0111-KDIB1-2.4010.160.2026.2.EJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wniosek został uzupełniony pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 3 kwietnia 2026 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(…) sp. z o.o. z siedzibą w (…), w Polsce (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest podmiotem posiadającym osobowość prawną, podlegającym w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek CIT” lub „podatek dochodowy”) od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT).

Spółka działa na rynku (…).

Spółka należy do międzynarodowej grupy (…) (dalej: „Grupa”), której siedziba mieści się w (…) i w ramach której spółka (…). Grupa jest wiodącym światowym dostawcą (…)

W ramach Grupy funkcjonuje m.in. spółka (…) będąca wyłącznym udziałowcem Wnioskodawcy (dalej: „Spółka Matka”). Spółka Matka to podmiot funkcjonujący jako (…) spółka (…) (w skrócie: „N.V.”), podlegająca w (…) opodatkowaniu (…) podatkiem dochodowym od osób prawnych (forma odpowiadająca polskiej spółce akcyjnej).

W strukturze Wnioskodawcy funkcjonuje rada nadzorcza, w skład której wchodzą aktualnie trzy osoby fizyczne. Członkowie rady nadzorczej Spółki nie otrzymują od Spółki świadczeń pieniężnych oraz niepieniężnych z tytułu pełnienia funkcji w radzie nadzorczej Spółki. Spółka Matka złożyła oświadczenie potwierdzające, że członkowie rady nadzorczej Spółki wykonują czynności nadzorcze w Spółce w ramach obowiązków powierzonych im przez Spółkę Matkę. Spółka Matka wypłaca wynagrodzenie członkom rady nadzorczej Spółki, które obejmuje również czynności nadzorcze wykonywane przez nich w Spółce, a koszt wynagrodzenia ponoszony jest przez Spółkę Matkę, w interesie realizacji jej praw właścicielskich wobec Spółki.

Spółka rozważa zawarcie ze Spółką Matką umowy, która swoim zakresem obejmowałaby świadczenie przez Spółkę Matkę na rzecz Spółki usług (…) (dalej: „Umowa”). Usługi świadczone na podstawie Umowy obejmowałyby m.in. wykonywanie funkcji realizowanych przez radę nadzorczą Spółki. Umowa miałaby być zawarta na warunkach rynkowych, a Wnioskodawca ponosiłby opłaty za świadczone na podstawie Umowy usługi (…).

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo dane podmiotu zagranicznego w zakresie wymiany transgranicznej informacji.

Pytania

1. Czy Spółka jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w okresach poprzedzających ewentualne zawarcie Umowy?

2. Czy po zawarciu Umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwo stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w okresach poprzedzających ewentualne zawarcie Umowy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) [winno być: t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 - przyp. organu], przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, ustawodawca wskazuje, że wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

    - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

    - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

    - jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

    - w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 12 ust. 6a ustawy o CIT, wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 6, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W związku z brakiem definicji nieodpłatnego świadczenia w ustawie o CIT, interpretacja tego pojęcia powinna być dosłowna. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo „nieodpłatny” oznacza coś niewymagającego opłaty. Również w orzecznictwie podejmuje się próbę zdefiniowania nieodpłatnego świadczenia. W uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 r. (sygn. akt FPS 9/02) skład orzeczniczy zajął stanowisko co do znaczenia pojęcia „nieodpłatne świadczenie” i wskazał: „(…) pojęcie „nieodpłatnego świadczenia”, użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - art. 353 k.c.), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.” Przedstawiona w uchwale definicja stała się podstawową definicją pojęcia oraz przytaczana jest w najnowszych rozstrzygnięciach Sądów Administracyjnych, m.in. w wyroku WSA w Rzeszowie z 25 listopada 2025 r. (sygn. akt I SA/Rz 389/25) oraz wyroku NSA z 5 listopada 2025 r. (sygn. akt II FSK 1161/24).

