0111-KDIB1-2.4010.141.2026.2.EKB

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 27 kwietnia 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą w branży (…) Spółka zajmuje się sprzedażą (…). Spółka jest:

-       czynnym podatnikiem VAT,

- prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości,

- opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT).

- posiada polską rezydencję podatkową.

Sprzedaż detaliczną dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej Wnioskodawca ewidencjonuje na kasach rejestrujących. Spółka sprzedaje towar (…) na terenie Polski.

Spółka dokonuje importu towarów (…). Transport towarów do Polski (…) od dnia wyprodukowania towaru przez producenta do dnia wprowadzenia towaru na stan magazynu spółki. Jakościowej oceny zakupionego towaru Spółka dokonuje na bieżąco, podczas produkcji towaru w formie przesyłanych przez producenta wzorów produkcyjnych oraz po przyjęciu na magazyn towaru. Dalej z magazynu głównego towar dostarczany jest do (…) przez wyspecjalizowane firmy kurierskie. Towar sprzedawany jest także przez Internet do odbiorców końcowych, a jego dostawa odbywa się w analogiczny sposób.

W ramach prowadzonej działalności Spółka sprzedaje towary handlowe, które ze względu na charakter branży podlegają (…).

W toku działalności występują przypadki reklamacji (…).

W toku procedury reklamacyjnej zwracany towar jest weryfikowany pod kątem zasadności roszczenia. Reklamacje zostają uznane i są rozpatrywane pozytywnie, jeżeli uszkodzenia nie wynikają z winy konsumenta. Towary są zwracane do Spółki, a w związku z uznaniem reklamacji Wnioskodawca dokonuje zwrotu zapłaconej ceny i równocześnie wystawia dokument PU lub fakturę korygującą.

Zwrócona (…) nie nadaje się do dalszej sprzedaży (…).

W zależności od przypadku, zwrócony towar na podstawie dokumentu PU (zwrot do paragonu fiskalnego) lub faktury korekty jest przekazywany na magazyn główny i przechowywany.

Dodatkowo dynamiczne zmiany zachodzące w (…) wymuszają optymalizację procesów reklamacyjnych, zwłaszcza poprzez umiejętne zarządzanie powierzchniami magazynowymi. Przechowywanie zbyt dużej ilości towarów niepełnowartościowych tj. poreklamacyjnych stanowi dla Wnioskodawcy nadmierne obciążenie finansowe.

W związku z powyższym Wnioskodawca planuje rozpocząć proces likwidacji towarów niepełnowartościowych/poreklamacyjnych.

W ramach procesu reklamacyjnego Wnioskodawca każdorazowo dokumentowałby likwidację uszkodzonego towaru odpowiednim protokołem zawierającym:

- numer i datę sporządzenia dokumentu,

- datę likwidacji towaru,

- przyczynę likwidacji, wraz z podaniem nazwy i ilości towaru,

- kwotę zlikwidowanego towaru,

- dane osoby sporządzającej wraz z podpisem.

Opisywana likwidacja jako zdarzenie przyszłe następować będzie na skutek uzasadnionych i racjonalnych powodów i nie będzie wynikać z braku dochowania należytej staranności przez Spółkę. Poniesioną stratę należy uznać za uzasadnioną gospodarczo, co przełoży się także korzystniej na wynik ekonomiczny, poprzez oszczędności w zakresie magazynowania i obsługi procesu likwidacyjnego.

Wnioskodawca wydatki związane z zakupem zwróconych w ramach reklamacji towarów pierwotnie zalicza do kosztów podatkowych w momencie ich sprzedaży do klientów i generuje z tego tytułu przychód podatkowy. Na skutek składania reklamacji i uznania ich przez Spółkę jako zasadnych, dokonywane są korekty zarówno przychodów jak i kosztów podatkowych. Wspomniane zatem wydatki zostają wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

Zwrot towarów stanowi normalny i nieunikniony element działalności w branży (…), a proces reklamacyjny w tym likwidacja lub utylizacja uszkodzonego towaru jest nieodłącznie związana z ryzykiem prowadzonej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy by zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, wartość zwróconych w ramach uznanych reklamacji towarów handlowych (…), które nie nadają się do dalszej sprzedaży i zostaną zlikwidowane lub zutylizowane, co zostanie udokumentowane protokołem likwidacji?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość zwróconych reklamacyjnie towarów handlowych (…), które nie nadają się do dalszej sprzedaży i zostaną zlikwidowane lub zutylizowane, stanowić będą koszt uzyskania przychodów w dacie ich likwidacji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zakup towarów handlowych przez Wnioskodawcę (…) jest dokonywany w celu ich dalszej odsprzedaży i generuje dla spółki podstawowe źródło przychodów. Zwroty towarów w ramach reklamacji są następstwem wad towaru, nie wynikające z winy konsumentów i związane są z charakterem prowadzonej działalności (…). Działania te są racjonalne, gospodarczo uzasadnione i mają na celu zachowanie zaufania klientów oraz renomy Spółki.

