółce do innej spółki powiązanej z Grupy Kapitałowej, w wyniku czego wobec Spółki zmieni się podmiot będący większościowym udziałowcem; podstawą do ustalenia wartości transakcji oraz przyszłej wymiany udziałów i jej warunków będzie wycena ekspercka).

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku przewalutowania Pożyczki z EUR na PLN Spółka:

1) nie będzie zobowiązana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przewalutowania Pożyczki,

2) nie będzie zobowiązana do kalkulacji i rozpoznania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT na moment przyszłej spłaty lub uregulowania Pożyczki w innej drodze (np. konwersji wierzytelności z tytułu Pożyczki na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy), co nastąpi już po przewalutowaniu Pożyczki na PLN.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że nie będą Państwo zobowiązani do kalkulacji i rozpoznania różnić kursowych zarówno na moment przewalutowania pożyczki jak i na moment przyszłej spłaty lub uregulowania Pożyczki w innej formie. W Państwa sytuacji nie powstaną bowiem różnice kursowe.

Wskazane w opisie sprawy przewalutowanie nie stanowi spłaty dotychczasowego zobowiązania, a polega jedynie na zmianie waluty, w której wyrażone zostało zobowiązanie. Przewalutowanie w sensie ekonomicznym jest zmianą waluty w rozliczeniu między stronami, która powoduje, iż świadczenie będzie spełnione w innej walucie niż pierwotnie została ustalona.

Jednocześnie spłata Pożyczki lub konwersji wierzytelności z tytułu Pożyczki na udziały Spółki w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki i potrąceniem wzajemnych wierzytelności Spółki i Pożyczkodawcy, która przed dokonaniem tej czynności została przewalutowana z EUR na PLN, nie skutkuje obowiązkiem rozpoznania podatkowych różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Natomiast odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.