Zgodnie z zaproponowaną przez NSA definicją należy stwierdzić, że nieodpłatne świadczenie ma miejsce wtedy, kiedy podatnik uzyskuje wymierną korzyść majątkową, która nie jest związana z poniesieniem żadnego wydatku, powstaniem kosztu, obowiązkiem zapłaty wynagrodzenia czy inną formą ekwiwalentu. Cechą świadczenia nieodpłatnego jest więc to, że otrzymujący takie świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.

W związku z powyższym, w opinii Spółki nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT występuje w momencie, w którym w stosunku prawnym dochodzi do zaburzenia równowagi praw i obowiązków pomiędzy stronami w taki sposób, że jedna ze stron podejmuje się wykonania danego nieodpłatnego świadczenia, na rzecz innego podmiotu, który w ten sposób zwiększa przychody.

Odnosząc się do roli rady nadzorczej w Spółce należy również przywołać przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z art. 212 § 1 KSH Prawo kontroli służy każdemu wspólnikowi. W tym celu wspólnik lub wspólnik z upoważnioną przez siebie osobą może w każdym czasie przeglądać księgi i dokumenty spółki, sporządzać bilans dla swego użytku lub żądać wyjaśnień od zarządu.

Przepisy przewidują także możliwość powołania do istnienia rady nadzorczej w strukturze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 213 § 1 KSH oraz obligatoryjny obowiązek ustanowienia rady nadzorczej w przypadku, kiedy w spółce:

- kapitał zakładowy przewyższa kwotę 500 000 złotych,

- wspólników jest więcej niż dwudziestu pięciu.

W kompetencji rady nadzorczej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 219 § 1 KSH leży stały nadzór nad działalnością spółki we wszystkich dziedzinach jej działalności.

W § 3 wymienia się szczególne obowiązki rady nadzorczej, jakimi są:

 1) ocena sprawozdań, o których mowa w art. 231 § 2 pkt 1 KSH, w zakresie ich zgodności z księgami, dokumentami i ze stanem faktycznym;

 2) ocena wniosków zarządu dotyczących podziału zysku albo pokrycia straty;

 3) sporządzanie oraz składanie zgromadzeniu wspólników corocznego pisemnego sprawozdania z wyników ocen, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz pisemnego sprawozdania z działalności rady nadzorczej za ubiegły rok obrotowy (sprawozdanie rady nadzorczej).

Zgodnie z art. 222¹ § 1 KSH członkom Rady Nadzorczej może zostać przyznane wynagrodzenie. Wynagrodzenie określa umowa spółki lub uchwała wspólników.

Brzmienie powołanego przepisu wskazuje na swobodę przy ustaleniu wynagrodzenia członka Rady Nadzorczej i fakultatywny charakter wynagrodzenia.

Interpretacja powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że Spółce Matce - jedynemu wspólnikowi Spółki - w celu zabezpieczenia swoich interesów przysługuje uprawnienie do kontroli Spółki, które wyraża się w możliwości powołania rady nadzorczej. Kompetencje rady nadzorczej wiążą się z kontrolą każdego obszaru działalności spółki oraz finalnie z oceną wniosków zarządu dotyczących podziału wypracowanego przez spółkę zysku. W interesie wspólnika leży nadzór nad bieżącą działalnością spółki w celu maksymalizacji swoich korzyści płynących z posiadanych udziałów, a przepisy prawa umożliwiają mu realizację tych praw poprzez powołanie rady nadzorczej.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność rady nadzorczej przyczynia się do realnego zwiększenia korzyści majątkowych po stronie Spółki Matki płynących z faktu posiadania udziałów w Spółce. Rada Nadzorcza jest co prawda organem Spółki, niemniej jej zadaniem jest stały nadzór nad Spółką, czyli w praktyce reprezentowanie i zabezpieczanie interesów Spółki Matki. Działalność rady nadzorczej usprawnia funkcjonowanie Spółki, co przekłada się na wysokość wypracowanego przez nią zysku, w którym Spółka Matka jako jedyny wspólnik partycypuje.