Ustawa o CIT nie zawiera przepisów wyłączających z kosztów uzyskania przychodów strat w towarach handlowych powstałych w wyniku reklamacji, o ile są one właściwie udokumentowane i nie wynikają z zawinionego działania podatnika.

 

W ocenie Spółki poniesiona strata w towarach:

- pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami,

- jest normalnym ryzykiem gospodarczym,

- została właściwie udokumentowana (protokołem likwidacji).

 

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą:

- straty w towarach handlowych powstałe w toku normalnej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów,

- zwrot towarów w ramach reklamacji oraz ich likwidacja, udokumentowana protokołem, spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Podkreślmy, że straty związane z likwidacją towarów nie zostały wyszczególnione w zamkniętym katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, a więc w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jeżeli zatem podatnik wykaże racjonalność poniesionych wydatków i ich związek z potrzebą zachowania źródła przychodów, będzie mógł zaliczyć straty na towarach do kosztów podatkowych.

Skoro zatem w opisanym przypadku konieczność likwidacji zapasów stanowiła normalne następstwo prowadzonej przez spółkę działalności i w żaden sposób nie była spowodowana niedochowaniem przez nią należytej staranności, spółka ma prawo zaliczyć wynikającą z niej stratę do kosztów uzyskania przychodów. Wysokość takiej straty zaliczonej do kosztów uzyskania przychodów powinna zostać ustalona w cenie nabycia likwidowanych zapasów.

W konsekwencji Spółka stoi na stanowisku, że wartość zwróconej i zlikwidowanej (…) powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

W myśl tego przepisu, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z osiąganymi przychodami (poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie, zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie tego przychodu).

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być łączne spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, iż wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Przy czym należy pamiętać, że związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zatem kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w tym celu, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Należy więc przyjąć, że koszty związane z zachowaniem źródła przychodów to takie, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła w dalszym ciągu uzyskiwano, oraz aby takie źródło w ogóle dalej mogło istnieć. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać te koszty, które zostały poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne jego funkcjonowanie. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Jednocześnie należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Wspomniany wcześniej katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w ww. przepisie, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Wśród wyżej wymienionego, tzw. negatywnego katalogu kosztów, nie wyszczególniono strat w środkach obrotowych. Oznacza to, że co do zasady straty te, jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Jednak zaliczenie strat w środkach obrotowych do kosztów uzyskania przychodów powinno być każdorazowo oceniane w aspekcie:

- całokształtu prowadzonej przez podatnika działalności,

- okoliczności, które spowodowały powstanie straty,

- udokumentowania straty,

- podjętych przez podatnika działań zabezpieczających.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości zwróconych w ramach uznanych reklamacji towarów handlowych, które nie nadają się do dalszej sprzedaży i zostaną zlikwidowane lub zutylizowane.

Z opisu sprawy wynika, że zwrot towarów stanowi normalny i nieunikniony element działalności w branży (…), a proces reklamacyjny w tym likwidacja lub utylizacja uszkodzonego towaru jest nieodłącznie związana z ryzykiem prowadzonej działalności gospodarczej. Opisywana likwidacja jako zdarzenie przyszłe ma następować na skutek uzasadnionych i racjonalnych powodów. Nie będzie wynikać z braku dochowania należytej staranności przez Spółkę. Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy poniesiona strata jest uzasadniona gospodarczo, ponieważ przełoży się korzystnie na wynik ekonomiczny, poprzez oszczędności w zakresie magazynowania i obsługi procesu likwidacyjnego. Spółka będzie posiadać protokoły likwidacji towarów.

W ramach procesu reklamacyjnego Wnioskodawca każdorazowo udokumentuje likwidację uszkodzonego towaru odpowiednim protokołem zawierającym m.in.: numerem i datą sporządzenia dokumentu, datą likwidacji towaru, przyczynę wraz z podaniem nazwy i ilości towaru, kwotą zlikwidowanego towaru oraz dane osoby sporządzającej protokół wraz z podpisem.

Opisana likwidacja towarów zwróconych przez klientów, pozostaje w związku przyczynowo- skutkowym z osiągniętymi przychodami, nie została wyszczególniona w zamkniętym katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i w żaden sposób nie będzie spowodowana niedochowaniem przez Spółkę należytej staranności.

Odnosząc się zatem do Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że istnieją zasadne przesłanki dla zaliczenia do kosztu uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wartości zwróconych w ramach uznanych reklamacji towarów handlowych, które nie nadają się do dalszej sprzedaży i zostaną zlikwidowane lub zutylizowane.

Zatem Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.