Tym samym, w ocenie Spółki, w opisanej sytuacji nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu przyjętym w judykaturze, gdyż działalność rady nadzorczej oddziałuje na wysokość zysku spółki zależnej, a ten z kolei stanowi dla wspólnika wzajemną korzyść (ekwiwalent).

Zdaniem Spółki, w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w związku z działalnością rady nadzorczej po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Jak już wskazano, jedynym udziałowcem Spółki jest Spółka Matka będąca osobą prawną, która z tego względu nie może samodzielnie sprawować funkcji nadzorczych, lecz działa za pośrednictwem osób fizycznych - swoich reprezentantów. Rola członków rady nadzorczej polega na sprawowaniu nadzoru nad działalnością Spółki, w szczególności na dążeniu do maksymalizacji jej efektywności i rentowności, co przekłada się na wzrost wypracowanego przez Spółkę zysku i wymierne korzyści ekonomiczne dla wspólnika w postaci dywidendy. Wspólnik jest zainteresowany osiąganiem zysku przez spółkę zależną i zwiększaniem wartości jej majątku, gdyż prawo do udziału w zyskach spółki stanowi dla niego źródło przychodów. W konsekwencji nie można mówić o braku ekwiwalentności świadczeń, a tym samym o powstaniu po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Ponadto, fakt, że członkowie rady nadzorczej nie otrzymują wynagrodzenia bezpośrednio od Spółki nie oznacza jeszcze, że dochodzi do uszczuplenia ich majątku. Członkowie rady nadzorczej Spółki są bowiem wynagradzani przez Spółkę Matkę. Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, Spółka Matka złożyła oświadczenie potwierdzające, że wypłaca wynagrodzenie członkom rady nadzorczej Spółki, które obejmuje również czynności nadzorcze wykonywane przez nich w Spółce, a koszt wynagrodzenia ponoszony jest przez Spółkę Matkę, w interesie realizacji jej praw właścicielskich wobec Spółki.

Skoro członkowie rady nadzorczej Spółki otrzymują od Spółki Matki wynagrodzenie, które obejmuje również czynności nadzorcze wykonywane przez nich w Spółce, to zdaniem Spółki nie można mówić o braku ekwiwalentności czy uszczupleniu majątku członków rady nadzorczej, a tym samym o powstaniu po stronie Wnioskodawcy przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka nie jest zobowiązana do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, w okresach poprzedzających ewentualne zawarcie Umowy.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydane w analogicznych stanach faktycznych. Przykładowo Spółka powołała:

- interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 lipca 2024 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.245.2024.1.MM),

- interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego 2023 r. (znak: 0114-KDIP2-2.4010.264.2022.1.AS),

- interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 września 2022 r. (znak: 0111-KDIB2-1.4010.405.2022.2.MKU).

Ad 2.

Wskazać należy, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym [winno być : stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym - przyp. organu], w sytuacji zawarcia Umowy ze Spółką Matką, aktualna pozostaje argumentacja zaprezentowana przez Wnioskodawcę powyżej, w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1 wniosku.

Podkreślić należy raz jeszcze, że jedynym udziałowcem Spółki jest Spółka Matka będąca osobą prawną, która z tego względu nie może samodzielnie sprawować funkcji nadzorczych, lecz działa za pośrednictwem osób fizycznych - swoich reprezentantów. Rola członków rady nadzorczej polega na sprawowaniu nadzoru nad działalnością Spółki, w szczególności na dążeniu do maksymalizacji jej efektywności i rentowności, co przekłada się na wzrost wypracowanego przez Spółkę zysku. Sprawowany przez radę nadzorczą nadzór niewątpliwie służy zabezpieczeniu i realizacji interesu właścicielskiego Spółki Matki.

Odnosząc się do planowanego zawarcia Umowy Wnioskodawca wskazuje, że w związku z jej zawarciem uiszczałby bezpośrednio na rzecz Spółki Matki wynagrodzenie za świadczone usługi (…), obejmujące m.in. wykonywanie funkcji realizowanych przez radę nadzorczą Spółki.

Konsekwentnie, w kontekście art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT oraz przesłanek powstania tzw. świadczenia nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego, nie zostałaby spełniona kluczowa przesłanka właściwa tego rodzaju świadczeniom. W analizowanym przypadku będziemy bowiem mieć do czynienia z zachowaniem pełnej równowagi stron stosunku cywilnoprawnego - w zamian za usługi świadczone na rzecz Spółki, Spółka wypłaci Spółce Matce wynagrodzenie.

Podsumowując, w ocenie Spółki, również po zawarciu Umowy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1.

Uzasadnienie

Ad 2.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej: ustawy CIT):

Natomiast, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy CIT:

Ustawodawca w art. 12 ustawy CIT, regulującym kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Przez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ww. ustawy, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT:

Mając powyższe na uwadze, źródło przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowią wszelkie zdarzenia prawne i faktyczne skutkujące uzyskaniem przychodu. Źródło przychodów można określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez podatnika), jak i wąsko (np. stosunek prawny, którego stroną jest podatnik; składnik majątku podatnika).

Przepisy podatkowe, w tym również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie określają, co należałoby rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wskazujące sposób rozumienia przepisów prawa podatkowego, za nieodpłatne świadczenie uznaje się wszelkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w konsekwencji których powstaje nieodpłatne, niezwiązane z poniesieniem wydatku lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe o konkretnym wymiarze finansowym. Ustawodawca ograniczył się jedynie do wskazania w art. 12 ust. 6 i 6a ustawy CIT sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (taką definicję przedstawiono m.in. w uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2002 r., sygnatura akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06). Nieodpłatnym świadczeniem, jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Tak więc, powstanie przychodu ze świadczeń nieodpłatnych należy rozważać zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych otrzymuje bez obowiązku świadczenia wzajemnego rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw.

Natomiast pojęcie „świadczenia” rozpatrywane jest z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. w świetle postanowień art. 353 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”), zgodnie z którym:

Świadczenie jest zatem przedmiotem stosunku zobowiązaniowego i polegać ono może zarówno na działaniu, jak i na zaniechaniu osoby zobowiązanej, bądź na niewykonywaniu pewnych uprawnień albo czynności (art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego).

Cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, aby otrzymujący nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Oznacza to, że świadczenie uzyskane przez podatnika w sytuacji, gdy spełniający świadczenie uzyskuje albo ma uzyskać w przyszłości wzajemnie jakieś inne przysporzenie majątkowe, nie ma charakteru nieodpłatnego.

Zatem, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych, stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Z wniosku wynika, że Spółka rozważa, zawarcie ze Spółką-Matką (jedyny wspólnik) umowy, która swoim zakresem obejmowałaby świadczenie przez Spółkę Matkę na rzecz Spółki usług (…) („Umowa”). Usługi świadczone na podstawie Umowy obejmowałyby m.in. wykonywanie funkcji realizowanych przez radę nadzorczą Spółki. Umowa miałaby być zawarta na warunkach rynkowych, a Wnioskodawca ponosiłby opłaty za świadczone na podstawie Umowy usługi (…). 

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy po zawarciu Umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz opis sprawy, wskazać należy, że w związku z zawarciem umowy o świadczenie usług (…) ze Spółką-Matką, nie będą Państwo zobowiązani do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia polegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Świadczenia realizowane przez Spółkę-Matkę będą bowiem wykonywane za wynagrodzeniem ustalanym na warunkach rynkowych, a zatem nie uzyskacie Państwo nieodpłatnego ani częściowo odpłatnego przysporzenia majątkowego.

W konsekwencji, należało się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że również po zawarciu Umowy Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Z kolei odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

 

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.